Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik żywienia i usług gastronomicznych
Kwalifikacja: HGT.02 - Przygotowanie i wydawanie dań
Data rozpoczęcia: 28 stycznia 2026 22:29
Data zakończenia: 28 stycznia 2026 22:47

Egzamin zdany!

Wynik: 25/40 punktów (62,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jakiego czynnika należy użyć do suszenia żywności przy zastosowaniu metody konwekcyjnej?

A. Gorącą parę wodną w autoklawie

B. Niską temperaturę i wysoką próżnię

C. Gorące powietrze

D. Kwas mlekowy

Suszenie produktów spożywczych metodą konwekcyjną polega na wykorzystaniu gorącego powietrza, które cyrkuluje wokół suszonych materiałów. Proces ten opiera się na zasadzie przenikania ciepła przez powietrze, które podnosi temperaturę produktów, powodując odparowanie wody. Gorące powietrze ma zdolność do pochłaniania wilgoci, co przyspiesza proces suszenia. W praktyce, ta metoda jest powszechnie stosowana w przemyśle spożywczym do produkcji suszonych owoców, warzyw, ziół oraz mięsa. Ważne jest, aby utrzymać odpowiednią temperaturę i czas suszenia, aby uniknąć zbyt dużego wysuszenia, co mogłoby negatywnie wpłynąć na jakość organoleptyczną i wartości odżywcze produktu. Ponadto, stosowanie gorącego powietrza pozwala zachować naturalny smak i aromat, co jest szczególnie istotne w przypadku produktów przeznaczonych do dalszej obróbki kulinarnej. Metoda ta jest zgodna z normami sanitarnymi i jakościowymi, co czyni ją preferowaną w wielu zakładach przetwórczych.

Pytanie 2

Znak zalecający pranie ręczne przedstawia symbol

A. D.

B. B.

C. C.

D. A.

Symbol zalecający pranie ręczne, przedstawiający ręce zanurzone w misce z wodą, ma kluczowe znaczenie w procesie pielęgnacji odzieży. Oznaczenie to informuje użytkowników, że dany materiał powinien być prany ręcznie, co jest szczególnie ważne dla tkanin delikatnych, takich jak jedwab czy wełna. Pranie ręczne pozwala na kontrolowanie temperatury wody oraz używanych detergentów, co minimalizuje ryzyko uszkodzenia włókien. Dobrą praktyką jest również stosowanie łagodnych środków piorących oraz unikanie moczenia tkanin przez zbyt długi czas. Symbol ten jest zgodny z międzynarodowymi standardami oznaczania prania, takimi jak norma ISO 3758, która definiuje różne oznaczenia dotyczące pielęgnacji tekstyliów. Zrozumienie tego symbolu jest niezbędne dla każdej osoby zajmującej się praniem odzieży, pozwala bowiem uniknąć trwałych uszkodzeń materiałów i przedłuża ich żywotność.

Pytanie 3

Jakie zjawisko występuje przy przygotowywaniu mizerii?

A. Transpiracja

B. Dojrzewanie

C. Osmoza

D. Oddychanie

Transpiracja jest procesem, który zachodzi głównie w roślinach, polegającym na utracie wody przez liście. Nie ma on związku z procesem sporządzania mizerii, która opiera się na mechanizmach fizycznych i chemicznych związanych z osmozą. Oddychanie to proces metaboliczny, w którym organizmy przekształcają tlen w energię, a także uwalniają dwutlenek węgla. To zjawisko również nie ma zastosowania w kontekście mizerii, ponieważ nie dotyczy przygotowania żywności ani oddziaływania osmotycznego. Dojrzewanie odnosi się do procesu, w którym owoce i warzywa zmieniają swoje właściwości chemiczne i fizyczne w miarę upływu czasu. Choć może mieć wpływ na smak ogórków, nie jest to proces, który bezpośrednio zachodzi podczas przygotowywania mizerii. Najczęściej błędem myślowym w analizie tego pytania jest mylenie procesów fizjologicznych zachodzących w organizmach z efektami kulinarnymi. Osmoza jest kluczowym procesem w kontekście mizerii, a inne wymienione zjawiska nie mają zastosowania w tej konkretnej sytuacji, co prowadzi do nieprawidłowych wniosków dotyczących przygotowania potraw.

Pytanie 4

Produkcja potraw z mięs smażonych sauté obejmuje: mycie, porcjowanie, rozbijanie, formowanie i doprawianie mięsa oraz

A. panierowanie podwójne i smażenie.

B. zanurzanie w klarze i smażenie.

C. oprószenie mąką i smażenie.

D. panierowanie pojedyncze i smażenie.

W produkcji potraw z mięs smażonych sauté kluczowe jest zrozumienie, że jest to technika smażenia na niewielkiej ilości dobrze rozgrzanego tłuszczu, bez klasycznej panierki. Po wykonaniu obróbki wstępnej, czyli mycia, porcjowania, rozbijania, formowania i doprawiania, mięso najczęściej tylko lekko oprósza się mąką pszeniczną. To oprószenie nie ma tworzyć grubej skorupy jak przy panierce, ale delikatną, cienką warstewkę, która stabilizuje powierzchnię mięsa, poprawia rumienienie i lekko zagęszcza sos powstający podczas smażenia i ewentualnego późniejszego podlewania płynem. W technice sauté ważne jest szybkie obsmażenie porcji w wysokiej temperaturze, tak aby na powierzchni wytworzyła się rumiana, ale cienka warstwa, a wnętrze pozostało soczyste. W dobrych praktykach gastronomicznych przy smażeniu sauté używa się porcji raczej cienkich lub średniej grubości, o wyrównanej wielkości, co zapewnia równomierną obróbkę cieplną. Moim zdaniem wiele osób myli sauté z klasycznym smażeniem w panierce, ale w profesjonalnej kuchni rozróżnienie jest bardzo wyraźne: sauté to szybko, na małej ilości tłuszczu, bez rozbudowanej panierki, często z wykorzystaniem naturalnych soków mięsa do przygotowania sosu na tej samej patelni. Oprószenie mąką idealnie wpisuje się w tę technikę, bo nie dominuje struktury dania, a jedynie wspiera proces rumienienia i późniejszego zagęszczania sosu, co jest zgodne ze standardami pracy w kuchniach restauracyjnych i hotelowych.

Pytanie 5

Jak należy podawać barszcz z uszkami?

A. w kokilkach

B. na głębokich talerzach

C. w kubkach

D. w porcelanowych filiżankach

Podawanie barszczu z uszkami na talerzach głębokich jest zgodne z tradycjami kulinarnymi oraz standardami gastronomicznymi. Głębokie talerze zapewniają odpowiednią ilość miejsca na zupę oraz dodatki, co sprzyja estetyce podania. Tego rodzaju naczynia umożliwiają również łatwiejsze nabieranie zupy, co jest istotne przy serwowaniu potraw płynnych. Warto zauważyć, że głębokie talerze mogą być również stylowo wykonane, co wzbogaca doznania wizualne podczas posiłku. Z perspektywy serwisu cateringowego, stosowanie głębokich talerzy jest najbardziej praktycznym rozwiązaniem, które pozwala na efektywne prezentowanie potraw i jednocześnie zaspokaja potrzeby estetyczne gości. W polskiej tradycji kulinarnej, podając barszcz w taki sposób, podkreślamy jego znaczenie w kontekście obiadu czy uroczystości. Ponadto, rozważając aspekty ergonomiczne, głębokie talerze są bardziej stabilne, co zmniejsza ryzyko rozlania zupy podczas jej serwowania.

Pytanie 6

Aby uniknąć niekorzystnych zmian podczas przygotowywania surówki, warzywa powinny być

A. pokrojone po umyciu i przykryte

B. dokładnie umyte i umieszczone w zimnej wodzie

C. pokrojone, doprawione i przechowywane w lodówce

D. pokrojone i doprawione tuż przed podaniem

Podejścia zaproponowane w niepoprawnych odpowiedziach mogą prowadzić do niekorzystnych zmian w warzywach oraz obniżenia jakości surówek. Oczyszczanie i moczenie warzyw w zimnej wodzie, mimo że są to praktyki stosowane w kuchni, mogą powodować utratę cennych składników odżywczych, takich jak witaminy rozpuszczalne w wodzie. Ponadto, długotrwałe moczenie może sprzyjać namnażaniu się bakterii, co stanowi zagrożenie dla zdrowia. Drugie podejście, sugerujące rozdrobnienie po opłukaniu i przykrycie, także nie jest optymalne. Przykrycie nie powstrzyma procesu utleniania, a pokrojone warzywa mogą szybko tracić swoje walory smakowe i teksturalne. W przypadku surówek, kluczowe jest, aby zachować świeżość składników, co wymaga ich właściwego przygotowania. Natomiast przechowywanie surówki w chłodni po doprawieniu może prowadzić do zmiany struktury i smaku, zwłaszcza w przypadku warzyw, które szybko tracą chrupkość. Ostatecznie, najważniejszym błędem jest myślenie, że preparacja surówki może odbywać się z wyprzedzeniem bez konsekwencji dla jakości, co jest sprzeczne z najlepszymi praktykami kulinarnymi, które nakładają nacisk na świeżość i odpowiednią obróbkę składników.

Pytanie 7

Z 1 kg surowego ryżu uzyskuje się 2,8 kg ryżu po ugotowaniu. Ile ryżu powinno się wziąć z magazynu, aby przygotować 11,2 kg ryżu ugotowanego?

A. 4,0 kg

B. 2,8 kg

C. 8,0 kg

D. 6,8 kg

Wybierając odpowiedzi inne niż 4 kg surowego ryżu, można zauważyć kilka typowych błędów w myśleniu. Często są to nieporozumienia dotyczące proporcji między składnikami surowymi a gotowymi. Na przykład, wybór 2,8 kg może wynikać z mylnego założenia, że wystarczy 1 kg surowego ryżu do uzyskania 2,8 kg ugotowanego, co nie uwzględnia całkowitej masy, której potrzebujemy. Odpowiedź 6,8 kg również nie jest prawidłowa, ponieważ jej wybór może wynikać z niepoprawnego założenia o liniowej relacji między masą surowego ryżu a masą ugotowanego. Natomiast 8,0 kg może być wynikiem niewłaściwego przeliczenia, gdzie użytkownik nie uwzględniał proporcji w sposób właściwy. Ważne jest, aby podczas obliczeń uwzględnić, że ryż po ugotowaniu zwiększa swoją masę, co wynika z absorpcji wody, i że każda jednostka surowego ryżu przekształca się w większą ilość gotowego produktu. Dlatego kluczowe jest zrozumienie, że gotowanie zmienia masę potrawy, co ma istotne znaczenie w kuchni oraz przy planowaniu posiłków, a także w kontekście przemysłu spożywczego, gdzie precyzyjne obliczenia są niezbędne do oczekiwanego zarządzania kosztami i zasobami.

Pytanie 8

Jak należy serwować barszcz czysty z uszkami w porcji pojedynczej?

A. w filiżance na podstawce

B. w głębokim talerzu

C. w porcelanowej miseczce

D. w bulionówce na podstawce

Podawanie barszczu czystego z uszkami w filiżance na podstawce może wydawać się estetyczne, jednak jest to praktyka, która nie odpowiada standardom serwowania zup. Filiżanka, choć elegancka, nie jest odpowiednia do zup, ponieważ jej mała pojemność ogranicza ilość serwowanego płynu, co może nie spełniać oczekiwań gości. Zupy wymagają większej objętości, aby móc je w pełni docenić, zarówno pod względem smaku, jak i konsystencji. Podobnie, podawanie w porcelanowej miseczce, mimo że również wygląda atrakcyjnie, jest niewygodne dla gości, którzy chcą cieszyć się pełnym doświadczeniem zupy. W przypadku bulionówki na podstawce, chociaż może wydawać się, że jest to odpowiednia opcja dla zup, to jednak jej forma jest bardziej przeznaczona do serwowania bulionów, a nie gęstszych zup, jak barszcz z uszkami. Warto zauważyć, że nieprawidłowe podejścia do serwowania mogą prowadzić do frustracji gości i negatywnie wpływać na ich doświadczenie. Odpowiednie dobieranie naczyń do rodzaju serwowanej potrawy jest kluczowe w gastronomii, a głęboki talerz jest standardowym wyborem, który oferuje wygodę oraz estetykę.

Pytanie 9

Rozwałkowanie ciasta podstawowego z ciastem maślanym wiąże się z uzyskaniem ciasta

A. drożdżowego

B. biszkoptowego

C. ptysiowego

D. francuskiego

W przypadku niepoprawnych odpowiedzi warto zrozumieć, dlaczego takie podejścia są mylne. Ciasto ptysiowe, na przykład, powstaje na bazie ciasta parzonego, które wymaga gotowania składników w wodzie lub mleku przed dodaniem mąki. Proces ten różni się znacznie od wałkowania ciasta maślanego, które nie angażuje gotowania. Z kolei ciasto biszkoptowe nie ma w ogóle w składzie masła, co czyni je całkowicie nieodpowiednim do laminowania. Biszkopt jest za to lepszym wyborem, gdy chcemy uzyskać lekką i puszystą strukturę, ale nie poprzez wałkowanie, a przez ubijanie jajek i delikatne łączenie składników. W końcu, ciasto drożdżowe opiera się na fermentacji, która dodaje mu objętości przez wydzielanie dwutlenku węgla, co diametralnie różni się od techniki laminowania ciasta francuskiego, które nie wymaga drożdży. Typowym błędem w myśleniu jest mieszanie różnych technik piekarskich, które opierają się na odmiennych procesach chemicznych i fizycznych. Kluczowe jest zrozumienie, że różne rodzaje ciast wymagają unikalnych podejść i metod, które powinny być stosowane zgodnie z ich specyfiką.

Pytanie 10

W marcu bieżącego roku ujawniono, że w pensjonacie "Na Mazurach" zarezerwowane jest 10% miejsc dostępnych dla turystów na sezon letni (w tym samym czasie w roku ubiegłym zarezerwowane było 80% miejsc). Jakie działania marketingowe powinien podjąć właściciel pensjonatu, aby zwiększyć sprzedaż swoich usług?

A. Uatrakcyjnić menu, wprowadzając nowe potrawy regionalne

B. Nabyć nowoczesny sprzęt rekreacyjny oraz kuce do hipoterapii

C. Zaaranżować przestrzeń wokół pensjonatu, m.in. stworzyć ogródek dla dzieci

D. Promować pensjonat w prasie krajowej oraz w Internecie

Reklama pensjonatu w prasie ogólnokrajowej oraz w Internecie jest kluczowym działaniem marketingowym, które pozwoli zwiększyć widoczność oferty oraz przyciągnąć większą liczbę turystów. W obecnych czasach, gdzie wiele decyzji zakupowych podejmowanych jest online, obecność w Internecie jest niezbędna. Dobrze zaplanowana kampania reklamowa może wykorzystać różne platformy, takie jak media społecznościowe, Google Ads, a także branżowe portale turystyczne, co zwiększa szansę na dotarcie do potencjalnych klientów. Przykładem skutecznej kampanii może być tworzenie atrakcyjnych postów wizualnych, które prezentują walory pensjonatu i okolicy. Ponadto, reklama w prasie ogólnokrajowej pozwala dotrzeć do osób, które mogą nie korzystać z Internetu lub preferują tradycyjne formy informacji, co z kolei zwiększa zasięg marketingowy. Warto również pamiętać o analizie wyników takich działań, aby móc odpowiednio dostosować strategię w przyszłości. Korzystanie z narzędzi analitycznych pozwala na monitorowanie efektywności kampanii i lepsze targetowanie reklam.

Pytanie 11

Który produkt spożywczy, który został zapakowany w zakładzie, powinien być przechowywany w chłodni?

A. Mleko pasteryzowane

B. Mleko UHT

C. Śmietanka UHT

D. Mleko zagęszczone

Mleko UHT, śmietanka UHT oraz mleko zagęszczone to produkty, które mogą być przechowywane w temperaturze pokojowej przed otwarciem. Błędne jest myślenie, że wymagają one lodówki, zanim zostaną otwarte. Mleko UHT (Ultra High Temperature) jest podgrzewane do bardzo wysokiej temperatury, co pozwala na zabicie większości bakterii, co w efekcie umożliwia długotrwałe przechowywanie w warunkach pokojowych. Gdy jednak produkt ten zostanie otwarty, konieczne jest jego schłodzenie i przechowywanie w lodówce, gdzie powinno być spożyte w ciągu kilku dni. Śmietanka UHT, podobnie jak mleko, również może być przechowywana w temperaturze pokojowej, co czyni ją wygodnym produktem do zastosowania w kuchni. Mleko zagęszczone, które zawiera dodatkową ilość cukru lub jest poddawane procesowi odparowania, również nie wymaga przechowywania w lodówce przed otwarciem. Wiele osób myli te produkty, ponieważ wszystkie mają podobne zastosowania, ale różnią się procesem produkcji i wymogami przechowywania. Kluczowym błędem myślowym, który prowadzi do nieprawidłowych wniosków, jest niewłaściwe zrozumienie procesów technologicznych oraz ich wpływu na trwałość żywności. Warto zatem zwracać uwagę na etykiety oraz instrukcje producentów, aby uniknąć niebezpieczeństw związanych z niewłaściwym przechowywaniem żywności.

Pytanie 12

Jakie parametry powinny być spełnione w magazynie, gdzie przechowuje się mąkę?

A. Temperatura od +10 °C do +15 °C, wilgotność od 90 % do 95 %

B. Temperatura od +6 °C do +10 °C, wilgotność od 56 % do 60 %

C. Temperatura od +6 °C do +10 °C, wilgotność od 90 % do 95 %

D. Temperatura od +10 °C do +15 °C, wilgotność od 56 % do 60 %

Przechowywanie mąki w niewłaściwych warunkach, takich jak temperatura poniżej +10 °C oraz zbyt wysoka wilgotność, prowadzi do wielu problemów. Mąka przechowywana w zbyt niskiej temperaturze może ulegać zjawisku zbrylania, co skutkuje utrudnieniem jej późniejszego wykorzystania. Ponadto, wilgotność powyżej 60% sprzyja rozwojowi pleśni i bakterii, które nie tylko wpływają na jakość mąki, ale mogą również stanowić zagrożenie dla zdrowia. Odpowiednie warunki przechowywania są kluczowe dla zachowania właściwości sensorycznych, takich jak smak i zapach, co jest szczególnie istotne w produkcji żywności. Często zdarza się, że osoby zajmujące się magazynowaniem mąki nie zwracają uwagi na te szczegóły, co prowadzi do utraty jakości produktu. W praktyce, zbyt wysoka wilgotność powoduje również, że mąka staje się cięższa i trudniejsza do przetwarzania, co może wpłynąć na wydajność produkcji. Kolejnym błędem jest zlekceważenie wpływu warunków atmosferycznych na mąkę – zewnętrzne czynniki, takie jak deszcz czy wysoka temperatura, mogą wpłynąć na warunki w magazynie, co należy uwzględnić w planowaniu przechowywania. Dlatego tak istotne jest, aby przestrzegać standardów dotyczących przechowywania mąki, które zapewniają jej bezpieczeństwo i jakość, co jest zgodne z dobrymi praktykami produkcyjnymi.

Pytanie 13

Ile bułki czerstwej powinno się użyć do sporządzenia masy mięsnej z 6 kg mięsa, jeśli zawartość bułki czerstwej w stosunku do mięsa wynosi 20%?

A. 100 g

B. 1200 g

C. 120 g

D. 1000 g

Aby obliczyć ilość bułki czerstwej potrzebnej do przygotowania mięsnej masy mielonej z 6 kg mięsa, należy zastosować wzór oparty na procencie udziału bułki w stosunku do mięsa. W tym przypadku udział bułki wynosi 20%, co oznacza, że na każde 100% mięsa przypada 20% bułki. W związku z tym, obliczamy: 6 kg mięsa * 20% = 1,2 kg bułki czerstwej. Przekłada się to na 1200 g bułki, co odpowiada odpowiedzi numer 3. W praktyce w branży gastronomicznej stosuje się takie proporcje, aby zapewnić odpowiednią konsystencję oraz smak potraw. Użycie bułki czerstwej pozwala na uzyskanie lepszej tekstury masy mielonej, co jest istotne, zwłaszcza w przypadku dań takich jak kotlety mielone czy farsze. Wiele przepisów kulinarnych zaleca dodanie bułki w takich ilościach, aby zrównoważyć wilgotność oraz składniki mięsne, co jest zgodne z najlepszymi praktykami kulinarnymi.

Pytanie 14

Jaką kwotę należy ustalić jako cenę sprzedaży netto za jedną porcję kolacji, jeśli łączny koszt wytworzenia 120 porcji wynosi 480 zł, a marża gastronomiczna to 150%?

A. 6,00 zł

B. 8,00 zł

C. 12,00 zł

D. 10,00 zł

Cena sprzedaży netto jednej porcji kolacji obliczana jest na podstawie całkowitych kosztów produkcji oraz wymaganej marży gastronomicznej. W tym przypadku całkowity koszt produkcji 120 porcji wynosi 480 zł, co oznacza, że koszt produkcji jednej porcji to 480 zł / 120 = 4,00 zł. Aby ustalić cenę sprzedaży netto, należy uwzględnić marżę gastronomiczną, która wynosi 150%. Marża ta oznacza, że cena sprzedaży netto powinna być 150% wyższa niż koszt produkcji. Dlatego cena sprzedaży netto = koszt produkcji x (1 + marża) = 4,00 zł x (1 + 1,5) = 4,00 zł x 2,5 = 10,00 zł. Ta metoda kalkulacji jest powszechnie stosowana w branży gastronomicznej, gdzie właściwe ustalanie cen jest kluczowe dla rentowności i sukcesu restauracji. Dzięki takim praktykom, restauratorzy mogą zapewnić sobie stabilny zysk, pokryć koszty operacyjne oraz inwestować w rozwój oferty gastronomicznej.

Pytanie 15

Jaką wartość energetyczną ma 100 g filetów z dorsza podanych po grecku, w przypadku gdy zawierają 11 g białka, 11 g tłuszczu oraz 5 g węglowodanów?

A. 188 kcal

B. 243 kcal

C. 163 kcal

D. 108 kcal

Wartość energetyczna 100 g filetów z dorsza po grecku wynosi 163 kcal, co można obliczyć na podstawie zawartości makroskładników: białka, tłuszczu i węglowodanów. Białko dostarcza około 4 kcal na gram, tłuszcz 9 kcal na gram, a węglowodany również 4 kcal na gram. Obliczenia przedstawiają się następująco: (11 g białka * 4 kcal/g) + (11 g tłuszczu * 9 kcal/g) + (5 g węglowodanów * 4 kcal/g) = 44 kcal + 99 kcal + 20 kcal = 163 kcal. To podejście jest standardem w obliczaniu wartości energetycznej żywności, powszechnie stosowanym w dietetyce i żywieniu. Wiedza na temat wartości kalorycznej produktów spożywczych jest kluczowa dla osób dbających o zdrową dietę, zwłaszcza w kontekście kontrolowania masy ciała oraz bilansowania energii w diecie. Przykładowo, osoby odchudzające się powinny zwracać uwagę na kaloryczność poszczególnych składników, aby utrzymać deficyt kaloryczny, a z kolei sportowcy potrzebują odpowiedniej ilości energii do regeneracji i wysiłku.

Pytanie 16

Ile majonezu należy sporządzić według przedstawionego normatywu?

Normatyw surowcowy majonezu
olej słonecznikowy	200 g
jaja (1 szt.)	50 g
ocet	4 g
musztarda	3 g
sól, cukier	1 g
Zwroty poprodukcyjne
białka jaj	30 g

A. 208 g

B. 228 g

C. 238 g

D. 258g

Poprawna odpowiedź to 228 g, ponieważ aby obliczyć ilość majonezu, należy uwzględnić sumę masy wszystkich składników oraz odjąć zwroty poprodukcyjne. W tym przypadku sumaryczna masa składników wynosi 258 g, z czego 30 g stanowią zwroty. Obliczenia, które prowadzą do uzyskania wartości 228 g, są zgodne z zasadami kalkulacji stosowanymi w przemyśle spożywczym, gdzie precyzyjne określenie ilości surowców jest kluczowe dla utrzymania jakości i kosztów produkcji. Przykładem praktycznego zastosowania tej wiedzy jest przygotowanie majonezu w małych zakładach gastronomicznych, gdzie niewielkie różnice w masie mogą wpłynąć na finalny produkt. Warto również zwrócić uwagę na standardy sanitarno-epidemiologiczne, które wymagają precyzyjnego obliczenia ilości składników, aby zapewnić bezpieczeństwo żywności.

Pytanie 17

Które ciasto wyrabiane w naczyniu należy sporządzić na podstawie zamieszczonego normatywu surowcowego?

Mąka (g)	Jaja (szt)	Woda (cm³)	Masło (g)
380	3	270	65

A. Lane.

B. Francuskie.

C. Naleśnikowe.

D. Półfrancuskie.

Wybór ciasta lane, francuskiego lub naleśnikowego wskazuje na pewne nieporozumienia dotyczące składników oraz metod przygotowania tych ciast. Ciasto lane, na przykład, charakteryzuje się dużą ilością płynnych składników w porównaniu do mąki i nie wymaga dodatku tłuszczu w takim stopniu jak ciasto półfrancuskie. Jest ono zazwyczaj wykorzystywane do przygotowania różnorodnych deserów, takich jak ciasta czy placki, które nie mają na celu uzyskania struktury drożdżowej, co czyni je zupełnie inną kategorią. Z kolei ciasto francuskie, mimo że również zawiera masło, wymaga znacznie bardziej skomplikowanego procesu przygotowania, w tym wielokrotnego wałkowania i składania, co jest bardziej czasochłonne i wymaga większej precyzji. Naleśnikowe ciasto z kolei, jak sama nazwa wskazuje, jest przeznaczone do robienia naleśników i nie zawiera w swoim składzie masła, co sprawia, że nie pasuje do kontekstu omawianego normatywu. Zrozumienie różnic między tymi ciastami oraz ich zastosowaniem w praktyce jest kluczowe dla właściwego podejścia do piekarstwa i cukiernictwa, a także dla przestrzegania standardów jakościowych w branży kulinarnej.

Pytanie 18

Po ugotowaniu, ziemniaki na sałatkę wyróżniają się miąższem

A. suchym, który się nie rozpada

B. zwartym, który się nie rozpada

C. zwartym i łamiącym się

D. suchym oraz łamiącym się

Błędne odpowiedzi, które wskazują na miąższ zwięzły i pękający, suchy i pękający czy suchy, nierozpadający się, są wynikiem nieporozumienia dotyczącego właściwości odmian ziemniaków. Ziemniaki sałatkowe powinny charakteryzować się miąższem, który jest przede wszystkim zwięzły i nierozpadający się. Miąższ pękający sugeruje, że ziemniaki mogą się kruszyć, co jest niepożądane w sałatkach, gdzie liczy się zachowanie formy i tekstury. Odpowiedzi, które wskazują na suchy miąższ, mogą sugerować, że ziemniaki zostały ugotowane zbyt długo, co prowadzi do utraty wody i wynikającego z tego rozpadania się struktury. To typowy błąd w gotowaniu, gdzie nieodpowiedni czas gotowania wpływa na końcowy rezultat. Ponadto, suchy miąższ może nie wchłaniać dressingów, przez co potrawa staje się mało atrakcyjna pod względem smakowym. W dobrych praktykach kulinarnych kluczowe jest zrozumienie, że różne odmiany ziemniaków mają różne zastosowania, co należy uwzględniać w procesie gotowania. Zrozumienie tych zasad jest fundamentalne dla uzyskania satysfakcjonujących efektów kulinarnych.

Pytanie 19

Jakie czynności technologiczne powinny być realizowane w przygotowalni czystej w obiekcie gastronomicznym?

A. Sortowanie oraz obieranie

B. Skórowanie oraz formowanie

C. Rozdrabnianie i formowanie

D. Mycie i obieranie

Odpowiedź 'Rozdrabnianie i formowanie' jest poprawna, ponieważ te czynności są kluczowe w przygotowalni czystej zakładu gastronomicznego, gdzie skupiamy się na przygotowywaniu składników do dalszej obróbki. Rozdrabnianie polega na przetwarzaniu surowców, takich jak warzywa czy mięso, na mniejsze kawałki, co ułatwia ich dalsze przetwarzanie, a także wpływa na równomierne gotowanie. Formowanie natomiast odnosi się do kształtowania surowców, co jest szczególnie istotne w przypadku potraw wymagających odpowiedniej prezentacji, takich jak kotlety, burgery czy różnorodne przekąski. Przykładem zastosowania tych działań może być przygotowanie farszu do pierogów, gdzie składniki muszą być odpowiednio rozdrobnione i uformowane w kuleczki. Dobrym standardem w gastronomii jest przestrzeganie zasad higieny, co obejmuje również odpowiednie techniki rozdrabniania i formowania, aby uniknąć zanieczyszczenia krzyżowego. Te czynności przyczyniają się do efektywności procesu kulinarnego oraz zapewniają wysoką jakość potraw.

Pytanie 20

Procedury związane z myciem oraz dezynfekcją maszyn i urządzeń są określone przez system

A. GHP

B. CCP

C. TQM

D. GMP

Odpowiedź GHP (Dobre Praktyki Higieniczne) jest prawidłowa, ponieważ system ten skupia się na utrzymaniu odpowiednich standardów higieny w procesie produkcyjnym. GHP odnosi się do działań mających na celu zminimalizowanie ryzyka skażenia produktów, szczególnie w branżach spożywczych. W ramach GHP, czynności mycia i dezynfekcji maszyn oraz urządzeń są kluczowe, ponieważ usuwają pozostałości i mikroorganizmy, które mogą wpływać na jakość i bezpieczeństwo żywności. Przykładowo, w zakładach przetwórstwa mięsa, regularne czyszczenie i dezynfekcja sprzętu produkcyjnego, takich jak noże czy maszyny do mielenia, są niezbędne, aby zapobiec krzyżowemu skażeniu. Dobrze wdrożone praktyki GHP nie tylko chronią zdrowie konsumentów, ale również pomagają firmom w spełnianiu wymogów prawnych i norm branżowych, takich jak ISO 22000 czy HACCP. Wiedza na temat GHP jest fundamentalna dla każdego pracownika, który uczestniczy w procesach związanych z produkcją żywności.

Pytanie 21

W trakcie tablerowania masy mielonej mięsnej

A. białko ulega denaturacji

B. białko zwiększa objętość

C. tłuszcz ulega hydrolizie

D. tłuszcz staje się jełczały

Podczas tablerowania mięsnej masy mielonej kluczowym procesem jest pęcznienie białek. W wyniku działania wody oraz mechanicznego działania podczas tablerowania, białka mięsa absorbują wodę, co prowadzi do ich pęcznienia. Proces ten jest niezbędny, aby uzyskać odpowiednią konsystencję i spójność produktu finalnego. Pęcznienie białek wpływa na zdolność masy mięsnej do zatrzymywania wody i tłuszczu, co jest szczególnie istotne w produkcji kiełbas oraz innych przetworów mięsnych. W praktyce, odpowiednio pęczniejące białka przyczyniają się do poprawy tekstury i smaku wyrobów mięsnych. Warto zauważyć, że aby osiągnąć optymalne pęcznienie białek, należy stosować odpowiednią temperaturę oraz czas mieszania. Dobre praktyki branżowe zalecają również kontrolowanie zawartości wody, co pozwala na uzyskanie produktów o wysokiej jakości i stabilności podczas przechowywania.

Pytanie 22

Jakie urządzenie powinno się używać do przygotowywania zup kremowych?

A. Miesiarkę.

B. Malakser.

C. Kuter.

D. Wilk.

Wybór niewłaściwego urządzenia do sporządzania zup kremów może prowadzić do niezadowalających rezultatów. Kuter, chociaż jest przydatny w różnych zastosowaniach kulinarnych, ma ograniczone możliwości w kontekście uzyskiwania gładkiej konsystencji zup kremów. Kuter służy głównie do siekania mięsa, warzyw oraz do emulsji, ale nie osiąga takiej samej efektywności w miksowaniu jak malakser. Malaksery są specjalnie zaprojektowane, aby radzić sobie z różnorodnymi składnikami w krótszym czasie, co czyni je bardziej efektywnymi w przypadku zup. Wilk, natomiast, to urządzenie, które znajduje zastosowanie głównie w przetwórstwie mięsa. Jego konstrukcja koncentruje się na mieleniu i rozdrabnianiu, co nie ma zastosowania w kontekście kreowania gładkich zup. Miesiarka jest kolejnym przykładem błędnego wyboru, gdyż jest przeznaczona do pracy z ciastem i zadaniem mieszania składników w celu uzyskania elastycznej masy, a nie do miksowania płynnych składników. Dlatego kluczowe jest, aby w procesach kulinarnych korzystać z odpowiednich narzędzi, które są zgodne z zamierzonymi rezultatami, co jest zgodne z dobrą praktyką kulinarną.

Pytanie 23

Jak należy postąpić z opakowaniem, na którym umieszczono poniższy znak?

A. Zwrócić producentowi.

B. Przeznaczyć do ponownego użycia.

C. Wyrzucić do kosza.

D. Przeznaczyć do recyklingu.

Poprawna odpowiedź to 'Przeznaczyć do recyklingu', co jest zgodne z zasadami segregacji odpadów. Znak recyklingu na opakowaniu wskazuje, że jego materiał można przetworzyć i ponownie wykorzystać w produkcji innych wyrobów. W praktyce oznacza to, że opakowania wykonane z papieru, plastiku, szkła czy metalu, jeśli są oznaczone tym symbolem, powinny zostać oddane do odpowiednich pojemników na odpady segregowane. W wielu krajach istnieją regulacje prawne, które zobowiązują producentów do oznaczania swoich produktów zgodnie z normami dotyczącymi recyklingu. Przykładowo, w Polsce wdrożono system kaucyjny dla butelek plastikowych, co zwiększa efektywność zbiórki i recyklingu. Dobrą praktyką jest również zwracanie uwagi na lokalne przepisy dotyczące segregacji, aby mieć pewność, że nasze działania przyczyniają się do ochrony środowiska i efektywnego gospodarowania zasobami.

Pytanie 24

Który z poniższych napojów nie jest fermentowanym produktem mlecznym?

A. kumys

B. kefir

C. bawarka

D. jogurt

Bawarka jest napojem, który powstaje z połączenia kawy z mlekiem, co czyni ją napojem mlecznym, ale nie fermentowanym. W przeciwieństwie do kefiru, jogurtu i kumysu, które są produktami fermentowanymi, bawarka nie przechodzi procesu fermentacji. Kefir i jogurt to produkty, które powstają w wyniku działania specyficznych kultur bakterii oraz drożdży, które fermentują laktozę zawartą w mleku. Kumys z kolei jest napojem fermentowanym, produkowanym z mleka klaczy. Fermentacja nie tylko zmienia smak i konsystencję tych produktów, ale również wpływa na ich wartość odżywczą, wzbogacając je o probiotyki wspierające zdrowie jelit. Zrozumienie różnicy między tymi napojami jest kluczowe dla zdrowego stylu życia i diety.

Pytanie 25

Kucharz - mężczyzna, w ramach wykonywania pracy dorywczej, może podnosić i przenosić ładunki o maksymalnej masie

Dopuszczalne masy podnoszonych i przenoszonych ładunków dla różnych kategorii pracowników
Rodzaj pracy	KOBIETY
Rodzaj pracy	Wiek 16-18 lat	Wiek od 18 lat
Praca stała	8 kg	12 kg
Praca dorywcza	14 kg	20 kg
Rodzaj pracy	MĘŻCZYŹNI
Rodzaj pracy	Wiek 16-18 lat	Wiek od 18 lat
Praca stała	12 kg	30 kg
Praca dorywcza	20 kg	50 kg

A. 50 kg.

B. 30 kg.

C. 20 kg.

D. 12 kg.

Odpowiedź 50 kg jest całkowicie trafiona. Zgodnie z przepisami BHP, faceci powyżej 18 roku życia, którzy pracują dorywczo, mogą podnosić i przenosić ciężary do 50 kg. To nie jest tylko jakiś wymysł, ale wynik badań nad tym, co jest dla nas bezpieczne. Ważne, żeby pamiętać o własnych limitach i stosować dobre techniki podnoszenia, żeby zminimalizować ryzyko kontuzji. Na przykład, zginanie nóg to świetny sposób na uniknięcie przeciążenia kręgosłupa. Fajnie jest też korzystać z różnych narzędzi, jak wózki transportowe, które naprawdę mogą pomóc w przenoszeniu ciężkich rzeczy. Przestrzeganie tych zasad to klucz do bezpieczeństwa w pracy i utrzymania dobrej jakości pracy w każdej kuchni.

Pytanie 26

Radełko karbowane służy do

A. otwierania konserw

B. obierania warzyw

C. formowania ciasta

D. ubijania piany

Radełka karbowane to świetne narzędzie w kuchni, zwłaszcza podczas robienia ciast. Dzięki swojej karbowanej krawędzi fajnie nadają kształt ciastu, co naprawdę wygląda lepiej i sprawia, że lepiej trzyma się nadzienia, na przykład w tartach czy pierogach. Zauważyłem, że jak sobie dobrze rozłożysz ciasto na blaszce, to potem wszystko piecze się równomiernie. W cukiernictwie radelka to jakby standard, wszyscy je używają! Można też robić różne wzory na powierzchni ciasta, co dodaje fajnego wyglądu. Aby to wszystko działało jak należy, warto mieć radełko z dobrego materiału, na przykład ze stali nierdzewnej – wtedy jest trwalsze i łatwiejsze do czyszczenia.

Pytanie 27

Paja to rodzaj kruchego ciasta z nadzieniem z wiśni lub czereśni, typowe dla konkretnej kuchni

A. niemieckiej

B. bułgarskiej

C. francuskiej

D. angielskiej

Nieprawidłowe odpowiedzi wskazują na pewne nieporozumienia związane z pochodzeniem paji oraz jej cechami charakterystycznymi. Wybór kuchni bułgarskiej, niemieckiej czy francuskiej jako źródła paji jest wynikiem mylnego przypisania elementów kulinarnych do niewłaściwych tradycji. W kuchni bułgarskiej spotykamy wiele ciast i wypieków, ale nie ma tam odpowiednika paji, który byłby tak popularny jak w Anglii. Niemiecka kuchnia, mimo bogatej tradycji wypieków, również nie oferuje paji w jej klasycznej formie; zamiast tego, Niemcy znani są z ciast drożdżowych i tortów, takich jak szarlotka. Francuska kuchnia, chociaż znana z doskonałych ciastek i deserów, nie ma paji jako tradycyjnego wypieku. Odpowiedzi te mogą wynikać z nieznajomości specyfiki poszczególnych kuchni europejskich oraz ich lokalnych tradycji kulinarnych. Kluczem do zrozumienia różnic między tymi kuchniami jest znajomość ich historii oraz używanych składników, co pozwala na właściwe przypisanie potraw do odpowiednich kultur. By uniknąć błędnych wniosków, warto zgłębiać lokalne przepisy i ich kontekst kulturowy, co przyczyni się do lepszego zrozumienia różnorodności kulinarnej Europy.

Pytanie 28

Jakie urządzenie do pieczenia umożliwia skrócenie czasu obróbki oraz osiągnięcie wyższej efektywności?

A. Kombiwar

B. Piec konwekcyjny

C. Piec konwekcyjno-parowy

D. Piekarnik

Piec konwekcyjno-parowy łączy w sobie zalety pieczenia konwekcyjnego oraz gotowania na parze, co znacząco wpływa na efektywność procesu obróbki cieplnej. Dzięki zastosowaniu wentylatora, gorące powietrze jest równomiernie rozprowadzane wokół potraw, co pozwala na szybsze i bardziej równomierne pieczenie. Dodatkowo, wprowadzenie pary do procesu obróbki cieplnej zapobiega wysychaniu potraw, co zwiększa ich soczystość i zachowanie naturalnych składników odżywczych. Praktycznym przykładem zastosowania pieca konwekcyjno-parowego jest przygotowanie pieczonego kurczaka, który dzięki parze staje się miękki i aromatyczny, a skórka uzyskuje chrupkość. W przemyśle gastronomicznym, takie urządzenie przyczynia się do obniżenia kosztów eksploatacji, skracając czas pieczenia i zwiększając wydajność produkcji, co jest zgodne z trendami minimalizacji strat i optymalizacji procesów kulinarnych.

Pytanie 29

Oblicz brutto cenę gastronomiczną butelki piwa, mając na uwadze, że koszt zakupu butelki piwa to 4,10 zł, marża gastronomiczna wynosi 20%, a stawka VAT to 22%?

A. 6,00 zł

B. 4,92 zł

C. 5,00 zł

D. 7,22 zł

Aby obliczyć cenę gastronomiczną brutto butelki piwa, należy najpierw uwzględnić cenę zakupu, marżę gastronomiczną oraz podatek VAT. Cena zakupu butelki piwa wynosi 4,10 zł. Marża gastronomiczna ustalona na 20% oznacza, że do ceny zakupu doliczamy 20% tej wartości. Obliczamy ją jako: 4,10 zł * 0,20 = 0,82 zł. Następnie dodajemy tę marżę do ceny zakupu: 4,10 zł + 0,82 zł = 4,92 zł. Kolejnym krokiem jest naliczenie podatku VAT w wysokości 22% od nowej ceny. Obliczamy to jako: 4,92 zł * 0,22 = 1,08 zł. Dodajemy tę wartość do ceny z marżą: 4,92 zł + 1,08 zł = 6,00 zł. Tak obliczona cena gastronomiczna brutto jest zgodna z dobrymi praktykami branżowymi, które zalecają stosowanie przejrzystych metod kalkulacji cen, uwzględniających zarówno koszty zakupu, jak i marże oraz podatki. W praktyce, zrozumienie tego procesu jest kluczowe dla rentowności działalności gastronomicznej oraz właściwego zarządzania cenami w ofercie.

Pytanie 30

Przedsiębiorstwo KOMP postanowiło zorganizować spotkanie opłatkowe dla swoich pracowników i zamówiło w firmie cateringowej potrawy zgodnie z zamieszczonym zamówieniem. Określ, ile KOMP zapłaci za zorganizowanie tego przyjęcia, jeżeli firma cateringowa udzieli mu 20% rabatu.

Lp.	Nazwa potrawy/usługi	j. miary	ilość	Cena jednostkowa brutto [zł]
1.	pierogi z kapustą	porcja	50	8,00
2.	śledzie w oleju	porcja	50	6,00
3.	barszcz z uszkami	porcja	50	4,00
4	obsługa	godzina	5	200,00

A. 1900,00 zł

B. 1520,00 zł

C. 2100,00 zł

D. 2250,00 zł

Aby prawidłowo obliczyć całkowity koszt przyjęcia, należy skupić się na poprawnym zastosowaniu zasad dotyczących rabatów i kosztów zamówienia. W tym przypadku, całkowity koszt zamówienia przed rabatem wynosi 1900,00 zł. Rabat w wysokości 20% oznacza, że należy odjąć 20% z tej kwoty, co równa się 380,00 zł. Po odjęciu rabatu, otrzymujemy ostateczną kwotę 1520,00 zł. Takie podejście pokazuje, jak ważne jest umiejętne zarządzanie kosztami w kontekście organizacji wydarzeń firmowych. W praktyce, przedsiębiorstwa często korzystają z rabatów, co pozwala na optymalizację budżetu. Umiejętność efektywnego zarządzania kosztami jest kluczowa w branży eventowej, gdzie każda złotówka ma znaczenie. Oprócz tego, świadome korzystanie z usług cateringowych oraz negocjowanie warunków umowy jest zgodne z najlepszymi praktykami w zarządzaniu projektami. Warto również pamiętać, że takie umiejętności przekładają się na budowanie pozytywnego wizerunku firmy w oczach pracowników oraz klientów.

Pytanie 31

Najwyższą wartość odżywczą posiadają owoce

A. z dżemów.

B. z konserwowych.

C. z mrożonych.

D. z marynowanych.

Owoce mrożone zachowują najwyższą wartość odżywczą, ponieważ proces mrożenia odbywa się w krótkim czasie po zbiorze, co minimalizuje straty witamin i minerałów. Mrożenie, w przeciwieństwie do konserwacji czy produkcji konfitur, nie wymaga dodatku cukru ani soli, co pozwala na zachowanie naturalnych właściwości odżywczych owoców. Dodatkowo, mrożenie zatrzymuje enzymy, które mogłyby prowadzić do degradacji składników odżywczych. Dzięki temu, owoce z mrożonek są często porównywane pod względem wartości odżywczej do świeżych. Warto zauważyć, że mrożone owoce mogą być łatwo wykorzystywane w różnych potrawach, takich jak smoothies, desery czy sałatki, co czyni je praktycznym rozwiązaniem w codziennym odżywianiu. Standardy dotyczące mrożenia, takie jak te ustalone przez Organizację Narodów Zjednoczonych do spraw Wyżywienia i Rolnictwa (FAO), zapewniają, że mrożone produkty są bezpieczne i wysokiej jakości.

Pytanie 32

Ile gramów mąki jest potrzebne do przygotowania ciasta na 40 porcji, jeśli do 4 porcji używa się 170 g mąki?

A. 4,00 kg

B. 6,80 kg

C. 1,70 kg

D. 17,00 kg

Obliczenie ilości mąki potrzebnej do przygotowania ciasta na 40 porcji potrawy opiera się na prostych proporcjach. Wiemy, że na 4 porcje potrzeba 170 g mąki. Aby obliczyć, ile mąki jest potrzebne na 40 porcji, należy zastosować regułę trzech. Przede wszystkim ustalamy, ile mąki przypada na jedną porcję, dzieląc 170 g przez 4, co daje 42,5 g mąki na porcję. Następnie mnożymy tę wartość przez 40: 42,5 g * 40 = 1700 g, co równa się 1,70 kg. Takie podejście jest zgodne z normami kulinarnymi, które sugerują, że przy zwiększaniu liczby porcji należy zachować proporcje, aby uzyskać jednolity smak i teksturę potrawy. Przykładem zastosowania tej wiedzy może być przygotowywanie większych ilości jedzenia na imprezy lub w restauracjach, gdzie precyzyjne obliczenia są kluczowe do utrzymania spójności i jakości potraw. Zrozumienie proporcji i ich zastosowanie w praktyce jest niezbędne w każdym kuchennym kunszcie.

Pytanie 33

Przyprawy, które mają zdolność nadawania koloru potrawom, to:

A. estragon i anyż

B. oregano i kardamon

C. imbir i jałowiec

D. kurkuma i szafran

Kurkuma i szafran to przyprawy, które charakteryzują się zdolnością do barwienia potraw dzięki swoim intensywnym kolorom. Kurkuma, zawierająca kurkuminę, nadaje potrawom głęboki, złoty kolor, co jest szczególnie cenione w kuchni indyjskiej oraz w potrawach takich jak curry. Szafran, z kolei, jest najdroższą przyprawą na świecie i dodaje potrawom nie tylko charakterystycznego złocistego odcienia, ale także unikatowego aromatu. Obie te przyprawy są stosowane w różnych kuchniach świata, od potraw rybnych po desery, a ich barwiące właściwości są wykorzystywane do poprawy estetyki dań. W kontekście kulinarnym, umiejętność efektywnego wykorzystania przypraw do barwienia potraw jest uważana za istotny element sztuki kulinarnej, przyczyniając się do atrakcyjności wizualnej potraw oraz podnosząc ich walory smakowe. Zgodnie z zasadami dobrych praktyk kulinarnych, starannie dobrane przyprawy mogą znacząco wpływać na ostateczny wygląd i smak serwowanych potraw.

Pytanie 34

Do przygotowania kotletów de volaille używa się

A. polędwicę wołową

B. schab

C. filet drobiowy

D. karkówkę

Kiedy myślimy o kotletach de volaille, często pojawiają się nieprawidłowe skojarzenia dotyczące innych rodzajów mięsa, które mogą być stosowane w miejscu filetu drobiowego. Karkówka, będąca mięsem wieprzowym, charakteryzuje się wyższą zawartością tłuszczu i bardziej intensywnym smakiem. To sprawia, że jest to mięso idealne do pieczenia lub duszenia, ale nie nadaje się do przygotowania lekkiego dania, jakim są kotlety de volaille. Polędwica wołowa z kolei, będąca jednym z najbardziej cenionych rodzajów wołowiny, ma zupełnie inną teksturę i smak, co czyni ją nieodpowiednią dla tego typu potrawy. Schab, również mięso wieprzowe, jest zbyt twardy i mało soczysty w porównaniu do delikatności filetu drobiowego. Zastosowanie tych rodzajów mięsa do przygotowania kotletów de volaille może prowadzić do nieprzyjemnych rezultatów, jak sucha konsystencja czy nadmierna twardość, co z pewnością obniża walory smakowe dania. Dlatego ważne jest, aby przy przygotowywaniu kotletów de volaille trzymać się sprawdzonych przepisów, które opierają się na użyciu filetu drobiowego, co zapewnia nie tylko właściwy smak, ale także odpowiednią strukturę potrawy.

Pytanie 35

Jaką strategię ustalania cen powinien zastosować lokal gastronomiczny, który planuje wprowadzenie innowacyjnej usługi kulinarnej - kuchni molekularnej?

A. Skimming.

B. Penetracyjną.

C. Zróżnicowania cen.

D. Jednolitą cenę.

Strategia jednolitej ceny może wydawać się atrakcyjna, jednak w przypadku tak innowacyjnego produktu jak kuchnia molekularna, jest to podejście zbyt ograniczone. Ustalenie jednej, stałej ceny dla wszystkich klientów może prowadzić do utraty potencjalnych zysków, ponieważ nie uwzględnia różnorodności w oczekiwaniach i możliwościach finansowych klientów. Klienci przychodzący do zakładów gastronomicznych są różnorodni; niektórzy są gotowi zapłacić więcej za unikalne doświadczenia, podczas gdy inni mogą poszukiwać przystępnych cen. Penetracja, czyli strategia niskich cen na start, ma na celu szybkie zdobycie rynku, ale w przypadku nowatorskiej kuchni molekularnej, może ona zmniejszyć postrzeganą wartość usługi. Klienci mogą uznać, że jeśli cena jest zbyt niska, jakość potraw również może być kwestionowana. Różnicowanie cen, z kolei, polega na oferowaniu różnych cen dla różnych grup klientów, co w kontekście kuchni molekularnej może być zbyt skomplikowane i trudne do wdrożenia. Warto zauważyć, że niektóre podejścia do strategii cenowych mogą prowadzić do mylnych przekonań o wartości oferty, co w efekcie wpływa na postrzeganą jakość usług gastronomicznych. Dlatego kluczowe jest, aby strategia cenowa była dobrze przemyślana i dostosowana do specyfiki rynku i klientów.

Pytanie 36

Jaką metodę należy zastosować, aby nadać świeży wygląd zwiędniętej marchwi?

A. Zapakować próżniowo i umieścić w lodówce na kilka godzin

B. Zanurzyć w letniej słonej wodzie na kilka minut

C. Skropić sokiem z cytryny

D. Włożyć do zimnej wody na kilka godzin

Wkładanie zwiędniętej marchwi do zimnej wody na kilka godzin to najbardziej skuteczna metoda na przywrócenie jej świeżego wyglądu. Działa to na zasadzie osmozy, gdzie woda przenika do komórek roślinnych, co prowadzi do ich napełnienia i odbudowania struktury. Dzięki temu marchewka odzyskuje jędrność i chrupkość. Przykładem zastosowania tej techniki może być przygotowanie marchwi do sałatek lub dań na ciepło, gdzie atrakcyjny wygląd warzyw jest kluczowy dla estetyki potrawy. Warto również podkreślić, że przechowywanie marchwi w warunkach optymalnych, czyli w chłodnym miejscu i w odpowiedniej wilgotności, może zapobiec jej zwiędnięciu. Takie praktyki są zgodne z ogólnymi standardami przechowywania warzyw w gastronomii oraz w domowych kuchniach, zapewniając ich lepszą jakość oraz smak.

Pytanie 37

Do warzyw, które mogą być przechowywane najdłużej w sprzyjających warunkach, zaliczają się

A. brokuły i paprykę

B. szpinak oraz selery

C. szparagi oraz pomidory

D. pory i cebulę

Pory i cebula rzeczywiście charakteryzują się długim okresem przechowywania, co czyni je idealnymi warzywami do dłuższego składowania w warunkach optymalnych. Pory, mające wysoką zawartość wody, mogą być przechowywane w temperaturze od 0 do 4 stopni Celsjusza, co pozwala na ich długotrwałe zachowanie świeżości przez kilka miesięcy. Cebula, z kolei, jest jednym z najdłużej przechowywanych warzyw, gdyż w odpowiednich warunkach (niska wilgotność i ciemne miejsce) może być przechowywana nawet przez wiele miesięcy do roku. Praktyka przechowywania tych warzyw polega na zapewnieniu im odpowiedniej wentylacji oraz temperatury, co jest kluczowe dla minimalizacji ryzyka rozwoju pleśni i psucia się. Te warzywa są też często wykorzystywane w kuchni, co sprawia, że ich długi okres przechowywania jest praktycznym atutem w planowaniu posiłków oraz zarządzaniu zapasami.

Pytanie 38

Podczas gotowania peklowanej golonki kolagen ulega

A. pęcznieniu, denaturacji i hydrolizie

B. denaturacji, dekstrynizacji i hydrolizie

C. pęcznieniu, kleikowaniu i dekstrynizacji

D. denaturacji, kleikowaniu i degradacji

Analiza niepoprawnych odpowiedzi wskazuje na pewne nieporozumienia dotyczące procesów zachodzących w kolagenie podczas gotowania. Odpowiedzi, które sugerują kleikowanie, dekstrynizację czy degradację, nie oddają rzeczywistego zachowania kolagenu w wysokotemperaturowych warunkach. Kleikowanie odnosi się zazwyczaj do skrobi, a nie białek, i jest procesem, w którym skrobia pęcznieje i tworzy żel, co nie ma zastosowania w przypadku kolagenu. Dekstrynizacja to przekształcenie skrobi w dektryny, które powstają w wyniku działania wysokiej temperatury, ale nie jest to proces właściwy dla białek. Z kolei degradacja kolagenu w kontekście gotowania może być myląca; podczas gdy kolagen rzeczywiście ulega rozkładowi, właściwszym terminem opisującym to zjawisko w kontekście gotowania jest hydroliza, która prowadzi do powstania żelatyny. W kontekście kulinarnym takie nieprecyzyjne rozumienie procesów białkowych może prowadzić do błędnych metod gotowania, co wpływa na jakość potrawy. Kluczową kwestią jest zrozumienie, że gotowanie kolagenu w odpowiednich warunkach wpływa na teksturę i smak potrawy, co jest fundamentem kulinarnej sztuki.

Pytanie 39

Skomponuj menu na angielskie przyjęcie bankietowe (stojące)?

A. Tymbaliki z mięsa drobiowego, bulion z kołdunami, deser owocowy z lodami

B. Pstrąg w galarecie, sałatka warzywna, koreczki, tartinki

C. Półmisek wędlin, pieczony indyk z frytkami, tort makowy

D. Barszcz czerwony z pasztecikami, galantyna z kurczaka, koreczki

Odpowiedzi, które wskazują na inne zestawienia potraw, nie spełniają wymogów dotyczących organizacji bankietu angielskiego i są nieodpowiednie z punktu widzenia kulinarnego. Barszcz czerwony z pasztecikami to danie, które kojarzy się raczej z tradycyjnym obiadem, a jego podanie w formie bankietowej jest niepraktyczne. Zwykle zupy serwuje się w filiżankach lub małych talerzykach, co nie jest komfortowe w kontekście stania. W przypadku drugiej odpowiedzi, pieczony indyk z frytkami, mimo że smakuje dobrze, jest daniem głównym, które lepiej sprawdzić w formie siedzącego obiadu, a nie na bankiecie stojącym, gdzie dominują lekkie przekąski. Tort makowy, chociaż może być deserem, nie jest idealnym wyborem dla bankietu, gdzie powinny dominować łatwe do zjedzenia i lekkie słodkości. W tym kontekście tymbaliki z drobiu oraz bulion z kołdunami również nie są odpowiednie, ponieważ bulion to zupa, która wymaga siedzenia przy stole, a nie jest komfortowa do spożywania w trakcie stania. Zrozumienie, że bankiet angielski rządzi się swoimi prawami, związanymi z serwowaniem potraw, które są praktyczne do spożycia w luźnej atmosferze, jest kluczowe dla prawidłowego doboru menu.

Pytanie 40

Jakie dodatki można zaproponować do zrazów wołowych?

A. Kasza gryczana i buraczki

B. Puree z grochu oraz szpinak

C. Frytki i marchewka z wody

D. Ryż oraz kapusta zasmażana

Kasza gryczana i buraczki to idealne dodatki do zrazów wołowych ze względu na ich właściwości smakowe i odżywcze. Kasza gryczana, będąca źródłem białka roślinnego i błonnika, doskonale komponuje się z bogatym smakiem mięsa, a jednocześnie wzbogaca danie o wartości odżywcze. Buraczki z kolei, dzięki swojej słodyczy i kwasowości, balansują ciężkość zrazów, wprowadzając ciekawe kontrasty smakowe. W kuchni polskiej, takie połączenia są zgodne z tradycyjnymi zasadami łączenia składników, które podkreślają naturalny smak potraw. Przykładem mogą być zrazy wołowe podawane na przyjęciach lub rodzinnych obiadach, gdzie dbałość o detale w doborze dodatków ma kluczowe znaczenie dla ogólnego odbioru dania. Dodatkowo, kasza gryczana i buraczki są łatwe w przygotowaniu i mogą być podawane zarówno na ciepło, jak i na zimno, co czyni je elastycznym wyborem w różnych kontekstach kulinarnych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej