Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 11 maja 2026 08:09
Data zakończenia: 11 maja 2026 08:57

Egzamin zdany!

Wynik: 33/40 punktów (82,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jakiego znacznika w HTML użyjemy, aby uzyskać tekst wyświetlany czcionką o stałej szerokości znaku, który również uwzględnia dodatkowe spacje, tabulacje oraz znaki końca linii?

A. <pre>…</pre>

B. <ins>…</ins>

C. <blockquote>…</blockquote>

D. <code>…</code>

Znaczniki <code>, <ins> i <blockquote> mają swoje unikalne zastosowania, ale nie nadają się do zachowania formatowania tekstu, jak to robi <pre>. Znacznik <code> jest przeznaczony do oznaczania fragmentów kodu, jednak nie utrzymuje przestrzeni i formatowania. Kiedy używasz <code>, przeglądarka wyświetli tekst w inny sposób, ale nie uwzględni dodatkowych odstępów lub tabulacji, co może prowadzić do nieczytelności w przypadku dłuższych fragmentów kodu. Z kolei znacznik <ins> służy do wskazywania wstawionego tekstu, co ma znaczenie w kontekście edycji lub zmian, ale nie zmienia jego formatowania ani nie zachowuje układów, co ogranicza jego użyteczność w przypadku tekstów wymagających precyzyjnego formatowania. Wreszcie, <blockquote> jest używane do cytowania dłuższych fragmentów tekstu z innego źródła, co również nie związane jest z zachowaniem konkretnego formatowania, a jego celem jest raczej stylistyczne wyróżnienie cytatu. W praktyce, mylenie tych znaczników może prowadzić do frustracji użytkowników, którzy oczekują zachowania konkretnych układów, zwłaszcza w kontekście programowania lub prezentacji danych. Ważne jest, aby zrozumieć, że każdy znacznik ma swoje specyficzne zastosowanie i powinien być używany zgodnie z jego przeznaczeniem, aby zapewnić spójność i czytelność prezentowanych treści.

Pytanie 2

W przedstawionym filmie, aby połączyć tekst i wielokąt w jeden obiekt tak, aby operacja ta była odwracalna zastosowano funkcję

A. części wspólnej.

B. grupowania.

C. wykluczenia.

D. sumy.

Prawidłowo – w filmie została użyta funkcja grupowania. W grafice wektorowej, np. w programach typu Inkscape, CorelDRAW czy Illustrator, grupowanie służy właśnie do logicznego połączenia kilku obiektów w jeden „zestaw”, ale bez trwałego mieszania ich geometrii. To znaczy: tekst dalej pozostaje tekstem, wielokąt dalej jest wielokątem, tylko są traktowane jak jeden obiekt przy przesuwaniu, skalowaniu czy obracaniu. Dzięki temu operacja jest w pełni odwracalna – w każdej chwili możesz rozgrupować elementy i edytować każdy osobno. Moim zdaniem to jest podstawowa dobra praktyka w pracy z projektami, które mogą wymagać późniejszych poprawek: podpisy, etykiety, logotypy, schematy techniczne. Jeśli połączysz tekst z kształtem za pomocą operacji boolowskich (suma, część wspólna, wykluczenie), to tekst zwykle zamienia się na krzywe, przestaje być edytowalny jako tekst. To bywa potrzebne przy przygotowaniu do druku czy eksportu do formatu, który nie obsługuje fontów, ale nie wtedy, gdy zależy nam na łatwej edycji. Z mojego doświadczenia: przy projektowaniu interfejsów, ikon, prostych banerów na WWW czy grafik do multimediów, najrozsądniej jest najpierw grupować logicznie elementy (np. ikona + podpis), a dopiero na samym końcu, gdy projekt jest ostateczny, ewentualnie zamieniać tekst na krzywe. Grupowanie pozwala też szybko zaznaczać całe moduły projektu, wyrównywać je względem siebie, duplikować całe zestawy (np. kafelki menu, przyciski z opisami) bez ryzyka, że coś się rozjedzie. W grafice komputerowej to taka podstawowa „organizacja pracy” – mniej destrukcyjna niż różne operacje na kształtach i zdecydowanie bardziej elastyczna przy późniejszych zmianach.

Pytanie 3

W PHP zmienna $_SERVER zawiera między innymi dane o

A. informacjach z formularza przetwarzanego na serwerze

B. adresie IP serwera oraz nazwie protokołu

C. informacjach związanych z sesjami

D. nazwie ciasteczek zapisanych na serwerze oraz powiązanych z nimi danych

Zmienna superglobalna $_SERVER w PHP gromadzi różnorodne informacje dotyczące bieżącego żądania HTTP oraz środowiska serwera. W szczególności przechowuje dane takie jak adres IP klienta, nazwa protokołu (np. HTTP/1.1), a także inne istotne informacje, takie jak metoda żądania (GET, POST) oraz nagłówki HTTP. Znajomość tych danych jest kluczowa w kontekście programowania aplikacji webowych, ponieważ umożliwia dostosowanie odpowiedzi serwera do specyficznych potrzeb klienta. Przykładowo, można wykorzystać $_SERVER['REMOTE_ADDR'], aby uzyskać adres IP odwiedzającego, co może być istotne w kontekście logowania użytkowników lub analizy ruchu. Ponadto, $_SERVER['SERVER_PROTOCOL'] pozwala na identyfikację używanego protokołu, co jest pomocne przy wdrażaniu funkcji zgodnych z określonymi standardami bezpieczeństwa i wydajności. Praktycznym zastosowaniem tych danych jest implementacja systemów uwierzytelniania lub ograniczanie dostępu na podstawie adresów IP, co wpisuje się w dobre praktyki bezpieczeństwa aplikacji webowych.

Pytanie 4

Wskaż fragment CSS, który odpowiada rozkładowi bloków 2-5, zakładając, że zostały one zbudowane na podstawie podanego kodu HTML.

A. Kod 2

B. Kod 3

C. Kod 4

D. Kod 1

Niepoprawne podejścia w pozostałych kodach wynikają z niewłaściwego użycia właściwości float oraz clear. W Kodzie 1 użycie float: right; dla czwartego bloku jest poprawne, jednak clear: both; dla piątego bloku powoduje, że nie będzie on kontynuował linii z poprzednimi blokami, co nie pasuje do przedstawionego układu. Clear: both; wymusza przeniesienie bloku poniżej aktualnej linii. Kod 3 charakteryzuje się brakiem właściwości clear, co prowadzi do problemów z układem, gdyż blok 5 ułożony float: right; nie rozpocznie nowego wiersza, co jest potrzebne w tym zadaniu. W Kodzie 4 brak jest jakiegokolwiek użycia właściwości float lub clear dla bloków 3, 4 i 5 co uniemożliwia osiągnięcie założonego układu. Brak float dla trzeciego i czwartego bloku spowoduje, że będą one umieszczone pod sobą jako blokowe elementy domyślnie, co nie pasuje do układu. Prawidłowa organizacja układu bloków za pomocą właściwości float opiera się na odpowiednim przypisaniu float: left; lub right; oraz strategicznym użyciu clear, aby kontrolować przepływ elementów w wierszach. Typowym błędem jest niezrozumienie, że clear resetuje przepływ dla kolejnego bloku, co jest kluczowe w manipulacji wyglądem layoutu blokowego w starszych technikach CSS. Takie błędy mogą prowadzić do nieprzewidywalnych rezultatów, zwłaszcza gdy układ jest testowany na różnych przeglądarkach i rozdzielczościach ekranów, co podkreśla znaczenie testowania i walidacji CSS w kontekście projektów webowych. Stosowanie zasad float i clear wymaga precyzyjnego planowania, by unikać konfliktów w przepływie i zachować spójność wizualną projektu webowego.

Pytanie 5

Wskaż właściwą sekwencję faz projektowania relacyjnej bazy danych?

A. Określenie zbioru danych, Selekcja, Określenie kluczy podstawowych tabel, Określenie relacji

B. Selekcja, Określenie relacji, Określenie kluczy podstawowych tabel, Określenie zbioru danych

C. Określenie relacji, Określenie kluczy podstawowych, Selekcja, Określenie zbioru danych

D. Określenie kluczy podstawowych tabel, Określenie zbioru danych, Selekcja, Określenie relacji

Projektowanie relacyjnej bazy danych to naprawdę ciekawe, ale też skomplikowane zadanie. Na początku trzeba dobrze pomyśleć, jakie dane będziemy gromadzić i w jakiej formie, bo to później zdeterminuje wszystko. Potem wybieramy atrybuty, które są naprawdę istotne dla naszych potrzeb. Kluczowe w tym wszystkim jest ustalenie kluczy podstawowych dla tabel, bo one pomagają jednoznacznie zidentyfikować każdy rekord. Na końcu przychodzi czas na ustalanie relacji między tabelami, co pozwala nam na sensowne powiązanie danych. To wszystko w zgodzie z zasadami projektowania baz danych, które mówią o normalizacji i wydajności. Na przykład, jeśli projektujemy bazę danych dla uczelni, musimy dokładnie wiedzieć, jakie dane o studentach i kursach są dla nas ważne, żeby wszystko działało jak należy.

Pytanie 6

Istnieje tabela o nazwie wycieczki z kolumnami: nazwa, cena oraz miejsca (reprezentujące liczbę dostępnych miejsc). Aby wyświetlić tylko nazwy wycieczek, których cena jest mniejsza od 2000 zł oraz mają co najmniej cztery wolne miejsca, należy użyć zapytania

A. SELECT * FROM wycieczki WHERE cena < 2000 OR miejsca > 3

B. SELECT nazwa FROM wycieczki WHERE cena < 2000 AND miejsca > 3

C. SELECT nazwa FROM wycieczki WHERE cena < 2000 OR miejsca > 4

D. SELECT * FROM wycieczki WHERE cena < 2000 AND miejsca > 4

Twoja odpowiedź jest jak najbardziej na miejscu, bo trafnie wskazuje, jakie warunki trzeba spełnić, żeby uzyskać odpowiednie nazwy wycieczek. W tym zapytaniu SQL 'SELECT nazwa FROM wycieczki WHERE cena < 2000 AND miejsca > 3' użyto operatora AND, co oznacza, że oba warunki muszą być spełnione naraz. Pierwszy mówi, że cena wycieczki musi być mniejsza niż 2000 zł, co pomaga znaleźć tańsze oferty. Drugi warunek wymaga, żeby było przynajmniej cztery wolne miejsca, co jest ważne, gdy ktoś myśli o podróżach z rodziną lub przyjaciółmi. Takie podejście jest zgodne z tym, co powinniśmy stosować, pisząc zapytania SQL, bo powinny być one precyzyjne i skuteczne. Warto też pamiętać o dobrym używaniu operatorów logicznych, żeby uzyskać oczekiwane rezultaty. Dlatego zrozumienie, jak te operatory działają oraz jak je zastosować w kontekście danych, jest kluczowe w pracy z bazami danych.

Pytanie 7

Wskaż właściwą zasadę odnoszącą się do integralności danych w bazie danych?

A. pole klucza podstawowego nie powinno być puste

B. w relacji 1..n pole klucza obcego łączy się z polem klucza podstawowego innej tabeli

C. pole klucza podstawowego musi mieć utworzony indeks

D. pole klucza obcego nie powinno być puste

Pole klucza podstawowego w tabeli bazy danych jest fundamentalnym elementem struktury relacyjnej. Jego główną rolą jest zapewnienie unikalności każdego rekordu w tabeli oraz umożliwienie jednoznacznej identyfikacji. Zgodnie z zasadami spójności danych w bazach danych, pole klucza podstawowego nie może być puste (NULL), ponieważ brak wartości w tym polu uniemożliwi skuteczne i jednoznaczne zidentyfikowanie rekordu. Na przykład, w tabeli 'Klienci', gdzie 'ID_Klienta' jest kluczem podstawowym, każde 'ID_Klienta' musi być unikalne i nie może być puste, aby uniknąć niejednoznaczności podczas wyszukiwania lub modyfikacji danych. Praktyczne zastosowanie tej zasady w projektowaniu baz danych prowadzi do zwiększenia integralności i spójności danych, co jest zgodne z normami, takimi jak ACID (Atomicity, Consistency, Isolation, Durability). Dbałość o poprawność kluczy podstawowych to kluczowy element w tworzeniu wydajnych i niezawodnych systemów baz danych.

Pytanie 8

W języku PHP, aby otworzyć już istniejący plik lektury.txt w trybie dodawania treści, tak aby wskaźnik pliku został umieszczony na końcu tego pliku należy zastosować instrukcję

A. fopen("lektury.txt", "x")

B. fopen("lektury.txt", "w")

C. fopen("lektury.txt", "a")

D. fopen("lektury.txt", "r")

Poprawnie – w PHP tryb "a" w funkcji fopen() oznacza otwarcie pliku w trybie dopisywania (append). To dokładnie to, czego wymaga pytanie: plik ma już istnieć, a wskaźnik pliku (file pointer) ma zostać ustawiony na koniec, żeby nowa treść była dopisywana za tym, co już jest. Instrukcja fopen("lektury.txt", "a") otwiera pliki tylko do zapisu, nie nadpisuje istniejącej zawartości, tylko dokleja nowe linie na końcu. Jeśli plik nie istnieje, PHP spróbuje go utworzyć, oczywiście jeśli uprawnienia systemu plików na to pozwalają. W praktyce taki tryb stosuje się np. do prowadzenia logów, dzienników zdarzeń, prostych liczników odwiedzin albo dopisywania nowych rekordów tekstowych bez kasowania starych danych. Typowy fragment kodu może wyglądać tak: $fh = fopen("lektury.txt", "a"); fwrite($fh, "Pan Tadeusz\n"); fclose($fh); Po takim zapisie wcześniejsza zawartość lektury.txt zostaje nietknięta, a tekst „Pan Tadeusz” trafia na sam koniec pliku. Z mojego doświadczenia to jest bezpieczniejsza opcja niż tryb "w", kiedy chcemy tylko coś dopisać i absolutnie nie wolno stracić danych, które już w pliku są. Warto też pamiętać o dobrych praktykach: zawsze sprawdzamy wynik fopen() (czy nie zwrócił false), obsługujemy ewentualne błędy i po zakończeniu pracy domykamy uchwyt funkcją fclose(). W większych projektach sensowne jest też blokowanie pliku (flock) przy jednoczesnym dostępie wielu skryptów, żeby dane się nie pomieszały. Tryb "a" jest więc standardowym i zalecanym rozwiązaniem w sytuacjach, gdy trzeba dopisywać dane na końcu istniejącego pliku tekstowego.

Pytanie 9

W PHP w konstrukcji switch konieczne jest użycie

A. instrukcji break po każdym przypadku case

B. przynajmniej dwóch instrukcji case

C. konstrukcji switch(wyrażenie)

D. instrukcji default

Wiele osób może mylnie sądzić, że każda opcja wymieniona w pytaniu jest konieczna do prawidłowego działania instrukcji switch. Na przykład, powszechnym błędem jest przekonanie, że instrukcja default jest niezbędna. W rzeczywistości jest to sekcja opcjonalna, która jest wykonywana, jeśli żaden z przypadków case nie pasuje do wyrażenia. W przypadku, gdy instrukcja default nie jest użyta, program po prostu przejdzie do następnej instrukcji po switch, jeśli żaden z przypadków nie został spełniony. Również nie jest konieczne posiadanie przynajmniej dwóch case. Można mieć jedną sekcję case, a nawet żadną, ale w tym ostatnim przypadku kod nie będzie zawierał żadnego działania w switch. Innym częstym nieporozumieniem jest myślenie, że instrukcja break musi znajdować się po każdej sekcji case. Choć break jest zalecany, aby uniknąć tzw. 'fall-through', czyli niezamierzonego przejścia do kolejnych sekcji case, jego brak nie czyni switch niepoprawnym. Program wciąż działa, ale może nie zachowywać się zgodnie z oczekiwaniami, co może prowadzić do trudnych do zdiagnozowania błędów. W praktyce, dla czytelności i przewidywalności kodu, stosowanie break jest uznawane za dobrą praktykę. Zrozumienie tych zasad jest kluczowe dla efektywnego korzystania z konstrukcji switch w PHP.

Pytanie 10

Jaką maksymalną liczbę znaczników <td> można zastosować w tabeli składającej się z trzech kolumn i trzech wierszy, która nie zawiera złączeń między komórkami oraz wiersza nagłówkowego?

A. 6

B. 9

C. 12

D. 3

Odpowiedź 9 jest poprawna, ponieważ w tabeli składającej się z trzech kolumn i trzech wierszy, każdy wiersz może zawierać trzy komórki danych. Zatem, aby obliczyć maksymalną liczbę znaczników <td>, należy pomnożyć liczbę kolumn przez liczbę wierszy: 3 kolumny x 3 wiersze = 9 znaczników <td>. Ważne jest, aby pamiętać, że w kontekście HTML, znacznik <td> służy do definiowania komórek tabeli i jest używany tylko do umieszczania danych w tabeli. Przy projektowaniu tabel w HTML, dobrym rozwiązaniem jest stosowanie przejrzystej struktury oraz odpowiednich znaczników, aby poprawić czytelność i dostępność stron. Zgodnie z dobrymi praktykami, zawsze warto używać znaczników <th> do nagłówków kolumn, ale w tym przypadku, zgodnie z treścią pytania, zakładamy, że nie stosujemy wiersza nagłówkowego. W efekcie maksymalna liczba komórek, które można wykorzystać w takiej tabeli, wynosi 9. Przykładem zastosowania takiej tabeli może być wyświetlanie danych o produktach, gdzie każda komórka zawierać może różne informacje, takie jak nazwa produktu, cena i ilość.

Pytanie 11

Styl ten generuje pojedyncze obramowanie, które charakteryzuje się następującymi właściwościami:

border: solid 1px;
border-color: red blue green yellow;

A. krawędź prawa jest koloru czerwonego, krawędź dolna ma kolor niebieski, krawędź lewa ma kolor zielony, krawędź górna ma kolor żółty

B. krawędź lewa ma kolor czerwony, krawędź dolna jest w kolorze niebieskim, krawędź prawa jest koloru zielonego, krawędź górna ma kolor żółty

C. krawędź górna ma kolor czerwony, krawędź prawa jest w kolorze niebieskim, krawędź dolna ma kolor zielony, krawędź lewa jest koloru żółtego

D. krawędź górna jest czerwonego koloru, krawędź lewa jest w kolorze niebieskim, krawędź dolna ma kolor zielony, krawędź prawa ma kolor żółty

Podana odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ opisuje właściwe przypisanie kolorów do krawędzi obramowania według standardów CSS. W zapisie border-color: red blue green yellow; kolory są przypisywane zgodnie z kierunkiem wskazówek zegara, zaczynając od góry. Zatem krawędź górna jest koloru czerwonego, prawa koloru niebieskiego, dolna zielonego, a lewa żółtego. Jest to zgodne z praktykami projektowania stron internetowych, gdzie priorytetem jest zrozumiała i spójna struktura kodu. W praktyce takie zrozumienie pozwala na efektywne tworzenie stylów w CSS, przyspieszając proces tworzenia responsywnych i estetycznych interfejsów użytkownika. Wiedza o przypisywaniu kolorów do krawędzi jest przydatna w tworzeniu zaawansowanych układów graficznych, pozwalając na lepsze wykorzystanie przestrzeni wizualnej i wprowadzenie unikalnych elementów stylistycznych. Takie podejście do CSS jest zgodne z nowoczesnymi standardami projektowania, które kładą nacisk na czytelność i efektywność kodu oraz zapewniają lepsze doświadczenia użytkownika.

Pytanie 12

Instrukcja REVOKE SELECT ON nazwa1 FROM nazwa2 w SQL pozwala na

A. pozbawianie użytkownika uprawnień

B. usuwanie konta użytkownika z bazy danych

C. przyznawanie uprawnień za pomocą ustalonego schematu

D. przyznawanie praw dostępu do tabeli

Polecenie REVOKE SELECT ON nazwa1 FROM nazwa2 w SQL służy do cofnięcia uprawnień, które wcześniej przyznaliśmy jakiejś osobie albo roli. W kontekście baz danych, uprawnienia SELECT to po prostu możliwość oglądania danych w tabeli (nazwa1). To dosyć ważna sprawa, jeśli mówimy o bezpieczeństwie bazy. Dzięki temu możesz kontrolować, kto ma dostęp do jakich danych, co jest szczególnie istotne w przypadku różnych regulacji prawnych, jak RODO. Przykładowo, jeśli użytkownik (nazwa2) miał dostęp do tej tabeli, a później uznaje się, że nie powinien go mieć, to używasz REVOKE, żeby to cofnąć. To normalne podejście w administrowaniu bazami danych, bo bezpieczeństwo danych to bardzo ważny aspekt. Warto również czasami przeglądać, kto ma jakie uprawnienia, żeby zminimalizować ryzyko, że ktoś niepowołany dostanie się do wrażliwych informacji.

Pytanie 13

Znak pisarski @ jest czytany w języku angielskim jako

A. on.

B. monkey.

C. at.

D. ape.

Poprawna odpowiedź to „at”, bo właśnie tak w języku angielskim czyta się znak @. Ten znak nazywa się w terminologii technicznej „at sign” albo „commercial at”. W praktyce najczęściej spotykasz go w adresach e‑mail, np. w zapisie [email protected] czytamy to jako „user at example dot com”. W dokumentacji technicznej, w standardach internetowych (RFC dotyczących e‑maili, jak RFC 5322) i w różnych tutorialach programistycznych zawsze przyjmuje się właśnie taką wymowę i nazwę. W kontekście tworzenia stron WWW i programowania webowego dobrze jest kojarzyć zarówno nazwę znaku, jak i jego typowe zastosowanie. W HTML sam znak @ nie ma specjalnego znaczenia składniowego, ale pojawia się w treści, np. w linkach mailto: <a href="mailto:[email protected]">. W CSS czasem widzisz tzw. at‑rules, np. @media, @import, @font-face – tu też w dokumentacji wprost jest mowa o „at‑rule”. W różnych językach programowania webowego symbol @ ma różne role: w PHP oznacza operator wyciszający błędy (co zresztą jest uznawane za złą praktykę), w wielu frameworkach jest używany w szablonach (np. Blade w Laravelu: @if, @foreach), w adnotacjach czy dekoratorach w innych technologiach. Moim zdaniem warto po prostu przyzwyczaić się do angielskiej nazwy „at”, bo w pracy z dokumentacją, Stack Overflow, oficjalnymi specyfikacjami czy logami systemowymi praktycznie nikt nie używa żadnych lokalnych, zabawnych nazw. To drobny szczegół, ale w branży IT takie detale językowe bardzo ułatwiają komunikację w zespole i z klientem.

Pytanie 14

Jakie polecenie wydane w terminalu systemu operacyjnego, które zawiera w swojej składni opcję --repair, pozwala na naprawę bazy danych?

A. truncate

B. mysqlcheck

C. create

D. mysqldump

Odpowiedź "mysqlcheck" jest prawidłowa, ponieważ polecenie to jest częścią systemu zarządzania bazą danych MySQL i służy do sprawdzania oraz naprawy tabel w bazach danych. Użycie opcji <b>--repair</b> pozwala na automatyczne naprawienie uszkodzonych tabel, co jest kluczowe w przypadku wystąpienia błędów spowodowanych awarią systemu czy błędami w aplikacjach. Przykładowe użycie polecenia: "mysqlcheck --repair --databases nazwa_bazy". Warto podkreślić, że regularne sprawdzanie i naprawa tabel są elementami dobrych praktyk zarządzania bazą danych, które pomagają w utrzymaniu integralności danych i dostępności systemu. Oprócz opcji naprawy, mysqlcheck oferuje także inne funkcje, takie jak optymalizacja tabel, co przyczynia się do poprawy wydajności bazy. W przypadku dużych baz danych, efektywne zarządzanie i konserwacja są kluczowe dla zapewnienia wysokiej dostępności oraz niezawodności systemu. Używanie mysqlcheck zgodnie z dokumentacją MySQL pozwala na skuteczne zajmowanie się problemami, które mogą się pojawić.

Pytanie 15

Jakim poleceniem SQL można zlikwidować z tabeli artykuly wiersze, które zawierają słowo "sto" w dowolnej lokalizacji pola tresc?

A. DELETE FROM artykuly WHERE tresc LIKE "%sto%"

B. DELETE * FROM artykuly WHERE tresc = "%sto%"

C. DELETE * FROM artykuly WHERE tresc LIKE "%sto%"

D. DELETE FROM artykuly WHERE tresc = "%sto%"

Odpowiedź "DELETE FROM artykuly WHERE tresc LIKE '%sto%';" jest okej, bo używasz operatora LIKE. To pozwala na szukanie wzorców w tekście. W SQL to polecenie usunie wszystkie wiersze z tabeli 'artykuly', które mają słowo 'sto' w polu 'tresc', niezależnie od tego, gdzie się ono znajduje. Te znaki procentu (%) przed i po 'sto' to takie wildcardy, które mogą oznaczać dowolny tekst przed lub po. To zgodne z dobrymi praktykami programowania w SQL, gdzie można używać LIKE, gdy nie mamy ściśle określonego formatu. Na przykład, takie zapytanie może się przydać, żeby usunąć artykuły z niepożądanym zwrotem, co ma znaczenie przy moderowaniu treści na stronach internetowych.

Pytanie 16

DOM oferuje metody i właściwości, które w języku JavaScript umożliwiają

A. przesyłanie danych formularza bezpośrednio do bazy danych

B. przeprowadzanie operacji na zmiennych przechowujących liczby

C. manipulowanie łańcuchami zadeklarowanymi w kodzie

D. pobieranie oraz modyfikowanie elementów strony widocznej w przeglądarce

Odpowiedź dotycząca pobierania i modyfikowania elementów strony wyświetlonej przez przeglądarkę jest poprawna, ponieważ DOM (Document Object Model) stanowi interfejs programistyczny, który umożliwia skryptom JavaScript dostęp do struktury dokumentu HTML lub XML. Dzięki DOM programiści mogą dynamicznie zmieniać zawartość, strukturę i styl dokumentu. Na przykład, za pomocą metody document.getElementById('elementId') można uzyskać dostęp do konkretnego elementu na stronie, a następnie modyfikować jego właściwości, jak tekst czy atrybuty, za pomocą elementów takich jak innerHTML lub setAttribute. Stosowanie DOM jest zgodne z najlepszymi praktykami, takimi jak minimalizowanie manipulacji na stronie, co prowadzi do lepszej wydajności aplikacji. Warto również zwrócić uwagę na standardy W3C, które promują poprawne użycie DOM w kontekście dostępu i użyteczności stron internetowych. Umiejętność efektywnej pracy z DOM jest kluczowa w nowoczesnym web developmencie, gdzie interaktywność i dynamika są niezbędne do tworzenia atrakcyjnych i responsywnych aplikacji internetowych.

Pytanie 17

Która z wymienionych funkcji sortowania w języku PHP służy do sortowania tablicy asocjacyjnej według kluczy?

A. asort()

B. rsort()

C. ksort()

D. sort()

Funkcja ksort() w języku PHP jest dedykowana do sortowania tablic asocjacyjnych według ich kluczy. Dzięki zastosowaniu tej funkcji, tablica zostaje uporządkowana w sposób rosnący, co jest szczególnie przydatne, gdy potrzebujemy danych w zorganizowanej formie lub gdy chcemy prezentować je użytkownikowi w logicznej kolejności. Przykładowo, jeśli mamy tablicę asocjacyjną, gdzie klucze reprezentują nazwy produktów, a wartości to ich ceny, użycie ksort() pozwoli nam posortować produkty alfabetycznie. Dobrą praktyką jest stosowanie ksort() w projektach, gdzie istotna jest czytelność i przejrzystość danych, co może mieć wpływ na UX (User Experience) aplikacji. Warto również pamiętać, że jeśli tablica zawiera różne typy kluczy, to sortowanie może prowadzić do nieoczekiwanych wyników. Z tego względu, ksort() jest najlepszym wyborem, gdyż spełnia wymagania standardów sortowania oraz zapewnia zgodność z dobrymi praktykami programistycznymi.

Pytanie 18

Aby wykorzystać skrypt znajdujący się w pliku przyklad.js, konieczne jest połączenie go ze stroną przy użyciu kodu

A. <link rel="script" href="przyklad.js">

B. <script link="przyklad.js"></script>

C. <script src="przyklad.js"></script>

D. <script>przyklad.js</script>

Odpowiedź <script src="przyklad.js"></script> jest naprawdę na miejscu, bo użycie atrybutu 'src' w znaczniku <script> to taki standardowy sposób dołączania zewnętrznych skryptów JS do HTML-a. Atrybut 'src' mówi przeglądarce, gdzie znaleźć ten skrypt, więc może go załadować i wykonać. Dzięki temu, skrypt z pliku 'przyklad.js' wchodzi w interakcję ze stroną i może dodawać różne funkcje, jak na przykład reagowanie na działania użytkownika czy manipulowanie elementami na stronie. Pamiętaj, że najlepiej dołączać skrypty na końcu dokumentu, zaraz przed </body>, bo wtedy cała zawartość strony ładuje się najpierw. Warto też pomyśleć o atrybucie 'defer' lub 'async', żeby lepiej zoptymalizować ładowanie skryptów i nie blokować renderowania strony. Na przykład, <script src="przyklad.js" defer></script> pozwoli na asynchroniczne ładowanie, co z pewnością poprawia wydajność.

Pytanie 19

Który z poniższych formatów NIE umożliwia zapis plików animowanych?

A. ACE

B. GIF

C. SVG

D. SWF

Wybór formatu SWF sugeruje, że użytkownik myli zastosowania różnych formatów plików. SWF, czyli Shockwave Flash, to format, który był powszechnie używany do tworzenia animacji i interaktywnych aplikacji internetowych. Jest on oparty na wektorowej grafice i obsługuje dźwięk oraz skrypty, co czyni go idealnym do tworzenia złożonych animacji. Z kolei SVG, czyli Scalable Vector Graphics, to format oparty na XML, który pozwala na tworzenie grafiki wektorowej i również obsługuje animacje przy użyciu CSS oraz JavaScript. Poprzez błędne przypisanie funkcji animacyjnych do ACE, użytkownik może nie dostrzegać, jak różne formaty są projektowane z myślą o określonych zastosowaniach. GIF to format, który od lat jest popularny w sieci do prezentacji prostych animacji, zwłaszcza w mediach społecznościowych. Użytkownicy często mylą różne zastosowania formatów i mogą nie być świadomi, że istnieją formaty, które są specjalnie zaprojektowane do obsługi animacji, podczas gdy inne służą zupełnie innym celom, jak kompresja danych. Właściwe zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla efektywnego projektowania treści multimedialnych oraz optymalizacji ich działania w różnych środowiskach.

Pytanie 20

Zgodnie z zasadami ACID, odnoszącymi się do realizacji transakcji, wymóg trwałości (ang. durability) oznacza, iż

A. podczas realizacji transakcji dane mogą być zmieniane przez inne transakcje

B. dane zatwierdzone przez transakcję powinny być dostępne niezależnie od zdarzeń, które nastąpią po jej zakończeniu

C. w sytuacji naruszenia spójności bazy danych transakcja usuwa tabele z kluczami obcymi

D. transakcja może, w określonych okolicznościach, zostać podzielona na dwa niezależne etapy

Trwałość (ang. durability) to jedno z kluczowych wymagań modelu ACID, które zapewnia, że dane zatwierdzone przez transakcję pozostają dostępne i chronione przed utratą, nawet w przypadku wystąpienia awarii systemu. Oznacza to, że po pomyślnym zakończeniu transakcji, jej efekty są trwale zapisywane w bazie danych i nie mogą zostać utracone, niezależnie od warunków zewnętrznych, takich jak przerwy w zasilaniu czy błędy systemowe. W praktyce oznacza to, że każda transakcja, która uzyskała status 'zatwierdzonej' (ang. committed), powinna być zapisana w trwały sposób, zazwyczaj z wykorzystaniem mechanizmów takich jak logi transakcyjne. Na przykład, w systemach bazodanowych takich jak PostgreSQL czy Oracle, po zakończeniu transakcji, zmiany są rejestrowane w logach, co pozwala na ich odtworzenie w przypadku awarii. Z perspektywy standardów, wymaganie trwałości jest nieodłącznym elementem zapewnienia integralności danych, które jest kluczowe w systemach obsługujących transakcje finansowe, gdzie możliwość przywrócenia stanu po awarii jest niezbędna.

Pytanie 21

Które z poniższych stwierdzeń dotyczących klucza głównego jest poprawne?

A. Może przyjmować tylko wartości numeryczne

B. Składa się wyłącznie z jednego pola

C. Jest unikalny w obrębie tabeli

D. W tabeli z danymi osobowymi może to być pole z nazwiskiem

Klucz podstawowy to atrybut lub zestaw atrybutów, który jednoznacznie identyfikuje każdy rekord w tabeli bazy danych. Najważniejszym wymogiem jest, aby klucz podstawowy był unikalny dla każdego wiersza, co oznacza, że nie może być powtórzony w obrębie tej samej tabeli. Przykładem może być numer identyfikacyjny (np. PESEL, NIP) przypisany do konkretnej osoby, który gwarantuje, że każda osoba w tabeli danych osobowych jest jednoznacznie identyfikowalna. Stosowanie kluczy podstawowych jest zgodne z zasadami normalizacji baz danych, co pozwala na minimalizację redundancji danych oraz poprawę integralności danych. Klucz podstawowy może składać się z jednego lub więcej pól, co daje elastyczność w projektowaniu bazy danych, aby pasowała do specyficznych potrzeb aplikacji. Dobre praktyki wskazują, że klucz podstawowy powinien być stabilny, czyli nie zmieniać się w czasie, oraz prosty do zaimplementowania i używania w zapytaniach SQL.

Pytanie 22

Podane zapytanie SQL przyznaje użytkownikowi adam@localhost uprawnienia:

GRANT SELECT, INSERT, UPDATE, DELETE
ON klienci TO adam@localhost

A. do zarządzania strukturą bazy danych klienci

B. do manipulowania danymi bazy danych klienci

C. do zarządzania strukturą tabeli klienci

D. do manipulowania danymi w tabeli klienci

Polecenie SQL GRANT SELECT INSERT UPDATE DELETE ON klienci TO adam@localhost nadaje użytkownikowi adam@localhost prawa manipulowania danymi w tabeli klienci Komendy SELECT INSERT UPDATE DELETE są podstawowymi operacjami manipulacji danymi w systemach zarządzania bazami danych (DBMS) SELECT umożliwia odczytywanie danych z tabeli INSERT pozwala na dodawanie nowych rekordów do tabeli UPDATE umożliwia modyfikację istniejących danych DELETE daje możliwość usuwania rekordów z tabeli Takie operacje są kluczowe przy codziennym zarządzaniu danymi w bazach danych oraz podczas tworzenia aplikacji które z tych danych korzystają Nadanie takich uprawnień jest często stosowane w środowiskach produkcyjnych i deweloperskich gdzie użytkownicy muszą wykonywać różnorodne operacje na danych Przydzielanie uprawnień powinno być jednak dobrze przemyślane aby zapewnić bezpieczeństwo danych oraz zgodność z najlepszymi praktykami branżowymi Takie podejście minimalizuje ryzyko nieautoryzowanych modyfikacji i utraty danych co jest zgodne z zasadami zarządzania bezpieczeństwem informacji

Pytanie 23

W celu zmiany struktury tabeli w systemie MySQL trzeba wykonać polecenie

A. GRANT

B. UPDATE

C. ALTER TABLE

D. INSERT INTO

Odpowiedź 'ALTER TABLE' to strzał w dziesiątkę, bo to właśnie to polecenie w MySQL pozwala na zmiany w strukturze tabeli w bazach danych. Gdy używamy 'ALTER TABLE', możemy dodawać nowe kolumny, usuwać te, które już nie są potrzebne, albo zmieniać typ danych w kolumnach. Przykładowo, jeśli chcemy dodać kolumnę 'wiek' do tabeli 'pracownicy', używamy: ALTER TABLE pracownicy ADD COLUMN wiek INT;. A żeby usunąć kolumnę 'adres', wystarczy: ALTER TABLE pracownicy DROP COLUMN adres;. Pamiętaj przy tym, żeby zawsze sprawdzić, czy te zmiany nie będą miały negatywnego wpływu na dane oraz czy mamy odpowiednie uprawnienia. Osobiście uważam, że warto robić kopie zapasowe przed większymi zmianami, bo to może uratować skórę, gdy coś pójdzie nie tak. Dobry sposób na to, by być pewnym siebie w pracy z bazami danych, to dobrze poznać 'ALTER TABLE' i jego możliwości.

Pytanie 24

W JavaScript metoda Math.random() ma na celu

A. zwrócić liczbę po zaokrągleniu

B. zwrócić liczbę pseudolosową

C. zaokrąglić liczbę do najbliższej większej liczby całkowitej

D. porównać dwie sekwencje znaków

Metoda Math.random() w języku JavaScript jest kluczowym narzędziem do generowania liczb pseudolosowych w zakresie od 0 (włącznie) do 1 (wyłącznie). Oznacza to, że każdorazowe wywołanie tej metody zwraca nową, losową wartość zmiennoprzecinkową, co jest przydatne w wielu zastosowaniach, takich jak tworzenie gier, symulacje, a także w algorytmach generujących dane testowe. Ważne jest, aby pamiętać, że Math.random() nie generuje liczb losowych w sensie statystycznym, lecz wykorzystuje algorytmy deterministyczne do produkcji wartości, co oznacza, że są one przewidywalne, jeśli znany jest stan początkowy. W praktyce, aby uzyskać liczbę losową w określonym zakresie, można zastosować następujący wzór: Math.floor(Math.random() * (max - min + 1)) + min, gdzie 'min' i 'max' to odpowiednio dolna i górna granica zakresu. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w programowaniu, gdyż pozwala na elastyczne wykorzystanie losowości w aplikacjach.

Pytanie 25

Aby skorzystać z relacji w zapytaniu, trzeba użyć słowa kluczowego

A. JOIN

B. UNION

C. GROUP BY

D. IN

Słowo kluczowe JOIN jest niezbędne do łączenia danych z różnych tabel w bazach danych relacyjnych. Umożliwia ono wykonanie zapytań, które wykorzystują powiązania między tabelami na podstawie wspólnych kolumn. Istnieje kilka rodzajów JOIN, w tym INNER JOIN, LEFT JOIN, RIGHT JOIN oraz FULL JOIN, z których każdy ma swoje specyficzne zastosowanie. Na przykład, używając INNER JOIN, można uzyskać tylko te rekordy, które mają odpowiadające wartości w obu tabelach. To podejście jest zgodne z zasadami normalizacji baz danych, które zalecają przechowywanie danych w sposób zminimalizowany, a relacje między danymi powinny być zarządzane przy użyciu kluczy obcych. Praktyczne zastosowanie JOIN jest kluczowe w analizie danych, gdzie często niezbędne jest zestawienie informacji z różnych źródeł, co pozwala na uzyskanie pełniejszego obrazu analizowanego problemu. Wiedza o tym, jak prawidłowo stosować JOIN, jest fundamentem pracy z bazami danych, a jej znajomość jest również wymagana w standardach branżowych związanych z zarządzaniem danymi.

Pytanie 26

W relacyjnych bazach danych, gdy dwie tabele są ze sobą powiązane przez ich klucze główne, mamy do czynienia z relacją

A. n .. n

B. n .. 1

C. 1 .. n

D. 1 .. 1

Odpowiedź 1 .. 1 jest prawidłowa, ponieważ opisuje relację, w której każdemu rekordowi w jednej tabeli odpowiada dokładnie jeden rekord w drugiej tabeli. Taka relacja jest często wykorzystywana w systemach baz danych, gdzie klucz główny jednej tabeli jest jednocześnie kluczem obcym w drugiej tabeli. Przykładem może być relacja między tabelą 'Użytkownicy' a tabelą 'Profile', gdzie każdy użytkownik ma dokładnie jeden profil, a każdy profil jest przypisany do jednego użytkownika. W kontekście standardów baz danych, relacje 1 .. 1 pomagają w eliminacji redundancji danych i zapewniają integralność danych. Dobrą praktyką jest stosowanie takich relacji w sytuacjach, gdy dane mogą być logicznie podzielone, ale nie powinny być powielane. Inne podejścia, jak relacje 1 .. n czy n .. n, mogą prowadzić do większej złożoności w modelowaniu danych oraz potencjalnych problemów z integralnością danych, dlatego stosowanie relacji 1 .. 1 jest korzystne dla przejrzystości i efektywności struktury bazy danych.

Pytanie 27

Aby ustawić marginesy wewnętrzne dla elementu, gdzie margines górny wynosi 50px, dolny 40px, prawy 20px oraz lewy 30px, należy zastosować składnię CSS

A. style="margin-bottom: 0cm;"> padding: 50px, 20px, 40px, 30px;

B. style="margin-bottom: 0cm;"> padding: 50px, 40px, 20px, 30px;

C. padding: 40px, 30px, 50px, 20px;

D. padding: 20px, 40px, 30px, 50px;

W odpowiedziach, które nie są poprawne, występuje nieporozumienie w zakresie różnicy między 'padding' a 'margin'. Właściwość 'padding' odnosi się do przestrzeni wewnętrznej elementu, natomiast 'margin' dotyczy przestrzeni zewnętrznej, która oddziela element od sąsiadów. Niezrozumienie tych dwóch pojęć prowadzi do błędnego przypisania wartości do niewłaściwej właściwości. Na przykład, pierwsza z zaproponowanych odpowiedzi mylnie stosuje 'padding' w kontekście marginesów, co jest technicznie niepoprawne. Kolejny błąd wynika z nieodpowiedniej kolejności wartości, co może prowadzić do niezamierzonego efektu w układzie strony. Warto zwrócić uwagę, że standardy CSS wymagają ścisłego przestrzegania kolejności i formatu, aby zapewnić prawidłowe renderowanie w różnych przeglądarkach. Ponadto, brak zrozumienia znaczenia jednostek w CSS oraz ich wpływu na elastyczność układu strony może skutkować nieadekwatnym wyświetlaniem treści na różnych urządzeniach. Typowe błędy myślowe, które pojawiają się w takich sytuacjach, to przekonanie, że różne jednostki są wymienne, czy też że kolejność wartości w 'padding' nie ma znaczenia. W rzeczywistości, poprawne użycie CSS opiera się na znajomości jego specyfikacji oraz praktycznych zasad, które pomagają w tworzeniu spójnych i responsywnych stron internetowych.

Pytanie 28

Jakie polecenie należy zastosować, aby w trakcie tworzenia tabeli dodać klucz obcy obejmujący wiele kolumn?

A. CONSTRAINT(nazwisko,imie) FOREIGN REFERENCES KEY osoby (nazwisko, imie)

B. CONSTRAINT(nazwisko,imie) FOREIGN KEY REFERENCES osoby (nazwisko, imie)

C. CONSTRAINT fk_osoba_uczen FOREIGN KEY ON (nazwisko, imie) REFERENCES osoby (nazwisko,imie)

D. CONSTRAINT fk_osoba_uczen FOREIGN KEY (nazwisko, imie) REFERENCES osoby (nazwisko,imie)

Odpowiedź 'CONSTRAINT fk_osoba_uczen FOREIGN KEY (nazwisko, imie) REFERENCES osoby (nazwisko,imie)' jest poprawna, ponieważ poprawnie definiuje klucz obcy na wielu kolumnach. Klucz obcy jest używany do ustanawiania relacji między tabelami, co jest kluczowe w modelowaniu danych w relacyjnych bazach danych. W tym przypadku, 'fk_osoba_uczen' to nazwa ograniczenia, która pozwala na łatwe identyfikowanie klucza obcego w przyszłości. Wskazanie wielu kolumn w nawiasach po słowie kluczowym 'FOREIGN KEY' jasno określa, które kolumny tworzą klucz obcy w tabeli, podczas gdy 'REFERENCES osoby (nazwisko, imie)' precyzuje, że te kolumny odnoszą się do kolumn w tabeli 'osoby'. Tego rodzaju konstrukcja jest zgodna ze standardami SQL i dobrymi praktykami, ponieważ umożliwia zachowanie integralności danych oraz zapewnia spójność między związaną tabelą a tabelą główną. Przykładowo, gdy mamy rekordy ucznia i chcemy, aby każdy uczeń był powiązany z jego rodzicem w tabeli 'osoby', dobrze zdefiniowany klucz obcy z użyciem wielu kolumn zapobiegnie wprowadzeniu nieprawidłowych danych. Zastosowanie tej techniki ułatwia także późniejsze zapytania do bazy danych oraz zapewnia lepszą organizację danych.

Pytanie 29

Podaj zapis w języku JavaScript, który sprawdzi, czy spełniony jest przynajmniej jeden z następujących warunków: 1) dowolna liczba naturalna a jest liczbą trzycyfrową, 2) dowolna liczba całkowita b jest liczbą ujemną?

A. ((a>99) && (a<1000)) && (b<0)

B. ((a>99) || (a<1000)) && (b<0)

C. ((a>99) || (a<1000)) || (b<0)

D. ((a>99) && (a<1000)) || (b<0)

Odpowiedź ((a>99) && (a<1000)) || (b<0) jest prawidłowa, ponieważ warunek ten skutecznie sprawdza, czy dowolna naturalna liczba a jest trzycyfrowa lub czy dowolna całkowita liczba b jest ujemna. Część wyrażenia (a>99) && (a<1000) weryfikuje, czy liczba a jest w przedziale od 100 do 999, co definiuje liczby trzycyfrowe. Z kolei druga część (b<0) sprawdza, czy liczba b jest mniejsza od zera. Całość połączona jest operatorem OR (||), co oznacza, że wystarczy spełnienie jednego z tych warunków, aby cały warunek był spełniony. W praktyce, takie wyrażenia są powszechnie stosowane w programowaniu, szczególnie w formularzach walidacyjnych, gdzie ważne jest, aby dane wprowadzone przez użytkowników spełniały określone kryteria. Dobrą praktyką jest dbałość o czytelność kodu i stosowanie odpowiednich nazw zmiennych, co ułatwia zrozumienie logiki działania aplikacji. Warto również pamiętać o testowaniu różnych przypadków, aby upewnić się, że warunki działają zgodnie z zamierzeniami, co jest kluczowe w zapewnieniu wysokiej jakości oprogramowania.

Pytanie 30

Jedną z charakterystyk relacyjnej bazy danych jest

A. obecność klas, obiektów i metod

B. zdefiniowanie jej stanu według obiektowego modelu danych

C. używanie języka zapytań OQL

D. stosowanie kluczy głównych do identyfikacji rekordów w tabelach

Relacyjne bazy danych opierają się na koncepcji tabel, gdzie dane są przechowywane w wierszach i kolumnach. Klucze główne odgrywają kluczową rolę w zapewnieniu unikalności rekordów w tabelach i umożliwiają ich identyfikację. Klucz główny to kolumna (lub zestaw kolumn), której wartości są unikalne w obrębie tabeli i nie mogą być puste. Przykładem może być tabela 'Użytkownicy', w której identyfikatorem użytkownika (kluczem głównym) może być numer PESEL lub unikalny ID. Dzięki kluczom głównym, można łatwo odnaleźć konkretne rekordy, a także powiązać je z innymi tabelami przy pomocy kluczy obcych, co jest fundamentalne dla relacyjnej struktury bazy danych. Standardy takie jak SQL (Structured Query Language) dostarczają narzędzi do definiowania, modyfikowania i manipulowania danymi z wykorzystaniem kluczy głównych, co jest podstawą projektowania baz danych zgodnie z najlepszymi praktykami. Dobre praktyki projektowe sugerują również, aby klucze główne były proste, stabilne i unikalne, co ułatwia zarządzanie danymi w relacyjnych systemach zarządzania bazą danych (RDBMS).

Pytanie 31

Użycie standardu ISO-8859-2 ma na celu zapewnienie prawidłowego wyświetlania

A. znaków zarezerwowanych dla języka opisu strony

B. polskich znaków, takich jak: ś, ć, ń, ó, ą

C. symboli matematycznych

D. specjalnych znaków przeznaczonych dla języka kodu strony

Wybór znaków matematycznych jako celu kodowania w standardzie ISO-8859-2 jest błędny, ponieważ ten standard nie koncentruje się na symbolach matematycznych, a raczej na literach i znakach typowych dla języków łacińskich, w tym polskiego. Mylne jest również stwierdzenie, że ISO-8859-2 jest używane do wyświetlania znaków specjalnych dla języka kodu strony, ponieważ te znaki są ogólnie obsługiwane przez różne standardy kodowania, w tym UTF-8, a ich obecność w ISO-8859-2 jest ograniczona. W przypadku znaków zarezerwowanych dla języka opisu strony, takich jak HTML, ich interpretacja nie zależy od konkretnego kodowania, lecz od zgodności z określonymi standardami HTML i CSS. Warto zwrócić uwagę, że wiele osób zapomina o różnicy między kodowaniem a samym językiem programowania; kodowanie dotyczy sposobu reprezentacji znaków, podczas gdy języki programowania definiują logikę oraz składnię. Często stosowanym błędem jest założenie, że każda strona internetowa musi wykorzystywać ISO-8859-2, co nie jest prawdą, zwłaszcza w dobie globalizacji i różnorodności językowej, gdzie coraz powszechniejsze staje się kodowanie UTF-8, które jest bardziej elastyczne i obsługuje szerszy zakres znaków.

Pytanie 32

W CSS zapis selektora p > i { color: red;} wskazuje, że kolorem czerwonym zostanie zdefiniowany

A. wszelki tekst w znaczniku <p> lub wszelki tekst w znaczniku <i>

B. wszelki tekst w znaczniku <p>, z wyjątkiem tych w znaczniku <i>

C. tylko ten tekst w znaczniku <p>, który posiada klasę o nazwie i

D. tylko ten tekst w znaczniku <i>, który znajduje się bezpośrednio wewnątrz znacznika <p>

Zapis selektora p > i w CSS oznacza, że styl zostanie zastosowany jedynie do znaczników <i>, które są bezpośrednimi dziećmi znacznika <p>. W praktyce oznacza to, że jeśli w dokumencie HTML mamy strukturę, gdzie znacznik <i> znajduje się bezpośrednio wewnątrz <p>, tekst w tym <i> zostanie sformatowany na czerwono. Takie podejście do stylizacji jest zgodne z zasadami kaskadowego arkusza stylów, gdzie selektory mogą precyzyjnie określać, które elementy mają być stylizowane. Użycie operatora > jest dobrym przykładem zastosowania selektorów potomków w CSS, co pozwala na bardziej precyzyjne i efektywne zarządzanie stylami. Dobrą praktyką jest unikanie nadmiernej hierarchii w selektorach, co może prowadzić do złożonych i trudnych do utrzymania arkuszy stylów. W związku z tym, zrozumienie działania selektorów jest kluczowe dla efektywnego korzystania z CSS.

Pytanie 33

Sklep online używa tabeli faktury. W trakcie generowania faktury pole dataPlatnosci nie zawsze zostaje uzupełnione. Aby to skorygować, na zakończenie dnia trzeba wpisać bieżącą datę do rekordów, w których to pole nie jest wypełnione. Można to osiągnąć za pomocą kwerendy

A. UPDATE faktury SET dataPlatnosci=CURTIME() WHERE dataPlatnosci IS NOT NULL;

B. UPDATE faktury SET dataPlatnosci=CURDATE() WHERE dataPlatnosci IS NULL;

C. UPDATE faktury SET dataPlatnosci=CURDATE() WHERE dataplatnosci = '0000-00-00';

D. UPDATE faktury SET dataPlatnosci=CURTIME() WHERE id = 3;

Odpowiedź, którą wybrałeś, jest jak najbardziej trafna. Kwerenda UPDATE faktury SET dataPlatnosci=CURDATE() WHERE dataPlatnosci IS NULL rzeczywiście aktualizuje pole dataPlatnosci w tabeli faktur, ale tylko wtedy, gdy jest ono puste. Super, że korzystasz z CURDATE(), bo to daje nam bieżącą datę. W SQL ważne jest, żeby nie tracić czasu na aktualizowanie wierszy, które już mają datę. Dobrze widzieć, że zastosowałeś IS NULL, bo to pozwala uniknąć kłopotów z porównywaniem dat i wydobywaniem takich wartości jak '0000-00-00', co na pewno by namieszało z interpretacją. Twoje podejście jest zgodne z tym, co powinno być w bazach danych – minimalizowanie zbędnych danych i dbanie o ich spójność. Z mojego doświadczenia, zawsze lepiej korzystać z funkcji datowych, bo to pozwala mieć pewność, że wprowadzane wartości są aktualne i pasują do reszty aplikacji.

Pytanie 34

Polecenie colspan służy do łączenia komórek tabeli w poziomie, natomiast rowspan w pionie. Którą z tabel wyświetli poniższy fragment kodu napisany w języku HTML?

<table border="1" cellspacing="0" cellpadding="10">
    <tr>
        <td rowspan="2">&nbsp;</td>
        <td>&nbsp;</td>
    </tr>
    <tr>
        <td>&nbsp;</td>
    </tr>
</table>

A. B.

B. D.

C. C.

D. A.

Wybrana odpowiedź jest niepoprawna. W pytaniu chodziło o wykorzystanie atrybutów rowspan i colspan w tworzeniu tabel HTML. Atrybuty te służą do łączenia komórek tabeli w pionie i poziomie. W podanym fragmencie kodu HTML widzimy, że pierwsza komórka w pierwszym wierszu ma atrybut rowspan='2', co oznacza, że będzie się rozciągać na dwa wiersze w pionie. Druga komórka w pierwszym wierszu nie ma żadnych specjalnych atrybutów, zatem jest standardową komórką. W drugim wierszu jest tylko jedna komórka, gdyż druga komórka jest połączona z pierwszą komórką pierwszego wiersza przez atrybut rowspan. Opis odpowiada tabeli B, która ma jedną długą komórkę po lewej stronie rozciągającą się na dwa wiersze oraz dwie krótsze komórki po prawej stronie, po jednej w każdym wierszu. Pamiętaj, iż nieprawidłowe użycie atrybutów rowspan i colspan może prowadzić do niezamierzonych rezultatów, takich jak krzywe linie tabeli czy brakujące komórki.

Pytanie 35

Funkcja
fun1(a,b) {
if(a % 2 != 0) a++;
for(let n = a; n <= b; n+=2) document.write(n);
}
ma na celu

A. sprawdzenie, czy liczba a jest nieparzysta; w przypadku pozytywnej odpowiedzi, jej wypisanie

B. wypisanie wszystkich liczb w przedziale od a do b

C. zwrócenie parzystych wartości liczb od a do b

D. wypisanie liczb parzystych w zakresie od a do b

Funkcja fun1 w JavaScript ma za zadanie wypisać liczby parzyste w przedziale od a do b. Na początku sprawdzamy, czy a jest liczbą nieparzystą, korzystając z operatora modulo. Jeśli a jest nieparzysta, to ją zwiększamy o 1, tym samym przekształcając ją w liczbę parzystą. Potem mamy pętlę for, która zaczyna od a i w każdym kroku zwiększa n o 2, co gwarantuje, że będziemy wypisywać tylko liczby parzyste. Pętla działa dopóki n jest mniejsze lub równe b. Wyniki są pokazywane na stronie dzięki document.write(). To się zgadza z tym, co ma robić ta funkcja, bo faktycznie wypisuje liczby parzyste. Na przykład, kiedy mamy a=3 i b=9, to wypisze 4, 6 i 8.

Pytanie 36

Aby zmienić strukturę już istniejącej tabeli przy użyciu zapytania SQL, należy użyć kwerendy

A. ALTER TABLE

B. UPDATE

C. CREATE TABLE

D. INSERT INTO

Odpowiedź 'ALTER TABLE' jest poprawna, ponieważ ta kwerenda jest używana do modyfikacji struktury istniejącej tabeli w bazach danych SQL. Dzięki komendzie ALTER TABLE można dodawać nowe kolumny, usuwać istniejące kolumny, zmieniać typy danych kolumn, a także modyfikować ograniczenia (constraints) dotyczące tabeli. Dla przykładu, aby dodać nową kolumnę 'wiek' do tabeli 'pracownicy', można użyć następującej kwerendy: 'ALTER TABLE pracownicy ADD wiek INT;'. Warto również wspomnieć, że ALTER TABLE może być używane w różnych systemach zarządzania bazami danych, takich jak MySQL, PostgreSQL czy SQL Server, co czyni go uniwersalnym narzędziem w pracy z bazami danych. Podczas modyfikacji tabeli należy jednak zachować ostrożność, aby nie wprowadzić niezgodności w aplikacjach korzystających z tej tabeli. Praktyką zalecaną jest wykonywanie kopii zapasowej danych przed wprowadzeniem większych zmian. Zrozumienie tej komendy i jej zastosowania jest kluczowe dla efektywnego zarządzania danymi w systemach bazodanowych.

Pytanie 37

Który z elementów HTML stanowi blokowy znacznik?

A. span

B. p

C. strong

D. img

Znacznik <p> (paragraf) jest klasyfikowany jako element blokowy, co oznacza, że zajmuje całą szerokość dostępnego miejsca w swoim kontenerze i jest renderowany na nowej linii. Elementy blokowe są fundamentalne w układzie strony internetowej, ponieważ pozwalają na strukturalne grupowanie treści w sposób, który jest zrozumiały dla przeglądarek internetowych oraz dla użytkowników. Przykłady użycia elementu <p> obejmują tworzenie akapitów w artykułach, opisów produktów, czy innych dłuższych fragmentów tekstu. Dobre praktyki wskazują, że należy stosować <p> dla tekstu, który ma być wyświetlany jako samodzielny blok, co poprawia czytelność i dostępność treści. Ponadto, zgodnie z wytycznymi W3C, stosowanie znaczników blokowych, takich jak <p>, przyczynia się do lepszej struktury dokumentu HTML oraz ułatwia jego interpretację przez roboty wyszukiwarek, co jest kluczowe w kontekście SEO. Warto również zauważyć, że w CSS można łatwo stylizować znaczniki blokowe, co daje większą kontrolę nad wyglądem i układem strony.

Pytanie 38

W bazie danych znajduje się tabela pracownicy z kolumnami: id, imie, nazwisko, pensja. W nadchodzącym roku postanowiono zwiększyć wynagrodzenie wszystkim pracownikom o 100 zł. Zmiana ta w bazie danych będzie miała formę

A. UPDATE pensja SET +100;

B. UPDATE pracownicy SET pensja = 100;

C. UPDATE pracownicy SET pensja = pensja +100;

D. UPDATE pensja SET 100;

W celu podniesienia pensji wszystkim pracownikom o 100 zł, zastosowanie ma polecenie SQL UPDATE. Poprawna instrukcja 'UPDATE pracownicy SET pensja = pensja + 100;' działa na zasadzie modyfikacji istniejących wartości w kolumnie 'pensja' w tabeli 'pracownicy'. Ta konstrukcja przyjmuje bieżącą wartość pensji każdego pracownika i dodaje do niej 100 zł. Jest to standardowa praktyka w SQL, gdzie używamy operatora '+', aby zmodyfikować dane. Warto pamiętać, że takie operacje są powszechnie wykorzystywane w systemach baz danych do aktualizacji informacji, co pozwala na efektywne zarządzanie danymi. Dla porównania, instrukcje SELECT, które służą do pobierania danych, nie są odpowiednie w tym kontekście. W rezultacie każdy pracownik w tabeli otrzyma nową, zwiększoną pensję, co odzwierciedli aktualizację w bazie danych.

Pytanie 39

Zdefiniowano funkcję w języku PHP:

function policz($Z) { 
 while($Z < 5) { 
 $Z += 2 * $Z + 1; 
 } 
 return $Z; 
 }

Funkcja policz została wywołana z parametrem $Z = 1. Jaki rezultat zostanie zwrócony?

A. 1

B. 13

C. 4

D. 7

Funkcja policz w języku PHP działa na zmiennej $Z, która jest inicjowana wartością 1. W pętli while sprawdzany jest warunek, czy $Z jest mniejsze niż 5. W przypadku, gdy $Z wynosi 1, warunek jest spełniony, a funkcja przechodzi do ciała pętli. Wewnątrz pętli $Z jest aktualizowane poprzez wyrażenie $Z += 2 * $Z + 1. Oznacza to, że do $Z dodawana jest wartość 2 * $Z + 1, co dla $Z = 1 daje 2 * 1 + 1 = 3. Po pierwszym kroku $Z osiąga wartość 4. Pętla while sprawdza ponownie warunek: 4 < 5, co również jest prawdą. W drugim kroku $Z = 4, więc $Z zostaje zaktualizowane do 4 + 2 * 4 + 1, co daje 4 + 8 + 1 = 13. Po tym kroku $Z staje się 13 i pętla while zakończy działanie, ponieważ 13 nie jest już mniejsze niż 5. Funkcja zwraca wartość 13, co czyni tę odpowiedź poprawną. Tego typu operacje są typowe w sytuacjach, gdzie potrzeba wielokrotnego aktualizowania wartości na podstawie obliczeń matematycznych, a ich zrozumienie jest kluczowe w programowaniu.

Pytanie 40

Które z poniższych poleceń jest poprawne w kontekście walidacji HTML5?

A. <img src = mojPiesek.jpg alt = pies>

B. <img src = mojPiesek.jpg" alt = "pies>

C. <img src = "mojPiesek.jpg" alt = "pies">

D. <img src = "mojPiesek.jpg" >

Odpowiedź <img src = "mojPiesek.jpg" alt = "pies"> jest poprawna zgodnie z wymaganiami HTML5, ponieważ przestrzega zasad dotyczących składni znaczników. W HTML5 atrybuty powinny być stosowane w formacie klucz-wartość, gdzie klucz jest nazwą atrybutu, a wartość jest przypisana w cudzysłowach. W tym przypadku atrybut 'src' wskazuje na źródło obrazu, a 'alt' dostarcza tekst alternatywny, co jest istotne z punktu widzenia dostępności. Tekst alternatywny jest używany przez technologie asystujące oraz wyświetlany, gdy obraz nie może być załadowany. Przykład użycia: <img src="logo.png" alt="Logo firmy"> jest zgodny z dobrymi praktykami, ponieważ informuje użytkowników o zawartości obrazu. Warto również pamiętać, że w HTML5 nie jest wymagane zamykanie tagu <img>, co czyni go bardziej elastycznym w użyciu. Poprawne stosowanie atrybutów oraz odpowiedzialność za dostępność treści to kluczowe aspekty projektowania stron internetowych w dzisiejszych czasach.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej