Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik logistyk
Kwalifikacja: SPL.04 - Organizacja transportu
Data rozpoczęcia: 12 sierpnia 2026 15:57
Data zakończenia: 12 sierpnia 2026 16:06

Egzamin zdany!

Wynik: 34/40 punktów (85,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Przedsiębiorstwo kupiło nowy samochód ciężarowy o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t, który będzie użytkowany do przewozu materiałów niebezpiecznych. Ustal na podstawie fragmentu ustawy Prawo o ruchu drogowym, kiedy należy przeprowadzić jego okresowe badanie techniczne, jeżeli pierwsza rejestracja pojazdu miała miejsce 20 grudnia 2018 r.

n n nn n nn n nn

5. Okresowe badanie techniczne pojazdu przeprowadza się corocznie, z zastrzeżeniem ust. 6–10.

6. Okresowe badanie techniczne samochodu osobowego, samochodu ciężarowego o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t, motocykla lub przyczepy o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t przeprowadza się przed upływem 3 lat od dnia pierwszej rejestracji, następnie przed upływem 5 lat od dnia pierwszej rejestracji i nie później niż 2 lata od dnia przeprowadzenia poprzedniego badania technicznego, a następnie przed upływem kolejnego roku od dnia przeprowadzenia badania. Nie dotyczy to pojazdu przewożącego towary niebezpieczne, taksówki, pojazdu samochodowego konstrukcyjnie przeznaczonego do przewozu osób w liczbie od 5 do 9, wykorzystywanego do zarobkowego transportu drogowego osób, pojazdu marki „SAM", pojazdu zasilanego gazem, pojazdu uprzywilejowanego oraz pojazdu używanego do nauki jazdy lub egzaminu państwowego, które podlegają corocznym badaniom technicznym.

7. Okresowe badanie techniczne ciągnika rolniczego, przyczepy rolniczej oraz motoroweru przeprowadza się przed upływem 3 lat od dnia pierwszej rejestracji, a następnie przed upływem każdych kolejnych 2 lat od dnia przeprowadzenia badania.

A. Nie później niż w ciągu roku od dnia pierwszej rejestracji.

B. Nie później niż w ciągu dwóch lat od dnia pierwszej rejestracji.

C. Nie później niż 20 grudnia 2021 roku.

D. Nie później niż 20 grudnia 2020 roku.

Odpowiedź, którą wybrałeś, jest jak najbardziej trafna. Zgodnie z prawem, ciężarówki o masie do 3,5 tony, które przewożą niebezpieczne materiały, muszą mieć badania techniczne robione co roku. Jeśli mówimy o samochodzie, który zarejestrowano 20 grudnia 2018 roku, to pierwsze badanie powinno być wykonane najpóźniej do 20 grudnia 2019 roku. To ważne, bo chodzi przecież o bezpieczeństwo nas wszystkich na drodze. Firmy transportowe muszą pilnować tych przeglądów i mieć odpowiednią dokumentację, co przyda się, gdy przyjdą inspektorzy. Regularne badania pomagają wykryć usterki, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa kierowców i innych użytkowników dróg. Dobrze jest też prowadzić własny rejestr przeglądów, żeby mieć pewność, że wszystkie pojazdy są w dobrym stanie i zgodne z wymogami prawnymi.

Pytanie 2

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 3

Do firmy transportowej wpłynęło zamówienie na przewiezienie 272 paletowych jednostek ładunkowych (pjł). Przedsiębiorstwo dysponuje naczepami, z których każda w jednej warstwie może pomieścić 34 pjł, a ich wysokość pozwala na piętrzenie ładunku w dwóch warstwach. Oblicz, ile minimum naczep jest koniecznych do zrealizowania tego zamówienia?

A. 2 naczepy

B. 4 naczepy

C. 5 naczep

D. 3 naczepy

Odpowiedź cztery naczepy jest prawidłowa, ponieważ aby obliczyć minimalną liczbę naczep potrzebnych do przewozu 272 paletowych jednostek ładunkowych (pjł), należy wziąć pod uwagę zarówno pojemność naczep, jak i możliwość piętrzenia ładunku. Każda naczepa pomieści 34 pjł w jednej warstwie, co oznacza, że w dwóch warstwach można przewieźć łącznie 68 pjł. Aby określić liczbę naczep, dzielimy całkowitą liczbę pjł przez liczbę pjł, którą można przewieźć w jednej naczepie: 272 pjł / 68 pjł/naczepę = 4 naczepy. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami branżowymi, które zalecają maksymalne wykorzystanie dostępnej przestrzeni ładunkowej, co wpływa na efektywność kosztową transportu. W praktyce, przedsiębiorstwa transportowe dążą do optymalizacji tras i wykorzystania naczep, co pozwala na zmniejszenie kosztów operacyjnych oraz zwiększenie satysfakcji klientów przez terminowe dostarczanie towarów.

Pytanie 4

Którą naklejkę ADR należy umieścić na opakowaniu transportowym zawierającym materiały wytwarzające w kontakcie z wodą gazy zapalne?

A. Naklejkę 2.

B. Naklejkę 1.

C. Naklejkę 3.

D. Naklejkę 4.

Wybór naklejki 3 jest poprawny, ponieważ oznaczenie to jest przeznaczone dla substancji, które w kontakcie z wodą generują gazy łatwopalne. W praktyce oznaczenia te są kluczowe dla bezpieczeństwa transportu materiałów niebezpiecznych. Zgodnie z przepisami ADR (Umowa Europejska dotycząca międzynarodowego transportu drogowego towarów niebezpiecznych), każda substancja klasyfikowana jako łatwopalna oraz reagująca z wodą musi być odpowiednio oznaczona, aby zminimalizować ryzyko wypadków w trakcie transportu. Naklejka 3, w kolorze czerwonym, informuje o zagrożeniu pożarowym, które może wystąpić, gdy substancje te znajdą się w kontakcie z wodą. Przykładem takich substancji mogą być niektóre metale alkaliczne oraz ich związki, które w reakcji z wodą uwalniają wodór i powodują eksplozje. Zastosowanie odpowiednich oznaczeń jest niezbędne zarówno w transporcie krajowym, jak i międzynarodowym, co podkreśla znaczenie przestrzegania standardów ADR dla zapewnienia bezpieczeństwa.

Pytanie 5

Przedsiębiorstwo transportowe zaplanowało wzrost wykorzystania przebiegu środków transportu. W zależności od gałęzi transportu wzrost miał kształtować się na poziomie od 5% do 20%. Na podstawie danych zamieszczonych w tabeli oceń, która gałąź transportu osiągnęła co najmniej zaplanowany wzrost wykorzystania przebiegu pojazdów.

Wyszczególnienie	Transport morski	Transport lotniczy	Transport kolejowy	Transport samochodowy
Współczynnik wykorzystania przebiegu środków transportu w roku bazowym – 2015 r.	0,90	0,65	0,75	0,70
Planowany wzrost wykorzystania przebiegu środków transportu	5%	10%	15%	20%
Współczynnik wykorzystania przebiegu środków transportu w roku badanym – 2016 r.	0,95	0,70	0,80	0,80

A. Transport samochodowy.

B. Transport kolejowy.

C. Transport lotniczy.

D. Transport morski.

Transport morski osiągnął rzeczywisty wzrost wykorzystania przebiegu środków transportu na poziomie 5,56%, co spełnia minimalne wymagania zaplanowanego wzrostu wynoszącego 5%. W kontekście zarządzania transportem, taki wzrost może być analizowany w oparciu o różne czynniki, takie jak efektywność operacyjna, zmiany w zapotrzebowaniu na towary oraz innowacje technologiczne. Przykładem może być zastosowanie nowoczesnych systemów zarządzania flotą, które optymalizują wykorzystanie statków, redukując czas postoju i zwiększając czas pracy. Dobrą praktyką w branży transportowej jest regularne monitorowanie wskaźników KPI (Key Performance Indicators), co pozwala na bieżące dostosowywanie strategii operacyjnych oraz podejmowanie decyzji opartych na danych. Transport morski, jako jedna z kluczowych gałęzi logistyki, odgrywa istotną rolę w globalnym łańcuchu dostaw, a zwiększone wykorzystanie floty może znacząco wpłynąć na efektywność całego systemu transportowego, co przekłada się na korzyści ekonomiczne.

Pytanie 6

Który fragment cyfr w numerze GTIN-14: 0590 0052 00008 5 wskazuje na numer jednostki kodującej (numer przedsiębiorstwa)?

A. 00008

B. 0052

C. 590

D. 0590

Poprawna odpowiedź to 0052, która jest numerem jednostki kodującej w systemie GTIN-14. W kontekście GTIN (Global Trade Item Number), numer ten składa się z pięciu elementów: prefiksu kraju, numeru jednostki kodującej, numeru partii, numeru kontrolnego oraz numeru GTIN. W przypadku GTIN-14, numer jednostki kodującej jest kluczowy dla identyfikacji producentów i ich produktów w łańcuchu dostaw. Numer 0052 jest przypisany do konkretnej firmy, co pozwala na ścisłą identyfikację jej produktów na rynku. Użycie GTIN-14 w praktyce pozwala na łatwe zarządzanie zapasami, monitorowanie sprzedaży oraz analizę rynku, ponieważ każdy produkt z unikalnym GTIN może być szybko zidentyfikowany w systemach informatycznych. Dzięki temu, w branży detalicznej oraz logistycznej, GTIN-14 stanowi standard, który upraszcza procesy związane z zarządzaniem produktami oraz wspomaga automatyzację systemów magazynowych.

Pytanie 7

Przedsiębiorstwo wynajęło suwnicę do przeprowadzenia załadunku. Zaplanowano 5 dni wynajmu urządzenia bez operatora, jednak przedsiębiorstwo nie zrealizowało zadania w planowanym terminie 1 nastąpiło opóźnienie zwrotu urządzenia o 1 dzień. Koszt wynajmu, który zgodnie z cennikiem poniesie przedsiębiorstwo, jest równy

Cennik usług (obejmuje podatek VAT):
−	każdy dzień wynajmu bez operatora: 100 zł
−	każdy dzień wynajmu z operatorem: 100 zł + 20 zł za każdą godzinę pracy operatora
−	cena za jednorazowy próbny (obowiązkowy) rozruch urządzenia: 20 zł
−	kara umowna za każdy dzień opóźnienia związanego ze zwrotem przedmiotu umowy: 100 zł + opłata za dodatkowy dzień wynajmu zgodna z cennikiem

A. 720 zł

B. 620 zł

C. 500 zł

D. 600 zł

Poprawna odpowiedź wynika z dokładnego obliczenia całkowitego kosztu wynajmu suwnicy. Wynajem na 5 dni wynosi 500 zł, co jest zgodne z cennikiem. Jednakże, przedsiębiorstwo nie mogło zwrócić urządzenia na czas, co skutkowało opóźnieniem o 1 dzień. W takim przypadku, zgodnie z regulaminem wynajmu, nalicza się dodatkową karę w wysokości 100 zł oraz 100 zł za ekstra dzień wynajmu, co łącznie daje 200 zł. Ponadto, obowiązkowy koszt rozruchu urządzenia to 20 zł. Sumując te wszystkie koszty, otrzymujemy 500 zł + 200 zł + 20 zł = 720 zł. Takie obliczenia są kluczowe w praktyce biznesowej, gdzie terminowe zwroty sprzętu są istotne dla minimalizacji kosztów i utrzymania dobrych relacji z dostawcami. Warto znać regulacje dotyczące wynajmu sprzętu budowlanego, aby unikać nieprzyjemnych niespodzianek na etapie rozliczeń, co jest zgodne z najlepszymi praktykami zarządzania projektami budowlanymi.

Pytanie 8

Przewóz całego pociągu z kwasem siarkowym w luzie, załadunek u jednego nadawcy oraz z przeznaczeniem dla jednego odbiorcy, określa się jako przewóz

A. wagonowym

B. całopociągowym

C. drobnicowym

D. niepełnopojazdowym

Przewóz całopociągowy odnosi się do transportu, w którym cały skład pociągu jest dedykowany jednej przesyłce i jednemu odbiorcy. Taki sposób transportu jest szczególnie korzystny w przypadku materiałów niebezpiecznych, takich jak kwas siarkowy, ponieważ minimalizuje ryzyko zanieczyszczenia innych ładunków oraz ułatwia zarządzanie procesem logistycznym. W praktyce, przewóz całopociągowy zapewnia większą efektywność, gdyż nie wymaga częstych przesiadek czy przeładunków, co mogłoby zwiększać ryzyko wypadków lub uszkodzenia ładunku. Przykładem zastosowania tego typu transportu może być wysyłka dużych ilości chemikaliów z jednego zakładu produkcyjnego do innego, gdzie cała operacja odbywa się w obrębie jednej linii kolejowej. Dobre praktyki branżowe wskazują, że transport całopociągowy powinien być planowany z uwzględnieniem norm bezpieczeństwa i przepisów dotyczących przewozu materiałów niebezpiecznych, takich jak ADR, co zapewnia bezpieczeństwo zarówno dla przewoźnika, jak i otoczenia.

Pytanie 9

Jakie formuły handlowe z Incoterms 2020 nakładają na sprzedającego obowiązek ubezpieczenia ładunku w trakcie transportu?

A. CIP i CIF

B. FCA i CPT

C. DAP i EXW

D. FOB i FAS

Wybór formuł handlowych takich jak FOB (Free On Board) i FAS (Free Alongside Ship) nie wymaga od sprzedającego zapewnienia ubezpieczenia ładunku na czas transportu. W przypadku FOB, ryzyko przechodzi na kupującego w momencie, gdy towar zostaje załadowany na statek, co oznacza, że to kupujący jest odpowiedzialny za ubezpieczenie od tego momentu. Z kolei FAS, podobnie jak FOB, przenosi odpowiedzialność na kupującego, gdy towar jest usytuowany wzdłuż burty statku, co także wyklucza obowiązek ubezpieczenia ze strony sprzedającego. Wprowadzenie punktów, które nie obligują sprzedającego do ubezpieczenia, prowadzi do nieporozumień w kwestii odpowiedzialności za towar oraz potencjalnych strat. Analizując FCA (Free Carrier) i CPT (Carriage Paid To), należy zwrócić uwagę, że w przypadku FCA sprzedający przekazuje towar przewoźnikowi, co również nie implikuje konieczności ubezpieczenia. W CPT sprzedający ponosi koszty transportu, ale nie ma obowiązku ubezpieczenia, co może prowadzić do ryzyka dla kupującego, jeśli nie zabezpieczy on odpowiednio ładunku. Wreszcie, DAP (Delivered at Place) oraz EXW (Ex Works) również nie zapewniają ubezpieczenia przez sprzedającego. EXW nakłada minimalne obowiązki na sprzedającego, a ryzyko oraz koszty transportu spoczywają na kupującym od momentu odbioru towaru w siedzibie sprzedającego. Dlatego, aby uniknąć nieporozumień, ważne jest zrozumienie, jakie zobowiązania wynikają z wybranej formuły handlowej i czy obejmują one również ubezpieczenie.

Pytanie 10

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 11

Proces łączenia małych przesyłek (w tym od różnych dostawców, skierowanych do różnych odbiorców) w celu przewozu ich w jednym kontenerze nosi nazwę

A. konsolidacja

B. zlecenie spedycyjne

C. potrzeba transportowa

D. dekonsolidacja

Konsolidacja to proces, który polega na łączeniu różnych przesyłek, często od różnych dostawców, w jeden transport. Głównym celem konsolidacji jest zmniejszenie kosztów transportu poprzez efektywne wykorzystanie przestrzeni ładunkowej kontenera. Przykład zastosowania konsolidacji można zobaczyć w branży logistycznej, gdzie firmy organizują transport towarów dla kilku klientów jednocześnie. Dzięki temu możliwe jest zaoszczędzenie na kosztach frachtu, a także zoptymalizowanie procesu dostawy, co jest szczególnie istotne w przypadku małych przesyłek. Zgodnie z najlepszymi praktykami branżowymi, konsolidacja jest kluczowym elementem zarządzania łańcuchem dostaw, który przyczynia się do efektywności operacyjnej. Przykładowo, w transporcie morskim, zlecenia konsolidacyjne pozwalają na załadunek kontenerów, które mogą zawierać różne ładunki, co zwiększa rentowność i skraca czas dostawy. Warto również zauważyć, że stosowanie konsolidacji wspiera zrównoważony rozwój, redukując liczbę transportów i emisję spalin, co jest istotne w kontekście odpowiedzialności ekologicznej.

Pytanie 12

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 13

Urządzenie do mechanizacji załadunku przepracowało 3 000 roboczogodzin. Zgodnie z zaleceniami producenta, szczegółowa kontrola urządzenia powinna być przeprowadzana co 240 roboczogodzin. Oblicz, ile maksymalnie roboczogodzin może pracować to urządzenie do następnej kontroli.

A. 140 roboczogodzin

B. 120 roboczogodzin

C. 100 roboczogodzin

D. 80 roboczogodzin

Odpowiedź 120 roboczogodzin jest poprawna, ponieważ zgodnie z informacjami zawartymi w treści pytania, urządzenie do mechanizacji załadunku powinno być kontrolowane co 240 roboczogodzin. Po przepracowaniu 3000 roboczogodzin możemy obliczyć, ile roboczogodzin pozostało do następnej kontroli. Aby to zrobić, wystarczy obliczyć, ile pełnych cykli kontroli już się odbyło. Dzieląc 3000 przez 240, otrzymujemy 12,5, co oznacza, że urządzenie przeszło 12 pełnych kontroli i zbliża się do 13. W takim przypadku musimy obliczyć resztę z tego dzielenia: 3000 - (12 * 240) = 3000 - 2880 = 120. Oznacza to, że maksymalnie 120 roboczogodzin może upłynąć przed następną kontrolą. Praktyczne zastosowanie tej wiedzy polega na tym, że regularna kontrola urządzeń jest kluczowa dla utrzymania ich sprawności i unikania kosztownych awarii. Właściwe monitorowanie roboczogodzin urządzenia pozwala na efektywne planowanie konserwacji, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zarządzaniu flotą maszyn.

Pytanie 14

Jakie towary są całkowicie wyłączone z transportu pod osłoną karnetów TIR?

A. papierosy

B. produkty owocowe

C. perfumy

D. odzież

Towary całkowicie wykluczone z przewozów pod osłoną karnetów TIR są ściśle określone w przepisach dotyczących międzynarodowego transportu towarowego. Papierosy, z uwagi na ich charakter jako wyrobów akcyzowych, są objęte szczególnymi regulacjami. Przewóz papierosów wymaga zgodności z przepisami prawa celnego oraz akcyzowego, co sprawia, że nie mogą być transportowane w ramach uproszczonych procedur, takich jak karnety TIR. Przykładem zastosowania tego przepisu może być sytuacja przewoźnika, który planuje transport towarów do kraju UE. W takim przypadku musi zrealizować oddzielne deklaracje celne dla papierosów i zastosować się do obowiązujących norm podatkowych. Warto dodać, że w transporcie międzynarodowym istnieją również inne kategorie towarów, które podlegają podobnym ograniczeniom, jednak papierosy są najbardziej rozpoznawalnym przykładem ze względu na ich regulacje dotyczące zdrowia publicznego i polityki antynarkotykowej.

Pytanie 15

Jakie środki transportu należy zastosować do przewozu drewna dłużycy w transporcie kolejowym?

A. węglarki samowyładowcze

B. wagony zamknięte

C. platformy kieszeniowe

D. platformy kłonicowe

Platformy kłonicowe są specjalistycznymi wagonami przystosowanymi do transportu dłużycy, czyli elementów drewna o dużych długościach, takich jak belki, deski czy inne wyroby drewniane. Charakteryzują się one odpowiednią konstrukcją, która pozwala na stabilne umocowanie ładunku, co jest kluczowe podczas transportu kolejowego. Dzięki zastosowaniu kłonic, drewniane elementy nie przesuwają się ani nie przewracają, co minimalizuje ryzyko uszkodzenia zarówno samego ładunku, jak i wagonu. Przykładowo, w transporcie drewna, platformy te często używane są w leśnictwie oraz przemyśle drzewnym, gdzie wymagana jest efektywność i bezpieczeństwo przewozu. Zgodnie z normami branżowymi, transport dłużycy za pomocą platform kłonicowych spełnia określone standardy dotyczące przewozu ładunków o nietypowych kształtach i długościach, co czyni je najlepszym wyborem w tej kategorii. Warto również podkreślić, że odpowiednie zabezpieczenie ładunku na platformach kłonicowych jest zgodne z zasadami bezpieczeństwa, co przyczynia się do zmniejszenia ryzyka wypadków podczas transportu.

Pytanie 16

Zgodnie z fragmentem ustawy Prawo o ruchu drogowym maksymalna prędkość, z jaką może poruszać się na autostradzie samochód ciężarowy o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 t , wynosi

Fragment Ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym
Art. 20. 1. Prędkość dopuszczalna pojazdu lub zespołu pojazdów na obszarze zabudowanym w godzinach 5.00–23.00 wynosi 50 km/h, z zastrzeżeniem ust. 2.
1a.Prędkość dopuszczalna pojazdu lub zespołu pojazdów na obszarze zabudowanym w godzinach 23.00–5.00 wynosi 60 km/h, z zastrzeżeniem ust. 2.
2. Prędkość dopuszczalna pojazdu lub zespołu pojazdów w strefie zamieszkania wynosi 20 km/h.
3. Prędkość dopuszczalna poza obszarem zabudowanym, z zastrzeżeniem ust. 4, wynosi w przypadku:
1)	samochodu osobowego, motocykla lub samochodu ciężarowego o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t: a) na autostradzie – 140 km/h, b) na drodze ekspresowej dwujezdniowej – 120 km/h, c) na drodze ekspresowej jednojezdniowej oraz na drodze dwujezdniowej co najmniej o dwóch pasach przeznaczonych dla każdego kierunku ruchu – 100 km/h, d) na pozostałych drogach – 90 km/h;
2)	zespołu pojazdów lub pojazdu niewymienionego w pkt 1: a) na autostradzie, drodze ekspresowej lub drodze dwujezdniowej co najmniej o dwóch pasach przeznaczonych dla każdego kierunku ruchu – 80 km/h, b) na pozostałych drogach – 70 km/h.
4. Dopuszczalna prędkość autobusu spełniającego dodatkowe warunki techniczne określone w przepisach, o których mowa w art. 66 ust. 5, na autostradzie i drodze ekspresowej wynosi 100 km/h.

A. 140 km/h

B. 90 km/h

C. 80 km/h

D. 100 km/h

Odpowiedź 80 km/h jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z przepisami określonymi w ustawie Prawo o ruchu drogowym, maksymalna prędkość dla samochodów ciężarowych o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony na autostradzie wynosi 80 km/h. Przestrzeganie tego limitu jest kluczowe dla bezpieczeństwa na drodze, zwłaszcza w kontekście większej masy pojazdu, co wpływa na jego zdolność do hamowania oraz manewrowania. W praktyce oznacza to, że kierowcy samochodów ciężarowych powinni dostosować swoją prędkość do warunków panujących na drodze, pamiętając, że wyższe prędkości mogą prowadzić do poważnych wypadków, zarówno dla nich, jak i dla innych uczestników ruchu. Znajomość i przestrzeganie przepisów dotyczących prędkości jest również istotne z punktu widzenia inspekcji drogowych, które mogą nałożyć kary za ich naruszenie.

Pytanie 17

Jaki model organizacji transportu charakteryzuje się punktami przeładunkowymi, w których ładunki przeznaczone do dalszego transportu są przenoszone z większych środków na mniejsze, co ma na celu ich dalszą dystrybucję oraz obniżenie kosztów przewozu?

A. Wahadłowy

B. Promienisty

C. Sztafetowy

D. Obwodowy

Model organizacji zadań transportowych znany jako model sztafetowy charakteryzuje się tym, że ładunki są przeładowywane w punktach przeładunkowych z większych środków transportu na mniejsze, co pozwala na efektywniejszą dystrybucję towarów. W praktyce oznacza to, że towar transportowany np. ciężarówką do centrum dystrybucyjnego może być następnie przeładowywany na mniejsze pojazdy dostawcze, które dostarczają go bezpośrednio do odbiorców. Taki sposób organizacji transportu znacząco obniża koszty przewozu dzięki optymalizacji wykorzystania przestrzeni ładunkowej oraz dostosowaniu środków transportu do specyfiki trasy i ładunku. Dobrą praktyką w logistyce jest stosowanie punktów przeładunkowych w miejscach strategicznych, co umożliwia szybkie i efektywne przemieszczanie towarów oraz minimalizuje czas oczekiwania. W standardach branżowych, takich jak ISO 9001, zwraca się uwagę na znaczenie efektywnej logistyki i zarządzania łańcuchem dostaw, co czyni model sztafetowy szczególnie praktycznym i korzystnym rozwiązaniem.

Pytanie 18

Na podstawie danych przedstawionych na wykresie określ, w którym roku wzrost przychodów przedsiębiorstw branży TSL w Polsce, w stosunku do roku poprzedniego, był największy

A. w 2018 r.

B. w 2019 r.

C. w 2015 r.

D. w 2017 r.

Odpowiedź "w 2018 r." jest trafna, bo z wykresu widać, że w tym roku przychody firm z branży TSL w Polsce rosły naprawdę sporo. W szczególności w 2018 przychody wzrosły o 4,15 miliarda złotych w porównaniu do roku poprzedniego. To duża kwota, zwłaszcza jak spojrzy się na cały sektor, który wtedy dobrze się rozwijał. Firmy z TSL wprowadzały nowoczesne technologie i różne innowacyjne pomysły w logistyce, co z kolei poprawiło ich działanie. Na przykład, wiele z nich zaczęło korzystać z systemów do zarządzania łańcuchem dostaw, co pomogło w optymalizacji procesów związanych z transportem i magazynowaniem. Te zmiany są zgodne z tym, co dzieje się w branży, gdzie ciągłe doskonalenie jakości usług i dostosowywanie się do tego, co się dzieje na rynku, jest ważne. Analizując wzrost przychodów w różnych latach, firmy mogą łatwiej przewidywać przyszłe kierunki oraz podejmować mądre decyzje, co w tak konkurencyjnej branży jak TSL jest kluczowe.

Pytanie 19

Na podstawie wykresu oceń, które przedsiębiorstwo transportowe osiągnęło najwyższy współczynnik niezawodności dostaw.

A. EUROTRANS

B. TRANS

C. CARGO

D. SPEDPOL

Odpowiedź SPEDPOL jest prawidłowa, ponieważ przedsiębiorstwo to osiągnęło najwyższy współczynnik niezawodności dostaw, równy około 0,9524. W kontekście logistycznym, niezawodność dostaw jest kluczowym wskaźnikiem efektywności operacyjnej, który odzwierciedla zdolność firmy do terminowego i dokładnego realizowania zamówień. Wysoki współczynnik wskazuje na odpowiednie zarządzanie łańcuchem dostaw oraz skuteczne planowanie transportu, co jest niezbędne dla utrzymania konkurencyjności na rynku. Przykładem zastosowania takiego wskaźnika może być analiza efektywności przewoźników w przetargach na usługi transportowe, gdzie klienci często preferują oferty firm z najwyższą niezawodnością. Dodatkowo, osiągnięcie tak wysokiego wyniku może świadczyć o dobrych praktykach w zakresie monitorowania i optymalizacji procesów logistycznych, w tym wykorzystania technologii takich jak systemy zarządzania transportem (TMS) czy zintegrowane systemy informatyczne, które wspierają nadzór nad dostawami. Zgodnie z normami branżowymi, utrzymanie wysokiego poziomu niezawodności dostaw jest nie tylko oczekiwane przez klientów, ale również kluczowe dla długoterminowego sukcesu przedsiębiorstw transportowych.

Pytanie 20

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 21

Osoba obsługująca suwnicę nabrzeżową odpowiada za realizację zadań związanych

A. z rozładunkiem wagonów węglarek na bocznicy kolejowej

B. z przenoszeniem towarów do zamkniętego magazynu

C. z przeładunkiem na terenie składowym

D. z rozładunkiem transportowych jednostek z kontenerowca

Operator suwnicy nabrzeżowej odgrywa kluczową rolę w procesie logistyki morskiej, a jego głównym zadaniem jest rozładunek jednostek transportowych z kontenerowców. W praktyce oznacza to, że operator steruje suwnicą, aby bezpiecznie i efektywnie przenosić kontenery z pokładu statku na nabrzeże oraz odwrotnie. Dobrze przeszkolony operator musi znać zasady bezpieczeństwa oraz procedury operacyjne, aby uniknąć uszkodzeń ładunku i zapewnić bezpieczeństwo pracy. Ważnym aspektem tej pracy jest także umiejętność współpracy z innymi członkami zespołu, w tym z pracownikami portu i magazynów, aby synchronizować działania i minimalizować czas przestoju. W kontekście standardów branżowych, operatorzy powinni być zaznajomieni z normami ISO oraz lokalnymi przepisami dotyczącymi pracy w portach, co wpływa na jakość i bezpieczeństwo przeładunku. Przykładem dobrych praktyk może być stosowanie symulatorów do treningu operatorów, co zwiększa ich umiejętności i przygotowanie do pracy w rzeczywistych warunkach.

Pytanie 22

Przedstawiony fragment dokumentu to

A. zaświadczenie spedytorskie.

B. zlecenie spedycyjne.

C. instrukcja wysyłkowa.

D. list przewozowy.

Wybrana odpowiedź "zlecenie spedycyjne" jest prawidłowa, ponieważ dokument przedstawiony na zdjęciu zawiera kluczowe informacje typowe dla tego rodzaju zlecenia. Zlecenie spedycyjne to dokument, który formalizuje umowę między zleceniodawcą a spedytorem i zawiera istotne dane, takie jak dane kontaktowe obu stron, szczegóły dotyczące przewożonego towaru, jego wymiary, masa oraz ilość. Zawiera także informacje o miejscu i czasie załadunku i rozładunku, co jest niezbędne w procesie logistycznym. Dobrą praktyką w branży spedycyjnej jest, aby zlecenia spedycyjne były dokładnie wypełnione i zawierały wszystkie wymagane informacje, co ułatwia późniejsze procesy transportowe oraz ewentualne reklamacje. Zlecenia spedycyjne są podstawą wielu operacji logistycznych i ich prawidłowe wypełnienie przekłada się na efektywność całego łańcucha dostaw. W kontekście przepisów dotyczących przewozu towarów w Unii Europejskiej, zlecenia spedycyjne muszą również spełniać określone standardy, co zwiększa ich ważność w branży.

Pytanie 23

Która z formuł INCOTERMS 2010 zobowiązuje sprzedającego do dostarczenia zamówionego towaru pod wskazany adres oraz oddania go do dyspozycji kupującego, na środku transportowym, gotowego do rozładunku?

A. FOB

B. CIF

C. FAS

D. DDP

Odpowiedzi CIF, FAS i FOB różnią się pod względem odpowiedzialności sprzedającego i kupującego. W przypadku CIF (Cost, Insurance and Freight), sprzedający odpowiada za koszty transportu oraz ubezpieczenia do portu przeznaczenia, jednak obowiązek dostarczenia towaru na miejsce przeznaczenia leży na kupującym. W praktyce oznacza to, że po dotarciu towaru do portu kupujący musi zorganizować dalszy transport i odprawę. FAS (Free Alongside Ship) określa, że sprzedający dostarcza towar wzdłuż burty statku, co oznacza, że odpowiedzialność przechodzi na kupującego w momencie dostarczenia towaru, a sprzedający nie zajmuje się dalszym transportem. W przypadku FOB (Free On Board), sprzedający dostarcza towar na pokład statku, gdzie kończy się jego odpowiedzialność. Kupujący musi zająć się dalszym transportem oraz wszelkimi opłatami po załadunku. Te trzy formuły wskazują na różne poziomy odpowiedzialności w procesie transportu, a błędne wybranie jednej z nich może prowadzić do nieporozumień i dodatkowych kosztów. Kluczowe jest zrozumienie, że DDP z pełnym zakresem odpowiedzialności sprzedającego jest idealnym rozwiązaniem dla kupujących, którzy preferują minimalizację ryzyka i problemów związanych z logistyką.

Pytanie 24

Na podstawie fragmentu ustawy określ wymagany minimalny wiek do kierowania pojazdem samochodowym o dmc ponad 12 t z przyczepą.

Fragment Ustawy o kierujących pojazdami
Art. 6. 1. Prawo jazdy stwierdza posiadanie uprawnienia do kierowania: (...) 6) kategorii B: a) pojazdem samochodowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t, z wyjątkiem autobusu i motocykla, (...) 7) kategorii C1: a) pojazdem samochodowym o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5 t i nieprzekraczającej 7,5 t, z wyjątkiem autobusu, (...) 8) kategorii C: a) pojazdem samochodowym o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5 t, z wyjątkiem autobusu, (...) 12) kategorii B+E, C+E – pojazdem określonym odpowiednio w prawie jazdy kategorii B lub C łącznie z przyczepą (przyczepami), przy czym w zakresie kategorii B+E dopuszczalna masa całkowita ciągniętej przyczepy nie może przekraczać 3,5 t; 13) kategorii C1+E – zespołem pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 12 t, składającym się z pojazdu ciągnącego określonego w prawie jazdy kategorii C1 i przyczepy; (...) 15) kategorii B i C1+E, B i D1+E, B i C+E lub B i D+E – zespołem pojazdów określonym w prawie jazdy kategorii B+E;
Art. 8. 1. Wymagany minimalny wiek do kierowania wynosi: (...) 3) 18 lat – dla pojazdów określonych w prawie jazdy kategorii A2, B, B+E, C1 i C1+E; 4) 20 lat – dla pojazdów określonych w prawie jazdy kategorii A, jeżeli osoba co najmniej od 2 lat posiada prawo jazdy kategorii A2; (...) 6) 21 lat – dla pojazdów określonych w prawie jazdy kategorii C, C+E, D1 i D1+E, z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 1, ust. 3 pkt 2 oraz art. 9; 7) 24 lata – dla pojazdów określonych w prawie jazdy kategorii: a) A – jeżeli osoba nie posiadała co najmniej przez 2 lata prawa jazdy kategorii A2, b) D i D+E.

Fragment Ustawy o kierujących pojazdami

Art. 6. 1. Prawo jazdy stwierdza posiadanie uprawnienia do kierowania: (...)
6) kategorii B:
a) pojazdem samochodowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t, z wyjątkiem autobusu i motocykla, (...)
7) kategorii C1:
a) pojazdem samochodowym o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5 t i nieprzekraczającej 7,5 t, z wyjątkiem autobusu, (...)
8) kategorii C:
a) pojazdem samochodowym o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5 t, z wyjątkiem autobusu, (...)
12) kategorii B+E, C+E – pojazdem określonym odpowiednio w prawie jazdy kategorii B lub C łącznie z przyczepą (przyczepami), przy czym w zakresie kategorii B+E dopuszczalna masa całkowita ciągniętej przyczepy nie może przekraczać 3,5 t;
13) kategorii C1+E – zespołem pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 12 t, składającym się z pojazdu ciągnącego określonego w prawie jazdy kategorii C1 i przyczepy; (...)
15) kategorii B i C1+E, B i D1+E, B i C+E lub B i D+E – zespołem pojazdów określonym w prawie jazdy kategorii B+E;

Art. 8. 1. Wymagany minimalny wiek do kierowania wynosi: (...)
3) 18 lat – dla pojazdów określonych w prawie jazdy kategorii A2, B, B+E, C1 i C1+E;
4) 20 lat – dla pojazdów określonych w prawie jazdy kategorii A, jeżeli osoba co najmniej od 2 lat posiada prawo jazdy kategorii A2; (...)
6) 21 lat – dla pojazdów określonych w prawie jazdy kategorii C, C+E, D1 i D1+E, z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 1, ust. 3 pkt 2 oraz art. 9;
7) 24 lata – dla pojazdów określonych w prawie jazdy kategorii:
a) A – jeżeli osoba nie posiadała co najmniej przez 2 lata prawa jazdy kategorii A2,
b) D i D+E.

A. 24 lata.

B. 18 lat.

C. 20 lat.

D. 21 lat.

Poprawna odpowiedź to 21 lat, co jest zgodne z Art. 8 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami. Osoby, które pragną prowadzić pojazdy samochodowe o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 12 ton z przyczepą, muszą być świadome, że wiek minimum wynoszący 21 lat jest ustanowiony w celu zapewnienia bezpieczeństwa na drogach. Przewidziano to, aby osoby kierujące takimi pojazdami miały wystarczające doświadczenie i umiejętności niezbędne do ich obsługi. W praktyce, osoby w tym wieku często już posiadają odpowiednie kwalifikacje, zdobyte na wcześniejszych etapach nauki, np. uzyskując prawo jazdy kategorii B, a następnie C. Dodatkowo, w przypadku kierowania ciężarówkami z przyczepą, konieczne jest posiadanie specjalistycznych szkoleń, które są dostępne dla osób w tym wieku, co podnosi poziom bezpieczeństwa i umiejętności na drodze.

Pytanie 25

Transport urządzeń elektronicznych w kontenerach drogą morską w ustalonych odstępach czasu oraz na z góry określonych trasach jest określany jako przewóz

A. czarterowy

B. okazjonalny

C. regularny

D. trampowy

Przewóz regularny to forma transportu, w której ładunki są przewożone w ustalonych odstępach czasowych oraz na określonych trasach. Taki sposób transportu jest szczególnie efektywny w przypadku sprzętu elektronicznego, który wymaga regularnych dostaw do różnych lokalizacji. Przykładem mogą być kontenerowce kursujące pomiędzy portami, które mają ustalony rozkład rejsów, dzięki czemu klienci mogą planować swoje zamówienia oraz produkcję. W branży logistycznej, regularne przewozy są zgodne z dobrymi praktykami, które zapewniają przewidywalność dostaw, co jest kluczowe dla zarządzania zapasami oraz planowania produkcji. Dodatkowo, przewozy regularne często korzystają z umów długoterminowych, co pozwala na stabilizację kosztów oraz lepsze planowanie operacyjne. Takie podejście przyczynia się do optymalizacji kosztów transportu oraz zwiększa efektywność operacyjną całego łańcucha dostaw.

Pytanie 26

Firma wystawiła rachunek za wynajem 3 owijarek na kwotę 2 583,00 zł brutto. Usługa ta podlega 23% stawce VAT. Oblicz wartość jednostkową netto za wynajem jednej owijarki?

A. 650,00 zł

B. 2 100,00 zł

C. 700,00 zł

D. 500,00 zł

Aby policzyć cenę jednostkową netto za wynajęcie owijarki, musimy najpierw znaleźć wartość netto całej faktury. Ta faktura ma 2 583,00 zł brutto, a to oznacza, że zawiera 23% VAT. Żeby to przeliczyć na netto, używamy wzoru: Kwota Netto = Kwota Brutto / (1 + Stawka VAT). Czyli: 2 583,00 zł / 1,23 daje nam 2 100,00 zł netto. Teraz, żeby obliczyć cenę jednostkową netto za wynajem jednej owijarki, dzielimy kwotę netto przez liczbę wynajmowanych owijarek: 2 100,00 zł / 3 = 700,00 zł. Takie obliczenia są zgodne z tym, co powinno się robić w finansach i rachunkowości. Warto, żebyś stosował takie metody w praktyce, bo dzięki temu lepiej określisz koszty wynajmu i dobrze udokumentujesz transakcje. Fajnie jest dbać o poprawne wyliczenia, bo to pomoże unikać błędów finansowych i lepiej przedstawiać dane w raportach.

Pytanie 27

Na ilustracji przedstawiony jest druk

A. licencji wspólnotowej.

B. książki serwisowej pojazdu.

C. dowodu rejestracyjnego pojazdu.

D. prawa jazdy.

Prawidłowa odpowiedź to dowód rejestracyjny pojazdu, ponieważ ilustracja rzeczywiście przedstawia wzór dokumentu, który jest zgodny z wyglądem polskiego dowodu rejestracyjnego. Dokument ten zawiera kluczowe informacje dotyczące pojazdu, takie jak marka, model, numer rejestracyjny oraz dane właściciela. Dowód rejestracyjny jest niezbędny do poruszania się pojazdem po drogach publicznych i jego posiadanie jest wymagane przez prawo. Przykładem zastosowania wiedzy na temat dowodu rejestracyjnego jest jego konieczność podczas kontroli drogowej, gdzie policja ma prawo żądać okazania tego dokumentu. Dodatkowo, dowód rejestracyjny jest dokumentem potwierdzającym legalność pojazdu i jego rejestrację w odpowiednim urzędzie. Zgodnie z obowiązującymi normami, każdy pojazd w Polsce musi być zarejestrowany, a jego właściciel zobowiązany jest do posiadania aktualnego dowodu rejestracyjnego, co zwiększa bezpieczeństwo na drogach oraz ułatwia identyfikację pojazdów.

Pytanie 28

Zamieszczony identyfikator to

A. znacznik RFID

B. kod kreskowy ITF-14

C. etykieta logistyczna GS 1

D. kod kreskowy EAN-13

Etykieta logistyczna GS1 jest częścią systemu identyfikacji produktów i usług, który ma na celu ułatwienie zarządzania łańcuchem dostaw. W odróżnieniu od innych form identyfikacji, etykieta GS1 dostarcza nie tylko unikalny identyfikator produktu, ale także dodatkowe informacje, takie jak numery partii, daty ważności czy informacje o dostawcy. Te dane są kluczowe w kontekście zarządzania logistyką, ponieważ umożliwiają automatyzację procesów przyjęcia towaru, inwentaryzacji oraz monitorowania jakości produktów. Na przykład, w sektorze spożywczym etykiety GS1 pozwalają na szybkie zidentyfikowanie produktów w przypadku wycofania z rynku, co zwiększa bezpieczeństwo konsumentów. Stosowanie standardów GS1 jest uznawane za dobrą praktykę w branży, ponieważ zapewnia spójność i zrozumiałość danych w całym łańcuchu dostaw, co z kolei może prowadzić do większej efektywności operacyjnej i redukcji kosztów.

Pytanie 29

Jaką maksymalną liczbę kartonów o wymiarach (dł. x szer. x wys.): 200 x 200 x 200 mm można ułożyć w jednej warstwie na palecie o wymiarach (dł. x szer. x wys.): 1,2 x 1,0 x 0,15 m?

A. 30 kartonów

B. 24 kartony

C. 11 kartonów

D. 32 kartony

Odpowiedź 30 kartonów jest poprawna, ponieważ w celu obliczenia maksymalnej liczby kartonów, które można ułożyć na palecie, należy najpierw przeliczyć wymiary palety i kartonów na te same jednostki. Wymiary palety wynoszą 1,2 m x 1,0 m, co po przeliczeniu daje 1200 mm x 1000 mm. Karton ma wymiary 200 mm x 200 mm. Aby obliczyć, ile kartonów zmieści się na palecie, dzielimy długość i szerokość palety przez wymiary kartonów. Z długości palety 1200 mm dzielimy przez 200 mm, co daje 6 kartonów wzdłuż długości. Z szerokości palety 1000 mm dzielimy przez 200 mm, co daje 5 kartonów wzdłuż szerokości. Łączna liczba kartonów to 6 (długość) x 5 (szerokość) = 30 kartonów. Tego typu obliczenia są kluczowe w logistyce i magazynowaniu, gdzie efektywne wykorzystanie przestrzeni jest istotne dla optymalizacji kosztów transportu i przechowywania. Przykładem zastosowania jest planowanie układów magazynowych, które zwiększają efektywność operacyjną.

Pytanie 30

Na podstawie zamieszczonych cenników określ, które przedsiębiorstwo transportowe oferuje najniższy koszt za obsługę i przewóz 30 skrzyniopalet na odległość 150 km. Masa brutto każdej skrzyniopalety wynosi 800 kg.

Przedsiębiorstwo transportowe	Cennik
A.	0,20 zł/tkm
B.	do 1 t- 4,00 zł/km 1t÷12 t – 5,00 zł/km powyżej 12 t – 6,00 zł/km
C.	4,50 zł/km + czynności manipulacyjne 2,00 zł/jednostkę ładunkową
D.	do 50 km – 400,00 zł 51 ÷ 100 km – 400,00 zł + 5,00 zł za każdy km powyżej 50 km 101 ÷ 200 km – 400,00 zł + 4,00 zł za każdy km powyżej 50 km 201 ÷ 300 km – 400,00 zł + 3,50 zł za każdy km powyżej 50 km powyżej 300 km – 400,00 zł + 3,20 zł za każdy km powyżej 50 km

A. D.

B. A.

C. C.

D. B.

Odpowiedź A jest poprawna, ponieważ przedsiębiorstwo to oferuje najniższy koszt przewozu spośród wszystkich analizowanych opcji. Aby zrozumieć, dlaczego tak się dzieje, warto przyjrzeć się procesowi obliczania kosztów transportu. Koszt przewozu oblicza się, mnożąc stawkę za tonokilometr przez całkowitą masę ładunku oraz dystans przewozu. W tym przypadku, 30 skrzyniopalet o masie 800 kg każda daje łącznie 24 tony (30 * 0,8 t). Przy odległości 150 km, całkowity koszt w przypadku przedsiębiorstwa A wynosi 720 zł, co czyni go najkorzystniejszym rozwiązaniem. Tego typu analizy są kluczowe w branży transportowej, gdzie koszty operacyjne i efektywność logistyki determinują konkurencyjność na rynku. Przedsiębiorstwa transportowe powinny regularnie weryfikować swoje stawki i oferty, aby dostosować je do wymagań klientów oraz zmieniających się warunków rynkowych, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w obszarze zarządzania kosztami.

Pytanie 31

System "ruchomej drogi" - RO-LA (Rollende Landstrasse) stanowi system transportu intermodalnego

A. szynowo-morski

B. szynowo-drogowy

C. szynowo-drogowo-lotniczy

D. szynowo-drogowo-morski

Odpowiedź "szynowo-drogowy" jest poprawna, ponieważ system RO-LA (Rollende Landstrasse) polega na transportowaniu drogowych środków transportu, takich jak ciężarówki, na platformach kolejowych. To podejście łączy zalety obu modalności, zwiększając efektywność transportu oraz zmniejszając emisję spalin i zużycie energii. Przykładem zastosowania systemu RO-LA jest transport towarów na trasach między krajami europejskimi, gdzie transport kolejowy umożliwia pokonanie dużych odległości z mniejszymi opóźnieniami w porównaniu do transportu drogowego. Tego typu intermodalny system transportowy jest szczególnie ceniony w Branży logistycznej, ponieważ pozwala na redukcję kosztów i czasów transportu. W praktyce, można zauważyć, że w państwach takich jak Niemcy, Austria czy Szwajcaria, RO-LA jest szeroko stosowana w transporcie między różnymi regionami, co wspiera zrównoważony rozwój transportu i ogranicza przeciążenie dróg. Standardy europejskie dotyczące transportu intermodalnego potwierdzają efektywność takich rozwiązań, co sprawia, że stają się one kluczowym elementem strategii zrównoważonego transportu.

Pytanie 32

Firma transportowa otrzymała zamówienie na przewóz betonu luzem. W celu wykonania tego zlecenia powinna zastosować nadwozie

A. skrzyniowe

B. specjalizowane

C. uniwersalne

D. kłonicowe

Wybór innego typu nadwozia może prowadzić do różnych problemów przy przewozie betonu. Nadwozie uniwersalne, mimo że jest wszechstronne, nie nadaje się do transportu materiałów płynnych i sypkich. To zwiększa ryzyko ich rozlania czy kontaminacji, a tym samym pogorszenia jakości betonu. Na przykład, używając takiego nadwozia, brak odpowiednich ścianek ochronnych może powodować, że materiał wypadnie podczas jazdy. Z kolei nadwozie kłonicowe jest dobre do transportu długich rzeczy, jak drewno czy rury, więc nie sprawdzi się przy sypkich substancjach. W przypadku betonu musimy mieć stabilne warunki, a to zapewnia tylko nadwozie skrzyniowe. Nadwozie specjalizowane, choć może wyglądać na słuszne, często jest dostosowane do konkretnych materiałów, a nie do ogólnych mieszkanek betonowych. Zdarza się, że ludzie generalizują zastosowania nadwozi i nie rozumieją, co tak naprawdę przewożą, co prowadzi do nieefektywnego transportu.

Pytanie 33

Transport wewnętrzny zasobów w obrębie jednego przedsiębiorstwa określa się mianem transportu

A. bezpośrednim

B. zewnętrznym

C. dalekim

D. bliskim

Transport bliski to proces przemieszczania zapasów w obrębie jednego przedsiębiorstwa, który ma na celu optymalizację kosztów i czasu dostawy. W praktyce odnosi się to do transportu wewnętrznego, gdzie towary są przewożone pomiędzy różnymi sekcjami, magazynami lub liniami produkcyjnymi. Na przykład, w dużych zakładach produkcyjnych, surowce mogą być transportowane z magazynu do hali produkcyjnej za pomocą wózków widłowych lub przenośników taśmowych. Użycie transportu bliskiego jest kluczowe dla efektywności operacyjnej, ponieważ pozwala na szybkie reagowanie na zmieniające się potrzeby produkcyjne oraz minimalizację przestojów. W zgodności z najlepszymi praktykami branżowymi, przedsiębiorstwa powinny stosować systemy zarządzania magazynem (WMS), które wspierają organizację i monitorowanie procesów transportu wewnętrznego, co prowadzi do zwiększenia wydajności oraz redukcji kosztów operacyjnych.

Pytanie 34

W ramach działań organizacyjnych związanych z transportem ładunków nienormatywnych przy użyciu środków transportu drogowego należy

A. uzyskać zezwolenie na dany rodzaj przewozu

B. monitorować proces przewozu

C. pilotować przewóz

D. przekazać przesyłkę odbiorcy

Uzyskanie zezwolenia na przewóz ładunków nienormatywnych jest kluczowym krokiem w organizacji procesu transportowego. Ładunki te często przekraczają standardowe wymiary lub masę, co wymaga specjalnych zezwoleń od odpowiednich organów administracyjnych. Przykładem mogą być transporty elementów konstrukcyjnych dla budownictwa, takich jak dźwigi czy kontenery. W Polsce, zgodnie z przepisami prawa drogowym, przewoźnicy muszą wystąpić o zezwolenia często na poziomie lokalnym, regionalnym lub krajowym, co może wiązać się z określonymi wymaganiami technicznymi, takimi jak dostosowanie pojazdu do transportu nienormatywnego. Warto również stosować się do dobrych praktyk branżowych, takich jak konsultacje z właściwymi organami przed planowanym transportem, aby zminimalizować ryzyko nieprzewidzianych komplikacji podczas przewozu. Odpowiednie przygotowanie i uzyskanie niezbędnych zezwoleń jest istotne dla zapewnienia bezpieczeństwa zarówno uczestników ruchu, jak i samego ładunku.

Pytanie 35

Oblicz, ile maksymalnie sztuk ładunku o długości 3 ldm (metr ładowny) można załadować na naczepę o wymiarach (długość x szerokość): 13,6 m x 2,48 m, jeżeli 1 ldm = 1m długości x 2,45 m szerokości pojazdu?

A. 3 szt.

B. 1 szt.

C. 4 szt.

D. 2 szt.

Niepoprawne odpowiedzi wynikają z niewłaściwego zrozumienia zasad obliczania załadunku na naczepie. W przypadku 1 sztuki, przyjęto, że tylko jedna jednostka ładunku o długości 3 m zmieści się w naczepie, co ignoruje fakt, że naczepa ma znaczną długość i pozwala na umieszczenie więcej niż jednej sztuki. Odpowiedź 2 sztuki również nie uwzględnia pełnej długości dostępnej w naczepie, co prowadzi do błędnych wniosków. W przypadku 3 sztuk, przyjęto, że można załadować trzy ładunki, co wciąż nie maksymalizuje wykorzystania przestrzeni. Kluczowe jest zrozumienie, że w transporcie drogowym optymalizacja ładunku nie polega jedynie na zliczaniu jednostek, ale także na ich wymiarach oraz dostępnej przestrzeni. Stąd błędem jest niepełne podejście do analizy wymiarów ładunku i naczepy, co prowadzi do zaniżenia liczby jednostek. Aby skutecznie planować załadunek, należy szczegółowo analizować wymiary pojazdów oraz to, jak poszczególne ładunki mogą się w nich rozmieszczać. Użycie obliczeń opartych na wymiarach jednostek ładunkowych oraz dostępnej długości i szerokości naczepy jest kluczowe, aby uniknąć strat przestrzeni i zwiększyć efektywność transportu.

Pytanie 36

Przedstawiony znak, umieszczony na ładunku, oznacza substancję

A. niebezpieczną dla środowiska.

B. trującą.

C. bardzo toksyczną.

D. drażniącą.

Znak przedstawiony na ładunku to międzynarodowy symbol oznaczający substancje niebezpieczne dla środowiska, co jest zgodne z przepisami ADR (Umowa Europejska dotycząca międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych). Symbol ten, przedstawiający martwą rybę i drzewo, wskazuje na potencjalne zagrożenie dla organizmów wodnych oraz ekosystemów lądowych. W praktyce, oznaczenie to jest kluczowe dla transportu substancji chemicznych, aby zapewnić bezpieczeństwo nie tylko ludzi, ale i środowiska naturalnego. Przykładem zastosowania tej wiedzy jest konieczność odpowiedniego oznaczania zbiorników z chemikaliami, które mogą być szkodliwe w przypadku przypadkowego uwolnienia do wód gruntowych czy rzek. Zgodnie z normą ISO 14001 dotyczącą systemów zarządzania środowiskowego, przedsiębiorstwa powinny identyfikować i oceniać wpływ swoich działań na środowisko, co podkreśla znaczenie odpowiedniego oznaczenia substancji niebezpiecznych.

Pytanie 37

Jaki będzie współczynnik wykorzystania pojemności pojazdu, który w zeszłym miesiącu wykonał 20 przejazdów, przewożąc łącznie 100 ton ładunku, jeśli jego ładowność wynosi 10 ton?

A. 0,05

B. 0,10

C. 0,50

D. 0,20

Współczynnik wykorzystania ładowności pojazdu oblicza się, dzieląc przewożony ładunek przez maksymalną ładowność pojazdu, a następnie mnożąc przez liczbę kursów. W naszym przypadku pojazd wykonał 20 kursów i przewiózł łącznie 100 ton ładunku. Jego maksymalna ładowność wynosi 10 ton. Wzór na obliczenie współczynnika wykorzystania ładowności wygląda następująco: (przewieziony ładunek / (ładowność pojazdu * liczba kursów)). Podstawiając wartości, otrzymujemy: (100 ton / (10 ton * 20)) = 0,5. Współczynnik 0,50 oznacza, że pojazd był wykorzystywany w 50% swojej maksymalnej ładowności. Taki współczynnik wykorzystania jest istotny w logistyce, ponieważ pozwala na ocenę efektywności transportu oraz optymalizację kosztów operacyjnych. W praktyce, dążenie do maksymalizacji tego współczynnika może prowadzić do lepszego wykorzystania floty, co jest zgodne z zasadami zrównoważonego rozwoju w branży transportowej.

Pytanie 38

Czy informacje na temat przeprowadzonego okresowego badania technicznego samochodu ciężarowego są zapisywane

A. w świadectwie homologacji danego pojazdu

B. w dowodzie rejestracyjnym danego pojazdu

C. w prawie jazdy właściciela pojazdu

D. w dowodzie osobistym właściciela pojazdu

Poprawna odpowiedź to odnotowanie informacji o przeprowadzonym okresowym badaniu technicznym w dowodzie rejestracyjnym pojazdu. Zgodnie z przepisami prawa, dowód rejestracyjny jest dokumentem, który zawiera kluczowe informacje o pojeździe, w tym daty oraz wyniki przeprowadzonych badań technicznych. Właściciele pojazdów są zobowiązani do regularnych przeglądów technicznych, które mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa na drodze. Przegląd taki powinien być przeprowadzany co najmniej raz w roku, a jego rezultaty muszą być odnotowane w dowodzie rejestracyjnym. Niezarejestrowanie przeglądu skutkuje utratą ważności dowodu oraz może prowadzić do konsekwencji prawnych. Przykładowo, każdy kierowca, który planuje podróż, powinien sprawdzić, czy jego pojazd jest aktualnie zarejestrowany jako sprawny technicznie, co można zweryfikować właśnie w dowodzie rejestracyjnym. Warto również zaznaczyć, że rzetelne prowadzenie dokumentacji technicznej pojazdu jest standardem w branży transportowej, co może wpływać na decyzje dotyczące ubezpieczeń oraz wartości rynkowej pojazdu.

Pytanie 39

Spreader to sprzęt, który znajduje się w wózku podsiębiernym lub podnośniku widłowym, umożliwiający podnoszenie przy pomocy

A. uchwytów kleszczowych

B. rozkładanej rampy

C. rozsuwanego pomostu

D. dźwignic kontenerowych

Wybór rozkładanej rampy, rozsuwanego pomostu lub uchwytów kleszczowych jako alternatywnych rozwiązań do podnoszenia ładunków jest błędny, ponieważ każda z tych opcji ma swoje właściwe zastosowanie, które nie obejmuje podnoszenia kontenerów. Rozkładane rampy służą głównie do umożliwienia dostępu do różnych poziomów, co jest przydatne w transporcie, ale nie zapewniają one odpowiedniej stabilności i siły niezbędnej do manipulacji dużymi ładunkami. Z kolei rozsuwany pomost, pomimo że może być użyteczny w niektórych kontekstach, nie jest przystosowany do pracy z kontenerami, a jego konstrukcja nie zapewnia wymaganej wytrzymałości. Uchwyt kleszczowy, chociaż znajduje zastosowanie w podnoszeniu różnych materiałów, nie jest optymalnym rozwiązaniem do pracy z kontenerami ze względu na ograniczenia w rozmiarze i formie ładunków, które można nim przenosić. Takie podejścia mogą prowadzić do błędnych wniosków, wynikających z niedostatecznej analizy specyfikacji i zastosowań różnych narzędzi w logistyce, co w konsekwencji może prowadzić nie tylko do obniżenia efektywności operacyjnej, ale także do ryzyka uszkodzenia ładunku lub urządzeń. W praktyce, aby skutecznie podnosić kontenery, niezbędne jest użycie odpowiednich urządzeń, które są projektowane z myślą o specyfice pracy z tymi ciężkimi, standardowymi obiektami.

Pytanie 40

Zleceniodawca wskazał 12 kryteriów, które powinny być zrealizowane przy transporcie ładunku. Firma transportowa, która podjęła się realizacji zlecenia, nie spełniła 3 z tych kryteriów. W jakim procencie wymagania postawione przez klienta zostały zrealizowane?

A. 125%

B. 175%

C. 75%

D. 25%

Aby obliczyć procent spełnionych wymagań, należy zastosować wzór: (liczba spełnionych wymagań / całkowita liczba wymagań) × 100%. W tym przypadku, nadawca określił 12 wymagań, a przedsiębiorstwo transportowe nie dotrzymało 3 z nich, co oznacza, że spełniono 9 wymagań. Wstawiając wartości do wzoru: (9 / 12) × 100% = 75%. Oznacza to, że 75% wymagań zostało spełnionych. Praktycznie, w branży transportowej oraz logistyce, spełnienie wymagań klienta jest kluczowe dla utrzymania dobrych relacji oraz reputacji firmy. Niekiedy może to wpływać na wyniki finansowe przedsiębiorstwa, dlatego też regularne monitorowanie i ocenianie realizacji zleceń w zgodzie z wymaganiami klientów jest jednym z elementów zarządzania jakością. Organizacje transportowe powinny wdrażać procedury mające na celu ciągłe doskonalenie procesów, aby zminimalizować ryzyko niedotrzymania wymagań, co zazwyczaj skutkuje niezadowoleniem klientów.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej