Pytanie 1
Obiektyw, którego długość ogniskowej jest znacząco większa od przekątnej matrycy, a kąt widzenia jest mniejszy od kąta widzenia ludzkiego oka, to obiektyw
A. standardowy.
B. wąskokątny.
C. szerokokątny.
D. zmiennoogniskowy.
Obiektyw wąskokątny, nazywany też teleobiektywem, to właśnie ten typ obiektywu, którego ogniskowa jest znacznie większa niż przekątna matrycy aparatu. Takie rozwiązania mają bardzo wąski kąt widzenia, często dużo mniejszy niż ludzkie oko, które obejmuje około 46 stopni (dla aparatu pełnoklatkowego odpowiednikiem naturalnego widzenia jest ogniskowa ok. 50 mm). Przy teleobiektywach, gdzie ogniskowa sięga 135 mm, 200 mm, a nawet 400 mm, obraz jest bardzo „przybliżony”, a kąt widzenia potrafi wynosić zaledwie kilka stopni. To właśnie pozwala na fotografowanie odległych obiektów, zachowując przy tym płaski efekt perspektywy, czyli brak nadmiernego zniekształcenia głębi. W praktyce obiektywy wąskokątne są nieocenione np. przy fotografii sportowej, przyrodniczej, portretowej na dłuższych dystansach czy obserwacji przyrody bez zakłócania naturalnych zachowań zwierząt. Fotografowie często używają ich, by „wyizolować” dany motyw z tła. Z mojego doświadczenia, dobre teleobiektywy są też niezastąpione podczas koncertów czy fotografowania architektury z dużych odległości. W branży przyjęło się, że za wąskokątne uznaje się te obiektywy, których ogniskowa przekracza 85 mm (dla pełnej klatki). Takie rozwiązania wymagają też stabilnych statywów, bo każdy najmniejszy ruch ręki jest widoczny na zdjęciu. No i pamiętaj, że teleobiektywy często są większe i cięższe, ale w wielu zastosowaniach po prostu nie da się ich zastąpić niczym innym.
