Wyniki egzaminu

Nowy egzamin
Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik logistyk
  • Kwalifikacja: SPL.04 - Organizacja transportu
  • Data rozpoczęcia: 23 kwietnia 2026 08:10
  • Data zakończenia: 23 kwietnia 2026 08:13

Egzamin niezdany

Wynik: 13/40 punktów (32,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Udostępnij swój wynik
Facebook
X.com
LinkedIn
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Urządzenie składające się z trwale zamocowanego do powierzchni słupa, na którym znajduje się wysięgnik poruszający się w ruchu obrotowym, nazywa się żurawiem

A. stacjonarny
B. przewoźny
C. przenośny
D. samojezdny
Odpowiedź "stacjonarny" jest prawidłowa, ponieważ żuraw stacjonarny to maszyna budowlana, która jest zamontowana na stałe do podłoża. Tego rodzaju żurawie są wykorzystywane w miejscach, gdzie wymagane jest podnoszenie i przenoszenie ciężkich ładunków na dużych wysokościach, jak na placach budowy, w portach czy w zakładach przemysłowych. Dzięki swojej konstrukcji, umożliwiają efektywne operacje dźwigowe przy ograniczonej przestrzeni, co czyni je nieocenionym narzędziem w logistyce budowlanej. Żurawie stacjonarne są często projektowane zgodnie z normami bezpieczeństwa, takimi jak EN 14000, co zapewnia ich niezawodność i bezpieczeństwo użytkowania. Dodatkowo, ich zastosowanie w pracy z ciężkimi materiałami, takimi jak stal czy beton, wymaga odpowiedniego przeszkolenia operatorów oraz przestrzegania zasad BHP, co jest kluczowe dla zachowania bezpieczeństwa na placu budowy.
Pytanie 2

W zestawie drogowym, którego maksymalna masa całkowita wynosi 36 500 kg oraz masa własna to 10,5 t, można załadować ładunek o masie brutto nieprzekraczającej

A. 38 t
B. 35 t
C. 47 t
D. 26 t
Odpowiedź 26 t jest prawidłowa, ponieważ aby obliczyć maksymalny ładunek, który można umieścić w zestawie drogowym, należy odjąć masę własną pojazdu od jego dopuszczalnej masy całkowitej. Dopuszczalna masa całkowita wynosi 36 500 kg, a masa własna zestawu to 10,5 t (czyli 10 500 kg). Zatem maksymalna masa ładunku, którą można załadować, wynosi: 36 500 kg - 10 500 kg = 26 000 kg, co odpowiada 26 t. W praktyce oznacza to, że kierowcy i firmy transportowe muszą dokładnie obliczać masę ładunku, aby nie przekroczyć dozwolonych limitów, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa na drodze oraz zgodności z przepisami prawa. Przestrzeganie tych norm jest istotne, aby uniknąć poważnych konsekwencji prawnych oraz zapewnić bezpieczeństwo w ruchu drogowym, ponieważ przeciążone pojazdy mogą prowadzić do zwiększonego ryzyka wypadków oraz większego zużycia paliwa.
Pytanie 3

Przedsiębiorca złożył wniosek do Głównego Inspektora Transportu Drogowego o wydanie świadectwa zatrudnionemu kierowcy, niebędącemu obywatelem państwa UE. W drodze decyzji administracyjnej wydano świadectwo kierowcy ważne od 15.06.2020 r. Na podstawie fragmentu ustawy ustal, do kiedy będzie ważne świadectwo, jeżeli zostało wystawione na możliwie maksymalny okres czasu?

Fragment ustawy o transporcie drogowym
Rozdział 4a
Świadectwo kierowcy
Art. 32a. Do kierowcy niebędącego obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, zatrudnionego przez przedsiębiorcę mającego siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wykonującego międzynarodowy transport drogowy rzeczy, stosuje się przepisy Unii Europejskiej dotyczące świadectwa kierowcy.
Art. 32b. 1. Główny Inspektor Transportu Drogowego, w drodze decyzji administracyjnej, wydaje, odmawia wydania, zmienia albo cofa świadectwo kierowcy.
2. Świadectwo kierowcy wydaje się na wniosek przedsiębiorcy, posiadającego licencję wspólnotową, złożony na piśmie lub w postaci dokumentu elektronicznego.
3. Świadectwo kierowcy wraz z wypisem ze świadectwa kierowcy wydaje się przedsiębiorcy na okres do 5 lat.
A. Do 31.12.2024 r.
B. Do 31.12.2025 r.
C. Do 15.06.2025 r.
D. Do 15.06.2024 r.
Odpowiedź "Do 15.06.2025 r." jest poprawna, ponieważ zgodnie z art. 32b ust. 3 ustawy o transporcie drogowym, świadectwo kierowcy wydawane jest na maksymalny okres 5 lat. W przypadku, gdy świadectwo zostało wydane na początku jego ważności, czyli 15.06.2020 r., dodając 5 lat do tej daty otrzymujemy datę 15.06.2025 r., co oznacza, że świadectwo będzie ważne do tego dnia. W praktyce oznacza to, że kierowca może legalnie wykonywać swoje obowiązki w zakresie transportu drogowego przez cały okres ważności tego dokumentu, co jest kluczowe dla zapewnienia ciągłości pracy w branży. Warto zauważyć, że posiadanie aktualnego świadectwa jest istotnym elementem weryfikacji uprawnień zawodowych kierowców, co zabezpiecza zarówno pracodawców, jak i klientów przed niewłaściwym wykonywaniem transportu. Dodatkowo, znajomość przepisów prawnych związanych z zatrudnieniem kierowców jest istotna dla przedsiębiorców w celu zapewnienia zgodności z regulacjami i uniknięcia potencjalnych sankcji.
Pytanie 4

Urządzenie do przeładunku funkcjonuje w trybie trzech zmian, w trakcie których rozładowuje 36 000 paletowych jednostek ładunkowych (pjł). Ile pojazdów będzie rozładowanych w czasie jednej zmiany, jeżeli przeciętne wypełnienie jednego pojazdu wynosi 30 pjł?

A. 360 pojazdów
B. 900 pojazdów
C. 300 pojazdów
D. 400 pojazdów
Żeby policzyć, ile pojazdów można rozładować w ciągu jednej zmiany, trzeba najpierw zobaczyć, ile paletowych jednostek ładunkowych (pjł) jest rozładowywanych w trzech zmianach. Tutaj mamy 36 000 pjł. Dzieląc to przez trzy, dostajemy 12 000 pjł w jednej zmianie. A potem, żeby sprawdzić, ile pojazdów potrzebujemy do rozładunku, wystarczy podzielić tę liczbę przez średnie wypełnienie jednego pojazdu, które wynosi 30 pjł. Czyli 12 000 pjł dzielimy przez 30 pjł na pojazd i wychodzi nam 400 pojazdów. To ważne, żeby rozumieć te obliczenia, bo w logistyce i zarządzaniu łańcuchem dostaw takie rzeczy mają spore znaczenie. Dobry wgląd w to wszystko pozwala na lepsze planowanie i zwiększa efektywność w magazynach i centrach dystrybucyjnych. Wydaje mi się, że im więcej takich obliczeń rozwiążesz, tym lepiej to wszystko zrozumiesz.
Pytanie 5

Sprzedawca ma obowiązek udostępnić towar kupującemu w miejscu wydania, nie ponosząc dodatkowych kosztów, zgodnie z formułą

A. DDU
B. CFR
C. FCA
D. EXW
Formuły DDU (Delivered Duty Unpaid), FCA (Free Carrier) oraz CFR (Cost and Freight) różnią się znacząco od EXW, w kontekście odpowiedzialności sprzedającego oraz kosztów związanych z transportem i dostawą towaru. W przypadku DDU sprzedający ma obowiązek dostarczenia towaru do określonego miejsca docelowego, co oznacza, że ponosi także koszty związane z transportem oraz ewentualnymi opłatami celnymi, co jest w sprzeczności z zasadą EXW. Ta formuła jest bardziej korzystna dla kupującego, który nie musi martwić się o organizację transportu. W kontekście FCA, sprzedający przekazuje towar przewoźnikowi wskazanemu przez kupującego, co oznacza, że sprzedający również ponosi pewne koszty i ryzyko do momentu przekazania towaru przewoźnikowi, co znowu odbiega od definicji EXW. CFR natomiast, mimo że także dotyczy transportu, skupia się na kosztach transportu morskiego, gdzie sprzedający ponosi odpowiedzialność za koszty transportu do portu docelowego, co również nie jest zgodne z EXW. Typowym błędem myślowym jest utożsamianie tych formuł z sytuacją, w której sprzedający jest zobowiązany do podejmowania aktywnych działań w zakresie transportu, co nie ma miejsca w EXW. Rozumienie tych różnic jest kluczowe dla prawidłowej interpretacji umów i minimalizacji ryzyka w transakcjach międzynarodowych.
Pytanie 6

Zleceniodawca wskazał 12 kryteriów, które powinny być zrealizowane przy transporcie ładunku. Firma transportowa, która podjęła się realizacji zlecenia, nie spełniła 3 z tych kryteriów. W jakim procencie wymagania postawione przez klienta zostały zrealizowane?

A. 175%
B. 25%
C. 75%
D. 125%
Obliczanie procentu spełnionych wymagań wymaga precyzyjnego podejścia do analizy danych i nie można opierać się na intuicji, co może prowadzić do błędnych wyników. W przypadku odpowiedzi, które wskazują na wartości przekraczające 100%, jak 125% czy 175%, pojawia się fundamentalny błąd w rozumieniu pojęcia procentu. Procenty powinny zawsze mieścić się w przedziale od 0 do 100%, ponieważ reprezentują one część całości. W kontekście wymagań, 100% oznacza pełne ich spełnienie, a wartości powyżej tego progu są matematycznie niemożliwe. Typowym błędem myślowym, który prowadzi do takich nieprawidłowych wniosków, jest nieprawidłowe zrozumienie definicji i zastosowania procentów. Często osoby, które wskazują na odpowiedzi takie jak 125% czy 175%, mogą mylić się w obliczeniach, zakładając, że po przekroczeniu liczby spełnionych wymagań należy również uwzględnić ich całkowitą liczbę. Ponadto, błędne oszacowanie liczby spełnionych wymagań może wynikać z nieprecyzyjnego zrozumienia zadania. W branży transportowej kluczowe jest umiejętne zarządzanie wymaganiami klientów, co często wymaga dokładnych analiz i doboru odpowiednich metryk do oceny wydajności. Warto zatem znać podstawowe zasady matematyczne, aby skutecznie oceniać różnorodne sytuacje w praktyce logistycznej.
Pytanie 7

Która z formuł handlowych INCOTERMS 2010 wymaga najmniej działań od sprzedającego?

A. DDP (Delivered Duty Paid)
B. EXW (Ex Works)
C. FOB (Free on Board)
D. CPT (Carriage Paid to)
Wybór formuł handlowych INCOTERMS 2010 jak DDP, FOB czy CPT wiąże się z różnym poziomem odpowiedzialności i obowiązków sprzedającego. DDP (Delivered Duty Paid) oznacza, że sprzedający ponosi pełną odpowiedzialność za dostarczenie towaru do ustalonego miejsca oraz za wszystkie koszty, w tym cła i podatki. To podejście oznacza, że sprzedający ma obowiązek zorganizować transport, odprawę celną oraz dostarczenie towaru do drzwi kupującego, co znacząco zwiększa jego zobowiązania. Wybór DDP mógłby wynikać z mylnego przekonania, że klienci preferują „wszystko w cenie” bez dodatkowych kosztów. Jednakże, takie podejście może powodować znaczne ryzyko dla sprzedającego, zwłaszcza jeśli nie jest on dobrze zaznajomiony z przepisami celnymi kraju importera. Z kolei FOB (Free on Board) oznacza, że sprzedający ponosi odpowiedzialność do momentu załadunku towaru na statek. Oznacza to, że sprzedający musi zorganizować transport do portu i załadunek, co również wiąże się z dodatkowymi zobowiązaniami. CPT (Carriage Paid To) nakłada na sprzedającego obowiązek opłacenia kosztów transportu do określonego miejsca, ale ryzyko przechodzi na kupującego w momencie przekazania towaru przewoźnikowi. Wybór tych formuł może prowadzić do nieporozumień, jeśli sprzedający nie jest odpowiednio przygotowany do zarządzania dodatkowymi obowiązkami. Kluczowym błędem w myśleniu jest założenie, że większa odpowiedzialność sprzedającego przekłada się na większą satysfakcję kupującego, co nie zawsze jest prawdą, zwłaszcza gdy sprzedający nie ma doświadczenia w międzynarodowym transporcie.
Pytanie 8

Jak określa się naczepę ładunkową ro-ro o niskim podwoziu stosowaną w portach morskich?

A. Reachstacker
B. Rolltrailer
C. Combilift
D. Straddle Carrier
Wybór odpowiedzi, która nie jest rolltrailem, może wynikać z nieporozumienia dotyczącego funkcji oraz zastosowania poszczególnych urządzeń transportowych w terminalach morskich. Reachstacker, na przykład, to maszyna zaprojektowana do manipulacji kontenerami, wyposażona w wysięgnik, który pozwala na przenoszenie kontenerów z jednego miejsca na drugie. Chociaż jest to urządzenie niezwykle przydatne w portach, nie jest to naczepa ładunkowa ro-ro, lecz pojazd do załadunku i rozładunku kontenerów na statkach. Combilift, z drugiej strony, to wszechstronne urządzenie transportowe, które łączy funkcje wózka widłowego i pojazdu transportowego, ale również nie jest przeznaczone do transportu ładunków ro-ro w sposób charakterystyczny dla rolltrailera. Straddle Carrier to kolejna maszyna, która służy do przenoszenia kontenerów, jednak jej konstrukcja i przeznaczenie różnią się od rolltrailera. Typowe błędy myślowe, które mogą prowadzić do nieprawidłowych wniosków, to niepełne zrozumienie specyfiki każdej z maszyn oraz ich funkcji w łańcuchu logistycznym. Dlatego ważne jest, aby przy omawianiu transportu w terminalach morskich zwracać uwagę na różnice w zastosowaniu oraz odpowiednich standardach operacyjnych, co pozwala na lepsze zrozumienie efektywności i roli poszczególnych urządzeń w procesie transportu.
Pytanie 9

Którą naczepę należy zastosować do transportu 33 paletowych jednostek ładunkowych (pjł) o wymiarach (dł. x szer. x wys.): 1 200 x 1 000 x 1 400 mm i masie brutto 732 kg/pjł?

parametrNaczepa 1.Naczepa 2.Naczepa 3.Naczepa 4.
długość [m]7,3010,6213,6213,62
szerokość [m]2,482,492,482,48
wysokość [m]2,602,952,502,95
ładowność [t]14202426
A. Naczepę 2.
B. Naczepę 4.
C. Naczepę 1.
D. Naczepę 3.
Wybór nieodpowiedniej naczepy może prowadzić do wielu problemów, w tym do nieefektywności transportu oraz potencjalnych naruszeń przepisów dotyczących maksymalnej ładowności pojazdów. W przypadku niepoprawnych odpowiedzi, można zauważyć, że niektóre naczepy mogą mieć niewystarczającą ładowność dla 33 palet o masie 732 kg każda. Na przykład, naczepy o ładowności poniżej 24,156 t nie będą w stanie skutecznie przetransportować tego ładunku bez ryzyka przekroczenia norm. Naciski na oś, które mogą być spowodowane zbyt dużym ciężarem, mogą nie tylko prowadzić do uszkodzenia pojazdu, ale także stwarzać zagrożenie dla innych uczestników ruchu drogowego. Ponadto, wybór niewłaściwej naczepy może skutkować dodatkowymi kosztami, takimi jak kary za przekroczenie dozwolonej masy całkowitej lub konieczność przeładunku towaru, co generuje dodatkowe koszty i czas. W transporcie, kluczowe jest także zarządzanie ryzykiem, a odpowiedni wybór naczepy jest jednym z elementów wpływających na bezpieczeństwo operacji transportowych. Dlatego tak istotne jest, aby dokładnie analizować wymagania ładunkowe przed dokonaniem wyboru odpowiedniego wyposażenia transportowego.
Pytanie 10

System, który ma zdolność rekonstrukcji historii transportu towarów w sieciach zaopatrzenia, zintegrowany z zapisami wskaźników określających te towary i stosowany w celu zapewnienia ich ochrony, to

A. cargo tracking
B. Global Positioning System
C. Electronic Data Interchange
D. traceability
Cargo tracking, czyli śledzenie przesyłek, to proces koncentrujący się na lokalizacji towarów w czasie rzeczywistym podczas transportu. Mimo iż cargo tracking może dostarczać informacji na temat aktualnego miejsca przebywania towarów, nie zapewnia pełnej historii ich przepływu oraz źródła pochodzenia. W przeciwieństwie do traceability, które obejmuje całościowe śledzenie towaru na każdym etapie jego życia, cargo tracking jest ograniczone do fazy transportu. Global Positioning System (GPS) to technologia umożliwiająca określanie lokalizacji obiektów na podstawie sygnałów satelitarnych, jednak sama w sobie nie dostarcza informacji o historii towaru ani o jego bezpieczeństwie. Electronic Data Interchange (EDI) to proces wymiany dokumentów biznesowych w formie elektronicznej, co może wspierać procesy w łańcuchu dostaw, ale także nie odnosi się bezpośrednio do śledzenia pochodzenia i historii towarów. Błąd w myśleniu polega na pomyleniu różnych koncepcji i ograniczeniu się do jednego aspektu zarządzania łańcuchem dostaw, co prowadzi do uproszczonego postrzegania problematyki. W kontekście bezpieczeństwa i jakości towarów, traceability odgrywa kluczową rolę, ponieważ umożliwia dokładne monitorowanie wszelkich kontrowersji oraz zapewnia transparentność w procesie dostaw.
Pytanie 11

Na podstawie fragmentu Kodeksu drogowego ustal, ile może wynosić maksymalna masa ładunku załadowanego do przyczepy ciągniętej przez samochód ciężarowy, którego rzeczywista masa całkowita wynosi 7 500 kg, a masa własna przyczepy 900 kg?

Fragment Kodeksu drogowego – prawo o ruchu drogowym

Art. 62. 1. Rzeczywista masa całkowita przyczepy ciągniętej przez:

1) samochód osobowy, samochód ciężarowy o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t lub autobus – nie może przekraczać rzeczywistej masy całkowitej pojazdu ciągnącego;

2) samochód ciężarowy o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5 t – nie może przekraczać rzeczywistej masy całkowitej tego samochodu powiększonej o 40%;

3) motocykl lub motorower – nie może przekraczać masy własnej motocykla lub motoroweru, jednak nie może przekraczać 100 kg.

A. 7 500 kg
B. 10 500 kg
C. 9 600 kg
D. 12 200 kg
Wybór innych odpowiedzi wskazuje na nieprawidłowe zrozumienie zasad obliczania maksymalnej masy ładunku, co jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa na drodze. Na przykład, stwierdzenie, że maksymalna masa ładunku wynosi 12 200 kg, może wynikać z błędnego założenia, że można dodać masę własną przyczepy do rzeczywistej masy całkowitej pojazdu bez uwzględnienia przepisów dotyczących maksymalnych obciążeń. Wartość 10 500 kg również nie jest poprawna, ponieważ nie uwzględnia 40% dodatkowej masy. Natomiast 7 500 kg jako maksymalna masa ładunku ignoruje zupełnie wagę przyczepy, co jest technicznie błędne. Prawidłowe podejście polega na zrozumieniu, że maksymalne obciążenie powinno być obliczane na podstawie całkowitej masy pojazdu w połączeniu z ograniczeniami prawnymi. W praktyce, nieprzestrzeganie tych zasad może prowadzić do zjawiska zwanego „przeładowaniem”, które nie tylko narusza przepisy ruchu drogowego, ale także wpływa na wydajność paliwową pojazdu, zwiększa zużycie opon oraz może prowadzić do uszkodzenia układu hamulcowego. Zatem zrozumienie i stosowanie przepisów dotyczących masy ładunku jest kluczowe w branży transportowej i logistycznej, nie tylko dla bezpieczeństwa, ale również dla efektywności operacyjnej.
Pytanie 12

Z danych przedstawionych w tabeli wynika, że koszt transportu przypadający na jeden kilometr w roku 2021 r. w stosunku do 2020 r.

Zestawienie danych przedsiębiorstwa transportowego
WyszczególnienieUzyskany wynik
2020 r.2021 r.
Koszty transportu [zł]765 000,00821 600,00
Liczba przejechanych kilometrów [km]450 000520 000
A. wzrósł o 1,58 zł
B. zmniejszył się o 1,58 zł
C. zmniejszył się o 0,12 zł
D. wzrósł o 0,12 zł
Odpowiedź wskazująca, że koszt transportu przypadający na jeden kilometr w roku 2021 zmniejszył się o 0,12 zł jest prawidłowa. Analizując dane z tabeli, można zauważyć, że w 2020 roku koszt wynosił 1,70 zł na kilometr, podczas gdy w 2021 roku spadł do 1,58 zł. Różnicę tę obliczamy, odejmując wartość kosztu w 2021 roku od wartości w 2020 roku, co daje wynik 1,70 zł - 1,58 zł = 0,12 zł. Tego typu analizy są kluczowe w logistyce i zarządzaniu transportem, gdyż pozwalają na ocenę efektywności kosztowej operacji. Zmniejszenie kosztów transportu jest pozytywnym sygnałem dla działalności gospodarczej, co może przyczynić się do wzrostu konkurencyjności i lepszej rentowności. Warto również zauważyć, że kontrola kosztów transportu jest istotnym elementem zarządzania łańcuchem dostaw, zgodnie z zasadami lean management, które zakładają eliminację marnotrawstwa i optymalizację procesów.
Pytanie 13

W tabeli zawarte są informacje dotyczące czasu trwania czynności manipulacyjnych wózka widłowego. Wózek przed rozpoczęciem pracy znajduje się przy paletowych jednostkach ładunkowych (pjł), które będą przemieszczane do pojazdu i po zakończeniu załadunku ma tam wrócić. Wózek jednorazowo pobiera jedną pjł. Ile czasu należy zaplanować na załadunek 33 pjł z miejsca składowania do pojazdu?

Lp.CzynnośćCzas trwania
w sekundach
1.Czas przejazdu bez ładunku10
2.Ustawienie wideł i wjazd pod pjł13
3.Podniesienie ładunku4
4.Czas przejazdu z ładunkiem15
5.Odstawienie ładunku w pojeździe18
A. 3 500 sekund.
B. 33 minuty.
C. 32 minuty 50 sekund.
D. 34 minuty.
Jak widać, odpowiedzi 32 minuty 50 sekund czy 34 minuty nie są trafione. Czasami po prostu się myli, zwłaszcza jeśli chodzi o przeliczanie jednostek czy po prostu ogólne kalkulacje. Ludzie często zapominają, żeby przeliczyć sekundy na minuty, co prowadzi do błędnych odpowiedzi. W przypadku 32 minuty 50 sekund, można zauważyć, że można zaokrąglić czas, bazując na wcześniejszych przypuszczeniach, które były nietrafione. Z kolei 34 minuty to przykład, gdzie ktoś po prostu przesadza z oszacowaniem. W logistyce ważne jest, aby wszystko dobrze mierzyć, bo inaczej pojawiają się problemy z planowaniem zadań, a to może zepsuć całą operację. Trzeba pamiętać, że oszacowania muszą być oparte na konkretnych danych, a nie na intuicji czy ogólnych przemyśleniach.
Pytanie 14

Przedstawiony znak, umieszczony na opakowaniu ładunku, oznacza

Ilustracja do pytania
A. nie piętrzyć na wózku.
B. nie podnosić wózkiem.
C. zakaz wjazdu wózkiem widłowym.
D. zakaz mocowania do wózka widłowego.
Zrozumienie oznaczeń umieszczanych na opakowaniach ładunków jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa podczas transportu. Wybór odpowiedzi dotyczącej zakazu wjazdu wózkiem widłowym lub innych niepoprawnych opcji, jak "nie piętrzyć na wózku" czy "zakaz mocowania do wózka widłowego", może wynikać z mylnego rozumienia funkcji poszczególnych znaków. Oznaczenie zakazu wjazdu wózkiem widłowym odnosi się do obszarów, gdzie wjazd takiego pojazdu jest kategorycznie zabroniony, co ma na celu ochronę nie tylko ładunku, ale również pracowników i infrastruktury. Natomiast oznaczenie "nie piętrzyć na wózku" sugeruje, że ładunki nie powinny być układane w stosy, co również jest ważną zasadą, ale nie dotyczy konkretnego zastosowania wózków widłowych w kontekście podnoszenia. W przypadku zakazu mocowania do wózka widłowego, pojawiają się wątpliwości co do zasadności tej opcji, gdyż jest to bardziej związane z właściwym zabezpieczeniem ładunków, a nie z ich podnoszeniem. Każde z tych oznaczeń ma swoje specyficzne zastosowanie i nie można ich mylić. Odpowiednia interpretacja symboli i przestrzeganie zasad bezpieczeństwa jest kluczowe, aby uniknąć wypadków i uszkodzeń, dlatego znajomość tych zasad jest niezbędna w branży logistycznej.
Pytanie 15

Która umowa definiuje standardy, jakie powinny spełniać środki transportowe do przewozu szybko psujących się produktów spożywczych?

A. AGN
B. ATP
C. INTERBUS
D. SMGS
Odpowiedzi INTERBUS, AGN oraz SMGS nie są właściwymi normami regulującymi transport szybko psujących się artykułów żywnościowych. INTERBUS to porozumienie dotyczące międzynarodowego transportu autobusowego, które koncentruje się na przewozie osób, a nie towarów. Nie ma zatem zastosowania w kontekście transportu produktów spożywczych. AGN, czyli Umowa dotycząca międzynarodowego transportu drogowego, reguluje kwestie transportu towarów, jednak nie w specjalny sposób odnosi się do szybko psujących się artykułów, co czyni ją niewłaściwą odpowiedzią w tym kontekście. Przykładowo, AGN nie określa szczegółowych wymagań dotyczących temperatury transportu, co jest kluczowe dla zachowania jakości żywności. Natomiast SMGS to zaś umowa regulująca międzynarodowy transport kolejowy w krajach WNP, co również nie dotyczy bezpośrednio transportu drogowego czy szybko psujących się produktów. Niezrozumienie różnicy między tymi normami a ATP może prowadzić do błędnych wniosków co do ich zastosowania w praktyce transportowej i może skutkować poważnymi konsekwencjami w zakresie bezpieczeństwa żywności oraz ryzykiem utraty towarów. Warto więc znać specyfikę poszczególnych umów oraz ich zakres zastosowania, aby podejmować odpowiednie decyzje w zakresie transportu.
Pytanie 16

Firma transportowa zaplanowała realizację przewozu z nadawcy do odbiorcy na godzinę 10:00, aby dostarczyć towar w systemie Just in Time. Najpóźniej o której godzinie pojazd powinien wyjechać z bazy do nadawcy po odbiór ładunku, jeżeli czas załadunku wynosi 26 minut, odległość między bazą a nadawcą to 40 km, a średnia prędkość poruszania się pojazdu to 50 km/h?

A. O 9:38
B. O 9:34
C. O 8:46
D. O 9:12
Aby obliczyć, o której godzinie najpóźniej pojazd powinien wyjechać z bazy do nadawcy, należy uwzględnić czas przejazdu oraz czas załadunku. Dystans między bazą a nadawcą wynosi 40 km, a średnia prędkość pojazdu to 50 km/h. Czas przejazdu można obliczyć ze wzoru: czas = odległość / prędkość, co daje 40 km / 50 km/h = 0,8 godziny, co w minutach wynosi 48 minut. Następnie dodajemy czas załadunku, wynoszący 26 minut. Łączny czas potrzebny na dotarcie do nadawcy i załadunek to 48 minut + 26 minut = 74 minuty. Jeżeli dostawa ma być zrealizowana na godzinę 10:00, to powinniśmy odjąć 74 minuty, co skutkuje godziną 8:46. Takie podejście jest zgodne z zasadami zarządzania dostawami Just in Time, gdzie kluczowe jest precyzyjne planowanie czasu oraz minimalizacja opóźnień. W praktyce, w przypadku organizacji łańcucha dostaw, skoordynowanie takich działań ma kluczowe znaczenie dla efektywności operacyjnej.
Pytanie 17

Zgodnie z regulacjami handlowymi INCOTERMS 2010 DAT (DELIVERED AT TERMINAL) towar jest uznawany za dostarczony, gdy sprzedawca odda go do dyspozycji

A. w terminalu, wskazanym przez odbiorcę
B. przewoźnikowi, w terminalu nadawczym.
C. w swoim magazynie, do wykorzystania.
D. w wskazanym porcie rodzinnym.
Wybór odpowiedzi, w której towar jest uznawany za dostarczony 'do dyspozycji w swoim magazynie' jest nietrafiony. Ten wybór nie bierze pod uwagę ważnych zasad z INCOTERMS. Mówi, że sprzedawca tylko musi włożyć towar do swojego magazynu, ale to się nie zgadza z definicją DAT. INCOTERMS precyzyjnie mówią, kiedy odpowiedzialność za towar przechodzi ze sprzedawcy na odbiorcę. Przy DAT, to się dzieje, gdy towar trafia do ustalonego terminala, a nie do magazynu sprzedawcy. Odpowiedź wskazująca na 'określony port macierzysty' pomija ważny szczegół, bo chodzi o miejsce, gdzie odbiorca odbierze towar, a nie port sprzedawcy. Dodatkowo, stwierdzenie, że towar jest przekazywany 'przewoźnikowi, w terminalu nadawcy' myli, bo sprzedawca ma dostarczyć towar do terminala wskazanego przez odbiorcę, a nie do swojego. Takie myślenie może prowadzić do nieporozumień odnośnie odpowiedzialności i kosztów, co może spowodować niepotrzebne wydatki i problemy w logistyce.
Pytanie 18

W zbliżającym się roku firma ma zamiar zwiększyć całkowite możliwości transportowe o 10%. Ile zestawów drogowych o ładowności 20 t powinno zostać nabytych, jeśli dotychczas korzystało z 10 zestawów drogowych o ładowności 18 t oraz 11 zestawów drogowych o ładowności 20 t?

A. 1 zestaw
B. 2 zestawy
C. 4 zestawy
D. 3 zestawy
Rozważając inne odpowiedzi, można zauważyć typowe błędy w myśleniu, które prowadzą do niepoprawnych wniosków. Na przykład, dla odpowiedzi sugerujących zakup 1 zestawu, należy zwrócić uwagę na fakt, że taki zakup nie zwiększy łącznej ładowności wystarczająco, aby zaspokoić wzrost o 10%. Po dodaniu jednego zestawu o ładowności 20 t, całkowita ładowność wyniosłaby 420 t, co oznaczałoby, że nadal brakuje 20 t, aby osiągnąć cel 440 t. Z kolei opcje zakupu 3 lub 4 zestawów są również mylące, ponieważ sugerują nadmiar, który nie tylko nie odpowiada rzeczywistemu zapotrzebowaniu, ale także prowadzi do nieuzasadnionych kosztów związanych z eksploatacją dodatkowych zasobów. Niesłuszne jest także założenie, że przedsiębiorstwo powinno w każdym przypadku maksymalizować zakup nowych zestawów, gdyż w praktyce można również rozważyć inne metody zwiększania efektywności, jak np. wynajem lub leasing pojazdów na krótkoterminowe potrzeby. Kluczowym elementem jest zrozumienie, że podejmowanie decyzji o zakupach na podstawie niepełnych lub nieprecyzyjnych obliczeń może prowadzić do nieefektywności operacyjnych. Efektywna gospodarka flotą wymaga uwzględnienia wszystkich zasobów oraz ich optymalnego wykorzystania, co w kontekście tego zadania pokazuje, jak ważne jest przeprowadzenie dokładnych obliczeń i analizy potrzeb transportowych.
Pytanie 19

Na podstawie zamieszczonego harmonogramu czasu pracy kierowcy ustal prędkość eksploatacyjną pojazdu na trasie Warszawa – Płońsk – Warszawa.

Harmonogram czasu pracy kierowcy
Czynność kierowcyRelacjaCzasPrzejechane km
JazdaWarszawa – Płońsk1 h 30min75 km
RozładunekPłońsk30 min-
JazdaPłońsk – Warszawa1 h75 km
A. 25 km/h
B. 75 km/h
C. 70 km/h
D. 50 km/h
Wybór prędkości 70 km/h, 25 km/h lub 75 km/h wskazuje na niezrozumienie istotnych aspektów związanych z obliczaniem prędkości eksploatacyjnej pojazdu. Prędkość 70 km/h może wydawać się atrakcyjna, lecz nie uwzględnia rzeczywistych warunków drogowych oraz przepisów dotyczących czasu pracy kierowców. W praktyce, taka prędkość mogłaby być osiągnięta jedynie w idealnych warunkach, co jest rzadko spotykane w codziennym transporcie. Z drugiej strony, prędkość 25 km/h jest zbyt niska i nieodpowiednia dla omawianego odcinka, co sugeruje nieznajomość standardowych parametrów ruchu drogowego. W przypadku wyboru 75 km/h, mamy do czynienia z nadmiernym optymizmem, który nie uwzględnia ograniczeń wynikających z przepisów prawa, zmęczenia kierowcy oraz zastosowania określonych norm dotyczących bezpieczeństwa. Błędem jest także niezweryfikowanie, jak różne czynniki wpływają na rzeczywistą prędkość pojazdu, co prowadzi do niewłaściwych oszacowań. Właściwe podejście do oceny prędkości eksploatacyjnej powinno skupiać się na rzeczywistych danych z harmonogramu, które uwzględniają przerwy, warunki drogowe i inne elementy wpływające na czas przejazdu.
Pytanie 20

Przedstawione w tabeli etapy procesu przewozowego występują w transporcie

  • − przyjazd pociągu oraz precyzyjne ustawienie wagonów
  • − podniesienie i obrócenie wewnętrznej części wagonu
  • − wjazd ciągnika wraz z naczepą na obróconą platformę
  • − odczepienie ciągnika od naczepy
  • − obrót wewnętrznej części wagonu
  • − sformowanie składu
  • − odjazd pociągu
A. wodno-lądowym.
B. kolejowo-morskim.
C. szynowo-drogowym.
D. drogowo-morskim.
Wybór odpowiedzi związanych z transportem drogowym, morskim czy wodno-lądowym nie uwzględnia specyfiki etapu przewozowego, który ściśle wiąże się z transportem szynowo-drogowym. Transport drogowo-morski, będący połączeniem transportu drogowego i morskiego, jest mniej efektywny w kontekście przewozu dużych ładunków na długich dystansach. W takich przypadkach może wystąpić problem z czasem dostawy i wyższymi kosztami, ponieważ każda zmiana środka transportu generuje dodatkowe opóźnienia oraz wymaga skomplikowanej logistyki przeładunkowej. Również odpowiedzi wskazujące na transport wodno-lądowy są mylne, gdyż nie uwzględniają one kluczowego elementu, jakim jest wykorzystanie transportu szynowego, który jest nie tylko bardziej ekologiczny, ale także pozwala na przewóz większych ilości towarów w krótszym czasie. Kolejowo-morski również nie jest odpowiednim połączeniem, ponieważ nie odzwierciedla ono pełnego potencjału efektywności transportu kombinowanego. W praktyce, wiele przedsiębiorstw zapomina o korzyściach, jakie niesie ze sobą odpowiednia kombinacja środków transportowych, co prowadzi do zwiększenia kosztów operacyjnych i niższej konkurencyjności na rynku. Ważne jest zrozumienie, że do efektywnego planowania transportu należy zwracać uwagę na różne typy transportu, a ich odpowiednie połączenie, jak w przypadku transportu szynowo-drogowego, stanowi klucz do sukcesu w branży logistycznej.
Pytanie 21

Kierowca, według regulacji dotyczących czasu pracy kierowców, ma obowiązek skorzystać z przerwy w prowadzeniu pojazdu trwającej

A. 45 min po 4,5 h jazdy
B. 45 min po 5 h jazdy
C. 30 min po 5 h jazdy
D. 30 min po 4 h jazdy
Odpowiedź '45 min po 4,5 h jazdy' jest poprawna, ponieważ zgodnie z przepisami unijnymi oraz krajowymi regulacjami dotyczącymi czasu pracy kierowców, każdy kierowca powinien przestrzegać określonych norm czasu pracy i odpoczynku. Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 561/2006, po maksymalnie 4,5 godzinach jazdy, kierowca ma obowiązek zatrzymać się na przerwę trwającą co najmniej 45 minut. Taki czas odpoczynku jest niezbędny dla zapewnienia bezpieczeństwa na drogach, ponieważ długotrwałe prowadzenie pojazdu bez odpoczynku prowadzi do zmęczenia i zwiększa ryzyko wypadków. W praktyce kierowcy powinni planować swoje trasy z wyprzedzeniem, uwzględniając te przerwy, aby ich czas pracy był zgodny z przepisami i jednocześnie nie wpływał negatywnie na ich koncentrację oraz zdrowie. Przykładowo, podczas długich tras przewozowych, kierowcy mogą skorzystać z punktów odpoczynku, które są dostępne na autostradach, aby zapewnić sobie odpowiednie warunki do relaksu i regeneracji sił przed dalszą jazdą.
Pytanie 22

Stawka za pracę urządzenia wynosi 150 zł za godzinę. Firma działa w systemie dwuzmianowym, wykonując 8 godzin na każdą zmianę, uwzględniając 30-minutowe przerwy w czasie każdej zmiany. Jaka będzie całkowita kwota za pracę urządzenia w ciągu dnia?

A. 2 250 zł
B. 2 050 zł
C. 2 400 zł
D. 1 200 zł
Wiele osób może popełnić błąd, obliczając dzienny koszt pracy urządzenia, pomijając istotne szczegóły dotyczące czasu pracy oraz kosztów. Przykładowo, niektórzy mogą błędnie założyć, że koszt pracy wynosi 150 zł za każdą pełną godzinę w ciągu 24 godzin, co prowadzi do obliczenia 3 600 zł dziennie (150 zł x 24 godziny). Taki sposób myślenia ignoruje rzeczywisty czas pracy urządzenia, który w tym przypadku jest ograniczony do 15 godzin dziennie. Inni mogą z kolei źle interpretować długość zmiany, myląc 8 godzin z 8 godzinami pracy, nie uwzględniając przerw, co mogłoby skutkować obliczeniami opartymi na 16 godzinach pracy (dwie zmiany po 8 godzin), prowadząc do błędnego wyniku 2 400 zł (150 zł x 16 godz.). Istotne jest, aby w analizach finansowych uwzględniać wszystkie czynniki wpływające na koszt pracy, takie jak przerwy, cykle pracy oraz efektywne godziny, które pozwalają na rzetelną kalkulację kosztów. Tylko w ten sposób można podejmować świadome decyzje biznesowe oraz optymalizować wydatki na produkcję. Dobrą praktyką jest również regularne analizowanie kosztów i ich wpływu na rentowność operacyjną, aby uniknąć takich typowych błędów w przyszłości.
Pytanie 23

Środki transportu używane do przewozu towarów pomiędzy różnymi krajami powinny spełniać co najmniej wymagania danej normy

A. EURO 2
B. EURO 5
C. EURO 4
D. EURO 3
Wybór norm EURO 2, EURO 4 lub EURO 5 jako odpowiedzi na to pytanie jest nieprawidłowy z kilku powodów. Normy te różnią się pod względem wymagań dotyczących emisji spalin oraz daty ich wprowadzenia. EURO 2, wprowadzona w 1996 roku, miała znacznie łagodniejsze wymagania niż EURO 3, co sprawia, że nie spełnia oczekiwań dotyczących transportu międzynarodowego, które w coraz większym stopniu skupiają się na ochronie środowiska. Natomiast EURO 4 i EURO 5 to normy nowsze, wprowadzone odpowiednio w 2005 i 2008 roku, które wprowadzają jeszcze surowsze ograniczenia emisji, ale nie są minimalnymi wymaganiami dla usług transportowych pomiędzy państwami, a więc nie mogą być uznane za odpowiedź poprawną. Typowym błędem myślowym w tym kontekście jest pomylenie poziomu zaawansowania norm z ich minimalnymi wymaganiami. W rzeczywistości, przedsiębiorstwa transportowe, aby zyskać dostęp do rynków międzynarodowych, muszą dostosować swoje floty do najbardziej powszechnych przepisów w zakresie emisji, co w praktyce oznacza przynajmniej spełnianie normy EURO 3. Zrozumienie tej hierarchii norm jest kluczowe dla właściwej interpretacji wymagań regulacyjnych oraz dostosowania działalności transportowej do standardów ekologicznych.
Pytanie 24

Działania takie jak przepakowywanie, sortowanie oraz segregacja w portach morskich, rzecznej, lotniczej, a także w punktach odprawy celnej oraz magazynach celnych są klasyfikowane jako czynności spedycyjne?

A. wykonawczych odbywających się po przewozie
B. wykonawczych realizowanych przed transportem
C. wykonawczych zachodzących w trakcie transportu
D. organizacyjnych mających miejsce przed przewozem
Wybór odpowiedzi związanej z czynnościami spedycyjnymi występującymi przed przewozem lub po przewozie jest błędny, ponieważ nie odzwierciedla rzeczywistego przebiegu działań logistycznych. Czynności spedycyjne przed przewozem koncentrują się na przygotowaniach, takich jak pakowanie towarów, jednak nie obejmują one realizacji działań związanych z ich przepakowywaniem, sortowaniem czy segregacją, które muszą działać w synchronizacji z samym przewozem. Z kolei czynności po przewozie, takie jak rozładunek czy zwrot towarów, nie uwzględniają kluczowego etapu, jakim są operacje w trakcie transportu, które mają na celu zapewnienie, że towar dotrze do miejsca przeznaczenia w odpowiednim stanie. Typowym błędem w rozumieniu tego zagadnienia jest mylenie faz przygotowawczych z operacjami logistycznymi, które są nieodłącznym elementem transportu. Kluczowym aspektem jest zrozumienie, że podczas transportu towarów, szczegółowe zarządzanie ich przepływem oraz organizacja w portach i magazynach jest niezbędne dla efektywności całego procesu. Niezrozumienie tej dynamiki może prowadzić do opóźnień i zwiększonych kosztów, co jest sprzeczne z najlepszymi praktykami branżowymi, które skupiają się na maksymalizacji efektywności procesów logistycznych.
Pytanie 25

Jakie urządzenie powinno być wykorzystane do załadunku kontenerów na naczepy podkontenerowe, jeśli plac składowy kontenerów znajduje się w odległości 200 metrów od miejsca, gdzie oczekują pojazdy na załadunek?

A. Stacjonarny żuraw portowy
B. Wóz podsiębierny
C. Stacjonarną suwnicę bramową
D. Przenośnik rolkowy
Przenośnik rolkowy, choć użyteczny w niektórych aplikacjach do transportu materiałów, nie jest odpowiednim rozwiązaniem do załadunku kontenerów na naczepy podkontenerowe, zwłaszcza na większych odległościach. Jego konstrukcja ogranicza mobilność, co stanowi istotny problem, gdy plac składowy jest oddalony od miejsca załadunku. Użytkowanie przenośnika rolkowego w kontekście załadunku kontenerów wymagałoby dodatkowych urządzeń do przetransportowania kontenerów do samego przenośnika, co zwiększałoby czas i koszty operacyjne. Stacjonarny żuraw portowy, mimo że jest to potężne urządzenie zdolne do podnoszenia ciężkich ładunków, również nie jest praktycznym wyborem w opisanej sytuacji z uwagi na jego ograniczoną mobilność i potrzebę zapewnienia odpowiedniej infrastruktury, co często wiąże się z dodatkowymi kosztami oraz czasem przestojów. Stacjonarna suwnica bramowa, z drugiej strony, jest odpowiednia do pracy w obrębie stałych instalacji, ale nie sprawdzi się w kontekście załadunku kontenerów w sposób elastyczny i szybki, jak to ma miejsce w przypadku wozu podsiębiernego. Wybór niewłaściwego urządzenia na etapie planowania operacji logistycznych może prowadzić do znacznych opóźnień i zwiększenia kosztów, co jest kluczowe w branży transportowej, gdzie czas to pieniądz.
Pytanie 26

Do której reguły Incoterms 2020 odnoszą się obowiązki sprzedającego i kupującego zapisane w tabeli?

Obowiązkiem sprzedającego jest dostarczenie towaru na statek w porcie załadunku. Od tego miejsca ryzyko przechodzi na kupującego, jednakże nadal sprzedający ma obowiązek zawrzeć umowę przewozu morskiego oraz ponieść koszty dostarczenia towaru do portu przeznaczenia.
A. FAS
B. EXW
C. CFR
D. DAP
Wybór reguł EXW, FAS czy DAP jest niewłaściwy w kontekście przedstawionego pytania, ponieważ każdy z tych terminów definiuje różne obowiązki sprzedającego i kupującego, które nie pokrywają się z warunkami CFR. Reguła EXW (Ex Works) oznacza, że sprzedający udostępnia towar w swoim zakładzie, a kupujący ponosi wszelkie koszty i ryzyko od momentu odbioru towaru. To podejście może prowadzić do nieporozumień, gdyż sprzedający nie jest zobowiązany do organizacji transportu, co wymaga od kupującego dużej samodzielności w logistyce. Reguła FAS (Free Alongside Ship) również nie jest odpowiednia, ponieważ sprzedający dostarcza towar obok statku, ale nie pokrywa kosztów transportu do portu przeznaczenia, co równie dobrze zmienia odpowiedzialność związaną z ryzykiem. Natomiast DAP (Delivered at Place) obliguje sprzedającego do dostarczenia towaru do określonego miejsca przeznaczenia, co jest sprzeczne z definicją CFR, gdzie ryzyko przechodzi na kupującego w momencie załadunku. Każda z tych reguł ma swoje zastosowanie, ale nie odpowiadają one na pytanie dotyczące obowiązków w ramach CFR, co może prowadzić do błędnych analiz w międzynarodowych transakcjach handlowych. Kluczowe jest zrozumienie różnic między tymi regułami, aby efektywnie zarządzać ryzykiem i obowiązkami w kontraktach handlowych.
Pytanie 27

Firma transportowa przeciętnie w ciągu miesiąca wykonuje pracę przewozową na poziomie 882 000 tonokilometrów (tkm). Do realizacji przewozów wykorzystuje 7 pojazdów, których ładowność jest wykorzystywana średnio w 70%. Jaką pracę wykona firma w ciągu miesiąca 7 pojazdami, na tych samych trasach, jeśli wykorzystanie ładowności wzrośnie do 80%?

A. 1 008 000 tkm
B. 945 000 tkm
C. 1 071 000 tkm
D. 899 000 tkm
Wybór odpowiedzi, która nie uwzględnia wzrostu efektywności w wykorzystaniu ładowności, mówi dużo o tym, że mogłeś nie zrozumieć, jak zmiany w operacjach wpływają na cały wynik. Na przykład, jeżeli wybrałeś wartość mniejszą niż 1 008 000 tkm, to pewnie źle zastosowałeś wzory albo nie pomyślałeś, jak ładowność wpływa na całkowitą liczbę tonokilometrów. Może skupiłeś się na prostych proporcjach, ale to nie wystarczy. Każda zmiana, jak liczba pojazdów czy wykorzystanie ładowności, wymaga przeliczenia całkowitej pracy przewozowej. Nie można też myśleć, że małe zmiany nie mają znaczenia – nawet drobne różnice mogą mocno wpłynąć na efektywność. Dobrze jest też rozumieć, jak funkcjonuje branża transportowa, bo to klucz do podejmowania mądrych decyzji oraz planowania operacyjnego. Bez zrozumienia całego systemu transportowego ciężko będzie podejmować właściwe decyzje.
Pytanie 28

Którym wózkiem widłowym można załadować najszybciej 30 paletowych jednostek ładunkowych (pjł), każda o masie brutto 1 290 kg?

Wózek 1.Wózek 2.Wózek 3.Wózek 4.
udźwig [kg]1 5001 2001 4001 100
średnia prędkość [km/h]612815
A. Wózkiem 3.
B. Wózkiem 4.
C. Wózkiem 1.
D. Wózkiem 2.
Wybranie wózka 1, 2 czy 4 to trochę chybiony pomysł. Wózek 1 mimo, że udźwig ma 1 500 kg, to jest wolny, tylko 6 km/h. W praktyce to oznacza, że załadunek będzie trwał znacznie dłużej. W takich warunkach, jak w magazynie, gdzie jest pełno pracy, lepiej mieć szybki wózek. Wózek 2 z kolei ma kiepski udźwig, tylko 1 200 kg, więc jak chcesz załadować 1 290 kg, to nie ma szans. To może doprowadzić do niebezpiecznych sytuacji, a tego byśmy nie chcieli. Wózek 4 jest szybki, bo osiąga 15 km/h, ale z udźwigiem nie daje rady, więc to też kiepski wybór. Widać, że niektórzy mogą nie do końca rozumieć jak ważne są parametry wózków, jak udźwig i prędkość. Dobrze jest mieć wszystko na uwadze, żeby wszystko działało sprawnie i bezpiecznie.
Pytanie 29

Nadwozia typu silos są wykorzystywane do transportu

A. cementu
B. węgla
C. benzyne
D. gazu
Silosy są naprawdę fajnym rozwiązaniem do transportu materiałów sypkich, jak na przykład cement. Cement to jeden z tych materiałów, który przewozi się najczęściej w budownictwie. Silosy mają hermetyczną budowę, co znaczy, że mogą bezpiecznie przechowywać i transportować cement, nie martwiąc się o wilgoć czy zanieczyszczenia. W sumie, to właśnie w branży budowlanej silosy są bardzo przydatne, bo używa się ich też do produkcji betonu. Dzięki nim straty materiałowe są minimalizowane, a transport staje się bardziej efektywny, co jest super ważne w naszej branży. No i nie można zapominać o tym, że transport cementu w silosach musi spełniać różne normy, żeby wszystko było bezpieczne dla ludzi i środowiska. Tak więc można powiedzieć, że silosy to kluczowy element w całym łańcuchu dostaw budowlanych, bo pozwalają na bezpieczne i sprawne przewozy.
Pytanie 30

W Polsce maksymalna długość zespołu pojazdów wynosi

A. 13,60m
B. 25,00m
C. 16,50m
D. 18,75m
Długość pojazdu członowego w Polsce, wynosząca 16,50 m, jest zgodna z przepisami zawartymi w Ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym oraz odpowiednich regulacjach unijnych. Pojazd członowy składa się z ciągnika i naczepy, co umożliwia przewóz towarów na dłuższe dystanse. Dzięki długości 16,50 m, możliwe jest efektywne wykorzystanie przestrzeni ładunkowej, co jest istotne w logistyce i transporcie. W praktyce, ta długość pozwala na przewóz standardowych kontenerów oraz ładunków paletowych, co przyczynia się do optymalizacji kosztów transportu i zwiększenia efektywności operacyjnej. Na przykład, w przypadku transportu dużych partii towarów, odpowiednia długość pojazdu umożliwia załadunek większej ilości ładunku w jednym kursie, co jest korzystne zarówno dla przewoźników, jak i klientów. Warto również zwrócić uwagę, że pojazdy o tej długości muszą spełniać szczególne normy techniczne i środowiskowe, co jest elementem dbałości o bezpieczeństwo na drogach oraz ochronę środowiska.
Pytanie 31

Jeśli zleceniodawca wynagradza za rzeczywistą lub wyliczoną wagę ładunku, a środek transportu jest wybierany przez spedytora i jego rozmiar nie wpływa na cenę przewozu, to mamy do czynienia z przewozem

A. całopojazdowym
B. intermodalnym
C. drobnicowym
D. tranzytowym
Przewóz tranzytowy odnosi się do sytuacji, w której towar jest transportowany przez terytorium jednego kraju w drodze do innego, a opłaty są związane z tranzytem, a nie specyficznym przewozem towarów. Przewóz całopojazdowy polega na tym, że cały pojazd jest zarezerwowany dla jednego klienta, co nie jest zgodne z opisanym przypadkiem, gdzie zleceniodawca płaci tylko za wagę towaru. Z kolei przewóz intermodalny angażuje różne środki transportu, co również nie ma miejsca w sytuacji, w której pojazd jest wybierany przez spedytora, a waga towaru jest jedynym czynnikiem wpływającym na koszt transportu. Typowe pomyłki w analizie tych opcji często wynikają z braku zrozumienia różnic między nimi oraz ich zastosowania w praktyce. Przewóz drobnicowy jest najczęściej stosowany dla małych ładunków, co czyni go właściwą odpowiedzią, natomiast inne formy przewozu mają swoje specyficzne zasady i warunki, które nie pasują do przedstawionej sytuacji.
Pytanie 32

Czas potrzebny na załadunek jednej paletowej jednostki ładunkowej (pjł) wózkiem widłowym do kontenera wynosi 3 minuty. Jak długo zajmie załadunek 24 pjł, jeśli po 30 minutach od rozpoczęcia załadunku użyto dodatkowo, równolegle, drugiego wózka widłowego?

A. 72 minuty
B. 51 minut
C. 36 minut
D. 63 minuty
Czasami myślenie o załadunku ładunków, zwłaszcza w kontekście wykorzystania wózków widłowych, może prowadzić do błędnych wniosków, jeśli nie uwzględnimy wszystkich zmiennych i zależności. Wiele osób może skupić się na obliczeniach liniowych, nie biorąc pod uwagę, że dodatkowy wózek widłowy zmienia dynamikę całego procesu. Odpowiedzi takie jak 72 minuty lub 63 minuty polegają na założeniu, że czas potrzebny na załadunek po 30 minutach nie ulega zmianie czy przyspieszeniu z powodu równoległego działania. Te podejścia są nieprawidłowe, ponieważ zakładają, że każdy wózek nie wpływa na załadunek innych. Na przykład, odpowiedź 72 minut zakłada, że każdy wózek pracuje osobno przez cały czas, co oczywiście prowadzi do zaniżenia efektywności. Z kolei odpowiedź 63 minut mogłaby wynikać z błędnej kalkulacji, gdzie czas załadunku po wprowadzeniu drugiego wózka nie został poprawnie uwzględniony jako czas wspólnego działania dwóch wózków. W praktyce efektywna logistyka opiera się na umiejętnym zarządzaniu czasem i zasobami. Równoległe wprowadzenie dodatkowych wózków widłowych pokazuje, jak kluczowe jest planowanie i optymalizacja w procesach logistycznych - pozwala to nie tylko na oszczędność czasu, ale również na zwiększenie efektywności działań operacyjnych.
Pytanie 33

Zasady zawarte w umowie handlowej według INCOTERMS 2010 Ex Works (EXW) nakładają

A. większe obowiązki na kupującym
B. na sprzedającym obowiązek ubezpieczenia ładunku
C. jednakowe obowiązki na kupującym i sprzedającym
D. większe obowiązki na sprzedającym
Wybór odpowiedzi, że sprzedający ponosi większe obowiązki w ramach formuły Ex Works, jest wynikiem nieporozumienia dotyczącego podziału odpowiedzialności między stronami w umowach handlowych. W rzeczywistości, to sprzedający ma minimalne zobowiązania, polegające jedynie na przygotowaniu towaru do odbioru w swoim zakładzie. Sprzedający nie jest zobowiązany do organizacji transportu ani wypełniania formalności celnych, co stanowi istotny element definicji EXW. Uważanie, że sprzedający musi ubezpieczać ładunek, jest całkowicie błędne, ponieważ odpowiedzialność za ubezpieczenie towaru od momentu jego wydania spoczywa na kupującym. Kolejnym błędnym założeniem jest przekonanie, że obowiązki są równomiernie rozłożone. INCOTERMS zostały stworzone z myślą o jasnym określeniu, gdzie kończą się obowiązki sprzedającego, a zaczynają obowiązki kupującego. Zrozumienie zasadności i konsekwencji wyboru EXW jest kluczowe do efektywnego zarządzania ryzykiem i kosztami w transakcjach międzynarodowych. Dlatego ważne jest, aby przed podpisaniem umowy handlowej dobrze zrozumieć, jakie konkretne obowiązki i odpowiedzialności na siebie przyjmujemy, a także jak mogą one wpływać na całość transakcji.
Pytanie 34

Kontener na tabliczce znamionowej posiada następujące informacje: Ile wynosi dopuszczalna ładowność tego kontenera?

Payload – 28 240 kgMax. gross – 30 480 kgTare – 2 240 kgCube – 33.1CU.M
A. 30 480 kg
B. 2 240 kg
C. 28 240 kg
D. 33.1 CU.M
Poprawna odpowiedź, 28 240 kg, przedstawia maksymalną dopuszczalną ładowność kontenera, co jest kluczowe dla jego prawidłowego użytkowania. Wartość ta jest zazwyczaj podawana na tabliczce znamionowej kontenera i odnosi się do maksymalnej masy ładunku, którą kontener może bezpiecznie transportować. Przekroczenie tej wartości może prowadzić do uszkodzenia kontenera, a także stwarzać zagrożenie bezpieczeństwa podczas transportu. W praktyce, znajomość dopuszczalnej ładowności jest niezbędna przy planowaniu załadunku, aby zapewnić zgodność z przepisami transportowymi oraz normami bezpieczeństwa. Na przykład, w kontekście transportu morskim, przepisy Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO) nakładają obowiązek przestrzegania limitów ładowności, aby unikać przeładowania, co mogłoby prowadzić do problemów z stabilnością statku. Wiedza na temat maksymalnej ładowności jest również istotna w kontekście logistyki oraz optymalizacji procesów transportowych.
Pytanie 35

Jakim skrótem określa się umowę dotyczącą międzynarodowych przewozów szybko psujących się produktów spożywczych oraz specjalnych środków transportu przeznaczonych do ich przewozu?

A. TIR
B. ATP
C. ATA
D. CMR
Wybór odpowiedzi CMR, TIR, czy ATA na miejsce poprawnej odpowiedzi ATP może wynikać z niepełnego zrozumienia zakresu zastosowania tych skrótów. CMR (Convention on the Contract for the International Carriage of Goods by Road) dotyczy przewozów towarów drogą lądową, ale nie odnosi się specjalnie do produktów szybko psujących się, co czyni ją mniej adekwatną w kontekście omawianego pytania. Z kolei TIR (Transports Internationaux Routiers) jest systemem stosowanym w międzynarodowym transporcie drogowym, który ułatwia procedury celne, ale również nie koncentruje się na specyfice przewozów żywności. ATA (Admission Temporaire) jest z kolei umową, która dotyczy tymczasowego wwozu towarów, co nie ma związku z przewozami artykułów szybko psujących się. Niezrozumienie różnic między tymi skrótami może prowadzić do błędnych wniosków. W praktyce ważne jest, aby wiedzieć, że odpowiednia umowa ATP jest kluczowa dla sektora transportowego zajmującego się żywnością, gdyż to ona zapewnia standardy, które muszą być przestrzegane, aby chronić zdrowie publiczne i jakość transportowanych produktów. Wybór nieodpowiednich skrótów może świadczyć o braku znajomości specyficznych regulacji dotyczących transportu, co jest istotne dla każdego profesjonalisty w tej dziedzinie.
Pytanie 36

Jak określa się szczegółowy spis ładunku na statku, który zawiera numery konosamentów, oznaczenia i ilość sztuk towaru, nazwiska załadowców oraz odbiorców, całkowitą masę ładunku, wysokość frachtu i miejsce jego uiszczenia?

A. Nota bukingowa
B. Manifest ładunkowy
C. List przewozowy
D. Kwit sternika
Wybór innych odpowiedzi mógł wynikać z tego, że nie do końca rozumiesz, czym różnią się dokumenty w transporcie morskim. Spójrz, kwit sternika dotyczy umowy o przewóz towaru, ale nie zawiera szczegółowych informacji o ładunku, tak jak manifest ładunkowy. Nota bukingowa to potwierdzenie, że masz zarezerwowane miejsce na statku, ale też brak tam wszystkich detali o ładunku. Wiadomo, że jest bardziej administracyjna niż operacyjna. List przewozowy to takie ogólne określenie dla dokumentów przewozowych, ale w transporcie morskim zazwyczaj chodzi o konosament, który także nie ma pełnego zestawienia wszystkich towarów. Często ludzie mylą te dokumenty i ich rolę. Zrozumienie ich funkcji jest kluczowe, żeby zarządzać logistyką i być zgodnym z przepisami. Wiedza o każdym z tych dokumentów pomoże uniknąć pomyłek i opóźnień w transporcie, co jest naprawdę ważne dla sprawnego działania logistyki.
Pytanie 37

W przedstawionej instrukcji określono niezbędne wyposażenie środków transportu drogowego przewożących

Fragment instrukcji dotyczącej wyposażenia środków transportu drogowego
W jednostce transportowej powinno być przewożone następujące wyposażenie:
- klin pod koła, dla każdego pojazdu, o odpowiednim rozmiarze w stosunku do dopuszczalnej
  masy całkowitej pojazdu oraz średnicy kół;
- dwa stojące znaki ostrzegawcze;
- płyn do płukania oczu;
oraz dla każdego członka załogi pojazdu
- kamizelka ostrzegawcza;
- przenośne urządzenie oświetleniowe;
- para rękawic ochronnych;
- ochrona oczu.
Wyposażenie dodatkowe dla niektórych klas materiałów:
- maska ucieczkowa dla każdego członka załogi pojazdu, powinna być przewożona w jednostce
  transportowej, w przypadku nalepek ostrzegawczych 2.3 lub 6.1;
- łopata;
- osłona otworów kanalizacyjnych;
- pojemnik do zbierania pozostałości.
A. materiały niebezpieczne.
B. dzieła sztuki.
C. żywe zwierzęta.
D. materiały szybko psujące się.
Wybór odpowiedzi dotyczącej żywych zwierząt, dzieł sztuki czy materiałów szybko psujących się pokazuje nieporozumienie w kontekście wymagań dotyczących wyposażenia środków transportu. Przewóz żywych zwierząt wymaga specyficznych warunków, ale nie wiąże się z koniecznością posiadania dodatkowego wyposażenia ochronnego, jak ma to miejsce w przypadku materiałów niebezpiecznych. W rzeczywistości, aby transportować zwierzęta, ważne jest zapewnienie im odpowiednich warunków, takich jak wentylacja i przestrzeń, ale nie dotyczą one wymogów zabezpieczeń osobistych. Podobnie, transport dzieł sztuki wymaga staranności w zakresie ochrony wartościowych przedmiotów, ale nie wymaga takiego samego poziomu zabezpieczeń jak w przypadku materiałów niebezpiecznych. W odniesieniu do materiałów szybko psujących się, jak żywność, kluczowe jest zachowanie odpowiedniej temperatury i warunków sanitarnych, ale również i tu nie ma mowy o specyficznych wymaganiach dotyczących wyposażenia ochronnego. Wybór nieodpowiednich odpowiedzi może wynikać z braku zrozumienia specyfiki przepisów dotyczących transportu różnych kategorii towarów oraz ich rzeczywistych wymagań w kontekście bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Zrozumienie tych przepisów jest kluczowe w branży transportowej, aby skutecznie zarządzać ryzykiem związanym z przewozem towarów.
Pytanie 38

W tabeli zawarte są informacje dotyczące czasu trwania czynności manipulacyjnych wózka widłowego.
Wózek przed rozpoczęciem pracy znajduje się przy paletowych jednostkach ładunkowych (pjł), które będą przemieszczane do pojazdu i po zakończeniu załadunku ma tam wrócić. Ile czasu należy zaplanować na załadunek 33 pjł z miejsca składowania do pojazdu?

Lp.CzynnośćCzas trwania
w sekundach
1.Czas przejazdu bez ładunku10
2.Ustawienie wideł i wjazd pod pił13
3.Podniesienie ładunku4
4.Czas przejazdu z ładunkiem15
5.Odstawienie ładunku w pojeździe18
A. 3 500 sekund.
B. 34 minuty.
C. 33 minuty.
D. 32 minuty 50 sekund.
Poprawna odpowiedź to 33 minuty, ponieważ obliczenia związane z czasem załadunku 33 paletowych jednostek ładunkowych (pjł) opierają się na zsumowaniu czasów poszczególnych czynności dla jednego cyklu manewrowania wózkiem widłowym. Czas jeden cykl, który obejmuje ustawienie wideł, podniesienie ładunku, przejazd z ładunkiem, odstawienie ładunku w pojeździe oraz przejazd bez ładunku, wynosi dokładnie 60 sekund. Mnożąc ten czas przez 33 pjł, uzyskujemy całkowity czas załadunku równy 1980 sekund, co przelicza się na 33 minuty. Takie obliczenia są kluczowe w logistyce i magazynowaniu, gdzie efektywne zarządzanie czasem i zasobami jest niezbędne dla optymalizacji procesów. Przykładowo, w praktyce, znajomość takich czasów umożliwia planowanie pracy wózków widłowych, co z kolei przekłada się na zwiększenie efektywności operacyjnej, minimalizację przestojów oraz lepsze wykorzystanie przestrzeni magazynowej.
Pytanie 39

Jak powinna przebiegać kolejność działań przy rozładunku towaru za pomocą wózka widłowego?

A. podjęcie towaru, odłożenie, przewiezienie, podjęcie, powrotny przejazd bez towaru
B. odłożenie towaru, przewiezienie, podjęcie, powrotny przejazd bez towaru
C. odłożenie towaru, podjęcie, przewiezienie, powrotny przejazd bez towaru
D. podjęcie towaru, przewiezienie, odłożenie, powrotny przejazd bez towaru
Dobra robota! Odpowiedź to 'podjęcie ładunku, przewiezienie, odłożenie, powrotny przejazd bez ładunku'. To już standardowa procedura przy rozładunku z użyciem wózka widłowego. Najpierw, podjęcie ładunku jest mega ważne, bo trzeba dobrze ustawić widełki, żeby wszystko było stabilne i bezpieczne podczas transportu. Potem, przewiezienie ładunku do celu musi być zrobione z głową, bo czasami w przestrzeni roboczej są różne przeszkody. Na koniec, odłożenie ładunku w wyznaczonym miejscu to też istotny krok – trzeba to zrobić ostrożnie, żeby nie uszkodzić towaru ani samego wózka. A powrotny przejazd bez ładunku to coś, co zapewnia, że wszystko idzie gładko i można przygotować wózek na następne zadania. Jak się trzymasz tej kolejności, to pracuje się lepiej i jest bezpieczniej, co jest super ważne w logistyce i magazynowaniu.
Pytanie 40

Korzystając z informacji ujętych w tabeli oblicz, łączny koszt załadunku 240 paletowych jednostek ładunkowych (pjł) do kontenera przy użyciu wózka widłowego i przeładunku 10 kontenerów, jeżeli wydajność suwnicy wynosi 5 kontenerów na 1 godzinę.

Cennik
Rodzaj usługiStawka
Załadunek jednej pjł przy użyciu wózka widłowego2,00 zł/szt.
Przeładunek kontenera przy użyciu suwnicy250,00 zł/godz.
A. 1 730,00 zł
B. 980,00 zł
C. 730,00 zł
D. 1 250,00 zł
Poprawna odpowiedź wynosi 980,00 zł, co można obliczyć sumując koszty załadunku i przeładunku. Koszt załadunku 240 paletowych jednostek ładunkowych to 480 zł, a koszt przeładunku 10 kontenerów wynosi 500 zł. Dlatego całkowity koszt wynosi 480 zł + 500 zł = 980 zł. W praktyce, przy zarządzaniu logistyką, ważne jest uwzględnienie wszystkich składników kosztów, takich jak wynajem sprzętu, pensje pracowników oraz koszty transportu. W branży logistycznej stosowane są standardowe procedury do kalkulacji kosztów, co pozwala na dokładne planowanie budżetu i optymalizację procesów. Zrozumienie kosztów operacyjnych jest kluczowe dla efektywnego zarządzania łańcuchem dostaw i osiągania zysków. Warto również pamiętać o analizach rentowności, które pomagają w podejmowaniu świadomych decyzji biznesowych.
Rozpocznij nowy egzamin
Powrót do strony głównej