Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 08:11
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 08:23

Egzamin zdany!

Wynik: 34/40 punktów (85,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Co oznacza skrót SQL?

A. Sequential Question Language

B. Simple Query Logic

C. Structured Query Language

D. Standard Quality Language

Skrót SQL rozwija się jako Structured Query Language - „strukturalny język zapytań”. Nazwa oddaje jego rolę: to standardowy język do tworzenia zapytań i zarządzania danymi w relacyjnych bazach. Dlatego SQL to Structured Query Language.

Pytanie 2

p { font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; }

Zdefiniowany styl dla selektora p spowoduje, że tekst w paragrafie zostanie wyświetlony czcionką:

A. maszynową.

B. dekoracyjną.

C. szeryfową.

D. bezszeryfową.

W podanym fragmencie CSS deklaracja font-family: Arial, Helvetica, sans-serif oznacza, że przeglądarka ma najpierw spróbować użyć czcionki Arial, jeśli jej nie znajdzie – Helvetica, a jeśli żadna z tych nazwanych czcionek nie będzie dostępna w systemie użytkownika, to sięgnie po dowolną domyślną czcionkę z rodziny sans-serif. I to właśnie jest klucz: słowo kluczowe sans-serif na końcu definiuje rodzinę kroju pisma, czyli czcionkę bezszeryfową.
Czcionki bezszeryfowe (sans-serif) nie mają tzw. szeryfów, czyli małych ozdobników na końcach liter. Przykłady takich krojów to właśnie Arial, Helvetica, Verdana, Roboto. W specyfikacji CSS (np. CSS Fonts Module Level 3) wyraźnie wyróżnia się generics: serif, sans-serif, monospace, cursive, fantasy itp. Zapis użyty w pytaniu jest zgodny z dobrymi praktykami: najpierw konkretne fonty, potem ogólna rodzina.
W praktyce taki zapis stosuje się niemal wszędzie w projektowaniu stron WWW: dla tekstów w interfejsach, nagłówków, opisów przycisków, bo krój bezszeryfowy jest bardziej czytelny na ekranach, szczególnie przy małych rozdzielczościach i na urządzeniach mobilnych. Moim zdaniem warto zapamiętać ten schemat: najpierw nazwy konkretnych fontów, na końcu zawsze jeden z generycznych typów (sans-serif, serif, monospace itd.). Dzięki temu masz pewność, że nawet jeśli użytkownik nie ma zainstalowanego Ariala czy Helvetiki, i tak zobaczy tekst w odpowiednim rodzaju czcionki – w tym wypadku właśnie bezszeryfowej. To jest standardowa i rekomendowana praktyka w CSS, stosowana praktycznie w każdym profesjonalnym projekcie webowym.

Pytanie 3

Efekt przedstawiony w filmie powinien być zdefiniowany w selektorze

A. td, th { background-color: Pink; }

B. tr:hover { background-color: Pink; }

C. tr { background-color: Pink; }

D. tr:active { background-color: Pink; }

Poprawny selektor to tr:hover { background-color: Pink; }, bo dokładnie opisuje sytuację pokazaną na filmie: efekt pojawia się dopiero po najechaniu kursorem na cały wiersz tabeli. Pseudo-klasa :hover w CSS służy właśnie do definiowania stylów w momencie, gdy użytkownik „najeżdża” myszką na dany element. Jeśli więc chcemy, żeby podświetlał się cały rząd tabeli, logiczne i zgodne z dobrymi praktykami jest przypięcie efektu do znacznika tr, a nie do pojedynczych komórek.

W praktyce taki zapis stosuje się bardzo często w interfejsach webowych: w panelach administracyjnych, listach zamówień, tabelach z uczniami, produktami, logami systemowymi itd. Dzięki temu użytkownik łatwiej śledzi, który wiersz właśnie ogląda. To niby detal, ale z punktu widzenia UX robi sporą różnicę. Z mojego doświadczenia to jeden z tych prostych trików CSS, które od razu poprawiają „odczuwalną” jakość strony.

Ważne jest też to, że :hover jest częścią standardu CSS (opisane m.in. w specyfikacji CSS Selectors Level 3/4) i działa w praktycznie wszystkich współczesnych przeglądarkach. Nie trzeba do tego żadnego JavaScriptu, żadnych skomplikowanych skryptów – czysty CSS. Dobrą praktyką jest również używanie bardziej stonowanych kolorów niż Pink w prawdziwych projektach, np. #f5f5f5 albo lekki odcień niebieskiego, tak żeby kontrast był czytelny i nie męczył wzroku. Warto też pamiętać, że podobny mechanizm możesz zastosować na innych elementach: np. a:hover dla linków, button:hover dla przycisków czy nawet div:hover dla całych kafelków w layoutach. Kluczowe jest to, żeby pseudo-klasa :hover była przypięta dokładnie do tego elementu, który ma reagować na interakcję użytkownika.

Pytanie 4

Na ilustracji przedstawiono rezultat stosowania stylów CSS oraz odpowiadający mu kod HTML, który generuje ten przykład. Przyjmując, że marginesy wewnętrzne mają wartość 50 px, natomiast zewnętrzne wynoszą 20 px, styl CSS dla tego obrazu wygląda następująco

A. Odpowiedź C

B. Odpowiedź A

C. Odpowiedź B

D. Odpowiedź D

Odpowiedź C jest poprawna, ponieważ zdefiniowany styl CSS zawiera wszystkie elementy odpowiadające przedstawionemu formatowaniu obrazu. Styl ten określa kolor tła jako Teal, co jest zgodne z opisem wizualnym obrazu. Dodatkowo zastosowanie solidnej czarnej ramki o grubości 4 pikseli odpowiada profesjonalnym standardom, które zapewniają wyraźne oddzielenie obrazu od reszty treści przez wyróżnienie go. Zastosowanie marginesów zewnętrznych o wartości 20 pikseli oraz wewnętrznych paddingów o wartości 50 pikseli jest zgodne z podanym założeniem, co pozwala na właściwe umiejscowienie obrazu na stronie, dając przestrzeń wokół i wewnątrz elementu. Dbałość o takie szczegóły jest kluczowa dla tworzenia responsywnych i estetycznych stron internetowych. Praktyczne stosowanie tego typu stylizacji umożliwia poprawienie czytelności oraz przyciąga uwagę użytkowników na znaczące elementy strony. Warto przy tym pamiętać o zasadzie KISS (Keep It Simple, Stupid), która zachęca do utrzymywania prostoty w projektach, co nie tylko ułatwia ich tworzenie ale też późniejsze utrzymanie.

Pytanie 5

Którego znacznika NIE NALEŻY umieszczać w nagłówku dokumentu HTML?

A. <title>

B. <h2>

C. <meta>

D. <link>

Odpowiedź <h2> jest trafna, bo ten znacznik jest właśnie do nagłówków w HTML. Powinien być używany w sekcji <body>, nie w <head>. Jak dobrze wiesz, nagłówki, czyli <h1> do <h6>, mają spore znaczenie w organizacji tekstu i hierarchii, co wpływa później na SEO i dostępność strony. Dzięki <h2> możesz dodać podtytuł, co sprawia, że tekst jest bardziej przejrzysty i łatwiejszy do zrozumienia. Stosowanie nagłówków w odpowiedni sposób to ważna zasada, żeby dokument miał sens i był logicznie poukładany. Warto też wiedzieć, że znaczniki takie jak <link>, <meta> i <title> są super ważne dla strony, ale pełnią inne funkcje niż nagłówki. Więc ogólnie rzecz biorąc, fajnie, że to rozumiesz!

Pytanie 6

Jakie jest zadanie poniższej pętli?

int x = 0;
while (x < 10)
{
    mojeKsiazki[x] = new Ksiazka();
    x++;
}

A. stwórzenie jednego obiektu typu mojeKsiazki

B. wyświetlenie danych z tabeli Ksiazka na ekranie.

C. uzupełnienie tablicy Ksiazka danymi.

D. stworzenie dziesięciu instancji obiektów typu Ksiazka.

Analizując dostępne odpowiedzi, można zauważyć szereg nieprawidłowych koncepcji w odniesieniu do działania pętli while. Odpowiedź sugerująca wypełnienie tabeli Ksiazka danymi wskazuje na nieporozumienie, ponieważ pętla nie wprowadza żadnych danych do obiektów Ksiazka; zamiast tego jedynie tworzy ich instancje. Kolejna odpowiedź, dotycząca wypisywania danych na ekranie, jest również błędna, ponieważ w przedstawionym kodzie nie ma żadnej operacji wyświetlania danych, a jedynie przypisanie nowych obiektów do tablicy. Trzecia niepoprawna koncepcja, związana z utworzeniem jednego obiektu typu mojeKsiazki, myli się co do natury tablic. Tablica mojeKsiazki jest jedną zmienną przechowującą wskaźniki do utworzonych obiektów typu Ksiazka, a nie pojedynczym obiektem. W kontekście programowania obiektowego istotne jest zrozumienie różnicy pomiędzy instancjami klas a kolekcjami tych instancji, co jest kluczowe dla efektywnego zarządzania pamięcią i strukturami danych. Typowe błędy myślowe, które prowadzą do takich wniosków, to brak znajomości podstawowych zasad programowania obiektowego oraz mylenie operacji na obiektach z operacjami na tablicach lub innych strukturach danych. Ważne jest, aby każdy programista zrozumiał, jak działają pętle oraz jak skutecznie tworzyć i zarządzać obiektami w ramach tablic czy kolekcji.

Pytanie 7

Przedstawiono efekt formatowania CSS oraz kod HTML. Jak należy zdefiniować styl, aby osiągnąć takie formatowanie?

<p>
Mimozami jesień się zaczyna,<br>
Złotawa, krucha i miła.<br>
To ty, to ty jesteś ta dziewczyna,<br>
Która do mnie na ulicę wychodziła.
</p>

A. p.first-line { font-size: 200%; color: brown; }

B. p::first-line { font-size: 200%; color: brown; }

C. #first-line { font-size: 200%; color: brown; }

D. .first-line { font-size: 200%; color: brown; }

Niestety, wybrana przez ciebie odpowiedź jest niepoprawna. Najważniejszym błędem jest brak zrozumienia, jak działają pseudoelementy i selektory CSS. Pseudoelement ::first-line jest używany specyficznie do formatowania pierwszej linii paragrafu. Zastosowanie selektora typu ID (#first-line) lub klasy (.first-line) nie dałoby oczekiwanego efektu, ponieważ te selektory odnoszą się do elementów o określonym identyfikatorze lub klasie, a nie do pierwszej linii paragrafu. Podobnie, selektor p.first-line oznacza paragraf o klasie 'first-line', a nie pierwszą linię paragrafu. Dlatego w tym przypadku prawidłowym rozwiązaniem jest zastosowanie pseudoelementu ::first-line w połączeniu z selektorem paragrafu (p), co umożliwi formatowanie tylko pierwszej linii paragrafu. Pamiętaj, że prawidłowe rozumienie selektorów CSS jest kluczowe do efektywnego stylowania stron internetowych i tworzenia responsywnych, atrakcyjnych layoutów.

Pytanie 8

W systemie baz danych wykonano następujące operacje dotyczące uprawnień użytkownika adam: GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci To adam REVOKE SELECT, INSERT, UPDATE ON klienci FROM adam. Jakie prawa będzie miał użytkownik adam po zrealizowaniu tych operacji?

A. przeglądania tabeli klienci i dodawania do niej rekordów

B. aktualizowania danych oraz przeglądania tabeli klienci

C. usunięcia tabeli lub jej danych

D. tworzenia tabeli klienci oraz wprowadzania do niej danych

Użytkownik adam po wykonaniu poleceń GRANT i REVOKE nie będzie miał wszystkich przywilejów na tabeli klienci, co wymaga szczegółowej analizy. Gdy polecenie GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO adam zostało wykonane, użytkownik zyskał pełne prawa do tabeli klienci, w tym usuwania, aktualizowania, wstawiania, a także przeglądania danych. Następnie, polecenie REVOKE SELECT, INSERT, UPDATE ON klienci FROM adam odebrało mu możliwość przeglądania (SELECT), wstawiania (INSERT) oraz aktualizowania (UPDATE) danych w tej tabeli. Jednakże, usunięcie (DELETE) nie zostało wymienione w poleceniu REVOKE, co oznacza, że użytkownik adam wciąż ma prawo do usunięcia rekordów w tabeli klienci. To zjawisko jest zgodne z zasadami zarządzania uprawnieniami w systemach baz danych SQL, gdzie uprawnienia mogą być przyznawane i odbierane niezależnie, co pozwala na precyzyjne zarządzanie dostępem do danych. W praktyce, sytuacja ta może prowadzić do niebezpieczeństw związanych z bezpieczeństwem danych, dlatego ważne jest, aby administratorzy baz danych dokładnie analizowali przyznawane i odbierane uprawnienia.

Pytanie 9

Zaproponowany blok ilustruje operację

A. załadowania lub przedstawienia danych

B. realizacji zadania w pętli

C. podjęcia decyzji

D. wykorzystania wcześniej zdefiniowanej procedury lub funkcji

Zastosowanie gotowej procedury lub funkcji odnosi się do sytuacji, w której programista korzysta z wcześniej zdefiniowanego zestawu instrukcji, które wykonują określone zadanie. Jest to kluczowy aspekt programowania proceduralnego i modularyzacji kodu, ale nie wiąże się bezpośrednio z podejmowaniem decyzji, chyba że te funkcje zawierają wewnętrzne warunki. Wczytanie lub wyświetlenie danych to operacje wejścia-wyjścia, które polegają na interakcji z użytkownikiem lub systemem plików. Choć mogą one być częścią logicznego przepływu programu, nie obejmują one decyzyjności jako swojej podstawowej funkcji. Zadania w pętli, takie jak iteracje za pomocą for czy while, umożliwiają wykonywanie zestawu instrukcji wielokrotnie, dopóki dany warunek jest spełniony. Są one istotne w kontekście operacji powtarzalnych, ale również nie spełniają kryterium podejmowania decyzji w znaczeniu przedstawionym w tym pytaniu. Typowe nieporozumienie polega na tym, że pętle mogą zawierać decyzje, jednak to nie one same stanowią mechanizm decyzyjny, tylko raczej wykorzystują go do kontrolowania liczby iteracji. Podjęcie decyzji jest więc odrębną, fundamentalną czynnością w programowaniu, umożliwiającą dynamiczność i elastyczność kodu poprzez warunkowe sterowanie przepływem programu.

Pytanie 10

Które z formatowań nie jest wyrażone w języku CSS?

A. Fragment pliku strona.html:

<style>
body { background-color: yellow; }
</style>

B. Fragment pliku formatowanie.css:

body { background-color: yellow; }

C. Fragment pliku strona.html:

<body bgcolor="yellow">

D. Fragment pliku strona.html:

<body style="background-color: yellow;" >

A. A.

B. B.

C. D.

D. C.

Gratulacje, prawidłowo wybrałeś odpowiedź C. To pytanie dotyczyło zrozumienia, które formatowania nie są wyrażone w języku CSS. W CSS wykorzystuje się różnego rodzaju selektory, aby określić elementy strony, do których mają być stosowane określone style. Fragmenty A i B przedstawiają formatowanie w języku CSS. Fragment A demonstruje styl wewnątrz dokumentu HTML, co jest jednym z trzech sposobów dodawania styli CSS do dokumentu HTML. Natomiast fragment B pokazuje styl z zewnętrznego pliku CSS, co jest zgodne ze standardami i uważane za najlepszą praktykę, ponieważ pozwala na utrzymanie oddzielenia struktury i prezentacji. Fragment D również wykorzystuje CSS, ale jest to tzw. "inline CSS", który jest stosowany bezpośrednio do elementu HTML. Ostatecznie, jedynie fragment C nie używa CSS. Zamiast tego, wykorzystuje przestarzały atrybut HTML "bgcolor" do określenia koloru tła, co obecnie jest uważane za złą praktykę. Pamiętaj, że zrozumienie różnicy pomiędzy HTML a CSS jest kluczowe w budowaniu poprawnie działających i dobrze zaprojektowanych stron internetowych.

Pytanie 11

Jakie dane zostaną wyświetlone po wykonaniu poniższych poleceń? bool gotowe=true; cout<<gotowe;

A. nie

B. 1

C. 0

D. tak

W wyniku wykonania przedstawionych instrukcji, zostanie wypisane "1". Wynika to z faktu, że zmienna typu bool w języku C++ jest reprezentowana jako liczba całkowita, gdzie wartość "true" jest interpretowana jako "1", a "false" jako "0". Kiedy wykonujemy instrukcję z użyciem cout, która jest standardowym strumieniem wyjściowym w C++, zmienna gotowe, która przechowuje wartość true, zostanie przekonwertowana na jej reprezentację liczbową, co skutkuje wypisaniem "1" na ekran. W praktyce, zrozumienie konwersji typów danych w C++ jest kluczowe dla programowania, zwłaszcza w kontekście obliczeń logicznych i kontroli przepływu programu. Standardy C++ określają zasady konwersji typów, co wpływa na optymalizację kodu oraz unikanie błędów w logice programowania, dlatego wiedza na ten temat jest niezbędna dla każdego programisty.

Pytanie 12

W tabeli Recepta, kolumny Imie i Nazwisko odnoszą się do pacjenta, na którego wystawiona jest recepta. Jaką kwerendę należy wykorzystać, aby dla każdej recepty uzyskać datę jej wystawienia oraz imię i nazwisko lekarza, który ją wystawił?

A. SELECT Imie, Nazwisko, DataWystawienia FROM Recepta

B. SELECT Lekarz.Imie, Lekarz.Nazwisko, DataWystawienia FROM Recepta JOIN Lekarz ON Recepta.Lekarz_id = Lekarz.id

C. SELECT Imie, DataWystawienia FROM Recepta JOIN Lekarz ON Recepta.Lekarz_id = Lekarz.id

D. SELECT Lekarz.Imie, Lekarz.Nazwisko, DataWystawienia FROM Recepta

Wybór odpowiedzi numer 4 jest prawidłowy, ponieważ kwerenda ta skutecznie łączy tabelę Recepta z tabelą Lekarz poprzez klucz obcy Lekarz_id. W ten sposób możliwe jest uzyskanie imienia i nazwiska lekarza wystawiającego receptę oraz daty jej wystawienia. W SQL, operacja JOIN umożliwia łączenie danych z dwóch tabel na podstawie kolumn powiązanych, co jest fundamentalną zasadą w relacyjnych bazach danych. W tym przypadku klucz obcy Lekarz_id w tabeli Recepta odnosi się do klucza głównego id w tabeli Lekarz. Dzięki temu możemy pobrać informacje o lekarzu wystawiającym receptę, co jest powszechną praktyką w aplikacjach medycznych i systemach zarządzania informacją. Stosowanie JOIN jest kluczowe w projektowaniu efektywnych i skalowalnych baz danych, co pozwala na utrzymanie danych w uporządkowanej i znormalizowanej formie zgodnie z zasadami normalizacji baz danych. Taka struktura bazy danych umożliwia łatwe zarządzanie i aktualizowanie informacji oraz minimalizuje redundancję danych, co jest istotne dla zapewnienia spójności i integralności danych w systemie.

Pytanie 13

W programowaniu istnieje tylko jeden typ danych, który może przyjąć tylko dwie wartości. Jak nazywa się ten typ?

A. znakowy

B. ciągowy

C. logiczy

D. tablicowy

Typ logiczny, znany również jako typ boolean, jest jedynym typem danych w językach programowania, który przyjmuje wyłącznie dwie wartości: prawda (true) i fałsz (false). To podstawowe założenie czyni go niezwykle ważnym w kontekście programowania, zwłaszcza w logice warunkowej oraz w kontrolowaniu przepływu programu. W praktyce typ logiczny jest szeroko stosowany w instrukcjach warunkowych, takich jak 'if', 'while' czy 'for', gdzie pozwala na podejmowanie decyzji na podstawie spełnienia określonych warunków. Na przykład w języku Python możemy sprawdzić, czy zmienna jest większa od zera, a wynik tej operacji będzie wartością typu logicznego, co pozwoli na podjęcie dalszych działań w programie. Ponadto, typ logiczny odgrywa kluczową rolę w strukturach danych, takich jak listy i słowniki, które mogą przechowywać warunki logiczne jako klucze. Zgodnie z dobrymi praktykami programistycznymi, zaleca się używanie typu logicznego w sytuacjach, gdzie wynik operacji powinien być jednoznaczny, co prowadzi do poprawy czytelności i utrzymywalności kodu.

Pytanie 14

Wskaż fragment CSS, który odpowiada rozkładowi bloków 2-5, zakładając, że zostały one zbudowane na podstawie podanego kodu HTML.

A. Kod 2

B. Kod 3

C. Kod 1

D. Kod 4

Niepoprawne podejścia w pozostałych kodach wynikają z niewłaściwego użycia właściwości float oraz clear. W Kodzie 1 użycie float: right; dla czwartego bloku jest poprawne, jednak clear: both; dla piątego bloku powoduje, że nie będzie on kontynuował linii z poprzednimi blokami, co nie pasuje do przedstawionego układu. Clear: both; wymusza przeniesienie bloku poniżej aktualnej linii. Kod 3 charakteryzuje się brakiem właściwości clear, co prowadzi do problemów z układem, gdyż blok 5 ułożony float: right; nie rozpocznie nowego wiersza, co jest potrzebne w tym zadaniu. W Kodzie 4 brak jest jakiegokolwiek użycia właściwości float lub clear dla bloków 3, 4 i 5 co uniemożliwia osiągnięcie założonego układu. Brak float dla trzeciego i czwartego bloku spowoduje, że będą one umieszczone pod sobą jako blokowe elementy domyślnie, co nie pasuje do układu. Prawidłowa organizacja układu bloków za pomocą właściwości float opiera się na odpowiednim przypisaniu float: left; lub right; oraz strategicznym użyciu clear, aby kontrolować przepływ elementów w wierszach. Typowym błędem jest niezrozumienie, że clear resetuje przepływ dla kolejnego bloku, co jest kluczowe w manipulacji wyglądem layoutu blokowego w starszych technikach CSS. Takie błędy mogą prowadzić do nieprzewidywalnych rezultatów, zwłaszcza gdy układ jest testowany na różnych przeglądarkach i rozdzielczościach ekranów, co podkreśla znaczenie testowania i walidacji CSS w kontekście projektów webowych. Stosowanie zasad float i clear wymaga precyzyjnego planowania, by unikać konfliktów w przepływie i zachować spójność wizualną projektu webowego.

Pytanie 15

Jaki jest cel wykorzystania znacznika <i> w języku HTML?

A. wstawienia obrazka

B. zmiany kroju pisma na pochylony

C. określenia formularza

D. określenia nagłówka w treści

Znacznik <i> w języku HTML jest używany do oznaczania tekstu, który powinien być wyświetlany w kroju pisma pochyłym. Takie użycie jest zgodne ze standardami HTML, gdzie <i> zwykle wskazuje na tekst, który ma być wyróżniony w kontekście stylistycznym, na przykład w przypadku tytułów książek, nazw gatunków czy terminów technicznych. Z perspektywy semantycznej, HTML5 wprowadza większą elastyczność w definiowaniu znaczenia tekstu, co czyni <i> bardziej konwencjonalnym narzędziem niż w poprzednich wersjach. Warto zaznaczyć, że dla lepszej dostępności i SEO, często zaleca się użycie znacznika <em>, który nie tylko zmienia styl, ale także podkreśla znaczenie tekstu. Przykład zastosowania <i>: <i>„Wojna i pokój”</i> to książka autorstwa Lwa Tołstoja. Z perspektywy użytkowników i wyszukiwarek, ważne jest, aby znać różnice między tymi znacznikami, co pozwala na efektywniejsze tworzenie treści internetowych.

Pytanie 16

W języku CSS stworzono określony styl. Sekcja sformatowana tym stylem będzie miała obramowanie o szerokości

div {
     border: solid 2px blue;
     margin: 20px;
 }

A. 2 px oraz marginesy zewnętrzne tego obramowania

B. 20 px oraz marginesy zewnętrzne tego obramowania

C. 2 px oraz marginesy wewnętrzne tego obramowania

D. 20 px oraz marginesy wewnętrzne tego obramowania

Odpowiedź 2 px oraz marginesy na zewnątrz tego obramowania jest prawidłowa ponieważ w definicji stylu CSS ustawiono właściwość border z wartością solid 2px blue co oznacza że element będzie miał obramowanie o grubości 2 pikseli z niebieskim kolorem Dodatkowo użyto właściwości margin z wartością 20px co wskazuje że element ma margines zewnętrzny o szerokości 20 pikseli na każdej stronie Właściwość margin w CSS odnosi się zawsze do przestrzeni na zewnątrz granic elementu co odróżnia ją od padding który dotyczy marginesu wewnętrznego Praktyczne zastosowanie takiego stylu można znaleźć w projektach gdzie projektant chce oddzielić elementy od siebie zachowując równomierne odstępy W ten sposób można tworzyć przejrzyste i estetyczne układy na stronach internetowych Zastosowanie border pozwala również na wizualne wyróżnienie elementów co jest często wykorzystywane w interfejsach użytkownika aby podkreślić ważne informacje Dobrą praktyką jest używanie takich stylizacji aby poprawić czytelność i funkcjonalność strony poprzez jasne rozgraniczenie sekcji oraz zapewnienie odpowiednich odstępów między nimi zgodnie z zasadami UX

Pytanie 17

W wyniku wykonania przedstawionego poniżej kodu JavaScript zmienna x ma wartość:

<script>
    var x = 10;
    x++;
    console.log(x);
</script>

A. 10 i zostanie wypisana w dokumencie HTML.

B. 11 i zostanie wypisana w konsoli przeglądarki internetowej.

C. 10 i zostanie wypisana w głównym oknie przeglądarki internetowej.

D. 11 i zostanie wypisana w oknie pop-up.

Kod w ramce to prosty przykład operacji na zmiennej i użycia konsoli w JavaScript:

<script>
var x = 10;
x++;
console.log(x);
</script>

Najpierw deklarowana jest zmienna `x` z użyciem słowa kluczowego `var` i przypisana jest do niej wartość 10. Następnie operator `x++` to tzw. inkrementacja postfiksowa – zwiększa wartość zmiennej `x` o 1. Po wykonaniu tej instrukcji `x` nie jest już równe 10, tylko 11. Ostatnia linia `console.log(x);` wypisuje aktualną wartość zmiennej do konsoli deweloperskiej przeglądarki, a nie do okna strony czy do popupu.

Z mojego doświadczenia w pracy z JavaScript, `console.log()` to podstawowe narzędzie debugowania. W praktyce, gdy testujesz np. działanie pętli, obsługę formularzy, komunikację AJAX czy manipulację DOM, bardzo często wypisujesz dane właśnie do konsoli, żeby nie zaśmiecać interfejsu użytkownika. To jest zgodne z dobrymi praktykami front-endu: logi techniczne trafiają do konsoli, a nie do użytkownika końcowego.

Warto też zauważyć różnicę między `x++` i `++x`. W tym konkretnym kodzie nie ma znaczenia, bo wartość jest tylko zwiększana i potem logowana, ale w wyrażeniach z przypisaniem kolejność ma już znaczenie. Operator `++` jest typowym elementem składni wielu języków (C, C++, Java, JavaScript), więc dobrze go rozumieć. W nowoczesnym kodzie częściej używa się `let` lub `const` zamiast `var`, ale mechanizm inkrementacji i logowania do konsoli pozostaje taki sam. Podsumowując: po inkrementacji `x` ma wartość 11 i ta wartość jest wyświetlana w konsoli przeglądarki przez `console.log()` – dokładnie tak, jak wskazuje poprawna odpowiedź.

Pytanie 18

Wskaż sposób oznaczania komentarzy wielowierszowych w kodzie PHP.

A. /* treść komentarza*/

B. // treść komentarza

C. / treść komentarza/

D.

Poprawna odpowiedź to zapis w postaci /* treść komentarza */. W języku PHP taki zapis oznacza komentarz wielowierszowy, czyli taki, który może rozciągać się na kilka linii kodu. Komentarz zaczyna się znakiem /* i kończy się dokładnie sekwencją */. Wszystko, co znajduje się pomiędzy tymi znacznikami, jest ignorowane przez interpreter PHP i nie ma wpływu na działanie programu.
Można to wykorzystać np. tak:

/*
Funkcja liczy sumę dwóch liczb
Parametry:
$a – pierwsza liczba
$b – druga liczba
*/
function suma($a, $b) {
return $a + $b;
}

Z mojego doświadczenia dobrze jest używać komentarzy wielowierszowych do opisywania całych bloków logiki, np. większych funkcji, klas albo skomplikowanych fragmentów algorytmu. W dokumentacji i w dobrych projektach często spotyka się też komentarze stylizowane na PHPDoc, np.:

/**
* Zwraca sumę dwóch liczb całkowitych
* @param int $a
* @param int $b
* @return int
*/

To nadal jest zwykły komentarz wielowierszowy, tylko używany zgodnie z pewnym standardem narzędziowym. Moim zdaniem warto wyrabiać sobie nawyk pisania czytelnych komentarzy, ale jednocześnie nie przesadzać – komentarz wielowierszowy powinien wyjaśniać „dlaczego” coś jest zrobione w określony sposób, a nie przepisywać oczywistości z kodu. W praktyce w PHP używa się trzech form komentarzy: // dla jednowierszowych, # (rzadziej, ale też działa) oraz właśnie /* */ dla wielowierszowych. Znajomość tej składni to absolutna podstawa przy pracy z większymi projektami PHP, bo bez niej kod szybko staje się nieczytelny dla innych programistów.

Pytanie 19

Dodanie do tabeli Produkty kolumny data_produkcji zostanie wykonane kwerendą SQL

A. ALTER TABLE Produkty ADD data_produkcji DATE;

B. ALTER TABLE Produkty ADD DATE data_produkcji;

C. ALTER TABLE Produkty DROP COLUMN data_produkcji DATE;

D. ALTER TABLE Produkty DROP data_produkcji DATE;

W poleceniu dotyczącym modyfikacji struktury tabeli bardzo łatwo pomylić składnię, zwłaszcza gdy w grę wchodzą słowa kluczowe ADD, DROP i typy danych. Podstawowa zasada jest taka: jeśli chcemy dodać nową kolumnę, używamy słowa kluczowego `ADD` wraz z nazwą kolumny i jej typem danych. Jeśli chcemy coś usuwać, korzystamy z `DROP` (czasem z dopiskiem `COLUMN`, zależnie od dialektu SQL). Mieszanie tych operacji albo zmiana kolejności elementów sprawia, że zapytanie staje się niepoprawne składniowo albo semantycznie.
Częsty błąd polega na tym, że ktoś próbuje użyć `DROP` tam, gdzie w treści zadania wyraźnie jest mowa o dodaniu kolumny. `DROP` służy do usuwania kolumn lub całych tabel, a nie do ich tworzenia. Jeżeli w instrukcji pojawia się `DROP data_produkcji DATE`, to po pierwsze logika jest odwrotna do wymaganej (bo usuwamy, zamiast dodawać), a po drugie większość systemów nie akceptuje podawania typu danych przy usuwaniu kolumny. W standardowych implementacjach SQL wystarczy `ALTER TABLE Produkty DROP COLUMN data_produkcji;` bez żadnego `DATE` na końcu. Dodawanie typu przy DROP jest po prostu niezgodne ze składnią.
Inny typ nieporozumienia polega na pomyleniu kolejności typu danych i nazwy kolumny. W definicji kolumny po słowie kluczowym `ADD` najpierw podajemy nazwę kolumny, a dopiero potem typ, czyli `ADD nazwa_kolumny TYP`. Konstrukcja w stylu `ADD DATE data_produkcji` wygląda, jakby ktoś traktował `DATE` jak nazwę kolumny, a `data_produkcji` jak typ. Jest to niezgodne zarówno ze składnią SQL, jak i z intuicją czytania definicji tabeli. Z mojego doświadczenia wynika, że ten błąd wynika z przenoszenia nawyków z języków programowania, gdzie czasem typ pisze się przed nazwą zmiennej (np. w C czy Javie), ale w SQL jest odwrotnie.
Dobra praktyka jest taka, żeby zapamiętać prosty wzór: przy dodawaniu kolumny zawsze używamy schematu `ALTER TABLE <tabela> ADD <kolumna> <typ>;`. Bez żadnych dodatkowych słów kluczowych w środku, bez mieszania DROP, bez odwracania kolejności. Warto też mieć w głowie, że przy DROP w większości dialektów nie podajemy typu, tylko samą nazwę kolumny, czasem z dopiskiem `COLUMN`. Takie drobne szczegóły często decydują, czy skrypt migracji bazy zadziała poprawnie, czy wysypie się na błędzie składni, dlatego dobrze jest wyrobić sobie nawyk dokładnego czytania treści zadania i rozumienia, czy w danym momencie coś dodajemy, czy usuwamy.

Pytanie 20

Co powinno znaleźć się w KAŻDEJ tabeli, aby baza działała poprawnie i spójnie?

A. klucz FOREIGN KEY z NOT NULL

B. klucz PRIMARY KEY (unikalny i niepusty)

C. klucze PRIMARY KEY i FOREIGN KEY

D. klucz obcy z NOT NULL i UNIQUE

Każda tabela powinna mieć klucz główny (PRIMARY KEY) - pole o wartościach UNIKALNYCH i NIEPUSTYCH, które jednoznacznie identyfikuje każdy wiersz. Bez niego trudno odróżnić rekordy i utrzymać spójność. Dlatego w każdej tabeli potrzebny jest klucz główny.

Pytanie 21

Czy przedstawione w języku CSS ustawienia czcionki będą dotyczyć dla

* {
    font-family: Tahoma;
    color: Teal;
}

A. znaczników z klasą przypisaną równą *

B. całego dokumentu HTML, jako domyślne formatowanie dla wszystkich elementów strony

C. znaczników o id równym *

D. całego dokumentu HTML, niezależnie od późniejszych reguł CSS

Właściwość CSS zastosowana w podanym kodzie dotyczy wszystkich elementów HTML na stronie, ponieważ użycie selektora * oznacza, że formatowanie będzie miało zastosowanie do każdego elementu, niezależnie od jego typu. Oznacza to, że czcionka Tahoma oraz kolor Teal będą domyślnie stosowane do tekstu we wszystkich znacznikach HTML. Tego rodzaju podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w projektowaniu stron, ponieważ pozwala na jednolite formatowanie bez konieczności stylizowania każdego elementu z osobna. Przykładem zastosowania może być stworzenie spójnego wyglądu strony, gdzie wszystkie nagłówki, akapity i inne teksty mają ten sam styl, co poprawia czytelność i estetykę. Dodatkowo, takie zastosowanie stylów jest efektywne, gdyż zmiana stylu w kontekście całej strony odbywa się poprzez edytowanie jednego miejsca w kodzie CSS, co oszczędza czas i zmniejsza ryzyko błędów.

Pytanie 22

Jakie dane zostaną pokazane w wyniku wykonania podanego zapytania SQL na 8 rekordach w tabeli zwierzeta?

SELECT imie FROM zwierzeta
WHERE rodzaj = 2
AND szczepienie = 2016;

id	rodzaj	imie	wlasciciel	szczepienie	opis
1	1	Fafik	Adam Kowalski	2016	problemy z uszami
2	1	Brutus	Anna Wysocka	2016	zapalenie krtani
4	1	Saba	Monika Nowak	2015	antybiotyk
5	1	Alma	Jan Kowalewski	NULL	antybiotyk
6	2	Figaro	Anna Kowalska	NULL	problemy z uszami
7	2	Dika	Katarzyna Kowal	2016	operacja
8	2	Fuks	Jan Nowak	2016	antybiotyk

A. Figaro, Dika, Fuks

B. Anna Kowalska, Jan Nowak

C. Dika, Fuks

D. Fafik, Brutus, Dika, Fuks

W zapytaniu SQL określono, że chcemy wybrać kolumnę 'imie' z tabeli 'zwierzeta' dla rekordów, które spełniają dwa warunki: 'rodzaj' równa się 2 oraz 'szczepienie' równa się 2016. Analizując dane z tabeli, widzimy, że rekordy spełniające oba te kryteria to rekordy o ID 7 i 8, gdzie imiona to 'Dika' i 'Fuks'. Jest to poprawna odpowiedź, ponieważ jedynie te dwa rekordy mają 'rodzaj' równe 2 i 'szczepienie' równe 2016. Takie podejście do zapytań SQL jest zgodne z praktykami branżowymi, które uczą, by precyzyjnie definiować warunki filtrowania danych. Dzięki temu można efektywnie zarządzać danymi i uzyskiwać jedynie te informacje, które są istotne dla bieżącej analizy czy raportu. Warto zauważyć, że zastosowanie logicznej operacji 'AND' jest kluczowe, gdy chcemy, aby wszystkie określone warunki były spełnione jednocześnie. W różnych systemach baz danych, takich jak MySQL czy PostgreSQL, takie zapytania są powszechne i pomagają w utrzymaniu precyzyjnych i wydajnych operacji na danych.

Pytanie 23

Określ na podstawie diagramu, jaką liczebność należy zdefiniować przy związku pomiędzy encjami Podręcznik i Wydawnictwo zakładając, że dane dotyczące różnych podręczników odpowiadają jednemu wydawnictwu.

A. 1-N (1 przy encji Podręcznik, N przy encji Wydawnictwo)

B. 1-1 (1 przy encji Podręcznik, 1 przy encji Wydawnictwo)

C. N-1 (N przy encji Podręcznik, 1 przy encji Wydawnictwo)

D. M-N (M przy encji Podręcznik, N przy encji Wydawnictwo)

Opisany w pytaniu związek jasno sugeruje sytuację, w której wiele różnych podręczników jest powiązanych z jednym wydawnictwem. To typowy przypadek relacji N–1, czyli wiele‑do‑jednego z punktu widzenia encji Podręcznik. Błędne odpowiedzi wynikają zwykle z pomylenia kierunku patrzenia na relację albo z prób „uogólnienia” modelu ponad to, co naprawdę wynika z założeń. Relacja 1–1 między Podręcznik a Wydawnictwo oznaczałaby, że każdemu wydawnictwu odpowiada dokładnie jeden podręcznik i odwrotnie. To kompletnie nie pasuje do realnego świata, gdzie wydawnictwa mają całe katalogi książek. W modelowaniu danych 1–1 stosuje się rzadko, raczej do technicznego dzielenia tabeli, a nie do takich typowo biznesowych bytów jak książka i wydawnictwo. Odpowiedź 1–N jest myląca, bo odwraca kierunek: oznaczałaby, że pojedynczy podręcznik jest powiązany z wieloma wydawnictwami. To byłby przypadek, gdzie ten sam egzemplarz podręcznika ma kilku wydawców jednocześnie, co jest sprzeczne z treścią zadania. Czasem ktoś myli tu pojęcie „wiele wydań w różnych wydawnictwach”, ale wtedy relacja i tak jest między wydaniem a wydawnictwem, a nie między jednym podręcznikiem a wieloma wydawnictwami w tym samym modelu. Z kolei M–N (lub M–N/M–N w różnych notacjach) opisuje sytuację, w której wiele podręczników może być powiązanych z wieloma wydawnictwami i wymagałaby dodatkowej tabeli asocjacyjnej. To podejście jest stosowane np. przy relacji Student–Przedmiot, ale tutaj zadanie wyraźnie mówi, że różne podręczniki „odpowiadają jednemu wydawnictwu”, więc nie ma podstaw do wprowadzania związku wiele‑do‑wielu. Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś próbuje projektować „na zapas” i zakłada wszystkie możliwe warianty, zamiast trzymać się dokładnie specyfikacji i odróżniać kierunek relacji: z perspektywy podręcznika jest jeden wydawca, z perspektywy wydawnictwa jest wiele podręczników, stąd poprawne N–1.

Pytanie 24

Która para znaczników HTML daje (bez stylów CSS) taki sam efekt wizualny - pogrubienie tekstu?

A. <b> i <strong>

B. <b> i <big>

C. <p> i <h2>

D. <meta> i <title>

Znaczniki <b> i <strong> domyślnie dają ten sam efekt wizualny - pogrubienie tekstu. Różnią się jednak znaczeniem (semantyką): <b> to czysto wizualne pogrubienie, a <strong> oznacza treść WAŻNĄ, co wykorzystują m.in. czytniki ekranu i wyszukiwarki. Podobna para to <i> i <em> (pochylenie). Dlatego wizualnie identyczny efekt daje para <b> i <strong>.

Pytanie 25

Aby dodać wpis do tabeli Pracownicy, konieczne jest użycie polecenia SQL

A. INSERT INTO Pracownicy VALUES ("Jan", "Kowalski");

B. INSERT VALUES Pracownicy INTO (Jan, Kowalski);

C. INSERT (Jan), (Kowalski) INTO TABLE Pracownicy;

D. INSERT VALUES (Jan; Kowalski) INTO Pracownicy;

Odpowiedź "INSERT INTO Pracownicy VALUES ("Jan", "Kowalski");" jest poprawna, ponieważ jest zgodna z podstawową składnią języka SQL służącego do dodawania nowych rekordów do tabeli. Polecenie INSERT INTO jest używane w celu wstawienia nowych danych do określonej tabeli w bazie danych, a wartości, które mają zostać dodane, umieszczane są w nawiasach, oddzielone przecinkami. W tym przypadku dodajemy dwa pola: imię oraz nazwisko pracownika. Wartości są otoczone cudzysłowami, co jest wymagane dla typów danych tekstowych. Taki zapis jest zgodny z normami SQL i jest najlepszą praktyką, gdyż zapewnia jasność i jednoznaczność operacji. Przykładowo, w rzeczywistych aplikacjach zarządzania danymi w firmach, często spotykamy się z sytuacjami, gdzie dodawanie nowych pracowników do bazy danych jest rutynowym zadaniem, a zrozumienie poprawnej składni SQL jest kluczowe dla efektywnej pracy. Warto również pamiętać, że korzystanie z parametrów w zapytaniach SQL w aplikacjach produkcyjnych zwiększa bezpieczeństwo danych i minimalizuje ryzyko ataków typu SQL Injection.

Pytanie 26

Jaką wartość zwróci funkcja

empty($a);

w języku PHP, gdy zmienna

$a

będzie miała wartość liczbową równą 0?

A. TRUE

B. NULL

C. 0

D. FALSE

Funkcja empty() w PHP służy do sprawdzania, czy zmienna jest pusta. Zmienna uznawana jest za pustą, jeśli nie istnieje, ma wartość NULL, jest równoważna FALSE, jest pustym ciągiem (''), jest pustą tablicą lub ma wartość 0. W przypadku zmiennej $a, która ma wartość liczbową równą 0, funkcja empty($a) zwróci TRUE, co oznacza, że zmienna jest uznawana za pustą. Kluczowym aspektem jest zrozumienie, że w PHP wartość 0 jest interpretowana jako fałszywa w kontekście logicznym, a tym samym spełnia kryteria funkcji empty(). Praktyczne zastosowanie tej funkcji można zauważyć w wielu aspektach programowania: na przykład podczas walidacji danych wejściowych w formularzach, gdzie chcemy upewnić się, że użytkownik nie pozostawił pustych pól. Dobrą praktyką jest użycie empty() zamiast bezpośrednich porównań, ponieważ jest bardziej odporna na różne typy danych oraz zrozumiała w kontekście semantycznym, co poprawia czytelność kodu.

Pytanie 27

Podana linia kodu została napisana w języku?

document.getElementById("paragraf1").innerHTML = wynik;

A. PHP

B. C#

C. Python

D. JavaScript

Odpowiedź JavaScript jest prawidłowa, ponieważ linia kodu, którą przedstawiono, wykorzystuje standardową metodę DOM (Document Object Model) do dynamicznej manipulacji zawartością HTML. W kodzie 'document.getElementById("paragraf1").innerHTML = wynik;' funkcja 'getElementById' służy do odnajdywania elementu HTML o identyfikatorze 'paragraf1'. Następnie, przypisanie wartości zmiennej 'wynik' do 'innerHTML' tego elementu zmienia jego zawartość tekstową. JavaScript jest głównym językiem do tworzenia interaktywnych stron internetowych i umożliwia programistom tworzenie dynamicznych funkcjonalności. Przykład praktycznego użycia to sytuacja, gdy na stronie internetowej chcemy wyświetlić obliczone wyniki w czasie rzeczywistym, np. w aplikacjach kalkulatorów online. W kontekście standardów branżowych, używanie DOM do manipulacji elementami HTML w JavaScript jest uważane za dobrą praktykę, a jego znajomość jest niezbędna dla każdego web developera.

Pytanie 28

Integralność encji w bazie danych zostanie zachowana, jeżeli między innymi:

A. każdej kolumnie zostanie przypisany typ danych

B. dla każdej tabeli zostanie zdefiniowany klucz główny

C. klucz główny będzie zawsze liczbą całkowitą

D. każdy klucz główny będzie miał odpowiadający klucz obcy w innej tabeli

Integralność encji to reguła wymagająca, by każda tabela (encja) miała klucz główny, którego wartości są unikatowe i różne od NULL. Dzięki temu każdy wiersz da się jednoznacznie zidentyfikować, a w tabeli nie powstaną duplikaty „tego samego” rekordu. To jeden z filarów modelu relacyjnego - obok integralności dziedzinowej (poprawny typ/zakres wartości) i referencyjnej (zgodność klucza obcego z głównym). Dlatego integralność encji zachowuje się, definiując dla każdej tabeli klucz główny.

Pytanie 29

W zaprezentowanym fragmencie dokumentu HTML ustalono stylowanie CSS dla selektora klasy "menu", aby kolor tła tego elementu był zielony. Które z poniższych określeń stylu CSS odpowiada temu stylowaniu?

<div class="menu"></div>

A. div.menu { background-color: green; }

B. #menu { background-color: rgb(0,255,0); }

C. menu { background-color: rgb(0,255,0); }

D. div:menu { color: green; }

Odpowiedź div.menu { background-color: green; } jest prawidłowa, ponieważ odnosi się do selektora klasy w języku CSS. W HTML, atrybut class jest używany do przypisywania elementom jednej lub wielu klas, które mogą być następnie stylizowane w CSS. Selektor klasy jest definiowany przez poprzedzenie nazwy klasy kropką, co pozwala na stylizację wszystkich elementów używających tej klasy. W przypadku selektora div.menu, stylizacja dotyczy wszystkich elementów div z klasą menu. Użycie właściwości background-color z wartością green ustawia zielone tło dla zdefiniowanego elementu. Taki sposób definiowania stylów jest zgodny z dobrymi praktykami, które zalecają użycie klas do stylizacji wielokrotnego użytku w celu zwiększenia elastyczności i czytelności kodu. Ponadto używanie nazw klas i odpowiednich selektorów pozwala na łatwe zarządzanie stylistyką większych projektów, co jest kluczowe w rozwoju współczesnych stron internetowych. Warto zauważyć, że stosowanie klas zamiast identyfikatorów jest bardziej elastyczne, ponieważ jedna klasa może być przypisana do wielu elementów, podczas gdy identyfikator musi być unikalny w całym dokumencie.

Pytanie 30

W języku JavaScript, aby zweryfikować, czy liczba leży w zakresie 100,200>, należy użyć:

A. if(liczba<100 || liczba>=200)

B. if(liczba<100 && liczba<=200)

C. if(liczba>100 && liczba <=200)

D. if (liczba>100 || liczba<=200)

Aby sprawdzić, czy liczba znajduje się w przedziale od 100 do 200 włącznie w języku JavaScript, należy użyć operatora logicznego AND (&&). Wyrażenie if(liczba > 100 && liczba <= 200) oznacza, że liczba musi być większa niż 100 oraz jednocześnie mniejsza lub równa 200. Przykład: jeśli mamy liczby 150 i 250, to 150 spełnia warunki tego warunku (jest większa od 100 i mniejsza lub równa 200), podczas gdy 250 nie spełnia (jest większa od 200). Kluczowe jest zrozumienie operatorów porównania oraz logicznych w JavaScript. Zgodnie z ECMAScript, językiem, na którym oparty jest JavaScript, użycie operatora AND w tym kontekście jest standardowym podejściem do określenia, czy wartość znajduje się w danym przedziale. Poprawne użycie tych operatorów jest istotne dla logiki programów oraz dostosowywania warunków do różnych sytuacji, co jest niezbędne w codziennej pracy programisty.

Pytanie 31

Polecenie DBCC CHECKDB ('sklepAGD', Repair_fast) w systemie MS SQL Server

A. sprawdzi spójność bazy danych i naprawi uszkodzone indeksy

B. sprawdzi spójność konkretnej tabeli i naprawi uszkodzone dane

C. przeprowadzi kontrolę spójności bazy danych i wykona kopię zapasową

D. zweryfikuje spójność danej tabeli

Polecenie DBCC CHECKDB jest kluczowym narzędziem w MS SQL Server do monitorowania integralności bazy danych. Użycie opcji Repair_fast sprawia, że system nie tylko sprawdza spójność bazy danych, ale także podejmuje działania naprawcze w przypadku wykrycia uszkodzonych indeksów. Uszkodzone indeksy mogą znacząco wpływać na wydajność zapytań oraz ogólną stabilność bazy danych. Przykładem zastosowania CHECKDB z Repair_fast może być sytuacja, w której administrator zauważa spowolnienie działania aplikacji. W takim przypadku, uruchomienie tego polecenia pozwala na szybką diagnozę i naprawę ewentualnych problemów z indeksami, co przywraca optymalną wydajność. W praktyce zaleca się regularne wykonywanie tego polecenia w celu zapobiegania problemom oraz zapewnienia zdrowia bazy danych. Standardy branżowe sugerują także, aby przed wykonaniem jakiejkolwiek naprawy, w tym Repair_fast, zawsze tworzyć kopię zapasową bazy danych, co pozwala na minimalizację ryzyka utraty danych.

Pytanie 32

Jak określa się część strukturalnego języka zapytań, która dotyczy tworzenia zapytań do bazy danych za pomocą polecenia SELECT?

A. SQL DML (ang. Data Manipulation Language)

B. SQL DCL (ang. Data Control Language)

C. SQL DQL (ang. Data Query Language)

D. SQL DDL (ang. Data Definition Language)

SQL DQL, czyli Data Query Language, to podzbiór SQL, który koncentruje się na formułowaniu zapytań do baz danych, w szczególności za pomocą polecenia SELECT. DQL umożliwia użytkownikom wydobywanie danych z bazy w sposób, który jest zarówno elastyczny, jak i wydajny. Przykładem zastosowania DQL jest zapytanie, które pozwala na wyciągnięcie informacji o klientach z tabeli 'Klienci', gdzie warunki mogą być określone przez klauzule WHERE, ORDER BY lub GROUP BY. Dzięki DQL, można również stosować różne funkcje agregujące, takie jak COUNT, SUM, AVG, co pozwala na analizę danych na bardziej zaawansowanym poziomie. W praktyce, umiejętność posługiwania się DQL jest kluczowa dla analityków danych oraz programistów, którzy pracują z bazami danych, ponieważ umożliwia efektywne zarządzanie i raportowanie wyników. Poznanie DQL jest niezbędne dla każdego, kto zamierza skutecznie korzystać z systemów zarządzania bazami danych, takich jak MySQL, PostgreSQL czy Oracle.

Pytanie 33

Co robi polecenie:

GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO pracownik;

A. kopiuje uprawnienia z klienci na pracownik

B. odbiera pracownik wszystkie prawa do klienci

C. nadaje użytkownikowi pracownik wszystkie prawa do tabeli klienci

D. nadaje grupie klienci prawa do tabeli pracownik

Polecenie GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO pracownik; nadaje użytkownikowi pracownik WSZYSTKIE prawa do obiektu klienci (tabeli). Dlatego nadaje użytkownikowi pracownik wszystkie prawa do tabeli klienci.

Pytanie 34

Jaką kompetencję społeczną ma osoba, która potrafi wyrażać swoje zdanie i bronić swoich racji, nie naruszając przy tym granic własnych ani innych ludzi?

A. asertywność

B. akomodacja

C. konformizm

D. empatia

Asertywność to kompetencja społeczna polegająca na otwartym wyrażaniu własnego zdania i obronie swoich racji z poszanowaniem granic - zarówno własnych, jak i innych osób. To postawa równowagi: ani uległa, ani agresywna. Dlatego opisaną kompetencją jest asertywność.

Pytanie 35

Funkcję mysqli_num_rows() w PHP można wywołać po wykonaniu zapytania:

SELECT

INSERT

UPDATE

DELETE

Funkcja mysqli_num_rows() zwraca liczbę wierszy w zbiorze wynikowym i ma sens tylko wtedy, gdy zapytanie taki zbiór zwraca - czyli po SELECT (lub np. SHOW). Przekazuje się jej wynik zapytania, np. $w = mysqli_query($db, "SELECT * FROM klienci"); $ile = mysqli_num_rows($w);. Dla zapytań modyfikujących dane liczbę zmienionych wierszy podaje inna funkcja - mysqli_affected_rows(). Dlatego mysqli_num_rows() stosuje się po zapytaniu SELECT.

Pytanie 36

Jakie imiona spełniają warunki klauzuli LIKE w podanym zapytaniu?

SELECT imie FROM mieszkancy WHERE imie LIKE '_r%';

A. Gerald, Jarosław, Marek, Tamara

B. Krzysztof, Krystyna, Romuald

C. Rafał, Rebeka, Renata, Roksana

D. Arleta, Krzysztof, Krystyna, Tristan

No, więc ta odpowiedź jest totalnie na miejscu, bo klauzula LIKE w SQL służy do szukania ciągów, które pasują do jakiegoś wzoru. W tym przypadku wzór '_r%' mówi nam, że przed literą 'r' musi być dokładnie jeden dowolny znak, a po 'r' może być cokolwiek. Jak spojrzymy na imiona, które wybrałeś, 'Arleta' i 'Krzysztof' mają 'r' na drugiej pozycji, a 'Krystyna' i 'Tristan' na trzeciej. Czyli wszystko się zgadza. W ogóle, klauzula LIKE jest super przydatna w wyszukiwaniu danych, na przykład w aplikacjach, gdy chcemy znaleźć kogoś po imieniu czy nazwisku. A ten symbol '%' to genialny sposób na dopasowywanie, bo pozwala na różne kombinacje. Fajna sprawa, nie?

Pytanie 37

Co zazwyczaj wchodzi w skład frameworka?

A. zarządzanie komunikacją z bazą oraz mechanizm uruchamiania i przetwarzania akcji

B. certyfikat HTTP oraz mechanizm przetwarzania akcji

C. obsługa błędów i domena

D. wbudowany serwer i obsługa formularzy

Framework dostarcza gotowy szkielet aplikacji, a w jego skład wchodzą m.in. mechanizmy zarządzania komunikacją z bazą danych oraz uruchamiania i przetwarzania akcji (żądań) - czyli „rusztowanie”, na którym programista buduje logikę. Dzięki temu nie pisze się tych elementów od zera. Dlatego framework zawiera obsługę bazy oraz przetwarzanie akcji.

Pytanie 38

Hermetyzacja to zasada programowania obiektowego, która mówi, że:

A. typy pól mogą zmieniać się dynamicznie w zależności od danych

B. pola i metody używane tylko wewnątrz klasy ogranicza się zasięgiem private lub protected

C. klasy i obiekty mogą współdzielić funkcjonalność

D. klasy mogą mieć metody wirtualne implementowane w klasach pochodnych

Hermetyzacja (enkapsulacja) to zasada programowania obiektowego polegająca na ukrywaniu wewnętrznych szczegółów obiektu: pola i metody przeznaczone tylko do użytku wewnątrz klasy oznacza się modyfikatorami private lub protected, a na zewnątrz udostępnia jedynie potrzebny interfejs (public). Dostęp do ukrytych pól odbywa się przez metody (np. gettery i settery), co pozwala kontrolować poprawność danych. Dzięki temu zmiana wnętrza klasy nie psuje kodu, który z niej korzysta. Dlatego hermetyzacja oznacza ograniczanie zasięgu pól i metod do private/protected.

Pytanie 39

Zgodnie z aktualnie obowiązującym w Polsce prawem, osoby z wykształceniem inżynieryjno-technicznym są zobowiązane do odbywania szkoleń BHP w regularnych odstępach czasu, które nie powinny być dłuższe niż co

A. 5 lat

B. 1 rok

C. 6 lat

D. 8 lat

Odpowiedź 1 jest poprawna, ponieważ zgodnie z polskim prawem, okresowe szkolenia BHP dla pracowników inżynieryjno-technicznych powinny odbywać się co najmniej raz w roku. Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 roku Kodeks pracy oraz przepisy wykonawcze szczegółowo regulują kwestie dotyczące bezpieczeństwa i higieny pracy. Szkolenia te są istotne, aby zapewnić pracownikom aktualną wiedzę na temat potencjalnych zagrożeń w miejscu pracy oraz zasad postępowania w sytuacjach awaryjnych. W praktyce, coroczne szkolenia BHP umożliwiają firmom dostosowanie się do zmieniających się przepisów oraz nowych technologii, co wpływa na wzrost bezpieczeństwa. Przykładem może być sytuacja, w której wprowadzenie nowego sprzętu wymaga przeszkolenia pracowników z zakresu jego obsługi oraz związanych z nim zagrożeń. Dodatkowo, regularne szkolenia pomagają w budowaniu kultury bezpieczeństwa w firmie, co jest kluczowym elementem w zarządzaniu ryzykiem.

Pytanie 40

Do czego służy w SQL polecenie ALTER TABLE?

A. do modyfikowania kolumn (struktury) tabeli

B. do modyfikowania danych w rekordach

C. do usuwania tabeli z bazy

D. do dodawania tabeli do bazy

Polecenie ALTER TABLE należy do języka definicji danych (DDL) i służy do MODYFIKOWANIA STRUKTURY istniejącej tabeli - dodawania, usuwania lub zmiany kolumn oraz ograniczeń. Nie zmienia samych danych w wierszach. Dlatego ALTER TABLE służy do modyfikowania kolumn (struktury) tabeli.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej