Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 20 kwietnia 2026 13:48
Data zakończenia: 20 kwietnia 2026 14:12

Egzamin zdany!

Wynik: 34/40 punktów (85,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W zamieszczonym kodzie PHP, zamiast znaków zapytania powinien być wyświetlony komunikat:

$x = mysql_query('SELECT * FROM mieszkancy');
if (!$x)
    echo '??????????????????????';

A. Błąd w trakcie przetwarzania zapytania

B. Niepoprawna nazwa bazy danych

C. Zapytanie zostało poprawnie przetworzone

D. Niepoprawne hasło do bazy danych

W przedstawionym kodzie PHP, komunikat "??????????????????????" powinien wskazywać na błąd przetwarzania zapytania SQL. Kiedy wynik funkcji mysql_query() jest równy fałszowi (false), oznacza to, że zapytanie nie mogło zostać poprawnie wykonane. Może to być spowodowane różnymi czynnikami, takimi jak błędy w składni zapytania, problemy z połączeniem z bazą danych, lub nieprawidłowe tabele. W tym przypadku, dobrym podejściem jest użycie funkcji mysql_error() w celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji na temat natury błędu. Przykład poprawnego kodu mógłby wyglądać tak: $x = mysql_query('SELECT * FROM mieszkancy'); If (!$x) { echo mysql_error(); } Używanie tej metody pomaga w diagnostyce problemu i pozwala na szybsze jego rozwiązanie. Znalezienie i naprawienie błędów w zapytaniach SQL jest kluczowe w pracy z bazami danych, szczególnie w kontekście aplikacji internetowych, które muszą być niezawodne i efektywne.

Pytanie 2

Czym jest DBMS?

A. Kaskadowy arkusz stylów do opisu wyglądu witryny www

B. Strukturalny język zapytań do bazy danych

C. System zarządzania bazą danych

D. Obiektowy język programowania służący do tworzenia stron www

DBMS, czyli System Zarządzania Bazą Danych, to oprogramowanie, które umożliwia tworzenie, zarządzanie i manipulowanie danymi w bazach danych. Pozwala na efektywne przechowywanie, organizowanie i odzyskiwanie informacji, co jest kluczowe w każdej aplikacji wymagającej przetwarzania danych. Przykłady popularnych systemów DBMS to MySQL, PostgreSQL oraz Oracle Database. DBMS zapewnia nie tylko bezpieczeństwo danych, lecz także umożliwia współdzielenie informacji między użytkownikami. Stosuje mechanizmy kontroli dostępu, co chroni dane przed nieautoryzowanym dostępem. Dobre praktyki w zarządzaniu bazą danych obejmują normalizację danych, co zapobiega redundancji i poprawia integralność danych. W przypadku rosnących zbiorów danych, DBMS wspiera także skalowalność, co jest niezbędne w aplikacjach internetowych, gdzie liczba użytkowników może przeszło wzrosnąć. Ponadto, DBMS wykorzystuje język SQL (Structured Query Language) do wykonywania zapytań, co jest standardem branżowym dla interakcji z bazami danych.

Pytanie 3

W tabeli psy znajdują się kolumny: imię, rasa, telefon_właściciela, rok_szczepienia. Jakie polecenie SQL należy zastosować, aby znaleźć numery telefonów właścicieli psów, które zostały zaszczepione przed 2015 rokiem?

A. SELECT imię, rasa FROM psy WHERE rok_szczepienia > 2015

B. SELECT telefon_właściciela FROM psy WHERE rok_szczepienia < 2015

C. SELECT telefon_właściciela FROM psy WHERE rok_szczepienia > 2015

D. SELECT psy FROM rok_szczepienia < 2015

Wybrana odpowiedź jest poprawna, ponieważ precyzyjnie określa, jak za pomocą języka SQL można uzyskać telefony właścicieli psów, których szczepienia miały miejsce przed rokiem 2015. W poleceniu SQL używamy klauzuli SELECT, aby wybrać konkretne kolumny z tabeli. W tym przypadku interesuje nas kolumna 'telefon_wlasciciela'. Klauzula WHERE służy do filtrowania danych, co pozwala na zastosowanie warunku, który musi być spełniony, aby rekordy zostały zwrócone. Warunek 'rok_szczepienia < 2015' jest logiczny i zgodny z wymaganiami pytania. Taka konstrukcja zapytania jest zgodna z najlepszymi praktykami, ponieważ jasno określa, co chcemy uzyskać oraz jakie kryteria muszą zostać spełnione. Przykładowe zastosowanie tego typu zapytania może obejmować analizę danych dotyczących zdrowia psów, co jest istotne dla weterynarzy, hodowców czy właścicieli zwierząt. Umożliwia to podejmowanie świadomych decyzji dotyczących opieki zdrowotnej zwierząt.

Pytanie 4

Na zaprezentowanym schemacie bazy danych biblioteka, elementy takie jak: czytelnik, wypożyczenie oraz książka stanowią

A. encje

B. pola

C. atrybuty

D. krotki

Prawidłowo – na takim schemacie bazy danych „czytelnik”, „wypożyczenie” i „książka” to encje. W modelowaniu danych najpierw identyfikujemy obiekty świata rzeczywistego, które chcemy odwzorować w systemie. W przypadku biblioteki naturalnymi obiektami są właśnie czytelnik, książka i konkretne wypożyczenie. W notacji ERD (Entity‑Relationship Diagram) każdy z tych obiektów opisujemy jako encję, a potem dopiero dodajemy jej atrybuty oraz relacje z innymi encjami. Na schemacie widzisz trzy prostokąty – to są właśnie encje. Każda encja ma zestaw atrybutów: dla encji „czytelnik” są to np. imię, nazwisko, ulica, miejscowość; dla encji „książka” – tytuł, autor, rok wydania; dla encji „wypożyczenie” – daty wypożyczenia i zwrotu, klucze obce do czytelnika i książki. W relacyjnej bazie danych te encje są potem najczęściej odwzorowane jako tabele: tabela CZYTELNIK, WYPOZYCZENIE, KSIAZKA. To jest dokładnie zgodne z dobrymi praktykami projektowania: najpierw model koncepcyjny (encje i relacje), dopiero później model logiczny (tabele, klucze, typy danych). Z mojego doświadczenia przy każdym poważniejszym projekcie bazodanowym analitycy najpierw rysują diagram encji, bo to pomaga zrozumieć domenę biznesową. Dzięki poprawnemu rozróżnieniu encji od atrybutów można uniknąć błędów typu powtarzanie tych samych danych w wielu miejscach czy trudności z raportowaniem. W bibliotece na przykład wypożyczenie musi być osobną encją, bo opisuje zdarzenie w czasie, ma własne atrybuty (daty) i łączy dwie inne encje relacjami. Taki sposób modelowania jest zgodny z klasycznymi podręcznikami baz danych (model encja‑związek) oraz z zasadami normalizacji.

Pytanie 5

W algebrze relacji działanie selekcji polega na

A. wybór krotek, które spełniają określone warunki

B. wybór krotek, które nie zawierają wartości NULL

C. usunięciu pustych wierszy

D. usunięciu krotek z powtórzonymi polami

Wybieranie krotek niezawierających wartości NULL nie jest operacją selekcji w kontekście algebry relacji, ponieważ selekcja ma na celu filtrację krotek na podstawie określonych warunków, a nie jedynie na podstawie obecności lub braku wartości NULL. W praktyce, aby wykluczyć wartości NULL, można zastosować dodatkowe warunki w operacji selekcji, ale to nie definiuje samej operacji selekcji. Z kolei eliminacja pustych wierszy jest związana z usuwaniem krotek, które nie zawierają żadnych danych, co także nie jest równoznaczne z operacją selekcji. Ta operacja odnosi się bardziej do czyszczenia danych niż do ich wybierania na podstawie określonych kryteriów. Ponadto, eliminacja krotek z powtarzającymi się polami nie jest tożsama z selekcją, ponieważ dotyczy bardziej operacji usuwania duplikatów, które są zazwyczaj realizowane przez operacje takie jak DISTINCT w SQL, a nie przez selekcję, która ma na celu wybór krotek na podstawie warunków logicznych. W algebrze relacji kluczowe jest rozróżnienie między operacjami filtrowania danych a operacjami modyfikacji danych, co jest istotne w kontekście projektowania baz danych oraz w zapewnieniu integralności danych.

Pytanie 6

W instrukcji CREATE TABLE w SQL atrybut wskazujący, która kolumna w tabeli pełni rolę klucza podstawowego, to

A. IDENTITY FIELD

B. MAIN KEY

C. UNIQUE

D. PRIMARY KEY

Odpowiedź 'PRIMARY KEY' jest poprawna, ponieważ w poleceniu CREATE TABLE w SQL, klucz podstawowy jest definiowany właśnie za pomocą tego atrybutu. Klucz podstawowy to unikalny identyfikator dla każdej wiersza w tabeli, co oznacza, że wartość w tej kolumnie musi być unikalna i nie może być pusta. Definiowanie klucza podstawowego jest kluczowe dla zapewnienia integralności danych oraz efektywności operacji na bazie danych, ponieważ umożliwia szybkie wyszukiwanie i sortowanie. Na przykład, jeśli tworzysz tabelę 'Użytkownicy', możesz zdefiniować kolumnę 'UserID' jako klucz podstawowy, co zagwarantuje, że każdy użytkownik ma unikalny identyfikator. Warto również pamiętać, że w praktyce, jeśli nie określisz klucza podstawowego, baza danych nie będzie mogła zapewnić unikalności w tabeli, co może prowadzić do problemów z danymi. Zgodnie z dobrymi praktykami, klucz podstawowy powinien być stabilny oraz niezmienny, co oznacza, że nie powinno się go zmieniać po jego utworzeniu.

Pytanie 7

Aby w tabeli praca, tworzonej w SQL, dodać warunek w kolumnie stawka, który nakazuje przyjmowanie dodatnich wartości rzeczywistych mniejszych niż 50, należy zastosować zapis

A. ... stawka float CHECK(stawka IN (0, 50.00))

B. ... stawka float CHECK(stawka>0 OR stawka<50.00)

C. ... stawka float CHECK(stawka BETWEEN 0 AND 50.00)

D. ... stawka float CHECK(stawka>0 AND stawka<50.00)

Aby w tabeli SQL dodać warunek dla kolumny 'stawka', który zapewni, że wartości będą rzeczywiste, dodatnie i mniejsze od 50, należy skorzystać z klauzuli CHECK. Odpowiedni zapis to 'CHECK(stawka > 0 AND stawka < 50.00)'. Klauzula CHECK w SQL pozwala na definiowanie ograniczeń dla wartości kolumny, co jest kluczowe w zapewnieniu integralności danych. W tym przypadku, użycie operatora AND jest istotne, ponieważ umożliwia jednoczesne sprawdzenie dwóch warunków: że 'stawka' jest większa od 0 oraz mniejsza od 50. Zastosowanie tego warunku jest zgodne z zasadami normalizacji bazy danych, która ma na celu eliminację nieprawidłowych danych. Przykładowo, jeśli spróbujesz wprowadzić wartość 0 lub 50 do kolumny 'stawka', system zwróci błąd, co zapobiega wprowadzeniu niepożądanych danych. Takie podejście jest również zalecane w standardach SQL, takich jak ANSI SQL, które podkreślają znaczenie walidacji danych.

Pytanie 8

Jakie są prawidłowe kroki w kolejności, które należy podjąć, aby nawiązać współpracę między aplikacją internetową działającą na serwerze a bazą SQL?

A. zapytanie do bazy, wybór bazy, wyświetlenie na stronie WWW, zamknięcie połączenia

B. wybór bazy danych, nawiązanie połączenia z serwerem baz danych, zapytanie do bazy, wyświetlenie na stronie WWW, zamknięcie połączenia

C. wybór bazy, zapytanie do bazy, nawiązanie połączenia z serwerem baz danych, wyświetlenie na stronie WWW, zamknięcie połączenia

D. nawiązanie połączenia z serwerem baz danych, wybór bazy, zapytanie do bazy - wyświetlane na stronie WWW, zamknięcie połączenia

Analizując inne odpowiedzi, można dostrzec kilka kluczowych nieprawidłowości. W pierwszej z nich podano, że należy najpierw wybrać bazę, co jest nielogiczne, ponieważ przed dokonaniem wyboru bazy konieczne jest nawiązanie połączenia z serwerem. Bez tego połączenia aplikacja nie ma możliwości komunikacji z bazą danych, a zatem nie można dokonać wyboru bazy. Kolejna odpowiedź sugeruje, że zapytanie do bazy powinno nastąpić przed dokonaniem wyboru bazy, co także jest błędne. Zapytania SQL są wykonywane w kontekście określonej bazy danych, więc konieczne jest jej wcześniejsze wybranie. Podobnie, trzecia odpowiedź wprowadza mylne rozumienie kolejności operacji, sugerując, że wyświetlenie danych może nastąpić bez wcześniejszego zapytania do bazy. To podejście ignoruje fakt, iż dane muszą być najpierw pobrane przed ich prezentacją na stronie. Te błędne koncepcje często wynikają z braku zrozumienia procesu interakcji z bazą danych oraz jego podstawowych zasad. W praktyce, aby efektywnie współpracować z bazą danych, istotne jest, by każdy krok był realizowany w odpowiedniej kolejności, co nie tylko zwiększa efektywność, ale również minimalizuje ryzyko błędów oraz problemów z bezpieczeństwem. Dlatego tak ważne jest, aby zrozumieć i stosować się do ustalonych standardów i dobrych praktyk w tym zakresie.

Pytanie 9

W systemie baz danych sklepu znajdują się dwie tabele powiązane ze sobą relacją: produkty oraz oceny. Tabela oceny zawiera dowolną liczbę ocen wystawionych przez klientów dla konkretnego produktu, które są zdefiniowane przez pola: id, ocena (pole numeryczne), produktID (klucz obcy). Aby uzyskać maksymalną ocenę dla produktu o ID równym 10, należy użyć zapytania

A. SELECT MAX(ocena) FROM oceny WHERE produktID = 10;

B. SELECT MAX COUNT(ocena) FROM oceny WHERE produktID = 10;

C. COUNT MAX SELECT ocena FROM oceny WHERE produktID = 10;

D. MAX SELECT ocena FROM oceny WHERE produktID = 10;

Odpowiedź "SELECT MAX(ocena) FROM oceny WHERE produktID = 10;" jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje odpowiednią składnię SQL do uzyskania maksymalnej wartości z kolumny "ocena" dla produktu o określonym ID. Funkcja agregująca MAX() umożliwia znalezienie najwyższej oceny w zbiorze danych spełniających określone kryteria. W tym przypadku, zapytanie przeszukuje tabelę "oceny" i filtruje wyniki na podstawie "produktID" równym 10. Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w obszarze SQL, ponieważ zapewnia prostotę i efektywność. W praktycznym zastosowaniu, w momencie gdy mamy do czynienia z dużymi zbiorami danych, takie zapytanie pozwala na szybkie uzyskanie potrzebnych informacji, co jest kluczowe dla analizy wydajności produktów w sklepie. Używanie funkcji agregujących, takich jak MAX(), jest standardem w relacyjnych bazach danych, co czyni to podejście odpowiednim w kontekście zarządzania danymi.

Pytanie 10

Aby ustanowić relację jeden do wielu, w tabeli reprezentującej stronę "wiele", konieczne jest zdefiniowanie

A. klucza obcego wskazującego na klucz podstawowy tabeli po stronie "jeden"

B. klucza podstawowego wskazującego na klucz podstawowy tabeli po stronie "jeden"

C. klucza obcego odnoszącego się do klucza obcego tabeli po stronie "jeden"

D. klucza sztucznego odnoszącego się do kluczy podstawowych obydwu tabel

Tak, relacja jeden do wielu w bazach danych faktycznie działa przez klucze obce. Kiedy mamy tabelę, która ma wiele rekordów, klucz obcy jest tworzony po to, żeby pokazać, który klucz podstawowy z drugiej tabeli jest z nim powiązany. To ważne, bo zapewnia, że każda wartość w kluczu obcym musi pasować do wartości klucza podstawowego w tabeli, na którą wskazuje. Na przykład, w systemie filmowym, mamy tabelę 'Filmy', która jest po stronie 'jeden', a obok niej tabelę 'Obsada', gdzie będą aktorzy. Klucz podstawowy w 'Filmy' to może być jakiś identyfikator filmu, a w 'Obsada' klucz obcy pokaże, do którego filmu się odnosi. Dzięki temu jeden film może mieć wielu aktorów. Dobrze jest pamiętać, że klucz obcy pomaga utrzymać porządek w danych i zapobiega problemom, które mogą się pojawić, jeśli coś się pomiesza. Jak projektujesz bazy danych, to warto używać kluczy obcych, żeby wszystko działało tak jak powinno.

Pytanie 11

Możliwość utworzenia konta użytkownika jan z hasłem janPass można osiągnąć przy pomocy polecenia

A. CREATE USER 'jan'@'localhost' PASSWORD EXPIRE;

B. CREATE USER 'jan'@'localhost' IDENTIFIED BY 'janPass';

C. CREATE USER 'jan'@'%localhost' IDENTIFIED VIA mysql_native_password USING 'janPass';

D. CREATE USER 'jan'@'localhost';

Odpowiedź ta jest poprawna, ponieważ prawidłowo wykorzystuje składnię polecenia SQL do tworzenia użytkownika w bazie danych MySQL. Polecenie 'CREATE USER 'jan'@'localhost' IDENTIFIED BY 'janPass';' tworzy nowego użytkownika o nazwie 'jan' z hasłem 'janPass', które jest wymagane do autoryzacji. Użycie 'IDENTIFIED BY' jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie bezpieczeństwa, ponieważ pozwala na bezpośrednie zdefiniowanie hasła w momencie tworzenia konta użytkownika. W praktyce, stworzenie użytkownika z odpowiednim hasłem jest kluczowym krokiem w zarządzaniu bazą danych, zwłaszcza w kontekście bezpieczeństwa danych. Umożliwia to ograniczenie dostępu do zasobów bazy danych tylko do autoryzowanych użytkowników. Dodatkowo, w codziennej pracy należy regularnie aktualizować hasła użytkowników oraz stosować złożone hasła, aby zwiększyć poziom bezpieczeństwa. Warto również zaznaczyć, że w nowoczesnych wersjach MySQL możliwe jest użycie dodatkowych opcji, takich jak 'REQUIRE SSL', dla podniesienia poziomu zabezpieczeń przy nawiązywaniu połączeń.

Pytanie 12

W celu utworzenia różnicowej kopii zapasowej bazy danych na serwerze MSSQL, konieczne jest użycie klauzuli

A. FULL

B. RESTORE

C. WITH FORMAT

D. DIFFERENTIAL

Odpowiedź 'DIFFERENTIAL' jest prawidłowa, ponieważ klauzula ta jest używana do tworzenia różnicowych kopii zapasowych bazy danych w systemie Microsoft SQL Server. Różnicowa kopia zapasowa zapisuje tylko te dane, które zmieniły się od ostatniej pełnej kopii zapasowej, co znacznie oszczędza czas i miejsca na dysku. W praktyce, aby wykonać różnicową kopię zapasową, stosuje się polecenie BACKUP z klauzulą DIFFERENTIAL. Na przykład: 'BACKUP DATABASE nazwa_bazy TO DISK = 'ścieżka_do_pliku.bak' WITH DIFFERENTIAL;'. Korzystanie z różnicowych kopii zapasowych jest zalecane w strategiach backupowych, gdyż zmniejsza czas potrzebny do przywrócenia systemu po awarii, a także przyspiesza proces tworzenia kopii. W dobrych praktykach branżowych, po zdefiniowaniu planu kopii zapasowych, rekomenduje się regularne testowanie procesu przywracania, aby upewnić się, że wszystkie kopie zapasowe są skuteczne i funkcjonalne.

Pytanie 13

Tabele: Studenci, Zapisy, Zajecia są powiązane relacją. Aby wybrać jedynie nazwiska studentów oraz odpowiadające im idZajecia dla studentów z grupy 15, należy wydać kwerendę

A. SELECT nazwisko, idZajecia FROM Studenci JOIN Zapisy ON Studenci.id = Zapisy.idZajecia WHERE grupa = 15;

B. SELECT nazwisko, idZajecia FROM Studenci JOIN Zapisy ON Studenci.id = Zapisy.idStudenta WHERE grupa = 15;

C. SELECT nazwisko, idZajecia FROM Studenci INNER JOIN Zapisy ON Studenci.id = Zapisy.idStudenta;

D. SELECT nazwisko, idZajecia FROM Studenci INNER JOIN Zapisy WHERE grupa= 15;

Wśród proponowanych rozwiązań pojawiają się charakterystyczne błędy, często spotykane przy pierwszych próbach pracy z relacyjnymi bazami danych. Bardzo łatwo jest pomylić się na etapie łączenia tabel, zwłaszcza gdy nie do końca rozumie się, jak działa klucz główny i obcy w praktyce. Jeden z typowych problemów polega na pominięciu warunku określającego, w jaki sposób tabele mają być połączone – wtedy system bazodanowy tworzy tzw. iloczyn kartezjański, czyli paruje każdy rekord z jednej tabeli z każdym z drugiej, co zwykle daje absurdalnie dużo wyników i nie ma nic wspólnego z rzeczywistością. Popularny błąd to też użycie niewłaściwych pól do łączenia – np. próba połączenia idStudenta z idZajecia, które są ze sobą kompletnie niepowiązane, bo reprezentują dwa różne byty. Z mojego doświadczenia wynika, że często myli się pole id w tabeli Studenci z polem idZajecia w tabeli Zapisy – to są zupełnie inne klucze i nie mają prawa się zgadzać. Inna pułapka pojawia się, gdy zapomni się o warunku WHERE filtrującym po konkretnej grupie, przez co wynik zawiera dane wszystkich studentów, a nie tylko tych z interesującej nas grupy. Trzeba też pamiętać, że poprawna kolejność oraz jawne stosowanie JOIN z warunkiem ON to nie tylko kwestia składni, ale i wydajności oraz czytelności kodu. Warto mocno utrwalić sobie, że łączenie przez JOIN i jasno określony warunek ON to podstawa dobrej praktyki i niemal zawsze sprawdza się przy pracy z większymi, złożonymi bazami danych – zupełnie inaczej niż domyślne, niejawne łączenia czy łączenie po złych polach.

Pytanie 14

Kiedy zestawi się relacją kluczy głównych dwie tabele, uzyskuje się relację o typie

A. jeden do wielu

B. jeden do jednego

C. wiele do jednego

D. wiele do wielu

Relacja typu jeden do jednego występuje, gdy dla każdego rekordu w jednej tabeli istnieje dokładnie jeden odpowiadający rekord w drugiej tabeli. Taki związek jest szczególnie przydatny w sytuacjach, gdy chcemy podzielić dane na różne kategorie, ale zachować ścisłą zależność między rekordami. Na przykład, możemy mieć tabelę z informacjami o użytkownikach, a w drugiej tabeli przechowywać szczegółowe dane dotyczące ich profili, gdzie każdy użytkownik ma tylko jeden profil. Takie połączenie nie tylko organizuje dane, ale również zwiększa wydajność zapytań i umożliwia lepszą kontrolę nad danymi. W praktyce, stosowanie relacji jeden do jednego pozwala na implementację złożonych systemów baz danych, które są zgodne z zasadami normalizacji, co jest kluczowe w projektowaniu baz zgodnych z najlepszymi praktykami, takimi jak minimalizacja redundancji i zapewnienie integralności danych.

Pytanie 15

Wykonanie zapytania SQL spowoduje skasowanie

DELETE FROM mieszkania WHERE status = 1;

A. tabel, w których wartość pola status wynosi 1, z bazy danych mieszkania

B. rekordów, w których wartość pola status jest równa 1, z tabeli mieszkania

C. elementów o nazwie status z tabeli mieszkania

D. tabeli mieszkania znajdującej się w bazie danych

Odpowiedź wskazująca na usunięcie rekordów, w których pole status jest równe 1, z tabeli mieszkania jest poprawna ponieważ w zapytaniu SQL użyto składni DELETE, która jest odpowiedzialna za usuwanie danych z określonej tabeli. W kontekście tego zapytania, po słowie 'FROM' znajduje się nazwa tabeli, czyli 'mieszkania', a warunek 'WHERE status = 1' precyzuje, które rekordy mają zostać usunięte. Przykładowo, jeśli w tabeli mieszkania znajdują się mieszkania oznaczone jako dostępne (status = 1), to po wykonaniu tego zapytania wszystkie takie mieszkania zostaną trwale usunięte z bazy danych. Ważne jest, aby przed wykonaniem zapytania DELETE rozważyć konieczność wykonania kopii zapasowej danych, aby zapobiec ich nieodwracalnej utracie. Dobrą praktyką jest również stosowanie zapytania SELECT z tym samym warunkiem, aby najpierw zweryfikować, które rekordy zostaną usunięte. Tego rodzaju podejście umożliwia lepsze zarządzanie danymi oraz redukuje ryzyko pomyłek podczas operacji na bazach danych.

Pytanie 16

W relacyjnych systemach baz danych, gdy dwie tabele są powiązane przez ich klucze główne, mamy do czynienia z relacją

A. n..n

B. n..1

C. 1..n

D. 1..1

W relacyjnych bazach danych, relacja 1..1 oznacza, że każdemu rekordowi w pierwszej tabeli odpowiada dokładnie jeden rekord w drugiej tabeli, a odwrotnie. Gdy tabele są połączone kluczem głównym, zapewnia to unikalność powiązań między nimi. Przykładami takich relacji mogą być tabele 'Pracownicy' i 'Konta', gdzie każdy pracownik ma jedno konto, a każde konto należy do jednego pracownika. Relacja 1..1 jest typowa w sytuacjach, gdy jedna tabela zawiera szczegółowe informacje o obiektach reprezentowanych w drugiej tabeli. Z perspektywy projektowania baz danych, stosowanie relacji 1..1 pomaga w minimalizowaniu redundancji danych oraz zwiększa spójność informacji. Praktyczne podejście do projektowania bazy danych sugeruje, aby relacje 1..1 były wykorzystywane tam, gdzie konieczne jest zapewnienie jednoznacznego powiązania danych, co wspiera integralność danych zgodnie z normami ACID (Atomicity, Consistency, Isolation, Durability).

Pytanie 17

Jakie wyniki zostaną wyświetlone po wykonaniu podanej w ramce kwerendy SQL SELECT na tabeli pracownicy, która zawiera rekordy?

id	imie	nazwisko	pensja
1	Anna	Kowalska	3400
2	Monika	Nowak	1300
3	Ewelina	Nowakowska	2600
4	Anna	Przybylska	4600
5	Maria	Kowal	2200
6	Ewa	Nowacka	5400

SELECT SUM(pensja) FROM pracownicy WHERE pensja > 4000;

A. Kwota 19500, czyli suma wszystkich pensji zatrudnionych

B. Kwota 5400, co oznacza najwyższą pensję wśród pracowników

C. Dwie kwoty: 4600 oraz 5400, jako wynagrodzenia pracowników przekraczające 4000

D. Kwota 10000, co stanowi sumę pensji pracowników o id=4 i id=6

W zapytaniu SQL użyto funkcji agregującej SUM, która służy do sumowania wartości w określonej kolumnie. Klauzula WHERE ogranicza zbiór rekordów do tych, które spełniają dany warunek. W tym przypadku, pensja musi być większa niż 4000. Analizując tabelę, znajdujemy dwie osoby z pensjami spełniającymi ten warunek: pracownik o id=4 z pensją 4600 oraz pracownik o id=6 z pensją 5400. SUM(4600 + 5400) daje 10000. Prawidłowe zrozumienie wykorzystania funkcji agregujących w SQL jest kluczowe w analizie danych i raportowaniu. Jest to standardowa praktyka w branży IT, gdzie analiza danych jest podstawą przy podejmowaniu decyzji biznesowych. Funkcje agregujące, takie jak SUM, AVG, MAX, są fundamentalnymi narzędziami analitycznymi w bazach danych. Przy pracy nad większymi zbiorami danych, takie zapytania pomagają szybko uzyskać podsumowania, co jest nieocenione w analizie finansowej czy tworzeniu raportów zarządczych.

Pytanie 18

Funkcja pg_connect w PHP pozwala na nawiązanie połączenia z bazą danych

A. MS ACCESS

B. MS SQL

C. PostgreSQL

D. mySQL

Polecenie pg_connect w języku PHP jest używane do nawiązywania połączenia z bazą danych PostgreSQL. PostgreSQL to zaawansowany system zarządzania relacyjnymi bazami danych, który obsługuje wiele zaawansowanych funkcji, takich jak transakcje, złożone zapytania czy wsparcie dla różnych typów danych. Funkcja pg_connect przyjmuje jako argumenty łańcuch połączenia, w którym określamy host, port, nazwę bazy danych, użytkownika oraz hasło. Przykładowe użycie polecenia to: $conn = pg_connect("host=localhost dbname=mydb user=myuser password=mypass");. Przy prawidłowym połączeniu, zmienna $conn będzie zawierała uchwyt do bazy danych, który można używać w dalszych operacjach, takich jak wykonywanie zapytań SQL. PostgreSQL jest często wybierany ze względu na swoje możliwości dostosowywania, silne wsparcie dla standardów SQL oraz szeroką społeczność. Warto zauważyć, że pg_connect jest częścią rozszerzenia PHP o nazwie pgsql, które musi być włączone, aby umożliwić korzystanie z tej funkcji.

Pytanie 19

Jakie polecenie SQL umożliwia usunięcie z tabeli artykuly wierszy, w których pole tresc zawiera słowo „sto” w dowolnej lokalizacji?

A. DELETE * FROM artykuly WHERE tresc LIKE "%sto%";

B. DELETE FROM artykuly WHERE tresc LIKE "%sto%";

C. DELETE FROM artykuly WHERE tresc = "%sto%";

D. DELETE * FROM artykuly WHERE tresc = "%sto%";

Odpowiedź "DELETE FROM artykuly WHERE tresc LIKE '%sto%';" jest całkiem na miejscu. Użycie polecenia DELETE z klauzulą WHERE oraz operatorem LIKE to standardowe podejście w SQL do usuwania danych w oparciu o jakiś wzorzec. Operator LIKE świetnie sprawdza się w wyszukiwaniu tekstów, a te znaki procenta (%) przed i po słowie 'sto' mówią SQL-owi, żeby szukał tego słowa w różnych miejscach w kolumnie 'tresc'. Na przykład, jeśli mamy takie przykłady jak 'Moje stoisko', 'sto lat' czy 'stoły', to wszystkie te wiersze znikną po wykonaniu tego zapytania. Takie działanie jest zgodne z dobrą praktyką, bo pozwala na elastyczne wyszukiwanie i zmniejsza ryzyko błędów, które mogłyby się zdarzyć przy prostym porównywaniu. Zawsze jednak warto zrobić kopię zapasową danych przed takim krokiem, żeby nie stracić czegoś ważnego.

Pytanie 20

Które z zapytań SQL wybiera nazwiska z tabeli klient, które mają co najmniej jedną literę i zaczynają się od litery Z?

A. SELECT nazwisko FROM klient WHERE nazwisko LIKE 'Z_%';

B. SELECT nazwisko FROM klient WHERE nazwisko='Z_?';

C. SELECT nazwisko FROM klient WHERE nazwisko LIKE 'Z%';

D. SELECT nazwisko FROM klient WHERE nazwisko='Z?';

Twoje zapytanie SQL wygląda świetnie: 'SELECT nazwisko FROM klient WHERE nazwisko LIKE 'Z%';'. Używając operatora LIKE razem z symbolem '%', dajesz znać, że po literze 'Z' mogą się pojawić różne znaki. Dzięki temu dostaniesz wszystkie nazwiska zaczynające się na 'Z', niezależnie od tego, ile liter potem występuje. Moim zdaniem to dobry sposób na wyszukiwanie, bo w praktyce może zwrócić takie nazwiska jak 'Zawadzki', 'Zielinski' czy 'Zachariasz'. W SQL operator LIKE jest naprawdę przydatny, bo pozwala na elastyczne porównywanie wartości tekstowych. Symbol '%' oznacza dowolny ciąg znaków (nawet pusty), a '_' to dokładnie jeden znak. Wiem, że to podejście jest zgodne z normami SQL, co sprawia, że działa w różnych systemach baz danych, co jest świetne, bo można to łatwo przenieść z jednego miejsca do drugiego.

Pytanie 21

Cechy przedstawione w tabeli dotyczą?

Strony ustalają dążenie do konkretnego wyniku
Ważny jest efekt pracy, a nie sposób jej realizacji
Zleceniodawca przekazuje za wykonawcę zaliczkę na podatek dochodowy

A. umowy o pracę

B. umowy agencyjnej

C. umowy o dzieło

D. umowy zlecenia

Umowa o dzieło to rodzaj umowy cywilnoprawnej, która koncentruje się na osiągnięciu określonego rezultatu pracy, a nie na samym procesie jej wykonywania. Jest to typowy kontrakt, w którym strony uzgadniają konkretny efekt, jaki ma być osiągnięty, na przykład stworzenie projektu architektonicznego, wykonanie rzeźby czy napisanie programu komputerowego. W ramach tego typu umowy, wykonawca, czyli osoba realizująca zamówienie, nie podlega typowym regulacjom dotyczącym czasu pracy, które są charakterystyczne dla umów o pracę. Zleceniodawca zobowiązany jest natomiast do odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy, co odróżnia tę umowę od innych typów umów cywilnoprawnych, takich jak na przykład umowa zlecenia, gdzie obowiązek podatkowy może być regulowany odmiennie. Umowa o dzieło jest często wybierana w sytuacjach, gdzie kluczowe jest dostarczenie konkretnego produktu lub usługi, a czas i sposób realizacji mają mniejsze znaczenie.

Pytanie 22

Poziom izolacji transakcji Repeatable Read (tryb powtarzalnego odczytu) używany przez MS SQL jest związany z problemem

A. brudnych odczytów

B. odczytów widm

C. utraty aktualizacji

D. niepowtarzalnych odczytów

Odpowiedź 'odczytów widm' jest właściwa, ponieważ poziom izolacji transakcji Repeatable Read zapobiega brudnym odczytom i niepowtarzalnym odczytom, ale nie rozwiązuje problemu odczytów widm. Odczyty widmowe występują, gdy w czasie trwania transakcji inne transakcje mogą dodać nowe wiersze, które spełniają kryteria zapytania tej transakcji, co prowadzi do sytuacji, w której transakcja widzi różne dane w kolejnych odczytach. W praktyce, implementując poziom izolacji Repeatable Read, aplikacje muszą być świadome tego, że mogą wystąpić takie sytuacje, co może prowadzić do nieprzewidywalnych wyników. Przykładowo, jeśli jedna transakcja odczytuje zestaw danych, a inna transakcja w międzyczasie dodaje nowe rekordy, to podczas kolejnego odczytu pierwsza transakcja może zobaczyć te nowe rekordy, co jest problemem. Z tego powodu standardy i dobre praktyki w projektowaniu aplikacji bazodanowych zalecają używanie bardziej ścisłych poziomów izolacji, takich jak Serializable, kiedy to konieczne, aby uniknąć takich problemów. Warto zwrócić uwagę, że stosowanie odpowiednich poziomów izolacji jest kluczowe dla zapewnienia spójności i integralności danych, co jest niezbędne w większości nowoczesnych aplikacji bazodanowych.

Pytanie 23

Wskaż właściwą sekwencję faz projektowania relacyjnej bazy danych?

A. Określenie kluczy podstawowych tabel, Określenie zbioru danych, Selekcja, Określenie relacji

B. Określenie zbioru danych, Selekcja, Określenie kluczy podstawowych tabel, Określenie relacji

C. Selekcja, Określenie relacji, Określenie kluczy podstawowych tabel, Określenie zbioru danych

D. Określenie relacji, Określenie kluczy podstawowych, Selekcja, Określenie zbioru danych

Projektowanie relacyjnej bazy danych to naprawdę ciekawe, ale też skomplikowane zadanie. Na początku trzeba dobrze pomyśleć, jakie dane będziemy gromadzić i w jakiej formie, bo to później zdeterminuje wszystko. Potem wybieramy atrybuty, które są naprawdę istotne dla naszych potrzeb. Kluczowe w tym wszystkim jest ustalenie kluczy podstawowych dla tabel, bo one pomagają jednoznacznie zidentyfikować każdy rekord. Na końcu przychodzi czas na ustalanie relacji między tabelami, co pozwala nam na sensowne powiązanie danych. To wszystko w zgodzie z zasadami projektowania baz danych, które mówią o normalizacji i wydajności. Na przykład, jeśli projektujemy bazę danych dla uczelni, musimy dokładnie wiedzieć, jakie dane o studentach i kursach są dla nas ważne, żeby wszystko działało jak należy.

Pytanie 24

W systemie PHP złożono zapytanie SELECT do bazy przy pomocy funkcji mysqli_query. Jaką funkcję powinien wykorzystać użytkownik, aby ustalić liczbę rekordów, które zwróciło to zapytanie?

A. mysqli_query

B. mysqli_connect

C. mysqli_num_rows

D. mysqli_fetch_row

Funkcja mysqli_num_rows jest kluczowa w kontekście pracy z wynikami zapytań SQL w PHP. Umożliwia ona określenie liczby wierszy zwróconych przez kwerendę SELECT, co jest istotne, gdy chcemy dynamicznie dostosować zachowanie aplikacji na podstawie zrealizowanych zapytań. Przykładowo, po wykonaniu zapytania, można użyć mysqli_query do zrealizowania kwerendy, a następnie mysqli_num_rows do sprawdzenia, ile rekordów zostało zwróconych. Dzięki temu, programista może zdecydować, czy kontynuować przetwarzanie danych, czy też wyświetlić użytkownikowi komunikat o braku wyników. Jest to zgodne z dobrymi praktykami, ponieważ pozwala na wydajniejsze zarządzanie danymi oraz poprawia użytkowanie aplikacji. Użycie tej funkcji jest szczególnie ważne w aplikacjach, gdzie interakcja z użytkownikami jest kluczowa, a ich odpowiednie informowanie o statusie operacji bazodanowych może znacząco poprawić doświadczenie użytkownika.

Pytanie 25

Jakie polecenie należy zastosować, aby wysłać dane przy pomocy funkcji mysqli_query() w skrypcie PHP, który dodaje informacje z formularza umieszczonego na stronie internetowej do bazy danych?

A. INSERT INTO

B. SELECT

C. UPDATE

D. ALTER

Wybór innych opcji związany jest z nieporozumieniami co do funkcji kwerend SQL. ALTER jest stosowany do modyfikacji struktury istniejącej tabeli, co nie ma zastosowania w kontekście wstawiania danych. Użycie tej komendy sugeruje chęć zmiany kolumn, ich typów czy nazw, a nie dodawania nowych rekordów. UPDATE służy do aktualizacji istniejących danych w tabelach, co również nie jest związane z dodawaniem nowych wartości. Użytkownicy często mylą operacje aktualizacji z wstawieniem nowych danych, co może prowadzić do błędnych implementacji. SELECT to zapytanie używane do pobierania danych z bazy, a nie do ich wstawiania. Stosowanie SELECT w kontekście wstawiania danych może prowadzić do nieporozumień, zwłaszcza gdy użytkownicy próbują zrozumieć, jak działa interakcja z bazą danych. Typowe błędy myślowe to mylenie operacji na danych z operacjami na strukturze bazy, co może być szczególnie problematyczne w przypadku pracy z większymi aplikacjami, w których zarządzanie danymi jest kluczowe dla ich funkcjonowania. Aby skutecznie zarządzać danymi w bazach, kluczowe jest zrozumienie różnic między tymi operacjami oraz ich właściwe zastosowanie.

Pytanie 26

Podaj zapytanie SQL, które tworzy użytkownika sekretarka na localhost z hasłem zaq123

CREATE USER `sekretarka`@`localhost` IDENTIFY "zaq123";

A. CREATE USER `sekretarka`@`localhost` IDENTIFY BY `zaq123`

B. CREATE USER `sekretarka`@`localhost` IDENTIFIED BY 'zaq123'

C. CREATE USER 'sekretarka'@'localhost' IDENTIFIED `zaq123`

D. CREATE USER `sekretarka`@`localhost` IDENTIFY "zaq123"

Użycie nieprawidłowych składni w zapytaniach SQL może prowadzić do nieporozumień i błędów w konfiguracji użytkowników. W przypadku podanych błędnych odpowiedzi, brak użycia frazy 'IDENTIFIED BY' z odpowiednio umieszczonym hasłem w pojedynczych cudzysłowach jest kluczowym błędem. Na przykład, w jednym z przypadków zastosowano słowo 'IDENTIFY', które jest niepoprawne i nie jest częścią składni SQL dla tworzenia użytkowników. Różnice w użyciu pojedynczych cudzysłowów i backticks również mają znaczenie; backticks są używane do oznaczania nazw obiektów w SQL, podczas gdy hasła powinny być otoczone pojedynczymi cudzysłowami. Ponadto, znaki takie jak ` zaq123` w niektórych odpowiedziach sugerują mylne zrozumienie zasad definiowania danych tekstowych w SQL. Niepoprawne podejście do tworzenia użytkowników może skutkować problemami w zakresie bezpieczeństwa, ponieważ niewłaściwie skonfigurowani użytkownicy mogą uzyskiwać nieautoryzowany dostęp do systemów. Właściwe zrozumienie składni SQL oraz terminologii jest kluczowe do skutecznego zarządzania bazami danych i zapewnienia odpowiedniego poziomu ochrony informacji.

Pytanie 27

Które z komend przyznaje najniższy poziom uprawnień dla użytkownika uczen w zakresie modyfikacji danych oraz struktury tabeli?

A. GRANT SELECT ON szkola.przedmioty TO uczen

B. DRANT DROP ON szkola.przedmioty TO uczen

C. GRANT INSERT, DROP ON szkola.przedmioty TO uczen

D. GRANT ALTER, SELECT ON szkola.przedmioty TO uczen

W kontekście zarządzania uprawnieniami w systemach baz danych, polecenie GRANT SELECT ON szkola.przedmioty TO uczen przyznaje użytkownikowi uczeń jedynie prawo do odczytu danych z tabeli 'przedmioty' w schemacie 'szkola'. Oznacza to, że uczeń może wykonywać zapytania SELECT, aby uzyskać dostęp do danych, ale nie ma możliwości ich modyfikacji ani wpływania na strukturę tabeli. W praktyce, użytkownicy z takim poziomem uprawnień są ograniczeni do przeglądania zawartości tabeli, co minimalizuje ryzyko przypadkowego (lub celowego) usunięcia, zmiany lub dodania danych. W kontekście standardów zabezpieczeń w bazach danych, nadawanie minimalnych uprawnień zgodnie z zasadą najmniejszych uprawnień jest kluczowe dla ochrony integralności danych. Przykładowo, w systemach edukacyjnych, uczniowie powinni mieć dostęp do swoich ocen, ale nie powinni mieć możliwości ich zmian, co jest realizowane poprzez nadanie uprawnień SELECT. W ten sposób instytucje mogą zapewnić bezpieczeństwo danych, jednocześnie umożliwiając użytkownikom dostęp do informacji, które są im potrzebne.

Pytanie 28

Który z komponentów dokumentacji aplikacji powinien być zawarty w dokumentacji dla użytkownika?

A. Opis algorytmów użytych w kodzie

B. Wyjaśnienie zastosowanych technologii oraz bibliotek

C. Instrukcja obsługi funkcji systemu

D. Szczegółowy opis kodu źródłowego

Opis obsługi funkcji systemu jest kluczowym elementem dokumentacji użytkownika, ponieważ ma na celu dostarczenie końcowemu użytkownikowi informacji o tym, jak efektywnie korzystać z aplikacji. W dokumentacji tej powinny znajdować się instrukcje krok po kroku, przykłady zastosowań oraz wyjaśnienia dotyczące funkcji i interfejsu użytkownika. Przykładowo, jeśli aplikacja jest systemem zarządzania projektami, dokumentacja użytkownika powinna zawierać szczegółowe opisy, jak tworzyć nowe projekty, przypisywać zadania, zarządzać kalendarzem oraz generować raporty. Zgodnie z wytycznymi standardów dokumentacji, takich jak ISO/IEC/IEEE 26511, dokumentacja użytkownika powinna być pisana w sposób zrozumiały i przystępny, aby umożliwić użytkownikom szybkie przyswojenie informacji i skuteczne wykorzystanie aplikacji. Kluczowym celem takiej dokumentacji jest zminimalizowanie potrzeby wsparcia technicznego oraz zwiększenie satysfakcji użytkowników z korzystania z systemu.

Pytanie 29

Wykonanie następującego polecenia PHP umożliwia:

$zapytanie = mysqli_query($db, "UPDATE ...");

A. pobranie danych z bazy

B. dodanie nowych danych do bazy

C. zmianę struktury bazy

D. zmianę danych w bazie

Polecenie PHP mysqli_query z użyciem instrukcji SQL UPDATE służy do modyfikacji danych w bazie danych. Funkcja mysqli_query umożliwia wykonywanie zapytań SQL na połączeniu z bazą danych reprezentowanym przez zmienną $db. Instrukcja UPDATE jest stosowana do aktualizacji istniejących rekordów w tabeli w bazie danych. Przykładowo, jeśli chcesz zaktualizować pole nazwa w tabeli użytkownicy, możesz użyć polecenia UPDATE users SET name='NowaNazwa' WHERE id=1. To podejście umożliwia dynamiczne zarządzanie danymi, co jest kluczowe w aplikacjach internetowych wymagających bieżącej aktualizacji informacji. W praktyce należy pamiętać o dobrych praktykach, takich jak walidacja danych wejściowych i zabezpieczenie przed atakami SQL injection, np. poprzez stosowanie przygotowanych zapytań. Aktualizowanie danych w bazie to jedna z podstawowych operacji CRUD (Create Read Update Delete), które są fundamentem zarządzania danymi w większości aplikacji obsługujących bazy danych. Poprawne użycie tej funkcji wymaga zrozumienia struktury SQL i znajomości specyfiki używanego systemu zarządzania bazą danych.

Pytanie 30

Jakie imiona spełniają warunki klauzuli LIKE w podanym zapytaniu?

SELECT imie FROM mieszkancy WHERE imie LIKE '_r%';

A. Gerald, Jarosław, Marek, Tamara

B. Arleta, Krzysztof, Krystyna, Tristan

C. Rafał, Rebeka, Renata, Roksana

D. Krzysztof, Krystyna, Romuald

No, więc ta odpowiedź jest totalnie na miejscu, bo klauzula LIKE w SQL służy do szukania ciągów, które pasują do jakiegoś wzoru. W tym przypadku wzór '_r%' mówi nam, że przed literą 'r' musi być dokładnie jeden dowolny znak, a po 'r' może być cokolwiek. Jak spojrzymy na imiona, które wybrałeś, 'Arleta' i 'Krzysztof' mają 'r' na drugiej pozycji, a 'Krystyna' i 'Tristan' na trzeciej. Czyli wszystko się zgadza. W ogóle, klauzula LIKE jest super przydatna w wyszukiwaniu danych, na przykład w aplikacjach, gdy chcemy znaleźć kogoś po imieniu czy nazwisku. A ten symbol '%' to genialny sposób na dopasowywanie, bo pozwala na różne kombinacje. Fajna sprawa, nie?

Pytanie 31

Aby z tabeli Pracownicy wybrać tylko nazwiska kończące się na literę „i”, można zastosować następującą kwerendę SQL

A. SELECT nazwisko FROM Pracownicy WHERE nazwisko LIKE "%i%";

B. SELECT nazwisko FROM Pracownicy WHERE nazwisko LIKE "i%";

C. SELECT nazwisko FROM Pracownicy WHERE nazwisko LIKE "%i;

D. SELECT nazwisko FROM Pracownicy WHERE nazwisko LIKE "i";

Prawidłowa kwerenda SQL do wyszukania nazwisk pracowników, których ostatnią literą jest 'i', to 'SELECT nazwisko FROM Pracownicy WHERE nazwisko LIKE "%i";'. Operator LIKE w SQL jest używany do wyszukiwania wzorców w danych tekstowych. W tym przypadku symbol '%' przed literą 'i' oznacza, że przed 'i' może występować dowolna liczba znaków (w tym zero), co umożliwia znalezienie wszystkich nazwisk kończących się na tę literę. Przykładowe nazwiska, które mogą być zwrócone przez tę kwerendę to 'Kowalski', 'Nowak', czy 'Wiśniewski'. Zgodnie z standardem SQL, użycie podwójnych cudzysłowów dla wzorca jest właściwe w kontekście baz danych, jednak w wielu systemach baz danych, w tym MySQL, częściej stosuje się pojedyncze cudzysłowy. Warto także zauważyć, że technika ta jest przydatna przy pracy z bazami danych, gdyż umożliwia elastyczne wyszukiwanie informacji oraz jest szczególnie cenne w aplikacjach wymagających filtrowania danych według specyficznych kryteriów.

Pytanie 32

Na rysunku została przedstawiona relacja jeden do wielu. Łączy ona

A. klucz podstawowy id tabeli filmy z kluczem obcym reżyserzy_id tabeli reżyserzy.

B. klucz obcy reżyserzy_id tabeli filmy z kluczem obcym id tabeli reżyserzy.

C. klucz podstawowy id tabeli filmy z kluczem podstawowym id tabeli reżyserzy.

D. klucz obcy reżyserzy_id tabeli filmy z kluczem podstawowym id tabeli reżyserzy.

Twoja odpowiedź jest prawidłowa. Relacja jeden do wielu na rysunku wskazuje, że jeden rekord z tabeli reżyserzy może być powiązany z wieloma rekordami w tabeli filmy. Klucz obcy (FK - Foreign Key) w tabeli filmy (reżyserzy_id) wskazuje na klucz podstawowy (PK - Primary Key) w tabeli reżyserzy (id). Jest to typowa praktyka przy projektowaniu relacyjnych baz danych, która pozwala na utrzymanie integralności relacji między danymi. Te relacje są kluczowe dla prawidłowego działania systemów bazodanowych, ponieważ umożliwiają efektywne zarządzanie danymi. Poprawnie zdefiniowanie kluczy obcych i podstawowych umożliwia tworzenie skomplikowanych struktur danych, które odzwierciedlają rzeczywiste zależności i czytelnie prezentują powiązania między danymi.

Pytanie 33

Dostępna jest tabela pracownicy zawierająca pola id, nazwisko, imię oraz wynagrodzenie. Kolumnę wynagrodzenie można usunąć przy użyciu następującej instrukcji

A. ALTER TABLE pracownicy DROP COLUMN wynagrodzenie

B. ALTER TABLE pracownicy DELETE wynagrodzenie

C. DROP TABLE pracownicy DELETE COLUMN wynagrodzenie

D. ALTER TABLE pracownicy DELETE COLUMN wynagrodzenie

W prawidłowej odpowiedzi powinno być 'ALTER TABLE pracownicy DROP COLUMN wynagrodzenie;'. To polecenie ALTER TABLE to coś, co używamy, żeby zmodyfikować to, co już mamy w tabeli w bazie danych. Jak chcemy usunąć kolumnę, to kluczowe jest użycie DROP COLUMN, bo to dokładnie mówi, co chcemy zrobić – usunąć konkretną kolumnę. W praktyce często tak usuwamy zbędne dane, kiedy kolumna już nie jest potrzebna. Usunięcie kolumny upraszcza strukturę bazy danych i może zwiększyć wydajność, bo mamy mniej danych do przechowywania. Fajnie jest też pamiętać, żeby zanim coś zmienimy, zrobić kopię zapasową tabeli – nigdy nie wiadomo, kiedy mogą się przydać stare dane. No i jak pracujesz z dużą bazą danych, to najlepiej robić takie rzeczy w nocy czy w weekend, żeby nie wpływać na działanie systemu w godzinach szczytu.

Pytanie 34

Kiedy należy użyć kwerendy SELECT DISTINCT, aby wybrać rekordy?

A. uporządkowane w kolejności malejącej lub rosnącej.

B. pogrupowane.

C. tak, aby w wskazanej kolumnie nie powtarzały się wartości.

D. obecne w bazie tylko raz.

Kwerenda SELECT DISTINCT jest używana w SQL do zwracania unikalnych rekordów z określonej kolumny lub kolumn. Głównym celem tej kwerendy jest eliminacja duplikatów z wyników zapytania, co jest szczególnie przydatne w sytuacjach, gdy interesuje nas uzyskanie listy unikalnych wartości, na przykład nazwisk pracowników w firmie, których można znaleźć w tabeli „Pracownicy”. Dzięki zastosowaniu DISTINCT, wynik zapytania dostarczy tylko różne nazwiska, eliminując powtarzające się wystąpienia. W kontekście dobrych praktyk w projektowaniu baz danych, korzystanie z DISTINCT pozwala na efektywniejsze analizowanie danych oraz lepsze zrozumienie struktury informacji w tabelach. Użycie SELECT DISTINCT może również pomóc w optymalizacji zapytań, szczególnie w rozbudowanych bazach danych, gdzie występowanie duplikatów może prowadzić do zafałszowania wyników analiz. Przykład praktyczny to zapytanie: SELECT DISTINCT kraj FROM Klienci, które zwróci wszystkie różne kraje, w których znajdują się klienci, co jest kluczowe w analizach geolokalizacyjnych.

Pytanie 35

W systemie baz danych sklepu znajdują się dwie tabele połączone relacją: produkty oraz oceny. Tabela oceny zawiera dowolną liczbę ocen wystawionych przez klientów dla konkretnego produktu, opisaną poprzez pola: id, ocena (pole numeryczne), produktID (klucz obcy). Aby uzyskać maksymalną ocenę dla produktu o ID wynoszącym 10, należy wykorzystać zapytanie

A. MAX SELECT ocena FROM oceny WHERE produktID = 10;

B. SELECT MAX(ocena) FROM oceny WHERE produktID = 10;

C. COUNT MAX SELECT ocena FROM oceny WHERE produktID = 10;

D. SELECT MAX COUNT(ocena) FROM oceny WHERE produktID = 10;

Odpowiedź 'SELECT MAX(ocena) FROM oceny WHERE produktID = 10;' jest poprawna, ponieważ wykorzystuje funkcję agregującą MAX, która zwraca największą wartość w danej kolumnie. W kontekście tego zapytania, funkcja MAX jest stosowana do kolumny 'ocena' w tabeli 'oceny', a dodatkowy warunek 'WHERE produktID = 10' ogranicza wyniki do tylko tych ocen, które są związane z produktem o ID równym 10. To podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami SQL, które zalecają korzystanie z funkcji agregujących dla wydobywania statystyk z danych. W praktyce, takie zapytania są niezwykle ważne w analizie danych, na przykład do oceny jakości produktów, co może wpłynąć na decyzje biznesowe. Dzięki umiejętności konstruowania takich zapytań, analitycy mogą w łatwy sposób uzyskać kluczowe informacje niezbędne do strategii marketingowych oraz poprawy jakości obsługi klienta.

Pytanie 36

Jakie polecenie pozwala na zwiększenie wartości o jeden w polu RokStudiów w tabeli Studenci dla tych studentów, którzy są na roku 1÷4?

A. UPDATE Studenci SET RokStudiow = RokStudiow+1 WHERE RokStudiow < 5

B. UPDATE Studenci SET RokStudiow WHERE RokStudiow < 5

C. UPDATE RokStudiow SET RokStudiow++ WHERE RokStudiow < 5

D. UPDATE Studenci, RokStudiow+1 WHERE RokStudiow < 5

Odpowiedzi, które nie są poprawne, zawierają fundamentalne błędy w składni SQL oraz logice operacji aktualizacji. Na przykład, zapis 'UPDATE Studenci, RokStudiow+1 WHERE RokStudiow < 5;' jest nieprawidłowy, ponieważ użycie przecinka w kontekście aktualizacji jest błędne; w SQL nie można zaktualizować kolumny przez dodawanie wartości bezpośrednio w samej instrukcji UPDATE. Z kolei 'UPDATE Studenci SET RokStudiow WHERE RokStudiow < 5;' pomija kluczowy element, jakim jest przypisanie nowej wartości do kolumny RokStudiow; instrukcja ta nie ma sensu, ponieważ nie określa, co ma być ustawione w RokStudiow. W odniesieniu do 'UPDATE RokStudiow SET RokStudiow++ WHERE RokStudiow < 5;' warto zauważyć, że nie można używać operatorów inkrementacji (takich jak '++') w SQL w taki sposób; SQL nie wspiera operatorów inkrementacji, które są typowe dla języków programowania, takich jak C++ czy Java. Kluczowym błędem myślowym jest także niemożność zrozumienia koncepcji aktualizacji danych w tabeli, co prowadzi do niepoprawnego formułowania zapytań. W efekcie, nieposługiwanie się poprawnymi standardami SQL może prowadzić do nieefektywności i problemów z integralnością danych w bazie.

Pytanie 37

Aby uzyskać dane z tabeli pracownicy dotyczące jedynie osób, które ukończyły 26 lat, należy zastosować zapytanie

A. SELECT * FROM pracownicy OR wiek > 25

B. SELECT * FROM pracownicy AND wiek > 25

C. SELECT * FROM pracownicy WHERE wiek > 25

D. SELECT * FROM wiek WHERE pracownicy > 25

Aby wyświetlić rekordy z tabeli pracownicy, które dotyczą pracowników powyżej 26 roku życia, należy zastosować odpowiednie zapytanie SQL. Poprawne zapytanie to 'SELECT * FROM pracownicy WHERE wiek > 25;'. W tym przypadku, klauzula WHERE filtruje wyniki, zapewniając, że tylko ci pracownicy, którzy mają więcej niż 25 lat, zostaną zwróceni. Warto zauważyć, że w SQL operator '>' oznacza, że zwracane będą tylko rekordy, dla których warunek jest spełniony. Ponadto, wybranie wszystkich kolumn poprzez SELECT * jest powszechną praktyką, gdyż pozwala na uzyskanie pełnych informacji o pracownikach, bez konieczności wskazywania poszczególnych kolumn. Jest to zgodne z zasadami użycia SQL, gdzie operacje na danych są wykonywane poprzez polecenia definiujące wybrane tabele i warunki. Przykład zastosowania tego zapytania może być użyty w aplikacjach biznesowych, gdzie analiza wieku pracowników jest niezbędna do podejmowania decyzji kadrowych, a także w raportach dotyczących zatrudnienia. Takie zapytanie jest fundamentalne dla zarządzania danymi w relacyjnych bazach danych.

Pytanie 38

Jakiego wyniku można się spodziewać po wykonaniu zapytania na przedstawionej tabeli?

SELECTCOUNT(DISTINCT wykonawca)
FROM`muzyka`;

ID	tytul_plyty	wykonawca	rok_nagrania	opis
1	Czas jak rzeka	Czesław Niemen	2005	Przyjdź W Taka Noc itp.
2	Ikona	Stan Borys	2014
3	Aerolit	Czesław Niemen	2017	Winylowa reedycja płyty "Aerolit"
4	Journey	Mikołaj Czechowski	2013

A. 3

B. 4

C. 1

D. 0

Zapytanie SQL SELECT COUNT(DISTINCT wykonawca) FROM muzyka; służy do zliczenia unikalnych wartości w kolumnie wykonawca w tabeli muzyka. W kontekście dostarczonej tabeli istnieje trzech różnych wykonawców: Czesław Niemen Stan Borys i Mikołaj Czechowski. Funkcja COUNT w połączeniu z DISTINCT pozwala na zliczenie jedynie unikalnych wystąpień wartości co oznacza że pomimo dwukrotnego wystąpienia Czesława Niemena zostanie on policzony tylko raz. Takie podejście jest kluczowe w analizie danych gdzie istotne jest rozważenie jedynie niepowtarzających się wartości na przykład w analizach raportów dotyczących różnorodności portfolio wykonawców w wytwórni muzycznej. Dobre praktyki w SQL zalecają użycie DISTINCT w sytuacjach wymagających precyzyjnego określenia różnorodności danych w kolumnie co nie tylko wspiera dokładność analiz ale również optymalizuje wydajność zapytań poprzez redukcję ilości danych do przetworzenia. Zrozumienie tego mechanizmu jest istotne w zarządzaniu bazami danych oraz w analizach biznesowych.

Pytanie 39

Celem testów wydajnościowych jest ocena

A. sekwencji zdarzeń, w której prawdopodobieństwo wystąpienia każdego zdarzenia zależy wyłącznie od wyniku zdarzenia poprzedniego

B. poziomu spełnienia wymagań dotyczących wydajności przez system bądź moduł

C. możliwości oprogramowania do funkcjonowania w warunkach niewłaściwej pracy systemu

D. możliwości oprogramowania do funkcjonowania w warunkach błędnej pracy sprzętu

Testy wydajnościowe są kluczowym elementem procesu zapewnienia jakości oprogramowania, mającym na celu ocenę, w jakim stopniu system lub moduł spełnia określone wymagania wydajnościowe. Zazwyczaj obejmują one pomiar czasu reakcji, przepustowości, obciążenia oraz skalowalności aplikacji w różnych warunkach użytkowania. Przykładowo, podczas testów wydajnościowych można symulować równoczesne połączenia użytkowników, aby ocenić, jak system zachowuje się pod dużym obciążeniem. Dobre praktyki w tej dziedzinie, takie jak przeprowadzanie testów w kontrolowanym środowisku oraz stosowanie narzędzi takich jak JMeter czy LoadRunner, pozwalają na uzyskanie wiarygodnych wyników. Prawidłowe przeprowadzenie testów wydajnościowych jest istotne nie tylko dla spełnienia oczekiwań klientów, ale także dla uniknięcia problemów z wydajnością po wdrożeniu systemu na rynek, co może prowadzić do utraty reputacji firmy oraz finansowych strat.

Pytanie 40

W poniższym kodzie PHP wykonano operację na bazie danych. Której funkcji należy użyć, aby pobrać liczbę zmienionych w tabeli wierszy?

$zapytanie="UPDATE kadra SET stanowisko='Programista' WHERE id < 10";
mysqli_query($db, $zapytanie);

A. mysqli_use_result()

B. mysqli_num_rows()

C. mysqli_field_count()

D. mysqli_affected_rows()

Gratulacje! Wybrałeś poprawną odpowiedź, która jest funkcją mysqli_affected_rows(). Ta funkcja jest specyficzna dla języka PHP i jest używana do zwracania liczby wierszy, które zostały zmienione, dodane lub usunięte przez ostatnie wywołanie funkcji mysqli_query() na serwerze MySQL. W kontekście operacji takich jak INSERT, UPDATE, REPLACE lub DELETE, mysqli_affected_rows() jest nieocenionym narzędziem do śledzenia ilości wykonanych zmian w bazie danych. Dlatego właśnie w przypadku przedstawionego pytania, gdzie w kodzie PHP wykonano operację UPDATE na bazie danych, idealnym rozwiązaniem jest użycie funkcji mysqli_affected_rows() do pobrania liczby zmienionych wierszy. Jest to kluczowe zrozumienie, aby efektywnie manipulować danymi w bazach danych MySQL za pomocą języka PHP.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej