Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik górnictwa odkrywkowego
Kwalifikacja: GIW.03 - Eksploatacja złóż metodą odkrywkową
Data rozpoczęcia: 3 maja 2026 23:01
Data zakończenia: 3 maja 2026 23:11

Egzamin zdany!

Wynik: 25/40 punktów (62,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Obszar, na którym przedsiębiorca ma prawo do eksploatacji kopalin oraz prowadzenia prac górniczych koniecznych do realizacji koncesji, to

A. zakład górniczy

B. obszar górniczy

C. wyrobisko górnicze

D. teren górniczy

Obszar górniczy to tak naprawdę miejsce, gdzie firma ma prawo wydobywać różne minerały i wykonywać wszystkie prace, które są potrzebne, żeby zrealizować koncesję. Z tego, co wiem, Prawo geologiczne i górnicze jasno określa granice tej działalności, co jest mega ważne, bo chodzi o to, jak zarządzać zasobami naturalnymi, ale też o ochronę środowiska. Na przykład, jeśli firma ma koncesję na wydobycie węgla w określonym obszarze, to znaczy, że wszystkie ich działania, jak budowa dróg czy same prace wydobywcze, muszą być w tym wyznaczonym terenie. Z mojego doświadczenia, odpowiednie wytyczenie tego obszaru górniczego naprawdę pomaga zminimalizować negatywne skutki dla środowiska i zapewnić bezpieczeństwo dla pracowników.

Pytanie 2

Jakie osoby odpowiedzialne są za zabezpieczanie miejsc niebezpiecznych w obrębie zakładu górniczego, które nie są pod stałym nadzorem?

A. sztygara górniczego

B. kierownika ruchu zakładu górniczego

C. przodowego zespołu pracowników

D. kierownika działu górniczego

Kierownik ruchu zakładu górniczego jest osobą odpowiedzialną za zarządzanie i nadzorowanie operacji górniczych, w tym za bezpieczeństwo pracy w kopalni. Zgodnie z przepisami prawa górniczego oraz standardami bezpieczeństwa, to właśnie ta rola ma decydujący wpływ na zabezpieczanie miejsc niebezpiecznych, które nie są objęte stałym nadzorem. Przykładowo, w sytuacji, gdy w zakładzie górniczym występują tereny o podwyższonym ryzyku, jak strefy osunięć czy obszary z niebezpiecznymi substancjami, kierownik powinien opracować odpowiednie procedury zabezpieczające, które mogą obejmować instalację barier, oznaczenia, a także wprowadzenie systemu monitorowania. W praktyce oznacza to, że jego decyzje powinny bazować na ocenach ryzyka oraz analizach dotyczących bezpieczeństwa, a także być zgodne z regulacjami prawnymi, co wpisuje się w dobre praktyki zarządzania bezpieczeństwem w górnictwie.

Pytanie 3

Sprzęt strzałowy przedstawiony na rysunku to

A. puszki strzałowe.

B. zapalarki.

C. skrzynie strzałowe.

D. ładownice.

Wybór odpowiedzi, która nie wskazuje na ładownice, może prowadzić do nieporozumień dotyczących typów sprzętu strzałowego. Odpowiedzi takie jak "zapalarki", "skrzynie strzałowe" czy "puszki strzałowe" nie tylko nie pasują do opisanego na zdjęciu sprzętu, ale także wprowadzają w błąd w kontekście ich funkcji. Zapalarki są narzędziami, które służą do inicjowania reakcji chemicznych, takich jak zapłon materiałów wybuchowych, i nie mają żadnego związku z przechowywaniem i transportem ładunków strzałowych. Skrzynie strzałowe, choć mogą być używane do transportu materiałów wybuchowych, mają inny kształt i funkcjonalność. Z kolei puszki strzałowe, zwykle stosowane do przechowywania małych ładunków, również nie są cylindrycznymi przedmiotami z zamknięciami, co czyni je niewłaściwą odpowiedzią. Taki błąd może wynikać z niewłaściwego zrozumienia podstawowych różnic w funkcji i wyglądzie poszczególnych elementów wyposażenia używanego w kontekście materiałów wybuchowych. Kluczowe jest, aby uczestnicy testu w pełni rozumieli, że dobór odpowiednich narzędzi do specyficznych zadań bezpośrednio wpływa na bezpieczeństwo i efektywność operacji, a różne typy sprzętu mają odmienne zastosowania, co powinno być brane pod uwagę przy podejmowaniu decyzji w praktyce.

Pytanie 4

Codzienna obsługa (tzw. "OC") ładowarek jednonaczyniowych z widłami do przewozu bloków skalnych powinna być przeprowadzona

A. po zakończeniu każdego transportu

B. przed rozpoczęciem każdej zmiany roboczej

C. przed rozpoczęciem każdego transportu

D. po zakończeniu pracy na każdej zmianie

Obsługa codzienna ładowarek jednonaczyniowych, znana jako OC, to mega ważny element, który zapewnia bezpieczeństwo i sprawność w pracy z tymi maszynami. Powinno się to robić przed każdą zmianą, bo dzięki temu można wychwycić ewentualne uszkodzenia, które mogą wpłynąć na działanie sprzętu. Jak się robi OC, to zwracamy uwagę na stan techniczny maszyny, czyli kontrolujemy poziom oleju, stan opon i sprawność hamulców. Robiąc to regularnie, można uniknąć wielu wypadków, a i sprzęt dłużej posłuży, co później zmniejsza koszty eksploatacyjne. Są różne normy, jak te od ISO, które podkreślają, jak ważne są takie kontrole. Na przykład w budownictwie, nie dopuszczanie do pracy uszkodzonego sprzętu to klucz do uniknięcia poważnych wypadków i przestrzegania przepisów BHP. Krótko mówiąc, OC przed każdą zmianą to must have w zarządzaniu bezpieczeństwem.

Pytanie 5

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 6

Który z dokumentów dotyczących ruchu w zakładzie górniczym wskazuje, że w kabinach pojazdów podczas załadunku nie mogą przebywać ludzie?

A. Plan ruchu zakładu górniczego

B. Projekt eksploatacji

C. Dokument bezpieczeństwa

D. Regulamin ruchu

Wybór odpowiedzi innej niż regulamin ruchu może prowadzić do nieporozumień dotyczących kluczowych zasad bezpieczeństwa w zakładzie górniczym. Plan ruchu zakładu górniczego, choć istotny, koncentruje się głównie na ogólnym przepływie materiałów i organizacji działania zakładu, a nie na szczegółowych normach bezpieczeństwa dotyczących załadunku. Z kolei projekt eksploatacji dotyczy strategii wydobycia surowców mineralnych, co również nie obejmuje szczegółów związanych z bezpieczeństwem przy pracy z pojazdami transportowymi. Dokument bezpieczeństwa ma na celu szerokie omówienie zagrożeń oraz środków ochrony, ale nie precyzuje konkretnych zasad dotyczących ruchu pojazdów i obecności ludzi w kabinach. Często błędne wnioski wynikają z mylnego przekonania, że dokumenty te w równym stopniu odnoszą się do wszystkich aspektów operacyjnych zakładu. Ważne jest, aby zrozumieć, że regulamin ruchu jest stworzony specjalnie, aby zapewnić bezpieczeństwo podczas pracy związanej z transportem w obszarach górniczych. Zbagatelizowanie tego dokumentu może prowadzić do realnych zagrożeń, dlatego tak istotne jest jego właściwe zrozumienie i stosowanie w praktyce.

Pytanie 7

Biorąc pod uwagę sposób uformowania pięter zwałowych, można sklasyfikować zwałowiska na

A. ścianowe i blokowe

B. selektywne i nieselektywne

C. okrężne i przerzutowe

D. stałe i tymczasowe

Wybór złych odpowiedzi może prowadzić do zamieszania na temat tego, jak klasyfikowane są zwałowiska i co one właściwie robią. Selektywne i nieselektywne zwałowiska to trochę mylące terminy, bo odnoszą się bardziej do segregacji odpadów, a nie do tego, jak się te zwałowiska buduje. Mówiąc o klasyfikacji stałych i tymczasowych, to bardziej kwestia tego, jak długo odpady mają być w danym miejscu, a nie jak są układane. Te okrężne i przerzutowe zwałowiska też mogą być błędnie rozumiane, bo nie definiują typu formowania. Wydaje mi się, że główne błędy wynikają z niepełnego zrozumienia tego, jak działają zwałowiska i jakie mają cechy. Wystarczy pamiętać, że projektowanie zwałowisk musi być zgodne z normami, żeby wszystko było bezpieczne dla środowiska. Wiedza o tym, jakie są odpowiednie typy zwałowisk, jest mega ważna, żeby skutecznie zarządzać odpadami i przestrzegać prawa.

Pytanie 8

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 9

Który rodzaj wysięgnika w zwałowarce przemieszcza się wyłącznie w pionie?

A. Wysięgnik wychylny

B. Wysięgnik stały

C. Wysięgnik obrotowy

D. Wysięgnik obrotowo-wychylny

Wysięgnik wychylny to konstrukcja, która umożliwia ruch wyłącznie w płaszczyźnie pionowej, co jest kluczowe w zastosowaniach związanych z zwałowarkami. Dzięki temu, wysięgnik może efektywnie podnosić i opuszczać materiały, co jest szczególnie istotne w procesach zwałowania surowców, takich jak węgiel czy rudy metali. W praktyce, tego typu wysięgnik pozwala na precyzyjne operowanie materiałami, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży, gdzie kontrola nad transportem i zwałowaniem surowców jest niezbędna do zapewnienia bezpieczeństwa oraz efektywności operacyjnej. Przykładem zastosowania wysięgnika wychylnego może być systemy transportowe w kopalniach odkrywkowych, gdzie precyzyjne manewrowanie w pionie jest kluczowe dla efektywności całego procesu wydobywczego. Ruch w płaszczyźnie pionowej minimalizuje ryzyko kolizji z innymi elementami infrastruktury, co jest niezbędne w złożonych sceneriach roboczych.

Pytanie 10

Jaką grubość ma nadkład do złoża o miąższości 10 m, jeżeli stosunek nadkładu do złoża wynosi 1:5?

A. 10 m

B. 1 m

C. 5 m

D. 2 m

No, więc poprawna odpowiedź to 2 m. W sumie to wynika z relacji nadkładu do złoża, która wynosi 1:5. To znaczy, że na jedną jednostkę głębokości złoża przypada pięć jednostek nadkładu. Jak mamy złoże o miąższości 10 m, to żeby to obliczyć, robimy: 10 m razy 1/5, co daje nam 2 m. To zgodne z tym, co mówi geologia i inżynieria górnicza, bo bez znajomości tych relacji ciężko dobrze zaplanować wydobycie. Jak się to rozumie, można lepiej zaprojektować systemy wydobywcze i zmniejszyć koszty, a także dbać o bezpieczeństwo. Na przykład, jeśli nadkład jest odpowiedni, można wykorzystać techniki otworowe, żeby lepiej wydobywać surowce i nie wpłynąć za mocno na otoczenie.

Pytanie 11

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 12

W tabeli przedstawiono wielkości opadów na terenie planowanej eksploatacji, które wynikają z obliczeń hydrologicznych. Którą wartość maksymalnych opadów dobowych należy przyjąć do obliczeń dopływów wód opadowych w obrębie zlewni zwałowiska podczas projektowania odwadniania zwałowiska zewnętrznego?

	Raz na 5 lat	Raz na 10 lat	Raz na 15 lat	Raz na 20 lat
Maksymalny opad dobowy [mm/dobę]	32	70	105	120

A. 70

B. 120

C. 105

D. 32

Wybór wartości 32 mm, 105 mm lub 120 mm na maksymalne opady dobowe do obliczeń dopływów wód opadowych w obrębie zlewni zwałowiska jest nieodpowiedni z kilku kluczowych powodów. W przypadku wartości 32 mm, istotnym błędem jest zaniżenie prognozowanych opadów, co może prowadzić do niewystarczającej pojemności systemu odwadniającego. Taki wybór nie uwzględnia ekstremalnych warunków pogodowych, które mogą wystąpić, a które są znacznie wyższe w niektórych regionach. Z kolei 105 mm oraz 120 mm to wartości, które mogą generować nadmierne koszty inwestycyjne związane z projektowaniem i realizacją infrastruktury odwadniającej. Przyjmowanie takich wartości bez odpowiednich analiz ryzyka i statystyki opadów prowadzi do nieefektywnego wykorzystania zasobów oraz może skutkować niezgodnością z najlepszymi praktykami w inżynierii hydrologicznej. Wartości te, choć teoretycznie mogą wydawać się bezpieczne, w praktyce mogą prowadzić do nadmiernej komplikacji projektów oraz zwiększonych kosztów operacyjnych, które niekoniecznie przekładają się na realne korzyści w zakresie ochrony przed opadami. W kontekście długoterminowego planowania, istotne jest, aby inżynierowie podejmowali decyzje na podstawie rzetelnych danych statystycznych, które uwzględniają ryzyko i częstotliwość występowania ekstremalnych zjawisk atmosferycznych, co pozwala na efektywne zarządzanie wodami opadowymi bez zbędnych wydatków i skomplikowanej infrastruktury.

Pytanie 13

Którą tablicą ostrzegawczą oznakowuje się w zakładzie górniczym miejsca z zakazem używania otwartego ognia?

A. D.

B. C.

C. B.

D. A.

Odpowiedź D jest właściwa, bo ten znak zakazu palenia jest mega ważny dla bezpieczeństwa w górnictwie. Taki znak po prostu pomaga zmniejszyć ryzyko pożaru i niebezpieczeństw związanych z metanem, co jest szczególnie istotne tam, gdzie jest dużo łatwopalnych gazów. Wiesz, że ten znak jest rozpoznawany wszędzie i stosowany zgodnie z przepisami? Są różne normy, jak PN-EN ISO 7010, które mówią, jak trzeba oznakować bezpieczne miejsca. Przykładowo, ten znak znajdziesz w strefach, gdzie przechowuje się łatwopalne materiały, jak węgiel czy olej. Warto, żeby wszyscy przestrzegali tego zakazu, bo to nie tylko obowiązek szefa, ale też ważny element kultury bezpieczeństwa w górnictwie.

Pytanie 14

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 15

Jakie środki transportu są wykorzystywane do przewozu kopalin w kopalni węgla brunatnego?

A. dźwignice linotorowe

B. żurawie typu Derrick

C. wozidła samochodowe

D. przenośniki taśmowe

Choć wozidła samochodowe mogą być stosowane do transportu materiałów w górnictwie, ich zastosowanie w kopalniach węgla brunatnego nie jest najbardziej efektywne. Wozidła mają ograniczenia związane z pojemnością i czasem załadunku oraz rozładunku, co może prowadzić do przestojów w procesie transportowym. Ponadto, ich użytkowanie generuje większe koszty eksploatacyjne w porównaniu do przenośników taśmowych. Żurawie typu Derrick, mimo że używane w różnych zastosowaniach inżynieryjnych, nie są przeznaczone do transportu surowców w ruchu ciągłym. Ich głównym zadaniem jest podnoszenie i przemieszczanie ciężkich ładunków na małych przestrzeniach, co nie sprawdza się w kopalniach, gdzie potrzebna jest nieprzerwana produkcja. Dźwignice linotorowe, z kolei, są używane w specyficznych sytuacjach, takich jak transport materiałów w pionie, a nie w poziomie, co również ogranicza ich zastosowanie w kopalniach. Wybór nieodpowiednich środków transportu nie tylko zwiększa koszty, ale również wpływa na bezpieczeństwo pracy oraz efektywność produkcji. Zrozumienie, które maszyny są optymalne dla danego środowiska górniczego, jest kluczowe dla zapewnienia skuteczności i rentowności operacji górniczych.

Pytanie 16

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 17

Jakie działania przygotowawcze są konieczne do przemieszczania przenośnika?

A. włączenie przenośnika bez ładunku

B. zamiana taśmy na nową

C. jego uruchomienie

D. niwelacja terenu

Niwelacja terenu jest kluczowym działaniem przygotowawczym, które zapewnia stabilność i prawidłowe funkcjonowanie przenośników. Przygotowanie terenu polega na usunięciu nierówności, co pozwala na równomierne rozmieszczenie ciężaru i minimalizuje ryzyko osunięcia się elementów przenośnika lub jego uszkodzenia w trakcie eksploatacji. Ważne jest, aby cała długość przenośnika była odpowiednio umiejscowiona, co ma kluczowe znaczenie dla jego wydajności. Na przykład, w przypadku przenośników taśmowych, każdy stopień nachylenia musi być zgodny z zaleceniami producenta, co zapewnia optymalne działanie i bezpieczeństwo. Dodatkowo, standardy branżowe, takie jak ISO 9001, podkreślają znaczenie jakości i efektywności procesów przygotowawczych, co bezpośrednio przekłada się na zmniejszenie awaryjności urządzeń. Dlatego też, niwelacja terenu powinna być zawsze przeprowadzana przed rozpoczęciem pracy przenośnika, aby zapewnić jego niezawodność i efektywność operacyjną.

Pytanie 18

W sytuacji, gdy przygotowujemy teren do budowy odkrywki lub zwałowiska, trzeba

A. przykryć wierzchnią warstwę gleby żwirem, jeśli jest ona przynajmniej IV klasy

B. usunąć warstwę gleby razem z nadkładem, mimo że jest to gleba klasyfikowana jako III klasa gruntów

C. wstrzymać wszelkie prace, jeśli gleba należy do I klasy

D. zebrać wierzchnią warstwę gleby, gdy jest ona zaliczana przynajmniej do IV klasy gruntów

Wstrzymanie robót w przypadku gleby zaliczonej do I klasy nie jest uzasadnione, ponieważ klasa tego gruntu nie jest jedynym czynnikiem determinującym decyzje dotyczące przygotowania terenu. Gleby klasy I są najcenniejsze w kontekście rolniczym, a ich ochrona jest kluczowa, jednak w przypadku budowy odkrywki czy zwałowiska, może być konieczne podjęcie działań, które nie są związane z wstrzymywaniem robót. W praktyce, konieczność zbierania warstwy gleby pojawia się głównie w kontekście klas gruntów IV i wyższych, co wynika z ich właściwości środowiskowych i użytkowych. Alternatywne podejście, takie jak przysypywanie żwirem wierzchniej warstwy gleby, również nie jest zgodne z zasadami, ponieważ może prowadzić do degradacji gleby, ograniczenia jej funkcji biologicznych oraz negatywnego wpływu na lokalny ekosystem. Gleby powinny być traktowane z należytą starannością oraz zgodnością z obowiązującymi normami ochrony środowiska. Niezrozumienie roli poszczególnych klas gruntów w kontekście ich zarządzania prowadzi do niewłaściwych wniosków i praktyk budowlanych, co może skutkować zarówno dużymi stratami finansowymi, jak i negatywnym wpływem na przyrodę.

Pytanie 19

W procesie obróbki termicznej na bloki wydobywa się skałę

A. bazalt

B. less

C. granit

D. żwir

Granit jest odpowiednią skałą do obróbki termicznej, przede wszystkim ze względu na swoje właściwości fizyczne i chemiczne. Jest to skała magmowa, która charakteryzuje się wysoką twardością, odpornością na wysokie temperatury oraz niską rozszerzalnością termiczną. Dzięki tym cechom, granit doskonale nadaje się do stosowania w technologiach związanych z obróbką cieplną, takich jak cięcie, formowanie i montaż elementów budowlanych. Przykłady zastosowania granitu obejmują produkcję bloków służących do budowy pomników, nagrobków oraz elementów architektury. Ponadto, w kontekście standardów branżowych, materiały wykorzystywane w budownictwie muszą spełniać określone normy dotyczące wytrzymałości i odporności. Granit, jako materiał naturalny, jest często preferowany w projektach ze względu na swoją estetykę oraz trwałość, co czyni go cennym surowcem w branży budowlanej, zgodnym z najlepszymi praktykami.

Pytanie 20

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 21

Wykonywanie serii otworów w wydobywanej skale w tej samej odległości, pod tym samym kątem i w jednej linii, na głębokość odpowiadającą wysokości odpajanego bloku skalnego, w celu ułatwienia jego oddzielenia od calizny przy użyciu metod mechanicznych to

A. rozszczepianie

B. klinowanie

C. perforowanie

D. rozpieranie

Rozpieranie, rozszczepianie i klinowanie to metody, które, choć mają zastosowanie w pracach związanych z obróbką skał, nie są właściwe w kontekście opisanego pytania. Rozpieranie polega na wykorzystaniu siły do rozdzielenia materiału, co może być skuteczne, ale wymaga odpowiednich warunków i niekoniecznie prowadzi do precyzyjnego odspojenia bloku skalnego. Z kolei rozszczepianie polega na wprowadzeniu materiałów wybuchowych do istniejących szczelin w skale, co w wielu przypadkach nie daje kontrolowanego efektu, a dodatkowo wiąże się z ryzykiem uszkodzenia otoczenia. Klinowanie to technika polegająca na wprowadzaniu klinów w szczeliny skalne, co również nie odpowiada opisanym wymaganiom dotyczącym wiercenia otworów w jednej płaszczyźnie i pod jednakowym kątem. Warto zauważyć, że wybór metody powinien być oparty na dokładnej analizie geologicznej oraz wymaganiach projektu. Typowe błędy myślowe w tym kontekście obejmują mylenie różnych technik oraz brak zrozumienia ich specyficznych zastosowań. Każda z tych metod ma swoje miejsce w obróbce skał, jednak do opisanej sytuacji lepiej pasuje perforowanie, które zapewnia większą kontrolę nad procesem i minimalizuje ryzyko uszkodzeń w otoczeniu.

Pytanie 22

Który rodzaj układu technologicznego dla transportu urobku z koparki wielonaczyniowej przedstawiono na rysunku?

A. Transport oponowy – przenośnik taśmowy poziomy.

B. Bezpośredni na przenośnik taśmowy poziomy.

C. Bezpośredni na zwałowarkę taśmową.

D. Samojezdny przenośnik – przenośnik taśmowy poziomy.

Poprawna odpowiedź to 'Bezpośredni na zwałowarkę taśmową', ponieważ przedstawiony na rysunku układ technologiczny ilustruje bezpośredni transport urobku z koparki wielonaczyniowej na zwałowarkę taśmową. Zwałowarka taśmowa jest kluczowym elementem w procesach składowania i transportu materiałów, a jej działanie opiera się na taśmie transportowej, która efektywnie przenosi urobek na dużą odległość. Taki układ pozwala na optymalizację pracy, redukując straty czasu związane z przeładunkiem oraz zwiększając wydajność transportu. W praktyce, stosowanie zwałowarek taśmowych w połączeniu z koparkami wielonaczyniowymi jest powszechną praktyką w branży górniczej i budowlanej, gdzie skuteczność oraz szybkość transportu są kluczowe. Współczesne normy i dobre praktyki w branży zwracają szczególną uwagę na efektywność procesu transportu, co czyni ten układ technologicznym rozwiązaniem odpowiednim i zgodnym z aktualnymi standardami.

Pytanie 23

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 24

Na rysunku przedstawiono udostępnienie złoża

A. szybem górniczym.

B. wkopem wgłębnym.

C. lejem górniczym.

D. wkopem bezpośrednim.

Wybór odpowiedzi "wkopem bezpośrednim" jest prawidłowy, ponieważ metoda ta polega na bezpośrednim usunięciu nadkładu, co umożliwia dotarcie do złoża surowca z powierzchni. Jest to istotny proces w górnictwie, który pozwala na ekonomiczne i efektywne wydobycie surowców, zwłaszcza w przypadku złoża znajdującego się blisko powierzchni. Wkop bezpośredni jest często stosowany w górnictwie odkrywkowym, gdzie złoża mineralne lub węgla są eksploatowane w sposób, który minimalizuje wpływ na otoczenie. Dobrą praktyką w tej metodzie jest planowanie odpowiedniego układu wyrobisk oraz zarządzanie odpadami, co zmniejsza ryzyko degradacji środowiska. Przykładem zastosowania wkopu bezpośredniego może być odkrywkowe wydobycie węgla brunatnego, gdzie złoża są eksploatowane w sposób, który pozwala na dużą efektywność kosztową oraz szybkie uzyskanie dostępu do surowca. Dodatkowo, w przypadku tej metody ważne jest stosowanie odpowiednich norm technicznych, takich jak normy ISO dotyczące ochrony środowiska w górnictwie, co zapewnia zgodność z przepisami i standardami branżowymi.

Pytanie 25

Transport urobku z głęboko położonego wyrobiska przy użyciu dźwignic linotorowych określany jest jako transport

A. pionowy

B. pneumatyczny

C. hydrauliczny

D. ciągły

Transport urobku z wyrobiska wgłębnego przy użyciu dźwignic linotorowych nazywa się transportem pionowym, ponieważ polega na przesuwaniu materiałów w kierunku pionowym, co jest kluczowe w kontekście górnictwa i budownictwa. W praktyce oznacza to, że urobek jest podnoszony z poziomu wyrobiska na powierzchnię za pomocą urządzeń takich jak windy górnicze czy dźwignice, co umożliwia jego dalsze przetwarzanie lub transport. W kontekście transportu pionowego istotne jest zastosowanie odpowiednich standardów bezpieczeństwa i efektywności, takich jak normy dotyczące obciążenia i stabilności konstrukcji. W branży górniczej transport pionowy jest niezbędny do zapewnienia efektywnego wydobycia surowców, a także do ochrony zdrowia pracowników, którzy muszą być chronieni przed potencjalnymi zagrożeniami związanymi z transportem. Warto również zaznaczyć, że stosowane systemy transportowe powinny być regularnie serwisowane oraz podlegać kontroli, aby spełniały obowiązujące normy przemysłowe.

Pytanie 26

Który sposób urabiania skał wykonuje się przy użyciu urządzenia jak na rysunku?

A. Przecinanie.

B. Klinowanie.

C. Perforowanie.

D. Rozpieranie.

Wybór innych opcji, takich jak klinowanie, rozpieranie i przecinanie, wskazuje na pewne nieporozumienia dotyczące metod urabiania skał. Klinowanie polega na wprowadzaniu klinów w szczeliny skalne, co prowadzi do ich rozłamywania. Choć ta technika ma zastosowanie w wydobywaniu skał, nie wykorzystuje urządzenia przedstawionego na zdjęciu, które jest przeznaczone do perforowania. Rozpieranie natomiast odnosi się do techniki, w której siła jest wywierana na skałę w celu rozdzielenia jej na części, co także nie odpowiada funkcji prezentowanego urządzenia. Przecinanie jest metodą, w której używa się przecinarek do tworzenia szczelin w skałach, co również nie jest tożsame z perforowaniem. Te różnice w podejściu mogą wynikać z braku zrozumienia specyfiki poszczególnych metod urabiania skał oraz ich zastosowania w praktyce. Kluczowe jest zrozumienie, że każda z tych technik ma swoje unikalne właściwości i zastosowanie, co czyni je odpowiednimi w różnych kontekstach przemysłowych. Zrozumienie różnorodności metod urabiania skał i ich zastosowania jest niezbędne, aby uniknąć błędów przy wyborze właściwego podejścia do prac geologicznych czy budowlanych.

Pytanie 27

W trakcie kontroli codziennej ładowarki kołowej pracownik stwierdził spękania szyby czołowej w kabinie operatora (jak na rysunku). W związku z powyższym

A. należy natychmiast zaprzestać pracy tą maszyną z uwagi na ograniczoną widoczność.

B. można rozpocząć pracę na tej maszynie po przydzieleniu operatorowi pomocnika.

C. należy natychmiast zezłomować tę maszynę z uwagi na wysokie koszty naprawy spękanej szyby.

D. można rozpocząć pracę na tej maszynie po zdemontowaniu spękanej szyny.

Spękanie szyby czołowej w kabinie operatora ładowarki kołowej istotnie wpływa na bezpieczeństwo pracy. Widoczność jest kluczowym elementem w operacjach z użyciem maszyn budowlanych, a jakiekolwiek uszkodzenie w obrębie kabiny operatora może stwarzać poważne zagrożenie. Zgodnie z zasadami BHP, każdy operator powinien mieć niezakłócone pole widzenia, co jest niezbędne do bezpiecznego manewrowania maszyną oraz dostrzegania otoczenia. Spękana szyba może prowadzić do trudności w ocenie odległości i przeszkód, co zwiększa ryzyko wypadków. Przykładowo, w sytuacjach, gdy maszyna porusza się w pobliżu innych pracowników lub sprzętu, ograniczona widoczność może skutkować niebezpiecznymi sytuacjami. W takich przypadkach, zgodnie z normą PN-EN 474, operator powinien niezwłocznie zgłosić uszkodzenie i wstrzymać pracę maszyny do momentu jej naprawy. Niezastosowanie się do tej zasady naraża nie tylko operatora, ale również innych pracowników na ryzyko kontuzji, co jest nieakceptowalne w każdym środowisku pracy.

Pytanie 28

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 29

Kto posiada koncesję na wydobywanie minerałów ze złoża?

A. kierownik działalności zakładu górniczego

B. przedsiębiorca

C. marszałek województwa

D. dyrektor okręgowego urzędu górniczego

Właścicielem koncesji na wydobywanie kopaliny ze złoża jest przedsiębiorca, co jest zgodne z ustawą o geologii i wydobywaniu kopalin. Przedsiębiorca, jako podmiot gospodarczy, ma prawo do ubiegania się o koncesje, które są niezbędne do legalnego prowadzenia działalności górniczej. Przykładem może być firma zajmująca się wydobywaniem węgla, która musi uzyskać koncesję przed rozpoczęciem eksploatacji złoża. Taka koncesja reguluje warunki wydobycia, w tym aspekty ochrony środowiska oraz bezpieczeństwa pracy. W praktyce, do uzyskania koncesji przedsiębiorca musi przedłożyć szczegółowy plan wydobycia, który jest oceniany przez odpowiednie organy, takie jak dyrektor okręgowego urzędu górniczego. Zgodnie z dobrą praktyką, koncesje na wydobycie są ściśle kontrolowane, aby zapewnić zrównoważony rozwój zasobów naturalnych oraz minimalizację negatywnego wpływu na środowisko. Przedsiębiorca, który uzyskuje koncesję, ponosi odpowiedzialność zarówno za eksploatację, jak i za ewentualne skutki uboczne działalności górniczej.

Pytanie 30

Na rysunku pas ochronny wyrobiska górniczego od napowietrznej linii energetycznej oznaczono literą

A. D.

B. C.

C. B.

D. A.

Na rysunku pas ochronny wyrobiska górniczego od napowietrznej linii energetycznej oznaczony literą D jest prawidłową odpowiedzią. Pas ochronny pełni kluczową rolę w zapewnieniu bezpieczeństwa zarówno w kontekście eksploatacji górniczej, jak i funkcjonowania sieci elektroenergetycznej. Zgodnie z normami branżowymi, pas ochronny powinien być odpowiednio oznakowany, aby zapewnić wyraźną separację między obszarami eksploatacyjnymi a infrastrukturą energetyczną. W praktyce oznacza to, że wszelkie prace w obrębie tego pasa muszą być prowadzone z zachowaniem szczególnej ostrożności, aby uniknąć uszkodzeń instalacji elektrycznych oraz potencjalnych zagrożeń dla pracowników. Ponadto, w przypadku projektowania nowych wyrobisk górniczych, ważne jest uwzględnienie wymogów dotyczących odległości między wyrobiskiem a liniami energetycznymi, co również jest regulowane przez przepisy prawa oraz dobre praktyki branżowe.

Pytanie 31

Na fotografii przedstawiono sposób udostępniania niższego poziomu złoża granitowego

A. sztolnią.

B. zabierką.

C. upadową.

D. wkopem.

Wybór odpowiedzi 'wkopem' jest poprawny, ponieważ na zdjęciu przedstawiono metodę eksploatacji złoża granitowego, która polega na wydobywaniu kamienia poprzez tworzenie otwartego wykopu. Technika ta jest szeroko stosowana w kamieniołomach, gdzie granit lub inny materiał skalny jest dostępny blisko powierzchni. Wkop, jako metoda wydobycia, pozwala na łatwy transport wydobytego materiału oraz minimalizację kosztów związanych z infrastrukturą podziemną. W praktyce, stosowanie wykopów jest zgodne z zasadami efektywnego zarządzania zasobami mineralnymi, gdzie kluczowe jest zachowanie bezpieczeństwa i minimalizacja wpływu na środowisko. Ponadto, dzięki otwartym metodom eksploatacji, można monitorować jakość wydobywanego materiału oraz prowadzić prace związane z rekultywacją terenu po zakończeniu wydobycia. W wielu krajach, w tym w Polsce, wkop jako technika wydobycia podlega regulacjom prawnym, które zapewniają ochronę zasobów naturalnych oraz bezpieczeństwo pracowników.

Pytanie 32

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 33

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 34

Na rysunku przedstawiającym zbloce urządzenia dźwigowego typu żuraw linę nośną oznaczono cyfrą

A. 3

B. 1

C. 4

D. 2

Wybór niewłaściwych odpowiedzi wynika z nieporozumienia dotyczącego funkcji i oznaczeń poszczególnych elementów żurawia. Wiele osób może błędnie założyć, że inne numery na rysunku, takie jak 1, 2 czy 3, wskazują na liny nośne ze względu na ich bliskość lub podobieństwo do innych komponentów. Na przykład, numer 1 mógłby odnosić się do liny pomocniczej lub prowadzącej, podczas gdy numer 2 może być związany z systemem sterowania żurawia. Jednakże, w praktyce, wszystkie te elementy pełnią różne funkcje i ich identyfikacja jest kluczowa dla prawidłowego działania urządzenia. Błędne przypisanie funkcji do nieprawidłowych elementów prowadzi do ryzykownych sytuacji na placu budowy, gdzie bezpieczeństwo jest najważniejsze. W przypadku urządzeń dźwigowych, każda linia ma swoje specyficzne zadania i oznaczenia, które są uwzględnione w dokumentacji technicznej. Zastosowanie nieprawidłowych oznaczeń może skutkować uszkodzeniem urządzenia lub nawet wypadkiem. Dlatego ważne jest, aby dokładnie analizować schematy i zrozumieć różnice między komponentami, dostrzegając ich funkcje i odpowiedzialności w kontekście całego systemu dźwigowego.

Pytanie 35

Biorąc pod uwagę lokalizację zwału w odniesieniu do poziomu roboczego, wyróżniamy zwały

A. nadpoziomowe i podpoziomowe

B. stałe i tymczasowe

C. ścianowe i blokowe

D. wewnętrzne i zewnętrzne

Wybór odpowiedzi, które nie biorą pod uwagę klasyfikacji zwałowisk na nadpoziomowe i podpoziomowe, może być trochę mylący. Na przykład argument o "ścianowych i blokowych" to raczej nie to, co mamy na myśli w kontekście rzeczywistej klasyfikacji. Te terminy bardziej odnoszą się do formy składowania, a nie do ich położenia. Takie rozumowanie może wprowadzać niezrozumienie, szczególnie przy planowaniu i zarządzaniu przestrzenią do składowania. W górnictwie trzeba pamiętać, że klasyfikacja zwałowisk to nie tylko forma, ale też ich lokalizacja. Co do "wewnętrznych i zewnętrznych", to te określenia z pewnością są nieprecyzyjne, bo nie mają dla nas jasnego znaczenia w kontekście poziomu roboczego. Mogą dotyczyć bardziej lokalizacji zwałowiska w stosunku do zakładów produkcyjnych. Klasyfikacja na "stałe i tymczasowe" też nie bierze pod uwagę tego kluczowego czynnika jak położenie. Z mojej perspektywy, zrozumienie klasifikacji zwałowisk wpływa nie tylko na efektywność operacyjną, ale także na przestrzeganie regulacji dotyczących ochrony środowiska, co w górnictwie jest naprawdę istotne. Dlatego warto się trzymać właściwych definicji i klasyfikacji, które przekładają się na bezpieczeństwo i efektywność w zarządzaniu odpadami.

Pytanie 36

Sadzenie roślin wolnokwitnących na zboczach wyrobiska poeksploatacyjnego stanowi część etapu rekultywacji

A. przygotowawczej

B. biologicznej

C. technicznej

D. podstawowej

Wysiew roślin wolnokwitnących na skarpach wyrobiska poeksploatacyjnego jest kluczowym elementem fazy biologicznej rekultywacji, która ma na celu przywrócenie równowagi ekologicznej na terenach zniszczonych przez działalność przemysłową. Faza biologiczna obejmuje działania mające na celu wprowadzenie życia biologicznego na teren, który stracił swoje naturalne właściwości. Wysiew odpowiednich gatunków roślin jest niezbędny do stabilizacji gleby, co zapobiega erozji oraz wspomaga rozwój bioróżnorodności. Przykładem może być wysiew traw i roślin motylkowych, które nie tylko przyspieszają proces regeneracji gleby, ale również poprawiają jej strukturę i wartość odżywczą. W praktyce, zgodnie z wytycznymi dotyczącymi rekultywacji terenów zdegradowanych, istotne jest dobieranie roślin odpowiednich do danego siedliska, co powinno być poprzedzone analizą warunków glebowych i klimatycznych. Działania te są zgodne z najlepszymi praktykami w dziedzinie ekologii i ochrony środowiska, co podkreśla ich znaczenie w praktycznej rekultywacji terenów powykopalnianych.

Pytanie 37

Obszar narażony na szkodliwe skutki działalności górniczej związanej z zakładem górniczym, to

A. wyrobisko górnicze

B. obszar górniczy

C. zakład górniczy

D. teren górniczy

Prawidłowa odpowiedź to "teren górniczy", który odnosi się do obszaru, na którym prowadzone są prace górnicze oraz który może być narażony na szkodliwe wpływy związane z tymi pracami. Teren górniczy obejmuje zarówno obszary, gdzie znajdują się wyrobiska, jak i strefy, które mogą być dotknięte osunięciami, zanieczyszczeniami czy innymi negatywnymi skutkami działalności górniczej. W praktyce, zrozumienie granic terenu górniczego jest kluczowe dla odpowiedniego zarządzania ryzykiem oraz ochrony środowiska. Zgodnie z normami ochrony środowiska i regulacjami dotyczącymi górnictwa, operatorzy zakładów górniczych muszą przeprowadzać analizy oddziaływania na środowisko oraz monitorować wpływ prowadzonych prac na otoczenie. Przykładem praktycznego zastosowania tej wiedzy jest tworzenie planów rekultywacji terenów górniczych po zakończeniu działalności, co ma na celu przywrócenie ich pierwotnych funkcji i minimalizację negatywnych skutków górnictwa.

Pytanie 38

Który sposób łączenia taśm przenośnikowych przestawiono na rysunku?

A. Na gorąco łączeniem klinowym.

B. Na gorąco łączeniem ząbkowym.

C. Mechaniczny złączami zawiasowymi.

D. Mechaniczny złączkami śrubowymi.

Ta odpowiedź jest poprawna, ponieważ na przedstawionym rysunku dokładnie zobrazowano mechaniczne łączenie taśm przenośnikowych za pomocą złącz zawiasowych. Złącza te są kluczowe dla zapewnienia elastyczności w połączeniach, co jest istotne w kontekście różnych aplikacji przemysłowych. Złącza zawiasowe składają się z metalowych elementów zamocowanych na końcach taśm, co umożliwia szybką i efektywną wymianę taśmy w przypadku jej uszkodzenia lub zużycia. Ta technika łączenia jest powszechnie stosowana w branżach, takich jak logistyka, produkcja, czy transport, gdzie wymagane jest nieprzerwane działanie i łatwość w serwisowaniu urządzeń. Dzięki temu rozwiązaniu możliwe jest także dostosowanie długości taśmy do specyficznych potrzeb, co sprzyja optymalizacji procesów.

Pytanie 39

Do niezbędnego wyposażenia przenośnika taśmowego nie wchodzi urządzenie

A. do czyszczenia taśmy

B. wykrywające przegrzewające się krążniki

C. awaryjnego zatrzymania przenośnika

D. sygnalizujące zamiar uruchomienia przenośnika

Urządzenie wykrywające przegrzewające się krążniki nie jest elementem obowiązkowego wyposażenia przenośnika taśmowego, co wynika z klasyfikacji podstawowych wymagań bezpieczeństwa i efektywności operacyjnej tego typu systemów transportowych. Zgodnie z normami i zaleceniami branżowymi, wśród podstawowych elementów przenośników taśmowych należy wyróżnić m.in. sygnalizatory zamierzenia uruchomienia oraz systemy awaryjnego zatrzymania. Sygnalizatory te mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa operacyjnego, ponieważ informują pracowników o planowanym uruchomieniu przenośnika, co pozwala na uniknięcie potencjalnych wypadków. Przykładem dobrych praktyk w tej dziedzinie jest wdrażanie systemów, które synchronizują działania operatorów z automatyką przenośnika, co poprawia ogólną bezpieczeństwo i efektywność transportu. Warto zauważyć, że monitoring przegrzewania krążników jest istotnym, ale nie obligatoryjnym elementem systemów wsparcia, który może być stosowany w bardziej zaawansowanych rozwiązaniach technologicznych, aby zwiększyć niezawodność operacyjną, lecz nie jest on warunkiem koniecznym dla prawidłowego funkcjonowania przenośnika taśmowego.

Pytanie 40

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej