Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik teleinformatyk
Kwalifikacja: INF.07 - Montaż i konfiguracja lokalnych sieci komputerowych oraz administrowanie systemami operacyjnymi
Data rozpoczęcia: 12 czerwca 2026 12:19
Data zakończenia: 12 czerwca 2026 12:25

Egzamin zdany!

Wynik: 24/40 punktów (60,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jakie medium transmisyjne w sieciach LAN wskazane jest do używania w obiektach historycznych?

A. Światłowód

B. Kabel typu "skrętka"

C. Fale radiowe

D. Kabel koncentryczny

Fale radiowe są zalecanym medium transmisyjnym w zabytkowych budynkach ze względu na ich zdolność do omijania przeszkód fizycznych, takich jak grube mury czy elementy architektoniczne, które mogą utrudniać tradycyjnym kablom dostęp do miejsc, gdzie potrzebna jest infrastruktura sieciowa. Wykorzystanie technologii Wi-Fi, które działa na falach radiowych, jest praktycznym rozwiązaniem, ponieważ nie wymaga dużych modyfikacji budowlanych, co jest kluczowe w kontekście zachowania integralności zabytków. Dodatkowo, fale radiowe oferują elastyczność w instalacji, umożliwiając łatwą adaptację w miarę zmieniających się potrzeb użytkowników. Stosowanie systemów bezprzewodowych w takich lokalizacjach jest zgodne ze standardami branżowymi, które promują minimalne zakłócenia w strukturze obiektu. Przykładem zastosowania mogą być hotele w zabytkowych budynkach, gdzie bezprzewodowy dostęp do Internetu umożliwia gościom korzystanie z sieci bez ingerencji w zabytkowe elementy wystroju.

Pytanie 2

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 3

Technologia oparta na architekturze klient-serwer, która umożliwia połączenie odległych komputerów w sieci poprzez szyfrowany tunel, nazywa się

A. WLAN

B. VPN

C. WAN

D. VLAN

Technologia VPN (Virtual Private Network) umożliwia bezpieczne połączenie zdalnych komputerów w sieci przez szyfrowany tunel. Dzięki temu użytkownicy mogą przesyłać dane w sposób chroniony przed podsłuchiwaniem i dostępem nieautoryzowanych osób. VPN jest powszechnie stosowany w firmach, które umożliwiają pracownikom zdalny dostęp do zasobów sieciowych, zapewniając jednocześnie ochronę danych. Przykładem może być pracownik, który korzystając z publicznej sieci Wi-Fi w kawiarni, łączy się z siecią firmową przez VPN, co uniemożliwia hakerom przechwycenie jego danych. Standardy bezpieczeństwa, takie jak IPsec (Internet Protocol Security) oraz SSL/TLS (Secure Sockets Layer/Transport Layer Security), są często wykorzystywane w implementacjach VPN, co czyni tę technologię zgodną z najlepszymi praktykami branżowymi.

Pytanie 4

Wskaź, które z poniższych stwierdzeń dotyczących zapory sieciowej jest nieprawdziwe?

A. Została zainstalowana na każdym przełączniku.

B. Stanowi część systemu operacyjnego Windows.

C. Działa jako zabezpieczenie sieci przed atakami.

D. Jest elementem oprogramowania wielu ruterów.

To, że zapora sieciowa jest zainstalowana na każdym przełączniku, to mit. Zapory działają na innym poziomie niż przełączniki. One mają swoje zadanie, czyli przekazywać ruch w sieci lokalnej. Natomiast zapory są po to, by monitorować i kontrolować, co wchodzi i wychodzi z sieci, chroniąc nas przed nieproszonymi gośćmi. W bezpieczeństwie sieci zapory są naprawdę ważne. Zazwyczaj spotkamy je na routerach, serwerach albo jako oddzielne urządzenia. Przykładem może być firewalla w routerze, który jest pierwszą linią obrony przed zagrożeniami z zewnątrz i pozwala na ustalanie reguł, kto ma dostęp do sieci. Czasem zapory stosują nawet skomplikowane mechanizmy, jak inspekcja głębokiego pakietu, co pozwala lepiej zarządzać bezpieczeństwem. Rozumienie, jak różnią się przełączniki od zapór, jest kluczowe, jeśli chcemy dobrze projektować strategie bezpieczeństwa w sieci.

Pytanie 5

Podaj domyślny port, który służy do przesyłania poleceń w serwisie FTP.

A. 21

B. 20

C. 25

D. 110

Odpowiedź 21 jest poprawna, ponieważ port 21 jest standardowym portem używanym do komunikacji w protokole FTP (File Transfer Protocol). FTP jest jednym z najstarszych protokołów internetowych, stosowanym głównie do przesyłania plików między komputerami w sieci. Port 21 jest używany do nawiązywania połączenia i obsługi próśb klientów. W praktyce, gdy klient FTP łączy się z serwerem, inicjuje sesję poprzez wysłanie polecenia LOGIN na ten właśnie port. Aby zapewnić bezpieczeństwo i zgodność z najlepszymi praktykami, ważne jest, aby administratorzy serwerów wykorzystywali standardowe porty, takie jak 21, co ułatwia diagnostykę problemów i integrację z innymi systemami. Warto również zauważyć, że FTP może działać w różnych trybach, a port 21 jest kluczowy w trybie aktywnym. W kontekście bezpieczeństwa, rozważając współczesne zastosowania, administratorzy mogą również korzystać z protokołów zabezpieczających, takich jak FTPS lub SFTP, które oferują szyfrowanie danych, ale nadal używają portu 21 jako standardowego portu komend.

Pytanie 6

W systemach z rodziny Windows Server, w jaki sposób definiuje się usługę serwera FTP?

A. w serwerze aplikacji

B. w usłudze zasad i dostępu sieciowego

C. w usłudze plików

D. w serwerze sieci Web

Usługa serwera FTP w systemach z rodziny Windows Server jest częścią serwera sieci Web, co oznacza, że jej konfiguracja oraz zarządzanie odbywa się w kontekście roli IIS (Internet Information Services). IIS to kompleksowa platforma do hostowania różnych typów aplikacji internetowych i usług. W przypadku FTP, administratorzy mają możliwość tworzenia, zarządzania i konfigurowania różnych witryn FTP, a także zarządzania dostępem do zasobów za pomocą zaawansowanych ustawień uprawnień. Przykładowo, można skonfigurować serwer FTP do obsługi zdalnego przesyłania plików, co jest przydatne w wielu scenariuszach, takich jak transfer danych między serwerami lub zapewnienie dostępu klientom do plików. Z perspektywy bezpieczeństwa, warto również stosować szyfrowanie połączeń FTP przy użyciu FTPS lub SFTP, co zwiększa bezpieczeństwo przesyłanych danych. Zgodnie z dobrymi praktykami, administratorzy powinni regularnie monitorować logi serwera FTP oraz implementować odpowiednie zasady autoryzacji i audytów, aby zapewnić integralność i bezpieczeństwo danych.

Pytanie 7

W metodzie dostępu do medium CSMA/CD (Carrier Sense Multiple Access with Collision Detection) stacja, która planuje rozpocząć transmisję, nasłuchuje, czy w sieci występuje ruch, a następnie

A. oczekuje na żeton pozwalający na nadawanie

B. po zauważeniu ruchu w sieci czeka, aż medium stanie się wolne

C. czeka na przydzielenie priorytetu transmisji przez koncentrator

D. wysyła prośbę o rozpoczęcie transmitowania

Odpowiedź 'po wykryciu ruchu w sieci czeka aż nośnik będzie wolny' jest trafna. W przypadku CSMA/CD stacja przed tym, jak zacznie przesyłać dane, musi najpierw posłuchać, co się dzieje w sieci. Jeśli zauważy, że coś już nadaje, to nie wysyła swoich danych, tylko czeka, aż będzie wolno. Dzięki temu ograniczamy szansę na kolizje, które mogą wystąpić, gdy kilka stacji chce jednocześnie wysłać swoje dane. Jak już medium się zwolni, wtedy stacja może rozpocząć nadawanie. W praktyce takie metody jak CSMA/CD są mega ważne w sieciach Ethernet, bo pomagają w tym, żeby nie było kolizji, co z kolei wpływa na wydajność i stabilność komunikacji. Warto też pamiętać, że jak projektujemy sieci, to dobrze jest dodać mechanizmy do wykrywania kolizji i zarządzania pasmem, żeby jak najmniej danych się gubiło i usługi działały lepiej.

Pytanie 8

Jakie urządzenie sieciowe pozwoli na przekształcenie sygnału przesyłanego przez analogową linię telefoniczną na sygnał cyfrowy w komputerowej sieci lokalnej?

A. Media converter.

B. Access point.

C. Modem.

D. Switch.

Modem to urządzenie, które pełni kluczową rolę w komunikacji między analogowymi a cyfrowymi systemami. Jego podstawową funkcją jest modulkacja i demodulkacja sygnałow, co oznacza przekształcanie danych cyfrowych z komputera na sygnał analogowy, który może być przesyłany przez tradycyjną linię telefoniczną. Kiedy dane z komputera są przesyłane do modemu, modem przekształca je w sygnał analogowy, co pozwala na ich transmisję. Po drugiej stronie, gdy sygnał analogowy wraca do modemu, proces jest odwracany - sygnał analogowy jest demodulowany i przekształcany z powrotem do formatu cyfrowego. Przykładami zastosowania modemów są domowe połączenia internetowe przez DSL lub dial-up, gdzie modem jest niezbędny do uzyskania dostępu do sieci internetowej. Modemy są zgodne z różnymi standardami, takimi jak V.90 dla połączeń dial-up, co pokazuje ich znaczenie i szerokie zastosowanie w branży telekomunikacyjnej i informatycznej.

Pytanie 9

Termin hypervisor odnosi się do

A. wbudowanego konta administratora w systemie Linux

B. oprogramowania kluczowego do zarządzania procesami wirtualizacji

C. wbudowanego konta administratora w wirtualnym systemie

D. głównego katalogu plików w systemie Linux

Hypervisor, znany również jako monitor wirtualizacji, to kluczowy element technologii wirtualizacji, który pozwala na uruchamianie wielu systemów operacyjnych na jednym fizycznym komputerze. Jego główną rolą jest zarządzanie i alokacja zasobów sprzętowych, takich jak procesory, pamięć RAM, a także przestrzeń dyskowa, pomiędzy różnymi maszynami wirtualnymi. Przykłady zastosowania hypervisorów obejmują centra danych, gdzie umożliwiają one efektywne wykorzystanie sprzętu, co prowadzi do oszczędności kosztów oraz zwiększenia elastyczności operacyjnej. Hypervisory mogą działać w trybie typu 1 (bare-metal), gdzie instalowane są bezpośrednio na sprzęcie, lub w trybie typu 2 (hosted), gdzie działają jako aplikacje na istniejącym systemie operacyjnym. W kontekście dobrych praktyk, stosowanie hypervisorów jest zgodne z zasadami efektywności energetycznej i optymalizacji zasobów w środowiskach IT.

Pytanie 10

Adres IP (ang. Internet Protocol Address) to

A. jedyną nazwą symboliczną urządzenia.

B. indywidualny numer produkcyjny urządzenia.

C. fizyczny adres komputera.

D. logiczny adres komputera.

Adres IP, czyli Internet Protocol Address, jest adresem logicznym przypisanym do urządzenia w sieci komputerowej. Jego główną funkcją jest identyfikacja i lokalizacja urządzenia w sieci, co umożliwia przesyłanie danych pomiędzy różnymi punktami w Internecie. Adresy IP występują w dwóch wersjach: IPv4 i IPv6. IPv4 składa się z czterech liczb oddzielonych kropkami, podczas gdy IPv6 jest znacznie bardziej złożony, używający szesnastkowego systemu liczbowego dla większej liczby unikalnych adresów. Przykładem zastosowania adresu IP może być sytuacja, w której komputer wysyła zapytanie do serwera WWW – serwer wykorzystuje adres IP, aby zidentyfikować źródło żądania i odpowiedzieć na nie. W praktyce, adres IP jest także kluczowym elementem w konfiguracji sieci, pozwalającym na zarządzanie dostępem do zasobów, bezpieczeństwem oraz routingiem pakietów. Zrozumienie, czym jest adres IP i jak działa, jest fundamentem dla specjalistów zajmujących się sieciami komputerowymi, a także dla każdego użytkownika Internetu, który pragnie lepiej zrozumieć mechanizmy funkcjonowania sieci.

Pytanie 11

Protokół stworzony do nadzorowania oraz zarządzania urządzeniami w sieci, oparty na architekturze klient-serwer, w którym jeden menedżer kontroluje od kilku do kilkuset agentów to

A. SMTP (Simple Mail Transfer Protocol)

B. SNMP (Simple Network Management Protocol)

C. HTTP (Hypertext Transfer Protocol)

D. FTP (File Transfer Protocol)

SNMP, czyli Simple Network Management Protocol, to standardowy protokół sieciowy, który umożliwia monitorowanie i zarządzanie urządzeniami w sieci IP. Opiera się na architekturze klient-serwer, gdzie agent (urządzenie zarządzane) przekazuje dane do menedżera (systemu zarządzającego). Dzięki SNMP administratorzy sieci mogą zbierać dane o stanie urządzeń, takich jak routery, przełączniki czy serwery, co pozwala na szybką identyfikację problemów, optymalizację wydajności oraz planowanie zasobów. Protokół SNMP jest szeroko stosowany w branży IT, będąc częścią standardów IETF. Przykładem zastosowania może być monitorowanie obciążenia serwera w czasie rzeczywistym, co pozwala na podejmowanie decyzji na podstawie zebranych danych. Ponadto, SNMP wspiera różne poziomy bezpieczeństwa i wersje, co pozwala na dostosowanie go do specyficznych potrzeb organizacji. Standardy SNMP są zgodne z najlepszymi praktykami, co daje pewność, że system zarządzania siecią będzie działał w sposób efektywny i bezpieczny.

Pytanie 12

Jaką funkcję pełni protokół ARP (Address Resolution Protocol)?

A. Określa adres MAC na podstawie adresu IP

B. Nadzoruje przepływ pakietów w obrębie systemów autonomicznych

C. Wysyła informacje zwrotne dotyczące problemów w sieci

D. Zarządza grupami multicastowymi w sieciach działających na protokole IP

Protokół ARP (Address Resolution Protocol) jest kluczowym elementem komunikacji w sieciach komputerowych, odpowiedzialnym za ustalanie adresów MAC (Media Access Control) na podstawie adresów IP (Internet Protocol). Działa on na poziomie drugiego poziomu modelu OSI (warstwa łącza danych), umożliwiając urządzeniom w sieci lokalnej zamianę logicznych adresów IP na adresy fizyczne, co jest niezbędne do skutecznej wymiany danych między urządzeniami. Przykładowo, gdy komputer chce wysłać dane do innego urządzenia w sieci, najpierw potrzebuje znaleźć jego adres MAC. W tym celu wysyła zapytanie ARP do sieci, a odpowiedź zwrotna zawiera poszukiwany adres MAC. Dzięki temu procesowi, komunikacja w ramach lokalnych sieci Ethernet staje się możliwa. Standard ARP jest opisany w RFC 826 i stanowi podstawę dla wielu protokołów komunikacyjnych. Umożliwienie tej zamiany adresów jest kluczowe dla funkcjonowania protokołów wyższych warstw, takich jak TCP/IP, co jest podstawą działania Internetu.

Pytanie 13

Która z kombinacji: protokół – warstwa, w której dany protokół działa, jest poprawnie zestawiona według modelu TCP/IP?

A. RARP – warstwa transportowa

B. DHCP – warstwa dostępu do sieci

C. IGMP - warstwa Internetu

D. ICMP - warstwa aplikacji

IGMP (Internet Group Management Protocol) to protokół używany do zarządzania członkostwem w grupach multicastowych. Działa on na warstwie Internetu modelu TCP/IP, co oznacza, że jest zaangażowany w przesyłanie pakietów danych w sieci IP, umożliwiając komunikację między hostami a routerami w kontekście grup multicastowych. Praktyczne zastosowanie IGMP można zaobserwować w usługach strumieniowania wideo i transmisji na żywo, gdzie wiele urządzeń musi subskrybować ten sam strumień danych. IGMP pozwala routerom na efektywne zarządzanie członkostwem w tych grupach, co zmniejsza obciążenie sieci poprzez wysyłanie danych tylko do tych, którzy są zainteresowani odbiorem. Zgodnie z dobrą praktyką, networking oparty na IP powinien wykorzystywać protokoły, które zostały standardyzowane przez IETF, aby zapewnić interoperacyjność i efektywność w komunikacji sieciowej.

Pytanie 14

Jak jest nazywana transmisja dwukierunkowa w sieci Ethernet?

A. Duosimplex

B. Simplex

C. Halfduplex

D. Full duplex

Transmisja dwukierunkowa w sieci Ethernet nazywa się full duplex. Chodzi tutaj o to, że możliwa jest równoczesna komunikacja w obu kierunkach, czyli urządzenie może jednocześnie wysyłać i odbierać dane. To jest spora różnica w porównaniu do trybu halfduplex, gdzie trzeba czekać na swoją kolej, bo transmisja działa tylko w jedną stronę na raz (albo wysyłasz, albo odbierasz). W praktyce full duplex pozwala maksymalnie wykorzystać przepustowość łącza – na przykład w sieciach 1 Gb/s oznacza to, że faktycznie możemy przesłać 1 Gb/s w obie strony naraz, co daje łącznie 2 Gb/s ogólnego transferu. Stosowanie full duplexu to już praktycznie standard w nowoczesnych sieciach LAN, zwłaszcza w sieciach opartych na switchach, a nie hubach. Ważne jest też to, że protokół CSMA/CD stosowany w Ethernetach halfduplex nie jest już potrzebny w trybie full duplex – nie ma tu kolizji, bo każda transmisja ma swoją drogę. Moim zdaniem warto zwracać uwagę, czy urządzenia końcowe i przełączniki są ustawione właśnie na full duplex, bo często automatyczne negocjacje mogą się „rozjechać” i wtedy mamy niepotrzebnie niższe osiągi. W świecie profesjonalnych sieci praktycznie zawsze dąży się do pracy w full duplexie, zarówno ze względu na wydajność, jak i niezawodność transmisji.

Pytanie 15

Przed przystąpieniem do podłączania urządzeń do sieci komputerowej należy wykonać pomiar długości przewodów. Dlaczego jest to istotne?

A. Aby określić, ile urządzeń można podłączyć do jednego portu switcha.

B. Aby ustalić parametry zasilania zasilacza awaryjnego (UPS) dla stanowisk sieciowych.

C. Aby nie przekroczyć maksymalnej długości przewodu zalecanej dla danego medium transmisyjnego, co zapewnia prawidłowe działanie sieci i minimalizuje ryzyko zakłóceń.

D. Aby zapobiec przegrzewaniu się okablowania w trakcie pracy sieci.

Pomiar długości przewodów sieciowych to naprawdę kluczowy etap przy planowaniu i montażu sieci. Chodzi przede wszystkim o to, żeby nie przekraczać zalecanej długości dla wybranego medium transmisyjnego, np. skrętki czy światłowodu. Standardy, takie jak TIA/EIA-568, jasno określają, że dla skrętki UTP Cat.5e/Cat.6 maksymalna długość jednego odcinka to 100 metrów – wliczając w to patchcordy. Gdy przewód jest dłuższy, sygnał potrafi się mocno osłabić, pojawiają się opóźnienia, błędy transmisji, a nawet całkowite zerwanie połączenia. W praktyce, jeśli ktoś o tym zapomni, sieć potrafi działać bardzo niestabilnie – szczególnie przy wyższych przepływnościach lub w środowiskach o dużych zakłóceniach elektromagnetycznych. Z mojego doświadczenia wynika, że nieprzemyślane prowadzenie kabli to jeden z najczęstszych powodów reklamacji u klientów. Prawidłowy pomiar i stosowanie się do limitów to po prostu podstawa profesjonalnego podejścia i gwarancja, że sieć będzie działać zgodnie z założeniami projektowymi. Branżowe dobre praktyki zawsze zakładają uwzględnienie tych długości już na etapie projektowania, żeby uniknąć problemów w przyszłości.

Pytanie 16

Wskaż właściwy adres hosta?

A. 192.169.192.0/18

B. 192.168.192.0/18

C. 128.128.0.0/9

D. 128.129.0.0/9

Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne z różnych powodów, które wynikają z zasadności przydzielania adresów IP i klasyfikacji sieci. Adres 192.168.192.0/18 to adres prywatny, który należy do klasy C, a jego zakres często używany jest w lokalnych sieciach komputerowych. Jednak w przypadku tego pytania, który dotyczy publicznych adresów IP, nie jest to właściwy wybór. Adresy prywatne, takie jak ten, nie mogą być używane w Internecie, co może prowadzić do nieporozumień w kontekście adresowania. Adres 128.128.0.0/9, mimo że jest z klasy B, jest również niepoprawny, ponieważ istnieję już zarezerwowane adresy, które nie są dostępne do użytku publicznego. Wyboru 192.169.192.0/18 również należy unikać, ponieważ adres ten nie istnieje — jest to kombinacja adresu z nieprawidłowymi oktetami. Zrozumienie klasyfikacji adresów IP oraz ich zastosowania jest kluczowe dla skutecznego projektowania i implementacji sieci. Typowe błędy wynikają często z mylenia klasy adresu oraz niezrozumienia zasad dotyczących prywatności i publiczności adresów IP, co prowadzi do nieefektywnego zarządzania i potencjalnych konfliktów w sieci.

Pytanie 17

Użytkownik korzysta z polecenia ipconfig /all w systemie Windows. Jaką informację uzyska po jego wykonaniu?

A. Dane o aktualnym wykorzystaniu miejsca na wszystkich partycjach dysku twardego.

B. Szczegółową konfigurację wszystkich interfejsów sieciowych, w tym adresy IP, maski podsieci, bramy domyślne, adresy serwerów DNS oraz fizyczne adresy MAC.

C. Listę aktywnych połączeń TCP wraz z numerami portów i adresami zdalnymi.

D. Informacje dotyczące wersji i stanu sterownika karty graficznej zainstalowanej w systemie.

Polecenie <code>ipconfig /all</code> w systemie Windows służy do wyświetlania szczegółowych informacji o wszystkich interfejsach sieciowych zainstalowanych w komputerze. Wynik tego polecenia to nie tylko podstawowy adres IP czy maska podsieci, ale także takie dane jak: adresy fizyczne MAC poszczególnych kart, adresy bram domyślnych, serwerów DNS i WINS, status DHCP, a nawet identyfikatory poszczególnych interfejsów. Dzięki temu narzędziu administrator może w prosty sposób zweryfikować, jak skonfigurowane są poszczególne karty sieciowe, czy komputer korzysta z DHCP, czy adresy przydzielone są statycznie, a także czy nie występują konflikty adresów. Praktycznie – przy rozwiązywaniu problemów z siecią lokalną, właśnie <code>ipconfig /all</code> jest jednym z pierwszych poleceń, po jakie sięga technik czy administrator. Moim zdaniem, każdy, kto chce efektywnie zarządzać sieciami komputerowymi i rozumieć ich działanie, powinien znać szczegóły wyjścia tego polecenia na pamięć. W branży IT to jedna z absolutnych podstaw, a jednocześnie narzędzie, które nie raz potrafi zaoszczędzić godziny żmudnego szukania błędów konfiguracyjnych. Standardy branżowe wręcz zalecają korzystanie z tego polecenia przy każdej diagnozie sieciowej.

Pytanie 18

Ile domen rozgłoszeniowych istnieje w sieci o schemacie przedstawionym na rysunku, jeżeli przełączniki pracują w drugiej warstwie modelu ISO/OSI z konfiguracją domyślną?

A. 5

B. 9

C. 7

D. 11

Poprawna odpowiedź na pytanie to 7, ponieważ w sieci opartej na przełącznikach działających w drugiej warstwie modelu ISO/OSI każda jednostka (przełącznik) tworzy własną domenę rozgłoszeniową. Przełączniki te nie mają zdolności do ograniczania rozgłoszeń, co oznacza, że każde urządzenie podłączone do przełącznika otrzymuje ramki rozgłoszeniowe. W przedstawionym schemacie widzimy 7 przełączników, co przekłada się bezpośrednio na 7 oddzielnych domen rozgłoszeniowych. W praktyce oznacza to, że jeśli na jednym z przełączników dojdzie do wysłania ramki rozgłoszeniowej, tylko urządzenia podłączone do tego konkretnego przełącznika będą ją odbierały. To zjawisko ma kluczowe znaczenie w projektowaniu sieci, ponieważ odpowiednie zarządzanie domenami rozgłoszeniowymi pozwala na minimalizowanie ruchu w sieci oraz zwiększenie jej wydajności. W kontekście dobrych praktyk branżowych, ważne jest, aby administratorzy sieci rozumieli, jak liczba przełączników wpływa na segmentację ruchu oraz jakie korzyści można osiągnąć dzięki odpowiedniemu zarządzaniu rozgłoszeniami.

Pytanie 19

Który z poniższych adresów jest adresem IP typu prywatnego?

A. 172.30.10.10

B. 220.192.164.10

C. 80.80.10.10

D. 198.192.15.10

Adres 172.30.10.10 to adres prywatny IP. Oznacza to, że nie jest używany w Internecie, tylko w sieciach lokalnych, jak te, które mamy w domach czy biurach. Adresy prywatne są ustalone w standardzie RFC 1918 i obejmują różne przedziały, jak 10.0.0.0 do 10.255.255.255, 172.16.0.0 do 172.31.255.255 i 192.168.0.0 do 192.168.255.255. Twój adres, czyli 172.30.10.10, mieści się w tym drugim przedziale, więc można go śmiało używać w sieciach lokalnych. Dzięki temu, że korzystamy z prywatnych adresów, oszczędzamy publiczne IP i zwiększamy bezpieczeństwo, bo urządzenia w naszej sieci są mniej narażone na ataki z zewnątrz. Dobrze jest też używać NAT, czyli translacji adresów, żeby jeden publiczny adres IP mógł być używany przez wiele urządzeń w sieci. W praktyce wiele routerów działa właśnie w ten sposób, co daje nam większą wygodę w korzystaniu z Internetu.

Pytanie 20

Aby chronić sieć przed zewnętrznymi atakami, warto rozważyć nabycie

A. serwera proxy

B. sprzętowej zapory sieciowej

C. przełącznika warstwy trzeciej

D. skanera antywirusowego

Sprzętowa zapora sieciowa jest kluczowym elementem zabezpieczeń sieciowych, który pełni funkcję filtra, kontrolując ruch przychodzący i wychodzący w sieci. Działa na poziomie warstwy 3 modelu OSI, co pozwala jej na analizowanie pakietów i podejmowanie decyzji o ich dopuszczeniu lub odrzuceniu na podstawie zdefiniowanych reguł. W praktyce, implementacja sprzętowej zapory sieciowej może znacząco ograniczyć ryzyko ataków zewnętrznych, takich jak DDoS, dzięki funkcjom takim jak stateful inspection oraz deep packet inspection. Standardy branżowe, takie jak ISO/IEC 27001, podkreślają istotność zabezpieczeń sieciowych dla integralności i dostępności systemów informatycznych. Przykładowo, w organizacjach, które przetwarzają wrażliwe dane, stosowanie sprzętowych zapór sieciowych jest praktyką rekomendowaną przez specjalistów ds. bezpieczeństwa IT, aby zapewnić zgodność z regulacjami ochrony danych, takimi jak RODO. Ponadto, sprzętowe zapory sieciowe mogą być integrowane z innymi systemami zabezpieczeń, takimi jak systemy wykrywania włamań (IDS), co zwiększa ich efektywność.

Pytanie 21

W lokalnej sieci stosowane są adresy prywatne. Aby nawiązać połączenie z serwerem dostępnym przez Internet, trzeba

A. skonfigurować translację NAT na ruterze brzegowym lub serwerze

B. ustawić sieci wirtualne w obrębie sieci lokalnej

C. dodać drugą kartę sieciową z adresem publicznym do każdego hosta

D. przypisać adres publiczny jako dodatkowy adres karty sieciowej na każdym hoście

Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ translacja adresów sieciowych (NAT) jest kluczowym procesem umożliwiającym komunikację między prywatnymi adresami IP w sieci lokalnej a publicznymi adresami IP w Internecie. NAT działa na routerach brzegowych, które przekształcają adresy prywatne hostów w adresy publiczne, co pozwala na nawiązywanie połączeń z serwerami dostępnymi w sieci globalnej. Przykładem może być sytuacja, gdy użytkownik w domowej sieci lokalnej, korzystając z routera z włączonym NAT, chce uzyskać dostęp do strony internetowej. Router zmienia adres prywatny urządzenia na swój adres publiczny, a odpowiedzi z serwera są następnie kierowane z powrotem do właściwego urządzenia dzięki przechowywaniu informacji o sesji. NAT jest zgodny z protkokłami takimi jak TCP/IP i jest uznawany za standardową praktykę w zarządzaniu adresacją IP, co zwiększa bezpieczeństwo sieci lokalnych poprzez ukrycie rzeczywistych adresów IP. Dodatkowo, NAT umożliwia oszczędność adresów IP, ponieważ wiele urządzeń może korzystać z jednego adresu publicznego.

Pytanie 22

Użytkownicy należący do grupy Pracownicy nie mają możliwości drukowania dokumentów za pomocą serwera wydruku w systemie operacyjnym Windows Server. Dysponują jedynie uprawnieniami do 'Zarządzania dokumentami'. Co należy uczynić, aby rozwiązać ten problem?

A. Dla grupy Administratorzy należy cofnąć uprawnienia 'Zarządzanie drukarkami'

B. Dla grupy Pracownicy należy cofnąć uprawnienia 'Zarządzanie dokumentami'

C. Dla grupy Pracownicy należy przyznać uprawnienia 'Drukuj'

D. Dla grupy Administratorzy należy usunąć uprawnienia 'Drukuj'

Odpowiedź 'Dla grupy Pracownicy należy nadać uprawnienia "Drukuj"' jest jak najbardziej na miejscu. Dlaczego? Bo użytkownicy z grupy Pracownicy, którzy mają tylko uprawnienia do 'Zarządzania dokumentami', nie mogą faktycznie drukować dokumentów. W praktyce, te uprawnienia dają im jedynie możliwość zarządzania dokumentami w kolejce drukarskiej – czyli mogą je zatrzymywać czy usuwać, ale już nie wydrukują. Żeby pracownicy mogli sensownie korzystać z serwera wydruku, to muszą mieć to uprawnienie 'Drukuj'. Dobrym nawykiem w zarządzaniu uprawnieniami jest to, żeby przydzielać tylko te, które są naprawdę potrzebne do wykonania zadań. Dzięki temu można poprawić bezpieczeństwo systemu i zmniejszyć ryzyko jakichś błędów. Na przykład, gdyby zespół administracyjny dał uprawnienia 'Drukuj' pracownikom, to mogliby oni swobodnie korzystać z drukarek, co jest niezbędne w ich codziennej pracy. Warto też pomyśleć o szkoleniu pracowników, żeby wiedzieli, jak korzystać z zasobów sieciowych, co na pewno zwiększy wydajność ich pracy.

Pytanie 23

Jaki będzie całkowity koszt brutto materiałów zastosowanych do wykonania odcinka okablowania łączącego dwie szafki sieciowe wyposażone w panele krosownicze, jeżeli wiadomo, że zużyto 25 m skrętki FTP cat. 6A i dwa moduły Keystone? Ceny netto materiałów znajdują się w tabeli, stawka VAT na materiały wynosi 23%.

Materiał		j.m.	Cena jednostkowa netto
Skrętka FTP cat. 6A		m.	3,50 zł
Moduł Keystone FTP RJ45		szt.	9,50 zł

A. 131,00 zł

B. 106,50 zł

C. 119,31 zł

D. 97,00 zł

Obliczając całkowity koszt brutto materiałów, należy najpierw zsumować ceny netto skrętki FTP cat. 6A oraz dwóch modułów Keystone, a następnie do tej wartości doliczyć podatek VAT, który wynosi 23%. Przyjmując standardowe ceny rynkowe, za 25 metrów skrętki FTP cat. 6A można przyjąć koszt 100,00 zł, natomiast dwa moduły Keystone to z reguły koszt rzędu 30,00 zł. Zatem całkowity koszt netto wynosi 100,00 zł + 30,00 zł = 130,00 zł. Po dodaniu VAT, obliczamy: 130,00 zł * 1,23 = 159,90 zł. Warto jednak pamiętać, że w praktyce należy zawsze stosować się do aktualnych cen materiałów oraz przepisów podatkowych, które mogą się zmieniać. Proszę pamiętać, że przy planowaniu projektów okablowania, ważne jest nie tylko uwzględnienie kosztów materiałów, ale także ich zgodność ze standardami branżowymi, takimi jak ANSI/TIA-568, które określają wymagania dotyczące instalacji okablowania strukturalnego. Dzięki temu zapewniamy nie tylko efektywność kosztową, ale także niezawodność i trwałość całego systemu.

Pytanie 24

W jakiej usłudze serwera możliwe jest ustawienie parametru TTL?

A. HTTP

B. DNS

C. DHCP

D. FTP

TTL, czyli Time To Live, to parametr stosowany w systemach DNS (Domain Name System), który określa czas, przez jaki dane rekordy DNS mogą być przechowywane w pamięci podręcznej przez resolvera lub serwer DNS. Ustawienie odpowiedniego TTL jest kluczowe dla efektywności zarządzania ruchem sieciowym oraz aktualizacją rekordów. Na przykład, jeśli TTL jest ustawiony na 3600 sekund (czyli 1 godzinę), to po upływie tego czasu resolver będzie musiał ponownie zapytać o rekord DNS, co zapewnia, że zmiany wprowadzone na serwerze DNS będą propagowane w odpowiednim czasie. W praktyce, krótszy czas TTL może być użyteczny w sytuacjach, gdy często zmieniają się adresy IP lub konfiguracje serwera, natomiast dłuższy TTL może zmniejszyć obciążenie serwera i przyspieszyć odpowiedzi dla użytkowników. Dobrą praktyką jest dostosowywanie wartości TTL w zależności od specyfiki danego zastosowania oraz dynamiki zmian konfiguracji sieciowej. Znalezienie odpowiedniego kompromisu pomiędzy szybkością aktualizacji a wydajnością jest kluczowe w administracji sieciami. Dlatego TTL jest niezwykle istotnym parametrem w kontekście zarządzania DNS.

Pytanie 25

Który z programów został przedstawiony poniżej?

To najnowsza wersja klienta działającego na różnych platformach, cenionego na całym świecie przez użytkowników, serwera wirtualnej sieci prywatnej, umożliwiającego utworzenie połączenia pomiędzy hostem a lokalnym komputerem, obsługującego uwierzytelnianie przy użyciu kluczy, a także certyfikatów, nazwy użytkownika oraz hasła, a w wersji dla Windows dodatkowo oferującego karty.

A. TightVNC

B. Ethereal

C. Putty

D. OpenVPN

OpenVPN to otwartoźródłowy program, który umożliwia tworzenie wirtualnych sieci prywatnych (VPN) i cieszy się dużym uznaniem wśród użytkowników na całym świecie. Jego najnowsza wersja zapewnia wsparcie dla wielu platform, co oznacza, że można go używać na różnych systemach operacyjnych, takich jak Windows, macOS, Linux, iOS oraz Android. OpenVPN obsługuje różne metody uwierzytelniania, w tym uwierzytelnianie za pomocą kluczy publicznych, certyfikatów oraz standardowych nazw użytkowników i haseł. Dzięki temu użytkownicy mogą dostosowywać swoje połączenia do własnych potrzeb związanych z bezpieczeństwem. Kluczowe jest również to, że OpenVPN wspiera różne protokoły szyfrowania, co pozwala na zabezpieczenie przesyłanych danych przed nieautoryzowanym dostępem. Przykładowe zastosowanie OpenVPN obejmuje zdalny dostęp do zasobów firmowych, co pozwala pracownikom na bezpieczną pracę z domu. Standardy bezpieczeństwa, takie jak AES-256-GCM, są zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, co czyni OpenVPN odpowiednim wyborem dla organizacji dbających o ochronę danych.

Pytanie 26

Którego z elementów dokumentacji lokalnej sieci komputerowej nie uwzględnia dokumentacja powykonawcza?

A. Kosztorysu wstępnego

B. Wyników pomiarów oraz testów

C. Norm i wytycznych technicznych

D. Opisu systemu okablowania

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dokumentacja powykonawcza lokalnej sieci komputerowej ma na celu przedstawienie rzeczywistych parametrów oraz stanu zrealizowanej instalacji, które mogą różnić się od planowanych. Kosztorys wstępny nie jest częścią tej dokumentacji, ponieważ dotyczy on fazy projektowej i szacowania kosztów, a nie rzeczywistego stanu inwestycji. W dokumentacji powykonawczej znajdują się wyniki pomiarów i testów, które potwierdzają zgodność z normami oraz wymaganiami technicznymi. Opis okablowania również jest ważnym elementem, gdyż dostarcza szczegółowych informacji o użytych komponentach i ich rozmieszczeniu. Normy i zalecenia techniczne są istotne, aby zapewnić, że instalacja została wykonana zgodnie z obowiązującymi standardami, co gwarantuje jej efektywność i bezpieczeństwo. Przykładem zastosowania dokumentacji powykonawczej może być przygotowanie raportu dla klienta, wskazującego na zgodność instalacji z projektem, co jest istotne przy odbiorze technicznym.

Pytanie 27

Jakim skrótem oznacza się zbiór zasad filtrujących dane w sieci?

A. ACL

B. QoS

C. VLAN

D. PoE

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
ACL, czyli Access Control List, to zestaw reguł, które definiują, jakie rodzaje ruchu sieciowego są dozwolone lub zabronione w danej sieci. Jest to kluczowy element w zarządzaniu zabezpieczeniami sieci, umożliwiający administratorom precyzyjne określenie, które urządzenia lub użytkownicy mogą komunikować się z danym zasobem sieciowym. Przykładem zastosowania ACL jest konfiguracja routerów lub przełączników w celu ograniczenia dostępu do krytycznych systemów, takich jak serwery baz danych, tylko dla autoryzowanych użytkowników. Dobre praktyki sugerują, aby ACL były używane w połączeniu z innymi mechanizmami zabezpieczeń, takimi jak firewalle i systemy wykrywania intruzów (IDS), w celu stworzenia wielowarstwowej architektury zabezpieczeń. Znalezienie się w zgodzie z normami branżowymi, takimi jak ISO/IEC 27001, również podkreśla znaczenie zarządzania dostępem w ochronie danych.

Pytanie 28

Użytkownik laptopa z systemem Windows 7 widzi dostępne sieci bezprzewodowe jak na rysunku. Konfigurując połączenie z siecią Z1 musi dla tej sieci podać

A. adres MAC

B. nazwę SSID

C. klucz zabezpieczeń

D. typ zabezpieczeń

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Klucz zabezpieczeń jest kluczowym elementem w procesie łączenia się z zabezpieczoną siecią bezprzewodową. Podczas nawiązywania połączenia z siecią, system Windows 7 wymaga podania tego klucza, który pełni rolę hasła, zabezpieczającego dostęp do sieci. Użytkownik może je otrzymać od administratora sieci lub znaleźć na etykiecie urządzenia, które dostarcza sygnał Wi-Fi. Bez poprawnego klucza, mimo widoczności nazwy SSID, użytkownik nie będzie mógł uzyskać dostępu do internetu. W praktyce, klucz zabezpieczeń jest częścią standardów bezpieczeństwa, takich jak WPA2, które oferują silne szyfrowanie i są powszechnie stosowane w nowoczesnych sieciach bezprzewodowych. Dobrym przykładem zastosowania tej wiedzy jest sytuacja, gdy użytkownik podejmuje próbę połączenia z domowym routerem. W takim przypadku, klucz zabezpieczeń jest niezbędny do zapewnienia, że dostęp do sieci mają tylko uprawnione urządzenia. Zrozumienie tej kwestii jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa w sieciach bezprzewodowych.

Pytanie 29

Umowa użytkownika w systemie Windows Serwer, która po wylogowaniu nie zachowuje zmian na serwerze oraz komputerze stacjonarnym i jest usuwana na zakończenie każdej sesji, to umowa

A. mobilny

B. obowiązkowy

C. tymczasowy

D. lokalny

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Profil tymczasowy to taki typ konta w Windows Server, który powstaje automatycznie, jak się logujesz, a potem znika po wylogowaniu. To ważne, bo wszystko, co zrobisz podczas sesji, nie zostaje zapisane ani na serwerze, ani na komputerze. Takie rozwiązanie jest mega przydatne w miejscach, gdzie użytkownicy korzystają z systemu tylko przez chwilę, jak w szkołach czy firmach z wspólnymi komputerami. Dzięki tym profilom można zmniejszyć ryzyko, że ktoś nieuprawniony dostanie się do danych, a poza tym, pozostawia się czyste środowisko dla następnych użytkowników. Z doświadczenia mogę powiedzieć, że korzystanie z profilów tymczasowych jakby przyspiesza logowanie, bo nie obciążają one systemu zbędnymi danymi, co jest naprawdę fajne.

Pytanie 30

Który z symboli oznacza przełącznik?

A. B.

B. A.

C. D.

D. C.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Symbol D przedstawia typowy przełącznik jednobiegunowy, który jest powszechnie stosowany w obwodach elektrycznych do kontrolowania przepływu prądu. W diagramach elektrycznych, jego graficzna reprezentacja umożliwia szybką identyfikację elementu, który można użyć do włączania lub wyłączania obwodu. Przełączniki tego typu są szeroko stosowane w instalacjach oświetleniowych oraz w urządzeniach elektronicznych, gdzie wymagane jest sterowanie zasilaniem. Przykładem ich zastosowania może być włącznik światła w pomieszczeniu, który umożliwia użytkownikowi szybkie włączenie lub wyłączenie oświetlenia. Ważne jest, aby prawidłowo identyfikować symbole elektryczne, ponieważ poprawne zrozumienie schematów elektrycznych jest kluczowe dla bezpieczeństwa oraz efektywności w pracy z instalacjami elektrycznymi. Znajomość standardowych oznaczeń, takich jak ten symbol, jest zatem niezbędna dla każdego technika czy inżyniera elektryka, aby uniknąć błędów w projektach oraz podczas konserwacji urządzeń.

Pytanie 31

W przestawionej na rysunku ramce Ethernet adresem nadawcy i adresem odbiorcy jest

Bajty
8	6	6	2	46 - 1500	4
Preambuła	Adres odbiorcy	Adres nadawcy	Typ ramki	Dane	Frame Check Sequence

A. 8 bajtowy adres fizyczny.

B. 48 bitowy adres fizyczny.

C. 32 bitowy adres IPv4.

D. 6 bajtowy adres IPv4.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź, którą wybrałeś, jest poprawna. W ramkach Ethernet zarówno adres nadawcy, jak i adres odbiorcy mają postać 48-bitowych adresów fizycznych, znanych również jako adresy MAC. Adres MAC jest kluczowym elementem w komunikacji w sieciach lokalnych, a jego długość wynosząca 6 bajtów (48 bitów) jest standardem określonym w normach IEEE 802. W praktyce każdy interfejs sieciowy w urządzeniach, takich jak komputery, routery czy przełączniki, jest przypisany do unikalnego adresu MAC, co umożliwia ich identyfikację w sieci. Przykładowo, podczas przesyłania pakietu danych w sieci lokalnej, ramka Ethernet zawiera adresy MAC nadawcy i odbiorcy, co pozwala na precyzyjne kierowanie danych. Ponadto, znajomość adresów MAC jest istotna w kontekście bezpieczeństwa sieci, ponieważ umożliwia monitorowanie i kontrolowanie dostępu do zasobów sieciowych oraz zapobieganie nieautoryzowanym połączeniom.

Pytanie 32

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 33

Aby funkcja rutingu mogła prawidłowo funkcjonować na serwerze, musi być on wyposażony

A. w dodatkowy dysk twardy

B. w dodatkową pamięć RAM

C. w szybszy procesor

D. w drugą kartę sieciową

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Fajnie, że zauważyłeś, że żeby funkcja rutingu działała jak należy na serwerze, potrzebujesz drugiej karty sieciowej. Ta karta to taki kluczowy element, jeśli chodzi o komunikację z innymi urządzeniami w sieci. Kiedy masz dwie karty, zwiększasz przepustowość i redundancję, co jest mega ważne, gdy jedna z kart przestaje działać. W praktyce, to rozwiązanie działa świetnie w różnych konfiguracjach, na przykład przy równoważeniu obciążenia czy w systemach wysokiej dostępności. Może być tak, że jedna karta przejmuje funkcję drugiej, gdy ta pierwsza już nie chce działać. Dodatkowo, z dodatkową kartą da się skonfigurować różne sieci, co pomaga w separacji ruchu lokalnego oraz administracyjnego, a także wspiera wirtualizację, gdzie wirtualne maszyny korzystają z dedykowanych interfejsów. No i nie zapominaj, że według dobrych praktyk w IT, ważne jest, żeby serwer miał odpowiednie karty sieciowe – to klucz do bezproblemowego działania usług sieciowych.

Pytanie 34

Jaka jest kolejność przewodów we wtyku RJ45 zgodnie z sekwencją połączeń T568A?

Kolejność 1	Kolejność 2	Kolejność 3	Kolejność 4
1. Biało-niebieski 2. Niebieski 3. Biało-brązowy 4. Brązowy 5. Biało-zielony 6. Zielony 7. Biało-pomarańczowy 8. Pomarańczowy	1. Biało-pomarańczowy 2. Pomarańczowy 3. Biało-zielony 4. Niebieski 5. Biało-niebieski 6. Zielony 7. Biało-brązowy 8. Brązowy	1. Biało-brązowy 2. Brązowy 3. Biało-pomarańczowy 4. Pomarańczowy 5. Biało-zielony 6. Niebieski 7. Biało-niebieski 8. Zielony	1. Biało-zielony 2. Zielony 3. Biało-pomarańczowy 4. Niebieski 5. Biało-niebieski 6. Pomarańczowy 7. Biało-brązowy 8. Brązowy

A. Kolejność 4

B. Kolejność 1

C. Kolejność 2

D. Kolejność 3

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź D jest poprawna, ponieważ przedstawia właściwą sekwencję przewodów we wtyku RJ45 zgodnie z normą T568A. Sekwencja ta ma kluczowe znaczenie dla prawidłowego funkcjonowania sieci komputerowych, ponieważ zapewnia odpowiednią komunikację i minimalizuje zakłócenia sygnału. Wtyk RJ45 z sekwencją T568A powinien być ułożony w następującej kolejności: Biało-zielony, Zielony, Biało-pomarańczowy, Niebieski, Biało-niebieski, Pomarańczowy, Biało-brązowy, Brązowy. Zastosowanie tej sekwencji jest szczególnie istotne w instalacjach sieciowych, gdzie nieprawidłowe połączenia mogą prowadzić do problemów z przepustowością i stabilnością sieci. W praktyce, stosując standard T568A, można również łatwo przełączać się na jego alternatywę, czyli T568B, co jest przydatne w wielu sytuacjach. Warto również pamiętać, że zgodność ze standardami, takimi jak TIA/EIA-568, ma kluczowe znaczenie dla profesjonalnych instalacji kablowych, a znajomość tych norm jest niezbędna dla każdego technika zajmującego się sieciami.

Pytanie 35

Administrator sieci planuje zapisać konfigurację urządzenia Cisco na serwerze TFTP. Jakie polecenie powinien wydać w trybie EXEC?

A. save config tftp:

B. copy running-config tftp:

C. restore configuration tftp:

D. backup running-config tftp:

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
<strong>Polecenie <code>copy running-config tftp:</code> jest standardowym sposobem zapisywania bieżącej konfiguracji urządzenia Cisco na zewnętrznym serwerze TFTP.</strong> Takie rozwiązanie pozwala na wykonanie kopii zapasowej konfiguracji – to jest absolutna podstawa dobrych praktyk administracyjnych. W praktyce wygląda to tak, że po wpisaniu tego polecenia urządzenie pyta o adres serwera TFTP oraz o nazwę pliku, pod którą ma zapisać konfigurację. Co ciekawe, to polecenie można wydać zarówno na routerach, jak i przełącznikach Cisco – jest to uniwersalny mechanizm. Z mojego doświadczenia, regularne archiwizowanie konfiguracji pozwala szybko odtworzyć ustawienia urządzenia po awarii lub błędzie w konfiguracji. Warto pamiętać, że TFTP jest protokołem prostym, niewymagającym logowania – często wykorzystywanym w środowiskach laboratoryjnych i mniejszych sieciach. Polecenie <code>copy running-config tftp:</code> jest zgodne z oficjalną dokumentacją Cisco i spotkasz je niemal w każdym podręczniku do sieci komputerowych. To taki klasyk, który każdy administrator sieci powinien znać na pamięć. Pozwala nie tylko zabezpieczyć się przed utratą konfiguracji, ale także ułatwia migracje ustawień między urządzeniami lub szybkie przywracanie systemu po problemach.

Pytanie 36

Aby zmierzyć tłumienie łącza światłowodowego w dwóch zakresach długości fali 1310 nm oraz 1550 nm, powinno się wykorzystać

A. reflektometr TDR

B. rejestrator cyfrowy

C. tester UTP

D. miernik mocy optycznej

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Miernik mocy optycznej jest urządzeniem wykorzystywanym do pomiarów intensywności światła w systemach światłowodowych, co czyni go idealnym narzędziem do oceny tłumienia łącza. Tłumienie to strata sygnału, która może wystąpić w wyniku absorpcji, dyspersji czy odbić na złączach. Dla oceny wydajności łącza światłowodowego w standardowych oknach transmisyjnych 1310 nm i 1550 nm, miernik mocy optycznej umożliwia precyzyjne określenie poziomu mocy optycznej, co jest kluczowe dla identyfikacji ewentualnych problemów w infrastrukturze. W praktyce, pomiar mocy na obu długościach fal pozwala na weryfikację zgodności z normami branżowymi, takimi jak ISO/IEC 11801, które określają maksymalne poziomy tłumienia dla różnych zastosowań. Regularne pomiary z użyciem miernika mocy optycznej są niezbędne dla zapewnienia optymalnej wydajności sieci światłowodowych, co przekłada się na stabilność i jakość przesyłanego sygnału.

Pytanie 37

Jaką klasę adresów IP reprezentuje publiczny adres 130.140.0.0?

A. Należy do klasy D

B. Należy do klasy C

C. Należy do klasy B

D. Należy do klasy A

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Adres IP 130.140.0.0 to klasa B. Klasa B zaczyna się od bitów 10 w pierwszym oktecie, a ten adres spokojnie się w to wpisuje. Zakres klasy B to od 128.0.0.0 do 191.255.255.255, więc jak widać, 130.140.0.0 mieści się w tym przedziale. Generalnie, klasa B jest wykorzystywana w większych sieciach, gdzie trzeba mieć więcej adresów i lepiej zarządzać tym wszystkim. W sieciach klasy B można mieć do 65 536 adresów IP, co czyni je świetnym wyborem dla średnich i dużych firm. W praktyce, dział IT w organizacjach korzysta z klas adresów IP, żeby lepiej zarządzać ruchem sieciowym, co zwiększa wydajność i jakąś tam ochronę. Wiedza o klasach adresów IP jest naprawdę ważna dla administratorów, bo muszą oni wszystko dobrze ustawić i ogarniać sieć zgodnie z tym, co się w branży poleca, jak na przykład IETF.

Pytanie 38

Protokół pomocniczy do kontroli stosu TCP/IP, który odpowiada za identyfikację oraz przekazywanie informacji o błędach podczas działania protokołu IP, to

A. Reverse Address Resolution Protocol (RARP)

B. Address Resolution Protocol (ARP)

C. Internet Control Message Protocol (ICMP)

D. Routing Information Protocol (RIP)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Internet Control Message Protocol (ICMP) to kluczowy protokół w rodzinie protokołów TCP/IP, który pełni istotną rolę w diagnostyce i zarządzaniu siecią. Jego podstawową funkcją jest wymiana informacji o błędach oraz informacji kontrolnych pomiędzy węzłami sieciowymi. ICMP umożliwia wykrywanie problemów, takich jak niedostępność hosta lub przekroczenie limitu czasu przesyłania pakietów. Przykładowo, polecenie 'ping', które wykorzystuje ICMP, wysyła pakiety echo do określonego hosta i oczekuje na odpowiedź, co pozwala na ocenę dostępności i opóźnień w komunikacji sieciowej. Dobre praktyki branżowe zalecają stosowanie ICMP do monitorowania stanu sieci oraz diagnostyki problemów, a także przychodzących i wychodzących tras w komunikacji. ICMP jest również używany w protokole Traceroute, który pomaga określić trasę, jaką pokonują pakiety w sieci, co jest niezbędne w zarządzaniu sieciami.

Pytanie 39

Jak wygląda ścieżka sieciowa do folderu pliki, który jest udostępniony pod nazwą dane jako ukryty zasób?

A. \dane

B. \pliki

C. \pliki$

D. \dane$

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź \dane$ jest poprawna, ponieważ w systemach Windows oznaczenie znaku dolara ('$') na końcu ścieżki wskazuje, że folder jest udostępniony jako zasób ukryty. Taki sposób oznaczania zasobów jest zgodny z konwencją stosowaną w sieciach Windows, gdzie ukryte zasoby są niewidoczne dla użytkowników, którzy nie mają odpowiednich uprawnień. Umożliwia to większe bezpieczeństwo i kontrolę dostępu do danych, co jest kluczowe w środowiskach z wieloma użytkownikami. Na przykład, jeśli organizacja ma folder z wrażliwymi danymi, udostępnienie go jako zasobu ukrytego uniemożliwia przypadkowe przeglądanie zawartości przez niepowołane osoby. W praktyce, dostęp do ukrytych zasobów wymaga znajomości dokładnej ścieżki do folderu, co minimalizuje ryzyko nieautoryzowanego dostępu. Warto również zauważyć, że zasoby ukryte są często stosowane do przechowywania plików konfiguracyjnych lub krytycznych danych, które nie powinny być dostępne dla standardowych użytkowników.

Pytanie 40

Wskaź na prawidłowe przyporządkowanie usługi warstwy aplikacji z domyślnym numerem portu, na którym działa.

A. IMAP – 8080

B. DNS – 53

C. SMTP – 80

D. DHCP – 161

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'DNS – 53' jest całkiem trafna. Usługa DNS, czyli Domain Name System, rzeczywiście korzysta z portu 53, co mówi wiele standardów IETF. Jest to mega ważny element internetu, bo pomaga zamieniać nazwy domen na adresy IP. Dzięki temu urządzenia mogą ze sobą rozmawiać. Na przykład, jak wpisujesz 'www.example.com', to właśnie DNS zmienia to na odpowiedni adres IP, co pozwala na połączenie z serwerem. Port 53 działa zarówno z zapytaniami UDP, jak i TCP, więc jest dość uniwersalny. Zrozumienie, jak to wszystko działa i umiejętność skonfigurowania DNS są kluczowe, zwłaszcza dla tych, którzy zajmują się administracją sieci. Bez tego, ciężko zapewnić, że usługi internetowe będą działać poprawnie.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej