Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 11 czerwca 2026 17:10
Data zakończenia: 11 czerwca 2026 17:36

Egzamin zdany!

Wynik: 28/40 punktów (70,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jaką rolę pełni funkcja PHP o nazwie mysql_select_db()?

A. pobrać dane z bazy danych na podstawie zapytania

B. określić tabelę, z której będą pobierane informacje

C. określić bazę, z której będą pobierane dane

D. nawiązać połączenie bazy danych z serwerem SQL

Funkcja mysql_select_db() służy do określenia, która baza danych będzie używana w kontekście bieżącego połączenia z serwerem MySQL. W momencie, gdy nawiązuje się połączenie z serwerem za pomocą funkcji mysql_connect(), należy jasno zdefiniować, w której bazie danych będą wykonywane zapytania. Właściwe ustawienie aktualnej bazy danych jest kluczowe, ponieważ wszelkie operacje związane z pobieraniem lub modyfikowaniem danych będą odnosiły się tylko do tej wskazanej bazy. Przykładowo, jeżeli mamy bazę danych 'sklep' i chcemy pobrać dane o produktach, najpierw musimy wywołać mysql_select_db('sklep'). Dobrą praktyką jest również sprawdzenie, czy operacja wyboru bazy danych zakończyła się sukcesem, co można zrobić, sprawdzając zwracany wynik. Należy pamiętać, że funkcja mysql_select_db() jest częścią starzejącego się interfejsu MySQL, a w nowoczesnych aplikacjach rekomendowane są bardziej aktualne rozszerzenia, takie jak MySQLi lub PDO, które oferują lepsze możliwości obsługi błędów oraz bezpieczeństwo.

Pytanie 2

Na ilustracji przedstawiono schemat rozmieszczenia elementów na stronie WWW, gdzie zazwyczaj umieszcza się stopkę strony?

A. 5

B. 4

C. 1

D. 2

Odpowiedź 5 jest poprawna ponieważ w typowym układzie strony WWW stopka umieszczana jest na samym dole strony i obejmuje całą jej szerokość. Stopka to sekcja strony internetowej która zawiera istotne informacje takie jak prawa autorskie polityka prywatności linki do mediów społecznościowych oraz dane kontaktowe. Jest to zgodne z konwencjami projektowania stron internetowych gdzie stopka pełni rolę miejsca do umieszczania informacji które są ważne lecz niekoniecznie powinny być umieszczone na samej górze strony. W praktyce projektowania stron internetowych stosuje się różne technologie takie jak HTML CSS oraz frameworki jak Bootstrap które umożliwiają łatwe tworzenie responsywnych stopek. Stopka powinna być dostępna na każdej podstronie co ułatwia nawigację użytkownikom. Takie rozmieszczenie poprawia również SEO poprzez umieszczanie linków wewnętrznych. Dbałość o szczegóły w projektowaniu stopki zgodnie z dobrymi praktykami UX/UI przyczynia się do lepszej użyteczności strony oraz zadowolenia użytkowników co jest kluczowe w nowoczesnym web designie.

Pytanie 3

Aby utworzyć relację wiele do wielu między tabelami A i B, wystarczy, że

A. tabela A będzie miała identyczne pola jak tabela B

B. połączenie tabeli A z tabelą B nastąpi poprzez określenie kluczy obcych

C. wiele wpisów z tabeli A powtórzy się w tabeli B

D. zostanie zdefiniowana trzecia tabela z kluczami obcymi do tabel A i B

Podejścia zaprezentowane w niepoprawnych odpowiedziach są mylące i nie odpowiadają zasadom modelowania baz danych stosowanym w praktyce. Łączenie tabeli A z tabelą B poprzez klucze obce bez użycia tabeli asocjacyjnej prowadzi do trudności w zarządzaniu relacjami, ponieważ w takiej konfiguracji relacja będzie co najwyżej jeden do wielu, co nie odzwierciedla zamierzonej relacji wiele do wielu. Duplicacja rekordów z tabeli A w tabeli B jest nie tylko nieefektywna, ale również narusza zasady normalizacji, prowadząc do redundancji danych i potencjalnych problemów z integralnością. Ponadto, posiadanie tabeli A z takimi samymi polami co tabela B nie ma sensu w kontekście relacji wiele do wielu, ponieważ nie rozwiązuje problemu powiązań między rekordami tych tabel. Ważne jest zrozumienie, że prawidłowe modelowanie baz danych powinno opierać się na zdefiniowanych relacjach i zastosowaniu kluczy obcych w odpowiedni sposób. Niezrozumienie tej koncepcji może prowadzić do błędnych wniosków i niewłaściwego projektowania baz danych, co w dłuższej perspektywie może powodować trudności w przetwarzaniu i analizie danych.

Pytanie 4

Aby zrealizować podane czynności w JavaScript, należy w znaczniku <script> umieścić poniższy kod

Wyświetlić okno do wpisania wartości z poleceniem "Podaj kwalifikacje: ", następnie po zatwierdzeniu
Umieścić napis na stronie internetowej, gdzie w miejscu kropek znajduje się wartość pobrana z okna "Kwalifikacja: ..."

A. A = alert("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: " + A)

B. A = prompt("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: " + A)

C. A = prompt("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: ".A)

D. A << prompt("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: " + A)

Odpowiedź 1 jest prawidłowa, ponieważ w JavaScript funkcja prompt() służy do wyświetlenia okna dialogowego z poleceniem dla użytkownika, aby wprowadził tekst. Po wpisaniu wartości przez użytkownika i zatwierdzeniu, tekst jest przypisywany do zmiennej A. Następnie funkcja document.write() umożliwia dynamiczne dodanie tego tekstu do dokumentu HTML. Poprawne użycie obu tych funkcji spełnia wymagania zadania – najpierw otwieramy okno dialogowe, a potem umieszczamy wprowadzone dane na stronie. Stosowanie prompt() i document.write() jest często wykorzystywane w aplikacjach webowych do interakcji z użytkownikiem w sposób bezpośredni. Mimo że bardziej nowoczesne metody, takie jak manipulacja DOM za pomocą innerHTML czy użycie frameworków JavaScript, oferują większe możliwości, prompt() i document.write() pozostają prostymi narzędziami do szybkiej prezentacji wyników na stronie. Warto jednak pamiętać, że nadmierne użycie document.write() może prowadzić do nadpisania istniejących treści w dokumencie, co nie jest optymalną praktyką w złożonych aplikacjach webowych.

Pytanie 5

W programie do grafiki wektorowej stworzono zaprezentowany kształt, który został uzyskany z dwóch figur: trójkąta oraz koła. Aby utworzyć ten kształt, po narysowaniu figur i ich odpowiednim umiejscowieniu, należy zastosować funkcję

A. sumy

B. rozdzielenia

C. różnicy

D. wykluczenia

Funkcja sumy w edytorach grafiki wektorowej, takich jak Adobe Illustrator czy CorelDRAW, pozwala na łączenie kilku figur wektorowych w jedną całość. W tym przypadku użycie funkcji sumy jest odpowiednie, ponieważ łączy trójkąt i koło w jeden spójny kształt. Ten proces jest powszechnie określany jako operacja boolean i jest kluczowy w projektowaniu wektorowym, gdzie wymagana jest precyzyjna kontrola nad kształtami. Użycie sumy jest standardem w branży, gdy celem jest połączenie kształtów bez utraty ich integralności, co jest często stosowane w projektowaniu logo czy ikon. Operacja ta zapewnia płynne przejścia między figurami, co jest niezbędne w profesjonalnych projektach graficznych. Dodatkowo, sumowanie kształtów pozwala na optymalizację projektu pod kątem druku i wyświetlania, ponieważ zmniejsza liczbę niezależnych obiektów wektorowych, co jest praktyką zalecaną dla wydajnej pracy z dużymi plikami. Zrozumienie i umiejętność stosowania funkcji sumy to fundamentalna umiejętność dla każdego grafika pracującego z grafiką wektorową.

Pytanie 6

Jak prawidłowo skomentować linię kodu w języku Java Script? Komentarz powinien być umieszczony po znakach //

x = Math.max(a,b,c); //

A. w zmiennej x minimalna wartość ze zmiennych a, b, c

B. nieprawidłowe dane

C. w zmiennej x maksymalna wartość ze zmiennych a, b, c

D. wybór losowej wartości ze zmiennych a, b i c

Odpowiedź numer 1 jest całkiem trafna, bo funkcja Math.max w JavaScript tak naprawdę najpierw sprawdza, która z podanych wartości jest największa. W tym wypadku, x = Math.max(a, b, c) zwraca największą liczbę z a, b i c i przypisuje ją do x. To jest super przydatne, gdy musisz szybko porównać jakieś liczby, na przykład podczas analizowania danych albo ustalania maksymalnych limitów w aplikacjach internetowych. Math.max to część wbudowanej biblioteki Math, która ma sporo przydatnych funkcji. Wykorzystanie tej funkcji jest zgodne z dobrymi praktykami programowania, bo jest szybka i bezpieczna. Co ważne, Math.max przyjmuje różną liczbę argumentów, więc można ją łatwo dopasować do swoich potrzeb. Używanie tej funkcji naprawdę poprawia czytelność kodu, a to jest kluczowe w projektach, gdzie inne osoby mogą musieć zrozumieć nasz kod.

Pytanie 7

Której klauzuli należy użyć w poleceniu CREATE TABLE, aby pole nie mogło pozostać puste?

CHECK

NULL

DEFAULT

NOT NULL

Klauzula NOT NULL w definicji kolumny wymusza, że pole musi mieć wartość - baza odrzuci próbę wstawienia wiersza bez niej. Stosuje się ją do danych obowiązkowych, np. nazwisko VARCHAR(50) NOT NULL, a także automatycznie dla kolumn klucza głównego. Często łączy się ją z DEFAULT, by przy braku wartości wstawić ustaloną domyślną. Dlatego aby pole nie mogło być puste, używa się NOT NULL.

Pytanie 8

Tabele Osoby oraz Zainteresowania są połączone relacją jeden do wielu. Jakie zapytanie SQL należy użyć, aby w oparciu o tę relację poprawnie wyświetlić imiona i odpowiadające im hobby?

A. SELECT imie, hobby FROM Osoby.Zainteresowania_id = Zainteresowania.id FROM Osoby, Zainteresowania;

B. SELECT imie, hobby FROM Osoby JOIN Zainteresowania ON Osoby.Zainteresowania_id = Zainteresowania.id;

C. SELECT imie, hobby FROM Osoby, Zainteresowania;

D. SELECT imie, hobby FROM Osoby, Zainteresowania WHERE Osoby.id = Zainteresowania.id;

Odpowiedź numer 1 jest poprawna, ponieważ wykorzystuje składnię JOIN, która jest standardowym sposobem łączenia dwóch tabel w SQL. W tym przypadku tabele Osoby i Zainteresowania są połączone za pomocą klucza obcego Osoby.Zainteresowania_id, który odwołuje się do klucza głównego w tabeli Zainteresowania. Dzięki użyciu klauzuli ON możemy precyzyjnie określić warunek łączenia tych tabel. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania baz danych, ponieważ pozwala na efektywne zarządzanie relacjami między danymi. Stosowanie JOIN umożliwia również ograniczenie wyniku do konkretnych wierszy, co zwiększa wydajność zapytań. Praktyczne zastosowanie tego rodzaju zapytań obejmuje różne systemy zarządzania danymi, gdzie konieczne jest pobieranie powiązanych informacji z wielu źródeł danych. Warto również pamiętać, że JOIN-y są ustandaryzowanym elementem języka SQL, co gwarantuje ich poprawne działanie w różnych systemach bazodanowych, takich jak MySQL, PostgreSQL czy Oracle SQL. W kontekście relacyjnych baz danych stanowią one fundament w optymalizacji i organizacji danych, co jest kluczowe dla profesjonalistów z branży IT.

Pytanie 9

W języku JavaScript stworzono zmienną i, która będzie przechowywać wynik dzielenia równy 1, to

A. var i=parseFloat(3/2)

B. var i=parseInt(3/2)

C. var i=3/2

D. var i=Number(3/2)

Wybór 'var i=parseInt(3/2);' jest właściwy, ponieważ funkcja parseInt służy do konwersji wartości liczbowych na liczby całkowite. W tym przypadku, wyrażenie 3/2 zwraca wartość 1.5, a funkcja parseInt zamienia tę wartość na 1, co jest zgodne z oczekiwanym wynikiem. Warto zauważyć, że parseInt zawsze zwraca najbliższą liczbę całkowitą, zaokrąglając w dół, co czyni ją idealnym narzędziem do realizacji tego celu. W JavaScript istnieje wiele sposobów na konwersję wartości liczbowych, a parseInt jest jednym z najczęściej używanych, gdyż pozwala na przetwarzanie tekstów i liczb w zrozumiały sposób. Przykładowo, jeśli mamy stringa '10.5', użycie parseInt('10.5') da wynik 10. Odniesienie do standardów JavaScript w kontekście konwersji typów można znaleźć w dokumentacji ECMAScript, która definiuje zasady działania funkcji konwertujących. Dobrą praktyką jest również zwrócenie uwagi na radzenie sobie z typami danych w JavaScript, aby uniknąć nieporozumień w przyszłości.

Pytanie 10

Którą wartość atrybutu name znacznika <meta> wykorzystuje się do kontrolowania obszaru widzialnego na różnych urządzeniach, na których jest wyświetlana strona internetowa?

A. keywords

B. generator

C. description

D. viewport

Poprawnie wskazana została wartość „viewport”. W praktyce właśnie meta name="viewport" służy do kontrolowania tzw. obszaru widzialnego (ang. viewport) na urządzeniach mobilnych i desktopowych. Przeglądarka mobilna domyślnie zakłada szeroką stronę i sztucznie ją pomniejsza, żeby „zmieściła się” na ekranie telefonu. Dopiero meta viewport mówi jej: potraktuj szerokość ekranu urządzenia jako bazową szerokość strony.
Najczęściej spotykana, zgodna z dobrymi praktykami konstrukcja to: <meta name="viewport" content="width=device-width, initial-scale=1.0">. Parametr width=device-width ustawia szerokość obszaru widzialnego na szerokość ekranu urządzenia, a initial-scale=1.0 definiuje początkowe powiększenie. Dzięki temu layout responsywny oparty na media queries w CSS działa poprawnie, bez dziwnych przeskalowań i zbyt małej czcionki.
W nowoczesnym front-endzie przyjmuje się, że każda strona, która ma być używalna na telefonach, tabletach i laptopach, powinna mieć prawidłowo ustawiony meta viewport. Moim zdaniem to jest absolutna podstawa RWD, zaraz obok poprawnego użycia jednostek względnych (np. %, vw, em) i zaprojektowania siatki w CSS. Warto też pamiętać, żeby nie przesadzać z blokowaniem powiększania (np. user-scalable=no), bo to pogarsza dostępność strony dla osób słabiej widzących i jest uznawane za złą praktykę. Podsumowując: jeśli chcesz mieć stronę, która naprawdę „żyje” na różnych ekranach, meta name="viewport" to obowiązkowy element w sekcji <head>.

Pytanie 11

Co wykonuje poniższy fragment kodu w JavaScript?

n = "Napis1";
s = n.length;

A. Przypisze zmiennej s wartość, która odpowiada długości tekstu ze zmiennej n

B. Wyświetli długość tekstu ze zmiennej n

C. Przypisze zmienną n do zmiennej s

D. Przypisze zmiennej s fragment tekstu ze zmiennej n, o długości określonej przez zmienną length

W języku JavaScript właściwość length dla obiektów typu String zwraca liczbę znaków w danym napisie. W przedstawionym fragmencie skryptu zmiennej n przypisano wartość stringa 'Napis1'. Kiedy używamy n.length uzyskujemy długość tego stringa czyli liczbę 6 ponieważ są w nim dokładnie sześć znaków. Następnie tę wartość przypisujemy zmiennej s co oznacza że s przechowuje liczbę 6. Jest to użyteczne w wielu sytuacjach takich jak walidacja danych wejściowych w formularzach sprawdzanie czy dany tekst mieści się w określonych limitach lub po prostu kontrola poprawności danych w procesach biznesowych. Wartość length jest często stosowana w pętlach do iteracji przez każdy znak w stringu lub w operacjach takich jak odcinanie fragmentów tekstu. Praktyka korzystania z length jest standardem w programowaniu webowym i zaliczana jest do dobrych praktyk ponieważ umożliwia łatwą manipulację tekstowymi danymi i kontrolę ich wymiaru co bywa krytyczne zwłaszcza w aplikacjach o dużej skali gdzie efektywność i klarowność kodu mają znaczenie kluczowe.

Pytanie 12

W języku JavaScript, aby zweryfikować, czy liczba leży w zakresie (100, 200>, należy użyć następującego zapisu:

A. If (liczba < 100 && liczba <=200)

B. If (liczba > 100 || liczba <=200)

C. If (liczba < 100 || liczba >=200)

D. If (liczba > 100 && liczba <=200)

Wyrażenie warunkowe 'if (liczba > 100 && liczba <= 200)' jest całkiem dobrze skonstruowane. Precyzyjnie wskazuje, że interesują nas liczby od 101 do 200, z tym że 200 jest uwzględniona, a 100 już nie. Operator '&&' (AND) działa tutaj, bo musi być spełniony zarówno pierwszy, jak i drugi warunek, co jest bardzo istotne w tym przypadku. W praktyce takie warunki można często spotkać w aplikacjach webowych, szczególnie przy walidacji danych. Na przykład w formularzach, gdzie użytkownicy muszą podać wartości mieszczące się w danym zakresie. Umiejętne korzystanie z operatorów logicznych to dobra praktyka w programowaniu. Dzięki temu kod jest bardziej czytelny oraz łatwiejszy do utrzymania. Warto też pamiętać, że różne biblioteki i frameworki mają własne metody walidacji, ale znajomość podstawowych zasad programowania w JavaScript jest kluczowa, żeby móc je dobrze wykorzystywać.

Pytanie 13

Które znaczniki HTML umożliwiają wyświetlenie tekstu w jednym wierszu na stronie, zakładając brak zdefiniowanego formatu CSS?

Dobre strony m o j e j  s t r o n y

A. <div>Dobre strony </div><div style="letter-spacing:3px">mojej strony</div>

B. <p>Dobre strony </p><p style="letter-spacing:3px">mojej strony</p>

C. <span>Dobre strony </span><span style="letter-spacing:3px">mojej strony</span>

D. <h3>Dobre strony </h3><h3 style="letter-spacing:3px">mojej strony</h3>

Elementy <h3> <p> i <div> są znacznikami HTML które domyślnie zachowują się jako elementy block-level co oznacza że każdy z nich zaczyna się w nowej linii i wprowadza przerwę przed i po sobie. Element <h3> jest używany do oznaczania nagłówków trzeciego poziomu co nadaje mu dodatkowego semantycznego znaczenia w strukturze dokumentu ale nie jest odpowiedni do użycia tam gdzie wymagane jest wyświetlenie tekstu w jednym wierszu. Podobnie <p> jest przeznaczony do oznaczania akapitów tekstu i dlatego również wprowadza przerwy przed i po swoim zawartości. Znacznik <div> jest uniwersalnym kontenerem w HTML używanym do grupowania elementów w celu stylizacji lub manipulacji za pomocą CSS i JavaScript ale także działa jako element block-level. Typowym błędem przy nauce HTML jest niezdawanie sobie sprawy z różnicy między elementami inline i block-level co prowadzi do problemów z układem strony gdy elementy block-level są stosowane tam gdzie potrzebny jest płynny układ w jednym wierszu. Zrozumienie i umiejętność właściwego zastosowania tych znaczników jest kluczowe dla każdej osoby zajmującej się profesjonalnie tworzeniem stron internetowych pozwalając na tworzenie bardziej intuicyjnych i estetycznych interfejsów użytkownika. Właściwe stosowanie elementów inline i block-level jest również istotne w kontekście responsywności i dostępności stron internetowych co ma kluczowe znaczenie we współczesnym środowisku webowym. Umiejętność rozróżniania i stosowania odpowiednich elementów w kodzie HTML jest kluczowym aspektem w tworzeniu wydajnych i semantycznie poprawnych stron internetowych które są zarówno estetyczne jak i funkcjonalne dla szerokiego grona użytkowników i urządzeń.

Pytanie 14

Jakiego protokołu należy użyć do przesyłania plików witryny internetowej na serwer hostingowy?

A. SMTP

B. HTTP

C. IRC

D. FTP

Wybór protokołu IRC (Internet Relay Chat) jest niewłaściwy, ponieważ IRC jest przeznaczony do komunikacji w czasie rzeczywistym, a nie do transferu plików. IRC umożliwia użytkownikom prowadzenie rozmów na czatach i wymianę wiadomości, co nie ma zastosowania w kontekście przesyłania plików na serwer hostingowy. Podobnie, protokół HTTP (Hypertext Transfer Protocol) jest używany głównie do przesyłania danych w formacie stron internetowych, ale nie służy do przesyłania plików na serwer. HTTP obsługuje żądania i odpowiedzi między przeglądarką a serwerem, ale nie jest dedykowany do transferu plików na poziomie, który zapewnia FTP. Z kolei protokół SMTP (Simple Mail Transfer Protocol) jest używany do wysyłania wiadomości e-mail i również nie ma zastosowania w kontekście transferu plików na serwer. Wybierając odpowiedź, ważne jest zrozumienie, że każdy z tych protokołów ma swoje specyficzne zastosowanie i funkcjonalność. Często popełnianym błędem jest mylenie przeznaczenia poszczególnych protokołów, co prowadzi do nieprawidłowych wniosków. Aby udostępnić pliki na stronie internetowej, kluczowe jest zastosowanie odpowiedniego protokołu, który jest stworzony specjalnie do tego celu, w tym przypadku FTP.

Pytanie 15

Podczas realizacji grafiki na stronę internetową konieczne jest wycięcie jedynie jej części. Jak nazywa się ta czynność?

A. zmiana rozmiaru

B. kadrowanie

C. odwrócenie obrazu

D. łącznie warstw

Łączenie warstw, skalowanie oraz odbicie obrazu to procesy, które nie odnoszą się do przycinania fragmentów grafiki. Łączenie warstw to technika stosowana w programach graficznych, która pozwala na łączenie różnych elementów wizualnych w jeden spójny obraz. Choć jest to niezbędne w wielu projektach graficznych, nie ma związku z wycinaniem fragmentów obrazu, a raczej z organizowaniem i zarządzaniem różnymi warstwami pracy. Skalowanie natomiast polega na zmienianiu rozmiaru obrazu, co może prowadzić do utraty jakości, jeśli nie jest przeprowadzone zgodnie z zasadami zachowania proporcji. To również nie jest tożsame z kadrowaniem, które koncentruje się na wybieraniu konkretnego fragmentu z większego obrazu. Odbicie obrazu to technika, która polega na tworzeniu lustrzanego odbicia danego elementu, co nie ma zastosowania w kontekście wycinania czy dostosowywania fragmentów do wytycznych projektu. Takie błędne interpretacje wynikają często z mylnego utożsamiania różnych technik obróbki graficznej. Kluczowe jest zrozumienie, że każda z tych technik ma swoje unikalne zastosowania i cele, a ich błędne zestawianie może prowadzić do nieefektywnej pracy z grafiką, co jest sprzeczne z najlepszymi praktykami w branży designu internetowego.

Pytanie 16

Wywoływanie funkcji przez samą siebie to

A. dziedziczenie

B. rekurencja

C. hermetyzacja

D. iteracja

Dziedziczenie, hermetyzacja i iteracja to koncepcje programistyczne, które choć są istotne, nie są związane z odwoływaniem funkcji do samej siebie. Dziedziczenie to mechanizm, który pozwala na tworzenie nowych klas na podstawie istniejących, co umożliwia ponowne wykorzystanie kodu oraz rozszerzanie funkcjonalności bez konieczności jej powielania. W kontekście programowania obiektowego, dziedziczenie pozwala na hierarchiczne organizowanie klas, co jest zgodne z zasadą pojedynczej odpowiedzialności i otwartości-zamkniętości z SOLID. Hermetyzacja, z kolei, to technika, która polega na ukrywaniu wewnętrznych stanów obiektu i udostępnianiu jedynie niezbędnych interfejsów do manipulacji tym stanem, co zwiększa bezpieczeństwo i ułatwia zarządzanie złożonością kodu. W praktyce hermetyzacja jest kluczowa dla tworzenia czytelnych i łatwych w utrzymaniu aplikacji. Iteracja natomiast odnosi się do procesów, w których wykonuje się wielokrotne powtarzanie bloków kodu, na przykład w pętlach. To podejście jest często preferowane w sytuacjach, gdy liczba powtórzeń jest znana, a wydajność jest kluczowa. Błędne myślenie, które prowadzi do pomylenia tych koncepcji z rekurencją, może wynikać z niejasności w rozumieniu różnic między podejściem funkcyjnym a obiektowym, a także z braku zrozumienia, kiedy należy stosować które z tych narzędzi dla efektywnego rozwiązywania problemów programistycznych.

Pytanie 17

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.

B. Zmiana jasności zdjęć.

C. Przenikanie zdjęć.

D. Zwiększenie ostrości zdjęcia.

Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.

Pytanie 18

Na tabeli dania, której wiersze zostały pokazane poniżej, wykonano przedstawioną kwerendę:

SELECT * FROM dania WHERE typ < 3 AND cena < 30 LIMIT 5;

Ile wierszy wybierze ta kwerenda?

id	typ	nazwa	cena
1	1	Gazpacho	20
2	1	Krem z warzyw	25
3	1	Gulaszowa ostra	30
4	2	Kaczka i owoc	30
5	2	Kurczak pieczony	40
6	3	wierzbowy przysmak	35
7	2	Mintał w panierce	30
8	2	Alle kotlet	30
9	3	Owoce morza	20
10	3	Grzybki, warzywka, sos	15
11	3	Orzechy i chipsy	10
12	3	Tatar i jajo	15
13	3	Bukiet warzyw	10

A. 8

B. 2

C. 13

D. 5

Twoja odpowiedź jest jak najbardziej trafna. To zapytanie SQL, które mamy, wybiera z tabeli 'dania' te wiersze, gdzie 'typ' jest mniejszy niż 3, a 'cena' nie przekracza 30. Wiem, że dodanie 'LIMIT 5' może wydawać się istotne, ale w tym przypadku tak naprawdę nie wpływa to na wynik, bo tylko jeden wiersz pasuje – danie 'Gazpacho'. Warto pamiętać, że w SQL, gdy używamy warunku 'WHERE', łączymy je z operatorem AND, co oznacza, że muszą być spełnione jednocześnie. Klauzula 'LIMIT' jest przydatna w różnych sytuacjach, ale tutaj, nawet z ograniczeniem do 5, i tak mamy tylko jeden wynik.

Pytanie 19

Czym jest w PHP zmienna $_GET?

A. zmienną utworzoną przez autora strony, do przesyłania danych z formularza przez URL

B. predefiniowaną, przekazującą dane do skryptu przez adres URL

C. predefiniowaną, zbierającą dane z nagłówków HTTP (niewidoczne w adresie)

D. zwykłą zmienną zdefiniowaną przez autora strony

Zmienna $_GET to PREDEFINIOWANA (wbudowana) tablica superglobalna PHP, która przekazuje do skryptu dane wysłane przez adres URL - np. parametry z ?id=5&str=2. Programista jej nie tworzy, jest gotowa. Dlatego $_GET przekazuje dane przez URL.

Pytanie 20

Na zaprezentowanym schemacie bazy danych biblioteka, elementy takie jak: czytelnik, wypożyczenie oraz książka stanowią

A. pola

B. encje

C. krotki

D. atrybuty

Na tym schemacie bazy danych warto najpierw odróżnić kilka podstawowych pojęć: encja, atrybut, krotka i pole. To jest taki fundament, bez którego łatwo się pogubić. Prostokąty podpisane „czytelnik”, „wypożyczenie” i „książka” reprezentują ogólne typy obiektów, które występują w systemie. W języku modelowania danych nazywamy je encjami. Encja to nie pojedynczy rekord, tylko pewien rodzaj bytu, np. każdy konkretny czytelnik będzie instancją encji CZYTELNIK.
Częsty błąd polega na myleniu encji z atrybutami. Atrybut to pojedyncza cecha encji – na przykład imię, nazwisko, tytuł, rok wydania. Na diagramie są one wypisane wewnątrz prostokąta, pod nazwą encji. Gdyby „czytelnik” był atrybutem, to musiałby opisywać jakąś inną encję, co tu nie ma sensu. Podobnie jest z pojęciem pola: w praktyce pola kojarzymy z kolumnami w tabeli lub polami formularza. Pole to techniczna reprezentacja atrybutu w konkretnej tabeli, a nie osobny obiekt biznesowy.
Zdarza się też, że uczniowie zaznaczają odpowiedź „krotki”, bo widzą powiązanie z relacyjną bazą danych. Krotka (rekord, wiersz tabeli) oznacza jednak pojedyńczy wpis w tabeli, np. jednego konkretnego Kowalskiego jako czytelnika albo jedną konkretną książkę. Na diagramie nie widzimy pojedynczych rekordów, tylko definicję struktur, z których te rekordy będą się składać. Innymi słowy: encja to wzór, a krotka to jego konkretne wystąpienie.
Moim zdaniem najbezpieczniejsza metoda zapamiętania jest taka: na etapie projektowania koncepcyjnego mówimy o encjach i atrybutach, na etapie fizycznej bazy – o tabelach, kolumnach (polach) i rekordach (krotkach). W tym pytaniu mówimy właśnie o poziomie modelu koncepcyjnego, dlatego poprawnym pojęciem są encje, a nie atrybuty, krotki czy pola.

Pytanie 21

Jak wstawić obrazek tak, aby przylegający tekst znalazł się POŚRODKU wysokości obrazka?

<img src="obrazek.png" alt="obraz" height="50%"> tekst

<img src="obrazek.png" alt="obraz" align="middle"> tekst

<img src="obrazek.png" alt="obraz"> tekst

<img src="obrazek.png" alt="obraz" hspace="30px"> tekst

Pozostałe zapisy nie wyrównują tekstu w pionie. height="50%" tylko skaluje obraz. Brak atrybutu zostawia tekst przy DOLNEJ krawędzi (linii bazowej). hspace="30px" dodaje odstęp poziomy. Wyśrodkowanie tekstu względem obrazka daje align="middle".

Pytanie 22

Walidator W3C zgłosił błąd o niezamkniętych elementach przy zamykającym <p>. Którego fragmentu dotyczy?

<p>Ala ma kota</p>

<p>Ala ma <b>kota</p></b>

<p>Ala ma kota

<p>Ala ma <b>kota</b></p>

Pozostałe fragmenty są poprawnie zagnieżdżone lub niezwiązane z błędem. <p>Ala ma <b>kota</b></p> zamyka <b> przed <p> - prawidłowo. <p>Ala ma kota</p> nie ma zagnieżdżeń. Brak zamknięcia </p> to inny błąd. Krzyżowanie tagów występuje w <p>Ala ma <b>kota</p></b>.

Pytanie 23

W języku JavaScript zadeklarowano funkcję.
function absValue(f) {
return Math.abs(f);
}

A. wypisać wartość bezwzględną z f

B. zwrócić wartość bezwzględną z f

C. wypisać wartość przeciwną do f

D. zwrócić wartość przeciwną do f

Poprawna odpowiedź to „zwrócić wartość bezwzględną z f”. Funkcja absValue(f) korzysta z wbudowanej metody Math.abs(), która zwraca wartość bezwzględną liczby przekazanej jako argument. Oznacza to, że jeśli liczba f jest ujemna, zostanie zamieniona na dodatnią, a jeśli dodatnia — pozostanie bez zmian. Funkcja nie wypisuje wartości, lecz zwraca wynik, który można następnie wykorzystać w dalszych obliczeniach. Takie podejście jest często stosowane w programowaniu, gdy chcemy operować na wielkościach zawsze nieujemnych, np. przy obliczaniu różnic, odległości lub w analizie danych numerycznych.

Pytanie 24

Emblemat systemu CMS o nazwie Joomla! to

A. Rys. A

B. Rys. B

C. Rys. D

D. Rys. C

Logo przedstawione na Rys. A nie jest związane z Joomla!, ale z systemem Drupal. Drupal, podobnie jak Joomla!, jest systemem zarządzania treścią, ale różnią się one filozofią i strukturą. Drupal często wybierany jest do bardziej złożonych projektów, które wymagają dużej elastyczności i skalowalności, jednak jego administracja może być bardziej skomplikowana w porównaniu do Joomla!. Rys. C przedstawia logo mniej znanego systemu CMS o nazwie Mambo, który był pierwowzorem Joomla!, ale obecnie jest rzadko używany z powodu społeczności, która przeniosła się do Joomla!. Z kolei Rys. D to logo WordPressa, najpopularniejszego CMS na świecie, znanego z prostoty użycia i ogromnej liczby dostępnych wtyczek oraz motywów, co czyni go idealnym wyborem dla blogów i stron komercyjnych. Łatwość, z jaką można zmieniać wygląd i funkcjonalności WordPressa, przyciąga użytkowników, którzy preferują szybkie wdrożenie i łatwość obsługi. Rozpoznanie, które logo reprezentuje dany CMS, jest ważne dla specjalistów IT, ponieważ pozwala na szybki wybór odpowiedniej platformy do określonych potrzeb projektowych oraz unikanie potencjalnych błędów związanych z wyborem nieodpowiedniego narzędzia do realizacji zamierzonych celów. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla efektywnego zarządzania projektami webowymi i dostosowania technologii do specyfiki zadania oraz wymagań klienta. Wybór odpowiedniego systemu CMS powinien być oparty na analizie potrzeb projektu oraz kompetencjach zespołu, co pozwala na optymalizację workflow i osiągnięcie zamierzonych celów biznesowych w sposób efektywny i zrównoważony.

Pytanie 25

Poniżej znajduje się fragment kodu w języku HTML. Przedstawia on definicję listy:

A. C

B. A

C. D

D. B

Odpowiedź C jest poprawna ponieważ przedstawiony fragment kodu HTML definiuje uporządkowaną listę zagnieżdżoną W tym kodzie zauważamy że główna lista jest uporządkowana oznaczona jako ol co definiuje elementy listy jako numerowane po kolei Elementy li w tej liście to punkty jeden dwa i trzy Na szczególną uwagę zasługuje fakt że drugi element li zawiera zagnieżdżoną nieuporządkowaną listę ul co jest zgodne ze standardami HTML dotyczącymi zagnieżdżania list Zgodnie z dobrymi praktykami zagnieżdżanie list w HTML powinno być stosowane w sposób przejrzysty i logiczny co ułatwia czytelność i zrozumienie kodu oraz jego późniejsze modyfikacje Praktycznym zastosowaniem takich struktur jest organizowanie treści w dokumentach internetowych w sposób hierarchiczny co ułatwia zarówno użytkownikom przeglądanie zawartości jak i programistom zarządzanie kodem Zrozumienie zagnieżdżania list jest kluczowe dla efektywnego tworzenia stron internetowych które są nie tylko estetyczne ale także funkcjonalne i dostępne dla szerokiej grupy odbiorców

Pytanie 26

Wskaź poprawną formę kodowania polskich znaków w pliku HTML?

A. <meta content='UTF8'>

B. <meta char set= "UTF-8">

C. <meta "content=UTF-8">

D. <meta charset="UTF-8">

Odpowiedź <meta charset="UTF-8"> to strzał w dziesiątkę! To zgodny z nowoczesnymi standardami HTML sposób na określenie kodowania znaków w dokumencie. Dzięki temu, że używamy atrybutu 'charset' z wartością 'UTF-8', mówimy przeglądarkom, że tekst powinien być interpretowany według tego kodowania. UTF-8 jest super popularne, bo obsługuje wszystkie znaki w Unicode. To oznacza, że możemy pisać wszystkie polskie znaki diakrytyczne, czyli te jak ą, ć, ę, ł itd., bez obaw o błędy w wyświetlaniu. Jeśli wstawisz ten tag w sekcji <head> swojego dokumentu HTML, masz pewność, że strona będzie dobrze wyglądać w różnych przeglądarkach i na różnych urządzeniach. Dobrze jest umieszczać go na początku sekcji <head>, żeby uniknąć problemów z pokazywaniem treści. Co więcej, korzystanie z UTF-8 jest rekomendowane przez W3C, więc to naprawdę dobry wybór dla nowoczesnych aplikacji webowych.

Pytanie 27

W jakim formacie zostanie wyświetlona data po uruchomieniu poniższego kodu?

<?php
    echo date('l, dS F Y');
?>

A. Monday, 10th July 2017

B. Monday, 10th July 17

C. Monday, 10 July 2017

D. 10, Monday July 2017

Twoja odpowiedź jest prawidłowa. Kod PHP wyświetli datę w formacie 'Monday, 10th July 2017', ponieważ używa funkcji date() z odpowiednimi parametrami formatowania. Parametr 'l' zwraca pełną nazwę dnia tygodnia, 'd' zwraca dzień miesiąca z zerem wiodącym, 'S' dodaje angielski sufiks liczby porządkowej do dnia miesiąca, 'F' zwraca pełną nazwę miesiąca, a 'Y' zwraca pełny rok. To jest standardowy sposób formatowania daty w PHP i jest zgodny z dobrymi praktykami programowania. Pozwala na czytelne i zrozumiałe wyświetlanie daty dla użytkowników końcowych. Dobrze jest pamiętać o tych konwencjach, ponieważ różne systemy mogą wymagać różnych formatów daty. Zrozumienie, jak korzystać z funkcji date() w PHP, pozwoli Ci na elastyczne i efektywne manipulowanie danymi daty.

Pytanie 28

Aby poprawić wydajność strony z grafiką o wymiarach 2000 px na 760 px, konieczne jest zmniejszenie jej rozmiarów

A. za pomocą atrybutów HTML

B. w programie graficznym

C. za pomocą właściwości CSS, podając rozmiar w procentach

D. za pomocą właściwości CSS, podając rozmiar w pikselach

Odpowiedź "w programie graficznym" jest prawidłowa, ponieważ zmniejszenie rozmiaru grafiki w sposób, który rzeczywiście wpływa na jej wielkość pliku oraz jakość wizualną, powinno być przeprowadzane w programie graficznym. Programy takie jak Adobe Photoshop, GIMP czy Canva umożliwiają precyzyjne dostosowanie wymiarów oraz kompresję grafiki, co pozwala na optymalizację jej do użytku w internecie. Przykładowo, zmieniając rozmiar grafiki do wymiarów 1000 px na 380 px i zapisując ją w odpowiednim formacie (np. JPEG lub PNG z odpowiednią jakością), można znacznie zmniejszyć wielkość pliku, co przyczyni się do szybszego ładowania strony. Ponadto, odpowiednia kompresja umożliwia zachowanie dobrego balansu między jakością a rozmiarem pliku, co jest istotne dla doświadczeń użytkowników. W branży internetowej stosuje się różne techniki optymalizacji grafiki, takie jak lazy loading czy formaty WebP, które wspierają szybkie ładowanie stron. Warto również zwrócić uwagę na znaczenie odpowiedniej rozdzielczości grafiki, aby uniknąć zniekształceń i zapewnić optymalną jakość wizualną.

Pytanie 29

Które polecenie zwiększy o 1 pole RokStudiow w tabeli Studenci dla studentów z lat 1-4?

UPDATE RokStudiow SET RokStudiow++ WHERE RokStudiow < 5;

UPDATE Studenci SET RokStudiow = RokStudiow + 1 WHERE RokStudiow < 5;

UPDATE Studenci, RokStudiow+1 WHERE RokStudiow < 5;

UPDATE Studenci SET RokStudiow WHERE RokStudiow < 5;

Aby zwiększyć pole o 1, przypisuje mu się jego dotychczasową wartość powiększoną o jeden: SET RokStudiow = RokStudiow + 1, a WHERE RokStudiow < 5 ogranicza zmianę do lat 1-4. Daje to UPDATE Studenci SET RokStudiow = RokStudiow + 1 WHERE RokStudiow < 5;. Dlatego ta kwerenda jest poprawna.

Pytanie 30

Narzędzie zaprezentowane na ilustracji służy do

A. sprawdzania zgodności witryny ze standardem HTML5

B. walidacji stylów CSS

C. walidacji kodu HTML i XHTML

D. debugowania strony internetowej

Narzędzie przedstawione na ilustracji to usługa walidacji CSS stworzona przez World Wide Web Consortium (W3C). Jego głównym celem jest sprawdzanie poprawności arkuszy stylów CSS pod kątem zgodności z obowiązującymi standardami. Walidacja CSS pozwala na identyfikację błędów składniowych oraz niepoprawnych wartości, co jest kluczowe dla zapewnienia spójności wyglądu strony w różnych przeglądarkach. Korzystanie z walidatora CSS jest częścią dobrych praktyk w procesie tworzenia stron internetowych, ponieważ poprawny kod CSS zwiększa dostępność i użyteczność serwisów. Praktycznym przykładem użycia tego narzędzia jest proces optymalizacji strony internetowej, gdzie walidator pomaga w eliminacji błędów, które mogą prowadzić do nieprzewidywalnego zachowania witryny. Dzięki walidacji możemy również upewnić się, że nasze arkusze stylów są zgodne z najnowszymi standardami, co jest istotne dla przyszłej kompatybilności serwisu.

Pytanie 31

Globalne zmienne do przechowywania informacji o ciasteczkach oraz sesjach: $_COOKIE oraz $_SESSION stanowią część języka

A. JavaScript

B. PHP

C. Perl

D. C#

Odpowiedź PHP jest prawidłowa, ponieważ $_COOKIE i $_SESSION to superglobalne tablice w tym języku, które są wykorzystywane do zarządzania danymi sesyjnymi oraz ciasteczkami. $_COOKIE umożliwia przechowywanie danych na komputerze użytkownika w formie ciasteczek, które mogą być odczytywane przez serwer przy każdym żądaniu. Ciasteczka mogą być używane do identyfikacji użytkownika, zapamiętywania preferencji lub sesji. Przykładowe zastosowanie to np. pamiętanie, czy użytkownik jest zalogowany oraz jakie preferencje dotyczące wyświetlania treści ustawił. Z kolei $_SESSION jest używane do przechowywania danych sesji na serwerze, co zapewnia większe bezpieczeństwo, ponieważ dane nie są również dostępne po stronie klienta. Przykładem zastosowania $_SESSION jest przechowywanie informacji o użytkowniku, takich jak jego identyfikator, które mogą być używane do autoryzacji w różnych częściach aplikacji. W obu przypadkach, przy użyciu tych mechanizmów, programiści muszą pamiętać o optymalizacji wydajności oraz przestrzeganiu zasad ochrony prywatności użytkowników, co jest kluczowe w kontekście aktualnych regulacji dotyczących danych osobowych.

Pytanie 32

Tabela odlotów zawiera dane przedstawione na ilustracji. Wykonanie zapytania SQL spowoduje zwrócenie informacji:

SELECT id FROM odloty WHERE samoloty_id > 2 AND kierunek LIKE '_a%';

id	samoloty_id	nr_rejsu	kierunek	czas	dzien	status_lotu
1	1	FR1646	Neapol	09:20:00	2019-07-25	wystartowal
2	1	FR1327	ALICANTE	09:10:00	2019-07-25	Opóźniony 10 min
3	2	W63425	Warszawa	09:45:00	2019-07-25	odprawa
4	3	LX5647	Londyn LT	10:03:00	2019-07-25	odprawa
5	3	LX5673	Malta	10:06:00	2019-07-25	opoznienie 20 min
6	3	LX5622	Wieden	10:13:00	2019-07-25
7	4	LH9821	Berlin	10:16:00	2019-07-25
8	4	LH9888	Hamburg	10:19:00	2019-07-25

A. 5; 8

B. 4; 5; 6; 7; 8

C. 3; 5; 8

D. zbiór pusty

Zapytanie SQL SELECT id FROM odloty WHERE samoloty_id > 2 AND kierunek LIKE '_a%' używa dwóch warunków w klauzuli WHERE. Pierwszy warunek samoloty_id > 2 filtruje rekordy, których pole samoloty_id jest większe niż 2. Drugi warunek kierunek LIKE '_a%' szuka w kolumnie kierunek ciągów znaków, które mają literę 'a' jako drugi znak, co jest osiągane przez użycie znaku podkreślenia '_' jako symbolu jednego dowolnego znaku. Operator LIKE pozwala na dopasowanie wzorca z użyciem symboli wieloznacznych, co jest przydatne w sytuacjach, gdy potrzebujemy znaleźć dane na podstawie częściowego dopasowania tekstu. Zastosowanie wzorca '_a%' oznacza, że szukamy tylko takich wartości, które mają co najmniej dwa znaki, a drugim znakiem musi być 'a'. W tabeli odloty, rekordy spełniające oba te warunki to rekordy 5 i 8, ponieważ ich pole samoloty_id jest odpowiednio 3 i 4 (czyli większe niż 2), a pole kierunek to odpowiednio Malta i Hamburg, które pasują do wzorca '_a%' gdzie 'M' i 'H' to odpowiednio pierwszy znak. Praktyczne zastosowanie takich zapytań SQL pozwala na efektywne przeszukiwanie baz danych pod kątem specyficznych potrzeb użytkownika, co ma kluczowe znaczenie w zarządzaniu informacjami w dużych systemach.

Pytanie 33

W języku SQL, aby wybrać wszystkie rekordy z tabeli B, w tym część wspólną z tabelą A, należy zastosować typ związku

A. A LEFT JOIN B

B. A INNER JOIN B

C. A FULL OUTER JOIN B

D. A RIGHT JOIN B

Poprawnie – w tym zadaniu kluczowe jest zrozumienie, że interesuje nas **wszystko z tabeli B**, a dodatkowo – tam gdzie się da – dokładamy dane z tabeli A. Dokładnie tak działa `RIGHT JOIN` zapisany jako `A RIGHT JOIN B ON ...`. Prawa tabela w zapisie JOIN (czyli B) jest zawsze tą „obowiązkową”: dostajemy wszystkie jej wiersze, a dane z lewej (A) pojawiają się tylko tam, gdzie warunek łączenia jest spełniony. Tam gdzie dopasowania w A nie ma, kolumny z A przyjmują wartość `NULL`. To dokładnie odpowiada zielonemu obszarowi na diagramie – cała B plus część wspólna A∩B.
W praktyce taki RIGHT JOIN przydaje się np. gdy tabela B jest tabelą główną (np. `Zamowienia`), a tabela A jest pomocnicza (np. `Klienci_archiwalni`), ale z jakiegoś powodu w zapytaniu chcemy właśnie B mieć „gwarantowaną” – czyli nawet jeśli w A brakuje powiązanego rekordu, zamówienie i tak ma się pojawić w wynikach. Przykładowo:
`SELECT * FROM Klienci_archiwalni A RIGHT JOIN Zamowienia B ON A.id_klienta = B.id_klienta;`
Dobra praktyka w SQL mówi, że częściej stosuje się `LEFT JOIN`, bo jest czytelniejszy (łatwiej myśleć: „biorę wszystko z lewej”), ale logicznie RIGHT JOIN robi to samo, tylko „odwraca perspektywę”. Wiele zespołów wręcz zaleca, żeby zamiast RIGHT JOIN przepisać zapytanie tak, by użyć LEFT JOIN i zamienić kolejność tabel – ale na egzaminach i w testach warto znać oba. Moim zdaniem dobrze jest też od razu kojarzyć: `LEFT JOIN` – wszystko z lewej, `RIGHT JOIN` – wszystko z prawej, `INNER JOIN` – tylko przecięcie, `FULL OUTER JOIN` – suma zbiorów. Dzięki temu każde zadanie z diagramem Venna w SQL robi się dużo prostsze i mniej mylące.

Pytanie 34

Poniższy fragment kodu PHP służy do zarządzania

if (empty($_POST["name"])) { 
    $nameErr = "Name is required"; 
}

A. bazami danych

B. formularzami

C. sesjami

D. ciasteczkami

Fragment kodu PHP przedstawiony w pytaniu dotyczy obsługi formularza i jest to typowa konstrukcja używana do walidacji danych przesyłanych metodą POST. W PHP dane z formularza przesyłane są za pomocą superglobalnej tablicy $_POST, co pozwala na ich łatwe przetwarzanie i walidację. W tym przypadku skrypt sprawdza, czy pole 'name' zostało wypełnione przez użytkownika. Funkcja empty() jest stosowana, aby wykryć, czy dane pole jest puste, co jest kluczowe dla zabezpieczenia aplikacji przed niekompletnymi danymi. Gdy pole jest puste, zmienna $nameErr zostaje ustawiona na wartość komunikatu błędu, informującą użytkownika o brakujących danych. Praktyczne zastosowanie tego rodzaju sprawdzania obejmuje różnorodne formularze internetowe, takie jak rejestracja użytkowników czy składanie zamówień. Dobre praktyki w PHP zalecają stosowanie walidacji po stronie serwera, ponieważ poprawia to bezpieczeństwo i integralność danych, nawet jeśli wcześniej dane były walidowane po stronie klienta za pomocą JavaScriptu. Warto również pamiętać o stosowaniu filtrów i walidacji danych wejściowych, aby zapobiec potencjalnym atakom, jak np. SQL injection

Pytanie 35

W języku HTML, aby ustawić tytuł dokumentu na "Moja strona", który będzie widoczny na karcie przeglądarki internetowej, należy użyć zapisu

A. <meta title="Moja strona">

B. <meta name="title" content="Moja strona">

C. <head>Moja strona</head>

D. <title>Moja strona</title>

Odpowiedź <title>Moja strona</title> jest poprawna, ponieważ element <title> jest standardowym sposobem definiowania tytułu dokumentu HTML, który jest wyświetlany na pasku tytułowym przeglądarki. Zgodnie z normą HTML, element ten powinien być umieszczony wewnątrz sekcji <head> dokumentu. Przykładowa struktura dokumentu HTML z tytułem wygląda następująco: <html><head><title>Moja strona</title></head><body></body></html>. Tytuł jest istotny nie tylko dla użytkowników, ale również dla wyszukiwarek internetowych, ponieważ wpływa na SEO (Search Engine Optimization). Dobrze dobrany tytuł może zwiększyć klikalność linków w wynikach wyszukiwania. Dodatkowo, element <title> jest ważnym aspektem dostępności, ponieważ osoby korzystające z technologii asystujących polegają na nim, aby zrozumieć zawartość strony. W kontekście dobrych praktyk warto pamiętać, że tytuł powinien być krótki, zwięzły i adekwatny do treści strony. Warto również unikać duplikatów tytułów na różnych stronach tej samej witryny, co może prowadzić do chaosu w nawigacji i negatywnie wpływać na doświadczenia użytkowników oraz SEO.

Pytanie 36

Aby przy usunięciu rekordu nadrzędnego automatycznie usunęły się powiązane z nim rekordy podrzędne, w definicji klucza obcego dodaje się klauzulę:

ON DELETE SET NULL

ON DELETE CASCADE

ON UPDATE CASCADE

ON DELETE RESTRICT

ON DELETE CASCADE to opcja klucza obcego, która sprawia, że usunięcie rekordu w tabeli nadrzędnej automatycznie usuwa wszystkie powiązane z nim rekordy w tabeli podrzędnej. Zapobiega to pozostawieniu „osieroconych” wierszy wskazujących na nieistniejący rekord. Dodaje się ją w definicji klucza obcego, np. FOREIGN KEY(klient_id) REFERENCES klienci(id) ON DELETE CASCADE. Dlatego poprawna jest klauzula ON DELETE CASCADE.

Pytanie 37

void wypisz(int n) {
    for (int i = 1; i <= n; i++) {
        System.out.println("Wykonanie operacji po raz " + i);
    }
    System.out.println("Wykonanie kolejnej operacji!");
}

Złożoność obliczeniowa prezentowanego kodu wynosi:

A. O(1)

B. O(n!)

C. O(n²)

D. O(n)

W tym zadaniu kluczowe jest zauważenie, że jedynym fragmentem kodu, który realnie „rośnie” wraz ze wzrostem n, jest pętla for. Pętla wykonuje się od i = 1 do i <= n, czyli dokładnie n razy. W każdej iteracji wykonywana jest jedna instrukcja wypisania tekstu na konsolę: System.out.println("Wykonanie operacji po raz " + i);. To jest stały zestaw operacji w każdej iteracji, nie pojawia się żadna zagnieżdżona pętla, żadne rekurencyjne wywołania ani inne konstrukcje, które by powodowały większy wzrost liczby operacji.

Z tego powodu całkowita liczba operacji tego algorytmu jest proporcjonalna do n, a w notacji dużego O zapisujemy to jako O(n). Dodatkowe wywołanie System.out.println("Wykonanie kolejnej operacji!"); po zakończeniu pętli ma z punktu widzenia złożoności asymptotycznej znaczenie stałe – to jest jedna instrukcja, więc dokładamy tylko +1 do liczby operacji. Standardowo w analizie algorytmów takie stałe pomijamy, bo interesuje nas zachowanie dla bardzo dużych n.

W praktyce taki schemat O(n) pojawia się non stop: przechodzenie po elementach tablicy, listy, sprawdzanie każdego rekordu z pliku, proste filtrowanie danych. Moim zdaniem warto wyrobić sobie nawyk: widzisz pojedynczą pętlę, bez dodatkowych zagnieżdżeń i bez skoków zależnych od innych zmiennych – bardzo często będzie to właśnie złożoność liniowa. W dobrych praktykach projektowania algorytmów przyjmuje się, że O(n) jest zazwyczaj akceptowalne dla sporych danych, bo czas rośnie wprost proporcjonalnie do liczby elementów. Dopiero gdy pojawiają się pętle w pętlach, trzeba się bardziej martwić o wydajność.

Warto też pamiętać, że operacja wejścia/wyjścia (I/O), jak wypisywanie na konsolę, jest w rzeczywistości dość kosztowna, ale w analizie teoretycznej zakładamy, że to jedna jednostkowa operacja na iterację. Dzięki temu możemy porównywać różne algorytmy w sposób ogólny, niezależny od konkretnej maszyny czy implementacji.

Pytanie 38

Jakie uprawnienia są konieczne do wykonania oraz przywrócenia kopii zapasowej bazy danych Microsoft SQL Server 2005 Express?

A. Security users

B. Users

C. Administrator systemu

D. Użytkownik lokalny

W kontekście zarządzania bazą danych Microsoft SQL Server, posiadanie niewłaściwych uprawnień może prowadzić do poważnych problemów z dostępnością i bezpieczeństwem danych. Odpowiedzi takie jak 'Users', 'Security users' oraz 'Użytkownik lokalny' wskazują na nieporozumienie dotyczące ról i uprawnień w systemie zarządzania bazami danych. Użytkownicy z uprawnieniami 'Users' mają ograniczone zdolności, które zazwyczaj obejmują jedynie wykonywanie zapytań i manipulację danymi w ramach istniejących struktur, ale nie pozwalają na zarządzanie operacjami administracyjnymi, takimi jak tworzenie kopii zapasowych. Rola 'Security users' jest subtelnym elementem zabezpieczeń i również nie przekłada się na możliwości administracyjne. Co więcej, 'Użytkownik lokalny' odnosi się do kont użytkowników w systemie operacyjnym i nie ma bezpośredniego związku z uprawnieniami w SQL Server. Typowym błędem myślowym jest utożsamianie ról systemowych z poziomem dostępu do operacji na poziomie bazy danych, co może prowadzić do nieefektywnego zarządzania kopiami zapasowymi. Ważne jest, aby zrozumieć, że tylko odpowiednio uprawniony administrator systemu jest w stanie zapewnić kompleksowe zarządzanie danymi, w tym ich bezpieczeństwem i integralnością.

Pytanie 39

Kod

$liczba2 = &$liczba1;

wskazuje, że zmienna $liczba2 jest

A. negacją logiczną zmiennej $liczba1

B. referencją do $liczba1

C. iloczynem logicznym ze zmienną $liczba1

D. wskaźnikiem do $liczba1

Wskaźnik to pojęcie obecne w językach takich jak C/C++, ale w PHP wskaźniki nie są bezpośrednio używane. W PHP mówimy o referencjach, które działają na wyższym poziomie abstrakcji, pozwalając na współdzielenie wartości między zmiennymi bez użycia wskaźników. Twierdzenie, że zmienna \$liczba2 jest wskaźnikiem do \$liczba1, jest błędne, ponieważ PHP nie obsługuje wskaźników w klasycznym rozumieniu. Negacja logiczna oznaczałaby wykorzystanie operatora negacji (!) i zmienienie wartości logicznej zmiennej. W kontekście kodu PHP negacją byłoby użycie wyrażenia typu \"\$liczba2 = !\$liczba1\", co oznacza konwersję wartości na jej przeciwność logiczną. Wreszcie, iloczyn logiczny wymaga użycia operatora koniunkcji (&&) dla dwóch wartości logicznych i nie odnosi się do referencji. Iloczyn logiczny zwraca prawdę tylko wtedy, gdy oba operand są prawdziwe, co w opisie kodu nie ma zastosowania. Każda z tych błędnych interpretacji wynika z mylnego zrozumienia podstawowych mechanizmów języka PHP, które koncentrują się na referencjach jako sposobie efektywnego zarządzania pamięcią i współdzielenia danych.

Pytanie 40

Wskaż poprawne stwierdzenie dotyczące przedstawionego kodu HTML.
<video width="640" height="480" controls>
<source src="animacja.mp4" type="video/mp4">
</video>

A. Plik animacja.mp4 powinien mieć rozdzielczość 640x480 pikseli, aby był odtwarzany.

B. Kod może nie działać w przeglądarkach, które nie obsługują HTML5.

C. Lokalizacja pliku jest nieprawidłowa, brak w niej ścieżki bezwzględnej.

D. Użytkownik nie będzie miał możliwości kontrolowania odtwarzania wideo.

Pierwsze stwierdzenie sugeruje, że plik animacja.mp4 musi mieć dokładnie rozdzielczość 640x480 pikseli, co jest nieprawdziwe. Format <video> w HTML umożliwia odtwarzanie filmów w różnych rozdzielczościach, a przeglądarka automatycznie dostosuje odtwarzanie w zależności od dostępnych zasobów i jakości pliku wideo. Drugie stwierdzenie, że użytkownik nie będzie miał możliwości sterowania odtwarzaniem, jest sprzeczne z definicją atrybutu 'controls', który dodaje elementy sterujące do odtwarzacza, takie jak play, pause i seek. Trzecie stwierdzenie odnosi się do lokalizacji pliku, podczas gdy w rzeczywistości plik animacja.mp4 może być lokalizowany w różnych folderach, a nie tylko w ścisłej ścieżce bezwzględnej. HTML5 wprowadza wiele standardów i uproszczeń, a deweloperzy są zobowiązani do przestrzegania tych standardów, aby zapewnić, że ich treści będą dostępne na różnych platformach. Typowe błędy myślowe prowadzące do takich wniosków obejmują nieznajomość zasad działania znaczników HTML oraz niepełne zrozumienie mechanizmów, jakie przeglądarki stosują w kontekście odtwarzania multimediów.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej