Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 30 kwietnia 2026 21:53
  • Data zakończenia: 30 kwietnia 2026 21:53

Egzamin niezdany

Wynik: 0/40 punktów (0,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Udostępnij swój wynik
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

W języku JavaScript stworzono zmienną i, która będzie przechowywać wynik dzielenia równy 1, to

A. var i=Number(3/2)
B. var i=parseInt(3/2)
C. var i=3/2
D. var i=parseFloat(3/2)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybór 'var i=parseInt(3/2);' jest właściwy, ponieważ funkcja parseInt służy do konwersji wartości liczbowych na liczby całkowite. W tym przypadku, wyrażenie 3/2 zwraca wartość 1.5, a funkcja parseInt zamienia tę wartość na 1, co jest zgodne z oczekiwanym wynikiem. Warto zauważyć, że parseInt zawsze zwraca najbliższą liczbę całkowitą, zaokrąglając w dół, co czyni ją idealnym narzędziem do realizacji tego celu. W JavaScript istnieje wiele sposobów na konwersję wartości liczbowych, a parseInt jest jednym z najczęściej używanych, gdyż pozwala na przetwarzanie tekstów i liczb w zrozumiały sposób. Przykładowo, jeśli mamy stringa '10.5', użycie parseInt('10.5') da wynik 10. Odniesienie do standardów JavaScript w kontekście konwersji typów można znaleźć w dokumentacji ECMAScript, która definiuje zasady działania funkcji konwertujących. Dobrą praktyką jest również zwrócenie uwagi na radzenie sobie z typami danych w JavaScript, aby uniknąć nieporozumień w przyszłości.

Pytanie 2

Kto z wymienionych zajmuje się stałym przygotowaniem systemu bazy danych do działania w produkcji, zarządzaniem kontami użytkowników oraz instalowaniem nowych wersji systemu bazodanowego?

A. Administratorzy systemu bazy danych
B. Administratorzy serwerów oraz sieci komputerowych
C. Twórcy narzędzi programistycznych
D. Projektanci i programiści Systemu Zarządzania Bazą Danych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Administratorzy systemu bazy danych (DBA) odgrywają kluczową rolę w zarządzaniu bazami danych w organizacji. Ich głównym zadaniem jest zapewnienie ciągłej dostępności systemu bazy danych, co obejmuje zarówno przygotowanie środowiska do pracy produkcyjnej, jak i monitorowanie jego wydajności. DBA są odpowiedzialni za zarządzanie użytkownikami, co oznacza, że tworzą i usuwają konta użytkowników oraz przydzielają odpowiednie uprawnienia dostępu, co jest istotne dla bezpieczeństwa danych. Dodatkowo, DBA instalują nowe wersje systemu bazodanowego, co wiąże się z aktualizacjami oprogramowania, które często zawierają poprawki błędów oraz nowe funkcje. Przykładem takiej praktyki jest regularne tworzenie kopii zapasowych danych oraz ich przywracanie w przypadku awarii. DBA muszą także znać standardy i dobre praktyki branżowe, takie jak modelowanie danych czy optymalizacja zapytań SQL, co wpływa na efektywność działania bazy danych. Współpraca z innymi działami IT, takimi jak programiści czy inżynierowie systemowi, jest również niezbędna dla sprawnego funkcjonowania systemów opartych na bazach danych.

Pytanie 3

W języku PHP zapis $b++ jest równoważny zapisowi

A. $b == $b
B. $b = $b + 1
C. $b == $b + $b
D. $b = $b + $b

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zapis $b++ w PHP to tak zwany operator inkrementacji w wersji postfiksowej. Oznacza on zwiększenie wartości zmiennej b dokładnie o 1. W praktyce, po wykonaniu tej instrukcji, b będzie miało wartość b + 1. Dlatego zapis ten jest równoważny instrukcji przypisania $b = $b + 1. Warto zauważyć, że jest to uproszczona, bardziej czytelna forma, bardzo często wykorzystywana w pętlach, np. for ($i = 0; $i < 10; $i++). Właśnie w takim kontekście operator ++ jest praktycznie standardem branżowym i każdy programista webowy powinien go rozumieć bez zastanawiania. Moim zdaniem używanie $b++ zamiast $b = $b + 1 poprawia czytelność kodu, szczególnie gdy mamy dużo operacji na licznikach, indeksach tablic czy licznikach iteracji. Trzeba też pamiętać o różnicy między $b++ a ++$b. W wersji postfiksowej (b++) najpierw zwracana jest stara wartość, a dopiero potem zmienna jest zwiększana. W wersji prefiksowej (++b) najpierw zwiększana jest wartość, a potem zwracany jest już nowy wynik. W prostych przypadkach, takich jak samodzielna linijka $b++; albo $b = $b + 1;, efekt końcowy w zmiennej b jest ten sam. Natomiast w wyrażeniach typu $c = $b++; różnica ma znaczenie. W codziennej pracy z PHP operatory ++ i -- są fundamentem przy pisaniu pętli, prostych algorytmów zliczania, paginacji czy obsługi indeksów w tablicach. Dobra praktyka to stosowanie tych skróconych operatorów tam, gdzie naprawdę chodzi tylko o zwiększenie lub zmniejszenie o 1, bo od razu widać intencję programisty i kod jest bardziej zwięzły, bez zbędnego „szumu”.

Pytanie 4

Aby przesłać informacje za pomocą funkcji mysqli_query) w skrypcie PHP, który dodaje do bazy danych dane uzyskane z formularza na stronie internetowej, jako jeden z argumentów trzeba użyć kwerendy

A. ALTER
B. SELECT
C. INSERT INTO
D. UPDATE

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybór odpowiedzi 'INSERT INTO' jest poprawny, ponieważ służy do wstawiania nowych rekordów do bazy danych w systemie zarządzania bazą danych (DBMS). Kiedy chcemy przesłać dane z formularza w PHP, używamy tej kwerendy, aby określić, do której tabeli w bazie danych chcemy dodać nowe informacje oraz jakie wartości mają być wstawione w poszczególnych kolumnach. Przykładowo, jeśli mamy formularz rejestracji użytkownika, możemy użyć kwerendy: "INSERT INTO uzytkownicy (imie, email) VALUES ('Jan', '[email protected]')". Warto pamiętać o przygotowywaniu zapytań (prepared statements) w celu zabezpieczenia aplikacji przed atakami SQL Injection, co jest standardową dobrą praktyką w tworzeniu aplikacji webowych. Użycie kwerendy 'INSERT INTO' jest kluczowe, ponieważ pozwala na efektywne dodawanie nowych danych, co jest podstawową operacją w bazach danych.

Pytanie 5

Na podstawie kodu widocznego na ilustracji można stwierdzić, że

Ilustracja do pytania
A. podano nieprawidłowy argument do funkcji alert.
B. nie przypisano wartości do zmiennej nazwisko.
C. nie zadeklarowano funkcji wyswietlNazwisko.
D. funkcja wyswietlNazwisko(nazwisko) musi być wywołana wewnątrz innej funkcji.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W tym kodzie funkcja wyswietlNazwisko(nazwisko) jest poprawnie zadeklarowana, a komunikat przekazywany do alert() też jest w porządku. Problem wcale nie leży w samej funkcji, tylko w tym, że wywołujemy ją z argumentem nazwisko, który nigdzie wcześniej nie został zdefiniowany ani nie ma do niego przypisanej żadnej wartości. Silnik JavaScript widzi wywołanie wyswietlNazwisko(nazwisko); i szuka zmiennej o nazwie nazwisko w aktualnym zasięgu (scope). Ponieważ jej nie znajduje, zgłasza błąd ReferenceError: nazwisko is not defined. To jest klasyczny przypadek braku inicjalizacji zmiennej przed użyciem. W praktyce, żeby to naprawić, trzeba najpierw zadeklarować zmienną, np.: var nazwisko = "Kowalski"; albo let nazwisko = prompt("Podaj swoje nazwisko:"); i dopiero potem wywołać funkcję: wyswietlNazwisko(nazwisko);. Dobra praktyka w JavaScript to zawsze jawne deklarowanie zmiennych przy użyciu let lub const (ewentualnie var w starszym kodzie) oraz nadawanie im czytelnych, przewidywalnych wartości początkowych. W aplikacjach webowych takie zmienne często pochodzą z pól formularza, np. z document.getElementById("nazwisko").value, i dopiero ta wartość jest przekazywana jako argument funkcji. Moim zdaniem warto wyrobić sobie nawyk, że zanim użyjesz jakiejś nazwy w wywołaniu funkcji, sprawdzasz, czy na pewno istnieje jej deklaracja w odpowiednim zasięgu i czy ma sensowną wartość. Dzięki temu unikniesz wielu irytujących błędów w konsoli i łatwiej będzie debugować kod.

Pytanie 6

Podczas wykonywania zapytania można skorzystać z klauzuli DROP COLUMN

A. ALTER COLUMN
B. DROP TABLE
C. ALTER TABLE
D. CREATE TABLE

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'ALTER TABLE' jest poprawna, ponieważ klauzula DROP COLUMN jest używana w kontekście zmiany struktury tabeli w bazach danych. Polecenie ALTER TABLE pozwala na modyfikację istniejącej tabeli, w tym dodawanie, usuwanie lub modyfikowanie kolumn. Użycie klauzuli DROP COLUMN umożliwia usunięcie określonej kolumny z tabeli, co jest przydatne, gdy kolumna nie jest już potrzebna, zawiera nieaktualne dane lub w celu optymalizacji struktury bazy danych. Na przykład, jeśli mamy tabelę 'Użytkownicy' z kolumną 'wiek', której chcemy się pozbyć, możemy użyć polecenia: 'ALTER TABLE Użytkownicy DROP COLUMN wiek;'. Ważne jest, aby przed wykonaniem tej operacji upewnić się, że usunięcie kolumny nie wpłynie negatywnie na integralność danych lub logikę aplikacji. Praktyki dotyczące zarządzania bazami danych zalecają również wykonanie kopii zapasowej danych przed takimi operacjami, aby zminimalizować ryzyko utraty danych.

Pytanie 7

Witryna internetowa zawiera poziome menu w formie listy punktowanej. Aby elementy tej listy mogły być wyświetlane w jednej linii, należy przypisać selektorowi li właściwość

A. display
B. text-align
C. outline
D. position

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Ustawienie właściwości 'display' dla selektora 'li' jest kluczowe, aby elementy listy mogły być wyświetlane w jednej linii. Właściwość ta określa, w jaki sposób dany element powinien być renderowany w kontekście modelu box. Aby uzyskać efekt poziomego menu, warto zastosować 'display: inline;' lub 'display: inline-block;'. Użycie 'inline' sprawia, że elementy nie zajmują całej szerokości dostępnej wiersza, a 'inline-block' umożliwia również ustawienie szerokości i wysokości. W kontekście dobrych praktyk projektowania stron internetowych, zastosowanie takiego podejścia pozwala na osiągnięcie większej elastyczności w układzie, ułatwiając jednocześnie stylizację elementów, co jest zgodne z zasadami responsywnego web designu. Warto również pamiętać o użyciu marginesów i paddingów, aby zapewnić odpowiednią przestrzeń między elementami menu, co przyczyni się do lepszej czytelności i estetyki strony.

Pytanie 8

Jakie uprawnienia posiada użytkownik jan po wykonaniu poniższych poleceń na bazie danych? ```GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO jan;``` ```REVOKE SELECT, INSERT, UPDATE, DELETE ON klienci FROM jan;```

A. Będzie miał możliwość zmiany struktury tabeli klienci
B. Będzie miał możliwość wstawiania rekordów do tabeli klienci
C. Będzie miał możliwość wyszukiwania danych w tabeli klienci
D. Będzie miał możliwość usuwania rekordów z tabeli klienci

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź jest poprawna, ponieważ po wykonaniu poleceń SQL użytkownik jan ma przyznane wszystkie uprawnienia do tabeli klienci, a następnie odebrano mu konkretne uprawnienia do wykonywania operacji SELECT, INSERT, UPDATE oraz DELETE. Oznacza to, że jedynym uprawnieniem, które pozostaje jemu po tych operacjach, jest możliwość zmiany struktury tabeli, co oznacza operacje takie jak ADD COLUMN czy DROP COLUMN. W praktyce, gdy przyznajemy użytkownikowi rolę, często stosujemy uprawnienia do wykonywania operacji DDL (Data Definition Language), które są niezbędne do modyfikacji schematu bazy danych. Odpowiedzi na pytania dotyczące uprawnień powinny uwzględniać kontekst celów administracyjnych, ponieważ różne role użytkowników mogą mieć różne poziomy dostępu. W związku z tym, zrozumienie systemu uprawnień w kontekście zarządzania bazą danych jest kluczowe, a dobrym standardem jest nadawanie użytkownikom tylko tych uprawnień, które są niezbędne do wykonywania ich zadań.

Pytanie 9

Które rozszerzenie pliku jest związane z formatem wideo?

A. *.png
B. *.jpg
C. *.avi
D. *.bmp

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to *.avi, ponieważ jest to klasyczne rozszerzenie pliku wideo opartego na formacie AVI (Audio Video Interleave), opracowanym przez firmę Microsoft. Ten format pozwala na przechowywanie zarówno strumienia obrazu, jak i dźwięku w jednym kontenerze, co jest typowe dla plików wideo. W praktyce oznacza to, że plik .avi może zawierać w sobie różne kodeki wideo (np. DivX, Xvid) i różne kodeki audio. Z punktu widzenia użytkownika – klikasz plik .avi i od razu odtwarzacz multimedialny uruchamia film, a nie pojedynczy obrazek. W branży multimedialnej przyjęło się, że rozszerzenie musi jasno sugerować typ zawartości. Dobre praktyki mówią, żeby nie mieszać formatów graficznych z wideo, bo potem powstaje chaos w projektach, katalogach i na serwerach. Jeżeli tworzysz stronę WWW i chcesz osadzić film, stosujesz formaty wideo, np. .mp4, .webm, .avi (choć dzisiaj na web .avi raczej się nie używa, ale nadal możesz się z nim spotkać w starszych materiałach). Natomiast .jpg, .png, .bmp to formaty grafiki statycznej. One nie mają strumienia czasu, klatek na sekundę, ścieżki audio itd. Moim zdaniem warto też pamiętać, że AVI jest formatem kontenerowym, a nie samym kodekiem. To znaczy, że jakość, rozmiar i kompatybilność pliku zależą nie tylko od .avi jako rozszerzenia, ale głównie od tego, jakim kodekiem zakodowano obraz i dźwięk. W praktyce, przy pracy z multimediami, zawsze zwraca się uwagę na trzy rzeczy: rozszerzenie (typ kontenera), kodek (np. H.264, MPEG-4) oraz docelową platformę (przeglądarka, odtwarzacz, telewizor Smart TV). W projektach webowych i e-learningowych standardem jest raczej .mp4 (H.264/AAC), ale znajomość .avi nadal jest potrzebna, choćby po to, żeby wiedzieć, jak konwertować stare materiały wideo do nowszych, bardziej wydajnych formatów.

Pytanie 10

W języku JavaScript rezultat wykonania instrukcji zmienna++; będzie równy wynikowi instrukcji

A. zmienna += 1;
B. zmienna = zmienna + 10;
C. zmienna--;
D. zmienna === zmienna + 1;

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zmienna <span>zmienna++;</span> w JavaScript to operator inkrementacji, który zwiększa wartość zmiennej o 1. Odpowiedź <span>zmienna += 1;</span> jest równoważna, gdyż również zwiększa wartość zmiennej o 1, korzystając z operatora przypisania z dodawaniem. Dobre praktyki programistyczne sugerują, że wykorzystanie operatorów skróconych, jak <span>+=</span>, poprawia czytelność kodu. Przykład zastosowania można zobaczyć w pętli, gdzie każdy krok może wymagać zwiększenia wartości licznika: <span>for (let i = 0; i < 10; i++) { licznik += 1; }</span>. Warto również zauważyć, że operator inkrementacji <span>++</span> może być używany w formie prefiksowej i postfiksowej, co ma znaczenie w kontekście zwracania wartości. Ponadto, w sytuacjach, gdy kod wymaga zwiększenia wartości zmiennej, preferowanie <span>zmienna += 1;</span> nad <span>zmienna++;</span> może poprawić zrozumienie logiki programu, zwłaszcza dla mniej doświadczonych programistów.

Pytanie 11

Głównym zadaniem systemu CMS jest

A. przyspieszenie projektowania aplikacji desktopowych.
B. ułatwienie zarządzania treścią na stronie internetowej.
C. konwersja obiektowego języka programowania na strukturalny.
D. ujednolicenie tematyczne zawartości stron internetowych.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawnie wskazana odpowiedź dobrze oddaje istotę systemów CMS (Content Management System). Głównym zadaniem CMS-a jest właśnie ułatwienie zarządzania treścią na stronie internetowej bez konieczności ciągłego grzebania w kodzie HTML, PHP czy JavaScript. W praktyce oznacza to, że redaktor, nauczyciel, pracownik biura czy nawet właściciel małej firmy może samodzielnie dodawać newsy, edytować teksty, podmieniać zdjęcia, tworzyć nowe podstrony, a czasem nawet zarządzać menu – wszystko z poziomu przeglądarki, przez panel administracyjny. Z mojego doświadczenia w szkole i w pracy wynika, że to właśnie CMS sprawia, że strona żyje, bo ktoś nietechniczny może ją na bieżąco aktualizować. Typowe systemy CMS, jak WordPress, Joomla czy Drupal, oferują edytor WYSIWYG (podobny do Worda), zarządzanie mediami, wersjonowanie treści, role i uprawnienia użytkowników (np. redaktor, administrator), a także szablony i wtyczki. Z punktu widzenia dobrych praktyk w branży webowej, CMS oddziela warstwę prezentacji (szablony, motywy) od warstwy treści (artykuły, strony, wpisy). To jest zgodne z zasadą separacji logiki, treści i wyglądu, co ułatwia rozwój i utrzymanie serwisu. W nowoczesnych projektach często stosuje się tzw. headless CMS, gdzie treść jest zarządzana w panelu, a następnie udostępniana przez API do różnych front-endów (strona WWW, aplikacja mobilna). Niezależnie jednak od technologii, główna idea jest ta sama: CMS ma usprawnić i uporządkować cały proces tworzenia, edycji, publikacji oraz archiwizacji treści. Dzięki temu programista nie musi za każdym razem zmieniać kodu, gdy ktoś chce poprawić przecinek w artykule, a firma ma kontrolę nad tym, kto co może opublikować, kiedy i w jakiej formie.

Pytanie 12

Fragment kodu powyżej został napisany w języku JavaScript. Co należy umieścić w miejsce kropek, aby program przypisywał wartość 1 co trzeciemu elementowi w tablicy?

for (i = 0; i < T.length; ...)
{
    T[i] = 1;
}
A. i =+ 3
B. i = 3
C. i += 3
D. i ++ 3

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź to i += 3 ponieważ w języku JavaScript operator += służy do zwiększania wartości zmiennej o zadany krok. W kontekście pętli for oznacza to że po każdej iteracji zmienna i zostanie zwiększona o 3 co pozwala na przypisanie wartości 1 co trzeciemu elementowi w tablicy. Jest to standardowa praktyka przy iteracji co kilka elementów w tablicy. Użycie += jest preferowane ze względu na jego zwięzłość i czytelność co jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi. W przypadku tablicy T użycie poprawnego inkrementu i += 3 umożliwi przypisanie wartości tylko do tych elementów które są indeksowane przez wielokrotności liczby 3. Dzięki temu kod jest bardziej czytelny i zgodny z zasadami DRY (Don't Repeat Yourself) pozwalając na efektywne operacje na strukturach danych. Przykładowo jeśli mamy tablicę o długości 9 to po wykonaniu pętli elementy o indeksach 0 3 i 6 zostaną ustawione na wartość 1 co pozwala na efektywne zarządzanie pamięcią i czasem obliczeniowym. Tego typu konstrukcje są podstawą wielu algorytmów iteracyjnych.

Pytanie 13

Obiektem w bazie danych, który wykorzystywany jest do podsumowywania, prezentacji oraz drukowania danych, jest

A. zapytanie
B. formularz
C. zestawienie
D. raport

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Raport jest obiektem baz danych, który służy do podsumowywania, wyświetlania oraz wydruków danych. Jego główną funkcją jest agregacja i prezentacja informacji w sposób przystępny dla użytkownika. Raporty mogą być wykorzystywane do analizy danych, prezentacji wyników oraz podejmowania decyzji biznesowych. Przykładem zastosowania raportu może być generowanie miesięcznego raportu sprzedaży, który zawiera szczegółowe informacje o przychodach, kosztach oraz zyskach w danym okresie. Z perspektywy dobrych praktyk, raporty powinny być projektowane w taki sposób, aby były czytelne i zrozumiałe, a ich struktura powinna być zgodna z wymaganiami użytkowników. W kontekście standardów, raporty mogą być również generowane automatycznie przy użyciu narzędzi business intelligence, co pozwala na zwiększenie efektywności i dokładności analiz. Dobrze zdefiniowane raporty przyczyniają się do lepszego zrozumienia zbiorów danych oraz wspierają procesy decyzyjne w organizacji.

Pytanie 14

Jakie zapytanie SQL umożliwi wyszukanie z podanej tabeli tylko imion i nazwisk pacjentów, którzy przyszli na świat przed rokiem 2002?

Ilustracja do pytania
A. SELECT * FROM Pacjenci WHERE rok_urodzenia <= 2002
B. SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE rok_urodzenia < 2002
C. SELECT * FROM Pacjenci WHERE rok_urodzenia LIKE 2002
D. SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE data_ostatniej_wizyty < 2002

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
To zapytanie SQL, które napisałeś, czyli SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE rok_urodzenia < 2002, jest całkiem trafione. Po pierwsze, używasz operatora SELECT, żeby wskazać, jakie kolumny chcesz zwrócić - czyli imię i nazwisko. To jest dokładnie to, co było potrzebne. Po drugie, warunek WHERE z rokiem urodzenia zapewnia, że do wyników dostają się tylko pacjenci, którzy przyszli na świat przed 2002 rokiem. No i to jest ważne, bo masz tutaj operator mniejszości <, który wyklucza sam rok 2002. Takie podejście jest super przydatne w bazach danych, bo pozwala na filtrowanie informacji w oparciu o lata, co często wykorzystuje się w raportach i analizach. Generalnie, dobre praktyki w SQL mówią, że warto precyzyjnie określać, jakie kolumny chcesz uwzględnić, bo to pomaga odciążyć system i zrobione zapytanie będzie działać wydajniej. Twoje zapytanie nie tylko spełnia wymagania, ale także jest optymalne, co jest naprawdę istotne w pracy z bazami danych.

Pytanie 15

Jaką wartość zwróci funkcja empty($a); w języku PHP, gdy zmienna $a będzie miała wartość 0?

A. 0
B. TRUE
C. NULL
D. FALSE

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja empty($a) w języku PHP zwraca TRUE, gdy zmienna $a jest uznawana za pustą. Zgodnie z definicją, pustą wartość w PHP mają zmienne, które są równoważne FALSE, co obejmuje m.in. wartość 0, pusty string, NULL oraz pustą tablicę. W przypadku, gdy zmienna $a przyjmuje wartość liczbową równą 0, funkcja empty() zwróci TRUE, ponieważ 0 jest interpretowane jako wartość uznawana za pustą. To zachowanie jest zgodne z zasadami silnej typizacji w PHP, które pozwalają na dynamiczne sprawdzanie typów zmiennych. W praktyce, funkcję empty() można wykorzystać do walidacji danych wejściowych, na przykład w formularzach, gdzie istotne jest, aby użytkownik wprowadził wartość. Zamiast porównywać zmienną z różnymi pustymi wartościami, wywołanie empty() pozwala na bardziej zwięzły i czytelny kod. Warto również pamiętać, że empty() nie generuje ostrzeżeń w przypadku nieistniejącej zmiennej, co czyni ją bezpieczniejszym wyborem niż inne metody sprawdzania wartości.

Pytanie 16

Tabela filmy zawiera klucz główny id oraz klucz obcy rezyserID, natomiast tabela rezyserzy ma klucz główny id. Obydwie tabele są połączone relacją jeden do wielu, gdzie strona rezyserzy odnosi się do strony filmy. Jak należy zapisać kwerendę SELECT, aby połączyć tabele filmy i rezyserzy?

A. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.rezyserID = rezyserzy.filmyID ...
B. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.id = rezyserzy.filmyID ...
C. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.id = rezyserzy.id ...
D. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.rezyserID = rezyserzy.id ...

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź, która wskazuje na połączenie tabeli filmy z tabelą rezyserzy za pomocą klauzuli JOIN, z warunkiem ON filmy.rezyserID = rezyserzy.id, jest prawidłowa, ponieważ bezpośrednio odzwierciedla relację pomiędzy tymi dwiema tabelami. Klucz obcy rezyserID w tabeli filmy wskazuje na klucz główny id w tabeli rezyserzy. W związku z tym, aby prawidłowo połączyć te tabele w kwerendzie SELECT, musimy użyć tego klucza obcego w warunku połączenia. Przykładowo, w realnych zastosowaniach chcesz uzyskać informacje o filmach oraz ich reżyserach; więc pisząc zapytanie, możesz z łatwością uzyskać dane, takie jak tytuł filmu i imię reżysera, co jest kluczowe w systemach zarządzania bazą danych. Dobre praktyki wskazują, że zawsze należy używać poprawnych kluczy do łączenia tabel, aby uzyskać wiarygodne i dokładne wyniki, co jest fundamentalne w projektowaniu baz danych i tworzeniu zapytań SQL.

Pytanie 17

Aby móc edytować nakładające się na siebie pojedyncze fragmenty grafiki, przy zachowaniu niezmienności pozostałych elementów, powinno się zastosować

A. warstwy
B. histogram
C. kadrowanie
D. kanał alfa

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wykorzystanie warstw w edytorach graficznych, takich jak Adobe Photoshop czy GIMP, pozwala na wydajne zarządzanie i edytowanie poszczególnych fragmentów obrazu. Warstwy umożliwiają oddzielne manipulowanie elementami, co jest niezwykle istotne, gdy chcemy edytować część obrazu bez wpływania na jego pozostałe elementy. Przykładowo, podczas pracy nad projektem graficznym możemy na jednej warstwie umieścić tekst, na innej obrazek, a na trzeciej tło. Dzięki temu edytując jedną z warstw, pozostałe pozostają nietknięte. Istotnym aspektem pracy z warstwami jest ich hierarchia, która pozwala na ustalanie porządku wyświetlania – warstwy wyższe w hierarchii przykrywają te niższe. Warstwy są również wykorzystywane do tworzenia efektów takich jak przezroczystość czy cienie, co zwiększa głębię i atrakcyjność wizualną projektu. W branży graficznej stosowanie warstw stało się najlepszą praktyką, ponieważ zwiększa elastyczność pracy i ułatwia wprowadzanie poprawek bez ryzyka utraty danych oryginalnych.

Pytanie 18

Zdefiniowana jest tabela uczniowie z polami id, nazwisko, imie oraz klasa. Jakie zapytanie SQL pozwoli nam uzyskać liczbę osób w danym klasa i wskazać jej nazwę?

A. SELECT SUM(id), klasa FROM uczniowie ORDER BY klasa
B. SELECT COUNT(id), klasa FROM uczniowie GROUP BY klasa
C. SELECT COUNT(id), klasa FROM uczniowie ORDER BY klasa
D. SELECT SUM(id), klasa FROM uczniowie GROUP BY klasa

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'SELECT COUNT(id), klasa FROM uczniowie GROUP BY klasa;' jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje funkcję agregującą COUNT do zliczenia liczby uczniów w każdej klasie. Kluczowym elementem jest tutaj klauzula GROUP BY, która grupuje wyniki według kolumny 'klasa'. Dzięki temu uzyskujemy dla każdej klasy osobny wynik z liczbą uczniów. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w SQL, gdzie użycie funkcji agregujących z grupowaniem pozwala na efektywne przetwarzanie danych. Przykładowo, w przypadku szkoły, taka analiza może być użyta do zarządzania zasobami lub planowania, na przykład, przy ustalaniu liczby nauczycieli potrzebnych w danej klasie. Użycie COUNT zapewnia również, że wynik będzie liczbowy, co jest istotne dla dalszej analizy danych. Warto również pamiętać, że korzystanie z odpowiednich aliasów dla wyników może poprawić czytelność wyników zapytania.

Pytanie 19

Po wykonaniu kodu PHP zostanie wyświetlona aktualna data zawierająca jedynie
echo date("Y");

A. miesiąc i rok
B. dzień i miesiąc
C. rok
D. dzień

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź \"rok\" jest prawidłowa, ponieważ funkcja `date()` w PHP, w przypadku użycia formatu \"Y\", zwraca czterocyfrowy rok bieżącej daty. Funkcja ta jest kluczowa w kontekście programowania w PHP, szczególnie gdy chodzi o zarządzanie datami i czasem. W praktyce, używanie tej funkcji jest niezwykle istotne w aplikacjach internetowych, gdzie często jest potrzebne wyświetlenie daty w różnych formach. Na przykład, w systemach zarządzania treścią (CMS) można stosować funkcję `date()` do automatycznego generowania daty publikacji artykułów. Warto również zaznaczyć, że PHP oferuje różne formaty dla dat, a stosowanie standardów, takich jak format ISO 8601, może być przydatne w przypadku wymiany danych z innymi systemami. Używanie `date("Y")` to dobra praktyka, aby uniknąć problemów z lokalizacją i zapewnić spójność w wyświetlaniu daty na stronach internetowych."

Pytanie 20

Aby przeprowadzić walidację kontrolek formularza w momencie, gdy użytkownik wprowadza dane, można wykorzystać zdarzenie

A. onKeyDown
B. onFocusOut
C. onLoad
D. onClick

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'onKeyDown' jest poprawna, ponieważ jest to zdarzenie, które jest wywoływane, gdy użytkownik naciśnie klawisz podczas interakcji z polem formularza. Użycie tego zdarzenia pozwala na walidację danych w czasie rzeczywistym, co oznacza, że programista może natychmiast reagować na wprowadzone znaki. Dzięki temu można na przykład sprawdzić, czy wprowadzone dane spełniają określone kryteria, takie jak format e-maila, długość hasła czy obecność cyfr. Praktyczne zastosowanie zdarzenia onKeyDown polega na tym, że można wprowadzić logikę walidacji bez konieczności czekania na zakończenie wprowadzania danych. Zamiast tego, możemy w realnym czasie informować użytkowników o ewentualnych błędach, co znacznie poprawia doświadczenia użytkowników. Ponadto, zgodnie z dobrymi praktykami, zaleca się używanie zdarzeń związanych z klawiaturą, takich jak onKeyDown czy onInput, które są bardziej odpowiednie dla dynamicznych interakcji niż na przykład onBlur, które może być mniej responsywne. Warto również zauważyć, że onKeyDown działa przed onKeyUp, co umożliwia szybsze reagowanie na wprowadzane dane, co jest kluczowe w kontekście walidacji w czasie rzeczywistym.

Pytanie 21

W języku CSS atrybut font-size przyjmuje, zgodnie z nazwami, wartości

A. jedynie small, smaller, large, larger
B. wyłącznie small, medium, large
C. zaledwie big oraz small
D. z zestawu xx-small, x-small, medium, large, x-large, xx-large

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Właściwość font-size w CSS pozwala na określenie rozmiaru czcionki za pomocą różnych wartości, w tym predefiniowanych słów kluczowych, które umożliwiają łatwe dostosowanie wielkości tekstu w dokumentach HTML. Oprócz typowych wartości takich jak small, medium i large, CSS oferuje również bardziej szczegółowe opcje, takie jak xx-small, x-small, x-large oraz xx-large. Dzięki temu projektanci mogą lepiej dopasować rozmiar tekstu do kontekstu wizualnego strony. Użycie tych wartości pozwala na uniknięcie problemów z uniwersalnością, gdyż są one zrozumiałe i zgodne z różnymi rozdzielczościami ekranów. Na przykład, podczas projektowania responsywnej witryny, zastosowanie wartości xx-large dla nagłówków oraz x-small dla przypisów skutecznie poprawia czytelność i estetykę. Zgodnie z najlepszymi praktykami, warto również rozważyć użycie jednostek względnych, takich jak em czy rem, co pozwala na jeszcze większą elastyczność w dostosowywaniu rozmiarów tekstu do preferencji użytkownika oraz rozmiaru ekranu.

Pytanie 22

Jakie prawa: CREATE, ALTER, DROP zostały użyte w poleceniu GRANT?

A. przyznawania uprawnień innym użytkownikom
B. pobierania danych z bazy
C. pracy z danymi
D. pracy ze strukturą

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź dotycząca manipulowania strukturą jest poprawna, ponieważ polecenia GRANT z zestawem praw CREATE, ALTER i DROP koncentrują się na zmianie i zarządzaniu strukturą bazy danych. CREATE pozwala na tworzenie nowych obiektów w bazie danych, takich jak tabele czy widoki. ALTER umożliwia modyfikację istniejących obiektów, na przykład dodawanie kolumn do tabeli. DROP służy do usuwania obiektów z bazy danych. Przykładowo, po nadaniu uprawnień CREATE, użytkownik może utworzyć nową tabelę, co jest kluczowe w procesie projektowania bazy danych. W praktyce, odpowiednie zarządzanie tymi uprawnieniami jest istotne w kontekście bezpieczeństwa i organizacji danych. Standardy branżowe, takie jak te określone przez SQL ANSI, zalecają precyzyjne zarządzanie uprawnieniami, aby uniknąć nieautoryzowanych zmian w strukturze bazy danych, co może prowadzić do utraty danych lub naruszeń bezpieczeństwa.

Pytanie 23

Używając polecenia BACKUP LOG w MS SQL Server, można

A. wykonać kopię zapasową dziennika transakcji
B. wykonać całkowitą kopię zapasową
C. połączyć się z kopią zapasową
D. przeglądać komunikaty wygenerowane w trakcie tworzenia kopii

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Polecenie BACKUP LOG w MS SQL Server jest używane do wykonywania kopii bezpieczeństwa dziennika transakcyjnego bazy danych. Dziennik transakcyjny jest kluczowym komponentem, który rejestruje wszystkie zmiany w bazie danych, co pozwala na ich odtworzenie w przypadku awarii lub błędów. Regularne tworzenie kopii zapasowych dziennika transakcyjnego jest istotne, ponieważ umożliwia przywracanie bazy danych do stanu sprzed określonego zdarzenia. Na przykład, po wykonaniu BACKUP LOG można przywrócić bazę danych do stanu sprzed ostatniej transakcji, co może być bardzo przydatne w sytuacjach awaryjnych, takich jak przypadkowe usunięcie danych. Standardy takie jak RPO (Recovery Point Objective) i RTO (Recovery Time Objective) wskazują na znaczenie systematycznego tworzenia kopii zapasowych dzienników transakcyjnych w strategiach zarządzania danymi. Aby wykonać kopię zapasową dziennika transakcyjnego, używa się składni: BACKUP LOG [nazwa_bazy_danych] TO DISK = 'ścieżka_do_pliku.bak'.

Pytanie 24

W skrypcie JavaScript operatory: ||, && wchodzą w skład grupy operatorów

A. logicznymi
B. przypisania
C. arytmetycznych
D. bitowych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Operatory || (OR) i && (AND) w języku JavaScript są klasyfikowane jako operatory logiczne. Służą one do wykonywania operacji na wartościach boolowskich, które mogą przyjmować jedynie dwie wartości: true (prawda) oraz false (fałsz). Operator && zwraca true, jeśli oba operandy są prawdziwe, w przeciwnym przypadku zwraca false. Przykładem jest wyrażenie: true && false, które zwraca false. Operator || zwraca true, jeśli przynajmniej jeden z operandów jest prawdziwy. Na przykład, wyrażenie: false || true, zwraca true. Operatory te są powszechnie wykorzystywane w warunkach kontrolnych, takich jak instrukcje if, pętle oraz w kombinacjach z innymi operatorami. Dodatkowo, JavaScript posługuje się tzw. 'krótkim circuiting', co oznacza, że w przypadku operatora &&, jeśli pierwszy operand jest false, to nie sprawdza drugiego, ponieważ wynik będzie na pewno false. W kontekście standardów, JavaScript przestrzega specyfikacji ECMAScript, która definiuje zasady działania tych operatorów. Zrozumienie operatorów logicznych jest kluczowe dla efektywnego programowania i tworzenia złożonych warunków.

Pytanie 25

Którą funkcję z menu Kolory programu GIMP użyto, w celu uzyskania efektu przedstawionego w filmie?

A. Krzywe.
B. Inwersja.
C. Progowanie.
D. Barwienie.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowo wskazana funkcja to „Progowanie”, bo dokładnie ona zamienia obraz kolorowy lub w odcieniach szarości na obraz dwuwartościowy: piksel jest albo czarny, albo biały, w zależności od tego, czy jego jasność przekracza ustawiony próg. W GIMP-ie znajdziesz ją w menu Kolory → Progowanie. Suwakami ustalasz zakres poziomów jasności, które mają zostać potraktowane jako „białe”, a wszystko poza tym zakresem staje się „czarne”. Efekt, który się wtedy uzyskuje, jest bardzo charakterystyczny: mocno kontrastowy, bez półtonów, coś w stylu skanu czarno-białego lub grafiki do druku na ploterze tnącym. Z mojego doświadczenia progowanie świetnie nadaje się do przygotowania logotypów, szkiców technicznych, schematów, a także do wyciągania konturów z lekko rozmytych zdjęć. Często używa się go też przed wektoryzacją, żeby program śledzący krawędzie miał wyraźne granice między czernią a bielą. W pracy z grafiką na potrzeby stron WWW próg bywa stosowany np. przy tworzeniu prostych ikon, piktogramów albo masek (maski przezroczystości można przygotować właśnie na bazie obrazu progowanego). Dobrą praktyką jest najpierw sprowadzenie obrazu do odcieni szarości i dopiero potem użycie progowania, bo wtedy masz większą kontrolę nad tym, jak rozkłada się jasność i gdzie wypadnie granica progu. Warto też pamiętać, że progowanie jest operacją destrukcyjną – traci się informacje o półtonach – więc najlepiej pracować na kopii warstwy, żeby w razie czego móc wrócić do oryginału i poprawić ustawienia progu.

Pytanie 26

Jakie znaki <header>, <article>, <section>, <footer> są typowe dla tego języka?

A. XHTML 1.1
B. HTML 4.01 Strict
C. HTML 5
D. HTML 4.01 Transitional

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Znaczniki <header>, <article>, <section>, <footer> są częścią specyfikacji HTML5, która wprowadziła bardziej semantyczne podejście do strukturyzacji dokumentów webowych. Te elementy umożliwiają programistom tworzenie bardziej przejrzystych i zrozumiałych dokumentów, zarówno dla ludzi, jak i dla maszyn. Na przykład, znacznik <header> definiuje nagłówek strony lub sekcji, <article> służy do oznaczania samodzielnych treści, które mogą być niezależnie dystrybuowane, <section> grupuje powiązane tematycznie elementy, a <footer> zawiera informacje o końcu strony lub sekcji. Użycie tych znaczników ma kluczowe znaczenie dla SEO, ponieważ wyszukiwarki mogą lepiej zrozumieć strukturę treści na stronie. Dodatkowo, zastosowanie tych elementów wspiera dostępność, ułatwiając nawigację osobom korzystającym z czytników ekranu. W praktyce, stosując te znaczniki, programiści tworzą bardziej uporządkowane i zrozumiałe strony, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży.

Pytanie 27

Klucz obcy w bazie danych jest tworzony w celu

A. umożliwienia jednoznacznej identyfikacji rekordu w bazie danych
B. stworzenia formularza do wprowadzania danych do tabeli
C. określenia relacji 1..n łączącej go z kluczem głównym innej tabeli
D. łączenia go z innymi kluczami obcymi w tabeli

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Klucz obcy w tabeli jest fundamentalnym elementem w relacyjnych bazach danych, który umożliwia tworzenie relacji pomiędzy tabelami. W szczególności, definiuje relację 1..n, co oznacza, że jeden rekord w tabeli, w której znajduje się klucz główny, może być powiązany z wieloma rekordami w tabeli, która posiada klucz obcy. Taki mechanizm pozwala na strukturalne powiązanie danych, co jest kluczowe dla zapewnienia integralności referencyjnej. Na przykład, w bazie danych zarządzającej informacjami o klientach i ich zamówieniach, klucz obcy w tabeli zamówień może wskazywać na klucz główny w tabeli klientów, co pozwala na łatwe śledzenie, które zamówienia są przypisane do konkretnego klienta. Zastosowanie kluczy obcych wspiera również dobre praktyki projektowania baz danych, takie jak normalizacja, co minimalizuje redundancję danych i poprawia ich spójność. Zgodność z tymi zasadami jest zgodna z wytycznymi organizacji takich jak ISO/IEC 9075 oraz ANSI SQL, które promują efektywne zarządzanie danymi.

Pytanie 28

Jaką wartość przyjmie zmienna po wykonaniu poniższego fragmentu kodu w JavaScript?

var w=0;
var i=1;
for (i = 1; i < 50; i++)
{
    if (i%2 == 0)
        w += i;
}
A. liczbie naturalnych liczb parzystych większych od 50
B. liczbom naturalnym, które są nieparzyste i mniejsze od 50
C. suma wszystkich naturalnych liczb nieparzystych, które są większe od 50
D. suma naturalnych liczb parzystych, które są mniejsze od 50

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kod przedstawiony w pytaniu jest fragmentem programu JavaScript, który ma za zadanie zsumować wszystkie liczby parzyste mniejsze od 50. Początkowo zmienna w jest ustawiona na 0 i reprezentuje sumę, którą będziemy obliczać. Pętla for zaczyna się od i=1 i iteruje do i<50 zwiększając wartość i o 1 w każdej iteracji. Wewnątrz pętli znajduje się instrukcja warunkowa if, która sprawdza, czy liczba i jest parzysta, co oznacza, że jej reszta z dzielenia przez 2 wynosi 0. Jeśli warunek jest spełniony, liczba i jest dodawana do zmiennej w. W efekcie po zakończeniu pętli zmienna w zawiera sumę wszystkich parzystych liczb mniejszych niż 50. Przykładem praktycznego zastosowania takiego algorytmu może być sytuacja, w której musimy szybko obliczyć sumę określonego zbioru liczb spełniających dane kryterium, co jest częste w analizie danych lub generowaniu raportów. Konstrukcje takie jak pętla for i operator modulo są podstawowymi narzędziami w programowaniu, pozwalającymi na efektywne przetwarzanie danych i automatyzację złożonych operacji obliczeniowych, co jest zgodne z dobrymi praktykami w branży IT.

Pytanie 29

Podczas przechowywania hasła użytkownika serwisu internetowego (np. bankowości online), aby chronić je przed ujawnieniem, zazwyczaj stosuje się funkcję

A. klucza.
B. abstrakcyjnych.
C. mieszających.
D. cyklometrycznych.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Użycie klucza do zabezpieczenia haseł użytkowników w systemach takich jak bankowość internetowa jest kluczowym elementem zapewnienia prywatności i bezpieczeństwa danych. Funkcje klucza, takie jak szyfrowanie, pozwalają na przekształcenie haseł w nieczytelne ciągi znaków, które są niemożliwe do odtworzenia bez odpowiedniego klucza. Przykładem jest zastosowanie algorytmów takich jak AES (Advanced Encryption Standard), które są szeroko uznawane i stosowane w branży. Dobre praktyki w zakresie zabezpieczania danych sugerują używanie silnych, losowych kluczy oraz regularne ich aktualizowanie. Ponadto, najnowsze standardy, takie jak NIST (National Institute of Standards and Technology), rekomendują stosowanie dodatkowych technik, takich jak solenie haseł, co zwiększa ich odporność na ataki. Dzięki temu, nawet w przypadku wycieku bazy danych, potencjalny atakujący napotyka na trudności w odzyskaniu oryginalnych haseł. Zrozumienie i wdrożenie funkcji klucza jest niezbędne dla każdej organizacji, która pragnie skutecznie chronić wrażliwe dane swoich użytkowników.

Pytanie 30

W kodzie HTML stworzono formularz, który wysyła informacje do pliku formularz.php. Po naciśnięciu przycisku typu submit, przeglądarka zostaje przekierowana na wskazany adres. Na podstawie podanego adresu /formularz.php?imie=Anna&nazwisko=Kowalska można stwierdzić, że dane do pliku formularz.php zostały wysłane za pomocą metody:

A. POST
B. SESSION
C. GET
D. COOKIE

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź wskazuje na metodę GET. Jako jedna z dwóch podstawowych metod przesyłania danych w protokole HTTP, GET przesyła informacje poprzez dołączenie ich do adresu URL. I tak, jeżeli na załączonym obrazku widzimy adres URL zawierający parametry (np. imię=Anna&nazwisko=Kowalska) dołączone do adresu pliku formularz.php, to oznacza, że dane zostały przesłane właśnie tą metodą. Jest to zgodne z dobrymi praktykami i standardami branżowymi, które zalecają użycie metody GET zwłaszcza przy przesyłaniu niewielkich ilości danych, które nie wymagają specjalnego zabezpieczenia. Ważne jednak jest zrozumienie, że metoda GET nie jest odpowiednia, gdy przesyłane dane są poufne, np. hasła, ponieważ są one widoczne w pasku adresu przeglądarki. Ponadto, warto zauważyć, że dane przesyłane metodą GET mogą być zapisane w historii przeglądarki, co również ma swoje implikacje bezpieczeństwa.

Pytanie 31

Który styl CSS ma najwyższy priorytet ważności w zastosowaniu do elementów dokumentu HTML?

A. Styl lokalny.
B. Zewnętrzny arkusz stylów.
C. Wewnętrzny arkusz stylów.
D. Styl importowany do wewnętrznego arkusza.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawnie – najwyższy priorytet ma tzw. styl lokalny, czyli deklaracje CSS zapisane bezpośrednio w atrybucie style danego elementu HTML, np. <p style="color:red; font-weight:bold;">. W kaskadowości CSS (Cascade) przeglądarka ustala, które reguły zastosować, biorąc pod uwagę kilka czynników: ważność (normal vs !important), specyficzność selektora, kolejność wystąpienia oraz właśnie źródło stylu. Zgodnie ze specyfikacją CSS (m.in. CSS Cascade Level 4) style inline są traktowane jako bardzo specyficzne, bo dotyczą jednego, konkretnego elementu. Dlatego, jeżeli nie używamy !important, to reguła z atrybutu style nadpisze reguły zewnętrznego, wewnętrznego arkusza, a także style importowane. W praktyce: jeśli w pliku style.css ustawisz p { color: blue; }, w sekcji <style> w <head> dasz p { color: green; }, a na elemencie napiszesz <p style="color:red;">, to tekst będzie czerwony, właśnie dlatego, że styl lokalny wygrywa w kaskadzie. W projektach komercyjnych styl inline stosuje się raczej oszczędnie, bo utrudnia utrzymanie kodu i psuje rozdzielenie warstw (HTML – struktura, CSS – wygląd). Czasem jednak jest bardzo przydatny: generowane maile HTML, szybkie testy, dynamiczna zmiana wyglądu przez JavaScript (np. element.style.display = "none"). Dobrą praktyką jest opieranie się głównie na zewnętrznych arkuszach stylów i selektorach o odpowiedniej specyficzności, a styl lokalny traktować jako wyjątek albo narzędzie „ostatniej szansy”, gdy naprawdę trzeba coś nadpisać na pojedynczym elemencie.

Pytanie 32

Wskaż pole edycyjne sformatowane przedstawionym stylem CSS

input {
  border: none;
  border-bottom: 2px solid Blue;
  color: Gray;
  font-weight: 900;
}

Input 1. Podaj imię:

Input 2. Podaj imię:

Input 3. Podaj imię:

Input 4. Podaj imię: Agnieszka

A. Input 2.
B. Input 4.
C. Input 1.
D. Input 3.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dobrze wybrałeś! Odpowiedź 'Input 2.' jest rzeczywiście poprawna. To, co oferuje ten element, to wszystko, co potrzebne do spełnienia wymagań stylu CSS, czyli ma niebieskie dolne obramowanie o grubości 2px, szary tekst oraz pogrubioną czcionkę. Wygląd elementów formularza jest mega ważny, bo to właśnie od niego zależy, jak użytkownicy będą się poruszać po stronie. Dzięki CSS możemy to wszystko kontrolować, co daje nam spójność i ładny wygląd. Różne właściwości CSS, takie jak 'border-bottom', 'color' czy 'font-weight', pozwalają na dokładne dostosowanie stylu każdego elementu strony. W sumie, jak już się bardziej wkręcisz w CSS, zauważysz, że można dodać też różne efekty, jak hover, focus czy active, co dodatkowo wzbogaca interakcję. Rozumienie, jak te różne właściwości działają, jest kluczowe, żeby tworzyć fajne i funkcjonalne interfejsy.

Pytanie 33

W przedstawionym kodzie PHP w miejscu kropek powinno zostać umieszczone polecenie

$zapytanie = mysqli_query($db, "SELECT imie, nazwisko FROM uzytkownik");
$ile = mysqli_num_rows($zapytanie);
for ($i = 0; $i < $ile; $i++)
{
  $wiersz = ……………………………….;
  echo "$wiersz[0] $wiersz[1]";
}
A. mysqli_query($zapytanie);
B. mysqli_free_result($zapytanie);
C. mysqli_fetch_row($zapytanie);
D. mysqli_num_fields($zapytanie);

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W kontekście przedstawionego kodu PHP, prawidłowe uzupełnienie wiersza poleceń to użycie funkcji mysqli_fetch_row($zapytanie). Funkcja ta pobiera jeden wiersz z zestawu wyników zapytania jako tablicę indeksowaną numerycznie. Jest to istotny krok w procesie przetwarzania danych z bazy danych, ponieważ po wykonaniu zapytania SQL, dane muszą być odpowiednio odczytane, aby można je było wykorzystać w aplikacji. Przykładowo, po wykonaniu zapytania, możemy mieć wiele wierszy danych, a mysqli_fetch_row pozwala na iteracyjne pobieranie każdego z nich. W praktyce, stosując tę funkcję w pętli, możemy w prosty sposób zbudować listę lub tabelę, wyświetlając imię i nazwisko każdego użytkownika. Warto również pamiętać, że przy pracy z bazami danych ważne jest, aby uważnie monitorować proces pobierania danych, by uniknąć problemów z pamięcią, a także aby zwolnić zasoby po zakończeniu operacji. W związku z tym, standardową praktyką jest również stosowanie mysqli_free_result($zapytanie) po zakończeniu pracy z danymi, co pozwala na efektywne zarządzanie pamięcią.

Pytanie 34

Do jakich działań można wykorzystać program FileZilla?

A. debugowania skryptu na stronie.
B. walidacji strony internetowej.
C. kompilacji skryptu na stronie.
D. publikacji strony internetowej.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
FileZilla jest popularnym klientem FTP (File Transfer Protocol), który służy do przesyłania plików między lokalnym komputerem a serwerem. Publikacja strony internetowej polega na przesyłaniu plików HTML, CSS, JavaScript i innych zasobów związanych z witryną na serwer, aby były one dostępne w Internecie. Używając FileZilla, użytkownik może łatwo połączyć się z serwerem poprzez protokół FTP, co pozwala na wygodne zarządzanie plikami, ich przesyłanie oraz organizowanie folderów na serwerze. Przykładowo, po edytowaniu strony lokalnie na komputerze, można za pomocą FileZilla przesłać zmodyfikowane pliki na serwer w kilka kliknięć, co przyspiesza proces aktualizacji witryny. Zgodnie z dobrymi praktykami branżowymi, ważne jest także ustawienie odpowiednich uprawnień do plików oraz regularne tworzenie kopii zapasowych, co zwiększa bezpieczeństwo publikowanych treści. FileZilla obsługuje również protokoły SFTP i FTPS, które zapewniają dodatkowe warstwy bezpieczeństwa podczas transferu danych, co jest istotne w kontekście ochrony danych użytkowników i integracji z różnymi usługami hostingowymi.

Pytanie 35

Aby przeanalizować rozkład ilościowy różnych kolorów na zdjęciu, należy skorzystać z

A. histogramu
B. balansu kolorów
C. rozmycia Gaussa
D. desaturacji

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Histogram to coś jak graficzna mapka kolorów w Twoim zdjęciu. Pokazuje, jak rozłożone są różne kolory – czerwony, zielony i niebieski – co jest mega przydatne, gdy chcesz zobaczyć, które kolory dominują w Twoim obrazie. Dzięki histogramowi można ogarnąć siłę kolorów i ich proporcje. Jak się nim pobawisz, to łatwiej zauważysz, czy kolory są zbyt intensywne, zbyt blade albo czy masz jakieś przepalenia czy zbyt ciemne miejsca w obrazku. Osobiście, jak używam histogramu, to mogę fajnie dostosować jasność czy kontrast, żeby zdjęcie wyglądało tak, jak chcę. W fotografii i grafice komputerowej histogramy są po prostu standardem – bez nich ciężko ocenić jakość obrazu i podjąć sensowne decyzje w postprodukcji. Dlatego naprawdę warto z nich korzystać, bo dają konkretny wgląd w kolorystykę.

Pytanie 36

Do czego służy znacznik <i> w języku HTML?

A. zdefiniowania nagłówka w treści
B. zdefiniowania formularza
C. zmiany kroju pisma na pochylony
D. umieszczania obrazu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Znacznik <i> w języku HTML jest używany do przedstawienia tekstu w stylu kursywy. Jest to jeden z najprostszych znaczników, który jest często stosowany do podkreślenia pewnych elementów tekstowych, takich jak tytuły książek, nazwy filmów czy inne wyrazy, które mają znaczenie kontekstowe. Użycie tego znacznika jest zgodne z zasadami semantyki HTML, co oznacza, że zachowuje on znaczenie treści, a nie tylko jej wygląd. Warto również zauważyć, że w CSS istnieje wiele możliwości stylizacji tekstu, a znacznik <i> jest jednym z elementów, które w łatwy sposób można połączyć z regułami stylów, aby stworzyć atrakcyjne wizualnie strony internetowe. Przykładem zastosowania może być: <p>Ostatnio przeczytałem <i>Harry'ego Pottera</i> i bardzo mi się podobał.</p>. W tym przypadku tytuł książki jest wyróżniony, co przyciąga uwagę czytelnika. Warto pamiętać, że w nowoczesnym HTML zamiast <i> dla stylizacji można używać CSS, jednak <i> pozostaje ważnym elementem dla zachowania semantyki treści.

Pytanie 37

Jak należy poprawnie udokumentować wzorzec weryfikacji dla pola nazwa w kodzie aplikacji JavaScript?

Ilustracja do pytania
A. /* Pole nazwa może zawierać dowolny ciąg cyfr (z wyłączeniem 0), następnie musi zawierać dużą literę i ciąg minimum dwóch małych liter. */
B. /* Pole nazwa powinno składać się w tej kolejności: z ciągu cyfr (z wyłączeniem 0), następnie dużej litery i ciągu małych liter. */
C. /* Pole nazwa może składać się z dowolnego ciągu cyfr (z wyłączeniem 0), małych i dużych liter. */
D. /* Pole nazwa musi składać się w tej kolejności: z ciągu cyfr (z wyłączeniem 0), następnie dużych liter i dwóch małych liter. */

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź zakłada, że pole 'nazwa' musi zawierać określoną strukturę wyrażenia regularnego które jest kluczowym elementem w walidacji danych wejściowych w aplikacjach JavaScript. Wzorzec /[1-9]*[A-Z]{1}[a-z]{2,}$/ wskazuje że pole może zaczynać się od dowolnej liczby cyfr z wyłączeniem 0 po których następuje jedna duża litera i co najmniej dwie małe litery. Taka konstrukcja jest przydatna w tworzeniu bezpiecznych aplikacji ułatwiając wymuszenie określonego formatu danych które mogą być używane na przykład w formularzach rejestracyjnych gdzie wymagane jest podanie specyficznego identyfikatora użytkownika. Warto pamiętać że walidacja po stronie klienta jak w tym przypadku powinna być zawsze wspierana dodatkowymi sprawdzeniami po stronie serwera co jest dobrą praktyką programistyczną w celu zabezpieczenia aplikacji przed niepożądanym dostępem oraz złośliwymi atakami. Zrozumienie i stosowanie wyrażeń regularnych znacznie poprawia jakość kodu oraz jego zdolność do adaptacji w różnych warunkach technicznych co jest kluczowe w dzisiejszym dynamicznym środowisku IT.

Pytanie 38

Jakie znaki lub sekwencje oznaczają początek komentarza w języku JavaScript?

A. #
B. <?
C. <!--
D. //

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W języku JavaScript komentarze są oznaczane na dwa podstawowe sposoby. Najbardziej powszechnym sposobem jest użycie podwójnego ukośnika, co wygląda jak '//' i jest stosowane do tworzenia komentarzy jednolinijkowych. Komentarze te są ignorowane przez interpreter JavaScript, co oznacza, że nie mają wpływu na działanie kodu. Na przykład, w kodzie można napisać: // To jest komentarz, który nie wpływa na wykonanie kodu. Oprócz tego, JavaScript obsługuje też komentarze wielolinijkowe, które rozpoczynają się od '/*' i kończą na '*/'. Umożliwiają one wstawienie dłuższego opisu, obejmującego kilka linii. Przykład: /* To jest komentarz, który zajmuje kilka linii. */ Komentarze w kodzie są niezwykle istotne, ponieważ poprawiają czytelność skryptu, umożliwiają dokumentację oraz ułatwiają pracę z zespołem. Warto zaznaczyć, że zgodność z ECMAScript, standardem, na którym oparty jest JavaScript, wymaga użycia tych znaczników w celu prawidłowego komentowania kodu.

Pytanie 39

Która metoda JavaScript służy do dodawania nowego elementu na końcu tablicy?

A. shift()
B. pop()
C. unshift()
D. push()

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Metoda <code>push()</code> w JavaScript jest odpowiedzialna za dodawanie nowych elementów na końcu tablicy. Jest to jedna z podstawowych metod manipulujących tablicami i jest szeroko stosowana w różnych projektach webowych. Przykładowo, jeśli masz tablicę zawierającą listę produktów w koszyku zakupowym, możesz użyć <code>push()</code>, aby dodać nowy produkt do tej listy. Ta metoda nie tylko dodaje element, ale także zwraca nową długość tablicy, co jest przydatne, gdy chcesz wiedzieć, ile elementów obecnie zawiera tablica. Warto również zauważyć, że <code>push()</code> modyfikuje oryginalną tablicę, co oznacza, że jest to operacja destruktywna. Użycie tej metody jest zgodne z dobrymi praktykami, ponieważ jest ona szybka i efektywna, zwłaszcza gdy potrzebujesz dynamicznie zmieniać zawartość tablicy w trakcie działania aplikacji.

Pytanie 40

Wskaż zapytanie, które z tabeli klienci wybierze wyłącznie nazwiska trzech najlepszych klientów, czyli takich, którzy posiadają najwięcej punktów na swoim koncie (pole całkowite punkty)?

A. SELECT LIMIT 3 nazwisko FROM klienci ORDER BY nazwisko DESC
B. SELECT nazwisko FROM klienci LIMIT 3
C. SELECT nazwisko FROM klienci ORDER BY punkty DESC LIMIT 3
D. SELECT nazwisko FROM klienci ORDER BY nazwisko DESC LIMIT 3

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybór odpowiedzi 'SELECT nazwisko FROM klienci ORDER BY punkty DESC LIMIT 3;' jest poprawny, ponieważ zapytanie to precyzyjnie spełnia wymagania przedstawione w pytaniu. Kluczowym elementem jest użycie klauzuli 'ORDER BY punkty DESC', która sortuje klientów w porządku malejącym według ich punktów. Dzięki temu, na górze wyników znajdą się ci klienci, którzy mają ich najwięcej. Następnie zastosowanie 'LIMIT 3' ogranicza wynik do trzech pierwszych rekordów, co odpowiada na potrzebę zidentyfikowania trzech najlepszych klientów. W praktycznych zastosowaniach, takich jak systemy CRM czy programy lojalnościowe, tego typu kwerendy są niezwykle przydatne do analizy klientów oraz do przyznawania nagród lub promocji. Dobre praktyki w zakresie pisania zapytań SQL sugerują, aby zawsze zwracać uwagę na kolejność sortowania oraz ograniczenie wyników, aby zwiększyć efektywność bazy danych oraz uniknąć zbędnych obliczeń.