Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 30 kwietnia 2026 21:48
Data zakończenia: 30 kwietnia 2026 21:48

Egzamin niezdany

Wynik: 0/40 punktów (0,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jaką cechę pola w tabeli należy ustalić, aby pole mogło przyjmować wyłącznie dane składające się z cyfr?

Ogólne
Rozmiar pola	255
Format
Maska wprowadzania
Tytuł
Wartość domyślna
Reguła spr. poprawności
Tekst reguły spr. poprawności
Wymagane	Nie
Zerowa dł. dozwolona	Tak
Indeksowane	Nie
Kompresja Unicode	Tak
Tryb IME	Bez formantu
Tryb zdania edytora IME	Brak
Tagi inteligentne

A. Maskę wprowadzania

B. Regułę sprawdzania poprawności

C. Tagi inteligentne

D. Wartość domyślną

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Maska wprowadzania to coś, co bardzo ułatwia życie, zwłaszcza w systemach baz danych i aplikacjach. Dzięki niej możemy dokładnie określić, jakie znaki mogą być wpisywane w dane pole, co jest szczególnie przydatne, gdy potrzebujemy tylko cyfr. Wyobraź sobie, że musisz wpisać numer telefonu – to właśnie wtedy maska pokazuje, że możesz wpisać tylko cyfry i może nawet dodać myślniki dla lepszej estetyki. To dobry sposób na ograniczenie błędów, bo nikt nie będzie miał okna do wpisania literek, których nie powinno być. W praktyce, jeżeli projektujesz coś jak formularze online, to maseczki wprowadzania są bardzo fajne, bo zabezpieczają dane przed wprowadzeniem czegokolwiek, co nie pasuje. Możesz je łatwo zaimplementować w językach programowania jak C# czy JavaScript przy pomocy wyrażeń regularnych albo gotowych komponentów UI. Dobrze zaprojektowane maski wprowadzania pomagają też utrzymać porządek w bazach danych i zgodność z wymaganiami, które mamy na myśli.

Pytanie 2

W HTML-u atrybut shape w znaczniku area, który definiuje kształt obszaru, może przyjąć wartość

A. rect, poly, circle

B. rect, triangle, circle

C. rect, square, circle

D. poly, square, circle

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Atrybut shape znacznika area w języku HTML jest wykorzystywany do określenia kształtu obszaru, który jest aktywny w mapie obrazów. Przyjmuje on wartości rect (prostokąt), poly (wielokąt) oraz circle (okrąg). Każda z tych wartości definiuje sposób, w jaki kształt obszaru jest interpretowany przez przeglądarkę. Na przykład, wartość 'rect' wymaga czterech parametrów, które określają lewy górny i prawy dolny róg prostokąta. W przypadku 'circle', musimy podać współrzędne środka oraz promień okręgu, a 'poly' wymaga podania współrzędnych wszystkich punktów wierzchołków wielokąta. Praktyczne zastosowanie atrybutu shape pozwala na tworzenie interaktywnych map obrazów, gdzie użytkownik może klikać w różne obszary, co zwiększa dostępność i użyteczność strony. Warto pamiętać, że korzystanie z map obrazów i odpowiedniego atrybutu shape powinno być zgodne z aktualnymi standardami W3C, co wpływa na poprawność i wydajność strony internetowej.

Pytanie 3

Po zrealizowaniu przedstawionego fragmentu kodu w języku C/C++ do zmiennej o nazwie zmienna2 przypisany zostanie ```int zmienna1 = 158; int *zmienna2 = &zmienna1;```

A. przypisana zamieniona na łańcuch wartość, która jest przechowywana w zmienna1

B. przypisana ta sama wartość, która jest przechowywana w zmienna1

C. przypisana liczba w kodzie binarnym odpowiadająca wartości, która jest przechowywana w zmienna1

D. przypisany adres zmiennej o nazwie zmienna1

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W odpowiedzi 1 stwierdzono, że zmiennej zmienna2 zostanie przypisany adres zmiennej zmienna1. To stwierdzenie jest poprawne, ponieważ w kodzie C/C++ operator '&' jest używany do uzyskania adresu zmiennej. W prezentowanym fragmencie kodu zmienna2 jest wskaźnikiem, który przechowuje adres zmiennej zmienna1, co oznacza, że zmienna2 wskazuje na lokalizację w pamięci, w której przechowywana jest wartość zmiennej zmienna1. Takie podejście jest kluczowe w programowaniu niskopoziomowym, gdzie manipulacja adresami pamięci jest często wykorzystywana do efektywnego zarządzania zasobami. Przykład praktyczny to dynamiczna alokacja pamięci, gdzie programista może przydzielać i zwalniać pamięć w trakcie działania programu, co jest możliwe dzięki wskaźnikom. Zrozumienie wskaźników i adresów jest fundamentalne w C/C++, a ich właściwe użycie przyczynia się do optymalizacji kodu oraz umożliwia tworzenie bardziej złożonych struktur danych, takich jak listy, stosy czy kolejki.

Pytanie 4

Pierwszym etapem w konwersji sygnału analogowego na cyfrowy jest

A. filtrowanie

B. kodowanie

C. próbkowanie

D. kwantyzacja

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zaczynamy od próbkowania, czyli pierwszego kroku w zamianie sygnału analogowego na cyfrowy. To po prostu znaczy, że regularnie mierzysz wartości sygnału w określonych momentach. Dzięki temu przekształcamy ciągły sygnał w zbiór dyskretnych wartości, co potem pozwala na dalsze działanie w cyfrowych systemach. I pamiętaj, próbkowanie powinno być zgodne z zasadą Nyquista, która mówi, że częstotliwość próbkowania musi być przynajmniej dwa razy większa od najwyższej częstotliwości w sygnale. Dla audio standard to 44,1 kHz, co zapewnia, że dźwięk wiernie odzwierciedla rzeczywistość. W praktyce dobrze przeprowadzone próbkowanie jest mega ważne, bo zapewnia jakość sygnału i zapobiega aliasingowi, który może zepsuć dźwięk. Są też normy, tak jak AES67, które ustalają standardy dla próbkowania audio i wideo, żeby wszystko brzmiało równo w różnych systemach.

Pytanie 5

Gdzie w dokumencie HTML mogą być umieszczane fragmenty kodu JavaScript?

A. jedynie w sekcji <head>, w znaczniku <script>

B. wyłącznie w sekcji <body>, w znaczniku <java>

C. zarówno w sekcji <head>, jak i <body>, w znaczniku <script>

D. tak w sekcji <head>, jak i <body>, w znaczniku <java>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wiesz, wstawianie kodu JavaScript do dokumentu HTML powinno odbywać się w znaczniku <script>. Możesz go umieścić zarówno w <head>, jak i w <body>. Często wrzucamy skrypty do <head>, bo chcemy, żeby załadowały się przed wyświetleniem treści. To się przydaje, gdy skrypty zmieniają coś w DOM. Z drugiej strony, jak wrzucisz je do <body>, to skrypty będą ładowane po całej treści, co może przyspieszyć to, co widzi użytkownik. Na przykład, jeśli tworzysz coś interaktywnego, lepiej umieścić skrypty na dole, żeby nie blokować renderowania. Dobrze jest też pamiętać o atrybucie 'defer' w <script>, bo dzięki temu skrypt się ściąga równolegle z innymi rzeczami, ale działa dopiero jak cały dokument jest załadowany. To ważne, żeby strony działały sprawnie i były przyjemne w użytkowaniu.

Pytanie 6

GRANT SELECT, INSERT, UPDATE ON klienci TO anna;

Zakładając, że użytkownik wcześniej nie posiadał żadnych uprawnień, to polecenie SQL przyzna użytkownikowi anna prawa jedynie do:

A. wybierania, wstawiania oraz aktualizacji danych tabeli o nazwie klienci

B. wybierania, dodawania rekordów oraz zmiany struktury wszystkich tabel w bazie o nazwie klienci

C. wybierania, dodawania rekordów oraz modyfikacji struktury tabeli o nazwie klienci

D. wybierania, wstawiania oraz aktualizacji danych wszystkich tabel w bazie o nazwie klienci

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ polecenie SQL 'GRANT SELECT, INSERT, UPDATE ON klienci TO anna;' przyznaje użytkownikowi 'anna' określone prawa do tabeli o nazwie 'klienci'. Prawa te obejmują możliwość wybierania, wstawiania oraz aktualizacji danych w tej tabeli, co jest zgodne z zasadami zarządzania uprawnieniami w systemach baz danych. W praktyce oznacza to, że użytkownik 'anna' będzie mógł wykonywać zapytania SELECT, co pozwoli mu na odczyt danych, a także wstawiać nowe rekordy (INSERT) oraz modyfikować istniejące (UPDATE). To jest standardowa praktyka w zarządzaniu dostępem do danych, która pozwala na precyzyjne kontrolowanie, jakie operacje mogą być wykonywane przez poszczególnych użytkowników. Dobrą praktyką jest ograniczenie uprawnień do minimum, które użytkownik potrzebuje do wykonania swoich zadań, co jest zgodne z zasadą najmniejszych uprawnień. Na przykład, jeżeli 'anna' jest odpowiedzialna tylko za wstawianie nowych klientów, to przyznawanie jej uprawnień do aktualizacji danych może nie być konieczne. W teorii i praktyce bazy danych, rozróżnienie pomiędzy różnymi rodzajami uprawnień jest kluczowe dla bezpieczeństwa i integralności danych.

Pytanie 7

W diagramie ER powiązanie między dwoma zbiorami encji nazywamy

A. krotką.

B. atrybutem.

C. dziedziną.

D. związkiem.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to „związek”, bo w diagramie ER (Entity-Relationship) właśnie tak nazywamy powiązanie między dwoma zbiorami encji. Mamy encje, czyli zbiory obiektów z rzeczywistości, na przykład „Klient” i „Zamówienie”, a pomiędzy nimi rysujemy relację: „Klient składa Zamówienie”. Ta linia, często z nazwą i krotnością (1:1, 1:N, N:M), to właśnie związek. W notacji Chen’a czy notacji Crow’s Foot zawsze chodzi o to samo: formalne opisanie, jak dane z jednego zbioru encji są powiązane z danymi z innego zbioru. W praktyce projektowania baz danych związek w diagramie ER prawie zawsze przekłada się na relację w modelu relacyjnym: albo na klucz obcy (np. tabela zamówienia ma kolumnę klient_id), albo na dodatkową tabelę asocjacyjną przy relacjach wiele‑do‑wielu (np. tabela produkt_zamówienie). Moim zdaniem ważne jest, żeby od początku myśleć o związku nie tylko jako o kresce na diagramie, ale jako o czymś, co później będzie miało konkretne odwzorowanie w SQL, w kluczach obcych, indeksach i ograniczeniach integralności. Z punktu widzenia dobrych praktyk branżowych, poprawne modelowanie związków to podstawa: pozwala zadbać o integralność referencyjną, unikać duplikacji danych i poprawnie odzwierciedlić reguły biznesowe. Na przykład relacja 1:N między Klientem a Zamówieniem jasno mówi, że jedno zamówienie należy do dokładnie jednego klienta, ale klient może mieć wiele zamówień. Dzięki temu, gdy później piszesz kwerendy SQL, dokładnie wiesz, jak łączyć tabele za pomocą JOIN i które klucze obce są obowiązkowe. W praktyce w firmach, które poważnie podchodzą do projektowania baz, diagram ER z dobrze opisanymi związkami jest normalnym elementem dokumentacji technicznej i ułatwia współpracę między programistami, analitykami i administratorami baz danych.

Pytanie 8

Lokalny System Zarządzania Bazą Danych (SZBD) oferuje bazę danych

A. wyłącznie na jednym, wyznaczonym komputerze.

B. w chmurze obliczeniowej.

C. w formie serwera w sieci.

D. jako usługę serwerową w sieci.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Lokalny System Zarządzania Bazą Danych (SZBD) jest zazwyczaj zainstalowany na jednym, określonym komputerze, co oznacza, że jest używany w trybie lokalnym. Taki system zarządzania bazą danych, jak na przykład MySQL czy SQLite, umożliwia użytkownikom przechowywanie, modyfikowanie i zarządzanie danymi bez potrzeby połączenia z zewnętrznymi serwerami. Praktycznym przykładem jest sytuacja, gdy deweloperzy tworzą aplikacje desktopowe, które korzystają z lokalnych baz danych do przechowywania danych użytkowników lub do obsługi aplikacji offline. W kontekście najlepszych praktyk, lokalne bazy danych są często wykorzystywane w małych projektach, gdzie dostępność i wydajność są kluczowe, a złożoność architektury sieciowej nie jest wymagana. Przykładem zastosowania jest aplikacja do zarządzania finansami osobistymi, która lokalnie przechowuje dane o wydatkach użytkownika, zapewniając jednocześnie szybki dostęp do informacji bez potrzeby korzystania z zasobów chmurowych.

Pytanie 9

Jakie wyrażenie należy umieścić w miejsce ??? w pętli napisanej w języku C++, aby na ekranie zostały wyświetlone wyłącznie elementy tablicy tab?

int tab[6];
for (int i = 0; ???; i++)
    cout << tab[i];

A. i < 6

B. i >= 6

C. i > 6

D. i <= 6

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybór wyrażenia i < 6 jako warunku w pętli for jest poprawny, ponieważ tablica tab została zadeklarowana z sześcioma elementami, co oznacza, że indeksy tej tablicy wahają się od 0 do 5. W języku C++ indeksy tablic zaczynają się od zera, co jest standardową konwencją w wielu językach programowania, takich jak C, C++, Java czy Python. Dzięki zastosowaniu wyrażenia i < 6 w warunku pętli for, zapewniamy, że iteracja obejmuje wszystkie dopuszczalne indeksy tablicy, tj. 0, 1, 2, 3, 4 i 5. Jest to kluczowe dla uniknięcia błędów typu out-of-bounds, które mogą prowadzić do nieprzewidywalnego zachowania programu lub jego awarii. W praktyce, podczas pracy z tablicami, bardzo ważne jest upewnienie się, że indeksy używane w pętli mieszczą się w zakresie długości tablicy. Taki sposób iteracji jest zgodny z dobrymi praktykami programistycznymi, które kładą nacisk na bezpieczeństwo i niezawodność kodu. Ponadto, stosowanie wyraźnych warunków w pętlach poprawia czytelność kodu, co jest istotne w większych projektach, w których kod jest utrzymywany przez zespoły programistyczne.

Pytanie 10

W relacyjnym modelu danych, krotki definiuje się jako

A. wszystkie kolumny tabeli, które reprezentują atrybuty obiektu

B. wiersze tabeli wyłączając wiersz nagłówkowy, w którym znajdują się nazwy kolumn

C. wszystkie wiersze w tabeli łącznie z wierszem nagłówkowym

D. liczbę rekordów w tabeli

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Krotka to taki ważny element w relacyjnych bazach danych, który odnosi się do konkretnych rekordów w tabeli. Każda krotka to jakby zestaw informacji, który dotyczy jednej jednostki, na przykład pojedynczego użytkownika w tabeli 'Użytkownicy'. Zawiera wartości atrybutów, które są przypisane do kolumn w tabeli. Te wartości są przechowywane w wierszach, a nagłówek z nazwami kolumn nie wchodzi w grę, jeśli chodzi o definicję krotek. Na przykład, w tabeli dotyczącej studentów, każdy wiersz mógłby zawierać dane jednego studenta, takie jak imię, nazwisko, wiek czy kierunek studiów. Myślę, że zrozumienie, czym jest krotka, jest kluczowe, żeby dobrze projektować bazy danych i używać SQL, bo w nim operacje na krotkach to podstawa większości zapytań. W praktyce, krotki pomagają również tworzyć relacje między tabelami w bazie danych, gdzie można je wykorzystać do przedstawiania powiązań między różnymi obiektami, na przykład 'Studenci' i 'Kursy'.

Pytanie 11

Wskaź komentarz, który zajmuje wiele linii, w języku PHP?

A. /* */

B. / /

C. #

D.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Komentarze wieloliniowe w języku PHP są definiowane za pomocą znaków '/*' na początku i '*/' na końcu bloku tekstu, co pozwala na umieszczanie komentarzy obejmujących wiele linii. Tego rodzaju komentarze są niezwykle przydatne w sytuacjach, gdy chcemy opisać bardziej złożone fragmenty kodu, jak również w celu wyłączenia większych sekcji kodu podczas debugowania. Komentarze wieloliniowe są zgodne ze standardem PHP, co czyni je preferowanym rozwiązaniem w wielu projektach programistycznych. Przykład użycia: /* To jest komentarz komentarz wieloliniowy w PHP */. W odróżnieniu od komentarzy jedno-liniowych, które są ograniczone do jednej linii (używając // lub #), komentarze wieloliniowe umożliwiają umieszczanie dłuższych opisów. Ważne jest, aby używać komentarzy z umiarem, aby kod pozostał czytelny i zrozumiały dla innych programistów oraz dla przyszłych wersji projektu.

Pytanie 12

W języku JavaScript, aby zweryfikować, czy liczba mieści się w zakresie (100;200>, należy użyć zapisu:

A. if (liczba > 100 || liczba <= 200)

B. if (liczba > 100 && liczba <= 200)

C. if (liczba < 100 || liczba >= 200)

D. if (liczba < 100 && liczba <= 200)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zaznaczyłeś odpowiedź 'if (liczba > 100 && liczba <= 200)', i to jest całkiem trafne! Warunek ten sprawdza, czy liczba jest w przedziale od 100 do 200, co jest mega ważne. Wiesz, '>' oznacza, że liczba musi być większa niż 100, a '<=' pozwala na 200, ale nic większego. To coś, co często wykorzystujemy w programach, żeby kontrolować dane od użytkowników. Jak na przykład przy rejestracji – chcemy mieć pewność, że wszystko jest w normie. Umiejętność walidacji danych to kluczowa sprawa w programowaniu, bo dzięki temu możemy unikać różnych błędów. Fajnie, że zauważasz, jak operatory logiczne, takie jak '&&', mogą pomóc w budowaniu bardziej złożonych warunków – to czyni nasze aplikacje lepszymi. Ważne, żebyś rozumiał, jak to działa, bo to na pewno przyda się w przyszłości!

Pytanie 13

Jaką relację w projekcie bazy danych należy zdefiniować pomiędzy tabelami przedstawionymi na rysunku, zakładając, że każdy klient sklepu internetowego składa przynajmniej dwa zamówienia?

A. 1:n, gdzie 1 jest po stronie Klienta, a wiele po stronie Zamówienia

B. 1:n, gdzie 1 jest po stronie Zamówienia, a wiele po stronie Klienta

C. n:n

D. 1:1

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Relacja 1:n, gdzie 1 jest po stronie Klienta, a wiele po stronie Zamówienia, jest prawidłowa, ponieważ odzwierciedla rzeczywiste założenie, że każdy klient może złożyć wiele zamówień. W praktyce baza danych musi odwzorowywać te zależności, co pozwala na efektywne zarządzanie danymi. Każdy klient posiada unikalny identyfikator, zwykle klucz podstawowy, który nie może się powtarzać w tabeli Klient. Tabela Zamówienie posiada natomiast klucz obcy, który odnosi się do klucza podstawowego w tabeli Klient, umożliwiając przechowywanie wielu zamówień przypisanych do jednego klienta. Dzięki temu możemy łatwo wykonywać operacje takie jak wyszukiwanie wszystkich zamówień danego klienta czy śledzenie historii zakupów. Dobre praktyki projektowania baz danych podkreślają znaczenie poprawnego zdefiniowania relacji między tabelami, co zwiększa spójność danych i ułatwia ich późniejsze przetwarzanie. W systemach e-commerce taka struktura bazy danych jest niezbędna do obsługi klientów i śledzenia ich zamówień, co jest podstawą do analizy sprzedaży i tworzenia strategii marketingowych.

Pytanie 14

W języku SQL operator arytmetyczny odpowiadający reszcie z dzielenia to

A. %

B. &

C. ||

D. /

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Operator arytmetyczny modulo, czyli ten %, to coś, co moim zdaniem jest naprawdę przydatne w SQL. Używamy go do obliczania reszty z dzielenia, co pokazuje na przykład taki kod: 'SELECT 10 % 3;', który zwraca 1. Chodzi o to, że 10 dzielone przez 3 to 3, a reszta to właśnie 1. To może być super pomocne, kiedy chcemy sprawdzić, czy liczba jest parzysta czy nie. Na przykład, możemy użyć takiego zapytania: 'SELECT CASE WHEN 5 % 2 = 0 THEN 'Parzysta' ELSE 'Nieparzysta' END;' i dostaniemy 'Nieparzysta'. Operator modulo przydaje się też w programowaniu, na przykład do tworzenia cykli lub rozdzielania danych w algorytmach. Dobrze jest pamiętać, że używając tego operatora w SQL, warto mieć na uwadze czytelność kodu. Szczególnie przy większych bazach danych, gdzie to ma znaczenie.

Pytanie 15

Po wykonaniu instrukcji języka JavaScript x = Math.ceil(2.4); wartość zmiennej x będzie wynosić

A. 4

B. 2

C. 3

D. 8

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W tym przykładzie kluczowe jest zrozumienie, co dokładnie robi funkcja Math.ceil() w JavaScript. Ta funkcja zawsze zaokrągla liczbę w górę do najbliższej liczby całkowitej, i to niezależnie od tego, jak mała jest część ułamkowa. Dla wartości 2.4 najbliższa liczba całkowita „w górę” to 3, więc po wykonaniu instrukcji x = Math.ceil(2.4); zmienna x przyjmie wartość 3. Nie interesuje nas tu klasyczne zaokrąglanie matematyczne do „najbliższej” liczby, tylko zawsze w stronę dodatniej nieskończoności. W standardzie ECMAScript Math.ceil() jest jedną z podstawowych funkcji do pracy z liczbami, obok Math.floor() (zaokrąglenie w dół) i Math.round() (zaokrąglenie do najbliższej liczby całkowitej). Dla porównania: Math.floor(2.4) da 2, Math.round(2.4) też da 2, a tylko Math.ceil(2.4) zwróci 3. W praktyce webowej takie funkcje są często używane np. przy dzieleniu elementów na strony (paginacja), liczeniu ilości stron w wynikach wyszukiwania, obliczaniu liczby wierszy w siatce (grid), czy przy przeliczaniu miejsc w koszyku, kiedy musisz zawsze „doliczyć” pełną jednostkę. Moim zdaniem warto od razu wyrobić sobie nawyk, żeby przy liczbach zmiennoprzecinkowych w JavaScript pamiętać o różnicach między ceil, floor i round, bo to są podstawowe narzędzia przy każdym kalkulatorze, module cenowym, przeliczaniu czasu trwania, dzieleniu zadań na porcje itd. Dobra praktyka jest też taka, żeby zawsze jasno nazywać zmienne, np. totalPages = Math.ceil(itemsCount / itemsPerPage); – od razu widać, że chodzi o zaokrąglenie w górę. Podsumowując: poprawna odpowiedź to 3, bo Math.ceil() zawsze przesuwa wynik do najbliższej większej lub równej liczby całkowitej. Dla 2.4 jest to właśnie 3.

Pytanie 16

Konstrukcja w języku SQL ALTER TABLE USA... służy do

A. usunięcia tabeli USA

B. stworzenia nowej tabeli USA

C. zmiany tabeli USA

D. nadpisania istniejącej tabeli USA

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Polecenie SQL ALTER TABLE jest używane do modyfikacji istniejącej tabeli w bazie danych. W kontekście odpowiedzi na to pytanie, modyfikacja tabeli USA może obejmować różne operacje, takie jak dodawanie nowych kolumn, modyfikowanie istniejących kolumn, usuwanie kolumn lub zmiana typu danych kolumn. Przykładowo, jeśli chcemy dodać kolumnę z datą utworzenia rekordu, moglibyśmy użyć polecenia ALTER TABLE USA ADD COLUMN created_at DATE. Ważne jest, aby pamiętać, że ALTER TABLE nie tworzy nowej tabeli, ani jej nie usuwa, co jest kluczowe dla zrozumienia jego funkcji. Dobre praktyki przy użyciu ALTER TABLE obejmują wykonanie kopii zapasowej bazy danych przed wprowadzeniem zmian, aby uniknąć utraty danych, a także rozważenie wpływu wprowadzanych zmian na już istniejące dane oraz indeksy. Ponadto, każda operacja ALTER TABLE może wymagać zablokowania tabeli, co wpływa na dostępność bazy danych podczas modyfikacji.

Pytanie 17

Kiedy należy wykorzystać kwerendę SELECT DISTINCT, aby wyodrębnić rekordy?

A. występujące w bazie tylko raz.

B. posortowane malejąco lub rosnąco.

C. tak, aby w podanej kolumnie nie powtarzały się wartości.

D. pogrupowane.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kwerenda SELECT DISTINCT jest używana do zwracania unikalnych wartości w określonej kolumnie z tabeli w bazie danych. Gdy mamy do czynienia z dużymi zbiorami danych, często zdarza się, że te same wartości pojawiają się wielokrotnie. W takich sytuacjach, aby uzyskać tylko jedną wystąpienie każdej wartości, stosujemy klauzulę DISTINCT. Na przykład, jeśli chcemy uzyskać listę unikalnych miast z tabeli klientów, używamy zapytania: SELECT DISTINCT city FROM customers. To zwraca wszystkie różne wartości miast, które znajdują się w tej tabeli. Użycie DISTINCT może również pomóc w optymalizacji wyników serwisu, redukując ilość danych, które muszą być przetwarzane w dalszych analizach. W praktyce, stosowanie DISTINCT w kontekście tworzenia raportów lub analizy danych jest kluczowe, gdyż pozwala na skupienie się na istotnych informacjach bez zbędnych duplikatów, co jest zgodne z dobrymi praktykami w zarządzaniu danymi.

Pytanie 18

Która z komend w języku JavaScript pozwala na zmianę koloru tekstu na niebieski w akapicie określonym w pliku HTML?

A. document.getElementById("jeden").background-color = "blue";

B. document.getElementById("jeden").color = "blue";

C. document.getElementById("jeden").style.color = "blue";

D. document.getElementById("jeden").style.background-color = "blue";

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Twoja odpowiedź document.getElementById("jeden").style.color = "blue" jest jak najbardziej trafna. Tu wykorzystujesz metodę document.getElementById, co pozwala na dotarcie do konkretnego elementu HTML, który ma identyfikator "jeden". To akurat odnosi się do tego akapitu <p id="jeden">. Później, używając właściwości style.color, zmieniasz kolor tekstu tego elementu na niebieski. To całkiem standardowy sposób, żeby dynamicznie zmieniać style CSS za pomocą JavaScript. W interaktywnych aplikacjach internetowych tak się często robi, bo zmiany kolorów na stronie są potrzebne, kiedy użytkownik klika w różne rzeczy. Na przykład, w takich aplikacjach zmiany kolorów elementów w odpowiedzi na działania użytkowników są mega ważne. Właściwie, korzystanie z metod DOM (Document Object Model) w taki sposób jest kluczowe dla tworzenia interaktywnych i responsywnych interfejsów, co jest bardzo istotne przy budowaniu stron internetowych.

Pytanie 19

Aby uzyskać płynne przejścia obrazów w filmie, liczba klatek (niewchodzących w interakcję ze sobą) na sekundę powinna znajdować się w co najmniej takim zakresie

A. 20 - 23 fps

B. 16 - 19 fps

C. 24 - 30 fps

D. 31 - 36 fps

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 24 - 30 fps jest prawidłowa, ponieważ to właśnie w tym zakresie klatek na sekundę (fps) uzyskuje się płynność ruchu, która jest akceptowana w większości produkcji filmowych i telewizyjnych. Standard 24 fps jest powszechnie stosowany w kinematografii, ponieważ pozwala na naturalne odwzorowanie ruchu, a także jest zgodny z technologią filmową. W praktyce, filmy kręcone w tym standardzie mają charakterystyczną estetykę, która jest ceniona przez widzów. Dodatkowo, przy 30 fps można uzyskać płynniejsze efekty w produkcjach telewizyjnych, szczególnie w transmisjach na żywo i sportowych, gdzie dynamika ruchu jest kluczowa. Utrzymanie liczby klatek w tym zakresie zmniejsza ryzyko efektów stroboskopowych, które mogą wystąpić przy niższych liczbach klatek. Warto również dodać, że nowoczesne technologie filmowe i animacyjne często korzystają z wyższych wartości fps, jednak standardowe ramy dla klasycznych produkcji pozostają w tym zakresie, co czyni je uniwersalnym punktem odniesienia dla twórców.

Pytanie 20

Podczas edytowania grafiki w programie do obróbki rastrowej należy usunąć kolory z obrazu, aby uzyskać wizualizację w odcieniach szarości. W tym celu można zastosować funkcję

A. kadrowania

B. filtru rozmycia

C. szumu RGB

D. desaturacji

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Desaturacja to proces, który polega na usunięciu kolorów z obrazu, co skutkuje uzyskaniem jego wersji w odcieniach szarości. W kontekście edytorów grafiki rastrowej, takich jak Adobe Photoshop lub GIMP, desaturacja jest kluczową funkcją, umożliwiającą szybkie przekształcenie zdjęcia kolorowego w monochromatyczne. Tego typu operacje są szczególnie przydatne w fotografii czarno-białej, w grafice artystycznej oraz w projektowaniu, gdzie kolor może odwracać uwagę od kompozycji lub detali. Aby wykonać desaturację, wystarczy zastosować odpowiednią funkcję menu, co pozwala na łatwe i efektywne pozbycie się kolorów. Dobrą praktyką jest również eksploracja różnych metod desaturacji, takich jak konwersja do skali szarości lub użycie filtrów, które mogą dać różne efekty wizualne. Warto również zaznaczyć, że desaturacja nie jest tym samym co konwersja do odcieni szarości, gdyż może zachować pewne informacje o luminancji, które są istotne w kontekście dalszej obróbki obrazu.

Pytanie 21

W CSS jednostką miary, która jest wyrażona w punktach edytorskich, oznaczana jest symbolem

A. px

B. pt

C. in

D. em

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Symbolem jednostki miary wyrażonej w punktach edytorskich w CSS jest 'pt'. Jednostka ta odnosi się do punktów typograficznych, które są tradycyjnie używane w druku. 1 punkt typograficzny odpowiada 1/72 cala. Używanie jednostki 'pt' jest szczególnie przydatne w projektowaniu dla mediów drukowanych, gdzie precyzyjne odwzorowanie wielkości tekstu ma kluczowe znaczenie. W CSS, 'pt' może być stosowane do definiowania rozmiarów czcionek, marginesów oraz innych właściwości wymiarowych, co zapewnia spójność między różnymi urządzeniami i mediami. Przykład użycia może wyglądać tak: 'font-size: 12pt;' co oznacza, że tekst ma mieć 12 punktów typograficznych. Warto pamiętać, że różne przeglądarki i systemy operacyjne mogą różnie interpretować jednostki miary, dlatego stosowanie punktów w kontekście druku jest bardziej zalecane, aniżeli w sieci, gdzie lepiej sprawdzają się inne jednostki, takie jak 'px' lub 'em'. W dokumentach CSS3 jednostka 'pt' jest częścią standardów CSS, co zapewnia jej szerokie wsparcie w różnych przeglądarkach i narzędziach do projektowania.

Pytanie 22

Który atrybut należy wstawić w miejsce kropek, aby przeglądarka wyświetliła komunikat o błędzie w przypadku kliknięcia przycisku "Zapisz" bez wypełnionego pola nazwisko?

<form action="/skrypt.php" method="post">
  <input type="text" name="nazwisko" ...>
  <input type="submit" value="Zapisz">
</form>

A. required

B. disable

C. pattern

D. checked

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawną odpowiedzią jest atrybut „required”. Ten atrybut jest częścią wbudowanego mechanizmu walidacji formularzy HTML5 po stronie przeglądarki. Jeśli dodasz go do pola typu input, textarea czy select, przeglądarka automatycznie sprawdzi, czy użytkownik coś tam wpisał lub wybrał, zanim pozwoli wysłać formularz. W naszym przykładzie: <input type="text" name="nazwisko" required> sprawi, że kliknięcie przycisku „Zapisz” bez wypełnionego nazwiska wywoła komunikat błędu i formularz nie zostanie wysłany. To działa bez żadnego JavaScriptu i bez dodatkowego kodu po stronie serwera. Moim zdaniem warto pamiętać, że „required” to nie tylko wygoda, ale też dobra praktyka UX – użytkownik od razu widzi, czego brakuje, a nie dopiero po przeładowaniu strony. Standard HTML5 jasno opisuje ten atrybut jako tzw. boolean attribute, czyli taki, który samą swoją obecnością w znaczniku włącza daną funkcję. Nie trzeba pisać required="required", chociaż przeglądarka i tak to zrozumie. W praktyce używa się go bardzo często w formularzach rejestracji, logowania, zamówień: imię, nazwisko, e‑mail, hasło – wszędzie tam, gdzie pole jest obowiązkowe. Dobrze jest łączyć required z innymi atrybutami walidacyjnymi, np. type="email" czy pattern, żeby od razu kontrolować nie tylko to, czy coś wpisano, ale też czy ma poprawny format. Mimo wszystko, nawet przy użyciu required, nigdy nie wolno rezygnować z walidacji po stronie serwera, bo walidacja w przeglądarce może być wyłączona albo ominięta. Required traktuj jako pierwszą linię obrony i wygodne wsparcie dla użytkownika, a nie jedyne zabezpieczenie.

Pytanie 23

W bazie danych księgarni znajduje się tabela ksiazki, która zawiera pola: id, idAutor, tytul, ileSprzedanych, oraz tabela autorzy z polami: id, imie, nazwisko. Jak można utworzyć raport sprzedanych książek zawierający tytuły oraz nazwiska autorów?

A. trzeba utworzyć dwie oddzielne kwerendy: pierwsza do wyszukiwania tytułów książek, druga do wyszukiwania nazwisk autorów

B. należy zdefiniować relację l..n pomiędzy tabelami ksiazki a autorzy, a następnie stworzyć kwerendę łączącą obie tabele

C. konieczne jest stworzenie kwerendy, która wyszukuje tytuły książek

D. należy zdefiniować relację 1..1 pomiędzy tabelami ksiazki a autorzy, a następnie stworzyć kwerendę łączącą obie tabele

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Relacja l..n między tabelami 'ksiazki' i 'autorzy' jest naprawdę ważna. To oznacza, że jeden autor może napisać kilka książek, co jest całkiem normalne w świecie księgarni. Dzięki tej relacji, dla każdego 'idAutor' w tabeli 'ksiazki' możemy mieć wiele wpisów, co super ułatwia powiązanie tytułów z autorami. Jakbyś stworzył kwerendę, która łączy te obie tabele, to bez problemu uzyskasz dane, które jasno pokazują te relacje. Na przykład, taka kwerenda SQL mogłaby wyglądać tak: SELECT ksiazki.tytul, autorzy.nazwisko FROM ksiazki JOIN autorzy ON ksiazki.idAutor = autorzy.id; Taki sposób działania jest zgodny z normalizacją danych, co sprawia, że nasze bazy danych będą efektywne i dobrze zorganizowane.

Pytanie 24

Poniższy fragment kodu PHP służy do zarządzania

if (empty($_POST["name"])) { 
    $nameErr = "Name is required"; 
}

A. formularzami

B. ciasteczkami

C. bazami danych

D. sesjami

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Fragment kodu PHP przedstawiony w pytaniu dotyczy obsługi formularza i jest to typowa konstrukcja używana do walidacji danych przesyłanych metodą POST. W PHP dane z formularza przesyłane są za pomocą superglobalnej tablicy $_POST, co pozwala na ich łatwe przetwarzanie i walidację. W tym przypadku skrypt sprawdza, czy pole 'name' zostało wypełnione przez użytkownika. Funkcja empty() jest stosowana, aby wykryć, czy dane pole jest puste, co jest kluczowe dla zabezpieczenia aplikacji przed niekompletnymi danymi. Gdy pole jest puste, zmienna $nameErr zostaje ustawiona na wartość komunikatu błędu, informującą użytkownika o brakujących danych. Praktyczne zastosowanie tego rodzaju sprawdzania obejmuje różnorodne formularze internetowe, takie jak rejestracja użytkowników czy składanie zamówień. Dobre praktyki w PHP zalecają stosowanie walidacji po stronie serwera, ponieważ poprawia to bezpieczeństwo i integralność danych, nawet jeśli wcześniej dane były walidowane po stronie klienta za pomocą JavaScriptu. Warto również pamiętać o stosowaniu filtrów i walidacji danych wejściowych, aby zapobiec potencjalnym atakom, jak np. SQL injection

Pytanie 25

Które zdarzenie umożliwia wykonanie skryptu w języku JavaScript podczas przesyłania formularza HTML oraz kontrolowanie jego wysłania?

A. onChange

B. onClick

C. onEnter

D. onSubmit

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'onSubmit' jest poprawna, ponieważ to zdarzenie w języku JavaScript jest bezpośrednio związane z wysyłaniem formularzy HTML. Gdy użytkownik klika przycisk wysyłania formularza lub gdy formularz jest wysyłany za pomocą klawisza Enter, zdarzenie 'onSubmit' zostaje wywołane. Dzięki temu można zaimplementować walidację danych wprowadzonych przez użytkownika przed ich przesłaniem do serwera. Na przykład, można sprawdzić, czy wszystkie wymagane pola są wypełnione oraz czy dane są zgodne z określonym formatem, zanim formularz zostanie przesłany. Aby to zrobić, można dodać funkcję JavaScript do atrybutu onsubmit w tagu <form>, co pozwoli na zatrzymanie wysyłania formularza, jeśli warunki walidacji nie są spełnione. Jest to zgodne z dobrymi praktykami w zakresie tworzenia formularzy, które powinny być zarówno funkcjonalne, jak i przyjazne dla użytkownika. Dodatkowo, przy użyciu metody preventDefault() w obiekcie zdarzenia można zablokować domyślną akcję formularza, co daje pełną kontrolę nad procesem wysyłania.

Pytanie 26

Selektor CSS a:link {color:red} użyty w kaskadowych arkuszach stylów określa

A. pseudoklasę

B. pseudoelement

C. klasę

D. identyfikator

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź, którą wybrałeś, to pseudoklasa. W CSS jest to typowa sprawa, bo selektor a:link to właśnie przykład użycia pseudoklas. Dzięki nim możesz stylizować różne elementy na podstawie ich stanu lub tego, jak się zachowują w dokumencie. Na przykład, selektor a:link definiuje styl dla linków, które jeszcze nie zostały odwiedzone - więc jeśli ktoś kliknął na link, zmienia się jego wygląd. Używając pseudoklas, możesz znacznie poprawić estetykę stron i sprawić, że będą bardziej przyjazne dla użytkowników. Pomyśl o takich pseudoklasach jak :hover, co zmienia styl, gdy najedziemy kursorem, albo :active, która wprowadza zmiany podczas klikania. To naprawdę dobra technika, żeby nadać stronom fajny, dynamiczny charakter. Rozumienie pseudoklas to istotna sprawa w web designie, a to, co się zgadza z tym, co mówi W3C, to dodatkowy atut.

Pytanie 27

 SELECT model FROM samochody WHERE rocznik > 2017 AND marka = "opel";

Tabela samochody zawiera rekordy przedstawione na obrazie. Wydając przedstawione zapytanie SQL zostaną zwrócone dane:

id	klasa_id	marka	model	rocznik
1	1	ford	ka	2017
2	2	seat	toledo	2016
3	3	opel	zafira	2018
4	2	fiat	500X	2018
5	3	opel	insignia	2017

A. opel zafira; opel insignia

B. zafira; insignia

C. opel zafira

D. zafira

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Gratulacje, twoja odpowiedź jest poprawna. Zapytanie SQL 'SELECT model FROM samochody WHERE rocznik > 2017 AND marka = 'opel';' ma na celu wyświetlenie modelu samochodu marki 'opel' z roku produkcji późniejszego niż 2017. Analizując dostępną tabelę, możemy zauważyć, że tylko model 'zafira' spełnia oba kryteria. W tym przypadku wykorzystaliśmy dwa kluczowe elementy języka SQL, tj. instrukcję SELECT i klauzulę WHERE. Instrukcja SELECT służy do zapytań o konkretne dane z bazy, a klauzula WHERE to powszechnie stosowane narzędzie do filtrowania wyników zapytania według określonych kryteriów. Jest to bardzo praktyczny aspekt SQL, który pozwala na wydobywanie tylko tych danych, które są potrzebne, co jest niezwykle przydatne przy dużych bazach danych.

Pytanie 28

Przy założeniu, że nie istnieją inne definicje, jakie skutki będzie miało poniższe formatowanie CSS?

<style> td {padding: 30px; } </style>
 …
 <td style="padding: 10px;">Anna</td>
 <td>Ewa</td>

A. marginesy wewnętrzne wszystkich komórek wyniosą 30 px

B. margines wewnętrzny komórki z napisem Anna wyniesie 10 px, a z napisem Ewa – 30 px

C. marginesy wewnętrzne wszystkich komórek wyniosą 10 px

D. margines wewnętrzny komórki z napisem Anna wyniesie 30 px, a z napisem Ewa – 10 px

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź jest poprawna, ponieważ w kodzie HTML zastosowano bezpośrednie nadpisanie stylu dla komórki z napisem Anna. Chociaż w sekcji style zdefiniowano, że wszystkie komórki td mają padding 30px, to w przypadku komórki Anna zastosowano style inline, które mają wyższy priorytet i nadpisują ustalone wcześniej wartości. W rezultacie padding dla komórki Anna wynosi 10px. Natomiast dla pozostałych komórek, w tym komórki z napisem Ewa, obowiązuje reguła zdefiniowana globalnie w sekcji style, czyli padding wynosi 30px. Jest to przykład specyficzności w CSS, gdzie style inline są bardziej specyficzne niż style w sekcji style. W praktyce ważne jest, aby rozumieć hierarchię i specyficzność CSS, ponieważ pozwala to na skuteczne zarządzanie stylami i unikanie niezamierzonych zmian w wyglądzie strony. Dobra praktyka nakazuje unikać styli inline na rzecz zewnętrznych arkuszy stylów, co ułatwia zarządzanie kodem i czyni go bardziej czytelnym oraz łatwiejszym w utrzymaniu. Warto też stosować metodologie takie jak BEM, które pomagają w organizacji kodu CSS.

Pytanie 29

Efekt przedstawiony na obrazie, wykonany za pomocą edytora grafiki rastrowej, to

A. rozmycie Gaussa.

B. szum RGB.

C. pikselizacja.

D. grawerowanie.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Twoja odpowiedź jest prawidłowa! Wybrany efekt to pikselizacja. Pikselizacja polega na zmniejszeniu rozdzielczości obrazu do poziomu, gdy każdy piksel staje się widoczny dla oka. Efekt ten charakteryzuje się wyraźnymi, dużymi blokami pikseli tworzącymi obraz. Jest to efekt często stosowany w grafice komputerowej, szczególnie w celu nadania grafice stylu retro. Pikselizacja była też kluczowym elementem estetyki gier wideo z lat 80. i 90., kiedy to technologiczne ograniczenia sprzętowe wymuszały korzystanie z niskiej rozdzielczości obrazu. W dzisiejszych czasach efekt pikselizacji jest często stosowany celowo, dla uzyskania określonego efektu artystycznego lub dla celów nostalgicznych. Warto jednak pamiętać, że nadmierne pikselizowanie obrazu może prowadzić do utraty szczegółów, dlatego zawsze warto dobrze przemyśleć zastosowanie tego efektu.

Pytanie 30

W przedstawionym filmie, aby połączyć tekst i wielokąt w jeden obiekt tak, aby operacja ta była odwracalna zastosowano funkcję

A. wykluczenia.

B. sumy.

C. części wspólnej.

D. grupowania.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowo – w filmie została użyta funkcja grupowania. W grafice wektorowej, np. w programach typu Inkscape, CorelDRAW czy Illustrator, grupowanie służy właśnie do logicznego połączenia kilku obiektów w jeden „zestaw”, ale bez trwałego mieszania ich geometrii. To znaczy: tekst dalej pozostaje tekstem, wielokąt dalej jest wielokątem, tylko są traktowane jak jeden obiekt przy przesuwaniu, skalowaniu czy obracaniu. Dzięki temu operacja jest w pełni odwracalna – w każdej chwili możesz rozgrupować elementy i edytować każdy osobno. Moim zdaniem to jest podstawowa dobra praktyka w pracy z projektami, które mogą wymagać późniejszych poprawek: podpisy, etykiety, logotypy, schematy techniczne. Jeśli połączysz tekst z kształtem za pomocą operacji boolowskich (suma, część wspólna, wykluczenie), to tekst zwykle zamienia się na krzywe, przestaje być edytowalny jako tekst. To bywa potrzebne przy przygotowaniu do druku czy eksportu do formatu, który nie obsługuje fontów, ale nie wtedy, gdy zależy nam na łatwej edycji. Z mojego doświadczenia: przy projektowaniu interfejsów, ikon, prostych banerów na WWW czy grafik do multimediów, najrozsądniej jest najpierw grupować logicznie elementy (np. ikona + podpis), a dopiero na samym końcu, gdy projekt jest ostateczny, ewentualnie zamieniać tekst na krzywe. Grupowanie pozwala też szybko zaznaczać całe moduły projektu, wyrównywać je względem siebie, duplikować całe zestawy (np. kafelki menu, przyciski z opisami) bez ryzyka, że coś się rozjedzie. W grafice komputerowej to taka podstawowa „organizacja pracy” – mniej destrukcyjna niż różne operacje na kształtach i zdecydowanie bardziej elastyczna przy późniejszych zmianach.

Pytanie 31

Jak można wyświetlić bieżącą datę oraz czas na stronie internetowej przy użyciu JavaScript?

A. echo Date()

B. document.write(Date())

C. echo Date() + Time()

D. innerHTML = Date()

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'document.write(Date());' jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje metodę 'document.write()', która pozwala na wstawienie tekstu bezpośrednio do dokumentu HTML w momencie jego ładowania. Funkcja 'Date()' zwraca aktualną datę i czas w formie tekstu, co czyni ją odpowiednią do użycia w metodzie 'document.write()'. Warto zauważyć, że zastosowanie 'document.write()' może być ograniczone do momentu pierwszego ładowania strony, dlatego istotne jest, aby używać tej metody z rozwagą. Dobrym praktycznym przykładem jest skrypt, który po załadowaniu strony wyświetla datę i czas w nagłówku lub w innym elemencie strony. Przykładowo, można użyć: <script>document.write('Aktualna data i czas: ' + Date());</script>. Dodatkowo, warto zaznaczyć, że w nowoczesnym podejściu do programowania w JavaScript preferuje się użycie metod manipulacji DOM, takich jak 'innerHTML', ale 'document.write()' nadal ma swoje miejsce w prostych przykładach edukacyjnych.

Pytanie 32

Którego znacznika nie powinno się umieszczać w nagłówku dokumentu HTML?

A. <link>

B. <h2>

C. <title>

D. <meta>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Znacznik <h2> jest używany do definiowania nagłówków drugiego poziomu w dokumencie HTML. Jest to element, który powinien być umieszczony w treści dokumentu, a nie w jego nagłówku. Wartości semantyczne nagłówków od <h1> do <h6> są istotne z punktu widzenia SEO oraz dostępności stron internetowych. Poprawne użycie nagłówków pomaga w organizacji treści oraz umożliwia lepszą nawigację zarówno dla użytkowników, jak i dla wyszukiwarek internetowych. Przykładowo, jeśli mamy artykuł na blogu, <h1> może być tytułem artykułu, <h2> może być użyte do oznaczenia sekcji, a <h3> do podsekcji. Użycie tych znaczników w odpowiednich miejscach nie tylko poprawia strukturę dokumentu, ale także przyczynia się do lepszego indeksowania treści przez roboty wyszukiwarek. Zgodnie z wytycznymi W3C, nagłówki powinny być stosowane hierarchicznie, co oznacza, że nie możemy stosować <h2> przed <h1>.

Pytanie 33

Parametr face w znaczniku <font> jest używany do określenia

A. typy czcionki

B. stylów czcionki

C. koloru czcionki

D. rozmiaru czcionki

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Parametr <b>face</b> znacznika <b><font></b> jest używany do określenia nazwy czcionki, co jest kluczowe dla stylizacji tekstu w dokumentach HTML. Umożliwia on deweloperom wybór konkretnej czcionki, która będzie używana do wyświetlania tekstu, co wpływa na jego estetykę oraz czytelność. Przykładowo, można użyć wartości takiej jak 'Arial', 'Times New Roman' czy 'Courier New', aby zdefiniować preferowaną czcionkę, co jest szczególnie ważne w przypadku identyfikacji wizualnej brandu. W praktyce, dobór odpowiedniej czcionki wpływa na doświadczenie użytkownika, a także na dostępność treści. Warto zaznaczyć, że w nowoczesnych praktykach webowych, stosowanie CSS do stylizacji tekstu stało się bardziej zalecane niż używanie znaczników <font>, co wynika z dążenia do separacji treści od prezentacji. Dobre praktyki wskazują na użycie właściwości CSS takich jak 'font-family', co jest bardziej elastyczne i zgodne z aktualnymi standardami sieciowymi.

Pytanie 34

Jaką kompetencję społeczną możemy przypisać osobie, która potrafi wyrażać swoje zdanie oraz argumentować swoje racje, nie naruszając przy tym granic własnych i innych ludzi?

A. Konformizm

B. Akomodacja

C. Asertywność

D. Empatia

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Asertywność to umiejętność wyrażania swoich myśli, uczuć i przekonań w sposób pewny, ale z szacunkiem dla innych. Osoba asertywna potrafi argumentować swoje racje, nie naruszając przestrzeni emocjonalnej innych ludzi. Na przykład, w sytuacji konfliktu w pracy, osoba asertywna z łatwością przedstawi swoje stanowisko, jednocześnie słuchając argumentów drugiej strony. Asertywność jest kluczowa w budowaniu zdrowych relacji interpersonalnych, ponieważ pozwala na otwartą komunikację i wyrażanie potrzeb bez wywoływania antagonizmu. W praktyce asertywność jest często stosowana w negocjacjach, gdzie ważne jest, aby jasno przedstawiać swoje oczekiwania, ale również być otwartym na propozycje partnera. Standardy komunikacji interpersonalnej podkreślają rolę asertywności jako fundamentu dla efektywnego działania w zespole i rozwiązywania konfliktów. Właściwe stosowanie asertywności przyczynia się do tworzenia środowiska sprzyjającego współpracy i wzajemnemu szacunkowi.

Pytanie 35

Zaprezentowana linia kodu w języku PHP ma na celu

define("OSOBA", "Anna Kowalska");

A. porównać dwa ciągi znaków

B. ustalić wartość dla zmiennej $OSOBA

C. przypisać dwie wartości do tablicy

D. zdefiniować stałą o nazwie OSOBA

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź "zdefiniować stałą o nazwie OSOBA" jest prawidłowa, ponieważ linia kodu define("OSOBA", "Anna Kowalska"); w języku PHP służy do tworzenia stałej. Stała to wartość, która nie zmienia się w trakcie działania programu. W tym przypadku, stała o nazwie OSOBA jest przypisywana do wartości "Anna Kowalska". Użycie stałych jest uważane za dobrą praktykę programistyczną, ponieważ pozwala na zdefiniowanie wartości, które mają być używane w różnych częściach aplikacji, co zwiększa czytelność i ułatwia zarządzanie kodem. Przykładem zastosowania stałych może być przechowywanie kluczy API, które nie powinny być zmieniane w trakcie działania aplikacji. Ponadto, korzystanie ze stałych może poprawić wydajność, gdyż PHP nie musi za każdym razem przeprowadzać operacji przypisania. Warto również zauważyć, że stałe w PHP są globalne i mogą być używane w dowolnym miejscu w kodzie, co czyni je bardzo użytecznymi w dużych projektach. Właściwe definiowanie i użycie stałych jest kluczowe dla utrzymania porządku i spójności w projekcie, co jest zgodne z ogólnie uznawanymi standardami programowania.

Pytanie 36

Znak pisarski @ jest czytany w języku angielskim jako

A. on.

B. at.

C. monkey.

D. ape.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to „at”, bo właśnie tak w języku angielskim czyta się znak @. Ten znak nazywa się w terminologii technicznej „at sign” albo „commercial at”. W praktyce najczęściej spotykasz go w adresach e‑mail, np. w zapisie [email protected] czytamy to jako „user at example dot com”. W dokumentacji technicznej, w standardach internetowych (RFC dotyczących e‑maili, jak RFC 5322) i w różnych tutorialach programistycznych zawsze przyjmuje się właśnie taką wymowę i nazwę. W kontekście tworzenia stron WWW i programowania webowego dobrze jest kojarzyć zarówno nazwę znaku, jak i jego typowe zastosowanie. W HTML sam znak @ nie ma specjalnego znaczenia składniowego, ale pojawia się w treści, np. w linkach mailto: <a href="mailto:[email protected]">. W CSS czasem widzisz tzw. at‑rules, np. @media, @import, @font-face – tu też w dokumentacji wprost jest mowa o „at‑rule”. W różnych językach programowania webowego symbol @ ma różne role: w PHP oznacza operator wyciszający błędy (co zresztą jest uznawane za złą praktykę), w wielu frameworkach jest używany w szablonach (np. Blade w Laravelu: @if, @foreach), w adnotacjach czy dekoratorach w innych technologiach. Moim zdaniem warto po prostu przyzwyczaić się do angielskiej nazwy „at”, bo w pracy z dokumentacją, Stack Overflow, oficjalnymi specyfikacjami czy logami systemowymi praktycznie nikt nie używa żadnych lokalnych, zabawnych nazw. To drobny szczegół, ale w branży IT takie detale językowe bardzo ułatwiają komunikację w zespole i z klientem.

Pytanie 37

Jakiego elementu w języku HTML brakuje, aby walidator HTML zgłosił ostrzeżenie lub błąd?

A. <title>

B. <meta name="author" content=". . . .">

C. <link>

D. przynajmniej jednego <h1>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Element <title> jest kluczowym składnikiem dokumentu HTML, ponieważ określa tytuł strony, który jest wyświetlany na karcie przeglądarki oraz w wynikach wyszukiwania. W każdym poprawnie skonstruowanym dokumencie HTML powinien znajdować się co najmniej jeden element <title>, a jego brak skutkuje ostrzeżeniem lub błędem walidatora HTML. Zgodnie z specyfikacją HTML5, element <title> powinien być umieszczony wewnątrz sekcji <head>. Dobrą praktyką jest, aby tytuł był krótki, ale jednocześnie informacyjny i zawierał istotne słowa kluczowe, co może poprawić widoczność w wyszukiwarkach. Na przykład, tytuł 'Strona Główna - Moja Firma' jasno określa zawartość i cel strony, co jest korzystne dla użytkowników i robotów wyszukiwarek. Pamiętaj, że niepoprawna struktura dokumentu HTML może prowadzić do problemów z indeksowaniem przez wyszukiwarki oraz może wpłynąć na doświadczenie użytkownika.

Pytanie 38

Witryna internetowa powinna mieć zaprezentowaną strukturę bloków. Aby osiągnąć ten układ, należy przypisać sekcjom odpowiednie właściwości w następujący sposób:

A. float tylko dla bloków: 3, 4; clear dla bloku 5

B. float tylko dla bloków: 2, 3, 4; clear dla bloku 5

C. float tylko dla bloku 2; clear dla bloków: 3, 4

D. float wyłącznie dla bloku 5; clear dla bloku 2

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Żeby osiągnąć układ, który widzisz w pytaniu, musisz dobrze zrozumieć, jak działają właściwości CSS float i clear. Właściwość float umożliwia przesunięcie elementów w lewo lub w prawo w stosunku do ich kontenera oraz innych elementów. To jest przydatne do tworzenia układów kolumnowych. W tym przypadku bloki 2, 3 i 4 muszą być przesunięte w prawo, żeby ułożyły się obok siebie na poziomie. Blok 2 jest największy i pełni rolę ramki dla pozostałych bloków. Użycie float dla tych bloków daje oczekiwany efekt. Jednak żeby blok 5 znalazł się pod całą strukturą, musisz zastosować clear dla bloku 5. Dzięki temu clear, blok 5 nie będzie otoczony przez inne elementy z float i znajdzie się poniżej. Z mojego doświadczenia, praktyczne wykorzystanie float i clear jest świetne, bo pozwala na tworzenie responsywnych układów bez potrzeby sięgania po bardziej skomplikowane metody jak flexbox czy grid. Choć float nie jest już tak powszechnie stosowany w profesjonalnych projektach, dobrze jest znać jego działanie i ograniczenia, żeby lepiej rozumieć ewolucję CSS oraz móc pracować z kodem, który jeszcze wykorzystuje te klasyczne metody.

Pytanie 39

Fragment kwerendy SQL zaprezentowany w ramce ma na celu uzyskanie

SELECT COUNT(wartosc) FROM ...

A. sumę wartości w kolumnie wartosc.

B. liczbę wierszy.

C. średnią wartość w kolumnie wartosc.

D. liczbę kolumn.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Instrukcja COUNT w kwerendzie SQL służy do zliczania liczby wierszy w tabeli, które spełniają określone kryteria. Wyrażenie SELECT COUNT(wartosc) FROM ... zlicza wiersze, które mają niepustą wartość w kolumnie wartosc. Funkcja COUNT jest jedną z funkcji agregujących w SQL, które pozwalają na wykonywanie operacji na zestawach danych. Zastosowanie tej funkcji jest szczególnie istotne w sytuacjach, gdy potrzebujemy szybko uzyskać informację o liczebności danych, co jest kluczowe w analizie danych oraz raportowaniu. Warto zauważyć, że COUNT(*) policzyłoby wszystkie wiersze, niezależnie od tego, czy zawierają wartości NULL, natomiast COUNT(kolumna) ignoruje wiersze z wartościami NULL w podanej kolumnie. To rozróżnienie jest kluczowe w optymalizacji zapytań oraz w zapewnieniu dokładności wyników. W praktyce biznesowej, zliczanie wierszy może być wykorzystywane do śledzenia liczby zamówień, ilości produktów w magazynie oraz innych wskaźników operacyjnych, co sprawia, że funkcja COUNT jest podstawowym narzędziem każdego analityka danych.

Pytanie 40

Efekt AutoDuck w obróbce dźwięku jest stosowany do

A. ściszenia dźwięku w tle, gdy pojawia się dźwięk pierwszoplanowy.

B. ocieplenia głosu i dźwięków pochodzących z tła.

C. eliminacji szumów pochodzących z dźwięków w tle.

D. wyrównania głośności całej ścieżki dźwiękowej.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Efekt AutoDuck dokładnie robi to, co opisuje poprawna odpowiedź: automatycznie ścisza dźwięk w tle (np. muzykę), gdy pojawia się dźwięk pierwszoplanowy, zwykle głos lektora lub prowadzącego. W praktyce wygląda to tak, że masz dwie ścieżki: na jednej mówiony komentarz, na drugiej muzykę w tle. AutoDuck „podgląda” poziom głośności ścieżki z głosem i gdy wykryje, że ktoś zaczyna mówić, automatycznie obniża poziom głośności ścieżki z muzyką o zadaną liczbę decybeli. Kiedy mówienie się kończy, muzyka wraca płynnie do poprzedniego poziomu. To jest klasyczny przykład tzw. duckingu, bardzo często stosowany w radiu, podcastach, vlogach, prezentacjach wideo, a nawet w prostych materiałach szkoleniowych. Z mojego doświadczenia to jedna z tych funkcji, które naprawdę oszczędzają czas – zamiast ręcznie rysować obwiednię głośności, ustawiasz próg zadziałania, czas narastania i opadania (attack/release) oraz głębokość tłumienia. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z tłumieniem tła – zwykle wystarcza w okolicach 10–18 dB, tak żeby głos był czytelny, ale muzyka nadal była słyszalna. Ważne jest też ustawienie odpowiednio długiego „release”, żeby muzyka nie „podskakiwała” nerwowo pomiędzy pauzami w mowie. W narzędziach typu Audacity, Adobe Audition czy Reaper AutoDuck (lub sidechain ducking) jest standardowym narzędziem w pracy z multimediami na potrzeby internetu: spoty reklamowe, intro do kanałów YouTube, kursy e-learningowe – wszędzie tam, gdzie chcesz, żeby głos był zawsze na pierwszym planie, a tło samo się grzecznie cofa, gdy ktoś coś mówi.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej