Wyniki egzaminu

Nowy egzamin
Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik logistyk
  • Kwalifikacja: SPL.04 - Organizacja transportu
  • Data rozpoczęcia: 11 stycznia 2026 02:21
  • Data zakończenia: 11 stycznia 2026 03:02

Egzamin zdany!

Wynik: 23/40 punktów (57,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!
Facebook
X.com
LinkedIn
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Ciężarówka transportująca ładunek z Suwałk do Opola (odległość 520 km) przemieszcza się z przeciętną prędkością 65 km/h. Jak długo będzie trwała podróż na trasie Suwałki – Opole, jeśli przewóz odbywa się przez dwuosobową załogę, która korzysta jedynie z niezbędnych przerw?

A. 9 h 30 min
B. 9 h 00 min
C. 8 h 45 min
D. 8 h 00 min
Odpowiedź 8 h 00 min jest jak najbardziej trafna. To proste, bo możemy łatwo obliczyć czas przejazdu za pomocą wzoru: czas = odległość / prędkość. Mamy 520 km, a średnia prędkość ciężarówki to 65 km/h. Kiedy podzielimy 520 przez 65, wychodzi nam 8 godzin. W transporcie ważne jest, żeby dobrze planować czas dostawy, a dwuosobowa załoga to super rozwiązanie, bo mogą się zmieniać na drodze. To pozwala im jechać szybciej i bardziej efektywnie. W branży transportowej normy dotyczące przerw są istotne, bo zapewniają bezpieczeństwo kierowców. Umiejętność obliczania czasu przejazdu to coś, co się przydaje w logistyce i pomaga oszczędzać czas oraz pieniądze.
Pytanie 2

Na ilustracji jest przedstawione rozmieszczenie paletowych jednostek ładunkowych (pjł) w naczepie o pojemności 100 m3. Ile wynosi współczynnik wykorzystania pojemności naczepy, jeżeli objętość jednej pjł B wynosi 1,5 m3, a jednej pjł D 2,0 m3?

Ilustracja do pytania
A. 0,56
B. 0,66
C. 0,60
D. 0,50
Analizując odpowiedzi na to pytanie, łatwo zauważyć typowe pułapki myślowe, które prowadzą do błędnych wniosków. Wiele osób może skoncentrować się na prostym dzieleniu objętości naczepy przez objętość jednostek ładunkowych bez uwzględnienia ich rzeczywistego rozmieszczenia w przestrzeni. To prowadzi do obliczeń, które mogą wydawać się logiczne, ale nie biorą pod uwagę, że w rzeczywistości nie każda jednostka ładunkowa, nawet jeśli zmieściłaby się w naczepie, musi być załadowana. W praktyce, przekroczenie współczynnika 1.0 oznacza, że objętość ładunków przekracza dostępną przestrzeń, co jest fizycznie niemożliwe. Kluczowym błędem jest również nieoptymalne planowanie załadunku i niewłaściwe rozumienie, jak różne jednostki ładunkowe wpływają na całkowite wykorzystanie przestrzeni. Warto pamiętać, że prawidłowe obliczenia wymagałyby szczegółowej analizy dostępnych jednostek oraz ich rozmieszczenia na paletach, a także uwzględnienia ewentualnych przestrzeni, które mogą pozostać niewykorzystane ze względu na kształt i rozmiar ładunków. Właściwe zrozumienie i stosowanie tych zasad jest kluczowe dla efektywności transportu oraz zarządzania łańcuchem dostaw.
Pytanie 3

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 4

Na podstawie danych zawartych w tabeli, dobierz wózek widłowy, który najszybciej załaduje do naczepy 34 paletowe jednostki ładunkowe (pjł) o masie brutto 900 kg/pjł. Podczas jednego cyklu pracy wózek pokonuje 200 m i przewozi jednorazowo tyle pjł ile pozwala na to jego udźwig.

Wózek widłowyŚrednia prędkość jazdy [km/h]Udźwig [t]
A.81,9
B.102,5
C.122,0
D.201,5
A. Wózek widłowy D
B. Wózek widłowy A
C. Wózek widłowy C
D. Wózek widłowy B
Wózek widłowy C jest optymalnym wyborem do załadunku 34 paletowych jednostek ładunkowych (pjł) o masie brutto 900 kg/pjł, ponieważ łączy w sobie odpowiednią prędkość oraz udźwig, co wpływa na efektywność procesu załadunku. Jego prędkość wynosząca 12 km/h oraz udźwig 2,0 t pozwala na przewóz większej liczby ładunku w krótszym czasie. W przypadku wózka C, potrzebne jest tylko 17 cykli załadunku, a każdy z nich trwa 1 minutę, co przekłada się na łącznie 17 minut załadunku. W praktyce, wybór odpowiedniego wózka widłowego ma kluczowe znaczenie dla wydajności operacji magazynowych. Użycie wózków z odpowiednimi parametrami w odniesieniu do specyfiki transportowanych ładunków, pozwala na osiąganie maksymalnej efektywności, zmniejszenie kosztów operacyjnych oraz skrócenie czasu realizacji usług. Standardy branżowe podkreślają znaczenie dokładnej analizy specyfikacji wózków przed ich użyciem, co może przyczynić się do lepszego zarządzania zasobami i zwiększenia bezpieczeństwa operacji.
Pytanie 5

Oblicz na podstawie cennika całkowity koszt usługi załadunku i przewozu 20 m3 benzyny 95 na odległość 220 km.

Cennik Przedsiębiorstwa Transportowego TRANS
Rodzaj usługiWyszczególnienieCena jednostkowa
Załadunekładunek sformowany2,00 zł/pjt
ładunek sypki luzem0,20 zł/kg
ładunek płynny luzem15,00 zł/m3
Przewózdo 100 km4,00 zł/km
do 200 km3,80 zł/km
do 300 km3,70 zł/km
do 400 km3,60 zł/km
powyżej 400 km3,50 zł/km
Opłaty za przewóz materiałów niebezpiecznych wymienionych w ADR oblicza się na podstawie Cennika z podwyższeniem o 60%.
A. 1 602,40 zł
B. 814,00 zł
C. 1 782,40 zł
D. 1 302,40 zł
Wybór innej odpowiedzi może wynikać z nieprawidłowego zrozumienia kosztów związanych z transportem materiałów niebezpiecznych, co jest szczególnie ważne w przypadku benzyny. Koszt przewozu wynoszący 814 zł jest podstawowym kosztem, który nie uwzględnia dodatkowych wymogów, które wynikają z transportu substancji objętych regulacjami ADR. Ignorowanie 60% dodatkowej opłaty za przewóz materiału niebezpiecznego jest typowym błędem myślowym, który może prowadzić do zaniżenia całkowitych kosztów usługi. Podobnie, nie uwzględnienie kosztu załadunku 20 m³ benzyny, który wynosi 300 zł, prowadzi do błędnej kalkulacji. Każda operacja transportowa, szczególnie związana z substancjami niebezpiecznymi, wymaga starannego planowania i obliczeń, aby uniknąć nieprzewidzianych kosztów. Warto również zauważyć, że w przypadku przewozu materiałów niebezpiecznych istotne jest przestrzeganie wszystkich regulacji bezpieczeństwa, które mogą wpłynąć na całkowity koszt usługi. Dobrą praktyką w branży jest zawsze dokładne sprawdzanie wszystkich składników kosztów, aby nie narazić się na nieprzyjemne niespodzianki.
Pytanie 6

Firma produkująca farby dostarcza produkty z magazynu centralnego zlokalizowanego w południowo – zachodniej części kraju do magazynów regionalnych według poniższego schematu. Jaki model organizowania zadań transportowych stosuje firma?

Ilustracja do pytania
A. Sztafetowy
B. Wahadłowy
C. Promienisty
D. Obwodowy
Model promienisty organizacji zadań transportowych charakteryzuje się tym, że transport odbywa się z jednego centralnego punktu (w tym przypadku magazynu centralnego) do różnych punktów odbioru (magazynów regionalnych). W tym modelu, każda trasa transportowa prowadzi promieniście z centrali, co pozwala na efektywne zarządzanie logistyką dostaw. Przykładem może być firma, która dostarcza towary do kilku punktów w regionie, co minimalizuje koszty transportu oraz czas dostawy. Stosując ten model, firma może optymalizować trasy, co w praktyce prowadzi do zmniejszenia zużycia paliwa oraz zwiększenia wydajności pracowników. W branży transportowej oraz logistycznej, standardy takie jak Lean Management często polegają na optymalizacji tras, co bezpośrednio przekłada się na efektywność operacyjną przedsiębiorstwa. Przykładowo, wiele firm transportowych korzysta z narzędzi do planowania tras, aby zautomatyzować i zoptymalizować proces dostaw.
Pytanie 7

Transport urządzeń elektronicznych w kontenerach drogą morską w ustalonych odstępach czasu oraz na z góry określonych trasach jest określany jako przewóz

A. czarterowy
B. regularny
C. okazjonalny
D. trampowy
Przewóz czarterowy polega na wynajmowaniu całego statku lub jego części na potrzeby konkretnej wysyłki, co nie zapewnia regularności w dostawach, a raczej elastyczność, co może prowadzić do nieprzewidywalności w logistyce. Z kolei przewóz trampowy odnosi się do przewozu, który nie jest z góry zaplanowany – to znaczy, że armator podejmuje decyzje o kursach i trasach w odpowiedzi na popyt, co również nie sprzyja regularnym dostawom. Przewóz okazjonalny to forma transportu, która odbywa się w odpowiedzi na sporadyczne zapotrzebowanie, co z definicji wyklucza regularność. Wszystkie te formy przewozu, mimo że mogą być przydatne w niektórych sytuacjach, nie oferują stabilizacji czasowej i trasowej, co jest kluczowe w kontekście efektywnego zarządzania transportem sprzętu elektronicznego. Użytkownik może być skłonny do mylenia tych terminów z regularnym przewozem, jednak należy pamiętać, że przewozy regularne zapewniają stałość i przewidywalność, co jest niezwykle ważne w kontekście efektywności operacyjnej oraz zarządzania łańcuchem dostaw. W praktyce, brak regularności może prowadzić do problemów z dostępnością produktów, co wpływa na całą działalność przedsiębiorstwa.
Pytanie 8

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 9

Przedstawiony znak, umieszczany na opakowaniach transportowych, oznacza

Ilustracja do pytania
A. "tu chwytać".
B. "podnosić bezpośrednio za ładunek".
C. "tu zakładać zawiesia".
D. "góra nie przewracać".
Znak przedstawiony na opakowaniach transportowych, który wskazuje na konieczność przechowywania i transportowania ładunku w określonej pozycji, odgrywa kluczową rolę w zapewnieniu bezpieczeństwa zarówno towaru, jak i osób zajmujących się jego obsługą. Oznaczenie "góra nie przewracać" jest międzynarodowym symbolem stosowanym w logistyce i transporcie, który informuje, że opakowanie powinno być eksponowane zgodnie z kierunkiem wskazanym przez strzałki. Ignorowanie tego oznaczenia może prowadzić do przewrócenia się ładunku, co z kolei zwiększa ryzyko uszkodzenia towaru oraz potencjalnych wypadków w miejscu pracy. W praktyce, w przypadku delikatnych materiałów, takich jak szkło czy elektronika, przestrzeganie tego oznaczenia jest kluczowe dla minimalizacji strat. Zgodnie z normami ISO 780, które definiują piktogramy do oznaczania opakowań, prawidłowe stosowanie symboli transportowych jest istotnym elementem zarządzania łańcuchem dostaw oraz zapewniania jakości i bezpieczeństwa.
Pytanie 10

Przedstawiony znak, umieszczony na środkach transportu, informuje o przewozie materiałów niebezpiecznych o właściwościach

Ilustracja do pytania
A. zakaźnych.
B. radioaktywnych.
C. trujących.
D. żrących.
Znak przedstawiony na zdjęciu jest międzynarodowym symbolem ostrzegawczym, który informuje o przewozie materiałów niebezpiecznych, a w szczególności substancji zakaźnych. Oznaczenie to jest zgodne z Międzynarodowym Przepisem o Przewozie Towarów Niebezpiecznych oraz standardami ustanowionymi przez Organizację Narodów Zjednoczonych. Substancje zakaźne mogą obejmować wirusy, bakterie oraz inne patogeny, które mogą powodować choroby u ludzi i zwierząt. W praktyce, takie oznakowanie jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa podczas transportu, ponieważ informuje kierowców i personel logistyczny o konieczności zachowania szczególnej ostrożności oraz stosowania odpowiednich środków ochrony osobistej. W przypadku awarii lub wypadku, wiedza na temat rodzaju przewożonych materiałów jest niezbędna do prawidłowego zarządzania sytuacją kryzysową. Na przykład, w transporcie medycznym, gdzie mogą być przewożone próbki biologiczne, odpowiednie oznakowanie zabezpiecza przed niebezpieczeństwami związanymi z ich przypadkowym uwolnieniem.
Pytanie 11

Określ na podstawie rysunku, jaka może być maksymalna masa ładunku załadowanego do kontenera.

Ilustracja do pytania
A. 1 960 kg
B. 4 320 lbs
C. 67 200 lbs
D. 28 520 kg
Odpowiedź "28 520 kg" jest poprawna, ponieważ na rysunku widnieją oznaczenia kontenera, które wyraźnie wskazują maksymalną masę ładunku, czyli wartość NET. W kontekście transportu i logistyki, znajomość tych oznaczeń jest kluczowa dla zapewnienia bezpieczeństwa i efektywności operacji transportowych. Masa NET to masa ładunku, która może być załadowana do kontenera, podczas gdy masa TARE odnosi się do masy samego kontenera, a MAX.GR. do maksymalnej masy całkowitej, jaką może on przewieźć. Zrozumienie tych terminów pozwala na prawidłowe obliczenia i zapobiega przeciążeniom, które mogą prowadzić do uszkodzenia ładunku lub kontenera. W praktyce, transportując towary, operatorzy muszą stosować się do limitów masy wskazanych przez producentów kontenerów oraz norm międzynarodowych, takich jak SOLAS, które nakładają obowiązek ustalania masy ładunku przed załadunkiem. Właściwe zarządzanie masą ładunku jest więc kluczowe dla efektywności kosztowej oraz bezpieczeństwa transportu.
Pytanie 12

Firma wynajęła kontener. Na podstawie umowy wystawiono fakturę na kwotę 1500 zł. Wynajem podlega podstawowej stawce VAT. Jaką kwotę brutto należy zapłacić za wynajem?

A. 1219,51 zł
B. 345,00 zł
C. 1830,00 zł
D. 1845,00 zł
Wynajem kontenera podlega stawce VAT, która w Polsce wynosi 23%. Żeby policzyć wartość brutto, trzeba do wartości netto (1500 zł) dodać podatek VAT. Możemy to zrobić tak: wartość brutto to wartość netto plus (wartość netto razy stawka VAT). Więc liczymy: 1500 zł + (1500 zł * 0,23) = 1500 zł + 34,50 zł, co daje nam 1834,50 zł. A tak naprawdę, to po uwzględnieniu podatek wyjdzie nam 1845,00 zł. Ważne jest, żeby każda firma miała na uwadze, jak to działa, bo błędy w obliczeniach mogą się skończyć problemami z urzędami. Na przykład, jak firma wynajmuje różne usługi, to musi na bieżąco dostosowywać swoje kalkulacje do zmian w przepisach. Znajomość jak oblicza się VAT to kluczowa rzecz dla dobrego zarządzania finansami i trzymania się prawa.
Pytanie 13

Jak długo potrwa transport ładunku na dystansie 200 m wózkiem widłowym poruszającym się z przeciętną prędkością 12 km/h?

A. 1,0 minutę
B. 2,0 minuty
C. 0,5 minuty
D. 1,5 minuty
Wybór niepoprawnej odpowiedzi wynika z nieprawidłowego zrozumienia zasady obliczania czasu transportu na podstawie prędkości i odległości. Często występującym błędem jest nieprawidłowe przeliczenie jednostek miary, co prowadzi do mylnych wniosków dotyczących czasu przejazdu. Na przykład, jeśli ktoś pomyli prędkość z m/s z prędkością w km/h, może błędnie obliczyć czas, oszacowując go na 2 minuty lub 0,5 minuty. Te odpowiedzi wynikają z niezrozumienia kontekstu jednostek miar oraz przekształceń między nimi. Istotne jest, aby zawsze upewnić się, że używamy odpowiednich jednostek; w przypadku prędkości podawanej w km/h, należy przeliczyć ją na m/min lub zdefiniować czas w minutach w kontekście tego pomiaru. W praktyce, w branży logistycznej, precyzyjne obliczenia są niezbędne do planowania i organizacji transportu, gdzie każdy błąd może prowadzić do opóźnień i zwiększonych kosztów. Przykład ten podkreśla znaczenie umiejętności przeliczania jednostek i znajomości wzorów matematycznych w codziennych operacjach transportowych, co jest niezbędne do efektywnego zarządzania czasem i zasobami.
Pytanie 14

Który z komponentów wózka odpowiada za zachowanie stabilności podczas transportu ładunku?

A. Karetka
B. Przeciwwaga
C. Maska silnika
D. Maszt
Karetka, maska silnika oraz maszt to elementy wózka widłowego, które pełnią różne funkcje, jednak żadna z nich nie odnosi się bezpośrednio do utrzymania równowagi podczas transportu ładunków. Karetka jest to część, na której zamontowane są widły, i przede wszystkim służy do ich podnoszenia oraz opuszczania, ale nie ma wpływu na stabilność wózka jako całości. Maski silnika, choć istotne dla funkcjonowania silnika, nie mają związku z równowagą wózka; ich zadaniem jest ochrona silnika przed zanieczyszczeniami oraz hałasem, a nie stabilizacja konstrukcji. Maszt z kolei ma na celu podnoszenie ładunków na odpowiednią wysokość, ale jego konstrukcja może wpływać na dynamikę wózka w trakcie ruchu. Maszt może nawet zwiększać ryzyko przewrócenia się wózka, jeżeli nie jest odpowiednio zbalansowany z przeciwwagą. Często popełnianym błędem myślowym jest mylenie funkcji poszczególnych elementów wózka; operatorzy mogą uważać, że wszystkie części odpowiadają za stabilność, podczas gdy tylko odpowiednia przeciwwaga ma kluczowe znaczenie w tej kwestii. Dlatego istotne jest, aby zrozumieć rolę każdego z tych komponentów w kontekście całościowej funkcjonalności wózka widłowego oraz przestrzegać zasad bezpieczeństwa, które wskazują na konieczność zachowania równowagi przy podnoszeniu ładunków.
Pytanie 15

Oblicz, korzystając z zamieszczonego cennika, koszt przewozu 12 ton substancji żrących na odległość 300 km.

Cennik usług przewozowych
Rodzaj towaruMasa ładunku [kg]Stawka za 1 km [zł]
Towary neutralne1÷12 9993,30
13 000÷25 0003,50
Towary niebezpieczne1÷7 9994,50
8 000÷25 0003,50
Towary szybko psujące się1÷6 9993,50
7 000÷16 9994,00
Towary inne, nienormatywne17 000÷25 0004,50
1÷9 9995,50
10 000÷25 0006,50
A. 1 050,00 zł
B. 990,00 zł
C. 1 350,00 zł
D. 2 500,00 zł
Poprawna odpowiedź to 1 050,00 zł, co wynika z odpowiednich obliczeń opartej na obowiązujących stawkach przewozowych dla substancji niebezpiecznych. Przewóz substancji żrących, klasyfikowanych jako materiały niebezpieczne według przepisów ADR, wymaga przestrzegania szczególnych reguł dotyczących zarówno transportu, jak i kosztów związanych z tym transportem. W przypadku 12 ton ładunku na odległość 300 km, stawka wynosi 3,50 zł za kilometr. Dokonując obliczeń: 300 km x 3,50 zł/km = 1 050,00 zł. Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami stosowanymi w branży logistycznej, które podkreślają znaczenie precyzyjnych kalkulacji kosztów transportu oraz znajomości przepisów dotyczących przewozu materiałów niebezpiecznych. Przy planowaniu kosztów transportu, istotne jest również uwzględnienie ewentualnych dodatkowych opłat związanych z zabezpieczeniem ładunku oraz spełnieniem norm bezpieczeństwa, co czyni te obliczenia nie tylko koniecznymi, ale i odpowiedzialnymi.
Pytanie 16

Statki morskie z poziomym systemem przeładunkowym, przeznaczone do transportu znormalizowanych kontenerów, określane są jako

A. lo-lo
B. ro-ro
C. drobnicowcami
D. masowcami
Odpowiedzi 'drobnicowce', 'lo-lo' oraz 'masowce' są nietrafione z kilku powodów. Drobnicowce to statki zaprojektowane do transportu niewielkich, różnorodnych ładunków, które są zazwyczaj od siebie oddzielone. W związku z tym ich konstrukcja różni się od statków ro-ro, które umożliwiają transport dużych jednostek, takich jak pojazdy. Statki drobnicowe nie mają poziomego systemu przeładunkowego, co ogranicza ich zastosowanie w kontekście przewozu kontenerów. Z kolei statki typu lo-lo (lift-on/lift-off) są również używane do transportu kontenerów, lecz różnią się metodą załadunku; wymagają podnoszenia ładunków za pomocą dźwigów, co wiąże się z większymi kosztami i czasem przeładunku. Masowce natomiast są przystosowane do transportu dużych ilości jednorodnych surowców, takich jak węgiel, ruda żelaza czy zboża, co oznacza, że ich konstrukcja również nie jest dostosowana do przewozu kontenerów. Rozróżnienie pomiędzy tymi kategoriami statków jest kluczowe w logistyce morskiej oraz w planowaniu transportu, a nieznajomość tych różnic może prowadzić do nieefektywnego zarządzania łańcuchem dostaw.
Pytanie 17

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 18

Na podstawie cennika oblicz wysokość opłaty za obsługę jednego pełnego kontenera 20ft, jeżeli wykonane będą następujące czynności: przeładunek ze statku na plac składowy, składowanie przez 7 dni oraz przeładunek z placu składowego na wagon kolejowy.

Cennik
KONTENERYJ.m.PełnePuste
20ft40ft20ft40ft
1.Sztauerka statkowaszt.264,00343,00176,00232,00
2.Przeładunek burta-plac lub odwrotnieszt.123,00160,0089,00115,00
3.Przeładunek plac samochód/wagon lub odwrotnieszt.123,00160,0089,00115,00
4.Opłata bezpieczeństwa (ISPS)szt.7,407,40--
5.Manipulacjaszt.253,00329,00253,00329,00
Składowanie:
6.7 dni wliczone w stawkę przeładunkową----
7.Od 8. do 14. dniaszt./dzień10,7021,4010,7021,40
8.Od 15. do 21. dniaszt./dzień21,4043,4021,4043,40
9.Od 22. do 28. dniaszt./dzień27,5054,6027,5054,60
10.Od 29. dniaszt./dzień47,4095,0047,4095,00
Stawki taryfy wyrażone są w zł.
A. 123,00 zł
B. 264,00 zł
C. 253,00 zł
D. 246,00 zł
Odpowiedź 246,00 zł jest jak najbardziej w porządku. Pokazuje właściwy koszt obsługi kontenera 20ft w logistyce. Koszty, które się z tym wiążą, to przeładunek kontenera ze statku na plac składowy, co wiąże się z opłatami za operacje. Potem dochodzi składowanie przez 7 dni, co też jest dodatkowym wydatkiem. A na koniec, przeładunek na wagon kolejowy, do tego potrzebny jest odpowiedni sprzęt i ludzie do pracy. Jak dobrze wiesz, szukając tych kosztów w cenniku, można łatwo obliczyć całą opłatę. W logistyce zawsze warto mieć na oku cenniki i regulacje, żeby dobrze zarządzać kosztami transportu, co jest mega ważne dla sprawności operacyjnej.
Pytanie 19

Jaką kwotę netto trzeba zapłacić za transport sprzętu elektronicznego o wartości 55 000,00 zł, jeśli przewoźnik nalicza prowizję w wysokości 20% od wartości ładunku?

A. 44 000,00 zł
B. 13 530,00 zł
C. 66 000,00 zł
D. 11 000,00 zł
Wybór nieprawidłowej odpowiedzi zazwyczaj wynika z błędnych obliczeń lub niepełnego zrozumienia zasad dotyczących kalkulacji kosztów transportu. Często, przy podejmowaniu decyzji o kosztach przewozu, osoby zapominają o kluczowym aspekcie, jakim jest prowizja przewoźnika, która jest obliczana na podstawie wartości przewożonego ładunku. Podstawowym błędem jest pomylenie wartości netto z wartością brutto, co prowadzi do zawyżania kosztów. Na przykład, wybierając 66 000,00 zł jako koszt, można mieć na myśli wartość 55 000,00 zł powiększoną o prowizję, jednak w rzeczywistości prowizja powinna zostać obliczona i uwzględniona w kalkulacjach. Prowizja w wysokości 20% od wartości ładunku to nie jest dodatkowy koszt, ale procent, który należy odjąć od całkowitych wydatków. Prawidłowe podejście polega na zrozumieniu, że obliczając koszt netto, należy skupić się na efekcie końcowym po uwzględnieniu wszystkich opłat, co w tym przypadku prowadzi do kwoty 11 000,00 zł. Ważne jest także, aby przy analizie kosztów transportu korzystać z dobrych praktyk, takich jak dokładne kalkulowanie wszystkich możliwych wydatków oraz porównywanie ofert od różnych przewoźników, aby uzyskać najlepsze warunki finansowe na rynku. Właściwe zrozumienie tych zasad jest kluczowe w profesjonalnym zarządzaniu kosztami transportu.
Pytanie 20

Firma wynajęła 3 podnośniki na okres 5 dni. Oblicz całkowity koszt brutto wynajmu podnośników, jeśli cena netto wynajęcia jednego podnośnika na dobę wynosi 200,00 zł. Usługa wynajmu objęta jest 23% stawką VAT.

A. 1 230,00 zł
B. 3 000,00 zł
C. 1 000,00 zł
D. 3 690,00 zł
Wielu ludzi może pomylić pojęcia związane z obliczaniem kosztów wynajmu, co prowadzi do błędnych odpowiedzi. Na przykład, odpowiedzi, które wskazują kwoty takie jak 1 230,00 zł czy 1 000,00 zł, mogą wynikać z błędnego obliczenia kosztów netto lub pominięcia podatku VAT. Często zdarza się, że osoby rozwiązujące takie zadania nie uwzględniają wszystkich elementów kosztów, skupiając się jedynie na podstawowej stawce wynajmu, co prowadzi do zaniżonych wyliczeń. Ponadto, błędne odpowiedzi mogą wynikać z nieprawidłowego pomnożenia liczby podnośników przez dni wynajmu, co skutkuje niepoprawnym oszacowaniem całkowitego kosztu netto. Warto również zauważyć, że niektóre osoby mogą nie być zaznajomione z zasadami naliczania VAT lub sposobem dodawania tego podatku do kosztów, co jest istotnym elementem obliczeń w kontekście wynajmu sprzętu. Niezrozumienie tych zasad może prowadzić do poważnych błędów w obliczeniach, które w praktyce mogą skutkować nieprawidłowym planowaniem budżetu lub wynikiem finansowym, który nie odzwierciedla rzeczywistych wydatków związanych z wynajmem.
Pytanie 21

Urządzenie do nadawania i odbierania, zainstalowane w pojazdach lub jednostkach ładunkowych, które przesyła dane przez sieć telefonii komórkowej z wykorzystaniem pakietowej transmisji danych, jest stosowane w systemie

A. GSM-GPRS
B. RFID
C. radiotelefonicznym
D. GSM-DATA
Wybór odpowiedzi GSM-DATA może być mylący, ponieważ nie jest to termin powszechnie używany w kontekście nowoczesnych systemów komunikacyjnych. GSM odnosi się głównie do systemu komórkowego, ale nie obejmuje specyfikacji dotyczącej przesyłania danych. Odpowiedź RFID, z kolei, odnosi się do technologii identyfikacji za pomocą fal radiowych, która działa na zupełnie innych zasadach. RFID wykorzystuje pasywne lub aktywne tagi, które są odczytywane przez czytniki, ale nie jest to technologia, która umożliwia przesyłanie danych w czasie rzeczywistym przez sieci komórkowe. Radiotelefoniczny system komunikacji jest kolejnym błędnym wyborem, ponieważ opiera się na tradycyjnym przesyłaniu głosu, a nie na pakietowej transmisji danych. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe, aby poprawnie ocenić sytuacje, w których konkretne technologie są stosowane. Często mylenie tych terminów prowadzi do błędnych decyzji w projektowaniu systemów komunikacyjnych, ponieważ odpowiednie technologie powinny być dobierane do specyficznych wymagań aplikacji. W praktyce, przy wyborze technologii do przesyłania danych, należy zawsze uwzględniać wymagania dotyczące prędkości, niezawodności oraz rodzaju przesyłanych informacji.
Pytanie 22

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 23

Jakim skrótem określa się umowę dotyczącą międzynarodowych przewozów szybko psujących się produktów spożywczych oraz specjalnych środków transportu przeznaczonych do ich przewozu?

A. CMR
B. ATP
C. TIR
D. ATA
Umowa ATP (Accord Transport Perissables) dotyczy międzynarodowych przewozów szybko psujących się artykułów żywnościowych oraz środków transportu przeznaczonych do tych przewozów. Została ona wprowadzona, aby zagwarantować, że transportowane produkty, takie jak świeże owoce, warzywa, mięso czy nabiał, będą dostarczane w odpowiednich warunkach temperaturowych, co minimalizuje ryzyko ich zepsucia oraz zapewnia bezpieczeństwo żywności. W praktyce, umowa ATP definiuje szczegółowe wymagania dotyczące pojazdów, ich wyposażenia oraz procedur transportowych, co jest kluczowe dla zachowania jakości produktów. Przykładem zastosowania umowy ATP może być transport świeżych owoców z jednego kraju do drugiego, gdzie pojazdy muszą być odpowiednio schłodzone, aby utrzymać optymalną temperaturę oraz wilgotność, co jest zgodne z normami określonymi w umowie. Dodatkowo, umowa ta ma na celu ułatwienie handlu międzynarodowego, stanowiąc ramy prawne dla przewoźników i producentów żywności, co wpływa na zaufanie konsumentów do jakości oferowanych produktów.
Pytanie 24

Rysunek przedstawia paletową jednostkę ładunkową zabezpieczoną przed rozformowaniem przy użyciu

Ilustracja do pytania
A. taśm spinających.
B. elementów dystansujących.
C. jarzm.
D. klamer.
Taśmy spinające to skuteczny i powszechnie stosowany sposób zabezpieczania ładunków na paletach, co ilustruje przedstawiony rysunek. Ich główną zaletą jest zdolność do uniemożliwienia przemieszczenia się towarów w trakcie transportu, co jest kluczowe w logistyce. Taśmy wykonane z polipropylenu lub poliesteru są odporne na różne warunki atmosferyczne i mechaniczne uszkodzenia, co czyni je idealnym rozwiązaniem do transportu zarówno krajowego, jak i międzynarodowego. Dzięki odpowiedniemu napięciu, które można regulować, taśmy spinające zapewniają stabilność paletowanej jednostki ładunkowej. Dodatkowo, zastosowanie taśm wpisuje się w standardy ISO dotyczące pakowania i transportu towarów, co sugeruje ich szeroką akceptację w branży. Warto także zaznaczyć, że taśmy spinające można łatwo zainstalować oraz usunąć, co zwiększa efektywność operacyjną w magazynach oraz podczas załadunku i rozładunku towarów.
Pytanie 25

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 26

Który typ kodu kreskowego jest używany do identyfikacji opakowań zbiorczych produktów?

A. EAN-8
B. EAN-13
C. UPC-A
D. ITF-14
Wybór EAN-13, EAN-8 albo UPC-A do oznaczania opakowań zbiorczych to trochę chybiony pomysł. Każdy z tych kodów ma swoje konkretne przeznaczenie. EAN-13, na przykład, to 13-cyfrowy kod, który najczęściej spotykamy przy pojedynczych produktach w sklepach. Jego głównym zadaniem jest identyfikacja towarów przy kasie, a nie zajmowanie się dużymi opakowaniami. Z kolei EAN-8 to skrócona wersja, mająca tylko 8 cyfr, co sprawia, że nadaje się raczej do mniejszych produktów, a nie do większych paczek. UPC-A to amerykański odpowiednik EAN i również odnosi się do pojedynczych produktów. Mieszanie tych kodów z ITF-14 może naprawdę wprowadzić zamieszanie w logistyce i obrocie towarami, bo nie są one przystosowane do identyfikacji zbiorczych opakowań. To może prowadzić do błędów w magazynowaniu i dystrybucji. Każdy z tych kodów ma swoje miejsce, ale używanie niewłaściwego do dużych opakowań może spowodować spore problemy.
Pytanie 27

Znanym systemem do elektronicznej wymiany informacji pomiędzy partnerami handlowymi jest

A. GPS
B. RFID
C. EDI
D. GDSN
EDI, czyli elektroniczna wymiana danych (Electronic Data Interchange), to powszechny standard umożliwiający wymianę dokumentów handlowych pomiędzy kontrahentami w formie elektronicznej. EDI automatyzuje procesy biznesowe, eliminując potrzebę ręcznego wprowadzania danych, co znacząco zwiększa efektywność i redukuje ryzyko błędów. Zastosowanie EDI jest szczególnie widoczne w branżach takich jak logistyka, handel detaliczny czy produkcja, gdzie szybkość i dokładność wymiany informacji mają kluczowe znaczenie. Przykładowo, w transakcjach między producentem a dystrybutorem, EDI umożliwia automatyczne przesyłanie zamówień, faktur oraz potwierdzeń dostawy, co przyspiesza procesy realizacji zamówień. Dodatkowo, standardy takie jak EDIFACT czy ANSI X12 określają formaty dokumentów EDI, co zapewnia spójność i interoperacyjność pomiędzy różnymi systemami. Warto również zaznaczyć, że implementacja EDI wspiera praktyki z zakresu zarządzania łańcuchem dostaw, co jest zgodne z aktualnymi trendami w zakresie cyfryzacji i automatyzacji procesów biznesowych.
Pytanie 28

W pojeździe o maksymalnej dopuszczalnej masie (mdm) 18 t znajduje się 20 paletowych jednostek ładunkowych (pjł) o wadze 499,5 kg/pjł. Jak obliczyć stopień wykorzystania ładowności tego pojazdu, jeśli jego masa własna wynosi 6 900 kg?

A. 90%
B. 40%
C. 56%
D. 69%
Analizując inne odpowiedzi, można zauważyć, że wiele osób myli się w obliczeniach dotyczących ładowności pojazdu oraz całkowitej masy ładunku. Często błędne podejścia opierają się na nieprawidłowym zrozumieniu definicji ładowności, co jest kluczowe w transporcie i logistyce. Niektórzy mogą próbować wyliczać stopień wykorzystania, nie uwzględniając masy własnej pojazdu, co prowadzi do zaniżenia wartości i błędnych wniosków. Inne osoby mogły skupić się jedynie na masie ładunku, pomijając fakt, że stopień wykorzystania ładowności powinien być wyrażany w odniesieniu do całkowitej ładowności, a nie jedynie masy ładunku. Takie podejścia mogą prowadzić do mylnych obliczeń, które są nieproduktywne w praktycznych zastosowaniach, ponieważ mogą zniekształcać faktyczny obraz efektywności wykorzystania pojazdu. W branży transportowej niezwykle istotne jest, aby nie tylko znać masę ładunku, ale również umieć poprawnie wyliczyć ładowność i stopień wykorzystania. Umożliwia to lepsze zarządzanie flotą, optymalizację kosztów transportu oraz minimalizację ryzyka przeciążenia pojazdów, co jest zgodne z przepisami prawa oraz standardami branżowymi.
Pytanie 29

Przedstawiony znak umieszczony na opakowaniu transportowym informuje, że ładunek nie powinien być

Ilustracja do pytania
A. zaczepiany hakami.
B. przemieszczany przez toczenie.
C. otwierany.
D. podnoszony.
Poprawna odpowiedź, czyli "przemieszczany przez toczenie", jest zgodna z oznaczeniem przedstawionym na opakowaniu transportowym. Znak ten informuje o tym, że ładunek nie powinien być toczony, co jest kluczowe dla jego integralności i bezpieczeństwa. Toczenie może prowadzić do uszkodzeń mechanicznych, które mogą nie być widoczne na pierwszy rzut oka, ale mogą znacząco wpłynąć na skuteczność i jakość transportu. Przykładem zastosowania tej wiedzy jest transport materiałów delikatnych, takich jak szkło czy elektronika, gdzie nawet niewielkie uszkodzenie może skutkować dużymi stratami finansowymi. W branży transportowej kluczowe jest przestrzeganie oznaczeń i standardów, takich jak te określone w normach ISO, które sugerują odpowiednie metody obsługi ładunków. Użycie odpowiednich technik, takich jak podnoszenie z użyciem wózków widłowych, zamiast toczenia, jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi i przyczynia się do zwiększenia bezpieczeństwa pracy.
Pytanie 30

O której godzinie należy zacząć realizację usługi transportowej, jeśli kierowca poruszający się ze średnią prędkością 50 km/h ma do przebycia dystans 200 km, a dostawa powinna być zrealizowana w systemie "Just in time" między godziną 14.00 a 15.00?

A. Najwcześniej o godzinie 10.00
B. Najwcześniej o godzinie 10.30
C. Najpóźniej o godzinie 10.00
D. Najpóźniej o godzinie 11.30
W kontekście planowania transportu, odpowiedzi sugerujące wcześniejsze godziny, takie jak 11.30, 10.30 czy 10.00, mogą prowadzić do nieprawidłowych wniosków. Odpowiedź "Najpóźniej o godzinie 11.30" jest niewłaściwa, ponieważ w takim przypadku kierowca nie zdąży na czas, aby dostarczyć ładunek pomiędzy 14.00 a 15.00. Oznacza to, że czas podróży i zapas czasowy na nieprzewidziane sytuacje nie zostałyby odpowiednio uwzględnione. Odpowiedź "Najwcześniej o godzinie 10.30" również nie jest adekwatna, ponieważ kierowca, wyjeżdżając o tej porze, dotrze na miejsce dopiero o 14.30, co przekracza wymagany czas dostawy. Z kolei odpowiedź "Najpóźniej o godzinie 10.00" sugeruje, że kierowca mógłby wyjechać w tym samym czasie, co termin dostawy, co jest błędne z punktu widzenia logistyki. W praktyce, aby zapewnić płynność operacji transportowych, niezbędne jest uwzględnienie czasu podróży oraz dodatkowego marginesu bezpieczeństwa. Planując dostawy w systemie Just in Time, należy pamiętać o ryzyku związanym z opóźnieniami, co czyni wcześniejsze wyjazdy bardziej pożądanymi. Typowe błędy, które mogą prowadzić do takich niepoprawnych odpowiedzi, to brak znajomości podstawowych zasad logistyki i transportu oraz niedocenianie znaczenia planowania czasowego w dostawach.
Pytanie 31

Jakie urządzenie jest wykorzystywane do zapisu czasu pracy kierowcy oraz zadań, które wykonuje?

A. nawigacja GPS
B. lokalizator GPS
C. tachograf
D. tempomat
Tachograf to urządzenie służące do rejestracji czasu pracy kierowcy oraz czynności związanych z prowadzeniem pojazdu. Jego głównym zadaniem jest monitorowanie i archiwizowanie danych dotyczących czasu jazdy, przerw oraz odpoczynku kierowców zgodnie z normami regulującymi czas pracy w transporcie drogowym. Przykładowo, tachografy cyfrowe umożliwiają automatyczne zapisywanie tych informacji na karcie kierowcy oraz w pamięci urządzenia, co ułatwia kontrolę i audyty przez organy nadzoru. Dodatkowo, tachografy są zgodne z regulacjami europejskimi, które nakładają obowiązek ich stosowania na kierowców pojazdów powyżej 3,5 tony. Użycie tachografów przyczynia się do zwiększenia bezpieczeństwa na drogach, eliminując nadmierne zmęczenie kierowców oraz zapewniając właściwe przestrzeganie przepisów o czasie pracy.
Pytanie 32

Umieszczanie oraz zabezpieczanie ładunku w trakcie transportu to działania

A. organizacyjne
B. wykonawcze
C. przemieszczania
D. administracyjne
Wybór odpowiedzi administracyjne, organizacyjne oraz przemieszczania jest wynikiem nieporozumienia dotyczącego terminologii używanej w kontekście logistyki i transportu. Czynności administracyjne odnoszą się do działań związanych z dokumentacją, kontrolą i zarządzaniem procesami, ale nie obejmują praktycznych działań związanych z fizycznym załadunkiem ładunku. Z kolei organizacyjne aspekty koncentrują się na planowaniu i koordynacji działań transportowych, co również nie dotyczy konkretnych działań wykonawczych związanych z załadunkiem. Czynności przemieszczania odnoszą się do transportu jako całości, ale nie wskazują na konkretne działania związane z załadunkiem czy zabezpieczeniem ładunku. W praktyce, każda z tych kategorii ma swoje określone miejsce w procesie logistycznym, lecz nie można ich mylić z czynnościami wykonawczymi, które są bezpośrednio odpowiedzialne za fizyczne załadunek oraz zabezpieczenie towaru. Właściwe rozumienie różnicy między tymi pojęciami jest kluczowe dla efektywności operacyjnej w branży transportowej oraz minimalizacji ryzyka uszkodzenia ładunków podczas transportu.
Pytanie 33

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 34

Firma zajmująca się transportem wynajęła 2 podnośniki na 4 dni i poniosła wydatki w wysokości 1 600 zł. Jaką kwotę należy uiścić za 1 dzień korzystania z jednego podnośnika?

A. 600 zł
B. 200 zł
C. 400 zł
D. 800 zł
Aby obliczyć opłatę za 1 dzień użytkowania jednego podnośnika, należy najpierw ustalić całkowity koszt wynajmu obu podnośników. W tym przypadku wynosi on 1 600 zł za 4 dni. Całkowity koszt wynajmu należy podzielić przez liczbę dni wynajmu oraz przez liczbę podnośników. Obliczenia wyglądają następująco: 1 600 zł / 4 dni = 400 zł za dzień za oba podnośniki, a następnie 400 zł / 2 podnośniki = 200 zł za dzień za jeden podnośnik. Taki sposób obliczania kosztów jest zgodny z powszechnymi praktykami w branży wynajmu sprzętu, gdzie ważne jest zrozumienie całkowitych wydatków oraz umiejętność ich rozkładu na jednostkowe stawki. Przedsiębiorstwa często stosują podobne metody kalkulacji kosztów, aby lepiej planować budżet i wydatki związane z wynajmem. Warto również zaznaczyć, że kalkulacja ta jest istotna nie tylko dla wynajmujących, ale także dla osób planujących długoterminowe projekty, gdzie zrozumienie kosztów jednostkowych może pomóc w optymalizacji wydatków.
Pytanie 35

Aktualny odczyt licznika całkowitego przebiegu pojazdu wynosi 128 720 km. Ostatni transport odbył się trasą Bydgoszcz – Paryż – Bydgoszcz. Jaki był odczyt licznika przed wyjazdem z Bydgoszczy, skoro odległość pomiędzy Bydgoszczą a Paryżem wynosi 1 424 km?

A. 127 296 km
B. 128 008 km
C. 130 144 km
D. 125 872 km
Stan licznika przed wyjazdem z Bydgoszczy można obliczyć, odejmując całkowity przebieg pokonany w trasie Bydgoszcz – Paryż – Bydgoszcz od obecnego stanu licznika. Całkowita odległość tej trasy wynosi 2 x 1 424 km = 2 848 km. Dlatego, aby znaleźć stan licznika przed wyjazdem, należy wykonać obliczenie: 128 720 km - 2 848 km = 125 872 km. To podejście odzwierciedla podstawową zasadę rachunkowości, gdzie wylicza się wartość początkową w oparciu o wartości końcowe oraz zmiany. Tego typu obliczenia są niezwykle istotne w logistyce i zarządzaniu flotą, gdzie dokładność pomiarów przebiegu jest kluczowa do planowania przeglądów technicznych oraz oszacowania zużycia paliwa. Regularne śledzenie przebiegu i jego analizy umożliwia optymalizację kosztów operacyjnych oraz lepsze zarządzanie cyklem życia pojazdów, co jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi.
Pytanie 36

Przedsiębiorstwo transportowe ma swoje oddziały w czterech województwach. Oceń, który oddział w I kwartale uzyskał najwyższy wskaźnik niezawodności taboru.

WyszczególnienieOddział małopolskiOddział dolnośląskiOddział mazowieckiOddział pomorski
I kwartałłączna liczba przewozów2 5003 7004 0501800
przewozy zrealizowane na czas2 4502 9503 5601500
A. Małopolski.
B. Mazowiecki.
C. Dolnośląski.
D. Pomorski.
Oddział małopolski uzyskał najwyższy wskaźnik niezawodności taboru na poziomie 0,98, co czyni go liderem wśród wszystkich oddziałów. Wskaźnik niezawodności taboru jest kluczowym wskaźnikiem efektywności operacyjnej w branży transportowej. Oznacza on, jak często pojazdy są dostępne do pracy w stosunku do całkowitej liczby pojazdów. Wysoki wskaźnik niezawodności, jak w przypadku oddziału małopolskiego, wskazuje na skuteczne zarządzanie flotą, regularne przeglądy techniczne oraz dbałość o utrzymanie pojazdów w dobrym stanie technicznym. Dobre praktyki zarządzania flotą obejmują m.in. systematyczne monitorowanie stanu technicznego pojazdów, analizę danych dotyczących awarii i ich przyczyn, a także wdrażanie programów prewencyjnego utrzymania. Dlatego oddział, który osiąga wysoki wskaźnik niezawodności, nie tylko oszczędza na kosztach napraw, ale również zwiększa zadowolenie klientów poprzez terminowe realizowanie usług transportowych. Warto również zauważyć, że wysoka niezawodność taboru może wpływać na reputację przedsiębiorstwa, co przekłada się na jego konkurencyjność na rynku.
Pytanie 37

W miesiącu czerwcu firma transportowa zrealizowała przewóz 200 t ładunku na odległość 1 000 km. Jaka jest cena 1 tkm, jeśli całkowite wydatki na transport wyniosły 50 000,00 zł?

A. 40,00 tkm/zł
B. 0,20 zł/tkm
C. 4,00 tkm/zł
D. 0,25 zł/tkm
Żeby obliczyć koszt jednostkowy transportu w tkm (tonokilometrach), musimy skorzystać z prostego wzoru: koszt całkowity transportu podzielony przez liczbę tkm. W Twoim przykładzie, mamy miesięczny koszt transportu 50 000 zł, a całkowita liczba tkm to 200 ton przewiezionych na odległość 1 000 km. Czyli 200 t * 1 000 km to 200 000 tkm. Jak to wszystko podzielimy, to wychodzi nam 50 000 zł podzielone przez 200 000 tkm, co daje 0,25 zł za tkm. Takie obliczenia są naprawdę ważne w logistyce, bo pomagają ogarnąć koszty transportu. Jak planujesz budżet czy rozmawiasz z klientami, to te dane są kluczowe. W branży transportowej warto wiedzieć, jakie są te koszty, bo to przydaje się do optymalizacji procesów, a na pewno zwiększa też konkurencyjność firmy.
Pytanie 38

Transport towarów z linii produkcyjnej do oddzielnego magazynu wyrobów gotowych w tym samym przedsiębiorstwie zalicza się do zadań transportu

A. stanowiskowego
B. wewnątrzwydziałowego
C. międzywydziałowego
D. międzystanowiskowego
Odpowiedź "międzywydziałowego" jest na pewno dobra. Wynika to z tego, że przewóz produktów z linii produkcyjnej do magazynu wyrobów gotowych odbywa się w ramach jednego zakładu, ale jednak w różnych działach. W praktyce zatem, transport międzywydziałowy oznacza przesyłki między różnymi oddziałami, co jest bardzo ważne dla usprawnienia produkcji i logistyki. Na przykład, wyroby gotowe z działu produkcji trafiają do magazynu, gdzie czekają na dalszą dystrybucję. Odpowiednia organizacja transportu międzywydziałowego umożliwia szybkie reagowanie na zmieniające się potrzeby klientów i poprawia efektywność działania firmy. W branży logistycznej mówi się często o takich podejściach jak Lean Management czy Just-In-Time, które pomagają skrócić czas transportu i eliminować niepotrzebne czynności. To z kolei zwiększa rentowność firmy oraz poprawia jakość obsługi klienta.
Pytanie 39

Sztauowanie ładunku to proces jego

A. transportu wewnętrznego bez zabezpieczenia przed rozformowaniem
B. ubezpieczenia na czas transportu
C. właściwym rozmieszczeniu i umocowaniu na sutku
D. oznakowania w celu automatycznej identyfikacji w kanale dystrybucji
Sztauowanie ładunku to kluczowy proces w logistyce, który polega na odpowiednim rozmieszczeniu i umocowaniu ładunku na środku transportowym, takim jak ciężarówka, statek czy kontener. Celem sztauowania jest zapewnienie stabilności ładunku podczas transportu, co przekłada się na bezpieczeństwo zarówno ładunku, jak i osób znajdujących się w pobliżu. Odpowiednie rozmieszczenie ładunku pozwala na równomierne rozłożenie ciężaru, co minimalizuje ryzyko przewrócenia się pojazdu lub uszkodzenia towaru. Dobre praktyki w sztauowaniu obejmują stosowanie podpór, pasów mocujących oraz innych systemów zabezpieczeń, które pomagają utrzymać ładunek w stabilnej pozycji. Na przykład, w transporcie kontenerowym, zastosowanie tzw. „dunnage” (materiału amortyzującego) jest powszechną praktyką, aby zapobiec ruchom ładunku w kontenerze. Ponadto, przy sztauowaniu należy również uwzględnić przepisy dotyczące maksymalnych obciążeń oraz zasady dotyczące transportu materiałów niebezpiecznych, co ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa i zgodności z normami branżowymi.
Pytanie 40

Działania takie jak przepakowywanie, sortowanie oraz segregacja w portach morskich, rzecznej, lotniczej, a także w punktach odprawy celnej oraz magazynach celnych są klasyfikowane jako czynności spedycyjne?

A. organizacyjnych mających miejsce przed przewozem
B. wykonawczych zachodzących w trakcie transportu
C. wykonawczych odbywających się po przewozie
D. wykonawczych realizowanych przed transportem
Wybór odpowiedzi związanej z czynnościami spedycyjnymi występującymi przed przewozem lub po przewozie jest błędny, ponieważ nie odzwierciedla rzeczywistego przebiegu działań logistycznych. Czynności spedycyjne przed przewozem koncentrują się na przygotowaniach, takich jak pakowanie towarów, jednak nie obejmują one realizacji działań związanych z ich przepakowywaniem, sortowaniem czy segregacją, które muszą działać w synchronizacji z samym przewozem. Z kolei czynności po przewozie, takie jak rozładunek czy zwrot towarów, nie uwzględniają kluczowego etapu, jakim są operacje w trakcie transportu, które mają na celu zapewnienie, że towar dotrze do miejsca przeznaczenia w odpowiednim stanie. Typowym błędem w rozumieniu tego zagadnienia jest mylenie faz przygotowawczych z operacjami logistycznymi, które są nieodłącznym elementem transportu. Kluczowym aspektem jest zrozumienie, że podczas transportu towarów, szczegółowe zarządzanie ich przepływem oraz organizacja w portach i magazynach jest niezbędne dla efektywności całego procesu. Niezrozumienie tej dynamiki może prowadzić do opóźnień i zwiększonych kosztów, co jest sprzeczne z najlepszymi praktykami branżowymi, które skupiają się na maksymalizacji efektywności procesów logistycznych.
Rozpocznij nowy egzamin
Powrót do strony głównej