Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 26 kwietnia 2026 09:21
Data zakończenia: 26 kwietnia 2026 09:43

Egzamin zdany!

Wynik: 26/40 punktów (65,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W celu przeniesienia strony internetowej na serwer, można wykorzystać program

A. Go!Zilla

B. Bugzilla

C. FileZilla

D. CloneZilla

FileZilla to oprogramowanie typu FTP (File Transfer Protocol), które jest powszechnie używane do przesyłania plików pomiędzy lokalnym komputerem a serwerem. Jest to narzędzie open-source, które obsługuje zarówno FTP, jak i SFTP (SSH File Transfer Protocol), co czyni je wszechstronnym rozwiązaniem dla transferu plików w bezpieczny sposób. Dzięki intuicyjnemu interfejsowi użytkownika, który przypomina popularne menedżery plików, użytkownicy mogą łatwo przeglądać lokalne i zdalne systemy plików, co znacznie ułatwia transfer danych. Przykładem zastosowania może być sytuacja, w której deweloper webowy musi przesłać pliki witryny internetowej do nowego serwera. W takim przypadku FileZilla pozwala na szybki i efektywny transfer z minimalnym ryzykiem błędów. Ponadto, FileZilla wspiera różne protokoły uwierzytelniania, co zwiększa bezpieczeństwo przesyłanych plików. Używanie FileZilla jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, ponieważ narzędzie to jest regularnie aktualizowane i wspiera standardy bezpieczeństwa, co czyni je niezawodnym wyborem dla profesjonalnych administratorów systemów.

Pytanie 2

W języku HTML, aby stworzyć pole do wprowadzania hasła, w którym wpisywany tekst będzie ukrywany (zastępowany kropkami), należy zastosować znacznik

A. <form input type="password" />

B. <input type="password" />

C. <input name="password" />

D. <form="password" type="password" />

Odpowiedź <input type="password" /> jest poprawna, ponieważ ten znacznik HTML służy do tworzenia pola edycyjnego, w którym wprowadzane dane są maskowane. W przypadku pól do wpisywania haseł, istotne jest, aby użytkownik nie mógł zobaczyć wpisywanego tekstu, co zwiększa poziom bezpieczeństwa. W HTML, atrybut 'type' z wartością 'password' instruuje przeglądarkę, aby ukrywała znaki wprowadzane przez użytkownika, zastępując je zazwyczaj kropkami lub gwiazdkami. Przykładem zastosowania tego typu znacznika może być formularz logowania, gdzie użytkownicy wpisują swoje hasła. Dobrą praktyką jest również zastosowanie odpowiednich etykiet i walidacji, aby zapewnić, że formularz jest użyteczny i zgodny z WCAG (Web Content Accessibility Guidelines). Warto pamiętać, że bezpieczeństwo haseł powinno być również wspierane przez odpowiednie zabezpieczenia po stronie serwera, w tym haszowanie haseł oraz ochrona przed atakami typu brute force.

Pytanie 3

Zakładając, że zmienna tablicowa $tab jest wypełniona liczbami naturalnymi, wynikiem programu będzie wypisanie

$liczba = $tab[0];
 foreach ($tab as $element)
 {
     if ($element > $liczba)
         $liczba = $element;
 }
 echo $liczba;

A. największego elementu tablicy.

B. elementu tablicy, który jest równy wartości $tab[0].

C. tych elementów, które są większe od zmiennej $liczba.

D. najmniejszego elementu tablicy.

Niektóre z błędnych odpowiedzi sugerują, że wynikiem programu będzie wypisanie najmniejszego elementu tablicy, tych elementów, które są większe od zmiennej $liczba, oraz elementu tablicy, który jest równy wartości $tab[0]. Te odpowiedzi są nieprawidłowe, ponieważ nie odzwierciedlają one prawidłowo działania programu. Program nie szuka najmniejszego elementu, ale największego. Nie ma również informacji, że program miałby wypisywać elementy większe od jakiejś konkretnej zmiennej - program porównuje wszystkie elementy tablicy z bieżącą największą znaną wartością, a nie z określoną z góry wartością. Odpowiedź sugerująca, że program wypisze wartość $tab[0] również jest nieprawidłowa, ponieważ wartość $tab[0] jest tylko początkową wartością do porównania, a nie koniecznie największym elementem tablicy.

Pytanie 4

W pliku CSS znajdują się poniższe style. Kiedy klikniemy na hiperłącze i wrócimy na stronę, jego kolor zmieni się na

a { color: Brown; }
a:link { color: Green; }
a:visited { color: Red; }
a:hover { color: Yellow; }

A. czerwony

B. brązowy

C. żółty

D. zielony

W stylach CSS dla hiperłączy istnieją różne pseudoklasy które określają ich wygląd w zależności od stanu. W tym przypadku kolor czerwony przypisany jest do pseudoklasy a:visited co oznacza że po odwiedzeniu i późniejszym powrocie na stronę hiperłącze przyjmie kolor czerwony. Pseudoklasa a:visited jest używana aby oznaczyć linki które użytkownik już odwiedził co jest przydatne w nawigacji i pozwala użytkownikom zidentyfikować które strony już odwiedzili. Dobre praktyki w projektowaniu stron internetowych zalecają użycie wyraźnych i kontrastujących kolorów aby użytkownicy mogli łatwo rozpoznać odwiedzone linki co poprawia doświadczenie użytkownika. Warto pamiętać że przeglądarki mają różne poziomy wsparcia dla pseudoklasy a:visited w kontekście stylizacji innych właściwości niż kolor co wynika z wymogów prywatności. Dlatego w standardowych przypadkach kolorowe oznaczenie linków przynosi pożądany efekt zapewniając zgodność z wytycznymi WCAG dotyczącymi dostępności stron internetowych. Bardzo ważne jest aby projektując strony internetowe dbać o klarowność i intuicyjność nawigacji co zwiększa satysfakcję z użytkowania serwisu.

Pytanie 5

W języku HTML sposób na zdefiniowanie kodowania polskich znaków to

A. znacznik <charset>

B. atrybut znacznika <meta>

C. atrybut znacznika <p>

D. znacznik <title>

Inne opcje, które rozważono jako poprawne, nie są odpowiednie do określenia kodowania znaków w HTML. Znacznik <charset> nie istnieje w standardzie HTML, co czyni go niewłaściwym wyborem. Kodowanie znaków nie jest definiowane przez atrybut znacznika <p>, który jest używany głównie do formatowania tekstu, a więc nie ma wpływu na kodowanie znaków. Warto również zauważyć, że znacznik <title> jest stosowany do nadania tytułu dokumentu, który pojawia się na karcie przeglądarki, ale nie ma on związku z kodowaniem znaków. Wybór odpowiedniego kodowania jest kluczowy dla zachowania integralności tekstu, a niewłaściwe przypisanie może prowadzić do problemów z wyświetlaniem znaków i błędów w interpretacji treści. Często użytkownicy mylnie zakładają, że inne znaczniki HTML mogą mieć wpływ na kodowanie, co prowadzi do nieporozumień. Dlatego istotne jest, aby być świadomym roli znacznika <meta> w kontekście kodowania znaków, zwłaszcza w przypadku języków z diakrytykami, takich jak język polski.

Pytanie 6

Jakie oprogramowanie służy do obróbki dźwięku?

A. Winamp

B. Audacity

C. Brasero

D. RealPlayer

Audacity jest wszechstronnym, darmowym programem typu open source, który służy do edycji dźwięku. Jego funkcjonalność obejmuje nagrywanie, edytowanie i przetwarzanie dźwięku w różnych formatach. Program ten jest często wykorzystywany przez muzyków, podcasterów oraz profesjonalistów zajmujących się dźwiękiem, co czyni go niezwykle popularnym w branży. Audacity obsługuje wiele efektów dźwiękowych, takich jak kompresja, reverb oraz equalizacja, co pozwala na zaawansowaną obróbkę nagrań. Dzięki intuicyjnemu interfejsowi użytkownika, użytkownicy mogą łatwo nawigować w programie oraz korzystać z funkcji takich jak wielościeżkowe nagrywanie i edytowanie. Warto również wspomnieć, że Audacity działa na różnych systemach operacyjnych, w tym Windows, macOS oraz Linux, co zapewnia dostępność dla szerszego kręgu użytkowników. Użytkownicy mogą również korzystać z dodatkowych wtyczek, które rozszerzają możliwości programu, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży, gdzie elastyczność i rozszerzalność oprogramowania są kluczowe dla profesjonalnych zastosowań.

Pytanie 7

Kod został napisany w języku JavaScript. W podanej definicji obiektu metodą jest element o nazwie.

var obj1 = {
  czescUlamkowa: 10,
  czescCalkowita: 20,
  oblicz: function() {.....}
}

A. obj1

B. czescUlamkowa

C. czescCalkowita

D. oblicz

W podanym kodzie JavaScript obiekt obj1 zawiera trzy elementy czescUlamkowa czescCalkowita i oblicz Istotnym aspektem definicji obiektów w JavaScript jest możliwość definiowania metod czyli funkcji będących częścią obiektu W podanym obiekcie metoda oblicz zdefiniowana jest jako funkcja przypisana do klucza o tej samej nazwie To właśnie odróżnia metodę od zwykłych właściwości obiektu czyli czescUlamkowa i czescCalkowita które są wartościami liczbowymi Metody w JavaScript są wykorzystywane do wykonywania operacji wewnątrz obiektu co pozwala na manipulację jego danymi i zachowaniami Przykładowo metoda oblicz może służyć do kalkulacji bazującej na innych właściwościach obiektu takich jak czescUlamkowa i czescCalkowita Definiując metody w obiektach uzyskujemy spójność i enkapsulację dzięki czemu obiekt może sam zarządzać swoimi danymi i operacjami Rozumienie metod w kontekście obiektów jest kluczowe zwłaszcza w paradygmacie programowania obiektowego gdzie obiekty mogą posiadać zarówno dane jak i funkcjonalności związane z tymi danymi

Pytanie 8

Jak nazywa się organizacja odpowiedzialna za wyznaczanie standardów dla języka HTML?

A. ISO

B. NASK

C. W3C

D. WYSIWYG

Odpowiedzi ISO, NASK oraz WYSIWYG są niepoprawne w kontekście organizacji zajmującej się ustalaniem standardów dla języka HTML. ISO, czyli Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna, jest globalną organizacją zajmującą się ustalaniem standardów w różnych dziedzinach, takich jak jakości produktów, ale nie koncentruje się na standardach dotyczących technologii webowych. Jej standardy mogą obejmować aspekty techniczne, ale nie są specjalnie ukierunkowane na rozwój języków programowania czy specyfikacji związanych z internetem. NASK, czyli Naukowa i Akademicka Sieć Komputerowa, jest polską organizacją, która skupia się na rozwoju infrastruktury internetowej i usług sieciowych, w tym rejestracji nazw domen, ale nie jest odpowiedzialna za międzynarodowe standardy HTML. Z kolei WYSIWYG, co oznacza 'What You See Is What You Get', to termin odnoszący się do programów edytorskich, które pozwalają na tworzenie treści wizualnych w czasie rzeczywistym, ale nie jest to organizacja ani instytucja zajmująca się standardyzacją języka HTML. W zasadzie WYSIWYG to podejście do edycji treści, a nie struktura organizacyjna. Dlatego żadna z tych odpowiedzi nie odnosi się do kluczowej roli, jaką pełni W3C w kontekście ustalania standardów dla HTML i innych technologii internetowych.

Pytanie 9

W bazie danych dotyczącej pojazdów pole kolor w tabeli samochody może mieć wartości jedynie z definicji lakier. Aby nawiązać relację między tabelami samochody a lakier, należy użyć kwerendy

A. ALTER TABLE samochody ADD FOREIGN KEY kolor REFERENCES lakier;

B. ALTER TABLE lakier ADD FOREIGN KEY (barwa) REFERENCES samochody(kolor);

C. ALTER TABLE samochody ADD FOREIGN KEY barwa REFERENCES samochody.lakier;

D. ALTER TABLE samochody ADD FOREIGN KEY (kolor) REFERENCES lakier(lakierId);

Odpowiedzi, które nie pasują do zapytania, często wynikają z nieporozumienia dotyczącego koncepcji kluczy obcych oraz ich zastosowania w relacyjnych bazach danych. Na przykład, zmiana struktury tabeli lakier przez dodanie klucza obcego do tabeli samochody nie jest zasadne, ponieważ relacja powinna zostać zdefiniowana w tabeli, która zawiera odwołanie do innej tabeli. Klucz obcy powinien znajdować się w tabeli, której dane są uzależnione od innej tabeli, co nie jest spełnione w tej sytuacji. Innym typowym błędem jest niepoprawne odwołanie się do kolumny w kontekście klucza obcego. Użycie "barwa" lub "kolor", jako klucza obcego w niewłaściwy sposób, prowadzi do sytuacji, gdzie nie można skutecznie zapewnić integralności danych. Należy pamiętać, że klucz obcy odnosi się do kolumny, która pełni rolę klucza głównego w innej tabeli, a w przypadku lakier, kluczem głównym jest lakierId. Stosowanie kluczy obcych nie tylko wspomaga zarządzanie danymi, ale również poprawia ich spójność oraz wiarygodność. Praktyki te są fundamentalnym aspektem projektowania baz danych, które powinny być przestrzegane, aby uniknąć nieporozumień w przyszłości.

Pytanie 10

Parametr face w znaczniku <font> jest używany do określenia

A. stylów czcionki

B. rozmiaru czcionki

C. typy czcionki

D. koloru czcionki

Zrozumienie parametrów stylizacji tekstu jest kluczowe w pracy z HTML i często napotyka na nieporozumienia. Wiele osób błędnie interpretuje funkcję parametru <b>face</b> w znaczniku <b><font></b>, co prowadzi do niepoprawnych odpowiedzi. Na przykład, nie jest on używany do określenia barwy czcionki, co jest zadaniem innego parametru, jak 'color'. Barwa czcionki dotyczy estetyki i może być ustawiana niezależnie od samej czcionki. Kolejnym błędnym założeniem jest możliwość korzystania z parametru <b>face</b> do definiowania efektów czcionki, takich jak pogrubienie czy kursywa; te efekty są zwykle osiągane przy użyciu osobnych znaczników lub stylów CSS, takich jak 'font-weight' czy 'font-style'. Wreszcie, pomylenie parametru <b>face</b> z określeniem wielkości czcionki również jest częstym błędem myślowym, ponieważ do tego celu używa się atrybutu 'size', który skoncentrowany jest na rozmiarze tekstu, a nie na jego typie. Warto pamiętać, że precyzyjne zrozumienie tych różnic nie tylko wpływa na jakość tworzonego kodu, ale również na dostępność i estetykę stron internetowych.

Pytanie 11

Jak przy użyciu języka PHP można zapisać w ciasteczku wartość z zmiennej dane na okres jednego dnia?

A. setcookie("dane",$dane,time()+(3600*24))

B. setcookie("dane","dane",0)

C. setcookie("dane",$dane,time())

D. setcookie("dane",$dane,0)

Odpowiedź setcookie("dane", $dane, time() + (3600 * 24)); jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje funkcję setcookie, która pozwala na ustawienie ciasteczka w PHP. W pierwszym argumencie podajemy nazwę ciasteczka, w drugim jego wartość, a w trzecim czasie wygaśnięcia, który jest określony jako aktualny czas (time()) plus 24 godziny w sekundach (3600 sekund w godzinie razy 24). Takie podejście zapewnia, że ciasteczko będzie dostępne przez jeden dzień, co jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie zarządzania stanem użytkownika. Ciasteczka są powszechnie stosowane w aplikacjach webowych do przechowywania danych użytkownika pomiędzy sesjami, co zwiększa komfort korzystania z serwisów. Przykładem może być zapisanie preferencji użytkownika lub informacji o sesji. Warto pamiętać, że przed użyciem setcookie nie może być wysłany żaden HTML, więc ta funkcja powinna być wywoływana przed jakimkolwiek innym kodem, który generuje wyjście.

Pytanie 12

Po wydaniu polecenia użytkownik Jacek będzie mógł

GRANT SELECT, INSERT ON baza1.mojaTabela TO 'Jacek'@'localhost';

A. przeglądać dane w tabeli i wstawiać nowe dane.

B. zmieniać strukturę tabeli i wstawiać nowe dane.

C. usuwać dane z tabeli i przeglądać dane.

D. usuwać tabelę i tworzyć nową.

Twoja odpowiedź jest poprawna. Użytkownik Jacek po wydaniu polecenia SQL 'GRANT SELECT, INSERT ON baza1.mojaTabela TO 'Jacek'@'localhost';' zyskuje możliwość przeglądania (SELECT) oraz wstawiania (INSERT) danych do tabeli 'mojaTabela' znajdującej się w bazie danych 'baza1'. Jest to zgodne ze standardami SQL i dobrymi praktykami zarządzania uprawnieniami w systemach baz danych. Uprawnienie SELECT pozwala na odczyt danych z tabeli, co jest niezbędne do analizy danych, a uprawnienie INSERT umożliwia dodawanie nowych rekordów do tabeli, co jest kluczowe dla utrzymywania aktualności danych. Pamiętaj, że kontrola dostępu do danych jest kluczowym elementem zarządzania bazami danych, zarówno pod względem bezpieczeństwa, jak i zgodności z regulacjami prawnymi.

Pytanie 13

W języku JavaScript zdefiniowano funkcję o nazwie liczba_max, która porównuje trzy liczby naturalne przekazane jako argumenty i zwraca największą z nich. Prawidłowa forma wywołania tej funkcji, razem z przypisaniem jej wyniku, powinna wyglądać następująco

A. liczba_max(a, b, c) = wynik;

B. var wynik = liczba_max(a, b, c);

C. liczba_max(a, b, c);

D. liczba_max(a, b, c, wynik);

Wywołanie funkcji 'liczba_max' w postaci 'var wynik = liczba_max(a, b, c);' jest prawidłowe, ponieważ stosuje syntaksę języka JavaScript do przypisania wartości zwróconej przez funkcję do zmiennej. Zdefiniowana funkcja 'liczba_max' przyjmuje trzy argumenty, które są porównywane, a maksymalna z nich jest zwracana jako wynik. W tym przypadku 'var wynik' tworzy nową zmienną, która przechowuje tę wartość, co jest zgodne z najlepszymi praktykami programowania, gdzie wyniki operacji są przypisywane do zmiennych dla dalszego wykorzystania. Użycie 'var' (lub 'let', 'const' w nowszych wersjach JavaScript) jest kluczowe, aby jasno określić zakres zmiennej. Przykładowo, jeśli a = 5, b = 10, c = 3, to po wywołaniu 'var wynik = liczba_max(a, b, c);', zmienna 'wynik' będzie miała wartość 10. Tego typu konstrukcje są podstawą programowania w JavaScript i są niezwykle przydatne w tworzeniu dynamicznych aplikacji webowych, gdzie operacje na danych są na porządku dziennym.

Pytanie 14

Jakie typy danych w języku C++ służą do reprezentacji liczb zmiennoprzecinkowych?

A. float, long

B. double, short

C. float, double

D. double, bool

Odpowiedź 'float, double' jest poprawna, ponieważ w języku C++ to właśnie te dwa typy danych są używane do reprezentacji liczb rzeczywistych. Typ 'float' (zmienna pojedynczej precyzji) przechowuje liczby rzeczywiste w formacie zmiennoprzecinkowym, co oznacza, że może reprezentować liczby z częściami dziesiętnymi, ale z ograniczoną precyzją – zazwyczaj do 7 miejsc znaczących. Z kolei typ 'double' (zmienna podwójnej precyzji) oferuje znacznie większą precyzję, umożliwiając reprezentację do 15 miejsc znaczących. Stosowanie tych typów jest kluczowe w kontekście obliczeń naukowych, inżynieryjnych oraz wszędzie tam, gdzie precyzyjne operacje na liczbach rzeczywistych są niezbędne, na przykład w obliczeniach dotyczących grafiki komputerowej czy symulacji fizycznych. C++ przestrzega standardów IEEE 754 dla reprezentacji liczb zmiennoprzecinkowych, co sprawia, że te typy danych są zgodne z innymi językami programowania i technologiami. Dlatego wybór 'float' i 'double' jest zgodny z najlepszymi praktykami programistycznymi, które priorytetowo traktują zarówno wydajność, jak i dokładność obliczeń.

Pytanie 15

Aby zdefiniować pole w klasie, do którego dostęp mają wyłącznie metody tej klasy, a które nie jest dostępne dla klas dziedziczących, powinno się zastosować kwalifikator dostępu

A. publiczny.

B. opublikowany.

C. prywatny.

D. chroniony.

Kwalifikator dostępu 'private' jest używany w programowaniu obiektowym do deklarowania pól klasy, które są dostępne wyłącznie w obrębie tej klasy. Oznacza to, że żadne inne klasy, w tym klasy pochodne, nie mają dostępu do tych pól, co sprzyja enkapsulacji, jednej z fundamentalnych zasad programowania obiektowego. Enkapsulacja pozwala na ochronę danych i logiki wewnętrznej obiektu, co zmniejsza ryzyko wystąpienia błędów oraz zwiększa bezpieczeństwo aplikacji. Przykładowo, gdy w klasie 'Samochod' mamy pole 'prędkość', które powinno być modyfikowane jedynie przez metody klasy 'Samochod', zadeklarowanie go jako 'private' uniemożliwia dostęp do tego pola z zewnątrz. Dobre praktyki sugerują unikanie dostępu do pól klasy bezpośrednio, a zamiast tego korzystanie z metod dostępowych (getterów i setterów), co pozwala na wprowadzenie dodatkowych reguł walidacyjnych. W ten sposób zapewniamy większą kontrolę nad tym, jak dane są używane i zmieniane w aplikacji.

Pytanie 16

Do naprawy i optymalizacji bazy danych w MySQL stosuje się polecenie:

A. mysqlslap

B. mysqldump

C. mysqladmin

D. mysqlcheck

Poprawnie wskazujesz mysqlcheck – to właśnie to narzędzie w świecie MySQL służy do sprawdzania, naprawy i optymalizacji tabel oraz całych baz danych. mysqlcheck działa na poziomie serwera MySQL i pozwala wykonywać operacje typu CHECK TABLE, REPAIR TABLE, ANALYZE TABLE i OPTIMIZE TABLE bez konieczności ręcznego wpisywania tych poleceń SQL dla każdej tabeli z osobna. W praktyce administrator lub programista uruchamia mysqlcheck z linii poleceń, podając nazwę bazy lub używając opcji pozwalających przejść po wszystkich bazach, i narzędzie automatycznie sprawdza struktury danych, indeksy oraz próbuje naprawić drobne uszkodzenia. Z mojego doświadczenia jest to jedno z podstawowych narzędzi do bieżącego utrzymania MySQL, szczególnie przy tabelach MyISAM, ale bywa też używane przy InnoDB (głównie do analizowania i optymalizowania). Dobrą praktyką jest okresowe uruchamianie mysqlcheck na środowiskach produkcyjnych poza godzinami szczytu, aby wykryć ewentualne problemy z tabelami, zreorganizować indeksy i poprawić wydajność zapytań. Można je też zintegrować ze skryptami cron, żeby automatycznie raz na jakiś czas robić check/optimize. Ważne jest też używanie odpowiednich opcji, np. --auto-repair, --optimize lub --all-databases, żeby dokładnie sterować tym, co ma być zrobione. W odróżnieniu od narzędzi backupowych mysqlcheck nie służy do kopiowania danych, tylko do utrzymania ich spójności i efektywnej pracy silnika bazodanowego. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami administracji bazami danych, gdzie rozdziela się zadania: osobno narzędzia do kopii zapasowych, osobno do testów wydajności, a osobno do napraw i optymalizacji struktur.

Pytanie 17

Funkcjonalność obejmującą edycję kodu źródłowego, jego kompilację, tworzenie zasobów programu, baz danych i komponentów udostępnia

A. debugger

B. Notpead++

C. PhpMyAdmin

D. środowisko IDE

W tym pytaniu kluczowe jest zrozumienie, że chodzi o narzędzie, które w jednym miejscu łączy edycję kodu, kompilację, tworzenie zasobów programu, pracę z bazami danych i komponentami. Taki zestaw funkcji jest dość rozbudowany i nie zapewni go pojedynczy, prosty program. Częsty błąd polega na myleniu pojedynczej funkcji z pełnym środowiskiem programistycznym. Debugger na przykład jest bardzo ważnym narzędziem, ale jego zadanie to analiza działania programu krok po kroku, ustawianie breakpointów, podgląd wartości zmiennych, stosu wywołań. Debugger zwykle jest tylko jednym z modułów wchodzących w skład większego środowiska IDE. Sam z siebie nie służy ani do pisania kodu w wygodny sposób, ani do zarządzania zasobami aplikacji czy bazą danych. Podobnie Notepad++ to rozbudowany edytor tekstu z podświetlaniem składni, wtyczkami, możliwością pracy na wielu plikach. Jednak to nadal tylko edytor, a nie pełne IDE. Nie posiada natywnego systemu kompilacji projektów, zaawansowanego zarządzania projektem, integracji z kompilatorami i budowaniem całych rozwiązań w sposób typowy dla środowisk programistycznych. Oczywiście da się w nim pisać kod, ale cała reszta procesu programowania spada na użytkownika i zewnętrzne narzędzia. PhpMyAdmin z kolei jest narzędziem stricte bazodanowym, webowym interfejsem do zarządzania serwerem MySQL/MariaDB. Umożliwia tworzenie i modyfikowanie tabel, wykonywanie zapytań SQL, eksport i import danych. Nie służy do edycji kodu źródłowego aplikacji ani do kompilacji programów. Czasem pojawia się tu typowe złudzenie: skoro narzędzie ma coś wspólnego z bazami danych albo kodem, to może „załatwia wszystko”. W praktyce każda z tych aplikacji realizuje tylko wycinek funkcjonalności opisanej w pytaniu. Pełny zestaw: edycja, kompilacja, zasoby, bazy i komponenty – to domena środowisk IDE, które integrują wiele narzędzi w jednym spójnym interfejsie, zgodnie z dobrymi praktykami pracy programisty.

Pytanie 18

W JavaScript metoda getElementById odnosi się do

A. klasy zdefiniowanej w CSS

B. znacznika HTML o wskazanym id

C. znacznika HTML o podanej nazwie klasy

D. zmiennej numerycznej

Metoda getElementById w JavaScript jest kluczowym narzędziem do interakcji z modelowaniem DOM (Document Object Model). Służy do uzyskiwania dostępu do pojedynczego elementu HTML na podstawie jego atrybutu id, co jest zgodne z zasadą unikalności identyfikatorów w dokumencie HTML. Dzięki temu programiści mogą stosunkowo łatwo manipulować pojedynczymi elementami, co jest istotne w dynamicznych aplikacjach internetowych. Przykładem zastosowania tej metody może być zmiana tekstu w elemencie <h1>, gdzie używamy getElementById('myHeader').innerHTML = 'Nowy nagłówek';. Zgodnie z dobrymi praktykami, powinno się unikać używania zduplikowanych id w dokumencie, aby zapewnić, że metoda ta zawsze zwraca jeden, a nie wiele elementów. Warto również pamiętać, że w przypadku braku elementu o podanym id, metoda zwróci null, co powinno być uwzględnione w logice aplikacji, aby uniknąć błędów. Użycie tej metody jest standardem w programowaniu JavaScript i stanowi fundament dla wielu bardziej zaawansowanych technik manipulacji DOM.

Pytanie 19

Według zasad walidacji HTML5, jakie jest prawidłowe użycie znacznika hr?

A. </hr?>

B. </ hr>

C. </ hr />

D. <hr>

Znacznik <hr> to taki prosty element w HTML5, który robi poziomą linię na stronie. Używa się go często do oddzielania różnych sekcji w tekście, co sprawia, że wszystko wygląda bardziej przejrzyście. Co ciekawe, to znacznik samodzielny, więc nie potrzebuje zamknięcia, a dodatkowo w HTML5 nie musimy dodawać znaku '/' na końcu, co czyni go lżejszym w użyciu. Jak użyjemy <hr>, to przeglądarki wiedzą, co z tym zrobić, a to ważne, żeby strona wyglądała spójnie. Moim zdaniem, świetnie działa w artykułach, bo gdy oddziela różne części, to czytelnik łatwiej się w tym odnajduje. No i nie zapominajmy o dostępności – ludzie, którzy korzystają z technologii wspomagających, też lepiej zrozumieją, co się dzieje na stronie dzięki takim znacznikom.

Pytanie 20

W CSS zastosowano stylowanie elementu listy, przy czym żadne inne style CSS nie zostały ustalone. Użyte stylowanie spowoduje, że

li :hover { color: Maroon; }

A. Teksty wszystkich elementów, którym nadano id „hover”, będą w kolorze Maroon.

B. Wszystkie teksty elementów listy będą w kolorze Maroon.

C. Kolor Maroon będzie dotyczył co drugiego elementu listy.

D. Po najechaniu kursorem na element listy, kolor tekstu zmieni się na Maroon.

Twoja odpowiedź jest na pewno trafna, bo reguła CSS li:hover { color: Maroon; } działa w kontekście pseudo-klasy :hover. To znaczy, że jak najedziesz kursorem na element listy (li), to jego kolor tekstu zmienia się na Maroon. Fajnie, że to wiesz! Takie podejście jest zgodne z zasadami CSS, które pozwalają na dynamiczne zmiany wyglądu elementów, gdy użytkownik z nimi interaguje. Na przykład, jeżeli masz listę z elementami <li>, to najeżdżając na nie, kolor tekstu zmienia się na Maroon. To może naprawdę poprawić użytkowanie strony i wyróżnić ważne elementy w interfejsie. Używanie pseudo-klas, jak :hover, to standard w projektowaniu stron, które są responsywne i interaktywne, co znacznie podnosi komfort przeglądania.

Pytanie 21

Zdarzenie JavaScript onmousedown występuje, gdy

A. został wciśnięty dowolny klawisz myszy komputerowej na danym elemencie.

B. wskaźnik myszy komputerowej znalazł się w obrębie obiektu.

C. wskaźnik myszy komputerowej wyszedł poza obręb obiektu.

D. został naciśnięty dwa razy klawisz myszy komputerowej.

W tym pytaniu wszystkie niepoprawne odpowiedzi kręcą się wokół podobnego nieporozumienia: pomieszania różnych zdarzeń myszy dostępnych w JavaScript. Przeglądarka rozróżnia bardzo precyzyjnie momenty, kiedy kursor wchodzi w obszar elementu, kiedy go opuszcza, kiedy przycisk jest naciskany, kiedy jest puszczany i kiedy nastąpiło faktyczne kliknięcie lub podwójne kliknięcie. Każda z tych sytuacji ma swój osobny event i warto to mieć poukładane w głowie, bo inaczej łatwo dobrać złe zdarzenie do danego efektu na stronie. Pojawienie się kursora myszy w obrębie elementu nie ma nic wspólnego z onmousedown. Do tego służą zdarzenia onmouseover i onmouseenter, a do opuszczenia obszaru onmouseout lub onmouseleave. Typowy błąd to myślenie w stylu „skoro coś się dzieje z myszą nad elementem, to pewnie onmousedown”, ale specyfikacja DOM Events bardzo jasno definiuje, że mousedown dotyczy tylko fizycznego naciśnięcia przycisku, a nie samego ruchu wskaźnika. Równie mylące bywa utożsamianie onmousedown z podwójnym kliknięciem. Podwójne kliknięcie ma własne zdarzenie ondblclick i jest generowane dopiero, gdy przeglądarka wykryje dwa szybkie kliknięcia pod rząd w krótkim odstępie czasu. Owszem, technicznie przy podwójnym kliknięciu pojawią się dwa mousedown i dwa mouseup, ale to nie znaczy, że mousedown „oznacza” podwójne kliknięcie. To tylko jeden z niższopoziomowych eventów, na podstawie których przeglądarka składa wyższy poziom interakcji. Koncepcja, że onmousedown występuje w momencie wyjścia kursora poza element, też wynika z pomieszania pojęć – za takie sytuacje odpowiadają właśnie zdarzenia typu mouseout, a nie mousedown. Z mojego doświadczenia takie błędy biorą się z patrzenia na zdarzenia bardziej „intuicyjnie” niż zgodnie ze specyfikacją. Dlatego dobrą praktyką jest zapamiętanie prostego schematu: mousedown – fizyczne naciśnięcie przycisku na elemencie, mouseup – puszczenie, click – pełne kliknięcie, dblclick – dwa kliknięcia, mouseover/mouseout – wejście i wyjście kursora. Dopiero mając to w głowie, można świadomie dobierać właściwe zdarzenie do działania, którego potrzebujesz na stronie.

Pytanie 22

Jaki jest efekt wielokrotnego wykonywania kodu PHP?

if (!isset($_COOKIE["ciastko"]))
     $zm = 1;
  else
     $zm = intval($_COOKIE["ciastko"]) + 1;
setcookie("ciastko", $zm);

A. dodanie danych do ciasteczka tylko przy pierwszym wejściu na stronę

B. zliczanie liczby wizyt na stronie

C. pokazanie ciasteczka z zapisanym parametrem

D. zapisanie do ciasteczka wartości 1 przy każdym odświeżeniu witryny

W pytaniu zawarto kilka opcji związanych z działaniem ciasteczek w PHP. Pierwsza z nich mówi o wyświetleniu ciasteczka z zapisaną zmienną co nie jest zgodne z kodem, który nie zawiera żadnej funkcji wyświetlającej jak echo. Ciasteczka służą do przechowywania danych po stronie klienta i mogą być wykorzystywane do wielu celów, ale ich wyświetlenie nie jest bezpośrednim efektem działania kodu. Druga opcja wspomina o zapisaniu danych do ciasteczka tylko przy pierwszym uruchomieniu strony. Jest to częściowa prawda, ponieważ pierwsze uruchomienie inicjuje ciasteczko, ale przy każdej kolejnej wizycie liczba odwiedzin jest aktualizowana a nie pozostaje stała. Ostatnia z niepoprawnych odpowiedzi sugeruje, że za każdym odświeżeniem zapisuje się wartość 1, co jest błędne ponieważ kod zwiększa wartość o 1 przy każdym odświeżeniu strony. Typowym błędem myślowym jest założenie, że ciasteczka są statyczne lub że ich funkcjonalność jest ograniczona do prostego przechowywania danych bez logiki związanej z ich aktualizacją czy modyfikacją w ramach sesji użytkownika. Ciasteczka są elastycznym narzędziem, które może być używane w wielu zaawansowanych scenariuszach, jednak ich manipulacja musi być dobrze zrozumiana by uniknąć nieprawidłowych wniosków czy implementacji.

Pytanie 23

Na ilustracji przedstawiono projekt struktury bloków strony internetowej. Przy założeniu, że bloki są realizowane przy użyciu znaczników sekcji, ich stylizacja w CSS, poza określonymi szerokościami dla bloków: 1, 2, 3, 4 (blok 5 nie ma przypisanej szerokości), powinna obejmować właściwość

A. clear: both dla bloku 5 oraz float: left dla pozostałych bloków

B. clear: both dla bloku 5 oraz float: left tylko dla bloków 1 i 2

C. clear: both dla wszystkich bloków

D. float: left dla wszystkich bloków

Czwarta odpowiedź jest na miejscu, bo dzięki float: left dla bloków 1, 2, 3 i 4, te elementy będą się ładnie ustawiać w linii, zgodnie z ich szerokością. Potem, z clear: both dla bloku 5, unikniesz sytuacji, gdy nachodzi on na inne pływające bloki i pojawi się poniżej nich. Wiesz, float często stosuje się do robienia układów, gdzie elementy muszą być obok siebie. Ale float ma to do siebie, że nie wpływa na rodziców, co czasami sprawia, że wszystko może się zdezorganizować, jeśli nie użyjesz clear. To też jest ważne, bo clear mówi, które elementy nie powinny nachodzić na te pływające - dzięki temu wszystko jest uporządkowane. Dobrze jest to wykorzystać, na przykład, gdy chcesz zrobić kolumny na stronie. Generalnie, stosowanie float jest jak najbardziej w porządku, ale musi iść w parze z clear, żeby strona była czytelna i dobrze zorganizowana, zgodnie ze standardami HTML i CSS.

Pytanie 24

Zgodnie z wytycznymi WCAG 2.x na poziomie AA minimalny kontrast tekstu (o standardowym rozmiarze) do tła, spełniający wymogi dostępności serwisu WWW dla osób z ograniczoną percepcją wzrokową wynosi

A. 4,5 : 1

B. 1,5 : 1

C. 2,5 : 1

D. 2,0 : 1

Poprawna jest wartość 4,5 : 1, bo dokładnie taki minimalny współczynnik kontrastu dla tekstu o standardowym rozmiarze określają wytyczne WCAG 2.0 i 2.1 na poziomie AA (kryterium sukcesu 1.4.3 „Contrast (Minimum)”). Chodzi tu o kontrast pomiędzy kolorem tekstu a kolorem tła, liczony jako stosunek jasności (luminancji względnej) tych dwóch kolorów. Im wyższy współczynnik, tym większa różnica i tym łatwiej odczytać treść osobom z osłabionym wzrokiem, np. z zaćmą, jaskrą czy po prostu osobom starszym. Moim zdaniem to jest jedna z najważniejszych zasad dostępności, bo dotyczy absolutnej podstawy – czy w ogóle da się tekst przeczytać bez wysiłku. W praktyce oznacza to, że np. jasnoszary tekst na białym tle, który „ładnie wygląda” w projekcie graficznym, bardzo często nie spełnia 4,5 : 1 i jest po prostu nieczytelny. Z kolei klasyczne połączenie #000000 (czarny) na #FFFFFF (biały) ma kontrast 21 : 1, czyli znacznie powyżej wymaganego minimum. Warto pamiętać, że dla większego tekstu (min. 18 px lub 14 px pogrubiony) próg jest niższy – 3 : 1, ale w pytaniu mowa wyraźnie o tekście standardowym. W codziennej pracy dobrze jest używać automatycznych narzędzi (np. WebAIM Contrast Checker, wtyczki do przeglądarek, funkcje w Figma/Adobe XD), które potrafią policzyć kontrast na podstawie kodów kolorów w formacie HEX lub RGB i od razu powiedzą, czy mamy poziom AA, czy nie. Z mojego doświadczenia przy tworzeniu serwisów WWW najlepiej od razu w fazie projektowania UI przyjąć zasadę: wszystkie podstawowe teksty (paragrafy, linki, etykiety formularzy) muszą mieć przynajmniej 4,5 : 1. To ułatwia życie front-endowcom i zmniejsza ryzyko, że podczas audytu dostępności trzeba będzie zmieniać całą paletę barw. Dobrą praktyką jest też zapisanie tych wymogów w design systemie lub w style guide, żeby każdy w zespole (grafik, front-end, product owner) rozumiał, że kontrast to nie „opcja estetyczna”, tylko wymóg dostępności i często także wymóg prawny.

Pytanie 25

Jakie będzie działanie po naciśnięciu przycisku oznaczonego jako "niebieski", który uruchamia podany kod JavaScript?

<p id="para1">Przykładowy tekst</p><p> i skrypt</p>
<button onClick="changeColor('blue');">niebieski</button>

<script type="text/javascript">
function changeColor(newColor)
{
var elem = document.getElementById("para1");
elem.style.color = newColor;
}
</script>

A. Zmiana koloru tekstu "Przykładowy tekst" na niebieski

B. Zmiana barwy przycisku na niebieski

C. Zmiana koloru tekstu "i skrypt" na niebieski

D. Zmiana koloru tekstu "Przykładowy tekst i skrypt" na niebieski

Przy analizie działania kodu przedstawionego w pytaniu istotne jest zrozumienie jak JavaScript oddziałuje z elementami DOM (Document Object Model). Istnieje powszechne nieporozumienie polegające na założeniu że funkcje JavaScript automatycznie działają na wszystkie elementy o podobnej treści. W rzeczywistości kod używa metody document.getElementById która jednoznacznie identyfikuje element na podstawie jego unikalnego Id. W omawianym przypadku odnosi się to do elementu paragrafu z identyfikatorem para1. Pozostałe fragmenty tekstu takie jak i skrypt nie są objęte tym działaniem gdyż nie są częścią identyfikowanego elementu. Popularnym błędem jest również zakładanie że przycisk zmienia swój własny kolor styli po naciśnięciu co w tym przypadku nie ma miejsca ponieważ kod bezpośrednio modyfikuje jedynie własności stylu określonego elementu przez jego Id. Warto zwrócić uwagę że dla złożonych manipulacji DOM w kontekście większych aplikacji webowych używa się bardziej zaawansowanych technik jak selektory CSS lub biblioteki takie jak jQuery które umożliwiają selekcję wielu elementów jednocześnie. Zrozumienie tych podstawowych zasad jest kluczowe dla poprawnego rozumienia i implementacji funkcji JavaScript w nowoczesnych aplikacjach webowych i zgodne z najlepszymi praktykami w branży.

Pytanie 26

Aby zweryfikować konfigurację w pliku php.ini, można uruchomić skrypt PHP, który zawiera zapis

A. <?php phpinfo(); ?>

B. <?php echo phpversion(); ?>

C. <?php ini_set(); ?>

D. <?php phpcredits(); ?>

Odpowiedź <?php phpinfo(); ?> jest poprawna, ponieważ funkcja phpinfo() generuje szczegółowy raport na temat konfiguracji PHP, w tym informacje o zainstalowanych rozszerzeniach, wersji PHP, oraz ustawieniach w pliku php.ini. W praktyce, ta funkcja jest niezwykle przydatna przy diagnozowaniu problemów związanych z konfiguracją serwera, ponieważ dostarcza pełen wgląd w aktualne ustawienia środowiska, co pozwala na szybkie zidentyfikowanie ewentualnych niezgodności. Przykładem zastosowania może być sytuacja, w której programista chce sprawdzić, czy określone rozszerzenie PHP jest aktywne lub jakie są wartości domyślne dla różnych dyrektyw, takich jak memory_limit czy upload_max_filesize. Dobrą praktyką w sytuacjach produkcyjnych jest ograniczenie dostępu do skryptów wywołujących phpinfo(), aby nie ujawniać wrażliwych informacji o serwerze osobom nieupoważnionym. Myśląc o bezpieczeństwie aplikacji, warto usunąć takie skrypty po zakończeniu diagnostyki.

Pytanie 27

W języku PHP funkcja trim służy do

A. usuwania białych znaków lub innych określonych w parametrze znaków z obu końców tekstu

B. porównywania dwóch tekstów i wyświetlania ich wspólnej części

C. podawania długości tekstu

D. redukcji tekstu o liczbę znaków określoną w parametrze

Funkcja <i>trim</i> w języku PHP ma na celu usuwanie białych znaków oraz innych znaków, które są określone w jej parametrach, z obu końców napisu. To niezwykle przydatne narzędzie w programowaniu, szczególnie podczas przetwarzania danych wejściowych, gdzie użytkownicy mogą nieświadomie dodawać zbędne spacje, tabulatory lub nowe linie. Na przykład, gdy przetwarzamy dane formularzy, może się zdarzyć, że użytkownik wprowadzi swoje imię z dodatkowymi spacjami na początku lub końcu. Użycie <i>trim</i> pozwala na zapewnienie, że dane będą miały odpowiednią formę przed dalszym przetwarzaniem, co jest kluczowe w kontekście walidacji i normalizacji danych. Dodatkowo, funkcja ta wspiera podawanie własnych znaków do usunięcia, co czyni ją bardzo elastycznym narzędziem w codziennym programowaniu. Używanie <i>trim</i> jako standardowej praktyki przy obróbce danych tekstowych jest rekomendowane przez wielu ekspertów, ponieważ zwiększa to jakość i spójność przetwarzanych informacji.

Pytanie 28

Czym jest proces normalizacji tabel w kontekście baz danych?

A. wprowadzenie nowych rekordów do bazy

B. analiza i optymalizacja bazy danych

C. wyłącznie stworzenie tabel oraz relacji w bazie

D. wizualizacja struktury bazy danych

Podczas analizy niepoprawnych odpowiedzi, istotne jest zrozumienie, dlaczego niektóre koncepcje są mylone z procesem normalizacji. Odpowiedzi sugerujące dodawanie rekordów do bazy oraz graficzne przedstawienie bazy nie mają związku z normalizacją, która koncentruje się na organizacji istniejących danych w sposób redukujący ich duplikację. Proces dodawania rekordów odnosi się do operacji DML (Data Manipulation Language) w SQL, podczas gdy normalizacja jest bardziej związana z teorią projektowania baz danych. Odpowiedź sugerująca, że normalizacja dotyczy jedynie tworzenia tabel i relacji, ignoruje złożoność tego procesu. Tworzenie tabel to tylko jeden z kroków w procesie normalizacji, który obejmuje również identyfikację zależności między danymi oraz eliminację niepożądanych redundancji. Niezrozumienie tego może prowadzić do nieefektywnej struktury bazy danych, co w perspektywie czasu skutkuje trudnościami w zarządzaniu danymi. Natomiast stwierdzenie, że normalizacja odnosi się jedynie do optymalizacji bazy danych, pomija jej fundamentalne założenia dotyczące integralności danych oraz eliminacji anomalii, które są kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania systemów bazodanowych. W ten sposób można zauważyć, że mylenie tych pojęć prowadzi do błędnych wniosków na temat podstawowych zasad projektowania baz danych.

Pytanie 29

Efekt przedstawiony w filmie powinien być zdefiniowany w selektorze

A. td, th { background-color: Pink; }

B. tr { background-color: Pink; }

C. tr:active { background-color: Pink; }

D. tr:hover { background-color: Pink; }

Poprawny selektor to tr:hover { background-color: Pink; }, bo dokładnie opisuje sytuację pokazaną na filmie: efekt pojawia się dopiero po najechaniu kursorem na cały wiersz tabeli. Pseudo-klasa :hover w CSS służy właśnie do definiowania stylów w momencie, gdy użytkownik „najeżdża” myszką na dany element. Jeśli więc chcemy, żeby podświetlał się cały rząd tabeli, logiczne i zgodne z dobrymi praktykami jest przypięcie efektu do znacznika tr, a nie do pojedynczych komórek. W praktyce taki zapis stosuje się bardzo często w interfejsach webowych: w panelach administracyjnych, listach zamówień, tabelach z uczniami, produktami, logami systemowymi itd. Dzięki temu użytkownik łatwiej śledzi, który wiersz właśnie ogląda. To niby detal, ale z punktu widzenia UX robi sporą różnicę. Z mojego doświadczenia to jeden z tych prostych trików CSS, które od razu poprawiają „odczuwalną” jakość strony. Ważne jest też to, że :hover jest częścią standardu CSS (opisane m.in. w specyfikacji CSS Selectors Level 3/4) i działa w praktycznie wszystkich współczesnych przeglądarkach. Nie trzeba do tego żadnego JavaScriptu, żadnych skomplikowanych skryptów – czysty CSS. Dobrą praktyką jest również używanie bardziej stonowanych kolorów niż Pink w prawdziwych projektach, np. #f5f5f5 albo lekki odcień niebieskiego, tak żeby kontrast był czytelny i nie męczył wzroku. Warto też pamiętać, że podobny mechanizm możesz zastosować na innych elementach: np. a:hover dla linków, button:hover dla przycisków czy nawet div:hover dla całych kafelków w layoutach. Kluczowe jest to, żeby pseudo-klasa :hover była przypięta dokładnie do tego elementu, który ma reagować na interakcję użytkownika.

Pytanie 30

Aby za pomocą CSS zdefiniować przedstawione na rysunku opływanie obrazu tekstem należy w stylu obrazu wprowadzić zapis

A. table: left;

B. float: left;

C. clear: both;

D. float: right;

Gratulacje, Twoja odpowiedź jest prawidłowa! Właściwość CSS 'float' z wartością 'right' jest kluczowa, gdy chcemy, aby obraz był przesunięty na prawą stronę, a tekst opływał obraz od lewej strony. Jest to zgodne ze standardami tworzenia stron internetowych i jest dobrą praktyką, aby uzyskać czysty i profesjonalny wygląd strony. Właściwość 'float' jest niezwykle ważna w kontekście układu strony, pozwala na manipulację elementami i ich pozycją względem siebie. Wartością tej właściwości, oprócz 'right', może być także 'left' lub 'none', które odpowiednio spowodują opływanie obrazu przez tekst z prawej strony lub uniemożliwią opływanie. Pamiętaj, że umiejętność manipulacji tekstem i obrazami jest kluczowa do tworzenia atrakcyjnych i funkcjonalnych stron internetowych.

Pytanie 31

Kod umieszczony w ramce tworzy tabelę, która zawiera

A. dwa wiersze i jeden słupek

B. jeden wiersz i dwa słupki

C. jeden wiersz i jeden słupek

D. dwa wiersze i dwa słupki

Podany kod HTML tworzy tabelę z jednym wierszem i dwoma kolumnami ponieważ w strukturze tabeli element <tr> definiuje wiersz a element <td> definiuje komórkę w tym wierszu. W tym przypadku kod zawiera jeden element <tr> co wskazuje na pojedynczy wiersz oraz dwa elementy <td> co oznacza że w tym wierszu znajdują się dwie kolumny. Tego typu struktura jest powszechnie wykorzystywana do przedstawiania danych w formie tabelarycznej co jest standardową praktyką w web developmencie. Tabele HTML są kluczowym elementem w projektowaniu stron internetowych gdyż pozwalają na uporządkowane prezentowanie informacji często używane do tworzenia harmonogramów porównań czy formularzy. Ważne jest aby pamiętać o poprawnym zamykaniu znaczników oraz przestrzeganiu hierarchii struktury tabeli co zapewnia jej poprawne wyświetlanie w przeglądarkach. Dobrą praktyką jest również stosowanie zewnętrznych arkuszy CSS do stylizacji tabel co pozwala na oddzielenie struktury od prezentacji i ułatwia zarządzanie wyglądem strony. Znajomość i umiejętność tworzenia tabel jest niezbędna dla każdego web dewelopera ponieważ tabele stanowią fundamentalny element organizacji danych w HTML.

Pytanie 32

W CSS należy ustawić tło dokumentu na obraz rys.png, który powinien się powtarzać tylko w poziomie. Którą definicję trzeba przypisać selektorowi body?

A. {background-image: url("rys.png"); background-repeat: repeat-x;}

B. {background-image: url("rys.png"); background-repeat: repeat;}

C. {background-image: url("rys.png"); background-repeat: repeat-y;}

D. {background-image: url("rys.png"); background-repeat: round;}

Wybrana odpowiedź {background-image: url("rys.png"); background-repeat: repeat-x;} jest poprawna, ponieważ dokładnie definiuje sposób wyświetlania tła w dokumencie HTML. W języku CSS, właściwość background-image ustala źródło obrazu, który ma być użyty jako tło, a background-repeat kontroluje, jak ten obraz się powtarza. Ustawienie repeat-x sprawia, że obraz będzie powtarzany tylko w poziomie, co oznacza, że będzie się ukazywał wielokrotnie od lewej do prawej, ale nie będzie powtarzany w pionie. Taki sposób wyświetlania tła jest przydatny w wielu kontekstach, na przykład w projektowaniu stron internetowych, gdzie chcemy uzyskać efekt pasów lub linii w poziomie, bez nadmiaru treści w pionie. Szereg dobrych praktyk w CSS wskazuje, że należy dbać o efektywność i estetykę, a odpowiednie powtarzanie tła może znacząco wpłynąć na wizualną atrakcyjność strony. Ponadto, użycie właściwego formatu URL i umiejętne stosowanie obrazów tła może poprawić doświadczenia użytkowników, podczas gdy nieodpowiednie podejście może prowadzić do problemów z wydajnością, szczególnie na urządzeniach mobilnych, gdzie ładowanie zbyt dużych lub nieoptymalnych obrazów może obniżyć responsywność strony.

Pytanie 33

Określ rezultat wykonania skryptu stworzonego w języku PHP

A. C

B. A

C. B

D. D

Odpowiedzi B, C i D są niepoprawne z kilku powodów związanych z błędnym zrozumieniem działania funkcji asort() w PHP. Po pierwsze, funkcja ta sortuje tablicę według wartości w porządku rosnącym, ale co ważne, zachowuje oryginalne klucze. Odpowiedź B ukazuje tablicę z kluczami zresetowanymi do wartości całkowitych, co wskazuje na zastosowanie innej funkcji sortującej jak sort() zamiast asort(). Taki wynik wskazuje brak zrozumienia kluczowej cechy asort(), która jest istotna w pracy z tablicami asocjacyjnymi, gdzie zachowanie kluczy jest konieczne do prawidłowego odwzorowania danych. W odpowiedzi C klucze są także zresetowane, a wartości są w niewłaściwej kolejności, co mogłoby sugerować użycie sort() na tablicy o zmienionym indeksowaniu. Odpowiedź D pokazuje tablicę posortowaną poprawnie, ale w niewłaściwej kolejności, co sugeruje błędne użycie funkcji sortującej, być może zakładające odwrotną kolejność lub błędne przypisanie wartości. Kluczowe jest zrozumienie, jak różne funkcje sortujące w PHP wpływają na klucze i wartości tablic, aby unikać takich błędów i poprawnie wykorzystywać funkcje jak asort() do manipulacji danymi w kontekście ich praktycznego zastosowania, jak konfigurowanie ustawień czy analiza danych, gdzie zachowanie oryginalnych kluczy jest kluczowe. Niewłaściwe zastosowanie może prowadzić do błędnych interpretacji danych i problemów z zachowaniem integralności aplikacji.

Pytanie 34

void wypisz(int n) {
    for (int i = 1; i <= n; i++) {
        System.out.println("Wykonanie operacji po raz " + i);
    }
    System.out.println("Wykonanie kolejnej operacji!");
}

Złożoność obliczeniowa prezentowanego kodu wynosi:

A. O(1)

B. O(n²)

C. O(n!)

D. O(n)

W tym zadaniu kluczowe jest zauważenie, że jedynym fragmentem kodu, który realnie „rośnie” wraz ze wzrostem n, jest pętla for. Pętla wykonuje się od i = 1 do i <= n, czyli dokładnie n razy. W każdej iteracji wykonywana jest jedna instrukcja wypisania tekstu na konsolę: System.out.println("Wykonanie operacji po raz " + i);. To jest stały zestaw operacji w każdej iteracji, nie pojawia się żadna zagnieżdżona pętla, żadne rekurencyjne wywołania ani inne konstrukcje, które by powodowały większy wzrost liczby operacji. Z tego powodu całkowita liczba operacji tego algorytmu jest proporcjonalna do n, a w notacji dużego O zapisujemy to jako O(n). Dodatkowe wywołanie System.out.println("Wykonanie kolejnej operacji!"); po zakończeniu pętli ma z punktu widzenia złożoności asymptotycznej znaczenie stałe – to jest jedna instrukcja, więc dokładamy tylko +1 do liczby operacji. Standardowo w analizie algorytmów takie stałe pomijamy, bo interesuje nas zachowanie dla bardzo dużych n. W praktyce taki schemat O(n) pojawia się non stop: przechodzenie po elementach tablicy, listy, sprawdzanie każdego rekordu z pliku, proste filtrowanie danych. Moim zdaniem warto wyrobić sobie nawyk: widzisz pojedynczą pętlę, bez dodatkowych zagnieżdżeń i bez skoków zależnych od innych zmiennych – bardzo często będzie to właśnie złożoność liniowa. W dobrych praktykach projektowania algorytmów przyjmuje się, że O(n) jest zazwyczaj akceptowalne dla sporych danych, bo czas rośnie wprost proporcjonalnie do liczby elementów. Dopiero gdy pojawiają się pętle w pętlach, trzeba się bardziej martwić o wydajność. Warto też pamiętać, że operacja wejścia/wyjścia (I/O), jak wypisywanie na konsolę, jest w rzeczywistości dość kosztowna, ale w analizie teoretycznej zakładamy, że to jedna jednostkowa operacja na iterację. Dzięki temu możemy porównywać różne algorytmy w sposób ogólny, niezależny od konkretnej maszyny czy implementacji.

Pytanie 35

Została stworzona baza danych z tabelą podzespoły, która zawiera pola: model, producent, typ, cena. Aby uzyskać listę wszystkich modeli pamięci RAM od firmy Kingston uporządkowanych od najniższej do najwyższej ceny, należałoby użyć kwerendy:

A. SELECT model FROM podzespoły WHERE typ='RAM' OR producent='Kingston' ORDER BY cena DESC

B. SELECT model FROM podzespoły WHERE typ='RAM' AND producent='Kingston' ORDER BY cena DESC

C. SELECT model FROM producent WHERE typ='RAM' OR producent='Kingston' ORDER BY podzespoły ASC

D. SELECT model FROM podzespoły WHERE typ='RAM' AND producent='Kingston' ORDER BY cena ASC

Wybrana kwerenda jest poprawna, ponieważ dokładnie spełnia wymagania zadania. Użycie klauzuli SELECT do wyboru pola 'model' z tabeli 'podzespoły' pozwala na uzyskanie właściwych informacji. Warunek WHERE ogranicza wyniki do tych, które dotyczą pamięci RAM (typ='RAM') oraz producenta Kingston (producent='Kingston'). Kluczowym elementem tej kwerendy jest zastosowanie ORDER BY cena ASC, które sortuje wyniki według ceny w porządku rosnącym, co jest zgodne z wymaganiem wyświetlenia modeli od najtańszej do najdroższej. Przykłady zastosowania takiej kwerendy mogą obejmować systemy zarządzania zapasami, gdzie klienci poszukują najlepszych ofert, czy aplikacje e-commerce, które chcą dostarczyć użytkownikom najbardziej korzystne opcje zakupowe. Stosowanie jasnych i precyzyjnych kwerend SQL, według dobrych praktyk branżowych, jest kluczowe dla wydajności i przejrzystości danych.

Pytanie 36

Wskaż, który z poniższych jest poprawnym zapisem zmiennej w języku JavaScript.

A. const var-name = 10;

B. let variableName = 10;

C. var 2nameVar = 10;

D. var $name@ = 10;

W języku JavaScript deklaracja zmiennej przy użyciu słowa kluczowego <code>let</code> jest obecnie jedną z najczęściej stosowanych praktyk. Ma ona na celu stworzenie zmiennej o zasięgu blokowym, co oznacza, że zmienna jest dostępna tylko w obrębie bloku kodu, w którym została zadeklarowana. To podejście pozwala na bardziej elastyczne i bezpieczne zarządzanie zmiennymi w kodzie, minimalizując ryzyko błędów związanych z niezamierzonym nadpisywaniem wartości. Zmienna <code>variableName</code> jest poprawnie zapisana zgodnie z konwencjami JavaScript: zaczyna się od litery i składa się wyłącznie z liter oraz cyfr. Wartość 10 przypisana do tej zmiennej to liczba całkowita. Deklaracja <code>let</code> jest preferowana w stosunku do <code>var</code> z uwagi na lepsze zarządzanie zasięgiem i uniknięcie problemów związanych z hoistingiem. Ponadto, stosowanie jasnych i opisowych nazw zmiennych, jak <code>variableName</code>, jest dobrą praktyką programistyczną, ułatwiającą zrozumienie i utrzymanie kodu.

Pytanie 37

Kolor zaprezentowany na ilustracji, zapisany w modelu RGB, w formacie szesnastkowym będzie określony w następujący sposób

A. 77A1C1

B. 76A3C1

C. 71A0B2

D. 77A0C1

Kolor w modelu RGB zapisany jako 119 160 193 odpowiada wartości szesnastkowej 77A0C1. W systemie RGB każda z trzech składowych kolorów czerwonego zielonego i niebieskiego jest reprezentowana przez wartość od 0 do 255. Przy konwersji do systemu szesnastkowego używamy par znaków dla każdej z wartości. Dla wartości 119 uzyskujemy 77 dla 160 otrzymujemy A0 a dla 193 wynik to C1. Sumując te wartości uzyskujemy kod 77A0C1 który jest szeroko stosowany w projektach graficznych i webowych. W praktyce znajomość zapisu szesnastkowego jest niezbędna w branży IT zwłaszcza w web designie oraz przy tworzeniu interfejsów użytkownika. Standardem jest wykorzystywanie tego zapisu w stylach CSS gdzie precyzyjne określenie koloru ma kluczowe znaczenie dla estetyki i funkcjonalności projektu. Prawidłowy dobór i zapis kolorów wpływa na UX i branding dlatego znajomość sposobów konwersji i czytania kolorów w różnych systemach jest kluczowa dla profesjonalistów w tej dziedzinie.

Pytanie 38

Którą czynność gwarantującą poprawne wykonanie przedstawionego kodu Java Script, należy wykonać przed pętlą?

var text;
 for ( var i = 0; i < tab.length; i++ ) {
   text += tab[i] + "<br>";
 }

A. Sprawdzić rozmiar tabeli tab.

B. Zainicjować zmienną text.

C. Sprawdzić czy text j est typu znakowego.

D. Zadeklarować zmienną i.

Wygląda na to, że odpowiedź nie była poprawna. Pozostałe opcje, tj. 'Sprawdzić czy text j est typu znakowego', 'Zadeklarować zmienną i', 'Sprawdzić rozmiar tabeli tab', nie są bezpośrednio związane z poprawnym wykonaniem kodu przedstawionego w pętli. Chociaż wszystkie te działania mogą być istotne w różnych kontekstach programowania, w tym przypadku żadne z nich nie gwarantuje poprawnego wykonania kodu. Deklaracja zmiennej 'i' czy sprawdzenie rozmiaru tabeli 'tab' jest często stosowane w pętlach, jednak nie gwarantują one poprawnego działania kodu w pętli bez odpowiedniego zainicjowania zmiennej 'text'. Zrozumienie tego aspektu jest kluczowe dla efektywnego programowania, zarówno w JavaScript, jak i w innych językach programowania.

Pytanie 39

Który z elementów relacyjnej bazy danych, zapisany w języku SQL, może być wykorzystany w zapytaniach modyfikujących kolumny danych udostępnione jako tabela, niezależnie od tego, czy jest stworzony programowo, czy dynamicznie?

A. Procedura składowa

B. Zasada

C. Funkcja zdefiniowana

D. Trigger

Kiedy analizujemy inne obiekty bazy danych, takie jak reguły, wyzwalacze i procedury składowe, możemy zidentyfikować, dlaczego nie są one odpowiednie w kontekście tego pytania. Reguły w SQL są używane do automatyzacji modyfikacji zapytań, ale ich zastosowanie jest ograniczone i rzadko używane w nowoczesnych bazach danych. Reguły są rzeczywiście często pomijane w nowoczesnych implementacjach ze względu na ich złożoność oraz ograniczenia w stosowaniu. Wyzwalacze natomiast są mechanizmami, które automatycznie wywołują się w odpowiedzi na określone zdarzenia w bazie danych, takie jak dodawanie, aktualizacja lub usuwanie rekordów. Choć mogą modyfikować dane, to nie są one wywoływane bezpośrednio przez zapytania, a raczej jako odpowiedź na zdarzenia, co czyni je mniej elastycznymi w kontekście bezpośrednich zapytań. Procedury składowe są kolejnym typem obiektu bazy danych, które mogą implementować złożoną logikę, jednak są one zazwyczaj wywoływane jako całość i nie mogą być używane w kontekście zapytań modyfikujących dane, jak to ma miejsce w przypadku funkcji zdefiniowanej. Zatem w kontekście elastyczności i modułowości w modyfikacjach danych, funkcje zdefiniowane pozostają najodpowiedniejszym rozwiązaniem.

Pytanie 40

W przedstawionej definicji typu wyliczeniowego w języku C++ enumerator CZWARTEK będzie miał wartość równą

A. liczbie 1

B. napisowi 'CZWARTEK'

C. liczbie 4

D. napisowi "CZWARTEK"

W języku C++ typy wyliczeniowe, znane jako enum, są używane do definiowania zestawu nazwanych stałych całkowitych. Zrozumienie, jak działa inicjalizacja i przydzielanie wartości w ramach enum, jest kluczowe. W przedstawionej definicji enum dni {PONIEDZIAŁEK = 1, WTOREK, ŚRODA, CZWARTEK, PIĄTEK, SOBOTA, NIEDZIELA}; PONIEDZIAŁEK jest jawnie zainicjalizowany wartością 1. Następne enumeratory automatycznie otrzymują kolejne wartości całkowite, o ile nie zostaną zainicjalizowane samodzielnie. W konsekwencji WTOREK otrzymuje wartość 2, ŚRODA 3, a CZWARTEK 4, co wynika z automatycznego zwiększania wartości o 1. Wybór odpowiedzi wskazujących, że CZWARTEK to napis, jest błędny ze względu na sposób działania enum, które przypisują wartości całkowite. Enum nie obsługuje przypisywania wartości tekstowych czy znakowych do enumeratorów, co wyklucza odpowiedzi zakładające taką możliwość. Rozumienie tych koncepcji jest kluczowe, ponieważ typy wyliczeniowe są szeroko stosowane w programowaniu, umożliwiając uporządkowane zarządzanie stałymi symbolicznymi. Ich użycie zwiększa czytelność i konserwowalność kodu poprzez eliminację magicznych liczb oraz ułatwia śledzenie stanu aplikacji dzięki zastosowaniu nazwanych wartości. Mylne interpretacje wynikają często z braku wiedzy o możliwości automatycznego przypisywania wartości enum, co prowadzi do niepoprawnych założeń o przypisaniach tekstowych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej