Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik architektury krajobrazu
Kwalifikacja: OGR.03 - Projektowanie, urządzanie i pielęgnacja roślinnych obiektów architektury krajobrazu
Data rozpoczęcia: 1 lutego 2026 14:20
Data zakończenia: 1 lutego 2026 14:33

Egzamin zdany!

Wynik: 22/40 punktów (55,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Czym jest bulwar?

A. szeroki trakt komunikacyjny zazwyczaj w okolicach centrów handlowych

B. naturalna forma gaju wkomponowana w aranżację ogrodu renesansowego

C. dekoracyjny ogród, w którym centralna część jest obniżona w formie niecki

D. ciąg spacerowy biegnący wzdłuż plaży, obsadzony roślinnością

Wszystkie inne odpowiedzi nie oddają prawidłowego znaczenia terminu 'bulwar' oraz jego funkcji w kontekście urbanistycznym. Pierwsza odpowiedź sugeruje, że bulwar to 'szeroki ciąg komunikacyjny najczęściej wokół centrów handlowych', co jest mylne. Bulwary są bowiem przestrzeniami dedykowanymi głównie dla pieszych i rekreacji, a nie intensywnym ruchem pojazdów. Właściwe projektowanie przestrzeni publicznej powinno eliminować takie podejście, koncentrując się na pieszych jako głównych użytkownikach tego typu obiektów. Drugą odpowiedzią jest 'naturalna forma gaju włączona do kompozycji ogrodu renesansowego', co jest zupełnie innym konceptem, związanym z historią ogrodów, co nie ma związku z bulwarami, które są przewidziane do użytku publicznego. Ostatnia odpowiedź, definiująca bulwar jako 'dekoracyjny ogród, którego część środkowa jest obniżona w kształcie niecki', także nie oddaje istoty bulwaru jako przestrzeni, która łączy rekreację z elementami natury. Bulwary powinny być wizytówkami miast, a ich projektowanie powinno bazować na standardach zrównoważonego rozwoju, integrując elementy przyrody z funkcjami społecznymi, co jest niezbędne w kontekście urbanistycznym.

Pytanie 2

Aby chronić system korzeniowy drzewa, które zostało częściowo odsłonięte w wyniku przeprowadzonych krótkotrwałych wykopów, należy wdrożyć

A. obłożenie deskom.

B. intensywne nawadnianie.

C. otoczenie kamieniami.

D. ekranowanie.

Ekranowanie korzeni drzewa jest kluczowym działaniem mającym na celu zabezpieczenie systemu korzeniowego przed uszkodzeniami podczas wykopów budowlanych lub innych prac ziemnych. Ta metoda polega na umieszczeniu fizycznej bariery, najczęściej wykonanej z trwałych materiałów takich jak drewno, metal lub tworzywa sztuczne, wokół obszaru, w którym znajdują się korzenie. Takie działanie nie tylko chroni korzenie przed mechanicznymi uszkodzeniami, ale także ogranicza wpływ substancji chemicznych, które mogą być używane podczas prac budowlanych. Przykładem zastosowania ekranowania jest jego użycie w pobliżu drzew w miastach, gdzie infrastruktura często zagraża ich zdrowiu. W praktyce, zgodnie z zasadami ochrony drzew, ekranowanie powinno być zaplanowane jeszcze przed rozpoczęciem jakichkolwiek robót, co daje systemowi korzeniowemu szansę na ochronę przed negatywnym wpływem działalności ludzkiej. Warto także dodać, że zgodnie z normami arborystycznymi, takie działania powinny być podejmowane w sposób przemyślany, aby minimalizować stres dla drzewa oraz zapewniać mu odpowiednie warunki do dalszego wzrostu.

Pytanie 3

Obszar przeznaczony na uprawę warzyw, ziół oraz drzew owocowych, usytuowany w tylnej części ogrodu, można zakwalifikować do strefy

A. izolacyjnej

B. rekreacyjnej

C. użytkowej

D. reprezentacyjnej

Miejsce upraw warzyw, ziół i drzew owocowych w tylnej części ogrodu zaliczane jest do strefy użytkowej, ponieważ jego głównym celem jest produkcja żywności oraz aktywne użytkowanie przestrzeni w sposób praktyczny. Strefa użytkowa w ogrodzie obejmuje elementy, które są używane do codziennych czynności, takich jak uprawa roślin, które mogą być spożywane. W projektowaniu ogrodów zgodnie z zasadami permakultury, zaleca się tworzenie takich stref, które umożliwiają efektywne wykorzystanie dostępnej przestrzeni oraz zasobów. Przykłady dotykające strefy użytkowej to warzywniki, ogródki ziołowe czy sady, które nie tylko pełnią funkcję estetyczną, ale przede wszystkim praktyczną. Dobrą praktyką jest planowanie tych stref w taki sposób, aby były one łatwo dostępne, co sprzyja regularnemu dbaniu o rośliny oraz zbieraniu plonów, a także sprzyja zdrowemu stylowi życia poprzez promowanie aktywności fizycznej na świeżym powietrzu.

Pytanie 4

W piaskownicach piasek powinien być wymieniany

A. co tydzień

B. co pięć lat

C. raz w miesiącu

D. raz w roku

Wymiana piasku co pięć lat, raz w miesiącu lub co tydzień nie jest praktykowana ani zalecana w kontekście bezpieczeństwa dzieci. Tak długi interwał wymiany, jak co pięć lat, może prowadzić do gromadzenia się niebezpiecznych zanieczyszczeń, co może stanowić zagrożenie dla zdrowia dzieci. Piasek w piaskownicach wymaga regularnej konserwacji, a jego jakość może się dramatycznie pogorszyć w krótkim czasie. Regularne czyszczenie i wymiana powinny być dostosowane do intensywności korzystania z piaskownicy oraz warunków atmosferycznych. W przypadku wymiany raz w miesiącu lub co tydzień, koszty i zasoby mogą być nieproporcjonalnie wysokie w porównaniu do rzeczywistych potrzeb. Piaskownica, która jest użytkowana sporadycznie, prawdopodobnie nie wymaga tak częstej wymiany, jednak regularna inspekcja jest kluczowa, aby zidentyfikować potencjalne zanieczyszczenia. Praktyka wymiany piasku powinna być oparta na zasadach zarządzania jakością przestrzeni zabaw, które uwzględniają warunki eksploatacji, lokalizację oraz rodzaj użytkowników. Należy pamiętać, że zdrowie dzieci jest najważniejsze, a zbyt rzadkie lub zbyt częste wymiany piasku mogą prowadzić do problemów, które można łatwo uniknąć przez wdrożenie rozsądnych praktyk utrzymania.

Pytanie 5

Zgodnie z normą PN-B-01027:2002 r. "Rysunek budowlany. Oznaczenia graficzne stosowane w projektach zagospodarowania działki lub terenu" przedstawiony symbol graficzny stosowany jest na projektach wykonawczych do oznaczania żywopłotu

A. istniejącego liściastego.

B. projektowanego liściastego.

C. istniejącego iglastego.

D. projektowanego iglastego.

Wybrana odpowiedź 'projektowanego liściastego' jest prawidłowa, ponieważ symbol przedstawiony na zdjęciu rzeczywiście oznacza żywopłot liściasty, który jest planowany do wykonania w projekcie budowlanym. W normie PN-B-01027:2002 r. różne symbole graficzne są stosowane do oznaczania roślinności w projektach zagospodarowania działki, a każdy z nich ma swoje specyficzne znaczenie. Projektowany żywopłot liściasty, zazwyczaj charakteryzujący się falistymi liniami na górze symbolu, jest często wykorzystywany w architekturze krajobrazu do tworzenia naturalnych barier, poprawy estetyki oraz zapewnienia prywatności. Wiedza na temat oznaczeń graficznych jest kluczowa dla architektów i projektantów, ponieważ błędne interpretacje mogą prowadzić do nieporozumień w realizacji projektu. Zastosowanie poprawnych symboli zgodnych z normami stanowi podstawę efektywnego komunikowania intencji projektowych oraz ułatwia współpracę pomiędzy różnymi specjalistami zaangażowanymi w proces budowlany.

Pytanie 6

Jakie z wymienionych gatunków drzew warto zasadzić w parku zdrojowym obok sanatorium usytuowanego w górach?

A. Sosnę limbę (Pinus cembra)

B. Dąb szypułkowy (Quercus robur)

C. Jesion pensylwański (Fraxinus pennsylvanica)

D. Cypryśnik błotny (Taxodium distichum)

Sosna limba (Pinus cembra) jest doskonałym wyborem do sadzenia w parkach zdrojowych, zwłaszcza w górskich lokalizacjach. Charakteryzuje się wysoką odpornością na trudne warunki klimatyczne, w tym na niskie temperatury i silne wiatry, co czyni ją idealną rośliną do środowisk górskich. Dodatkowo, sosna limba ma zdolność do akumulacji substancji odżywczych w glebie, co przyczynia się do poprawy jakości środowiska. Jej igły nie tylko są estetyczne, ale również uwalniają olejki eteryczne, które mogą mieć pozytywny wpływ na zdrowie, co jest szczególnie ważne w kontekście sanatoriów. Warto również zwrócić uwagę na jej długowieczność oraz niski poziom wymagania dotyczącego pielęgnacji, co sprawia, że jest to roślina przyjazna dla użytkowników parków. Dodatkowo, w przeciągu lat sosna limba dostarcza schronienia dla lokalnej fauny, co wspiera bioróżnorodność w tym ekosystemie.

Pytanie 7

Aby skosić dużą powierzchnię trawnika parkowego o wysokości 10 cm, jaką kosiarkę należy wybrać?

A. rotacyjną

B. bijakową

C. listwową

D. bębnową

Choć kosiarka bijakowa, rotacyjna czy bębnowa mogą wydawać się opcjami do skoszenia trawnika, w przypadku dużej powierzchni parku o 10 cm wysokości nie będą najlepszym wyborem. Kosiarki bijakowe są raczej do ścinki wysokiej i gęstej trawy, ale ich sposób działania, polegający na uderzaniu, może sprawić, że trawa będzie cięta nierówno, a przy tym się uszkodzi włókna roślinne. Z tego powodu mogą pojawić się różne choroby grzybowe, co osłabi trawnik. Kosiarki rotacyjne, które tną za pomocą wirującego ostrza, najlepiej działają na małych, zadbanych obszarach. Używanie ich na dużych terenach może prowadzić do braku precyzji w cięciu i nierównego wykończenia, co jest naprawdę niepożądane w parku. Kosiarki bębnowe też nie są aż tak efektywne jak listwowe, zwłaszcza przy dłuższej trawie, bo mogą nie radzić sobie z jej grubością, przez co mogą szarpać i uszkadzać. Użycie niewłaściwego typu kosiarki na dużych terenach negatywnie wpłynie na estetykę i kondycję trawnika, co znaczy, że później może być potrzeba dodatkowej pielęgnacji. Dlatego ważne jest, by wybierać dobrze, a kosiarka listwowa jest tu kluczowa dla ładnego i zdrowego trawnika.

Pytanie 8

Szkółka ogrodnicza znajduje się na glebach bogatych w wapń. Które z poniższych gatunków roślin są zalecane do uprawy polowej w tym miejscu?

A. Brzoza omszona (Betula pubescens), jesion wyniosły (Fraxinus excelsior)

B. Borówka czarna (Vaccinium myrtillus), buk pospolity (Fagus sylvatica)

C. Cis pospolity {Taxus baccata), perukowiec podolski (Cotinus coggygria)

D. Olsza czarna (Alnus glutinosa), wrzos pospolity (Calluna vulgaris)

Cis pospolity (Taxus baccata) i perukowiec podolski (Cotinus coggygria) to gatunki, które dobrze adaptują się do gleb wapiennych, co czyni je odpowiednimi do uprawy w gospodarstwie szkółkarskim położonym na tego typu siedliskach. Cis pospolity jest rośliną wieloletnią, często stosowaną w ogrodach ze względu na swoje dekoracyjne właściwości oraz odporność na niekorzystne warunki, w tym na powierzchniowe zasolenie i ubogie gleby. Dzięki swojej elastyczności i długowieczności, cisy mogą być używane w różnych aranżacjach krajobrazowych, od formowanych żywopłotów po solitery. Perukowiec podolski, z kolei, charakteryzuje się pięknym, puszystym kwiatostanem, co czyni go atrakcyjnym elementem w ogrodach i parkach. Jego odporność na zasadowe pH gleby oraz zdolność do adaptacji w różnych warunkach glebowych sprawia, że jest idealnym wyborem do wzbogacenia biodiverse krajobrazu. Oba gatunki spełniają w ten sposób standardy dobrej praktyki w zakresie uprawy roślin ozdobnych na glebach wapiennych, przyczyniając się jednocześnie do zwiększenia bioróżnorodności w danym ekosystemie.

Pytanie 9

Na barokowych parterach haftowych ornament może stanowić niski strzyżony

A. ligustr pospolity (Ligustrum vulgare)

B. pięciornik krzewiasty (Potentilla fruticosa)

C. bukszpan wieczniezielony (Buxus sempervirens)

D. berberys Thunberga (Berberis thunbergii)

Bukszpan wieczniezielony (Buxus sempervirens) jest rośliną idealnie nadającą się do tworzenia barokowych ornamentów w ogrodach dzięki swojej gęstej i zwartych pokroju. Jego niskie strzyżenie pozwala na uzyskanie precyzyjnych kształtów oraz znakomitych form, które są charakterystyczne dla stylu barokowego. Bukszpan, jako roślina zimozielona, zachowuje intensywną zieleń przez cały rok, co podkreśla jego walory estetyczne w różnorodnych aranżacjach ogrodowych. W praktyce, bukszpan jest często wykorzystywany do tworzenia żywopłotów, obwódek rabat, a także formowanych stożków czy kul. Jego odpowiednia pielęgnacja, obejmująca regularne strzyżenie oraz nawadnianie, pozwala na uzyskanie pożądanych efektów wizualnych. W kontekście barokowych ogrodów, bukszpan jest także często zestawiany z innymi roślinami, co sprzyja uzyskaniu bogatych kompozycji. Dzięki swojej uniwersalności oraz odporności na różne warunki atmosferyczne, stanowi on doskonały wybór dla projektantów krajobrazu, którzy pragną oddać ducha epoki baroku w swoich projektach.

Pytanie 10

W jakich ogrodach historycznych wykorzystuje się zadrzewienia w postaci regularnych boskietów?

A. Romantycznych

B. Barokowych

C. Klasycystycznych

D. Średniowiecznych

Odpowiedź, że zastosowanie zadrzewień w formie regularnych boskietów występuje w ogrodach barokowych, jest prawidłowa, ponieważ barok charakteryzuje się szczegółowym planowaniem przestrzennym oraz dążeniem do stworzenia harmonijnych, ale jednocześnie dramatycznych kompozycji. Boskiety, czyli zadrzewienia o regularnym układzie, wprowadzały do ogrodów barokowych elementy symetrii i porządku, co było zgodne z duchem tej epoki. Przykłady można znaleźć w takich ogrodach jak Wersal, gdzie boskiety stanowią istotny element kompozycji krajobrazowej. Regularne układy drzew i krzewów wspierały także idee monumentalności, które były kluczowe w baroku. Ponadto, dobrze zaplanowane boskiety miały na celu nie tylko estetykę, ale także funkcjonalność, umożliwiając tworzenie zacisznych miejsc do wypoczynku oraz pełniąc rolę tła dla rzeźb i fontann, co było zgodne z zasadami projektowania ogrodów w tym czasie.

Pytanie 11

Do wykonania strzyżenia żywopłotu formowanego należy użyć narzędzia

A. A.

B. D.

C. B.

D. C.

Wybór elektrycznych nożyc do żywopłotu jako narzędzia do strzyżenia żywopłotu formowanego jest jak najbardziej trafny. Te narzędzia umożliwiają precyzyjne i efektywne przycinanie, co jest kluczowe w procesie formowania żywopłotów. Elektryczne nożyce wyróżniają się dużą mocą oraz szybkością cięcia, co pozwala na osiągnięcie gładkich i równych krawędzi, istotnych dla estetyki żywopłotu. Zastosowanie nożyc elektrycznych jest również zgodne z obowiązującymi standardami bezpieczeństwa w ogrodnictwie, co podnosi komfort i bezpieczeństwo pracy. Dodatkowo, użycie tego narzędzia zmniejsza ryzyko uszkodzenia roślin, co jest szczególnie ważne w przypadku delikatnych gatunków. W praktyce, elektryczne nożyce do żywopłotu są idealne dla osób, które regularnie pielęgnują ogrody, gdyż umożliwiają szybkie i skuteczne cięcie nawet większych powierzchni.

Pytanie 12

Podczas której z wymienionych czynności pracownik nie jest zobowiązany do noszenia kasku z siatkową ochroną oczu?

A. Przy koszeniu trawnika na boisku kosiarką samobieżną

B. Przy ścince drzew piłą spalinową

C. Przy cięciu żywopłotu pilą do żywopłotu

D. Przy wycinaniu krzewów kosą spalinową

Wybór, kiedy trzeba nosić kask z siatkową osłoną oczu, powinien być przemyślany. Przy wycinaniu krzewów kosą spalinową, cięciu żywopłotu czy ścinaniu drzew piłą, ryzyko trafienia w oko jest spore, bo odłamki mogą lecieć wszędzie. W przypadku kosiarki samobieżnej na boisku, to ryzyko jakby znika, ale dużo ludzi myśli, że każda sytuacja jest podobna. Na przykład, przy pilach do żywopłotu czy kosach spalinowych można się narażać na kawałki roślin, które łatwo trafią w oko, więc tam osłony są konieczne. Czasami ludzie mylą to, myśląc, że wszystkie narzędzia są równie niebezpieczne, ale w rzeczywistości każdy przypadek trzeba rozpatrzyć osobno. Generalizowanie zasad ochrony z jednego miejsca na inne może prowadzić do kłopotów, a to nie jest w porządku, bo zdrowie pracowników jest najważniejsze. Odpowiedni dobór zabezpieczeń to nie tylko kwestia przepisów, ale też klucz do bezpiecznej pracy w ogrodnictwie i innych branżach.

Pytanie 13

Która kategoria roślin nie potrzebuje corocznego cięcia na wiosnę?

A. Pnącza

B. Drzewa owocowe

C. Różaneczniki

D. Róże rabatowe

Różaneczniki, znane również jako azalie, są grupą roślin, które charakteryzują się niskim wymaganiem w zakresie cięcia. Te krzewy kwitną wiosną, a ich kwiaty rozwijają się na zeszłorocznych pędach, co oznacza, że nadmierne cięcie może prowadzić do utraty kwiatów w danym sezonie. W praktyce, różaneczniki nie wymagają regularnego wiosennego cięcia, co czyni je idealnym wyborem dla ogrodników preferujących łatwość w pielęgnacji. Zamiast tego, wskazane jest jedynie usuwanie martwych lub uszkodzonych gałęzi oraz lekkie formowanie rośliny, aby zachować jej estetyczny kształt. Warto również wspomnieć, że różaneczniki preferują kwaśne podłoża oraz odpowiednie nasłonecznienie, co powinno być uwzględnione przy ich uprawie. Przestrzegając tych zasad, ogrodnik może cieszyć się zdrowymi i pięknie kwitnącymi różanecznikami przez wiele lat.

Pytanie 14

Ekosystemy leśne, w których główną rolę odgrywa olsza czarna oraz znikoma ilość świerka pospolitego i brzozy omszonej, występujące w miejscach o obniżonym terenie, gdzie gleba jest przesycona wodą, to

A. grądy

B. buczyny

C. olsy

D. bory

Wybór odpowiedzi grądy jest błędny, ponieważ grądy to zbiorowiska leśne zdominowane przez gatunki dębów, takie jak dąb szypułkowy (Quercus robur) i dąb bezszypułkowy (Quercus petraea). Charakteryzują się one surowszymi warunkami glebowymi w porównaniu do olszy, a ich występowanie jest związane z bardziej urozmaiconymi rodzajami gleb, często o wyższej zawartości wapnia. Bory, z kolei, to lasy iglaste, w których dominują świerki, sosny i modrzewie, rosnące zazwyczaj w bardziej suchych i piaszczystych warunkach. Te środowiska nie są związane z podmokłymi terenami, co sprawia, że odpowiedź nie może być poprawna. Buczyny to natomiast zbiorowiska leśne, w których dominują buki (Fagus sylvatica) i co ważne, zazwyczaj rosną w warunkach bardziej umiarkowanych, także w mniej zalewanych miejscach. Dlatego myślenie, że grądy, bory czy buczyny mogą być klasyfikowane jako olsy, jest wynikiem niepoprawnego zrozumienia roli i charakterystyki tych różnych typów zbiorowisk leśnych. Kluczowe błędy polegają na braku zrozumienia specyfiki wilgotnych gleb oraz różnorodności ekologicznej, która jest typowa dla olszy czarnej w kontekście biotopów leśnych.

Pytanie 15

Jakie narzędzia są pomocne przy zakładaniu trawnika?

A. szpadel, grabie i wał gładki ręczny

B. widły, pazurki oraz motyka

C. znacznik, pikownik i grabie

D. łopata, motyka oraz widły

Wybór narzędzi do zakupu w kontekście zakładania trawnika wymaga zrozumienia ich funkcji oraz skutków, jakie mogą mieć na ostateczny rezultat. Właściwe narzędzia, takie jak łopata, mogą być użyteczne, jednak ich zastosowanie w tym kontekście często prowadzi do nieefektywnego przygotowania gleby. Łopata, w przeciwieństwie do szpadla, nie jest zoptymalizowana do przekopywania gleby, co może prowadzić do nieodpowiedniej struktury gleby i problemów z drenażem w przyszłości. Narzędzia takie jak widły czy motyka również nie są najbardziej odpowiednie do zakładania trawnika. Widły są bardziej przydatne w pracach związanych z przekopywaniem kompostu czy uprawą roślin, a motyka, choć przydatna w ogrodzie, nie ma zastosowania w kontekście równania powierzchni po wysiewie nasion. Odpowiednie narzędzia do zakupu powinny być dobrane na podstawie ich specyficznych funkcji w kontekście zakładania trawnika. Typowym błędem jest pomijanie znaczenia narzędzi, które wpływają na jakość gleby i późniejszy wzrost roślin. Dobrze dobrane narzędzia, takie jak grabie i wał, są niezbędne do osiągnięcia równomiernego pokrycia nasion oraz ich skutecznego kiełkowania, a ich brak może skutkować nieudanym trawnikiem.

Pytanie 16

Ile m3 gliny trzeba przygotować do posadzenia 10 róż, gdy norma zużycia gliny na 100 sztuk sadzonek wynosi 0,6 m3?

A. 0,06 m3

B. 1,20 m3

C. 0,60 m3

D. 6,00 m3

Odpowiedź 0,06 m3 jest poprawna, ponieważ obliczamy zużycie gliny na podstawie podanej normy. Norma wynosi 0,6 m3 na 100 sadzonek róż. W związku z tym, aby obliczyć potrzebną ilość gliny dla 10 róż, stosujemy proporcję. Wzór na obliczenie zużycia gliny to: (0,6 m3 / 100 sztuk) * 10 sztuk = 0,06 m3. W praktyce, znajomość takich norm jest kluczowa, ponieważ pozwala na efektywne planowanie przestrzeni oraz odpowiednie dobieranie materiałów na rabaty. W branży ogrodniczej, precyzyjne obliczenia są niezbędne do utrzymania optymalnych warunków wzrostu roślin, co z kolei wpływa na ich zdrowie oraz plonowalność. Warto również zwrócić uwagę, że stosowanie się do norm pozwala na unikanie marnowania materiałów oraz obniżania kosztów eksploatacji na etapie zakupu materiałów ogrodniczych. Dlatego też, znajomość takich zasad i ich umiejętne zastosowanie w praktyce jest niezwykle ważne w pracy każdego ogrodnika.

Pytanie 17

W celu stabilizacji skarpy warto wykorzystać

A. sumaka octowca i bluszcz pospolity

B. sosnę czarną oraz barwinek pospolity

C. irgę poziomą oraz różę pomarszczoną

D. różę pomarszczoną i hortensję bukietową

Wybór sosny czarnej i barwinka pospolitego do umocnienia skarpy jest nieodpowiedni z kilku powodów. Sosna czarna (Pinus nigra) jest drzewem, które, choć może wspierać stabilizację gleby, w przypadku skarp nie jest najlepszym rozwiązaniem ze względu na swoje intensywne zapotrzebowanie na wodę oraz dominującą formę wzrostu. Jej rozległy system korzeniowy wprowadza konkurencję z innymi roślinami, co może osłabić ogólną bioróżnorodność. Barwinek pospolity (Vinca minor) to roślina pnąca, która może się rozprzestrzeniać, ale jej działanie stabilizujące podłoże jest ograniczone. Dodatkowo, nie zapewnia ona odpowiedniej struktury korzeniowej niezbędnej do skutecznego zatrzymywania erozji. W przypadku sumaka octowca i bluszczu pospolitego, sumak, pomimo że jest odporny, nie jest idealny do skarp, ponieważ jego system korzeniowy może destabilizować glebę wokół. Bluszcz, chociaż jest powszechnie stosowany w ogrodnictwie, potrzebuje warunków wilgotnych oraz może powodować dodatkowe obciążenia dla podłoża. Róża pomarszczona i irga pozioma oferują lepsze rozwiązanie dzięki swoją adaptacyjność, mniejszym wymaganiom wodnym oraz efektywniejszemu stabilizowaniu gleby, co czyni je preferowanymi opcjami w inżynierii lądowej i architekturze krajobrazu.

Pytanie 18

Jak często należy kosząc wiosną pielęgnować trawnik dywanowy?

A. Dwa razy w tygodniu

B. Raz na dwa miesiące

C. Dwa razy w miesiącu

D. Raz w miesiącu

Kosić trawnik dywanowy wiosną dwa razy w tygodniu jest zalecane, aby utrzymać go w doskonałej kondycji i estetyce. Częste koszenie wspiera zdrowy wzrost trawy, a także pobudza rozwój gęstej darni. Regularne przycinanie ułatwia również usuwanie chwastów oraz minimalizuje ryzyko chorób, które mogą być spowodowane nadmiernym wzrostem trawy. W praktyce, podczas intensywnego wzrostu trawy wiosną, zwłaszcza w klimacie umiarkowanym, kosiarka powinna być ustawiona na wysokość cięcia od 3 do 5 cm, co sprzyja lepszemu rozprzestrzenieniu korzeni i zapobiega przesuszeniu gleby. Warto też pamiętać, że koszenie w różnych kierunkach przyczynia się do bardziej równomiernego wzrostu, co jest istotne dla uzyskania gęstego i zdrowego trawnika. Dobrą praktyką jest także regularne czyszczenie ostrzy kosiarki, co zapewnia precyzyjne i efektywne cięcie.

Pytanie 19

Jakie z podanych drzew można ściąć bez uzyskania zezwolenia zgodnie z aktualnymi przepisami dotyczącymi ochrony przyrody?

A. 4-letnią sosnę

B. 10-letni świerk

C. 6-letni klon

D. 15-letni dąb

Wybór innych opcji, jak 6-letni klon, 10-letni świerk czy 15-letni dąb, jest niezgodny z przepisami prawa o ochronie przyrody. Klon to drzewo liściaste, które, zgodnie z polskimi regulacjami, można wycinać tylko po uzyskaniu odpowiedniego zezwolenia, gdyż drzewa liściaste są generalnie objęte bardziej restrykcyjnymi przepisami. W wieku 6 lat klon nie spełnia wymogów dotyczących wieku dla drzew, które mogą być usuwane bez pozwolenia, co może prowadzić do potencjalnych konfliktów z prawem. Świerk, jako drzewo iglaste, w wieku 10 lat również wymaga zgody na wycinkę, ponieważ przedział wiekowy do usunięcia bez pozwolenia dla drzew iglastych to z reguły 4 lata. Dąb, mający 15 lat, jest szczególnie chroniony ze względu na swoją wartość ekologiczną, jak również historyczną, więc wycinka takiego drzewa bez pozwolenia jest nie tylko niezgodna z prawem, ale również szkodliwa dla bioróżnorodności. Warto pamiętać, że nieprzestrzeganie tych przepisów może prowadzić do kar finansowych, a także do zniszczenia cennych ekosystemów leśnych. Zrozumienie tych regulacji i ich stosowanie w praktyce jest niezbędne dla prawidłowego zarządzania zasobami leśnymi oraz ochrony przyrody.

Pytanie 20

Która z podanych roślin wyróżnia się najszybszym wzrostem?

A. Lawenda wąskolistna (Lavandula angustifolia)

B. Miskant chiński (Miscanthus sinensis)

C. Rozchodnik okazały (Sedum spectabile)

D. Liliowiec ogrodowy (Hemerocallis hybrida)

Wybór Lawendy wąskolistnej (Lavandula angustifolia), Liliowca ogrodowego (Hemerocallis hybrida) lub Rozchodnika okazałego (Sedum spectabile) jako rośliny o najsilniejszym wzroście jest błędny, ponieważ każda z wymienionych roślin ma inne właściwości i tempa wzrostu. Lawenda wąskolistna to roślina, która preferuje suche i słoneczne stanowiska, osiągająca wysokość zazwyczaj do 1 metra. Choć jest to piękna roślina o aromatycznych kwiatach, jej wzrost jest znacznie wolniejszy niż w przypadku miskanta chińskiego. Liliowiec ogrodowy z kolei, choć jest rośliną wieloletnią, osiąga średnio wysokość do 90 cm i charakteryzuje się wyraźnie ograniczonym tempem wzrostu, co sprawia, że nie mogą konkurować z miskantem. Rozchodnik okazały, będący sukulentem, również rośnie w wolniejszym tempie i preferuje ubogie gleby, co ogranicza jego wysokość do około 60 cm. Typowym błędem jest skupienie się na walorach estetycznych tych roślin, a nie na ich rzeczywistych możliwościach wzrostu. Miskant chiński wyróżnia się nie tylko szybkością wzrostu, ale także odpornością na niekorzystne warunki, co czyni go bardziej funkcjonalnym w zastosowaniach ogrodowych i krajobrazowych.

Pytanie 21

Do wykonania dekoracji wielkanocnych konieczne jest użycie gałązek zimozielonych

A. bukszpanu

B. jodły

C. ostrokrzewu

D. świerku

Odpowiedzi wskazujące na świerk, ostrokrzew czy jodłę mogą wydawać się na pierwszy rzut oka odpowiednie, jednak mają swoje ograniczenia w kontekście tworzenia stroików wielkanocnych. Świerk, choć zimozielony, ma igły o ostrych końcach, co może utrudniać manipulację podczas tworzenia stroików. Ponadto, świerk ma tendencję do opadania igieł, co wpływa negatywnie na trwałość kompozycji. Ostrokrzew, z kolei, ma liście z kolcami, co sprawia, że jest to materiał mniej praktyczny w zastosowaniach florystycznych, zwłaszcza gdy planujemy bliską interakcję z dekoracją, jak w przypadku stroików na stół. Jodła, choć estetyczna, również może nie być idealnym wyborem, gdyż jej igły są mniej elastyczne i bardziej podatne na uszkodzenia mechaniczne. Z każdą z tych roślin wiążą się również trudności w utrzymaniu świeżości, co w kontekście dekoracji wielkanocnych jest kluczowe. Wybór bukszpanu jako materiału w stroikach jest zatem podyktowany jego estetyką, trwałością i łatwością w formowaniu, co czyni go zdecydowanym liderem w tej dziedzinie.

Pytanie 22

Aby zredukować straty w trakcie transportu roślin doniczkowych, producenci roślin używają substancji skarlających, które są

A. cytokininy

B. gibereliny

C. auksyny

D. retardanty

Retardanty to substancje, które skutecznie ograniczają wzrost roślin poprzez hamowanie wydzielania hormonów wzrostu, co przekłada się na zmniejszenie ich wysokości i masy. Stosowanie retardantów jest kluczowe w produkcji roślin doniczkowych, ponieważ pozwala na minimalizację uszkodzeń podczas transportu, co jest niezbędne dla utrzymania jakości roślin i ich estetyki. Przykłady retardantów to paclobutrazol czy uniconazole, które są powszechnie stosowane w uprawach komercyjnych. Dzięki ich zastosowaniu, producenci mogą zyskać na efektywności transportu, ograniczając straty i poprawiając rentowność. Dobrą praktyką jest również monitorowanie warunków uprawy i stosowanie retardantów w odpowiednich dawkach, co pozwala na uzyskanie optymalnych rezultatów. Właściwe zarządzanie substancjami skarlającymi jest zatem fundamentem skutecznej produkcji roślin doniczkowych.

Pytanie 23

Zjawisko zmiany koloru roślin na fioletowo-purpurowe oraz ich ograniczony wzrost wskazuje na brak jakiego składnika w glebie?

A. magnezu

B. fosforu

C. potasu

D. azotu

Fosfor jest kluczowym makroskładnikiem, który odgrywa istotną rolę w procesach energetycznych roślin, w tym w syntezie ATP, a także w rozwoju korzeni, co wpływa na zdolność roślin do pobierania wody i składników odżywczych. Zmiana zabarwienia roślin na fioletowo-purpurowe jest charakterystycznym objawem niedoboru fosforu, szczególnie w młodych liściach. Dodatkowo, rośliny cierpiące na niedobór tego pierwiastka mogą wykazywać ograniczony wzrost, co jest bezpośrednio związane z zaburzeniami w metabolizmie energetycznym. Przykładowo, w uprawach warzyw, takich jak pomidory czy papryka, niedobór fosforu prowadzi do osłabienia wzrostu oraz obniżenia plonów. Dobrą praktyką w uprawie roślin jest regularne monitorowanie zawartości składników odżywczych w glebie oraz dostosowywanie nawożenia zgodnie z wynikami analizy gleby, co pozwala na optymalizację wzrostu roślin i zwiększenie ich wydajności.

Pytanie 24

Jakie rośliny można wykorzystać do wypełnienia szczelin między kamiennymi płytami w nawierzchni ogrodowej ścieżki?

A. serduszkę okazałą (Dicentra spectabilis)

B. rudbekię błyskotliwą (Rudbeckiafidgidd)

C. płomyk wiechowaty (Phlox paniculata)

D. karmnik ościsty (Sagina subulata)

Rudbekia błyskotliwa (Rudbeckia fulgida) to roślina, która, choć piękna i atrakcyjna, nie jest odpowiednia do obsadzania szczelin pomiędzy płytami kamiennymi. Jej większy wzrost oraz wymagania dotyczące przestrzeni mogą prowadzić do niepożądanych skutków, jak np. wyganianie się poza wyznaczone obszary. Roślina ta preferuje pełne nasłonecznienie i dobrze zdrenowane gleby, co w przypadku wąskich szczelin może nie być łatwe do osiągnięcia. Wybór płomyka wiechowatego (Phlox paniculata) również nie jest trafiony, ponieważ jest to roślina o znacznie większych wymaganiach przestrzennych oraz wodnych. Oprócz tego, jej wysokość i rozłożystość sprawiają, że łatwo może przysłonić inne rośliny, co prowadzi do konkurencji o światło i składniki odżywcze. Serduszka okazała (Dicentra spectabilis) to roślina, która wymaga wilgotnego podłoża oraz ochrony przed słońcem, co nie odpowiada warunkom panującym w szczelinach pomiędzy płytami. Często myśląc o obsadzaniu takich miejsc, ogrodnicy mogą błędnie sądzić, że każdy rodzaj rośliny będzie się tam dobrze rozwijał, co jest nieprawidłowe. Kluczowe jest, aby dostosować wybór roślin do specyficznych warunków, w jakich mają one rosnąć, co podkreśla znaczenie umiejętności oraz wiedzy w dziedzinie ogrodnictwa.

Pytanie 25

Jakie dodatkowe elementy można spotkać na ścieżce ekologiczno-przyrodniczej w parku podmiejskim?

A. trejaże

B. bindaże

C. kosze na śmieci

D. murki kwiatowe

Odpowiedzi wskazujące na bindaże, murki kwiatowe i trejaże są nieadekwatne w kontekście uzupełnienia wyposażenia ścieżki ekologiczno-przyrodniczej. Bindaże są stosowane głównie w kontekście uprawy roślin, a nie jako elementy infrastruktury parkowej. Choć mogą wspierać wzrost roślin, które są częścią ekosystemu, nie mają bezpośredniego wpływu na zarządzanie odpadami i utrzymanie czystości. Murki kwiatowe, które zazwyczaj są używane do dekoracji przestrzeni, mogą wprowadzać dodatkowe elementy estetyczne, jednak nie pełnią funkcji praktycznych związanych z ochroną środowiska. Nie służą one do zarządzania odpadami, co jest kluczowe w kontekście dbania o ścieżki ekologiczne. Trejaże, jako wsparcie dla pnączy, mogą również być atrakcyjnym elementem architektury krajobrazu, ale ich zastosowanie jest ograniczone i nie wpływa na efektywne utrzymanie porządku w parku. Kluczowym błędem jest zatem mylenie elementów dekoracyjnych i wspierających wzrost roślin z tymi, które bezpośrednio wpływają na zachowania odwiedzających i utrzymanie czystości. Warto zatem skoncentrować się na elementach, które mają praktyczne zastosowanie w kontekście ochrony środowiska, takich jak kosze na śmieci, które są niezbędne do odpowiedniego zarządzania odpadami w przestrzeniach publicznych.

Pytanie 26

Pracownik doznał oparzenia w wyniku kontaktu z gorącym elementem kosiarki. Miejsce oparzenia wykazuje zaczerwienienie i ból. Jaką czynność należy wykonać w pierwszej kolejności, udzielając mu pomocy?

A. informować o zaistniałej sytuacji przełożonego

B. nałożyć na poparzone miejsce jałowy opatrunek

C. schłodzić oparzone miejsce strumieniem zimnej wody

D. poinformować o zaistniałej sytuacji lekarza

Informowanie szefa lub lekarza nie powinno być pierwszą rzeczą, którą robimy, gdy ktoś ma oparzenie. Jasne, że to ważne, ale najpierw trzeba działać, żeby pomóc poszkodowanemu. W przypadku oparzeń ważna jest szybka reakcja, a schłodzenie rany to kluczowy krok, żeby ograniczyć uszkodzenia. Zakładanie jałowego opatrunku przed schłodzeniem to zły pomysł, bo może zatrzymać ciepło w miejscu oparzenia i sprawić, że będzie gorzej. Taki opatrunek powinno się nakładać dopiero po schłodzeniu i oczyszczeniu. Często ludzie myślą, że oparzenia można zlekceważyć i że nie trzeba wzywać medyków. A to nieprawda! Nawet małe oparzenia mogą prowadzić do poważnych problemów, dlatego ważne jest, żeby działać szybko. Pamiętaj, w przypadku oparzeń liczy się chłodzenie rany, a nie mówienie innym, bo to tylko opóźnia potrzebną pomoc.

Pytanie 27

Jakie gatunki roślin można zalecić do sadzenia w pojemniku w eleganckim, zacienionym holu?

A. Nolina wygięta (Nolina recurrata), agawa amerykańska (Agave americana)

B. Difenbachia pstra (Dieffenbachia picta), dracena obrzeżona (Dracaena marginata)

C. Grubosz jajowaty (Crassula ovata), juka gwatemalska (Yucca elephantipes)

D. Ananas (Ananas bracteatus), kalanchoe Blossfelda (Kalanchoe blossfeldiana)

Wybór roślin do zacienionego holu to nie taka prosta sprawa. Nolina wygięta i agawa amerykańska, chociaż wyglądają ciekawie, nie będą tam dobrze rosnąć. Nolina potrzebuje słońca, a w ciemnym pomieszczeniu się nie odnajdzie. Agawa też nie jest fanką cienia – ona lubi jasne miejsca i mało wody, przez co nie nadaje się do holu. Ananas i kalanchoe Blossfelda też powinny zostać odłożone na bok. Ananas to roślina tropikalna, która chce dużo światła i ciepła, a kalanchoe mimo, że może przeżyć w cieniu, i tak woli więcej słońca, żeby ładnie kwitnąć. Na koniec, grubosz jajowaty i juka gwatemalska też nie będą najlepszym wyborem; grubosz to sukulent, który lubi słońce, a juka też nie powinna być w ciemnym miejscu. Dobrze jest wybierać rośliny, które będą się dobrze czuły w danym otoczeniu, jak na przykład difenbachia czy dracena, bo to znacznie poprawi wygląd i zdrowie roślin.

Pytanie 28

Na podstawie danych zawartych w tabeli, oblicz wysokość opłaty za usunięcie świerka pospolitego o obwodzie 40 cm.

Stawki opłat za usunięcie drzew
Lp.	Rodzaje, gatunki i odmiany drzew	Stawki w zł za 1 cm obwodu pnia drzewa mierzonego na wysokości 130 cm
1	Topola, olsza, klon jesionolistny, wierzba, czeremcha amerykańska, grochodrzew	11,37
2	Kasztanowiec, morwa, jesion amerykański, czeremcha zwyczajna, świerk pospolity, sosna zwyczajna, daglezja, modrzew, brzoza brodawkowata, brzoza	30,91

A. 1 425,30 zł

B. 1 236,40 zł

C. 1 131,50 zł

D. 1 263,80 zł

Wiesz, poprawna odpowiedź to 1 236,40 zł. To wynika z tego, że stawka za usunięcie świerka pospolitego to 30,91 zł za każdy centymetr obwodu pnia. Jeśli pomnożysz tę stawkę przez obwód pnia, który wynosi 40 cm, to dostaniesz te 1236,40 zł. To wszystko jest zgodne z dobrymi praktykami, bo właściciele nieruchomości powinni robić takie obliczenia, zanim zdecydują się na usunięcie drzew. Na przykład, jeśli planujesz jakieś budowy, musisz uwzględnić koszty związane z wycięciem drzew. Znajomość stawek oraz procedur w takich sytuacjach jest naprawdę ważna, bo pomaga odpowiedzialnie zarządzać przestrzenią i dbać o nasze lokalne ekosystemy.

Pytanie 29

Jaki sposób ochrony bryły korzeniowej rekomendujesz dla drzew wykopanych bezpośrednio z ziemi i przygotowanych do transportu?

A. Sadzenie w donicach

B. Związywanie sznurkiem

C. Zawijanie folią

D. Balotowanie

Doniczkowanie, foliowanie oraz sznurowanie to techniki, które w praktyce mogą być mniej efektywne w kontekście zabezpieczania bryły korzeniowej roślin drzewiastych przeznaczonych do transportu. Doniczkowanie, polegające na umieszczaniu roślin w donicach, jest praktyką stosowaną głównie w przypadku młodych roślin lub tych, które mają być uprawiane w systemie containerowym. Dla roślin wykopanych z gruntu ta metoda może być niewłaściwa, ponieważ wymaga ona dodatkowego czasu na adaptację rośliny do nowego środowiska, co może skutkować stresem i obniżoną odpornością. Foliowanie, czyli owinięcie rośliny folią, może prowadzić do zbyt wysokiej temperatury oraz wilgotności, co stwarza ryzyko gnicia korzeni oraz innych chorób grzybowych. Tego rodzaju metoda nie zapewnia odpowiedniej wentylacji, co jest kluczowe dla zachowania zdrowia rośliny. Sznurowanie, z kolei, może być mylnie postrzegane jako wystarczająca metoda zabezpieczenia, jednak nie chroni ono bryły korzeniowej przed uszkodzeniami mechanicznymi ani nie zapobiega utracie wilgoci. Ważne jest, aby zrozumieć, że każda z tych metod ma swoje ograniczenia i nie odpowiada na potrzeby transportowe roślin drzewiastych wykopanych z gruntu. Dlatego też balotowanie, jako najbardziej odpowiednia technika, zapewnia kompleksową ochronę, minimalizując ryzyko uszkodzenia oraz wspierając dalszy rozwój roślin po przetransportowaniu.

Pytanie 30

Kędzierzawość liści ujawnia się poprzez

A. powstawanie na liściu niewielkich plam brunatnych otoczonych ciemnoczerwoną obwódką

B. drobne, rdzawoczerwone i wypukłe plamy na liściu

C. zgrubienia, deformacje oraz karminową barwę liścia

D. puszysty, mączysty osad na liściu

Rozpoznawanie chorób roślin na podstawie objawów jest kluczowe dla zdrowia i wydajności upraw. Jednakże, stwierdzenia zawarte w niepoprawnych odpowiedziach wskazują na błędne podejście w identyfikacji kędzierzawości liści. Na przykład, zgrubienia, zniekształcenia i karminowa barwa liści są charakterystycznymi objawami kędzierzawości, natomiast małe, rdzawiane i wypukłe plamy na liściu sugerują inny problem, jak na przykład infekcje grzybowe. Takie plamy mogą wskazywać na choroby liści, które są całkowicie odrębnym zagadnieniem. Kolejna niepoprawna koncepcja to tworzenie na liściu drobnych plam brunatnych z ciemnoczerwoną obwódką, co może być objawem chorób takich jak plamistość liści, czyli inna jednostka chorobowa. Z kolei puszysty, mączysty nalot nie ma nic wspólnego z kędzierzawością, a jest typowym objawem mączniaka, choroby powodowanej przez grzyby. Błędne zrozumienie tych objawów może prowadzić do nieprawidłowych decyzji w zakresie ochrony roślin oraz niewłaściwych praktyk agrotechnicznych, co z kolei może prowadzić do strat w uprawach. Kluczowe jest, aby posiadać właściwą wiedzę o objawach, aby skutecznie zarządzać zdrowiem roślin i wdrażać odpowiednie strategie ochrony zgodne z zaleceniami agrotechnicznymi.

Pytanie 31

Jaki element wyposażenia jest kluczowy w ogrodzie zoologicznym?

A. Fontanna

B. Rzeźba do ogrodu

C. Tablica informacyjna

D. Wieszak na rowery

Tablica informacyjna jest kluczowym elementem wyposażenia w ogrodzie zoologicznym, ponieważ odgrywa istotną rolę w edukacji odwiedzających oraz w poprawie ich doświadczeń. Informacje zamieszczone na tablicach, takie jak dane o gatunkach zwierząt, ich naturalnym środowisku oraz zagrożeniach, z jakimi się borykają, pomagają w zwiększeniu świadomości ekologicznej. Tablice informacyjne są zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, które podkreślają znaczenie edukacji w zakresie ochrony przyrody. Przykładowo, dobrze zaprojektowana tablica może zawierać interaktywne elementy, takie jak kody QR, które prowadzą do materiałów multimedialnych, co dodatkowo angażuje odwiedzających. Zastosowanie tablic informacyjnych jest również kluczowe w kontekście zachowania bezpieczeństwa, gdyż informują o zasadach zachowania w pobliżu zwierząt oraz o regulaminie obiektu. To wszystko sprawia, że tablice są nie tylko estetycznym, ale głównie funkcjonalnym elementem każdego zoo.

Pytanie 32

Jak długo można przechowywać zrolowaną darń w chłodne wiosenne i jesienne dni, aby nie narazić jej na uszkodzenia?

A. 0,5 doby

B. 7 dób

C. 5 dób

D. 2 doby

Maksymalny czas przechowywania zrolowanej darni w chłodne dni wiosenne i jesienne wynosi 2 doby. Ta odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ darń, będąc żywym materiałem, wymaga odpowiednich warunków, aby nie doszło do jej uszkodzenia. W chłodniejszych temperaturach, jak te występują wiosną i jesienią, przesycenie wilgocią oraz ograniczona wymiana gazowa mogą spowodować, że darń nie będzie w stanie przetrwać dłużej niż 48 godzin bez utraty jakości. Praktyczne zastosowanie tej wiedzy odnosi się do planowania działań związanych z układaniem darni; wiedząc, że maksymalny czas to 2 doby, można lepiej zorganizować transport oraz aplikację darni, co pozwoli uniknąć jej uszkodzenia i zachować jej zdrowotność. W branży ogrodniczej oraz w projektach budowlanych przestrzeganie tej zasady jest kluczowe, aby zapewnić długotrwały efekt estetyczny oraz funkcjonalny. Dodatkowo, warto pamiętać, że odpowiednie warunki przechowywania, takie jak osłonięcie darni przed słońcem oraz unikanie jej nadmiernego przemoczenia, są również istotnymi elementami w procesie zarządzania darnią."

Pytanie 33

Do koszenia trawnika sportowego i dywanowego oraz podczas pierwszego koszenia po założeniu trawy zaleca się korzystanie z kosiarki

A. listwowej

B. wrzecionowej

C. rotacyjnej

D. rotorowej

Kosiarka wrzecionowa jest idealnym narzędziem do koszenia trawnika dywanowego i sportowego, ponieważ zapewnia precyzyjne cięcie, co jest kluczowe dla zdrowia i estetyki trawnika. Mechanizm wrzecionowy składa się z wirujących ostrzy, które tną źdźbła trawy w podobny sposób jak nożyczki. Dzięki temu, po pierwszym koszeniu trawnika, można uzyskać równą i gęstą darń, co sprzyja lepszemu wzrostowi i regeneracji trawy. W przypadku trawników sportowych, gdzie wymagana jest wysoka jakość nawierzchni, stosowanie kosiarki wrzecionowej staje się jeszcze bardziej istotne. Standardy dotyczące pielęgnacji takich trawników, jak te przy boiskach piłkarskich czy golfowych, nakładają szczególne wymagania na wysokość koszenia oraz jakość cięcia. Dodatkowo, regularne stosowanie kosiarki wrzecionowej sprzyja zwiększonej odporności trawy na choroby i szkodniki, co jest istotne z perspektywy długotrwałego utrzymania trawnika w dobrej kondycji.

Pytanie 34

Podaj kolejność trawników od najniższej do najwyższej zalecanej wysokości koszenia.

A. Dywanowe, parkowe, łąkowe

B. Łąkowe, dywanowe, parkowe

C. Dywanowe, łąkowe, parkowe

D. Parkowe, łąkowe, dywanowe

Odpowiedź wskazująca uszeregowanie trawników od najniższej do najwyższej zalecanej wysokości koszenia jest poprawna. Trawniki dywanowe, które są przeznaczone do intensywnego użytku, zazwyczaj koszone są na wysokości od 2 do 4 cm. Dzięki tej wysokości zapewniają one gęstość oraz estetykę, a także sprzyjają zdrowiu trawy poprzez poprawę fotosyntezy. Następnie mamy trawniki parkowe, które kosimy na wysokości od 4 do 6 cm, co pozwala na uzyskanie równowagi między estetyką a odpornością na uszkodzenia, a także sprzyja tworzeniu bardziej naturalnego wyglądu. Na końcu znajdują się trawniki łąkowe, które są koszone na wysokości od 6 do 10 cm. Tego rodzaju trawniki są często mniej wymagające w pielęgnacji i sprzyjają różnorodności biologicznej poprzez zapewnienie siedlisk dla różnych gatunków roślin i zwierząt. Przestrzeganie tych zaleceń ma kluczowe znaczenie dla utrzymania zdrowego i atrakcyjnego trawnika, a także zgodności z dobrą praktyką zarządzania terenami zielonymi w kontekście ochrony środowiska.

Pytanie 35

Na której ilustracji przedstawiono prawidłowo ukształtowany krzew róży piennej przeznaczonej do sadzenia w terenach zieleni?

A. Na ilustracji 3.

B. Na ilustracji 2.

C. Na ilustracji 4.

D. Na ilustracji 1.

Ilustracja 4 przedstawia prawidłowo ukształtowany krzew róży piennej, co jest istotne zarówno z punktu widzenia estetyki, jak i zdrowia rośliny. Krzew ten posiada dobrze rozwinięty system korzeniowy, co jest kluczowe dla jego stabilności oraz zdolności do pobierania wody i składników odżywczych z gleby. Równomierne rozmieszczenie gałęzi zapewnia odpowiednią cyrkulację powietrza oraz dostęp do światła, co sprzyja zdrowemu wzrostowi i kwitnieniu. W praktyce, krzewy o takich cechach są bardziej odporne na choroby i szkodniki, co przekłada się na ich dłuższą żywotność i lepszą prezencję w terenach zieleni. Warto pamiętać, że przy sadzeniu roślin w terenach zielonych należy zwrócić szczególną uwagę na ich formę oraz kondycję, aby osiągnąć zamierzony efekt ogrodniczy.

Pytanie 36

Jakie konstrukcje budowlane umożliwiają płazom przejście na drugą stronę autostrady?

A. Rowy melioracyjne

B. Estakady drogowe

C. Wiadukty drogowe nad autostradą

D. Wydzielone przepusty pod autostradą

Wydzielone przepusty pod autostradą to konstrukcje zaprojektowane w celu umożliwienia zwierzętom, w tym płazom, bezpiecznego przemieszczania się przez drogi. Przepusty te są zazwyczaj umieszczane w miejscach o dużym natężeniu ruchu, gdzie naturalne korytarze ekologiczne zostały przerwane przez infrastrukturę drogową. Dzięki takim rozwiązaniom, które są zgodne z zasadami ochrony środowiska, jak i z wytycznymi dotyczącymi budowy dróg, płazy mogą uniknąć niebezpieczeństwa związane z ruchem drogowym. Przykłady zastosowania takich przepustów obejmują regiony, gdzie występują wędrówki godowe płazów, co czyni je kluczowymi dla ich przetrwania. Wydzielone przepusty są często projektowane z zastosowaniem naturalnych materiałów i roślinności, co zachęca do korzystania z nich przez zwierzęta. W kontekście zrównoważonego rozwoju oraz bioróżnorodności, takie rozwiązania są nie tylko korzystne dla płazów, ale również wpływają pozytywnie na cały ekosystem.

Pytanie 37

Kiedy powinno się zbierać pędy roślin ozdobnych w celu wykonania sadzonek zdrewniałych?

A. Od stycznia do marca, w fazie bezlistnej

B. Od kwietnia do maja, po pojawieniu się oznak wegetacji

C. Od czerwca do sierpnia, w pełni fazy wegetacyjnej

D. Od października do listopada, przed opadnięciem liści

Wybór terminu pozyskiwania pędów roślin ozdobnych do wykonania sadzonek zdrewniałych w pełni wegetacji, tj. od czerwca do sierpnia, jest nieodpowiedni z kilku powodów. W tym okresie rośliny intensywnie rosną, co sprzyja marnowaniu zasobów na produkcję nowych liści i pędów, a nie na ukorzenianie się sadzonek. Ponadto, pozyskiwanie pędów w pełni wegetacji zwiększa ryzyko uszkodzeń roślin i ich osłabienia, ponieważ rośliny są bardziej wrażliwe na stres po cięciu, co może prowadzić do ich obumierania. Kolejnym błędnym podejściem jest pozyskiwanie pędów od października do listopada, przed zrzuceniem liści. W tym czasie wiele roślin przechodzi w stan spoczynku, a ich pędy, chociaż zdrewniałe, mogą nie być wystarczająco przygotowane do ukorzenienia, co znacząco obniża efektywność procesu rozmnażania. Również okres od kwietnia do maja, po wystąpieniu oznak wegetacji, nie jest optymalny. W tym czasie rośliny zaczynają intensywnie pobierać składniki odżywcze i wodę, co również niekorzystnie wpływa na możliwość ukorzenienia pędów. Typowym błędem myślowym w tym kontekście jest przyjęcie, że pędy w pełni wegetacji będą łatwiejsze do ukorzenienia, podczas gdy w rzeczywistości stan spoczynku sprzyja lepszemu rozwojowi korzeni. Dlatego kluczowe jest zrozumienie cykli wzrostu roślin oraz optymalnych warunków do ich rozmnażania.

Pytanie 38

Jaką skalę należy zastosować przy tworzeniu graficznych projektów zagospodarowania terenu, które są wymagane do uzyskania pozwolenia na budowę?

A. 1:500

B. 1:50

C. 1:10

D. 1:100

Wybór niewłaściwej skali do opracowania graficznych planów zagospodarowania terenu może wynikać z niezrozumienia potrzeb projektu oraz wymagań prawnych. Skala 1:50, choć może wydawać się atrakcyjna ze względu na brak detali, jest nieodpowiednia do przedstawiania całościowego obrazu zagospodarowania terenu. To zbyt duża szczegółowość, która sprawia, że projekt staje się trudny do interpretacji w kontekście całego terenu. Skala ta jest bardziej odpowiednia dla szczegółowych rysunków budowlanych, takich jak plany pięter czy detale architektoniczne. Z kolei skala 1:100, choć również może być użyteczna w niektórych kontekstach, nie zapewnia wystarczającej przestrzeni do uchwycenia kompleksowych relacji między różnymi elementami zagospodarowania, szczególnie w przypadku większych projektów urbanistycznych. Natomiast skala 1:10 jest zbyt szczegółowa i niepraktyczna dla planów zagospodarowania terenu, co również prowadzi do nieczytelności dokumentacji. Kluczowe jest, aby przy wyborze skali kierować się jej funkcjonalnością oraz zgodnością z wymaganiami prawnymi, co w przypadku projektów wymagających pozwolenia na budowę najczęściej wskazuje na preferencję dla skali 1:500. Użycie niewłaściwej skali może prowadzić do odrzucenia dokumentacji przez organy administracyjne, co wiąże się z opóźnieniami w procesie budowlanym.

Pytanie 39

Z uwagi na znaczne ryzyko zatrucia się pestycydem podczas przygotowywania cieczy roboczej, jej przygotowanie powinno być realizowane

A. na całkowicie otwartej przestrzeni

B. w szczelnie zamkniętych, suchych pomieszczeniach

C. pod wiatami w przestrzeni otwartej

D. w wentylowanych, osłoniętych od wiatru pomieszczeniach

Sporządzanie cieczy roboczej z wykorzystaniem pestycydów powinno odbywać się w wentylowanych, osłoniętych od wiatru pomieszczeniach, ponieważ zapewnia to odpowiednią cyrkulację powietrza, co zmniejsza ryzyko zatrucia. Właściwa wentylacja pozwala na usunięcie oparów chemikaliów, które mogą być szkodliwe nie tylko dla osoby przygotowującej ciecz, ale także dla osób znajdujących się w pobliżu. Osłonięcie od wiatru minimalizuje ryzyko, że niekontrolowane podmuchy powietrza mogą rozprzestrzeniać opary pestycydów na szerszym obszarze, co stwarza zagrożenie dla ludzi i środowiska. Przykładem zastosowania tej zasady są stacje przygotowawcze, które są zaprojektowane zgodnie z odpowiednimi normami BHP i wyposażone w systemy wentylacyjne, co jest zgodne z wytycznymi dotyczącymi bezpiecznego obchodzenia się z substancjami chemicznymi. Należy również pamiętać, że stosowanie odpowiednich środków ochrony osobistej, takich jak maski, rękawice czy odzież ochronna, stanowi istotne uzupełnienie procedur zapewniających bezpieczeństwo podczas pracy z pestycydami.

Pytanie 40

Który zabieg podczas zakładania trawnika metodą darniowania należy wykonać tuż po rozłożeniu darni?

A. Nawożenie

B. Podlewanie

C. Koszenie

D. Wałowanie

Wałowanie darni po jej rozłożeniu jest kluczowym krokiem w procesie zakładania trawnika. Ten zabieg ma na celu zapewnienie dobrego kontaktu darni z podłożem, co jest niezbędne dla prawidłowego ukorzenienia. Wałowanie pomaga usunąć powietrze z przestrzeni między darnią a ziemią, co pozwala na lepsze wchłanianie wody i składników odżywczych. Praktyka ta jest zgodna z dobrą praktyką, ponieważ właściwe ukorzenienie jest fundamentem zdrowego i gęstego trawnika. Po wałowaniu, ważne jest również, aby monitorować wilgotność gleby, co ułatwi dalsze etapy pielęgnacji. Warto dodać, że wałowanie powinno być przeprowadzane za pomocą wałów ogrodniczych lub ręcznych, a jego intensywność powinna być dostosowana do rodzaju gleby oraz grubości darni. Dobre wyniki przyniesie także wykonanie tego zabiegu w odpowiednich warunkach pogodowych, unikając nadmiernego słońca i wiatru, które mogą prowadzić do przesuszenia darni.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej