Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych
Data rozpoczęcia: 7 lutego 2026 00:49
Data zakończenia: 7 lutego 2026 01:20

Egzamin niezdany

Wynik: 17/40 punktów (42,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Zrzut ekranu ilustruje wynik polecenia arp -a. Jak należy zrozumieć te dane?

Wiersz polecenia
C:\>arp -a
Nie znaleziono wpisów ARP

C:\>

A. Adres MAC hosta jest niepoprawny

B. Komputer ma przypisany niewłaściwy adres IP

C. Host nie jest podłączony do sieci

D. Brak aktualnych wpisów w protokole ARP

Polecenie arp -a to naprawdę fajne narzędzie do pokazywania tabeli ARP na komputerze. W skrócie, ARP jest mega ważny w sieciach lokalnych, bo pozwala na odnajdywanie adresów MAC bazując na adresach IP. Jak widzisz komunikat 'Nie znaleziono wpisów ARP', to znaczy, że komputer nie miał ostatnio okazji porozmawiać z innymi urządzeniami w sieci lokalnej. Może to być dlatego, że nic się nie działo albo komputer dopiero co wystartował. Dla adminów sieciowych to dość istotna informacja, bo mogą dzięki temu sprawdzać, czy coś jest nie tak z łącznością. Z tego, co zauważyłem, kiedy urządzenie łączy się z innym w tej samej sieci, ARP automatycznie zapisuje adres MAC przypisany do IP w tabeli. I to, że nie ma wpisów, może też oznaczać, że sieć jest dobrze skonfigurowana i nie było jeszcze żadnych interakcji, które wymagałyby tego tłumaczenia. Ogólnie monitorowanie tabeli ARP to dobry pomysł, bo można szybko wychwycić problemy z łącznością oraz sprawdzić, jak dobrze działa sieć.

Pytanie 2

Jaką usługę należy zainstalować na systemie Linux, aby umożliwić bezpieczny zdalny dostęp?

A. telnet

B. ssh

C. rlogin

D. tftp

Wybór usług do zdalnego dostępu na serwerze Linux wymaga zrozumienia różnic pomiędzy protokołami oraz ich bezpieczeństwa. TFTP (Trivial File Transfer Protocol) jest protokołem przesyłania plików, który nie oferuje żadnego szyfrowania ani zabezpieczeń, co czyni go nieodpowiednim do zastosowań wymagających bezpiecznego dostępu. Telnet to kolejny protokół, który, mimo że umożliwia zdalne logowanie, przesyła dane w postaci niezaszyfrowanej. To oznacza, że wszelkie informacje, w tym hasła, mogą być podsłuchiwane przez osoby trzecie, co stawia pod znakiem zapytania bezpieczeństwo takiej komunikacji. Rlogin, podobnie jak Telnet, również nie zapewnia odpowiednich środków ochrony i nie jest już powszechnie stosowany ze względu na swoje wady związane z bezpieczeństwem. Wybierając jakiekolwiek rozwiązanie do zdalnego dostępu, należy kierować się standardami branżowymi, które coraz bardziej preferują szyfrowane połączenia. Używanie protokołów takich jak SSH, które zapewniają szyfrowanie danych i uwierzytelnianie użytkowników, jest nie tylko zalecane, ale wręcz konieczne w kontekście ochrony danych i zasobów serwerowych. Wybór nieodpowiednich protokołów do komunikacji zdalnej prowadzi do poważnych luk w bezpieczeństwie, co może skutkować nieautoryzowanym dostępem oraz narażeniem poufnych informacji.

Pytanie 3

Umożliwienie stacjom roboczym Windows, OS X oraz Linux korzystania z usług drukowania Linuxa i serwera plików zapewnia serwer

A. POSTFIX

B. APACHE

C. SAMBA

D. SQUID

SQUID to serwer proxy, który zajmuje się buforowaniem i udostępnianiem treści internetowych, a jego głównym celem jest zwiększenie wydajności przeglądania sieci, a nie zarządzanie drukowaniem czy udostępnianiem plików. Użycie SQUID w kontekście współdzielenia zasobów pomiędzy różnymi systemami operacyjnymi prowadzi do nieporozumień, ponieważ nie jest on zaprojektowany do pracy z protokołem SMB/CIFS, który jest kluczowy dla tego typu zadań. APACHE to serwer WWW, który obsługuje protokół HTTP i nie ma zastosowania w kontekście zarządzania drukiem ani plikami w sieci lokalnej. Postfix z kolei to serwer pocztowy, który służy do obsługi wiadomości e-mail i nie ma nic wspólnego z udostępnianiem plików czy usług drukowania. Typowym błędem jest mylenie ról poszczególnych programów i zrozumienie, że każdy z nich pełni specyficzne funkcje, które nie są wymienne. Dlatego kluczowe jest zrozumienie, jakie zadania spełniają różne komponenty w infrastrukturze IT oraz ich odpowiednie zastosowanie zgodnie z ich przeznaczeniem. Właściwe przypisanie zadań do odpowiednich narzędzi jest fundamentem efektywnego zarządzania systemami informatycznymi.

Pytanie 4

Przedstawiony zestaw komputerowy jest niekompletny. Który element nie został uwzględniony w tabeli, a jest niezbędny do prawidłowego działania zestawu i należy go dodać?

Lp.	Nazwa podzespołu
1.	Cooler Master obudowa komputerowa CM Force 500W czarna
2.	Gigabyte GA-H110M-S2H, Realtek ALC887, DualDDR4-2133, SATA3, HDMI, DVI, D-Sub, LGA1151, mATX
3.	Intel Core i5-6400, Quad Core, 2.70GHz, 6MB, LGA1151, 14nm, 65W, Intel HD Graphics, VGA, TRAY/OEM
4.	Patriot Signature DDR4 2x4GB 2133MHz
5.	Seagate BarraCuda, 3.5", 1TB, SATA/600, 7200RPM, 64MB cache
6.	LG SuperMulti SATA DVD+/-R24x,DVD+RW6x,DVD+R DL 8x, bare bulk (czarny)
7.	Gembird Bezprzewodowy Zestaw Klawiatura i Mysz
8.	Monitor Iiyama E2083HSD-B1 19.5inch, TN, HD+, DVI, głośniki
9.	Microsoft OEM Win Home 10 64Bit Polish 1pk DVD

A. Karta graficzna.

B. Zasilacz.

C. Pamięć RAM.

D. Wentylator procesora.

Pojęcie zasilacza odnosi się do komponentu, który dostarcza energię elektryczną do wszystkich podzespołów komputera. Choć istotny, zasilacz nie jest elementem, który bezpośrednio wpływa na działanie procesora, dlatego nie można go uznać za najważniejszy brak w zestawie. Pamięć RAM jest kluczowa dla wydajności systemu, ale jej obecność w zestawie nie jest wymagana do uruchomienia maszyny, ponieważ procesor potrafi wystartować nawet bez RAM na poziomie podstawowym. Karta graficzna może być niezbędna w przypadku gier lub aplikacji graficznych, ale sama płyta główna z zintegrowanym układem graficznym wystarczy do podstawowego działania komputera. To podstawowe zrozumienie hierarchii komponentów komputerowych jest kluczowe dla każdego, kto zajmuje się budową lub modernizacją zestawu komputerowego. W przypadku, gdy system nie dysponuje odpowiednim chłodzeniem procesora, nie tylko wydajność, ale także całkowita funkcjonalność komputera mogą być zagrożone, prowadząc do nieprawidłowego działania i potencjalnych uszkodzeń podzespołów. Dlatego istotne jest, aby przy budowie zestawu komputerowego uwzględnić wszystkie kluczowe komponenty, w tym wentylację, co jest standardem w branży.

Pytanie 5

Liczby 1001 i 100 w wierszu pliku /etc/passwd reprezentują

A. numer koloru tekstu oraz numer koloru tła w terminalu

B. liczbę dni od ostatniej zmiany hasła i liczbę dni do wygaśnięcia hasła

C. identyfikator użytkownika i grupy w systemie

D. liczbę pomyślnych oraz niepomyślnych prób logowania

Wśród błędnych odpowiedzi można zauważyć zrozumienie, które nie uwzględnia rzeczywistej struktury i funkcji pliku /etc/passwd. Liczby 1001 oraz 100 nie odnoszą się do liczby udanych lub nieudanych prób logowania. Tego rodzaju dane są przechowywane w innych miejscach, najczęściej w logach systemowych, takich jak /var/log/auth.log lub /var/log/secure, gdzie zapisywane są szczegóły dotyczące sesji logowania użytkowników. Kolejnym mylnym rozumowaniem jest mylenie UID i GID z kolorami czcionki i tła w terminalu. W rzeczywistości, kolory w terminalach są konfigurowane w innych plikach, zwykle na poziomie powłoki użytkownika lub konfiguracji terminala, a nie przez identyfikatory użytkowników i grup. Z kolei liczba dni od ostatniej zmiany hasła oraz dni do wygaśnięcia hasła są informacjami przechowywanymi w pliku /etc/shadow, który jest odpowiedzialny za zarządzanie bezpieczeństwem haseł i nie mają związku z UID i GID. Takie pomyłki mogą wynikać z niezrozumienia różnic pomiędzy zarządzaniem użytkownikami a bezpieczeństwem systemu, co jest kluczowe w administracji systemami operacyjnymi. Użytkownicy powinni być świadomi, że każda z tych funkcji pełni odrębne role i jest zarządzana w różnych kontekstach w systemie.

Pytanie 6

Na ilustracji zaprezentowano układ

A. rezerwacji adresów MAC

B. przekierowania portów

C. sieci bezprzewodowej

D. wirtualnych sieci

Wybór niepoprawnych odpowiedzi sugeruje niezrozumienie koncepcji lub zastosowań przedstawionych technologii. Przekierowanie portów dotyczy procesu mapowania numerów portów w sieci lokalnej na inne numery w publicznej przestrzeni adresowej, co jest kluczowe dla konfiguracji routerów i zarządzania dostępem do zasobów sieciowych z zewnątrz. Jest to procedura związana głównie z sieciami NAT i firewallami, a nie z wewnętrzną konfiguracją przełączników sieciowych. Rezerwacja adresów MAC dotyczy przypisywania statycznych adresów IP konkretnym urządzeniom na podstawie ich unikalnych adresów MAC w serwerze DHCP, co zwiększa kontrolę nad zarządzaniem adresacją IP w sieci. Choć jest to praktyka przydatna, nie ma bezpośredniego związku z VLAN-ami przedstawionymi na rysunku. Sieci bezprzewodowe, z kolei, odnoszą się do technologii zapewniających bezprzewodowy dostęp do sieci i nie dotyczą bezpośrednio konfiguracji VLAN-ów w zarządzanych przełącznikach. Typowym błędem jest mylenie technologii bezprzewodowych z konfiguracjami przełączników przewodowych. Wszystkie te elementy są ważne w kontekście całościowego zarządzania siecią, ale nie odnoszą się bezpośrednio do przedstawionej konfiguracji VLAN-ów, która jest fundamentalną techniką zarządzania siecią w nowoczesnych środowiskach IT.

Pytanie 7

Jakie polecenie jest używane do ustawienia konfiguracji interfejsu sieciowego w systemie Linux?

A. ifconfig

B. interfaces

C. networking

D. ipconfig

Polecenie 'ifconfig' jest jednym z podstawowych narzędzi używanych do konfiguracji interfejsów sieciowych w systemach operacyjnych Linux. Umożliwia ono użytkownikom wyświetlanie i modyfikowanie parametrów interfejsów sieciowych, takich jak adresy IP, maska sieciowa, stan interfejsu i inne istotne informacje. Przykładowe zastosowanie polecenia to 'ifconfig eth0 up', co aktywuje interfejs o nazwie 'eth0'. Dodatkowo, 'ifconfig' pozwala na przypisanie adresu IP do interfejsu, co jest kluczowe w kontekście komunikacji w sieci. Warto również zauważyć, że mimo że 'ifconfig' jest szeroko stosowane, w nowszych wersjach systemów Linux zaleca się używanie polecenia 'ip', które jest bardziej uniwersalne i oferuje szerszy zakres funkcji. Zrozumienie działania 'ifconfig' jest fundamentalne dla każdego administratora systemu oraz dla pracy z sieciami w środowisku Linux, co podkreśla jego znaczenie w dobrych praktykach branżowych.

Pytanie 8

Jaki jest adres rozgłoszeniowy (broadcast) dla hosta z adresem IP 192.168.35.202 oraz 26-bitową maską?

A. 192.168.35.0

B. 192.168.35.63

C. 192.168.35.255

D. 192.168.35.192

Adres rozgłoszeniowy (broadcast) w sieci IP to adres, który pozwala na wysyłanie pakietów do wszystkich hostów w danej podsieci. W przypadku adresu IP 192.168.35.202 z maską 26-bitową (255.255.255.192), pierwszym krokiem jest określenie, jakie bity adresu IP są przeznaczone na identyfikację sieci, a jakie na identyfikację hostów. Maska 26-bitowa oznacza, że pierwsze 26 bitów adresu IP to bity sieci, co pozostawia 6 bitów na identyfikację hostów. W przypadku tej maski, adres sieci to 192.168.35.192, a zakres adresów hostów wynosi od 192.168.35.193 do 192.168.35.254. Adres rozgłoszeniowy jest najwyższym adresem w tej podsieci i wynosi 192.168.35.255, co oznacza, że wysyłając dane na ten adres, będą one odbierane przez wszystkie urządzenia w tej sieci. Taki mechanizm jest kluczowy w konfiguracji sieci lokalnych, ponieważ pozwala na efektywne zarządzanie komunikacją grupową. Przykładowo, w sytuacjach, gdy serwer potrzebuje powiadomić wszystkie hosty o jakiejś zmianie, użycie adresu rozgłoszeniowego jest niezwykle przydatne.

Pytanie 9

Jakie narzędzie należy zastosować w systemie Windows, aby skonfigurować właściwości wszystkich zainstalowanych urządzeń lub wyświetlić ich listę?

A. dnsmgmt.msc

B. diskmgmt.msc

C. dhcpmgmt.msc

D. devmgmt.msc

Odpowiedź 'devmgmt.msc' jest poprawna, ponieważ odnosi się do Menedżera urządzeń w systemie Windows. To narzędzie umożliwia administratorom i użytkownikom końcowym przeglądanie, konfigurowanie oraz zarządzanie wszystkimi zainstalowanymi urządzeniami na komputerze. W Menedżerze urządzeń można łatwo identyfikować problemy z urządzeniami, takie jak brakujące sterowniki lub kolizje sprzętowe. Na przykład, jeśli po podłączeniu nowego urządzenia nie działa ono poprawnie, użytkownik może otworzyć Menedżera urządzeń, aby sprawdzić, czy urządzenie zostało wykryte i czy są dla niego zainstalowane odpowiednie sterowniki. Narzędzie to jest zgodne z najlepszymi praktykami zarządzania sprzętem w systemach Windows, umożliwiając szybkie rozwiązywanie problemów oraz aktualizacje sterowników, co jest kluczowe dla utrzymania stabilności i wydajności systemu operacyjnego. Dodatkowo, znajomość Menedżera urządzeń jest istotna z perspektywy bezpieczeństwa, ponieważ pomaga w identyfikacji nieznanych lub podejrzanych urządzeń, które mogą wpływać na integralność systemu.

Pytanie 10

Najskuteczniejszym sposobem na dodanie skrótu do konkretnego programu na pulpitach wszystkich użytkowników w domenie jest

A. ściągnięcie aktualizacji Windows

B. wykonanie ponownej instalacji programu

C. zastosowanie zasad grupy

D. przypisanie dysku

Użycie zasad grupy (Group Policy) to najskuteczniejszy i najszybszy sposób do wstawienia skrótu do konkretnego programu na pulpitach wszystkich użytkowników domenowych. Dzięki zasadom grupy administratorzy mogą centralnie zarządzać ustawieniami systemów operacyjnych, aplikacji i użytkowników w obrębie całej domeny. Przykładowo, można utworzyć zasadę, która automatycznie dodaje skrót do aplikacji, takiej jak edytor tekstu, na pulpicie każdego użytkownika, co znacząco ułatwia dostęp do oprogramowania i zmniejsza czas potrzebny na jego ręczną konfigurację. W praktyce, stosowanie zasad grupy pozwala na zgodność z dobrymi praktykami zarządzania systemami informatycznymi, takimi jak standaryzacja i automatyzacja procesów, a także zapewnia łatwość w aktualizowaniu i modyfikowaniu ustawień w przyszłości. Dodatkowo, zasady grupy wspierają zarządzanie bezpieczeństwem w organizacji, umożliwiając wprowadzenie restrykcji i polityk, które są automatycznie wdrażane dla wszystkich użytkowników.

Pytanie 11

Przedstawiona na diagramie strategia zapisu kopii zapasowych na nośnikach nosi nazwę

Day	1	2	3	4	5	6	7	8	9	10	11	12	13	14	15	16
Media Set	A		A		A		A		A		A		A		A
		B				B				B				B
				C				C				C
																E

A. round-robin.

B. wieża Hanoi.

C. dziadek-ojciec-syn.

D. uproszczony GFS.

Strategia kopii zapasowych przedstawiona na diagramie to tzw. wieża Hanoi (ang. Tower of Hanoi backup). Moim zdaniem jest to jeden z ciekawszych patentów na regularne robienie backupów i jednocześnie optymalizowanie zużycia nośników. Polega na tym, że dane są zapisywane na kilku nośnikach według schematu, który nawiązuje do matematycznej łamigłówki – wieży Hanoi. Z praktycznego punktu widzenia oznacza to, że kopie na poszczególnych nośnikach są tworzone z różną częstotliwością i rotują według ściśle określonego wzoru. Przykładowo, nośnik A jest używany co drugi dzień, B co czwarty, C co ósmy itd. Dzięki temu w każdym momencie mamy szeroką perspektywę punktów przywracania – od najnowszych po te nawet sprzed kilku tygodni. To rozwiązanie pozwala nie tylko zaoszczędzić na liczbie nośników, ale też znacząco zwiększa bezpieczeństwo w przypadku np. wykrycia późnej infekcji ransomware. Branżowe standardy (np. rekomendacje CERT, NIST) podkreślają, że rotacja backupów i ich retencja w czasie to klucz do skutecznego odzyskiwania danych. Wieża Hanoi jest wykorzystywana wszędzie tam, gdzie balansuje się pomiędzy kosztami, a odpornością na utratę danych – np. w małych i średnich firmach, czy nawet w domowych serwerowniach. Dla mnie to taka „sprytna automatyka”, która robi robotę, a nie wymaga codziennej uwagi. Warto znać ten schemat, bo daje przewagę nad prostymi cyklami jak round-robin.

Pytanie 12

Który z protokołów jest używany w komunikacji głosowej przez internet?

A. FTP

B. NetBEUI

C. SIP

D. HTTP

FTP (File Transfer Protocol) jest protokołem używanym do przesyłania plików w sieci. Jego głównym zastosowaniem jest umożliwienie przesyłania plików między klientem a serwerem, co jest zupełnie inną funkcjonalnością niż ta, którą oferuje telefonia internetowa. Protokół ten operuje na innej warstwie modelu OSI i nie jest przystosowany do zarządzania sesjami audio-wideo, co jest kluczowe dla SIP. HTTP (Hypertext Transfer Protocol) jest kolejnym protokołem, który koncentruje się na przesyłaniu danych, głównie w kontekście stron internetowych. Chociaż w niektórych przypadkach może wspierać komunikację wideo poprzez technologie takie jak WebRTC, nie jest on zaprojektowany specjalnie do zarządzania sesjami głosowymi czy wideokonferencjami. NetBEUI (NetBIOS Extended User Interface) to protokół sieciowy, który był używany głównie w sieciach lokalnych, ale nie ma zastosowania w kontekście szerokopasmowej telefonii internetowej. Typowym błędem jest utożsamianie różnych protokołów z ich zastosowaniem w określonych obszarach, co prowadzi do mylnych wniosków o ich funkcjonalności. W kontekście telefonii internetowej, kluczowe jest zrozumienie, że protokoły muszą być zaprojektowane do obsługi specyficznych funkcji, takich jak nawiązywanie i zarządzanie sesjami komunikacyjnymi, co jest domeną SIP.

Pytanie 13

Podaj nazwę funkcji przełącznika, która pozwala na przypisanie wyższego priorytetu dla przesyłania VoIP?

A. VNC

B. STP

C. QoS

D. SNMP

Wybór odpowiedzi, które nie są związane z mechanizmem priorytetyzacji ruchu VoIP, wskazuje na niewłaściwe zrozumienie roli i funkcji poszczególnych technologii w kontekście zarządzania ruchem sieciowym. SNMP (Simple Network Management Protocol) jest protokołem używanym do monitorowania i zarządzania urządzeniami w sieci, ale nie ma bezpośredniego wpływu na priorytetyzację ruchu. Pomimo że SNMP pozwala na zbieranie informacji o stanie sieci i urządzeń, nie ma zdolności do przydzielania różnym typom ruchu różnych poziomów jakości. Z kolei VNC (Virtual Network Computing) to protokół służący do zdalnego dostępu do komputerów. Nie ma on nic wspólnego z zarządzaniem jakością usług czy priorytetyzacją ruchu sieciowego. Użycie VNC do transmisji VoIP nie tylko nie wpłynie na jakość połączenia, ale może wręcz wprowadzać dodatkowe opóźnienia i utrudnienia w komunikacji. STP (Spanning Tree Protocol) jest z kolei protokołem używanym do zapobiegania pętli w sieciach Ethernet, co również nie ma związku z priorytetyzacją ruchu. Kluczowym błędem myślowym jest zakładanie, że różne protokoły i usługi pełnią tę samą rolę w kontekście zarządzania ruchem sieciowym. Zrozumienie ról poszczególnych technologii oraz ich zastosowania w kontekście jakości usług jest niezbędne do prawidłowego konfigurowania sieci i zapewnienia odpowiednich parametrów działania dla aplikacji wrażliwych na opóźnienia, takich jak VoIP.

Pytanie 14

Zaprezentowany komputer jest niepełny. Który z komponentów nie został wymieniony w tabeli, a jest kluczowy dla poprawnego funkcjonowania zestawu i powinien być dodany?

Lp.	Nazwa podzespołu
1.	Cooler Master obudowa komputerowa CM Force 500W czarna
2.	Gigabyte GA-H110M-S2H, Realtek ALC887, DualDDR4-2133, SATA3, HDMI, DVI, D-Sub, LGA1151, mATX
3.	Intel Core i5-6400, Quad Core, 2.70GHz, 6MB, LGA1151, 14nm, 65W, Intel HD Graphics, VGA, TRAY/OEM
4.	Patriot Signature DDR4 2x4GB 2133MHz
5.	Seagate BarraCuda, 3,5", 1TB, SATA/600, 7200RPM, 64MB cache
6.	LG SuperMulti SATA DVD+/-R24x,DVD+RW6x,DVD+R DL 8x, bare bulk (czarny)
7.	Gembird Bezprzewodowy Zestaw Klawiatura i Mysz
8.	Monitor Iiyama E2083HSD-B1 19.5inch, TN, HD+, DVI, głośniki
9.	Microsoft OEM Win Home 10 64Bit Polish 1pk DVD

A. Wentylator procesora

B. Karta graficzna

C. Pamięć RAM

D. Zasilacz

Zasilacz, karta graficzna oraz pamięć RAM to również kluczowe komponenty każdego komputera, ale w kontekście tego pytania ich brak nie jest przyczyną niekompletności zestawu w odniesieniu do chłodzenia procesora. Zasilacz zapewnia niezbędne zasilanie dla całego systemu, a jego parametry muszą być dobrane odpowiednio do specyfikacji energetycznej wszystkich zainstalowanych komponentów. Karta graficzna, choć nie jest wymieniona w tabeli, to w przypadku niektórych konfiguracji może być zintegrowana z procesorem, jak ma to miejsce w przypadku układów Intel HD Graphics. Pamięć RAM jest niezbędna do przechowywania i szybkiego dostępu do danych, ale jej brak w zestawie uniemożliwiłby w ogóle działanie systemu operacyjnego, co nie jest przedmiotem tego pytania. Typowym błędem myślowym jest niedocenianie znaczenia odpowiedniego chłodzenia procesora, zwłaszcza w przypadku zestawów bez dołączonych fabrycznie systemów chłodzących, co może prowadzić do poważnych problemów termicznych, a w konsekwencji do uszkodzenia sprzętu lub znaczącego obniżenia jego wydajności.

Pytanie 15

Główną metodą ochrony sieci komputerowej przed zagrożeniem z zewnątrz jest zastosowanie

A. programu antywirusowego

B. blokady portu 80

C. serwera Proxy

D. zapory sieciowej

Zapora sieciowa, znana również jako firewall, jest kluczowym elementem ochrony sieci komputerowych przed atakami z zewnątrz. Działa jako filtr, który kontroluje ruch przychodzący i wychodzący w sieci, na podstawie ustalonych reguł bezpieczeństwa. Dzięki zaporze sieciowej można blokować nieautoryzowane połączenia oraz monitorować i rejestrować aktywność sieciową. Przykładem zastosowania zapory jest skonfigurowanie jej tak, aby restrykcyjnie zezwalała na ruch tylko z określonych adresów IP, co znacząco zwiększa bezpieczeństwo. W praktyce, wiele organizacji korzysta z zapór sprzętowych, które są zainstalowane pomiędzy siecią lokalną a Internetem, a także zapór programowych, które mogą być zainstalowane na serwerach i komputerach osobistych. Warto pamiętać, że skuteczna zapora powinna być regularnie aktualizowana i skonfigurowana zgodnie z najlepszymi praktykami branżowymi, takimi jak standardy opublikowane przez organizacje takie jak NIST (National Institute of Standards and Technology).

Pytanie 16

Do usunięcia elementu Wszystkie programy z prostego Menu Start systemu Windows należy wykorzystać przystawkę

A. ciadv.msc

B. gpedit.msc

C. azman.msc

D. lusrmgr.msc

Zdarza się, że przy pytaniach o narzędzia systemowe Windows łatwo się pomylić, bo nazwy przystawek bywają podobne i często trudno zapamiętać, które narzędzie do czego służy. Przykładowo, lusrmgr.msc to edytor lokalnych użytkowników i grup – przydaje się, gdy trzeba zarządzać kontami, uprawnieniami, czy tworzyć grupy użytkowników, ale zdecydowanie nie pozwala zmieniać ustawień interfejsu Menu Start. Z mojego doświadczenia, sporo osób myli go właśnie z gpedit.msc przez to, że oba narzędzia są dostępne w systemach Windows Pro lub wyższych i mają coś wspólnego z zarządzaniem. Natomiast azman.msc to narzędzie do zarządzania autoryzacją (Authorization Manager), wykorzystywane przede wszystkim w zarządzaniu dostępem do aplikacji i usług – raczej w środowiskach serwerowych lub przy wdrażaniu niestandardowych polityk bezpieczeństwa, ale kompletnie nie dotyczy prostych ustawień interfejsu. Z kolei ciadv.msc (czyli przystawka Client for Microsoft Indexing Service) to już praktycznie relikt – służyła w starszych wersjach Windows do zarządzania usługą indeksowania plików, no i nie ma żadnego przełożenia na konfigurację Menu Start czy jakichkolwiek opcji użytkownika. Moim zdaniem, częstym błędem jest też to, że szukamy zbyt specjalistycznych narzędzi do prostych zadań albo kierujemy się podobieństwem nazw, a tu akurat najlepiej działa znajomość zasad grupy, czyli gpedit.msc. W praktyce, modyfikowanie wyglądu Menu Start czy ograniczenie dostępu do poszczególnych elementów przynależy do polityk użytkownika, a te można wygodnie i bezpiecznie ustawiać właśnie przez gpedit.msc. Dlatego wybór innej przystawki w tym kontekście to raczej efekt mylenia przeznaczenia narzędzi lub nieznajomości możliwości Edytora zasad grupy, co jest dość częste na początku nauki administracji Windows.

Pytanie 17

Osoba korzystająca z komputera, która testuje łączność sieciową używając polecenia ping, uzyskała wynik przedstawiony na rysunku. Jakie może być źródło braku reakcji serwera przy pierwszej próbie, zakładając, że adres domeny wp.pl to 212.77.100.101?

C:\Users\Komputer 2>ping wp.pl
Żądanie polecenia ping nie może znaleźć hosta wp.pl. Sprawdź nazwę i ponów próbę.
C:\Users\Komputer 2>ping 212.77.100.101

Badanie 212.77.100.101 z 32 bajtami danych:
Odpowiedź z 212.77.100.101: bajtów=32 czas=28ms TTL=248
Odpowiedź z 212.77.100.101: bajtów=32 czas=28ms TTL=248
Odpowiedź z 212.77.100.101: bajtów=32 czas=28ms TTL=248
Odpowiedź z 212.77.100.101: bajtów=32 czas=28ms TTL=248

Statystyka badania ping dla 212.77.100.101:
    Pakiety: Wysłane = 4, Odebrane = 4, Utracone = 0 (0% straty).
Szacunkowy czas błądzenia pakietów w milisekundach:
    Minimum = 28 ms, Maksimum = 28 ms, Czas średni = 28 ms

A. Nieprawidłowy adres IP przypisany do karty sieciowej.

B. Nieobecność adresów serwera DNS w ustawieniach karty sieciowej

C. Nieustawiony adres domyślnej bramy w konfiguracji karty sieciowej.

D. Brak przypisanego serwerowi DHCP adresu karty sieciowej.

Brak serwera DHCP na karcie sieciowej wcale nie jest problemem, bo DHCP ma na celu automatyczne przypisywanie takich rzeczy, jak adres IP, maska podsieci i brama domyślna. Jak DHCP nie działa, to komputer nie dostaje żadnych ustawień, przez co komunikacja sieciowa jest całkowicie zablokowana, a nie tylko DNS. Z kolei brak adresu bramy domyślnej może utrudnić dostęp do internetu, ale nie wpłynie na rozwiązywanie nazw przez DNS. A błędny adres IP wskazuje, że coś z ustawieniami jest nie tak, co oczywiście może spowodować problemy z komunikacją w sieci, ale niekoniecznie z DNS. Jak brak serwera DNS, to komputer nie zrealizuje tłumaczenia nazw na IP, i to jest bezpośredni powód problemu, który miałeś. Dobrze zrozumieć, jak działają te elementy w sieci, bo ułatwia to diagnozowanie problemów z połączeniem.

Pytanie 18

Które z poniższych poleceń systemu Windows generuje wynik przedstawiony na rysunku?

Aktywne połączenia

  Protokół  Adres lokalny          Obcy adres                 Stan
  TCP       192.168.1.20:49490     fra16s14-in-f3:https       USTANOWIONO
  TCP       192.168.1.20:49519     fra16s08-in-f14:https      USTANOWIONO
  TCP       192.168.1.20:49588     fra16s08-in-f14:https      USTANOWIONO
  TCP       192.168.1.20:49599     fra15s12-in-f42:https      CZAS_OCZEKIWANIA
  TCP       192.168.1.20:49689     fra07s28-in-f3:https       CZAS_OCZEKIWANIA
  TCP       192.168.1.20:49732     fra15s12-in-f46:https      USTANOWIONO
  TCP       192.168.1.20:49733     fra15s16-in-f14:https      USTANOWIONO
  TCP       192.168.1.20:49743     fra16s07-in-f14:https      USTANOWIONO
  TCP       192.168.1.20:49752     fra16s07-in-f14:https      USTANOWIONO
  TCP       192.168.1.20:49753     fra16s08-in-f14:http       USTANOWIONO
  TCP       192.168.1.20:49755     public102925:http          USTANOWIONO
  TCP       192.168.1.20:49756     fra16s13-in-f1:https       USTANOWIONO
  TCP       192.168.1.20:49759     194.54.27.117:https        USTANOWIONO
  TCP       192.168.1.20:49760     194.54.27.117:https        USTANOWIONO
  TCP       192.168.1.20:49761     194.54.27.117:https        USTANOWIONO
  TCP       192.168.1.20:49762     194.54.27.117:https        USTANOWIONO
  TCP       192.168.1.20:49763     fra16s06-in-f138:https     USTANOWIONO
  TCP       192.168.1.20:49764     fra15s16-in-f3:https       USTANOWIONO
PS C:\Users\Administrator.SERVER.001> _

A. ipconfig

B. tracert

C. msconfig

D. netstat

Polecenie tracert w systemie Windows służy do śledzenia trasy pakietów sieciowych z komputera do docelowego serwera. Daje wgląd w każdy przeskok w sieci co jest pomocne przy identyfikacji miejsc gdzie może dochodzić do opóźnień. Jednak nie dostarcza informacji o aktualnych połączeniach sieciowych jak netstat. Polecenie ipconfig jest przeznaczone do wyświetlania konfiguracji sieciowej interfejsów na komputerze. Pozwala użytkownikowi zobaczyć adres IP maskę podsieci i bramę domyślną ale nie pokazuje aktywnych połączeń co czyni je nieodpowiednim wyborem w tym kontekście. Z kolei msconfig to narzędzie konfiguracyjne które umożliwia zarządzanie uruchamianiem systemu i usługami. Jest użyteczne dla optymalizacji procesu startu systemu ale nie ma żadnego związku z monitorowaniem połączeń sieciowych. Częstym błędem jest mylenie funkcji poszczególnych poleceń co prowadzi do niepoprawnego postrzegania ich zastosowań. Zrozumienie właściwości każdego polecenia jest kluczem do prawidłowego ich użycia w kontekście zarządzania systemem i siecią. Dlatego ważnym jest aby znać specyfikę i zastosowanie każdego z narzędzi aby efektywnie z nich korzystać i rozwiązywać problemy związane z działaniem systemu czy sieci. Właściwe użycie polecenia w zależności od potrzeb pozwala na skuteczne zarządzanie komputerem i siecią co jest fundamentem dobrych praktyk w administracji systemowej i sieciowej.

Pytanie 19

Które urządzenie może zostać wykorzystane do rutowania ruchu sieciowego między sieciami VLAN?

A. Przełącznik warstwy trzeciej.

B. Punkt dostępowy.

C. Przełącznik warstwy drugiej obsługujący Port Based.

D. Przełącznik warstwy drugiej z tablicą adresów MAC komputerów z nim połączonych.

W tym pytaniu łatwo się pomylić, bo wszystkie wymienione urządzenia kojarzą się z siecią lokalną, ale tylko jedno z nich faktycznie realizuje routing między VLAN-ami. Częsty błąd polega na wrzucaniu do jednego worka wszystkich przełączników i zakładaniu, że skoro obsługują VLAN-y, to „na pewno jakoś to zrutują”. Niestety, tak to nie działa. Punkt dostępowy (access point) pracuje głównie w warstwie drugiej modelu OSI i jego podstawowym zadaniem jest mostkowanie ruchu między siecią bezprzewodową a przewodową. Owszem, nowocześniejsze kontrolery Wi-Fi potrafią przekierować ruch do konkretnych VLAN-ów w zależności od SSID, ale to nadal nie jest routing między VLAN-ami. AP po prostu wpuszcza ruch do odpowiedniego VLAN-u, a decyzje routingu podejmuje dalej router albo przełącznik L3. Z mojego doświadczenia sporo osób przecenia możliwości samych punktów dostępowych, bo interfejsy konfiguracyjne wyglądają „inteligentnie”, ale logika sieci dalej leży w klasycznych urządzeniach routujących. Przełącznik warstwy drugiej, nawet jeśli obsługuje VLAN-y portowe (Port Based VLAN), nadal działa na adresach MAC i ramkach Ethernet, nie na adresach IP. On potrafi odseparować ruch, stworzyć kilka domen rozgłoszeniowych i przypisać porty do różnych VLAN-ów, ale nie przeanalizuje nagłówka IP, więc nie podejmie decyzji routingu. To samo dotyczy zwykłego przełącznika L2 z tablicą adresów MAC – ta tablica służy jedynie do tego, żeby wiedzieć, na który port wysłać ramkę w obrębie tej samej sieci logicznej. Typowy tok myślenia prowadzący do złej odpowiedzi jest taki: „skoro przełącznik zna MAC-e i obsługuje VLAN-y, to pewnie umie też przekierować ruch między nimi”. W rzeczywistości routing wymaga logiki warstwy trzeciej, czyli analizy adresów IP, tablic routingu, ewentualnie protokołów routingu dynamicznego. Jeśli urządzenie nie jest wyraźnie opisane jako router lub przełącznik warstwy trzeciej, to nie zrealizuje inter-VLAN routingu. W praktycznych sieciach robi się to zawsze przez router z podinterfejsami dla każdego VLAN-u albo przez switch L3 z interfejsami SVI. To jest fundament poprawnej segmentacji sieci zgodnej ze standardami branżowymi.

Pytanie 20

Liczba 100110011 zapisana w systemie ósemkowym wynosi

A. 463

B. 346

C. 383

D. 333

Liczba 100110011 w systemie binarnym można przekształcić na system ósemkowy, grupując bity w trójki, począwszy od prawej strony. Grupa 100 to 4 w systemie ósemkowym, 110 to 6, a ostatnia grupa 011 to 3. Łącząc te wartości, otrzymujemy 463 jako wynik konwersji. Praktyczne zastosowanie tego procesu jest szczególnie istotne w informatyce, gdzie konwersja między systemami liczbowymi jest często wykorzystywana w programowaniu i inżynierii oprogramowania. Warto zwrócić uwagę na standardy konwersji, takie jak IEEE 754 dla liczb zmiennoprzecinkowych, które często wymagają takich przekształceń. Dzięki znajomości konwersji między systemami liczbowymi można lepiej zrozumieć, jak komputery przechowują i przetwarzają dane w różnorodnych formatach.

Pytanie 21

Jakim symbolem jest oznaczona skrętka bez ekranowania?

A. S/FTP

B. U/UTP

C. F/UTP

D. U/FTP

Symbol U/UTP oznacza skrętki nieekranowane, które są szeroko stosowane w sieciach komputerowych, szczególnie w aplikacjach Ethernet. U/UTP to standard, który nie zawiera żadnego dodatkowego ekranowania poszczególnych par przewodów. Skrętki nieekranowane charakteryzują się niższym kosztem w porównaniu do ekranowanych odpowiedników, co czyni je popularnym wyborem w środowiskach, gdzie nie występują duże zakłócenia elektromagnetyczne. Przykładem zastosowania U/UTP są sieci lokalne (LAN), w których przewody te skutecznie przesyłają dane na krótsze odległości bez wpływu na jakość sygnału. Warto zaznaczyć, że dla optymalizacji sygnału w bardziej wymagających warunkach, takich jak bliskość urządzeń elektronicznych generujących zakłócenia, preferowane mogą być skrętki ekranowane, takie jak S/FTP. Jednak w standardowych instalacjach, U/UTP spełnia wymagania transmisji danych zgodnie z normami IEEE 802.3.

Pytanie 22

Zanim przystąpisz do modernizacji komputerów osobistych oraz serwerów, polegającej na dodaniu nowych modułów pamięci RAM, powinieneś zweryfikować

A. typ pamięci RAM, maksymalną pojemność oraz ilość modułów, które obsługuje płyta główna

B. gniazdo interfejsu karty graficznej oraz moc zainstalowanego źródła zasilania

C. markę pamięci RAM oraz zewnętrzne interfejsy zamontowane na płycie głównej

D. pojemność i typ interfejsu twardego dysku oraz rodzaj gniazda zainstalowanej pamięci RAM

Wybór właściwej odpowiedzi jest kluczowy, ponieważ przed modernizacją komputerów osobistych oraz serwerów ważne jest, aby upewnić się, że nowa pamięć RAM jest kompatybilna z płytą główną. Należy zwrócić uwagę na model pamięci RAM, maksymalną pojemność, jaką płyta główna może obsłużyć oraz liczbę modułów pamięci, które mogą być zainstalowane jednocześnie. Na przykład, jeśli płyta główna obsługuje maksymalnie 32 GB pamięci RAM w czterech gniazdach, a my chcemy zainstalować cztery moduły po 16 GB, to taka modyfikacja nie będzie możliwa. Niektóre płyty główne mogą również wspierać różne typy pamięci, takie jak DDR3, DDR4 lub DDR5, co dodatkowo wpływa na wybór odpowiednich modułów. Przykładowo, wprowadzając nowe moduły pamięci, które są niekompatybilne z istniejącymi, można napotkać problemy z bootowaniem systemu, błędy pamięci, a nawet uszkodzenie komponentów. Dlatego ważne jest, aby przed zakupem nowych modułów dokładnie sprawdzić specyfikacje płyty głównej, co jest zgodne z dobrymi praktykami w branży komputerowej.

Pytanie 23

Jaką usługą można pobierać i przesyłać pliki na serwer?

A. CP

B. DNS

C. FTP

D. ICMP

FTP, czyli File Transfer Protocol, to standardowy protokół wykorzystywany do przesyłania plików pomiędzy komputerami w sieci. Umożliwia on zarówno pobieranie, jak i przesyłanie plików na serwer. FTP działa na zasadzie klient-serwer, gdzie klient wysyła żądania do serwera, a ten odpowiada na nie, umożliwiając przesył danych. Przykładami zastosowania FTP są przesyłanie plików na serwery internetowe, zarządzanie plikami na serwerach zdalnych oraz synchronizacja danych. W praktyce, wiele aplikacji do zarządzania treścią (CMS) oraz platform e-commerce wykorzystuje FTP do aktualizacji plików i obrazów. Standardy branżowe, takie jak RFC 959, definiują zasady działania FTP, co czyni go niezawodnym narzędziem w zarządzaniu plikami w sieci. Dobrą praktyką jest również stosowanie FTPS (FTP Secure) lub SFTP (SSH File Transfer Protocol), które zapewniają dodatkowe zabezpieczenia w postaci szyfrowania przesyłanych danych, co jest istotne w kontekście ochrony danych wrażliwych.

Pytanie 24

Jakie urządzenie ilustruje ten rysunek?

A. Access Point

B. Hub

C. Switch

D. Bramka VoIP

Access Point to urządzenie sieciowe które umożliwia bezprzewodowe połączenie urządzeń komputerowych z siecią przewodową. W kontekście infrastruktury sieciowej Access Pointy pełnią rolę punktów dystrybucyjnych sygnału Wi-Fi co umożliwia mobilność i elastyczność w środowisku biznesowym oraz domowym. Poprawna odpowiedź jest związana z charakterystycznym wyglądem Access Pointa który często posiada anteny zewnętrzne zwiększające zasięg sygnału. Praktycznym przykładem zastosowania Access Pointa jest rozbudowa sieci w biurze gdzie połączenia przewodowe są trudne do wdrożenia. Access Pointy mogą obsługiwać różne standardy Wi-Fi takie jak 802.11n ac czy ax co wpływa na prędkość transferu danych i zasięg. W kontekście bezpieczeństwa Access Pointy wspierają protokoły szyfrowania takie jak WPA2 co zabezpiecza dane przesyłane bezprzewodowo. Ważne jest aby instalować Access Pointy zgodnie z dobrymi praktykami branżowymi zapewniając odpowiednie pokrycie sygnałem w całym obszarze użytkowania oraz monitorować ich pracę w celu optymalizacji wydajności sieci.

Pytanie 25

Biorąc pod uwagę konfigurację wykonywaną na ilustracji, administrator po zainstalowaniu systemu operacyjnego uznał za istotne, aby

A. aktualizacje były instalowane tylko w godzinach od 6.00 do 17.00.

B. aktualizacje będą pobierane w przypadku połączeń taryfowych.

C. system nie powiadamiał o konieczności ponownego uruchomienia.

D. były instalowane aktualizacje pozostałych produktów Microsoft.

Patrząc na ten ekran konfiguracji Windows Update łatwo wyciągnąć pochopne wnioski, jeśli nie kojarzy się dokładnie, co oznacza każda opcja. Wiele osób skupia się na komunikatach o restartach albo na godzinach aktywności i myśli, że to jest „ten najważniejszy” parametr, którym interesuje się administrator po świeżej instalacji systemu. Tymczasem w pokazanej konfiguracji widać, że powiadamianie o konieczności ponownego uruchomienia jest włączone, a nie wyłączone. Administrator nie chciał ukrywać komunikatów o restartach – to byłoby wręcz sprzeczne z dobrymi praktykami, bo brak jasnej informacji o wymaganym restarcie powoduje, że aktualizacje bezpieczeństwa potrafią wisieć tygodniami w stanie „oczekuje na ponowne uruchomienie”. Podobnie opcja pobierania aktualizacji przy połączeniach taryfowych jest tutaj wyłączona. To też jest logiczne: przy łączach z limitem danych lub rozliczanych za transfer dopuszczanie automatycznych aktualizacji może generować niepotrzebne koszty. Administrator raczej będzie to świadomie blokował, a nie wymuszał, chyba że jest w bardzo specyficznym środowisku. Częstym błędem myślowym jest założenie, że im więcej „włączone”, tym lepiej – a w przypadku połączeń taryfowych jest dokładnie odwrotnie. Kolejna pułapka to godziny aktywnego użytkowania. Na zrzucie ekranu widać zakres 06:00–17:00, ale ta funkcja dotyczy tylko tego, kiedy system nie powinien się samoczynnie restartować, a nie kiedy ma instalować aktualizacje. Zaznaczenie odpowiedzi o instalacji tylko w tych godzinach wynika zwykle z pomieszania pojęć – godziny aktywne służą ochronie użytkownika przed niespodziewanym restartem w czasie pracy, a nie ograniczaniu okna aktualizacji. Kluczowym elementem, który faktycznie został świadomie ustawiony na „Włączone”, jest opcja aktualizacji innych produktów firmy Microsoft. To ona świadczy o intencji administratora: zintegrować utrzymanie aktualności całego oprogramowania Microsoft z jednym mechanizmem Windows Update. Pozostałe ustawienia są tu raczej pomocnicze – służą kontroli wygody i kosztów, a nie decydują o tym, co dokładnie ma być aktualizowane.

Pytanie 26

Zgodnie z ustawą z 14 grudnia 2012 roku o odpadach, wymagane jest

A. poddanie odpadów w pierwszej kolejności procesowi odzysku.

B. neutralizacja odpadów w dowolny sposób w jak najkrótszym czasie

C. spalanie odpadów w maksymalnie wysokiej temperaturze.

D. przechowywanie odpadów nie dłużej niż przez rok.

Pojęcia składowania, spalania i neutralizacji odpadów są elementami zarządzania odpadami, ale nie są one pierwszorzędnymi działaniami, które powinny być podejmowane zgodnie z Ustawą o odpadach. Składowanie odpadów przez maksymalnie jeden rok może prowadzić do gromadzenia się niebezpiecznych substancji i negatywnie wpływać na środowisko, jeśli nie jest odpowiednio kontrolowane. Spalanie odpadów w jak najwyższej temperaturze, choć może być stosowane w celu redukcji objętości odpadów, nie powinno być traktowane jako główny sposób ich utylizacji, ponieważ może generować szkodliwe emisje. Natomiast neutralizacja odpadów w dowolny sposób w jak najkrótszym czasie jest podejściem nieodpowiedzialnym, które może prowadzić do zanieczyszczenia środowiska i naruszenia przepisów dotyczących ochrony zdrowia publicznego. Niezrozumienie hierarchii postępowania z odpadami oraz jej znaczenia może skutkować nieodpowiednim zarządzaniem, co w dłuższym okresie prowadzi do poważnych konsekwencji ekologicznych oraz zdrowotnych. Dobre praktyki w zakresie zarządzania odpadami opierają się na odzysku i recyklingu, co przyczynia się do zrównoważonego rozwoju i ochrony zasobów naturalnych.

Pytanie 27

Atak na system komputerowy przeprowadzany jednocześnie z wielu maszyn w sieci, który polega na zablokowaniu działania tego systemu przez zajęcie wszystkich dostępnych zasobów, określany jest mianem

A. Spoofing

B. Atak słownikowy

C. Brute force

D. DDoS

Atak słownikowy to technika, która polega na wykorzystywaniu predefiniowanej listy haseł w celu złamania zabezpieczeń kont użytkowników. Jest to metoda skierowana głównie na próbę dostępu do systemów, a nie na ich zablokowanie, co czyni ją inną niż DDoS. Spoofing odnosi się do techniki oszukiwania systemów komputerowych, w której złośliwy użytkownik podaje się za innego użytkownika lub urządzenie, co również nie ma związku z zablokowaniem zasobów. Z kolei metoda brute force to proces, w którym atakujący próbuje wszystkich możliwych kombinacji haseł, co również jest inna strategią i nie obejmuje zdalnego ataku na serwer poprzez przeciążenie go. Przyczyną błędnego rozumienia tego zagadnienia może być mylenie ataków skierowanych na dostęp do systemów z tymi, które mają na celu uniemożliwienie ich działania. Kluczowe jest zrozumienie, że różne typy ataków mają różne cele i metody działania. Atak DDoS wymaga zrozumienia dynamiki sieci oraz sposobów, w jakie różne urządzenia mogą współpracować w celu wywołania negatywnego wpływu na usługi online. Wiedza o tych różnicach jest niezbędna w kontekście ochrony systemów informatycznych i strategii obronnych.

Pytanie 28

Na ilustracji widoczne jest oznaczenie sygnalizacji świetlnej w dokumentacji technicznej laptopa. Wskaż numer odpowiadający kontrolce, która zapala się podczas ładowania akumulatora?

A. 3

B. 5

C. 4

D. 2

Kontrolka oznaczona numerem 2 symbolizuje proces ładowania baterii w laptopie co jest zgodne z wytycznymi dotyczącymi identyfikacji wskaźników w urządzeniach elektronicznych. W praktyce kontrolki te są kluczowe dla użytkowników ponieważ dostarczają informacji o stanie zasilania i naładowania baterii. W przypadku gdy laptop jest podłączony do źródła zasilania a bateria jest w trakcie ładowania ta kontrolka zazwyczaj świeci się na określony kolor na przykład pomarańczowy lub migocze sygnalizując aktywność ładowania. Jest to zgodne z międzynarodowymi standardami takimi jak IEC 62079 które dotyczą instrukcji użytkowania produktów elektronicznych. Kontrolki ładowania są zaprojektowane w sposób ułatwiający szybkie i intuicyjne odczytanie ich funkcji co jest istotne dla zapewnienia bezpieczeństwa użytkowania i efektywnego zarządzania energią. Dodatkowo zapewniają one natychmiastową informację zwrotną co do stanu urządzenia co jest nieocenione w sytuacjach kryzysowych gdy wymagane jest szybkie podjęcie decyzji dotyczącej zasilania urządzenia.

Pytanie 29

Jakim protokołem połączeniowym w warstwie transportowej, który zapewnia niezawodność dostarczania pakietów, jest protokół

A. IP (Internet Protocol)

B. ARP (Address Resolution Protocol)

C. TCP (Transmission Control Protocol)

D. UDP (User Datagram Protocol)

TCP (Transmission Control Protocol) jest protokołem warstwy transportowej, który zapewnia niezawodność w dostarczaniu danych poprzez wprowadzenie mechanizmów kontroli błędów, retransmisji oraz kontroli przepływu. TCP ustanawia połączenie między nadawcą a odbiorcą przed przesłaniem danych, co pozwala na zapewnienie, że wszystkie pakiety dotrą do celu w odpowiedniej kolejności i bez błędów. Przykłady zastosowania protokołu TCP obejmują transmisję stron internetowych, pocztę elektroniczną oraz protokoły transferu plików, takie jak FTP. Standardy związane z TCP są ustalone przez IETF i są częścią większej specyfikacji, znanej jako suite protokołów internetowych (Internet Protocol Suite), która definiuje, jak dane są przesyłane przez sieci. Dobre praktyki obejmują monitorowanie wydajności TCP, aby zminimalizować opóźnienia i utratę pakietów, co jest szczególnie istotne w aplikacjach o wysokich wymaganiach, takich jak transmisje wideo na żywo.

Pytanie 30

Jaki adres IP należy do urządzenia funkcjonującego w sieci 10.0.0.0/17?

A. 10.0.254.128

B. 10.0.128.127

C. 10.0.127.128

D. 10.0.128.254

Inne odpowiedzi nie są poprawne ze względu na błędną interpretację maski podsieci. Adres 10.0.128.127 znajduje się poza zakresem 10.0.0.0/17, ponieważ jego pierwsze 17 bitów (10.0.128) wskazuje na inną podsieć. W rzeczywistości, 10.0.128.0 to początek nowej podsieci, co sprawia, że ten adres nie może być przypisany w sieci 10.0.0.0/17. Z kolei adres 10.0.128.254 również leży w tej samej, nieprawidłowej podsieci co 10.0.128.127, więc również jest niewłaściwy. Natomiast 10.0.254.128 to adres, który znajduje się znacznie powyżej zakresu 10.0.0.0/17. Często popełnianym błędem jest mylenie zakresów adresowych przy użyciu maski CIDR. Kluczowe jest, aby zrozumieć, że maska /17 oznacza, że pierwsze 17 bitów definiuje część sieci, a kolejne 15 bitów służy do adresacji urządzeń. Skutkuje to tym, że adresy IP muszą być w zakresie od 10.0.0.0 do 10.0.127.255, co wyklucza wszystkie inne wymienione adresy. Dlatego ważne jest, aby dokładnie sprawdzić, do jakiej podsieci należy dany adres IP, aby uniknąć błędów w konfiguracji sieci oraz zapewnić prawidłowe działanie urządzeń w danym zakresie.

Pytanie 31

W systemie Linux komenda cd ~ umożliwia

A. przejście do folderu głównego

B. stworzenie katalogu /~

C. przejście do katalogu domowego użytkownika

D. odnalezienie znaku ~ w zapisanych danych

Wszystkie pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe i opierają się na błędnych założeniach dotyczących działania polecenia 'cd ~'. Twierdzenie, że 'cd ~' tworzy katalog '/~', jest całkowicie nieporozumieniem. W rzeczywistości polecenie 'cd' (change directory) nie ma funkcji tworzenia katalogów; jego głównym zadaniem jest zmiana bieżącego katalogu roboczego na podany w argumentach. Podobnie, stwierdzenie, że polecenie to przenosi użytkownika do katalogu głównego, jest mylące. Katalog główny, reprezentowany przez '/', jest odrębnym pojęciem w systemie plików, a 'cd ~' odnosi się wyłącznie do katalogu domowego aktualnie zalogowanego użytkownika. Próba zrozumienia tego polecenia jako wyszukiwania znaku '~' w zapisanych danych jest także błędna. Symbol '~' nie jest traktowany jako tekst do wyszukiwania, lecz jako specyficzny skrót w kontekście powłoki systemu Linux. Typowe błędy myślowe mogą wynikać z nieznajomości podstawowych koncepcji struktury systemu plików w Linuxie oraz domyślnych zachowań powłoki. Dlatego kluczowe jest zrozumienie, że polecenia w Linuxie są często kontekstowe i mają przypisane specyficzne znaczenie, które mogą różnić się od oczekiwań użytkownika, co podkreśla znaczenie znajomości dokumentacji oraz praktyki w codziennej pracy z systemem.

Pytanie 32

W dwóch sąsiadujących pomieszczeniach pewnej firmy występują znaczne zakłócenia elektromagnetyczne. Aby zapewnić maksymalną przepustowość w istniejącej sieci LAN, jakie medium transmisyjne powinno być użyte?

A. skrętka nieekranowana

B. kabel telefoniczny

C. kabel światłowodowy

D. fale elektromagnetyczne w zakresie podczerwieni

Wybór złego medium transmisyjnego, szczególnie przy dużych zakłóceniach elektromagnetycznych, może być naprawdę problematyczny. Kabel telefoniczny to stare rozwiązanie, które ma kiepską przepustowość w porównaniu do nowoczesnych technologii i jest mocno podatny na zakłócenia. Korzystanie z takiego medium w obszarze z intensywnymi zakłóceniami może prowadzić do poważnych strat danych, co w efekcie wpływa na działanie całej sieci. Skrętka nieekranowana, chociaż lepsza niż kabel telefoniczny, wciąż nie jest wystarczająco odporna na te zakłócenia. W miejscach z dużymi polami elektromagnetycznymi, jak w pobliżu urządzeń przemysłowych, lepiej sprawdzą się skrętki ekranowane, ale i tak nie dadzą jakości światłowodu. Fale elektromagnetyczne w podczerwieni mogą też wyglądać na ciekawy pomysł, ale ich zasięg jest niewielki, a przesyłanie danych takimi metodami to raczej coś dla krótkich dystansów. Więc nie ma co zakładać, że tradycyjne metody sprawdzą się w trudnych warunkach - technologia jasno pokazuje, że w takich miejscach najlepiej wybrać światłowody, żeby mieć pewność stabilności i niezawodności przesyłu.

Pytanie 33

Notacja #108 oznacza zapis liczby w systemie

A. dziesiętnym.

B. oktalnym.

C. heksadecymalnym.

D. binarnym.

Notacja z przedrostkiem '#' to jedna z popularnych metod oznaczania liczb zapisanych w różnych systemach liczbowych, szczególnie w kontekście programowania i elektroniki. W tym przypadku #108 oznacza, że liczba 108 jest zapisana w systemie heksadecymalnym, czyli szesnastkowym. Heksadecymalny system liczbowy jest bardzo powszechny w informatyce, bo idealnie pasuje do reprezentacji wartości bajtów (każda para cyfr szesnastkowych odpowiada dokładnie jednemu bajtowi). Stosuje się go na przykład w zapisie koloru w CSS-ie, np. #FF00FF (to magenta), albo w debugowaniu pamięci RAM czy rejestrów procesorów – odczytywanie wartości heksadecymalnych to w zasadzie codzienność w elektronice cyfrowej. Co ciekawe, różne języki programowania stosują różne przedrostki; np. C/C++ stosuje 0x, a Pascal właśnie #. Moim zdaniem warto znać takie konwencje, bo praca z niskopoziomowym kodem, mikroprocesorami czy nawet przy rozwiązywaniu niektórych zadań maturalnych z informatyki często wymaga sprawnego przełączania się między systemami liczbowymi. Dla porównania – system dziesiętny jest powszechny na co dzień, ale w praktyce informatyk to praktycznie codziennie spotyka się z szesnastkowym, więc dobrze rozumieć taką notację i jej zastosowanie.

Pytanie 34

Matryce monitorów typu charakteryzują się najmniejszymi kątami widzenia

A. MVA

B. TN

C. IPS/S-IPS

D. PVA

Matryce IPS, MVA i PVA mają lepsze kąty widzenia niż TN, to jedna z ich większych zalet. Technologia IPS, na przykład, pozwala na szersze kąty widzenia, co daje lepsze kolory i kontrast. Jak robisz coś graficznego, jak projektowanie czy edytowanie zdjęć, to matryce IPS są często lepszym wyborem dzięki ich wiernemu odwzorowaniu kolorów. Matryce MVA i PVA też oferują lepsze kąty widzenia niż TN, ale IPS i tak jest górą. Jak wybierasz monitor, warto na to zwrócić uwagę, bo jak włożysz TN do pracy z kolorem, to możesz na tym źle wyjść. Czasami ludzie koncentrują się na czasie reakcji, zapominając o jakości obrazu pod różnymi kątami, co potem powoduje, że nie są zadowoleni z użytkowania monitora.

Pytanie 35

W filmie przedstawiono konfigurację ustawień maszyny wirtualnej. Wykonywana czynność jest związana z

A. dodaniem drugiego dysku twardego.

B. konfigurowaniem adresu karty sieciowej.

C. ustawieniem rozmiaru pamięci wirtualnej karty graficznej.

D. wybraniem pliku z obrazem dysku.

Poprawnie – w tej sytuacji chodzi właśnie o wybranie pliku z obrazem dysku (ISO, VDI, VHD, VMDK itp.), który maszyna wirtualna będzie traktować jak fizyczny nośnik. W typowych programach do wirtualizacji, takich jak VirtualBox, VMware czy Hyper‑V, w ustawieniach maszyny wirtualnej przechodzimy do sekcji dotyczącej pamięci masowej lub napędów optycznych i tam wskazujemy plik obrazu. Ten plik może pełnić rolę wirtualnego dysku twardego (system zainstalowany na stałe) albo wirtualnej płyty instalacyjnej, z której dopiero instalujemy system operacyjny. W praktyce wygląda to tak, że zamiast wkładać płytę DVD do napędu, podłączasz plik ISO z obrazu instalacyjnego Windowsa czy Linuxa i ustawiasz w BIOS/UEFI maszyny wirtualnej bootowanie z tego obrazu. To jest podstawowa i zalecana metoda instalowania systemów w VM – szybka, powtarzalna, zgodna z dobrymi praktykami. Dodatkowo, korzystanie z plików obrazów dysków pozwala łatwo przenosić całe środowiska między komputerami, robić szablony maszyn (tzw. template’y) oraz wykonywać kopie zapasowe przez zwykłe kopiowanie plików. Moim zdaniem to jedna z najważniejszych umiejętności przy pracy z wirtualizacją: umieć dobrać właściwy typ obrazu (instalacyjny, systemowy, LiveCD, recovery), poprawnie go podpiąć do właściwego kontrolera (IDE, SATA, SCSI, NVMe – zależnie od hypervisora) i pamiętać o odpięciu obrazu po zakończonej instalacji, żeby maszyna nie startowała ciągle z „płyty”.

Pytanie 36

Medium transmisyjne oznaczone symbolem S/FTP wskazuje na skrętkę

A. z ekranem z folii dla każdej pary przewodów oraz z ekranem z siatki dla czterech par.

B. tylko z ekranem z folii dla czterech par przewodów.

C. bez ekranu.

D. z ekranem dla każdej pary oraz z ekranem z folii dla czterech par przewodów.

Odpowiedzi, które wskazują na inne typy ekranowania, wprowadzają w błąd, co może wynikać z niepełnego zrozumienia zasad działania ekranów w kablach sieciowych. Na przykład, twierdzenie, że skrętka jest ekranowana jedynie folią na czterech parach przewodów, nie uwzględnia faktu, że w standardzie S/FTP każda para musi być ekranowana indywidualnie, co ma kluczowe znaczenie dla redukcji zakłóceń między parami. Taki błąd pokazuje nieporozumienie dotyczące roli ekranowania – nie tylko chroni to przed zakłóceniami z zewnątrz, ale również poprawia integralność sygnału wewnętrznego. Również stwierdzenie, że skrętka jest nieekranowana, całkowicie zaprzecza definicji S/FTP, co może prowadzić do poważnych konsekwencji w projektowaniu systemów sieciowych. Brak odpowiedniego ekranowania może skutkować spadkiem jakości sygnału, co w praktyce objawia się problemami z połączeniami, większą liczbą błędów w transmisji, a w skrajnych przypadkach nawet utratą połączenia. W projektowaniu sieci należy kierować się najlepszymi praktykami, które uwzględniają wszystkie aspekty ekranowania, aby zapewnić optymalną wydajność sieci i minimalizować zakłócenia.

Pytanie 37

Wskaż standard interfejsu stosowanego do przewodowego połączenia dwóch urządzeń.

A. IEEE 1394

B. IEEE 802.15.1

C. IrDA

D. WiMAX

IEEE 1394, znany szerzej jako FireWire, to faktycznie jeden z ważniejszych standardów przewodowych do łączenia urządzeń cyfrowych, szczególnie w profesjonalnych zastosowaniach multimedialnych. Moim zdaniem warto wiedzieć, że był on bardzo popularny szczególnie w komputerach Apple i w kamerach cyfrowych – tam gdzie potrzeba przesłać szybko duże pliki wideo lub audio bez strat jakości. FireWire miał tę przewagę nad USB, że przez długi czas oferował wyższą przepustowość (szczególnie w wersji 800) i bardziej stabilne zasilanie urządzeń. Z mojego doświadczenia – wiele rozwiązań do profesjonalnej edycji filmów czy nagrywania dźwięku opierało się właśnie na tym interfejsie, zanim standard USB 3.0 i nowsze zaczęły dominować. Warto też pamiętać, że IEEE 1394 pozwalał na tzw. połączenia daisy-chain, czyli szeregowe podłączanie kilku urządzeń do jednego portu, co znacznie ułatwiało organizację pracy w studio. Standard ten do dziś uchodzi za bezpieczny i niezawodny tam, gdzie liczy się stabilność transmisji i odporność na zakłócenia, zwłaszcza w środowiskach audio-wideo. Takie praktyczne zastosowania świetnie pokazują, dlaczego właśnie IEEE 1394 to typowy przykład przewodowego interfejsu do łączenia sprzętu cyfrowego.

Pytanie 38

Na ilustracji pokazano komponent, który stanowi część

A. napędu CD-ROM

B. drukarki igłowej

C. plotera

D. HDD

Odpowiedzi niepoprawne sugerują, że przedstawiony element może być częścią plotera, drukarki igłowej lub napędu CD-ROM, co jest błędnym założeniem. Ploter to urządzenie wykorzystywane do drukowania dużych formatów, często w projektowaniu architektonicznym lub inżynieryjnym. Kluczową częścią plotera są mechanizmy przesuwu papieru i głowic piszących, które różnią się znacznie od komponentów HDD. Drukarka igłowa używa matrycy igieł, które uderzają w taśmę barwiącą, aby tworzyć grafiki i tekst na papierze. Charakterystyczne części drukarki igłowej to głowica igłowa i mechanizm przesuwu taśmy, które nie mają podobieństwa do elementów dysku twardego. Napęd CD-ROM to urządzenie odczytujące dane z płyt CD przy użyciu lasera. Typowe elementy napędu CD-ROM obejmują silnik obracający płytę i głowicę laserową, które różnią się znacznie od elementów wewnętrznych HDD. Błędne przypisanie elementu do tych urządzeń często wynika z nieznajomości specyfiki każdej technologii oraz unikalnych funkcji mechanicznych i strukturalnych przypisanych każdemu z tych typów urządzeń. Zrozumienie różnic między technologiami jest kluczowe w kontekście rozwoju zawodowego w branży IT i elektroniki, gdzie precyzja i znajomość komponentów są niezbędne dla diagnozowania i naprawy urządzeń.

Pytanie 39

Aby uzyskać adres IPv4, za pomocą usługi DHCP, komputer kliencki wysyła żądania z portu

A. 68

B. 67

C. 80

D. 53

W tym pytaniu łatwo się pomylić, bo kilka z podanych portów kojarzy się z siecią i protokołami, ale tylko jeden z nich jest faktycznie używany przez klienta DHCP. W przypadku DHCP trzeba zapamiętać, że mamy parę portów UDP: 67 dla serwera i 68 dla klienta. Jeśli ktoś wybiera inne wartości, to zwykle wynika to z mieszania pojęć z innymi popularnymi usługami. Port 53 to klasyczny port protokołu DNS, czyli systemu nazw domenowych. On odpowiada za tłumaczenie nazw typu „example.com” na adresy IP. Komputer bardzo często po uzyskaniu adresu z DHCP od razu korzysta z DNS, ale to jest już kolejny krok, po udanym przydzieleniu adresu IP. Sam proces negocjacji DHCP (DISCOVER, OFFER, REQUEST, ACK) nie używa portu 53, więc wskazanie go jako portu klienta DHCP jest po prostu niezgodne ze standardem. Podobnie port 80 jest mocno znany, bo to domyślny port HTTP, czyli zwykłej przeglądarkowej komunikacji z serwerem WWW. Wiele osób intuicyjnie wybiera go, bo „kojarzy się z internetem”, ale DHCP działa dużo niżej w stosie usług – zanim jeszcze przeglądarka będzie miała w ogóle jakikolwiek adres IP do komunikacji. HTTP nie ma nic wspólnego z mechanizmem przydzielania adresu IP, więc port 80 nie bierze udziału w wymianie pakietów DHCP. Czasem pojawia się też pomyłka między portem 67 a 68. Oba są związane z DHCP, ale pełnią inne role. Serwer DHCP nasłuchuje na porcie 67, natomiast klient korzysta z portu 68. Jeśli ktoś zapamięta tylko „DHCP to 67”, to potem błędnie przypisuje ten port zarówno do serwera, jak i do klienta. W praktyce ma to znaczenie przy konfiguracji firewalli, routerów czy analizie ruchu w Wiresharku – trzeba dokładnie wiedzieć, który port należy otworzyć dla serwera, a który dla stacji roboczych. Dobra praktyka to kojarzenie tej pary jako zestawu: 67 – serwer, 68 – klient, a nie wrzucanie wszystkiego do jednego worka z „jakimiś portami sieciowymi”.

Pytanie 40

Prawo majątkowe przysługujące twórcy programu komputerowego

A. obowiązuje przez 25 lat od daty pierwszej publikacji

B. można przekazać innej osobie

C. nie ma ograniczeń czasowych

D. nie jest prawem, które można przekazać

Prawo autorskie w Polsce dotyczy twórczości intelektualnej, w tym programów komputerowych, i niektóre odpowiedzi pokazują, że nie wszystko jest do końca jasne. Na przykład mówienie, że autorskie prawo majątkowe trwa 25 lat od pierwszej publikacji, to błąd. Tak naprawdę, według Ustawy o prawie autorskim, ochrona trwa przez całe życie autora plus 70 lat po jego śmierci. Kolejna sprawa to to, że prawo autorskie do programu komputerowego nie jest zbywalne - to też nie jest prawda. Prawa majątkowe można przenosić, co jest ważne, jeśli mówimy o biznesie z oprogramowaniem. I opinia, że autorskie prawo majątkowe nie ma ograniczeń czasowych, to też nieporozumienie, bo te prawa mają swój czas trwania, po którym dzieło przechodzi do domeny publicznej. Często myśli się, że twórcy mogą korzystać ze swoich dzieł bez końca, nie przenosząc praw, ale to nie tak działa. Dobrze jest zrozumieć te zasady, bo pomagają one w uzyskaniu odpowiedniego wynagrodzenia dla twórców i ochronie ich interesów na rynku kreatywnym.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej