Pytanie 1
Element kulinarny przedstawiony na ilustracji pochodzi z rozbioru tuszy
A. cielęcej.
B. baraniej.
C. wieprzowej.
D. wołowej.
Na ilustracji widać klasyczny element z rozbioru tuszy wieprzowej – golonkę (część podudzia), charakterystyczną dzięki grubej warstwie skóry ze słoniną, jasnoróżowej barwie mięsa i stosunkowo dużej ilości tkanki łącznej. W rozbiorze wieprzowiny wyróżnia się m.in. szynkę, łopatkę, karkówkę, boczek, schab, żeberka oraz właśnie golonkę, która odcina się z końcowych odcinków kończyn. To mięso zawiera dużo kolagenu, dlatego idealnie nadaje się do długiej obróbki cieplnej: duszenia, gotowania, pieczenia w niskiej temperaturze. W kuchni stosuje się je do dań takich jak golonka pieczona po bawarsku, golonka gotowana do żuru, wywarów i galaret mięsnych. Z mojego doświadczenia w gastronomii dobra praktyka to wcześniejsze zapeklowanie lub zamarynowanie golonki, co poprawia kruchość mięsa i smak. W technologii gastronomicznej zwraca się też uwagę na właściwy dobór metody obróbki do elementu kulinarnego: części bogate w tkankę łączną, tak jak golonka wieprzowa, nie nadają się do szybkiego smażenia, ale świetnie sprawdzają się w potrawach długo duszonych, gdzie kolagen przechodzi w żelatynę i nadaje potrawie kleistość i pełnię smaku. Rozpoznawanie takich elementów na zdjęciu jest ważne, bo w praktyce kuchni zawodowej kucharz często dobiera technikę przygotowania już na etapie przyjęcia surowca i planowania menu.
