Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych
Data rozpoczęcia: 6 kwietnia 2026 15:33
Data zakończenia: 6 kwietnia 2026 16:00

Egzamin zdany!

Wynik: 37/40 punktów (92,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Aby zapewnić bezpieczną komunikację terminalową z serwerem, powinno się skorzystać z połączenia z użyciem protokołu

A. TFTP

B. SFTP

C. Telnet

D. SSH

Protokół SSH (Secure Shell) to naprawdę fajne narzędzie do zabezpieczania komunikacji, zwłaszcza jeśli chodzi o zdalne zarządzanie serwerami. Jego główną rolą jest zapewnienie bezpiecznego połączenia między klientem a serwerem, co jest szczególnie ważne, gdy przesyłasz poufne dane, jak hasła czy inne wrażliwe informacje. Można go wykorzystać na przykład do logowania się zdalnie do serwerów Linux, gdzie administratorzy mogą robić różne rzeczy: zarządzać systemem, instalować oprogramowanie czy aktualizować go. Co ciekawe, SSH pozwala także na tunelowanie, czyli na bezpieczne przesyłanie danych przez niepewne sieci. Warto dodać, że eksperci od bezpieczeństwa zalecają korzystanie z SSH, bo to jedno z najważniejszych narzędzi w administracji, zamiast mniej bezpiecznych opcji, jak Telnet. I jeszcze jedna sprawa – SSH ma wbudowane mechanizmy autoryzacji z kluczami publicznymi, co jeszcze bardziej podnosi bezpieczeństwo połączenia.

Pytanie 2

Jaki procesor powinien być zastosowany przy składaniu komputera osobistego z płytą główną Asus M5A78L-M/USB3 AMD760G socket AM3+?

A. AMD APU A4 6320 3800MHz FM2

B. AMD FX 8300 3300MHz AM3+ Oem

C. AMD APU A8 7650K 3300MHz FM2+ BOX

D. AMD A8-7600 S.FM2 BOX

Poprawna odpowiedź to AMD FX 8300 3300MHz AM3+ Oem, ponieważ jest to procesor kompatybilny z gniazdem AM3+, które znajduje się na płycie głównej Asus M5A78L-M/USB3. Gniazdo AM3+ obsługuje szereg procesorów z rodziny AMD FX, które oferują wyższą wydajność w porównaniu do procesorów z gniazda FM2. Wybór FX 8300 pozwala na lepsze zarządzanie wieloma wątkami dzięki architekturze, która obsługuje do ośmiu rdzeni, co jest szczególnie cenne w zastosowaniach wymagających dużej mocy obliczeniowej, takich jak gry czy edycja wideo. Dodatkowo, procesor ten wspiera technologię Turbo Core, co umożliwia dynamiczne zwiększenie częstotliwości taktowania, co przekłada się na lepszą wydajność w zastosowaniach jednowątkowych. W praktyce oznacza to, że użytkownicy mogą oczekiwać płynniejszej pracy systemu oraz lepszej odpowiedzi w zadaniach, które są intensywne obliczeniowo. Zastosowanie procesora zgodnego z gniazdem AM3+ jest zgodne z najlepszymi praktykami budowy komputera, gdzie kluczowym aspektem jest dobór komponentów zapewniających ich współpracę.

Pytanie 3

W jaki sposób skonfigurować zaporę Windows, aby spełniała zasady bezpieczeństwa i umożliwiała użycie polecenia ping do weryfikacji komunikacji z innymi urządzeniami w sieci?

A. Ustawić reguły dla protokołu IP

B. Ustawić reguły dla protokołu IGMP

C. Ustawić reguły dla protokołu ICMP

D. Ustawić reguły dla protokołu TCP

Odpowiedź wskazująca na skonfigurowanie reguł dotyczących protokołu ICMP (Internet Control Message Protocol) jest prawidłowa, ponieważ protokół ten jest odpowiedzialny za przesyłanie komunikatów kontrolnych w sieci, w tym dla polecenia ping. Ping wykorzystuje ICMP Echo Request oraz ICMP Echo Reply, aby sprawdzić, czy inny host jest osiągalny przez sieć. Konfigurowanie reguł zapory Windows wymaga zezwolenia na te typy komunikatów, co pozwoli na efektywne monitorowanie i diagnostykę łączności w sieci lokalnej. Przykładowo, w przypadku problemów z połączeniem, administrator może użyć polecenia ping, aby szybko zidentyfikować, czy dane urządzenie odpowiada, co jest podstawowym krokiem w rozwiązywaniu problemów. W praktyce, umożliwienie ICMP w zaporze sieciowej jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania siecią, ponieważ pozwala na skuteczną diagnostykę, a jednocześnie nie stwarza większego ryzyka dla bezpieczeństwa, o ile inne, bardziej wrażliwe porty i protokoły są odpowiednio zabezpieczone.

Pytanie 4

Który rodzaj kopii zapasowej należy wybrać, aby wykonać przyrostową kopię danych?

A. full

B. differential

C. mirror

D. incremental

W temacie kopii zapasowych bardzo łatwo się pomylić, bo nazwy typów backupów brzmią podobnie, a różnice są dość techniczne. Żeby dobrze zrozumieć, dlaczego poprawna odpowiedź to „incremental”, warto przejść przez pozostałe możliwości i zobaczyć, co one tak naprawdę robią. Kopia typu full to pełna kopia zapasowa wszystkich wybranych danych, niezależnie od tego, czy się zmieniły, czy nie. Jest podstawą całej strategii backupu, bo to od niej zaczyna się większość harmonogramów. Jednak pełna kopia nie jest przyrostowa z definicji – ona za każdym razem kopiuje wszystko od zera. W praktyce oznacza to duże zużycie miejsca i długi czas wykonywania, dlatego w firmowych środowiskach nie robi się jej codziennie, tylko np. raz w tygodniu lub rzadziej. Częsty błąd myślowy jest taki: skoro full zawiera wszystko, to „na pewno obejmuje też przyrost”, więc może jest to kopia przyrostowa. Niestety, to tak nie działa – przyrostowa kopia zawsze odnosi się do zmian względem poprzedniego backupu, a nie do całości. Kopia typu mirror to coś innego niż klasyczny backup. To bardziej bieżące odwzorowanie źródła na drugi dysk lub zasób, często 1:1. Jeśli coś usuniesz ze źródła, zwykle zostanie to też usunięte z kopii lustrzanej. Dlatego mirror nadaje się do redundancji lub wysokiej dostępności, ale słabo się sprawdza jako właściwa kopia zapasowa z punktu widzenia bezpieczeństwa – nie chroni przed błędami użytkownika czy ransomware w taki sposób, jak kopie wersjonowane. Differential, czyli kopia różnicowa, zapisuje wszystkie zmiany w stosunku do ostatniej kopii pełnej, ale nie względem poprzedniej kopii różnicowej. To bardzo częsta pułapka: wiele osób myli differential z incremental, bo oba typy nie kopiują wszystkiego. Różnica jest kluczowa – differential rośnie z każdym dniem, bo zbiera wszystkie zmiany od ostatniego full, natomiast incremental bierze tylko to, co się zmieniło od poprzedniego backupu (pełnego lub przyrostowego). Z technicznego punktu widzenia tylko incremental spełnia ścisłą definicję kopii przyrostowej. Dobre praktyki branżowe mówią wprost: jeśli mówimy o przyrostowej kopii zapasowej, mamy na myśli typ „incremental”, a nie full, mirror czy differential.

Pytanie 5

Jakie funkcje posiada program tar?

A. obsługa pakietów

B. pokazywanie listy aktywnych procesów

C. ustawianie parametrów karty sieciowej

D. archiwizowanie plików

Program tar (tape archive) jest standardowym narzędziem w systemach Unix i Linux, które służy do archiwizowania plików. Jego głównym zadaniem jest tworzenie jednego pliku archiwum z wielu plików i katalogów, co ułatwia ich przechowywanie i przenoszenie. Tar jest niezwykle przydatny w sytuacjach, gdy trzeba zarchiwizować duże zbiory danych, na przykład podczas tworzenia kopii zapasowych, przenoszenia aplikacji między serwerami czy też przygotowywania plików do dystrybucji. W praktyce, użytkownicy często wykorzystują tar w połączeniu z innymi narzędziami, takimi jak gzip lub bzip2, aby kompresować archiwa i zaoszczędzić miejsce na dysku. Dobrą praktyką jest również dodawanie opcji do tar, takich jak -v (verbose), aby monitorować postęp archiwizacji. Rekomenduje się regularne archiwizowanie ważnych danych za pomocą narzędzi takich jak tar, co jest zgodne z zasadami zarządzania danymi i bezpieczeństwa, a także z politykami dotyczącymi tworzenia kopii zapasowych.

Pytanie 6

Możliwość odzyskania listy kontaktów z telefonu komórkowego działającego na systemie Android występuje, gdy użytkownik wcześniej przeprowadził synchronizację danych urządzenia z Google Drive przy użyciu

A. konta Microsoft

B. konta Google

C. dowolnego konta pocztowego z portalu Onet

D. konta Yahoo

Odpowiedź "konta Google" to strzał w dziesiątkę. Synchronizacja danych na Androidzie rzeczywiście najlepiej działa przez konto Google. Dzięki temu możesz bez problemu przesyłać swoje kontakty, kalendarze czy zdjęcia do chmury, co sprawia, że wszystko jest bezpieczne i dostępne nawet na innych urządzeniach. Na przykład, kiedy zmienisz telefon, logując się na swoje konto Google, wszystkie kontakty wracają na miejsce jak za dotknięciem magicznej różdżki. Dobrze też wiedzieć, że korzystanie z konta Google to nie tylko wygoda, ale i duże bezpieczeństwo, bo Google ma naprawdę niezłe zabezpieczenia. Dodatkowo, synchronizacja z kontem Google ułatwia korzystanie z różnych aplikacji, jak na przykład Google Contacts, co sprawia, że zarządzanie kontaktami staje się o wiele prostsze. Tak więc, żeby skutecznie odzyskać wszystkie kontakty, koniecznie trzeba mieć konto Google i wcześniej to ustawić na swoim urządzeniu.

Pytanie 7

W systemie Linux do wyświetlania treści pliku tekstowego służy polecenie

A. more

B. list

C. cat

D. type

Polecenie 'cat', będące skrótem od 'concatenate', jest podstawowym narzędziem w systemie Linux służącym do wyświetlania zawartości plików tekstowych. Dzięki niemu użytkownik może szybko przeglądać zawartość pliku w terminalu. Jest to szczególnie przydatne w sytuacjach, gdy chcemy zobaczyć zawartość małych plików bez konieczności ich edytowania. Dodatkowo, polecenie 'cat' może być używane do łączenia kilku plików w jeden, co czyni je bardzo wszechstronnym narzędziem. Na przykład, używając komendy 'cat plik1.txt plik2.txt > połączony.txt', możemy stworzyć nowy plik o nazwie 'połączony.txt', który zawiera zarówno zawartość 'plik1.txt', jak i 'plik2.txt'. 'cat' jest uznawane za jedno z podstawowych narzędzi w codziennym użytkowaniu systemu Linux i znane wśród administratorów systemu oraz programistów. Zrozumienie i umiejętność wykorzystywania tego polecenia jest kluczowe w każdej pracy związanej z administracją systemami operacyjnymi Linux.

Pytanie 8

W trakcie instalacji systemu Windows, zaraz po rozpoczęciu instalatora w trybie graficznym, istnieje możliwość otwarcia Wiersza poleceń (konsoli) za pomocą kombinacji klawiszy

A. ALT+F4

B. SHIFT+F10

C. CTRL+SHIFT

D. CTRL+Z

Odpowiedź SHIFT+F10 jest prawidłowa, ponieważ ta kombinacja klawiszy uruchamia Wiersz poleceń w trakcie instalacji systemu Windows. Jest to przydatne w sytuacjach, gdy użytkownik potrzebuje dostępu do narzędzi diagnostycznych lub chce wprowadzić dodatkowe polecenia przed zakończeniem procesu instalacji. Umożliwia to również modyfikację ustawień systemowych oraz naprawę problemów, które mogą wystąpić podczas konfiguracji. Przykładem zastosowania może być sytuacja, w której użytkownik chce uruchomić narzędzie DISKPART do zarządzania partycjami dyskowymi, co pozwala na tworzenie, usuwanie lub formatowanie partycji przed zainstalowaniem systemu. Ta funkcjonalność jest zgodna z najlepszymi praktykami w zakresie instalacji systemów operacyjnych, gdzie dostęp do dodatkowych narzędzi może znacząco ułatwić proces oraz zwiększyć elastyczność konfiguracji. Warto również zaznaczyć, że ta kombinacja klawiszy jest standardem w różnych wersjach systemów Windows, co czyni ją zrozumiałą i uniwersalną dla użytkowników.

Pytanie 9

Jak skonfigurować czas wyczekiwania na wybór systemu w programie GRUB, zanim domyślny system operacyjny zostanie uruchomiony?

A. GRUB_HIDDEN

B. GRUB_ENABLE

C. GRUB_TIMEOUT

D. GRUB_INIT

Odpowiedź GRUB_TIMEOUT jest poprawna, ponieważ ta opcja w pliku konfiguracyjnym GRUB (zwykle /etc/default/grub) określa czas w sekundach, przez jaki użytkownik ma możliwość wyboru innego systemu operacyjnego przed automatycznym załadowaniem domyślnego systemu. Ustawienie tej wartości jest kluczowe w kontekście zarządzania wieloma systemami operacyjnymi, zwłaszcza na komputerach z dual boot. Przykładowo, jeśli GRUB_TIMEOUT jest ustawione na 10, użytkownik ma 10 sekund na dokonanie wyboru. Po tym czasie GRUB załadowuje domyślny system. Dobrą praktyką jest dostosowanie tego czasu w zależności od potrzeb użytkowników; dla systemów, w których często zmienia się domyślany system operacyjny, dłuższy czas może być korzystny, podczas gdy dla stabilnych konfiguracji można zastosować krótszy. Zmiana ustawienia GRUB_TIMEOUT można wygodnie wykonać poleceniem `sudo update-grub`, co aktualizuje konfigurację GRUB po dokonaniu zmian. Warto również zauważyć, że zwracając uwagę na dostępność opcji, można korzystać z GRUB_HIDDEN, ale tylko w kontekście ukrywania menu, a nie w ustalaniu czasu oczekiwania.

Pytanie 10

Granice domeny kolizyjnej nie są określane przez porty takich urządzeń jak

A. przełącznik (ang. switch)

B. most (ang. bridge)

C. koncentrator (ang. hub)

D. router

Koncentrator (ang. hub) jest urządzeniem sieciowym, które działa na warstwie fizycznej modelu OSI. Jego podstawowym zadaniem jest rozsyłanie sygnałów do wszystkich podłączonych urządzeń w sieci. W przeciwieństwie do routerów, przełączników i mostów, koncentratory nie analizują ani nie kierują ruchu na podstawie adresów MAC czy IP. Oznacza to, że nie mają zdolności do wydzielania domen kolizyjnych, ponieważ każde urządzenie podłączone do koncentratora współdzieli tę samą domenę kolizyjną. W praktyce oznacza to, że jeśli jedno urządzenie wysyła dane, inne muszą czekać na swoją kolej, co może prowadzić do problemów z wydajnością w większych sieciach. Standardy takie jak IEEE 802.3 definiują działanie sieci Ethernet, w której koncentratory mogą być używane, jednak w nowoczesnych architekturach sieciowych coraz częściej zastępują je bardziej efektywne urządzenia, takie jak przełączniki, które segregują ruch i minimalizują kolizje. Dlatego zrozumienie roli koncentratora jest kluczowe dla projektowania i zarządzania współczesnymi sieciami komputerowymi.

Pytanie 11

Instalacja systemów Linux oraz Windows 7 przebiegła bez żadnych problemów. Systemy zainstalowały się poprawnie z domyślnymi ustawieniami. Na tym samym komputerze, przy tej samej konfiguracji, podczas instalacji systemu Windows XP pojawił się komunikat o braku dysków twardych, co może sugerować

A. uszkodzenie logiczne dysku twardego

B. nieprawidłowe ułożenie zworek w dysku twardym

C. błędnie skonfigurowane bootowanie napędów

D. brak sterowników

Brak sterowników jest najprawdopodobniejszą przyczyną wyświetlenia komunikatu o braku dysków twardych podczas instalacji systemu Windows XP na tym samym komputerze, na którym Windows 7 i Linux zainstalowały się bez problemów. Windows XP, jako starszy system operacyjny, może nie posiadać wbudowanej obsługi nowoczesnych kontrolerów dysków, które były używane w komputerze. W praktyce oznacza to, że jeśli płyta główna wykorzystuje kontroler dysków SATA, Windows XP może wymagać zewnętrznych sterowników, które muszą być dostarczone w trakcie instalacji, najczęściej z wykorzystaniem dyskietki lub innego nośnika. Aby temu zapobiec, przed instalacją należy upewnić się, że wszystkie niezbędne sterowniki są dostępne. W branży IT standardem jest regularne pobieranie najnowszych sterowników i dokumentacji technicznej płyty głównej, aby uniknąć problemów z kompatybilnością. Przykładem dobrych praktyk jest tworzenie bootowalnych nośników instalacyjnych, które zawierają wszystkie wymagane sterowniki dla systemu operacyjnego, co zmniejsza ryzyko wystąpienia podobnych problemów.

Pytanie 12

Jaką metodę stosuje się do dostępu do medium transmisyjnego z wykrywaniem kolizji w sieciach LAN?

A. NetBEUI

B. IPX/SPX

C. WINS

D. CSMA/CD

CSMA/CD (Carrier Sense Multiple Access with Collision Detection) to metoda dostępu do medium transmisyjnego stosowana w tradycyjnych sieciach Ethernet. Działa na zasadzie detekcji kolizji, co oznacza, że urządzenia w sieci najpierw nasłuchują medium, aby sprawdzić, czy jest wolne, zanim rozpoczną transmisję danych. Jeśli dwa urządzenia spróbują nadać jednocześnie, dochodzi do kolizji. CSMA/CD wykrywa tę kolizję i inicjuje procedurę retransmisji, co znacząco zwiększa efektywność komunikacji w sieci. Przykładowo, w sieciach LAN opartych na technologii Ethernet, CSMA/CD pozwala na efektywne zarządzanie dostępem do wspólnego medium, co jest kluczowe w środowiskach z dużą liczbą użytkowników. Standard IEEE 802.3 definiuje CSMA/CD jako podstawowy mechanizm w Ethernet, co czyni go fundamentem nowoczesnej komunikacji sieciowej. Technologia ta jest powszechnie stosowana w różnych zastosowaniach, od biur po centra danych, zapewniając wyspecjalizowane i niezawodne połączenia.

Pytanie 13

Sygnatura (ciąg bitów) 55AA (w systemie szesnastkowym) kończy tablicę partycji. Jaka jest odpowiadająca jej wartość w systemie binarnym?

A. 101101001011010

B. 1,0101010010101E+015

C. 1,0100101101001E+015

D. 101010110101010

Odpowiedź 101010110101010 jest jak najbardziej trafna, bo odpowiada szesnastkowej wartości 55AA w binarnym zapisie. Wiesz, każda cyfra szesnastkowa to cztery bity w systemie binarnym. Jak to przeliczyć? Po prostu zamieniamy każdą z cyfr szesnastkowych: 5 to w systemie binarnym 0101, a A, czyli 10, to 1010. Z tego wynika, że 55AA to 0101 0101 1010 1010, a po pozbyciu się tych początkowych zer zostaje 101010110101010. Wiedza o tym, jak działają te systemy, jest bardzo ważna w informatyce, szczególnie jak się zajmujesz programowaniem na niskim poziomie czy analizą systemów operacyjnych, gdzie często trzeba pracować z danymi w formacie szesnastkowym. Dobrze umieć te konwersje, bo naprawdę przyspiesza to analizę pamięci i struktur danych.

Pytanie 14

Zidentyfikuj interfejsy znajdujące się na panelu tylnym płyty głównej:

A. 2xHDMI, 1xD-SUB, 1xRJ11, 6xUSB 2.0

B. 2xPS2; 1xRJ45; 6xUSB 2.0, 1.1

C. 2xUSB 3.0; 2xUSB 2.0, 1.1; 2xDP, 1xDVI

D. 2xUSB 3.0; 4xUSB 2.0, 1.1; 1xD-SUB

Wybrana odpowiedź jest prawidłowa ponieważ panel tylny przedstawionej płyty głównej rzeczywiście zawiera 2 porty USB 3.0 4 porty USB 2.0 lub 1.1 oraz złącze D-SUB. Porty USB są jednymi z najważniejszych elementów nowoczesnej płyty głównej ponieważ pozwalają na podłączanie szerokiego zakresu urządzeń peryferyjnych od klawiatur i myszek po dyski zewnętrzne i drukarki. USB 3.0 oferuje szybsze prędkości transferu danych sięgające nawet 5 Gb/s co jest szczególnie korzystne dla urządzeń wymagających szybkiego przesyłania danych jak na przykład dyski SSD. Złącze D-SUB znane również jako VGA jest analogowym złączem używanym głównie do podłączania monitorów starszego typu. Pomimo że technologia ta jest już mniej popularna nowoczesne płyty główne nadal oferują takie złącza dla kompatybilności ze starszymi monitorami. Praktycznym zastosowaniem takiego zestawu portów jest możliwość równoczesnego korzystania z innowacyjnych rozwiązań takich jak szybkie nośniki pamięci USB 3.0 oraz starsze urządzenia korzystające z USB 2.0 co czyni płytę wszechstronną i elastyczną w użyciu. Dobór takich interfejsów w płycie głównej jest zgodny z aktualnymi standardami branżowymi zapewniając użytkownikowi szerokie możliwości podłączania urządzeń.

Pytanie 15

Program "VirtualPC", dostępny do pobrania z witryny Microsoft, jest przeznaczony do korzystania:

A. z darmowej pomocy technicznej TechNet.Soft firmy Virtual Soft

B. z osobistego konta o pojemności 1 GB w serwerze wirtualnym Microsoft

C. z bezpłatnego konta o pojemności 100 MB w hostingu Microsoft

D. z wirtualnych systemów operacyjnych na lokalnym dysku

Program VirtualPC to oprogramowanie wirtualizacyjne, które pozwala na uruchamianie wielu systemów operacyjnych na jednym fizycznym komputerze, wykorzystując lokalny dysk twardy jako bazę. Jest to narzędzie przydatne dla deweloperów, testerów oprogramowania oraz administratorów systemów, którzy muszą pracować w różnych środowiskach. Dzięki VirtualPC można tworzyć wirtualne maszyny, co umożliwia testowanie aplikacji w różnych systemach operacyjnych, takich jak Windows, Linux, czy inne. To podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży IT, które zakładają minimalizację ryzyka przez izolację testów od głównego środowiska operacyjnego. Przy użyciu VirtualPC można także eksperymentować z konfiguracjami systemów bez obawy o destabilizację głównego systemu, co jest szczególnie istotne w kontekście ochrony danych i bezpieczeństwa. Ponadto, można w łatwy sposób przenosić wirtualne maszyny między różnymi komputerami, co zwiększa elastyczność i wygodę pracy.

Pytanie 16

Jak wygląda kolejność przewodów w wtyczce RJ-45 zgodnie z normą TIA/EIA-568 dla zakończeń typu T568B?

A. Biało-brązowy, brązowy, biało-pomarańczowy, pomarańczowy, biało-zielony, niebieski, biało-niebieski, zielony

B. Biało-niebieski, niebieski, biało-brązowy, brązowy, biało-zielony, zielony, biało-pomarańczowy, pomarańczowy

C. Biało-pomarańczowy, pomarańczowy, biało-zielony, niebieski, biało-niebieski, zielony, biało-brązowy, brązowy

D. Biało-zielony, zielony, biało-pomarańczowy, pomarańczowy, niebieski, biało-niebieski, biało-brązowy, brązowy

Odpowiedź "Biało-pomarańczowy, pomarańczowy, biało-zielony, niebieski, biało-niebieski, zielony, biało-brązowy, brązowy" jest właściwa zgodnie z normą TIA/EIA-568 dla zakończeń typu T568B. Standard ten określa kolory przewodów, które powinny być używane do tworzenia kabli sieciowych Ethernet. Przewody są rozmieszczone według określonej kolejności, aby zapewnić poprawną transmisję danych, co jest kluczowe w kontekście zarówno wydajności, jak i niezawodności sieci. Przykładowo, w przypadku błędnego podłączenia, może dojść do zakłóceń w komunikacji, co wpływa na przepustowość i stabilność połączenia. Stosowanie normy T568B jest powszechną praktyką w instalacjach sieciowych, co ułatwia identyfikację i diagnozowanie problemów. Zrozumienie tego standardu jest niezbędne dla specjalistów zajmujących się instalacją i konserwacją sieci, a także dla tych, którzy projektują infrastrukturę sieciową w różnych środowiskach, takich jak biura, szkoły czy obiekty przemysłowe. Poprawna kolejność przewodów ma wpływ na specyfikację zasilania PoE, co jest istotne w kontekście nowoczesnych rozwiązań sieciowych.

Pytanie 17

W systemie Linux komenda ps wyświetli

A. listę bieżących procesów zalogowanego użytkownika

B. ustawienia serwera drukarek Print Server

C. ustawienia Proxy Server

D. listę bieżących procesów związanych z drukowaniem

Polecenie 'ps' w systemie Linux jest używane do wyświetlania listy aktualnie działających procesów. Domyślnie, bez dodatkowych opcji, polecenie to prezentuje informacje o procesach, które są uruchomione przez bieżącego użytkownika. W kontekście administracji systemem, monitorowanie procesów jest kluczowe dla zarządzania zasobami oraz diagnozowania problemów z wydajnością. Na przykład, osoba zajmująca się administracją może używać 'ps' do identyfikacji procesów, które zużywają nadmierne zasoby CPU lub pamięci, co pozwala na podjęcie odpowiednich działań, takich jak zakończenie nieefektywnych procesów. Dodatkowo, dzięki możliwości wykorzystania różnych opcji, takich jak 'ps aux', administratorzy mogą analizować bardziej szczegółowe informacje, w tym identyfikatory procesów (PID), statusy procesów oraz zużycie zasobów. Warto również zwrócić uwagę, że 'ps' jest często używane w połączeniu z innymi komendami, jak 'grep', do filtrowania wyników, co pokazuje jego dużą elastyczność.

Pytanie 18

Z jaką informacją wiąże się parametr TTL po wykonaniu polecenia ping?

C:\Users\Właściciel>ping -n 1 wp.pl

Pinging wp.pl [212.77.98.9] with 32 bytes of data:
Reply from 212.77.98.9: bytes=32 time=17ms TTL=54

Ping statistics for 212.77.98.9:
    Packets: Sent = 1, Received = 1, Lost = 0 (0% loss),
Approximate round trip times in milli-seconds:
    Minimum = 17ms, Maximum = 17ms, Average = 17ms

A. liczbą routerów biorących udział w przesyłaniu pakietu od nadawcy do odbiorcy

B. czasem trwania weryfikacji komunikacji w sieci

C. liczbą pakietów wysłanych w celu weryfikacji połączenia w sieci

D. czasem odpowiedzi z docelowego urządzenia

Parametr TTL w poleceniu ping informuje o liczbie maksymalnych skoków jakie pakiet może pokonać zanim zostanie odrzucony. Skok to przesłanie pakietu przez router do kolejnego punktu w sieci. TTL jest istotny w kontekście zarządzania sieciami ponieważ pomaga w identyfikacji problemów z routingiem oraz w unikaniu zapętlenia pakietów w sieciach komputerowych. W praktyce TTL jest używany do kontrolowania zasięgu transmisji pakietów w sieci dzięki czemu nie mogą one nieustannie krążyć jeśli nie dotrą do celu. Na przykład gdy pakiet dociera do routera TTL jest zmniejszany o jeden. Gdy osiągnie zero router odrzuca pakiet i wysyła komunikat ICMP o tym fakcie do nadawcy. Takie podejście jest zgodne z protokołami sieciowymi takimi jak IPv4 i IPv6 i jest uważane za dobrą praktykę w zarządzaniu i zabezpieczaniu ruchu sieciowego. TTL jest niezbędnym elementem monitorowania sieci co pozwala administratorom na analizowanie ścieżek sieciowych i identyfikowanie potencjalnych problemów związanych z siecią.

Pytanie 19

Bez zgody właściciela praw autorskich do oprogramowania jego legalny użytkownik, zgodnie z ustawą o prawie autorskim i prawach pokrewnych, co może zrobić?

A. może dystrybuować program

B. może wykonać dowolną ilość kopii programu na swój użytek

C. może stworzyć jedną kopię, jeśli jest to konieczne do korzystania z programu

D. nie ma możliwości wykonania żadnej kopii programu

Wybór odpowiedzi, że użytkownik może wykonać dowolną liczbę kopii programu na własny użytek, jest błędny, ponieważ narusza zasady prawa autorskiego. Zgodnie z ustawą o prawie autorskim, użytkownik ma prawo do wykonania jedynie jednej kopii programu w celu jego używania, a nie tworzenia wielokrotnych kopii, które mogłyby prowadzić do rozpowszechnienia programu. Wykonywanie dowolnej liczby kopii może prowadzić do nieautoryzowanego użytkowania, co jest sprzeczne z intencjami twórcy oprogramowania i narusza jego prawa do kontrolowania rozpowszechniania swojego dzieła. Po prostu posiadanie kopii na własny użytek nie zwalnia z obowiązku przestrzegania umowy licencyjnej, która zazwyczaj ogranicza liczbę dozwolonych kopii. Z kolei odpowiedź, że użytkownik może rozpowszechniać program, jest także mylna, ponieważ wymaga zezwolenia od posiadacza praw autorskich. Każde nieautoryzowane rozpowszechnianie może prowadzić do poważnych konsekwencji prawnych, w tym do odpowiedzialności cywilnej i karnej. Ponadto, stwierdzenie, że użytkownik nie może wykonać żadnej kopii programu, jest zbyt restrykcyjne i niezgodne z prawem, ponieważ użytkownik rzeczywiście ma prawo do wykonania jednej kopii, jeśli jest to niezbędne do korzystania z programu. Tego rodzaju nieporozumienia często wynikają z braku wiedzy na temat przepisów prawa autorskiego i zasad użytkowania oprogramowania, co może prowadzić do nieświadomego łamania prawa.

Pytanie 20

ARP (Adress Resolution Protocol) jest protokołem, który umożliwia przekształcenie adresu IP na

A. nazwę domenową

B. adres sprzętowy

C. nazwę komputera

D. adres IPv6

ARP (Address Resolution Protocol) jest protokołem używanym w sieciach komputerowych do odwzorowywania adresów IP na adresy sprzętowe (MAC). To kluczowy element funkcjonowania protokołu IP w warstwie sieciowej i łączeniowej modelu OSI, który umożliwia komunikację między urządzeniami w lokalnej sieci. Gdy komputer chce wysłać dane do innego urządzenia w sieci, najpierw musi poznać jego adres sprzętowy. Protokół ARP wysyła zapytania w sieci, a urządzenia odpowiadają, przesyłając swoje adresy MAC. Przykładem zastosowania ARP jest sytuacja, w której komputer A chce skomunikować się z komputerem B, którego adres IP zna, ale nie zna adresu MAC. ARP pozwala na zrealizowanie tej komunikacji, co jest niezbędne dla działania protokołów wyższej warstwy, takich jak TCP/IP. W standardach takich jak RFC 826 opisane są szczegółowo zasady działania ARP, co stanowi dobrą praktykę w projektowaniu i wdrażaniu sieci. Znajomość ARP jest niezbędna dla administratorów sieci oraz inżynierów zajmujących się bezpieczeństwem i konfiguracją sieci.

Pytanie 21

Wskaż podzespół niekompatybilny z płytą główną o przedstawionych w tabeli parametrach.

Podzespół	Parametry
Płyta główna GIGABYTE	4x DDR4, 4x PCI-E 16x, RAID, HDMI, D-Port, D-SUB, 2x USB 3.1, 8x USB 2.0, S-AM3+

A. Karta graficzna: Gigabyte GeForce GTX 1050 OC, 2GB, GDDR5, 128 bit, PCI-Express 3.0 x16

B. Pamięć RAM: Corsair Vengeance LPX, DDR4, 2x16GB, 3000MHz, CL15 Black

C. Monitor: Dell, 34”, 1x DisplayPort, 1x miniDP, 2x USB 3.0 Upstream, 4x USB 3.0 Downstream

D. Procesor: INTEL CORE i3-4350, 3.60 GHz, x2/4, 4 MB, 54W, HD 4600, BOX, s-1150

Procesor INTEL CORE i3-4350 nie jest kompatybilny z płytą główną GIGABYTE o oznaczeniu S-AM3+, ponieważ posiada złącze socket LGA 1150. W kontekście budowy komputera, wybór odpowiedniego procesora jest kluczowy, gdyż każda płyta główna obsługuje określone modele procesorów, które muszą pasować do jej gniazda. Zastosowanie procesora niezgodnego ze standardem płyty głównej skutkuje brakiem możliwości jego zainstalowania i funkcjonowania. W branży IT przyjęto, że dobrą praktyką jest zawsze sprawdzanie tabeli zgodności komponentów przed zakupem. Na przykład, użycie procesora AMD na płycie głównej zaprojektowanej dla procesorów Intel jest niemożliwe bez względu na inne parametry. Dlatego zawsze należy zwracać uwagę na specyfikacje techniczne i upewnić się, że wszystkie komponenty są ze sobą kompatybilne, co zapewnia prawidłowe działanie systemu oraz optymalną wydajność.

Pytanie 22

Zestaw komputerowy, który został przedstawiony, jest niepełny. Który z elementów nie został wymieniony w tabeli, a jest kluczowy dla prawidłowego funkcjonowania zestawu?

Lp.	Nazwa podzespołu
1.	Zalman Obudowa R1 Midi Tower bez PSU, USB 3.0
2.	Gigabyte GA-H110M-S2H, Realtek ALC887, DualDDR4-2133, SATA3, HDMI, DVI, D-Sub, LGA1151, mATX
3.	Intel Core i5-6400, Quad Core, 2.70GHz, 6MB, LGA1151, 14nm, 65W, Intel HD Graphics, VGA, BOX
4.	Patriot Signature DDR4 2x4GB 2133MHz
5.	Seagate BarraCuda, 3.5", 1TB, SATA/600, 7200RPM, 64MB cache
6.	LG SuperMulti SATA DVD+/-R24x,DVD+RW6x,DVD+R DL 8x, bare bulk (czarny)
7.	Gembird Bezprzewodowy Zestaw Klawiatura i Mysz
8.	Monitor Iiyama E2083HSD-B1 19.5inch, TN, HD+, DVI, głośniki
9.	Microsoft OEM Win Home 10 64Bit Polish 1pk DVD

A. Pamięć RAM

B. Zasilacz

C. Karta graficzna

D. Wentylator procesora

Zasilacz jest kluczowym komponentem każdego zestawu komputerowego. Jego podstawową funkcją jest przekształcanie prądu zmiennego z sieci elektrycznej na prąd stały, który zasila poszczególne podzespoły komputera. Bez zasilacza żaden z elementów, takich jak płyta główna, procesor, pamięć RAM czy dyski twarde, nie będzie mógł prawidłowo funkcjonować. Zasilacze są także odpowiedzialne za stabilizację napięcia, co jest kluczowe dla zapobiegania uszkodzeniom sprzętu spowodowanym przez skoki napięcia. Wybierając zasilacz, należy zwrócić uwagę na jego moc, która powinna być dostosowana do zapotrzebowania energetycznego całego zestawu komputerowego. Zasilacze muszą spełniać określone standardy, takie jak ATX, aby pasować do typowych obudów i płyt głównych. Standardy te określają nie tylko fizyczne wymiary, ale także wymagania dotyczące napięć i złączy. Ważną cechą jest również certyfikacja sprawności, jak na przykład 80 PLUS, która świadczy o efektywności przetwarzania energii. Warto pamiętać, że odpowiedni dobór zasilacza wpływa na stabilność i niezawodność całego systemu, a także na jego energooszczędność, co w dłuższej perspektywie przekłada się na niższe rachunki za prąd oraz mniejsze obciążenie środowiska naturalnego.

Pytanie 23

Jaki pasywny komponent sieciowy powinno się wykorzystać do podłączenia przewodów z wszystkich gniazd abonenckich do panelu krosowniczego umieszczonego w szafie rack?

A. Adapter LAN

B. Przepust szczotkowy

C. Organizer kabli

D. Kabel połączeniowy

Wybór niewłaściwego elementu do podłączenia okablowania może prowadzić do licznych problemów w sieci. Adapter LAN nie jest odpowiednim rozwiązaniem w kontekście organizacji kabli, ponieważ jego zadaniem jest konwersja sygnału z jednego formatu na inny, a nie zarządzanie fizycznym układem kabli. Użycie adaptera do organizacji kabli może prowadzić do złożoności w instalacji oraz zwiększenia ryzyka błędów kablowych. Z kolei kabel połączeniowy, choć niezbędny w sieci, jest elementem aktywnym, który łączy urządzenia, a nie narzędziem do organizacji. Stosując kable połączeniowe bez odpowiedniego zarządzania, można doprowadzić do plątaniny, co znacząco utrudni konserwację i dostęp do poszczególnych linii. Przepust szczotkowy, mimo że może być użyteczny do przeprowadzenia kabli przez otwory, nie zastępuje funkcji organizera kabli, który jest stworzony z myślą o uproszczeniu struktury kablowej. W praktyce, niewłaściwe podejście do organizacji kabli w szafach rackowych może prowadzić do zwiększonego ryzyka przestojów w pracy sieci, a także komplikacji w identyfikowaniu i usuwaniu awarii. Dlatego tak istotne jest stosowanie odpowiednich narzędzi, takich jak organizery kabli, aby zapewnić prawidłowe funkcjonowanie infrastruktury sieciowej.

Pytanie 24

Zatrzymując pracę na komputerze, możemy szybko wznowić działania po wybraniu w systemie Windows opcji

A. stanu wstrzymania

B. zamknięcia systemu

C. uruchomienia ponownego

D. wylogowania

Opcja 'stanu wstrzymania' w systemie Windows to funkcja, która pozwala na szybkie wstrzymanie pracy komputera, co umożliwia użytkownikowi powrót do tej samej sesji pracy w bardzo krótkim czasie. Gdy komputer jest w stanie wstrzymania, zawartość pamięci RAM jest zachowywana, co oznacza, że wszystkie otwarte aplikacje i dokumenty pozostają w takim samym stanie, w jakim były przed wstrzymaniem. Przykładem zastosowania może być sytuacja, gdy użytkownik chce na chwilę odejść od komputera, na przykład na przerwę, i chce szybko wznowić pracę bez potrzeby ponownego uruchamiania programów. Stan wstrzymania jest zgodny z najlepszymi praktykami zarządzania energią, ponieważ komputer zużywa znacznie mniej energii w tym trybie, co jest korzystne zarówno dla środowiska, jak i dla użytkowników, którzy korzystają z laptopów. Warto również zaznaczyć, że funkcja ta może być używana w połączeniu z innymi ustawieniami oszczędzania energii, co pozwala na optymalne zarządzanie zasobami systemowymi.

Pytanie 25

Urządzenie pokazane na ilustracji jest przeznaczone do

A. sprawdzania długości przewodów sieciowych

B. odczytywania kodów POST z płyty głównej

C. organizacji przewodów wewnątrz jednostki centralnej

D. zmierzenia wartości napięcia dostarczanego przez zasilacz komputerowy

Multimetr to narzędzie szeroko stosowane w elektronice i elektrotechnice do pomiaru różnych parametrów elektrycznych w tym napięcia prądu przemiennego i stałego. W kontekście zasilaczy komputerowych multimetr jest kluczowy do oceny czy napięcia dostarczane do komponentów komputera mieszczą się w zalecanych zakresach. Przykładowo zasilacze komputerowe ATX mają specyficzne linie napięciowe takie jak 3.3V 5V i 12V które muszą być utrzymywane w ramach określonych tolerancji aby zapewnić stabilne i niezawodne działanie systemu. Używając multimetru technik może łatwo zmierzyć napięcie na złączu zasilacza wychodzącym do płyty głównej lub innych komponentów. To pozwala na szybkie wykrycie nieprawidłowości takich jak spadek napięcia który mógłby wskazywać na uszkodzenie zasilacza lub przeciążenie linii. Dobre praktyki obejmują regularne sprawdzanie napięć zwłaszcza w systemach o wysokiej wydajności gdzie stabilne napięcie ma kluczowe znaczenie dla długowieczności i wydajności komponentów.

Pytanie 26

Który algorytm służy do weryfikacji, czy ramka Ethernet jest wolna od błędów?

A. CRC (Cyclic Redundancy Check)

B. MAC (Media Access Control)

C. CSMA (Carrier Sense Multiple Access)

D. LLC (Logical Link Control)

Cyclic Redundancy Check (CRC) to technika wykrywania błędów, która jest kluczowym elementem w zapewnieniu integralności danych przesyłanych w sieci. Algorytm CRC generuje skrót na podstawie danych (np. ramki Ethernet) i dołącza go do ramki. Odbiorca może ponownie obliczyć skrót z odebranych danych, porównując go z dołączonym. Jeśli skróty się różnią, oznacza to, że wystąpiły błędy w transmisji. To podejście jest szeroko stosowane w standardach IEEE 802, w tym w Ethernet, gdzie błędy mogą wynikać z zakłóceń elektromagnetycznych lub uszkodzeń fizycznych. CRC ma kilka zalet: jest efektywny obliczeniowo, potrafi wykrywać wiele typów błędów i jest stosunkowo prosty do zaimplementowania. W praktyce, w urządzeniach sieciowych, takich jak przełączniki i routery, CRC jest automatycznie stosowane podczas przesyłania danych, co znacząco zwiększa niezawodność komunikacji w sieciach komputerowych.

Pytanie 27

Programem w systemie Linux, który umożliwia nadzorowanie systemu za pomocą zcentralizowanego mechanizmu, jest narzędzie

A. tar

B. syslog

C. fsck

D. bcdedilt

Odpowiedź 'syslog' jest prawidłowa, ponieważ jest to standardowy system logowania w systemach Unix i Linux, który umożliwia centralne gromadzenie i zarządzanie logami systemowymi. Program 'syslog' działa jako demon, zbierający komunikaty z różnych źródeł, takich jak aplikacje, jądro systemu i usługi. Dzięki zastosowaniu syslog, administratorzy mogą monitorować kluczowe zdarzenia w systemie, co jest niezwykle ważne dla analizy wydajności, bezpieczeństwa oraz rozwiązywania problemów. Przykładowo, w przypadku awarii systemu, logi z syslog mogą dostarczyć niezbędnych informacji o przyczynach sytuacji. Ponadto, syslog wspiera różne poziomy logowania, co pozwala na filtrowanie informacji według ich krytyczności. W praktyce, w wielu organizacjach wdrażane są centralne serwery syslog, które zbierają logi z różnych serwerów, co ułatwia monitorowanie i analizę zdarzeń w dużych infrastrukturach. Dobrą praktyką jest również implementacja narzędzi analitycznych, które mogą przetwarzać logi syslog, takie jak ELK Stack (Elasticsearch, Logstash, Kibana), co pozwala na szybką detekcję anomalii i reagowanie na nie.

Pytanie 28

Jak sprawdzić, który z programów w systemie Windows generuje największe obciążenie dla procesora?

A. regedit

B. msconfig

C. menedżer zadań

D. dxdiag

Menedżer zadań jest kluczowym narzędziem w systemie Windows, które umożliwia monitorowanie i zarządzanie procesami działającymi na komputerze. Dzięki niemu użytkownicy mogą uzyskać wgląd w aktualne obciążenie procesora przez poszczególne aplikacje oraz procesy systemowe. W zakładce 'Procesy' można zobaczyć zarówno zużycie CPU, jak i pamięci RAM przez różne aplikacje, co jest niezwykle pomocne w identyfikacji programów, które obciążają system. Przykładowo, jeśli zauważysz, że jeden z procesów, jak przeglądarka internetowa, zużywa znaczną część CPU, można podjąć decyzję o jego zamknięciu lub optymalizacji. Dobre praktyki sugerują regularne sprawdzanie Menedżera zadań w celu utrzymania optymalnej wydajności systemu. Dodatkowo, program ten pozwala na zakończenie nieodpowiadających aplikacji oraz zarządzanie uruchamianiem programów przy starcie systemu, co również wpływa na ogólną wydajność komputera.

Pytanie 29

Protokół pakietów użytkownika, który zapewnia dostarczanie datagramów w trybie bezpołączeniowym, to

A. TCP

B. UDP

C. ARP

D. IP

UDP (User Datagram Protocol) to protokół transportowy, który umożliwia bezpołączeniowe przesyłanie danych w formie datagramów. W przeciwieństwie do TCP, UDP nie nawiązuje dedykowanego połączenia przed przesłaniem danych, co czyni go bardziej efektywnym w sytuacjach, gdzie niższe opóźnienia są kluczowe. Przykłady zastosowań UDP obejmują aplikacje strumieniowe, takie jak transmisje wideo na żywo czy gry online, gdzie szybkie dostarczanie danych jest ważniejsze niż gwarancja ich dostarczenia. Protokół ten pozwala na wysyłanie pakietów bez potrzeby ich potwierdzania przez odbiorcę, co znacząco zwiększa wydajność w odpowiednich zastosowaniach. Dobre praktyki branżowe zalecają stosowanie UDP w przypadkach, gdzie tolerancja na utratę pakietów jest wyższa, a latencja ma kluczowe znaczenie. Specyfikacja UDP jest zawarta w standardzie IETF RFC 768, co potwierdza jego powszechnie akceptowane zastosowanie w sieciach komputerowych.

Pytanie 30

Zabrudzony czytnik w napędzie optycznym powinno się czyścić

A. benzyną ekstrakcyjną.

B. spirytusem.

C. izopropanolem.

D. rozpuszczalnikiem ftalowym.

Izopropanol to faktycznie najlepszy wybór, jeśli chodzi o czyszczenie czytnika w napędzie optycznym. Wynika to głównie z jego właściwości chemicznych – jest bezbarwny, szybko odparowuje, nie zostawia żadnych osadów, no i co ważne, nie reaguje ze szkłem czy plastikami, z których zrobione są soczewki w napędach. W branży serwisowej i przy naprawach elektroniki izopropanol to taki trochę standard – praktycznie zawsze jest na wyposażeniu każdego porządnego warsztatu, bo pozwala bezpiecznie usuwać kurz, tłuszcz czy inne zabrudzenia, nie ryzykując uszkodzenia delikatnych elementów. W wielu instrukcjach serwisowych, zwłaszcza producentów napędów, wyraźnie się podkreśla, żeby stosować właśnie ten środek – np. normy ESD czy zalecenia firm takich jak Sony czy LG. Sam miałem kiedyś sytuację, że klient próbował czyścić soczewkę spirytusem i wyszły plamy – izopropanol tego nie robi. Warto wiedzieć, że w sklepach elektronicznych dostępny jest w różnych stężeniach (najlepiej min. 99%), co dodatkowo ułatwia pracę. Generalnie, jeśli masz do wyczyszczenia coś w elektronice – najpierw sprawdź, czy masz izopropanol. To takie złote narzędzie każdego technika.

Pytanie 31

Jakie medium transmisyjne gwarantuje izolację galwaniczną pomiędzy systemami przesyłu danych?

A. Skrętka ekranowana

B. Przewód koncentryczny

C. Światłowód

D. Skrętka nieekranowana

Światłowód to medium transmisyjne, które zapewnia separację galwaniczną pomiędzy systemami transmisji danych. Oznacza to, że nie przewodzi prądu elektrycznego, co eliminuje ryzyko wystąpienia zakłóceń elektromagnetycznych oraz problemów związanych z uziemieniem. To sprawia, że światłowody są idealnym wyborem w środowiskach o wysokim poziomie zakłóceń, takich jak fabryki czy centra danych. Na przykład, w zastosowaniach telekomunikacyjnych światłowody są wykorzystywane do przesyłania danych na duże odległości z minimalnymi stratami sygnału. W branży sieci komputerowych światłowody są często używane w backbone'ach dużych sieci, zapewniając szybkie połączenia między różnymi segmentami. Dodatkowo, standardy takie jak IEEE 802.3 (Ethernet) i ITU-T G.652 definiują parametry i specyfikacje dla technologii światłowodowej, co czyni ją zgodną z najlepszymi praktykami w dziedzinie przesyłu danych. Warto dodać, że światłowody są również odporne na wpływ warunków atmosferycznych, co czyni je doskonałym rozwiązaniem dla systemów zewnętrznych.

Pytanie 32

W filmie przedstawiono konfigurację ustawień maszyny wirtualnej. Wykonywana czynność jest związana z

A. konfigurowaniem adresu karty sieciowej.

B. ustawieniem rozmiaru pamięci wirtualnej karty graficznej.

C. wybraniem pliku z obrazem dysku.

D. dodaniem drugiego dysku twardego.

Poprawnie – w tej sytuacji chodzi właśnie o wybranie pliku z obrazem dysku (ISO, VDI, VHD, VMDK itp.), który maszyna wirtualna będzie traktować jak fizyczny nośnik. W typowych programach do wirtualizacji, takich jak VirtualBox, VMware czy Hyper‑V, w ustawieniach maszyny wirtualnej przechodzimy do sekcji dotyczącej pamięci masowej lub napędów optycznych i tam wskazujemy plik obrazu. Ten plik może pełnić rolę wirtualnego dysku twardego (system zainstalowany na stałe) albo wirtualnej płyty instalacyjnej, z której dopiero instalujemy system operacyjny. W praktyce wygląda to tak, że zamiast wkładać płytę DVD do napędu, podłączasz plik ISO z obrazu instalacyjnego Windowsa czy Linuxa i ustawiasz w BIOS/UEFI maszyny wirtualnej bootowanie z tego obrazu. To jest podstawowa i zalecana metoda instalowania systemów w VM – szybka, powtarzalna, zgodna z dobrymi praktykami. Dodatkowo, korzystanie z plików obrazów dysków pozwala łatwo przenosić całe środowiska między komputerami, robić szablony maszyn (tzw. template’y) oraz wykonywać kopie zapasowe przez zwykłe kopiowanie plików. Moim zdaniem to jedna z najważniejszych umiejętności przy pracy z wirtualizacją: umieć dobrać właściwy typ obrazu (instalacyjny, systemowy, LiveCD, recovery), poprawnie go podpiąć do właściwego kontrolera (IDE, SATA, SCSI, NVMe – zależnie od hypervisora) i pamiętać o odpięciu obrazu po zakończonej instalacji, żeby maszyna nie startowała ciągle z „płyty”.

Pytanie 33

Jakie polecenie w systemie Windows należy wpisać w miejsce kropek, aby uzyskać dane przedstawione na załączonym obrazku?

C:\Windows\system32> ...................
Nazwa użytkownika                  Gość
Pełna nazwa
Komentarz                          Wbudowane konto do dostępu do komputera/domeny
Komentarz użytkownika
Kod kraju                          000 (Domyślne ustawienia systemu)
Konto jest aktywne                 Nie
Wygasanie konta                    Nigdy

Hasło ostatnio ustawiano           2019-11-23 10:55:12
Ważność hasła wygasa               Nigdy
Hasło może być zmieniane           2019-12-02 10:55:12
Wymagane jest hasło                Nie
Użytkownik może zmieniać hasło     Nie

Dozwolone stacje robocze           Wszystkie
Skrypt logowania
Profil użytkownika
Katalog macierzysty
Ostatnie logowanie                 Nigdy

Dozwolone godziny logowania        Wszystkie

Członkostwa grup lokalnych         *Goście
Członkostwa grup globalnych        *None
Polecenie zostało wykonane pomyślnie.

C:\Windows\system32>

A. net statistics Gość

B. net config Gość

C. net accounts Gość

D. net user Gość

Polecenie net user Gość w systemie Windows służy do wyświetlania informacji o koncie użytkownika Gość. To polecenie należy do narzędzi wiersza polecenia pozwalających na zarządzanie użytkownikami i grupami. Dzięki niemu administratorzy mogą uzyskać szczegółowe informacje o konfiguracji konta takie jak pełna nazwa wpis komentarza czy kiedy hasło było ostatnio ustawiane. Znajomość tego polecenia jest kluczowa zwłaszcza w kontekście administracji systemami Windows gdzie zarządzanie kontami użytkowników jest codzienną praktyką. Net user umożliwia również edytowanie ustawień konta takich jak zmiana hasła lub daty wygaśnięcia co jest istotne dla utrzymania bezpieczeństwa systemu. Praktycznym zastosowaniem może być szybkie sprawdzenie czy konto nie posiada nieprawidłowych ustawień które mogłyby wpłynąć na bezpieczeństwo. Dobre praktyki w IT sugerują regularne audyty kont użytkowników co można osiągnąć właśnie poprzez użycie polecenia net user. Jest to narzędzie niezastąpione w pracy administratora systemów operacyjnych pozwalające na szybką analizę i zarządzanie kontami użytkowników.

Pytanie 34

Sprzęt używany w sieciach komputerowych, posiadający dedykowane oprogramowanie do blokowania nieautoryzowanego dostępu do sieci, to

A. repeater

B. bridge

C. firewall

D. gateway

Firewall, czyli zapora sieciowa, to kluczowe urządzenie w zarządzaniu bezpieczeństwem sieci komputerowych. Jego głównym zadaniem jest monitorowanie i kontrolowanie ruchu sieciowego, a także blokowanie nieautoryzowanego dostępu do zasobów wewnętrznych. W praktyce, firewalle mogą być implementowane zarówno w formie sprzętowej, jak i programowej. Współczesne firewalle są wyposażone w zaawansowane funkcje, takie jak filtracja pakietów, inspekcja stanu połączeń oraz detekcja i zapobieganie włamaniom (IPS/IDS). Na przykład, w organizacjach korporacyjnych firewalle są często stosowane do ochrony serwerów i urządzeń końcowych przed atakami z internetu. Stosując zasady segmentacji sieci, firewalle pomagają ograniczyć powierzchnię ataku, co jest zgodne z najlepszymi praktykami bezpieczeństwa sieciowego, takimi jak model zaufania zerowego (Zero Trust). Dodatkowo, zgodność z normami bezpieczeństwa, takimi jak ISO/IEC 27001, wymaga efektywnego zarządzania dostępem, a firewalle są fundamentalnym elementem tych strategii.

Pytanie 35

Protokół stosowany w sieciach komputerowych do zarządzania zdalnym terminalem w modelu klient-serwer, który nie gwarantuje bezpieczeństwa przekazywanych danych i funkcjonuje tylko w formacie tekstowym, to

A. Telnet

B. Internet Protocol

C. Remote Desktop Protocol

D. Secure Shell

Telnet to protokół komunikacyjny, który umożliwia zdalne łączenie się z innymi komputerami w sieciach komputerowych, głównie w architekturze klient-serwer. Działa on w trybie tekstowym, co oznacza, że użytkownik może wprowadzać polecenia i otrzymywać odpowiedzi w formie tekstowej. Telnet nie zapewnia jednak żadnego szyfrowania danych, co sprawia, że przesyłane informacje są narażone na podsłuch przez osoby trzecie. Mimo tych ograniczeń, Telnet był szeroko wykorzystywany do zarządzania urządzeniami sieciowymi, serwerami oraz do zdalnego dostępu do systemów. Przykładem zastosowania Telnetu jest konfiguracja routerów i przełączników w sieciach lokalnych, gdzie administrator może wprowadzać polecenia do urządzenia zdalnie. W praktyce, z uwagi na brak bezpieczeństwa, Telnet został w dużej mierze zastąpiony przez bardziej bezpieczne protokoły, takie jak SSH (Secure Shell), które zapewniają szyfrowanie danych i autoryzację użytkowników. Jednak zrozumienie Telnetu jest istotne w kontekście ewolucji protokołów komunikacyjnych oraz zarządzania sieciami.

Pytanie 36

Przedstawiony na ilustracji symbol oznacza

A. przełącznik.

B. ruter bezprzewodowy.

C. punkt dostępowy.

D. koncentrator.

Symbol przedstawiony na ilustracji to klasyczny, podręcznikowy znak rutera bezprzewodowego, bardzo zbliżony do ikon używanych w materiałach Cisco czy w dokumentacji projektowej sieci. Charakterystyczny jest okrągły kształt z trzema strzałkami wskazującymi różne kierunki – to właśnie graficzne odwzorowanie funkcji rutowania, czyli przekazywania pakietów między różnymi sieciami. W wersji bezprzewodowej taki ruter zazwyczaj łączy w sobie kilka funkcji: jest bramą do Internetu (gateway), pełni rolę punktu dostępowego Wi‑Fi (AP), często ma wbudowany przełącznik Ethernet (switch) dla kilku portów LAN, a do tego realizuje NAT, DHCP i podstawowe funkcje firewall. W praktyce, w domu lub małym biurze, gdy mówimy „router Wi‑Fi”, mamy na myśli właśnie takie wielofunkcyjne urządzenie, które zapewnia zarówno łączność przewodową, jak i bezprzewodową. Od strony standardów warto kojarzyć, że część bezprzewodowa opiera się na normach IEEE 802.11 (np. 802.11n/ac/ax), natomiast samo rutowanie pakietów odbywa się na trzeciej warstwie modelu OSI (warstwa sieciowa), z użyciem protokołu IP. Moim zdaniem dobrze jest od początku odróżniać ruter od przełącznika i punktu dostępowego, mimo że w praktyce w jednym pudełku mamy wszystko naraz – na schematach i egzaminach te ikony reprezentują konkretne role w sieci, a nie marketingową nazwę urządzenia z marketu. W dobrych praktykach projektowania sieci przyjmuje się, że ruter wyznacza granicę między sieciami (np. LAN a Internetem), segmentuje ruch i może realizować zaawansowane polityki QoS, filtrowanie pakietów, tunelowanie VPN czy dynamiczne protokoły routingu. Dlatego poprawne rozpoznanie symbolu rutera to podstawa do czytania diagramów sieciowych i rozumienia, którędy faktycznie „płynie” ruch w sieci.

Pytanie 37

Po podłączeniu działającej klawiatury do jednego z portów USB nie ma możliwości wyboru awaryjnego trybu uruchamiania systemu Windows. Klawiatura działa prawidłowo dopiero po wystartowaniu systemu w trybie standardowym. Co to sugeruje?

A. uszkodzony kontroler klawiatury

B. uszkodzony zasilacz

C. uszkodzone porty USB

D. nieprawidłowe ustawienia BIOS-u

Niepoprawne ustawienia BIOS-u mogą powodować problemy z rozpoznawaniem klawiatury w trakcie uruchamiania systemu operacyjnego, co jest szczególnie widoczne w przypadku wyboru awaryjnego trybu uruchamiania. BIOS, czyli podstawowy system wejścia/wyjścia, jest odpowiedzialny za inicjalizację sprzętu przed załadowaniem systemu operacyjnego. Klawiatura musi być aktywna w tym etapie, aby umożliwić użytkownikowi interakcję z menu startowym. W przypadku, gdy klawiatura działa normalnie po załadowaniu systemu, to wskazuje, że sprzęt jest sprawny, a problem leży w konfiguracji BIOS-u. Użytkownicy mogą rozwiązać ten problem poprzez wejście do ustawień BIOS-u (zwykle przy starcie systemu można to zrobić przez naciśnięcie klawisza F2, Delete lub innego wskazanego klawisza). Następnie należy sprawdzić sekcję dotyczącą USB oraz ustawienia odpowiedzialne za rozruch, aby upewnić się, że wsparcie dla klawiatur USB jest aktywne. Praktyczne podejście do tej kwestii wymaga również, aby użytkownicy regularnie aktualizowali BIOS do najnowszej wersji, co może poprawić kompatybilność sprzętu oraz funkcjonalność systemu.

Pytanie 38

W projekcie sieci komputerowej przewiduje się użycie fizycznych adresów kart sieciowych. Która warstwa modelu ISO/OSI odnosi się do tych adresów w komunikacji?

A. Prezentacji

B. Sesji

C. Transportowa

D. Łącza danych

Odpowiedź 'Łącza danych' jest poprawna, ponieważ warstwa łącza danych w modelu OSI odpowiada za bezpośrednią komunikację między urządzeniami w sieci lokalnej oraz za adresację sprzętową. W tej warstwie wykorzystywane są adresy MAC (Media Access Control), które są unikalnymi identyfikatorami przypisanymi do kart sieciowych. Warstwa ta zapewnia prawidłowe przesyłanie danych przez medium transmisyjne, zarządza dostępem do medium oraz wykrywa i koryguje błędy. Przykładem zastosowania tej warstwy jest Ethernet, który jest najpowszechniej stosowanym standardem w sieciach lokalnych. Ethernet wykorzystuje adresy MAC do kierowania ramkami danych do odpowiednich urządzeń, co pozwala na efektywne zarządzanie komunikacją w sieci. Dodatkowo, w kontekście standardów, protokoły takie jak IEEE 802.3 definiują zasady działania warstwy łącza danych. Zrozumienie tej warstwy jest kluczowe dla projektowania i implementacji sieci, co ma bezpośredni wpływ na wydajność i bezpieczeństwo komunikacji.

Pytanie 39

Program df pracujący w systemach z rodziny Linux pozwala na wyświetlenie

A. informacji o dostępnej przestrzeni dyskowej

B. tekstu odpowiadającego wzorcowi

C. nazwa aktualnego katalogu

D. zawartości ukrytego folderu

Polecenie df, które jest powszechnie używane w systemach operacyjnych z rodziny Linux, jest narzędziem służącym do wyświetlania informacji o dostępnej i używanej przestrzeni dyskowej na zamontowanych systemach plików. Dzięki temu administratorzy mogą szybko ocenić, ile miejsca jest zajęte, a ile dostępne na poszczególnych partycjach. Na przykład, użycie polecenia 'df -h' pozwala na prezentację tych danych w formacie czytelnym dla człowieka, co oznacza, że wartości będą przedstawione w jednostkach KB, MB lub GB. To jest szczególnie użyteczne w kontekście monitorowania zasobów systemowych w serwerach i stacjach roboczych, gdzie zarządzanie przestrzenią dyskową jest kluczowe dla zapewnienia płynności działania systemu. Dodatkowo, narzędzie to wspiera zarządzanie przestrzenią dyskową zgodnie z dobrymi praktykami branżowymi, umożliwiając wczesne wykrywanie problemów związanych z niewystarczającą ilością miejsca, co może prowadzić do awarii aplikacji lub całego systemu.

Pytanie 40

Na ilustracji przedstawiono konfigurację przełącznika z utworzonymi sieciami VLAN. Którymi portami można przesyłać oznaczone ramki z różnych sieci VLAN?

A. 5 i 6

B. 2 i 3

C. 1 i 5

D. 1 i 8

Poprawna odpowiedź to porty 1 i 8, ponieważ na zrzucie ekranu w kolumnie „Link Type” widać, że tylko te dwa porty mają ustawiony typ TRUNK. W przełącznikach zgodnych z IEEE 802.1Q właśnie port trunk służy do przesyłania ramek oznaczonych tagiem VLAN (czyli z dołączonym znacznikiem 802.1Q). Porty skonfigurowane jako ACCESS obsługują tylko jedną, nieoznakowaną sieć VLAN – przełącznik zdejmuje z ramek ewentualny tag przychodzący i wysyła je dalej jako ruch z jednej, przypisanej VLAN (PVID). Dlatego przez porty ACCESS nie powinny przechodzić ramki tagowane z wielu VLAN-ów. Na praktycznym przykładzie: jeśli łączysz dwa przełączniki, które mają kilka VLAN-ów (np. VLAN 10 – biuro, VLAN 20 – serwis, VLAN 30 – goście), to łącze między przełącznikami konfigurujesz jako TRUNK. Wtedy po jednym kablu idą ramki z wielu VLAN-ów, a dzięki tagom 802.1Q każdy przełącznik wie, do której sieci logicznej przypisać daną ramkę. Porty access zostawiasz do podłączania pojedynczych hostów, drukarek, kamer IP itd., które zazwyczaj nie muszą znać pojęcia VLAN. Moim zdaniem warto zapamiętać prostą zasadę: tagowane ramki = trunk, nietagowane dla końcówek = access. W wielu firmowych sieciach standardem jest, że wszystkie połączenia między przełącznikami, routerami, serwerami wirtualizacji itp. są trunkami, a gniazdka do komputerów użytkowników pracują jako access. Takie podejście ułatwia segmentację sieci, poprawia bezpieczeństwo i zgodne jest z dobrymi praktykami projektowania sieci LAN. Widać to dokładnie na tym przykładzie – tylko porty 1 i 8 nadają się do przenoszenia wielu VLAN-ów w formie oznakowanej.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej