Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 11 maja 2026 20:01
Data zakończenia: 11 maja 2026 20:22

Egzamin zdany!

Wynik: 24/40 punktów (60,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W języku CSS wprowadzone zostało następujące formatowanie: ```h1 i {color:red;}``` Kolor czerwony będzie stosowany do

A. całego tekstu nagłówka pierwszego stopnia oraz całego tekstu pochylonego, niezależnie od lokalizacji na stronie

B. wyłącznie pochylonego tekstu w każdym rodzaju nagłówka

C. tylko tekstu pochylonego nagłówka pierwszego poziomu

D. całego tekstu nagłówka pierwszego stopnia oraz tekstu pochylonego w akapicie

W języku CSS, zapis 'h1 i {color:red;}' wskazuje na regułę stylowania, która dotyczy elementów 'i' znajdujących się wewnątrz nagłówka pierwszego stopnia 'h1'. W związku z tym, tylko tekst, który jest oznaczone jako pochylony (italic) w obrębie h1, zostanie wyświetlony na czerwono. W CSS, selektor 'h1 i' jest przykładem selektora potomka, który działa na zasadzie dziedziczenia stylów przez elementy znajdujące się w danym kontekście. Przykładowo, skoro element 'i' jest bezpośrednio związany z 'h1', to tylko tekst w tym elemencie zyska czerwony kolor. W praktyce, jeśli w nagłówku pierwszego stopnia mamy tekst 'To jest nagłówek pochylony', to jedynie słowo 'pochylony' będzie czerwone, podczas gdy pozostała część nagłówka pozostanie w domyślnym kolorze. Tego typu stylizacje są zgodne z standardami CSS, które promują modularność i precyzyjność w określaniu stylów dla różnych elementów dokumentu.

Pytanie 2

Wskaż nieprawidłowy opis optymalizacji kodu generowanego przez program.

A. Może być realizowana na różnych etapach działania w celu przyspieszenia wykonania kodu przez procesor

B. Jej celem jest zwiększenie efektywności działania programu

C. Powinna skutkować modyfikacją kodu źródłowego, aby działał on szybciej

D. Jej celem jest sprawdzenie zgodności z wymogami formalnymi

Optymalizacja kodu wynikowego programu to proces, którego celem jest poprawa wydajności i szybkości działania aplikacji. Obejmuje różnorodne techniki, takie jak eliminacja zbędnych operacji, zmniejszenie liczby instrukcji i wykorzystanie efektywniejszych algorytmów. Przykłady obejmują refaktoryzację kodu, gdzie zmieniane są struktury danych lub algorytmy w celu osiągnięcia lepszej wydajności. Również optymalizacja na poziomie kompilacji, w której kompilatory mogą przeprowadzać różne techniki optymalizacji, takie jak inlining funkcji czy eliminacja martwego kodu, jest kluczowa. Standardy, takie jak C99 czy C11, często zawierają wytyczne dotyczące wydajności, co podkreśla znaczenie optymalizacji w tworzeniu nowoczesnych aplikacji. Istotne jest, aby proces ten był prowadzony na różnych etapach, od fazy projektowania po końcowe testy, aby zidentyfikować wąskie gardła i zwiększyć efektywność kodu.

Pytanie 3

Które z poniższych poleceń pozwala na dodanie kolumny zadanie_kompletne do tabeli zadania?

A. CREATE INDEX zadania ADD COLUMN zadanie_kompletne int

B. ALTER TABLE zadania ADD COLUMN zadanie_kompletne int

C. INSERT INTO zadania VALUES zadanie_kompletne

D. ADD COLUMN zadanie_kompletne WITH zadania

Wszystkie trzy pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe w kontekście dodawania nowej kolumny do tabeli. Pierwsze z zaproponowanych poleceń, które sugeruje utworzenie indeksu, jest niepoprawne, ponieważ CREATE INDEX służy do tworzenia indeksów, które poprawiają wydajność zapytań, a nie do modyfikacji struktury tabeli. Indeks może być pomocny w optymalizacji wyszukiwania danych w tabeli, jednak nie ma związku z dodawaniem nowych kolumn. Drugie polecenie, INSERT INTO, jest przeznaczone do dodawania nowych rekordów do istniejącej tabeli, a nie do modyfikacji jej struktury. To polecenie umożliwia dodawanie danych do kolumn, które już istnieją, ale nie może być użyte do dodawania nowych kolumn. Ostatnia nieprawidłowa odpowiedź dotycząca 'ADD COLUMN zadanie_kompletne WITH zadania' jest również błędna, ponieważ nie jest to poprawna składnia SQL. Nie ma polecenia 'WITH' w kontekście dodawania kolumn do tabeli; zamiast tego powinno być używane polecenie ALTER TABLE. W rezultacie, niezrozumienie celu każdego z tych poleceń może prowadzić do błędnych prób modyfikacji struktury bazy danych, co w praktyce może skutkować utratą danych lub rozczarowującymi wynikami operacji.

Pytanie 4

Hermetyzacja to zasada programowania obiektowego, która wskazuje, że

A. pola oraz metody, które są używane wyłącznie przez daną klasę lub obiekt, są ograniczane zasięgiem private lub protected.

B. klasy i obiekty mogą mieć zdefiniowane metody wirtualne, które są realizowane w klasach lub obiektach pochodnych.

C. klasy i obiekty mogą dzielić się funkcjonalnością.

D. typy pól w klasach i obiektach mogą być zmieniane dynamicznie w zależności od przypisywanych danych.

Pierwsza z zaproponowanych odpowiedzi, dotycząca współdzielenia funkcjonalności przez klasy i obiekty, odnosi się bardziej do dziedziczenia i polimorfizmu, a nie hermetyzacji. W programowaniu obiektowym, dziedziczenie pozwala klasom na wykorzystanie metod i właściwości innych klas, co nie jest bezpośrednio związane z hermetyzacją, która koncentruje się na ograniczaniu dostępu do wewnętrznych komponentów obiektu. Kolejna odpowiedź, mówiąca o metodach wirtualnych, dotyczy koncepcji polimorfizmu, gdzie klasy dziedziczą po sobie i mogą nadpisywać metody. Choć jest to istotny element programowania obiektowego, nie ma związku z hermetyzacją, która skupia się na prywatności danych wewnętrznych. Ostatnia odpowiedź, dotycząca dynamicznej zmiany typów pól w klasach, odnosi się do dynamicznego typowania, co również nie jest związane z hermetyzacją. Hermetyzacja koncentruje się na bezpieczeństwie i izolacji danych, a zmiana typów pól dotyczy raczej sposobu przechowywania danych i ich przetwarzania w czasie działania programu. Te niepoprawne odpowiedzi pokazują różnorodność koncepcji w programowaniu obiektowym, ale żadna z nich nie odnosi się bezpośrednio do istoty hermetyzacji.

Pytanie 5

Wskaż polecenie SQL, które dodaje kolumnę miesiacSiewu do już istniejącej tabeli rośliny

A. UPDATE rosliny ADD miesiacSiewu int

B. INSERT INTO rosliny Values (miesiacSiewu int)

C. ALTER TABLE rosliny ADD miesiacSiewu int

D. CREATE TABLE rosliny {miesiacSiewu int}

Polecenie SQL 'ALTER TABLE rosliny ADD miesiacSiewu int;' to całkiem sensowny sposób na dodanie nowej kolumny do tabeli w bazie danych. Gdy chcemy coś zmieniać w tabeli, to 'ALTER TABLE' jest tym, czego szukamy, bo pozwala nam modyfikować tabelę bez jej usuwania. Dodając kolumnę 'miesiacSiewu', przechowamy dane typu całkowitego (int), co idealnie pasuje do wartości miesięcy. Dzięki temu poleceniu możemy łatwo dostosować strukturę bazy do potrzeb aplikacji. Po jego wykonaniu, w każdej chwili można już wrzucać dane do nowej kolumny. To by się na pewno przydało przy analizie danych dotyczących upraw. W SQL to w sumie standard, więc działa w większości systemów jak MySQL czy PostgreSQL.

Pytanie 6

Aby poprawnie skomentować linię kodu w języku JavaScript, należy po znakach // wprowadzić komentarz x = Math.max(a,b,c); //

A. wybór wartości maksymalnej spośród zmiennych a, b oraz c

B. w zmiennej x minimalna wartość ze zmiennych a, b, c

C. w zmiennej x maksymalna wartość ze zmiennych a, b, c

D. nieprawidłowe dane

W analizowanych odpowiedziach znajdują się stwierdzenia, które nie oddają rzeczywistego działania funkcji wykorzystywanej w tej linii kodu. Stwierdzenie dotyczące wyboru losowej wartości ze zmiennych a, b i c jest błędne, ponieważ funkcja Math.max nie dokonuje wyboru losowego, ale precyzyjnie analizuje wartości i zwraca największą z nich. Takie myślenie może prowadzić do poważnych nieporozumień w kontekście programowania, gdzie deterministyczne wyniki są kluczowe. Inne z kolei stwierdzenie, że w zmiennej x znajduje się minimalna wartość ze zmiennych a, b, c, jest całkowicie sprzeczne z logiką funkcji Math.max, która z definicji nakazuje jej zwracać maksymalną, a nie minimalną wartość. Użytkownik, bazując na tym błędnym rozumowaniu, mógłby wprowadzić niepoprawne dane do dalszego przetwarzania. Natomiast ostatnia błędna odpowiedź sugerująca, że zmienna x zawiera maksymalną wartość bez uwzględnienia kontekstu, jest niepoprawna w tym sensie, że nie precyzuje, iż funkcja Math.max porównuje konkretnie wartości a, b i c. Aby uniknąć takich nieporozumień, ważne jest zrozumienie mechanizmu działania wbudowanych funkcji w JavaScript oraz ich zastosowania w praktyce.

Pytanie 7

Model fizyczny replikacji bazy danych pokazany na ilustracji jest modelem

A. równorzędnym

B. centralnego wydawcy

C. centralnego subskrybenta

D. rozproszonym

Model centralnego wydawcy jest popularnym rozwiązaniem w replikacji baz danych gdzie jeden centralny serwer działa jako główny wydawca danych do wielu subskrybentów. Kluczowa cecha tego modelu polega na tym że wszystkie zmiany są inicjowane na głównym serwerze co pozwala na scentralizowane zarządzanie danymi. Centralny wydawca zapewnia że dane są spójne i aktualizowane we wszystkich subskrybentach zmniejszając ryzyko konfliktów danych. Taka architektura jest często stosowana w organizacjach z rozproszonymi jednostkami gdzie centralny serwer w centrali obsługuje oddziały terenowe. Przykładami zastosowań są systemy ERP i CRM które wymagają jednoczesnej replikacji danych do wielu lokalizacji. Dobre praktyki w tej architekturze obejmują regularne monitorowanie wydajności serwerów oraz optymalizację przepustowości sieci by minimalizować opóźnienia. Modele centralnego wydawcy wykorzystują technologie takie jak SQL Server Replication czy Oracle Streams które są dobrze udokumentowane i szeroko stosowane w branży zapewniając niezawodność i skalowalność.

Pytanie 8

W programie Microsoft Access metodą zabezpieczającą dostęp do danych związanych z tabelą oraz kwerendą jest

A. ustalanie przestrzeni tabel

B. nałożenie limitów przestrzeni dyskowej

C. przydzielenie uprawnień

D. użycie makr

Przypisanie uprawnień w programie Microsoft Access jest kluczowym mechanizmem zabezpieczającym dostęp do danych w tabelach i kwerendach. Uprawnienia definiują, kto ma dostęp do jakich zasobów oraz jakie operacje mogą być na nich wykonywane, co jest istotne w kontekście ochrony danych przed nieautoryzowanym dostępem. W Microsoft Access uprawnienia można przydzielać na poziomie użytkownika lub grupy użytkowników, co umożliwia granularne zarządzanie dostępem. Przykładem może być sytuacja, w której administrator przydziela uprawnienia do odczytu, edycji lub usuwania danych tylko wybranym użytkownikom, co jest niezbędne w środowiskach, gdzie dane są wrażliwe i wymagają ochrony. Przypisanie uprawnień opiera się na standardzie modelu kontroli dostępu, który definiuje zasady dotyczące uprawnień oraz poziomów dostępu. W praktyce, proces ten obejmuje tworzenie ról użytkowników oraz przypisywanie im odpowiednich uprawnień, co wspiera zgodność z regulacjami prawnymi dotyczącymi ochrony danych osobowych, takimi jak RODO.

Pytanie 9

Która z poniższych funkcji sortujących, stosowanych w języku PHP, porządkuje tablicę asocjacyjną według kluczy?

A. sort()

B. ksort()

C. asort()

D. rsort()

Funkcje sort(), rsort() i asort() czasami mylą się z ksort(), ale każda z nich działa trochę inaczej. Sort() na przykład, sortuje elementy tablicy według wartości, a nie kluczy, więc w asocjacyjnej tablicy klucze nie mają tu znaczenia. Rsort() działa odwrotnie, bo sortuje wartości w kolejności malejącej, co może być przydatne, gdy chcesz mieć dane od najwyższej do najniższej wartości, ale też nie zmienia kluczy. Asort() znowu sortuje tablicę asocjacyjną według wartości, ale klucze mogą pozostać w pierwotnej kolejności. Wybór funkcji sortującej jest ważny, żeby dobrze zorganizować dane, więc warto ogarnąć te różnice między funkcjami.

Pytanie 10

Aby dostosować dźwięk do określonego poziomu głośności, należy zastosować efekt

A. wyciszenia

B. podbicia basów

C. usuwania szumów

D. normalizacji

Normalizacja to proces, który polega na dostosowywaniu poziomu głośności nagrania audio, tak aby maksymalny sygnał osiągał określony poziom, najczęściej bliski maksymalnej wartości dostępnej dla formatu audio. Normalizacja dźwięku może być zastosowana zarówno do pojedynczych ścieżek, jak i do całych projektów, co pozwala na uzyskanie spójności głośności w różnych utworach. W praktyce oznacza to, że nagrania są przetwarzane tak, aby największy dźwięk nie przekraczał ustalonego progu, co zapobiega zniekształceniom i pogorszeniu jakości dźwięku. Standardowe poziomy normalizacji obejmują wartości takie jak -1 dBFS, które zapewniają odpowiednią przestrzeń dla dynamicznych szczytów dźwięku. Przykładem zastosowania normalizacji jest przygotowywanie playlisty do transmisji radiowej, gdzie wszystkie utwory muszą być na podobnym poziomie głośności, aby zapewnić komfort słuchania. W branży muzycznej normalizacja jest kluczowym procesem, który zapewnia nie tylko odpowiednią jakość dźwięku, ale i profesjonalny odbiór nagrań przez słuchaczy.

Pytanie 11

W języku PHP uzyskano wyniki kwerend z bazy danych przy użyciu polecenia mysql_query. Aby wydobyć z otrzymanej kwerendy pojedynczy wiersz danych, konieczne jest użycie polecenia

A. mysql_fetch_lengths

B. mysql_list_fields

C. mysql_fetch_row

D. mysql_field_len

Odpowiedź mysql_fetch_row jest poprawna, ponieważ to funkcja, która pozwala na pobranie pojedynczego wiersza danych z zasobu zwróconego przez mysql_query. Zwraca ona tablicę, która zawiera wartości poszczególnych pól w wierszu, co umożliwia ich dalsze przetwarzanie. Dzięki tej funkcji programista może łatwo iterować przez wyniki kwerendy, co jest kluczowe w przypadku przetwarzania danych z baz danych. Na przykład, po wykonaniu kwerendy SELECT, można użyć pętli while, aby pobierać kolejne wiersze danych i je wyświetlać. Dobrą praktyką jest również sprawdzenie, czy zasób kwerendy jest poprawny przed użyciem tej funkcji, co pozwoli uniknąć błędów w czasie wykonywania skryptu. Warto dodać, że w nowszych wersjach PHP zaleca się korzystanie z rozszerzenia mysqli lub PDO, które oferują bardziej zaawansowane możliwości i większe bezpieczeństwo przy pracy z bazami danych.

Pytanie 12

W tabeli zwierzeta znajdują się kolumny nazwa, gatunek, gromada, cechy, dlugosc_zycia. Aby uzyskać listę nazw zwierząt, które dożywają przynajmniej 20 lat oraz są ssakami, jakie zapytanie należy wykonać?

A. SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >= 20;

B. SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >= 20 AND gromada = 'ssak';

C. SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE gromada = 'ssak';

D. SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >= 20 OR gromada = 'ssak';

Zrozumienie, dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, wymaga analizy koncepcji związanych z używaniem operatorów w zapytaniach SQL. Pierwsza opcja, która wskazuje jedynie na gromadę ssaków, nie spełnia wymagania dotyczącego długości życia. W rezultacie, takie zapytanie może zwrócić wszystkie ssaki, niezależnie od ich długości życia, co nie odpowiada na postawione pytanie. Druga odpowiedź koncentruje się wyłącznie na długości życia zwierząt, a więc zignoruje ich przynależność do gromady, co również prowadzi do niekompletnych wyników. Z punktu widzenia standardów projektowania baz danych, takie podejście jest niewłaściwe, ponieważ nie uwzględnia wymagań wielokryterialnych. Ostatnia opcja używa operatora 'OR', co oznacza, że wystarczy, aby jedno z kryteriów było spełnione, co skutkuje zwróceniem większej liczby zwierząt, w tym tych, które są krócej żyjące i nie są ssakami. Taki sposób myślenia prowadzi do sytuacji, w której wyniki są rozmyte i nieprecyzyjne, co w praktyce może wpłynąć na jakość analiz i decyzji opartych na tych danych. Właściwe formułowanie zapytań jest kluczowe dla zapewnienia, że otrzymujemy tylko te dane, które są istotne dla naszych potrzeb i celów analitycznych.

Pytanie 13

Po wykonaniu przedstawionego poniżej polecenia SQL użytkownik Ela będzie mógł

GRANT SELECT, INSERT, UPDATE, DELETE ON baza1.tab1 TO 'Ela'@'localhost';

A. wykonywania wszystkich operacji na strukturze danych

B. wykonywania wszelkich działań na danych

C. jedynie tworzenia i zmiany struktury tabel

D. jedynie dodawania i edytowania danych

Przy analizie pytania o uprawnienia SQL istotne jest zrozumienie znaczenia poszczególnych komend w kontekście zarządzania bazą danych. Komenda GRANT w SQL służy do przyznawania określonych uprawnień użytkownikom względem danych w bazie. Odpowiedź sugerująca że użytkownik Ela może jedynie tworzyć i modyfikować strukturę tabel jest nieprawidłowa ponieważ polecenie nie zawiera DDL (Data Definition Language) które byłoby odpowiedzialne za tworzenie i modyfikację struktur takich jak CREATE czy ALTER. Uprawnienia INSERT i UPDATE dotyczą manipulacji danymi a nie strukturami. Z kolei sugerowanie że użytkownik może jedynie dodawać i modyfikować dane także jest błędne ponieważ DELETE i SELECT są kluczowymi operacjami w kontekście pełnego dostępu do danych pozwalając odpowiednio na usuwanie danych i ich odczyt. Ponadto stwierdzenie że użytkownik może wykonywać wszystkie operacje na strukturze danych także jest błędne ponieważ operacje DML (Data Manipulation Language) takie jak INSERT UPDATE DELETE SELECT nie odnoszą się do samej struktury a do zawartości tabeli. Typowe błędy myślowe w tym kontekście wynikają z mylenia operacji na danych z operacjami na strukturze co jest częstym problemem wśród początkujących administratorów baz danych. Zrozumienie różnicy pomiędzy DDL i DML jest kluczowe dla efektywnego zarządzania uprawnieniami i bezpieczeństwem baz danych co jest fundamentem pracy administratora. Prawidłowa interpretacja uprawnień i ich konsekwencji w kontekście bezpieczeństwa i zarządzania danymi jest nieodzownym elementem pracy z bazami danych.

Pytanie 14

Jak umieścić komentarz w kodzie PHP?

A.

B. /? ... ?/

C. <? ... ?>

D. /* ... */

Komentarze w kodzie PHP są kluczowym elementem, który pozwala programistom na dodawanie wyjaśnień, notatek czy informacji o kodzie, co znacznie ułatwia jego późniejsze zrozumienie i konserwację. Komentarze w PHP można umieszczać za pomocą podwójnego ukośnika (//) dla pojedynczych linii lub za pomocą /* ... */ dla komentarzy wieloliniowych. Wybrana odpowiedź /* ... */ jest poprawna, ponieważ umożliwia dodawanie dłuższych bloków tekstu, co jest praktyczne w przypadku skomplikowanych funkcji czy klas. Stosowanie komentarzy jest zgodne z dobrymi praktykami programowania, które zalecają dokumentowanie kodu, aby ułatwić współpracę w zespole oraz pomóc innym programistom w zrozumieniu funkcji i celu poszczególnych fragmentów kodu. Na przykład, podczas tworzenia złożonej aplikacji webowej, dobrze udokumentowany kod pozwoli zespołowi szybciej rozwiązywać problemy i wprowadzać zmiany, co jest kluczowe w dynamicznie zmieniającym się środowisku IT.

Pytanie 15

W bazie danych znajduje się tabela o nazwie pracownicy z kolumnami: nazwisko, imię, pensja, wiek. Jak powinna wyglądać składnia polecenia do obliczenia średniej pensji pracowników?

A. select AVG (pensja) from pracownicy

B. select AVG (nazwisko) into pensja

C. select VAR (pracownicy) into pensja

D. select VAR (pensja) from nazwisko

Poprawna odpowiedź, czyli polecenie 'select AVG (pensja) from pracownicy', wykorzystuje funkcję agregującą AVG, która jest standardowo stosowana w SQL do obliczania średniej wartości w kolumnie. W tym przypadku, polecenie to oblicza średnią pensję pracowników zapisanych w tabeli 'pracownicy'. Użycie funkcji AVG jest zgodne z dobrymi praktykami SQL, które zalecają stosowanie odpowiednich funkcji agregujących w celu efektywnego przetwarzania danych. Wartości w kolumnie 'pensja' są analizowane, a wynik zwraca jedną wartość — średnią pensję, co jest niezwykle użyteczne w kontekście raportowania czy analizy wynagrodzeń. Przykładowo, jeśli tabela zawiera pensje 3000, 4000 i 5000, funkcja AVG zwróci 4000. Tego rodzaju zapytania są powszechnie stosowane w raportach kadrowych oraz podczas analizy budżetu w organizacjach, co czyni je niezbędnym elementem wiedzy dla analityków danych oraz programistów baz danych.

Pytanie 16

W którym z poniższych przykładów walidacja fragmentu kodu CSS zakończy się sukcesem?

A.

B.

C. p { text-size:bold; }

D. p { font-weight:bold; }

Odpowiedź p { font-weight:bold; } jest poprawna, ponieważ jest zgodna z obowiązującą składnią CSS. W tym przypadku użyto selektora typu, który odnosi się do wszystkich elementów w dokumencie HTML, a właściwość font-weight umożliwia ustawienie grubości czcionki. Wartością 'bold' informujemy przeglądarkę, aby wyświetliła tekst w pogrubionej formie, co jest częstą praktyką w stylizacji tekstu. Stosowanie selektorów typu w CSS pozwala na efektywne zarządzanie stylami w całym dokumencie, zatem jest to zgodne z najlepszymi praktykami projektowania stron internetowych. Przykładowo, w celu nadania pogrubienia wszystkim nagłówkom w dokumencie, można by użyć: h1, h2, h3 { font-weight: bold; }. Zastosowanie takiej reguły pozwala na łatwe i szybkie wprowadzenie zmian w stylu dokumentu, co jest kluczowe w kontekście responsywnego projektowania i modernizacji stron. Dobre praktyki wskazują, aby unikać inline styles (stylów wewnętrznych) na rzecz zewnętrznych arkuszy stylów, co poprawia przejrzystość i utrzymanie kodu.

Pytanie 17

W pliku CSS znajdują się poniższe style. Kiedy klikniemy na hiperłącze i wrócimy na stronę, jego kolor zmieni się na

a { color: Brown; }
a:link { color: Green; }
a:visited { color: Red; }
a:hover { color: Yellow; }

A. zielony

B. czerwony

C. żółty

D. brązowy

W stylach CSS dla hiperłączy istnieją różne pseudoklasy które określają ich wygląd w zależności od stanu. W tym przypadku kolor czerwony przypisany jest do pseudoklasy a:visited co oznacza że po odwiedzeniu i późniejszym powrocie na stronę hiperłącze przyjmie kolor czerwony. Pseudoklasa a:visited jest używana aby oznaczyć linki które użytkownik już odwiedził co jest przydatne w nawigacji i pozwala użytkownikom zidentyfikować które strony już odwiedzili. Dobre praktyki w projektowaniu stron internetowych zalecają użycie wyraźnych i kontrastujących kolorów aby użytkownicy mogli łatwo rozpoznać odwiedzone linki co poprawia doświadczenie użytkownika. Warto pamiętać że przeglądarki mają różne poziomy wsparcia dla pseudoklasy a:visited w kontekście stylizacji innych właściwości niż kolor co wynika z wymogów prywatności. Dlatego w standardowych przypadkach kolorowe oznaczenie linków przynosi pożądany efekt zapewniając zgodność z wytycznymi WCAG dotyczącymi dostępności stron internetowych. Bardzo ważne jest aby projektując strony internetowe dbać o klarowność i intuicyjność nawigacji co zwiększa satysfakcję z użytkowania serwisu.

Pytanie 18

W trakcie obróbki dźwięku, by wyeliminować niepożądane hałasy wynikające z niskiej jakości mikrofonu, należy użyć narzędzia

A. obwiedni

B. usuwania szumów

C. wyciszenia

D. odgłosów echa

Usuwanie szumów to technika, która jest kluczowa w procesie przetwarzania dźwięku, szczególnie w kontekście nagrań audio i transmisji. Działa na zasadzie identyfikacji i eliminacji niepożądanych dźwięków, takich jak szumy tła, które mogą pochodzić z niskiej jakości mikrofonów lub hałaśliwych środowisk. W praktyce, narzędzia do usuwania szumów analizują dźwięk w czasie rzeczywistym lub podczas edycji i wykorzystują algorytmy, które rozpoznają różnice między pożądanym sygnałem (np. głosem) a szumem. Standardy branżowe, takie jak AES67, podkreślają znaczenie czystości dźwięku w transmisji mediów, co sprawia, że eliminacja szumów staje się kluczowym elementem produkcji audio. Przykładowo, w studio nagraniowym, inżynierowie dźwięku często korzystają z wtyczek do usuwania szumów, aby poprawić jakość nagrań wokalnych. Dzięki tym technikom można osiągnąć klarowność i profesjonalny standard nagrań, co jest niezbędne w przemyśle muzycznym, radiowym czy filmowym.

Pytanie 19

Jaki jest efekt działania programu w JavaScript?

var osoba = prompt("Podaj imię", "Adam");

A. przypisanie do zmiennej osoba wartości "Adam"

B. uzyskanie z formularza wyświetlonego na stronie HTML imienia "Adam"

C. pojawi się okno z pustym polem do edycji

D. otwarcie okna z polem do edycji, w którym znajduje się domyślny tekst "Adam"

Kod var osoba = prompt('Podaj imię' 'Adam') używa funkcji prompt która jest specyficznym mechanizmem w JavaScript. Funkcja ta nie przypisuje bezpośrednio wartości Adam do zmiennej osoba w sposób jawny ale prezentuje użytkownikowi okno dialogowe z domyślną wartością. To okno dialogowe zawiera pole tekstowe które umożliwia edycję przez użytkownika. Użytkownik może pozostawić sugerowaną wartość Adam lub ją zmienić wprowadzając dane. W przypadku gdy użytkownik kliknie anuluj zmienna osoba zostanie ustawiona na null. Z tego powodu odpowiedź sugerująca bezpośrednie przypisanie wartości do zmiennej nie jest poprawna. Koncepcja pobrania imienia z formularza HTML również jest błędna ponieważ nie jest to forma interakcji z formularzem a z oknem dialogowym. Formularze HTML mają swoją własną strukturę i sposób manipulacji danymi który różni się od metody używanej w przypadku prompt. Kolejnym błędnym założeniem jest twierdzenie że okno dialogowe jest puste. Prompt oferuje możliwość podania domyślnej wartości co zostało zrealizowane w przykładzie poprzez umieszczenie Adama jako drugiego argumentu funkcji. Zrozumienie różnic w działaniu funkcji JavaScript oraz ich ograniczeń jest kluczowe w projektowaniu efektywnych interfejsów użytkownika na stronach internetowych. Programiści powinni być świadomi standardów i dobrych praktyk związanych z używaniem różnych metod interakcji w aplikacjach webowych by zapewnić optymalne doświadczenia użytkownika i kompatybilność z nowoczesnymi przeglądarkami internetowymi. Funkcje takie jak prompt są wygodne lecz ich użycie wymaga zrozumienia kontekstu i potencjalnych ograniczeń bezpieczeństwa oraz kompatybilności z przeglądarkami które mogą wpływać na sposób ich obsługi w bardziej złożonych aplikacjach webowych. Dlatego nowoczesne rozwiązania często korzystają z bardziej złożonych mechanizmów jak formularze HTML z dynamicznymi stylami i skryptami które pozwalają na większą kontrolę i elastyczność w interakcji z użytkownikiem.

Pytanie 20

Która z poniższych opcji najlepiej opisuje przedstawioną definicję w JavaScript?

var imiona = ["Anna", "Jakub", "Iwona", "Krzysztof"];

A. obiektu

B. klasy

C. tablicy

D. zbioru

Definicja przedstawiona na obrazku odpowiada tablicy w języku JavaScript. Tablice w JavaScript są typem obiektu, który pozwala na przechowywanie wielu wartości w jednej zmiennej. W tym przypadku zmienna imiona zawiera listę stringów reprezentujących imiona. Tablice w JavaScript są dynamiczne co oznacza że ich rozmiar można zmieniać podczas działania programu. Dostęp do poszczególnych elementów tablicy uzyskuje się za pomocą indeksów które zaczynają się od zera. Na przykład pierwszy element tej tablicy to imiona[0] czyli Anna. JavaScript oferuje wiele metod do manipulacji tablicami takich jak push do dodawania elementów na końcu tablicy pop do usuwania ostatniego elementu czy map do tworzenia nowej tablicy na podstawie istniejącej poprzez zastosowanie funkcji do każdego elementu. Zrozumienie działania tablic jest kluczowe dla efektywnego programowania w JavaScript ponieważ są one podstawowym narzędziem do przechowywania i zarządzania danymi.

Pytanie 21

W PHP zmienna $_GET stanowi zmienną

A. zwykłą, utworzoną przez autora strony

B. predefiniowaną, wykorzystywaną do zbierania danych formularza po nagłówkach żądania HTTP (informacje z formularza nie są widoczne w URL)

C. utworzoną przez autora strony, przeznaczoną do przesyłania danych z formularza przez adres URL

D. predefiniowaną, służącą do przesyłania informacji do skryptów PHP przez adres URL

Odpowiedzi, które wskazują na to, że zmienna $_GET jest zwykłą zmienną lub jest definiowana przez twórcę strony, są nieprawidłowe. $_GET jest superglobalną tablicą, co oznacza, że jej dostępność jest zapewniona w całym skrypcie bez potrzeby wcześniejszego deklarowania. Zrozumienie różnicy między zmiennymi predefiniowanymi a tymi zdefiniowanymi przez użytkownika jest kluczowe dla właściwego zarządzania danymi w PHP. Ponadto, odpowiedzi sugerujące, że $_GET służy do gromadzenia wartości formularza po nagłówkach zlecenia HTTP, mylą metodę GET z metodą POST. W przeciwieństwie do POST, dane przesyłane za pomocą GET są widoczne w adresie URL, co czyni je mniej bezpiecznymi dla wrażliwych danych. Mówiąc o formularzach, $_GET jest jedynie jedną z metod przesyłania danych, obok $_POST i $_REQUEST, z których każda ma swoje specyficzne zastosowania i ograniczenia. Generalnie, korzystanie z $_GET jest odpowiednie do przesyłania niewielkich ilości danych, takich jak parametry zapytań, ale należy być świadomym, że wykorzystywanie tej metody z danymi wrażliwymi jest ryzykowne i należy unikać tego podejścia w praktyce. Dbając o bezpieczeństwo aplikacji, warto zrozumieć te różnice i stosować się do dobrych praktyk dotyczących przetwarzania danych wejściowych.

Pytanie 22

Określ rodzaj powiązania pomiędzy tabelami: Tabela1 oraz Tabela3

A. Jeden do wielu

B. Jeden do jednego

C. Wiele do jednego

D. Wiele do wielu

Zrozumienie typów relacji w bazach danych jest kluczowym aspektem projektowania efektywnych i zrównoważonych systemów informatycznych. Jednym z najczęstszych błędów jest mylenie relacji wiele do wielu z innymi rodzajami relacji, takimi jak jeden do wielu lub jeden do jednego. Relacja jeden do wielu oznacza, że jeden rekord w jednej tabeli jest powiązany z wieloma rekordami w innej tabeli, co w przypadku Tabela1 i Tabela3 nie jest stosowne, ponieważ wymagałoby to bezpośredniego połączenia między tymi tabelami bez użycia tabeli pośredniej. Z kolei relacja jeden do jednego implikuje, że każdy rekord w jednej tabeli odpowiada dokładnie jednemu rekordowi w drugiej tabeli, co ogranicza elastyczność danych i nie pasuje do struktur gdzie występuje wiele powiązań, jak w przypadku szkół, gdzie wielu uczniów może mieć zajęcia z tym samym nauczycielem. Wreszcie, relacja wiele do jednego jest odwrotnością relacji jeden do wielu, gdzie wiele rekordów w jednej tabeli odpowiada jednemu rekordowi w drugiej tabeli, co również nie znajduje odzwierciedlenia w przedstawionym schemacie, jako że nie opisuje wzajemnych powiązań uczniów i nauczycieli. Zrozumienie i prawidłowe zastosowanie relacji wiele do wielu eliminuje redundancję danych i umożliwia efektywne przechowywanie oraz przetwarzanie informacji w systemach zarządzania bazami danych. Kluczem do sukcesu jest tutaj wykorzystanie tabel pośrednich do prawidłowego mapowania powiązań między tabelami, co jest standardem w dobrych praktykach projektowania baz danych.

Pytanie 23

W tabeli mieszkancy, która zawiera pola id, imie, nazwisko, ulica, numer oraz czynsz (kwota całkowita), należy uzyskać informacje o osobach zamieszkujących ulicę Mickiewicza pod numerami 71, 72, 80, których czynsz nie przekracza 1000 zł. Klauzula WHERE w zapytaniu powinna wyglądać następująco

A. WHERE ulica = 'Mickiewicza' AND numer > 70 AND numer < 81 OR czynsz < 1000

B. WHERE ulica = 'Mickiewicza' AND numer IN (71, 72, 80) AND czynsz < 1000

C. WHERE ulica = 'Mickiewicza' AND numer IN (71, 72, 80) OR czynsz < 1000

D. WHERE ulica = 'Mickiewicza' OR numer IN (71, 72, 80) OR czynsz < 1000

Kiedy piszemy zapytanie SQL, klauzula WHERE powinna wyglądać tak: 'WHERE ulica = 'Mickiewicza' AND numer IN (71, 72, 80) AND czynsz < 1000'. Dlaczego to działa? Bo ta klauzula jasno określa, że interesują nas tylko mieszkańcy z ulicy Mickiewicza, mający numery 71, 72 lub 80, i którzy płacą czynsz mniejszy niż 1000 zł. Użycie AND sprawia, że wszystkie te warunki muszą być spełnione naraz, co jest naprawdę ważne. Możemy to sobie wyobrazić w kontekście zarządzania nieruchomościami, gdzie chcemy pokazać tylko wybraną grupę mieszkańców, na przykład do analizy ich sytuacji finansowej. I tak na marginesie – w SQL lepiej unikać OR, gdy chcemy dostąpić do jasno określonych danych, ponieważ może to dać nam za dużo wyników lub takie, których nie chcemy.

Pytanie 24

W CSS zastosowano poniższe formatowanie. Kolorem czerwonym będzie wyświetlony

h1 i {
   color: red;
}

A. tylko tekst italic nagłówka pierwszego stopnia

B. cały tekst nagłówka pierwszego stopnia oraz tekst italic akapitu

C. jedynie tekst italic we wszystkich poziomach nagłówków

D. cały tekst nagłówka pierwszego stopnia oraz wszelki tekst italic, niezależnie od lokalizacji na stronie

Analizując dostępne odpowiedzi, widzimy, że tylko jedna poprawnie interpretuje zastosowanie selektora CSS. Pierwsza odpowiedź sugeruje, że kolor czerwony zostanie zastosowany jedynie do tekstu pochylonego we wszystkich poziomach nagłówków, co jest błędne. Selekcja h1 i odnosi się wyłącznie do pochylonych elementów wewnątrz nagłówka pierwszego poziomu, a nie w innych nagłówkach. Druga odpowiedź zakłada, że cały tekst nagłówka pierwszego poziomu oraz pochylony tekst akapitu będzie czerwony. To nieprawda, ponieważ selektor dotyczy wyłącznie tekstu w tagu wewnątrz <h1>, a nie oddzielnie pochyłych akapitów. Trzecia odpowiedź również źle interpretuje zakres selektora, twierdząc, że każdy pochyły tekst na stronie zostanie sformatowany na czerwono, co jest niezgodne z koncepcją selektorów złożonych, które w tym przypadku działają tylko w kontekście <h1>. Podstawowy błąd we wszystkich niepoprawnych odpowiedziach polega na nieprawidłowym rozumieniu, jak precyzyjnie działają selektory CSS, co jest kluczowe dla efektywnego zarządzania stylami w projektowaniu stron internetowych. Dobra znajomość selektorów pozwala na uniknięcie nadmiernego użycia klas czy identyfikatorów oraz sprzyja tworzeniu bardziej semantycznego kodu CSS, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży. Precyzyjna wiedza na temat działania selektorów złożonych pozwala na bardziej efektywne stylizowanie stron oraz minimalizowanie niepożądanych konfliktów stylów.

Pytanie 25

Aby skutecznie stworzyć relację typu m…n, która będzie wolna od redundancji danych, konieczne jest

A. bezpośrednie połączenie kluczy podstawowych obu tabel.

B. bezpośrednie połączenie kluczy obcych z obu tabel.

C. uporządkowanie przynajmniej jednej z tabel.

D. zaprojektowanie tabeli pomocniczej.

Bezpośrednie połączenie kluczy obcych obu tabel w relacji m:n nie jest wystarczające, aby uniknąć redundancji danych. W rzeczywistości, klucze obce mają swoje zastosowanie w relacjach jeden do wielu, gdzie jedna z tabel zawiera odniesienia do drugiej. W przypadku relacji m:n, takie podejście prowadziłoby do powstania złożonych i nieczytelnych struktur, w których dane byłyby przetrzymywane wielokrotnie, co naruszałoby zasady normalizacji. Na przykład, gdybyśmy spróbowali bezpośrednio połączyć klucze obce studentów i kursów, każda kombinacja studenta i kursu byłaby wprowadzana do tej samej tabeli, co prowadziłoby do powielania informacji i wzrostu rozmiaru bazy danych bez rzeczywistej wartości. Ponadto, sortowanie jednej z tabel nie ma wpływu na strukturę relacji m:n; sortowanie jest operacją na poziomie zapytań, a nie na poziomie architektury bazy danych. Łączenie kluczy podstawowych także nie rozwiązuje problemu redundancji, ponieważ nie tworzy połączenia, które umożliwiłoby wielokrotne przypisanie tych samych elementów między tabelami. Właściwe podejście wymaga utworzenia tabeli pomocniczej, co jest powszechną praktyką w projektowaniu baz danych i zapewnia przejrzystość oraz efektywność operacyjną.

Pytanie 26

Kolor określony kodem RGB, mający wartość rgb(255, 128, 16) w przedstawieniu szesnastkowym, przyjmie jaką wartość?

A. #ff8011

B. #008010

C. #ff0fl0

D. #ff8010

Odpowiedź #ff8010 jest trafna. Konwersja wartości RGB na szesnastkowy to w sumie przekształcanie kolorów: czerwony, zielony i niebieski. W przypadku rgb(255, 128, 16), czerwony (255) zmienia się w 'ff', zielony (128) w '80', a niebieski (16) w '10'. Gdy to wszystko połączymy, dostajemy kod #ff8010. To wiedza, która naprawdę się przydaje, gdy pracujesz z kolorami w stronach www, aplikacjach graficznych czy przy projektowaniu interfejsów. W branży IT używanie standardu RGB i konwersji do HEX to normalka, bo to pozwala na dokładne określenie kolorów w kodzie. Na przykład, w CSS łatwo będzie używać kolorów w tym formacie, a to pomaga w lepszej czytelności kodu.

Pytanie 27

Aby stworzyć szablon strony z trzema ustawionymi obok siebie kolumnami, można użyć stylu CSS.

A. .kolumny { float: right; height: 33%; }

B. .kolumny { float: left; width: 33%; }

C. .kolumny { float: left; width: 40%; }

D. .kolumny { clear: both; height: 33%; }

Twoja odpowiedź jest prawidłowa. W CSS do tworzenia szablonu strony z trzema kolumnami ustawionymi obok siebie stosuje się właściwość 'float: left;', a dodatkowo ustawia się szerokość każdej kolumny na 'width: 33%;'. Ta technika pozwala na równomierne rozmieszczenie trzech kolumn w poziomie na stronie. Właściwość 'float' służy do opływania elementów strony, a właściwość 'width' umożliwia kontrolę nad szerokością elementów. To są standardy w branży w projektowaniu stron internetowych. W stylach CSS zawsze powinniśmy starać się zapewnić jak najbardziej płynne i spójne doświadczenia dla użytkowników, a ten sposób tworzenia szablonów trzech kolumn jest jednym z niezbędnych narzędzi w naszym arsenale. Pamiętaj, że zrozumienie i umiejętne stosowanie CSS jest kluczowe dla tworzenia estetycznych i funkcjonalnych stron internetowych.

Pytanie 28

W systemie baz danych sklepu komputerowego znajduje się tabela o nazwie komputery. Aby stworzyć raport pokazujący dane z tabeli, obejmujący tylko komputery z co najmniej 8 GB pamięci oraz procesorem Intel, można wykorzystać kwerendę

A. SELECT * FROM komputery WHERE procesor = 'Intel' OR pamiec >= 8;

B. SELECT * FROM komputery WHERE procesor = 'Intel' AND pamiec < 8

C. SELECT * FROM komputery WHERE procesor = 'Intel' OR pamiec < 8

D. SELECT * FROM komputery WHERE procesor = 'Intel' AND pamiec >= 8;

Wybrana kwerenda SELECT * FROM komputery WHERE procesor = 'Intel' AND pamiec >= 8; jest prawidłowa, ponieważ precyzyjnie spełnia wymagania dotyczące filtracji danych w tabeli komputery. Użycie operatora AND jest kluczowe w tej sytuacji, ponieważ umożliwia jednoczesne sprawdzenie dwóch warunków: pierwszy warunek wymaga, aby procesor był równy 'Intel', a drugi, aby pamięć RAM była większa lub równa 8 GB. W rezultacie kwerenda zwróci tylko te rekordy, które spełniają oba kryteria, co jest zgodne z założeniem raportu. W praktyce, tego typu kwerendy są niezwykle ważne, szczególnie w kontekście analizy danych, gdzie precyzyjne określenie kryteriów jest kluczowe dla uzyskania wartościowych wyników. Dobre praktyki w tworzeniu zapytań SQL obejmują także wykorzystanie odpowiednich indeksów na kolumnach procesor i pamiec, co może znacznie zwiększyć wydajność zapytań, zwłaszcza w dużych zbiorach danych.

Pytanie 29

Wskaż zapis warunku w języku JavaScript, który ma na celu sprawdzenie, czy spełniony jest przynajmniej jeden z poniższych przypadków:
1) dowolna liczba naturalna a jest liczbą trzycyfrową
2) dowolna liczba całkowita b ma wartość ujemną

A. ((a > 99) && (a < 1000)) || (b < 0)

B. ((a > 99) && (a < 1000)) && (b < 0)

C. ((a > 99) || (a < 1000)) || (b < 0)

D. ((a > 99) || (a < 1000)) && (b < 0)

Odpowiedź ((a > 99) && (a < 1000)) || (b < 0) jest poprawna, ponieważ spełnia wymagania dotyczące sprawdzenia dwóch warunków. Pierwsza część warunku, czyli (a > 99) && (a < 1000), precyzyjnie weryfikuje, czy liczba 'a' jest trzycyfrowa. Wartości, które spełniają ten warunek, to liczby od 100 do 999. Druga część warunku, czyli (b < 0), efektywnie sprawdza, czy liczba 'b' jest liczbą ujemną. Połączenie tych dwóch warunków za pomocą operatora logicznego OR (||) oznacza, że wystarczy, iż jeden z nich będzie prawdziwy, aby cały warunek został uznany za spełniony. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami programowania, gdzie klarowność i zwięzłość kodu są kluczowe, co ułatwia jego późniejsze utrzymanie. W zastosowaniach praktycznych, taki warunek mógłby być użyty w walidacji danych wejściowych, na przykład w formularzach, gdzie użytkownicy wprowadzają różne wartości, a program musi zapewnić, że przynajmniej jeden z warunków jest spełniony.

Pytanie 30

Podczas edytowania grafiki w programie do obróbki rastrowej należy usunąć kolory z obrazu, aby uzyskać wizualizację w odcieniach szarości. W tym celu można zastosować funkcję

A. desaturacji

B. kadrowania

C. szumu RGB

D. filtru rozmycia

Korzystanie z kadrowania, szumu RGB czy filtru rozmycia w kontekście przekształcenia obrazu na odcienie szarości jest nieprawidłowe, ponieważ te procesy nie mają na celu usunięcia kolorów, a raczej manipulację formą obrazu. Kadrowanie odnosi się do zmiany rozmiaru lub proporcji obrazu, co nie wpływa na kolorystykę, ale na kompozycję. Z kolei szum RGB dodaje losowe, kolorowe artefakty do obrazu, co wprost przeciwdziała uzyskaniu wersji monochromatycznej. Filtr rozmycia z kolei jest techniką stosowaną do wygładzania obrazu poprzez rozmycie jego detali, co również nie prowadzi do redukcji kolorów na rzecz odcieni szarości. Takie podejście może prowadzić do mylnych wniosków, gdyż koncentrowanie się na efektach wizualnych bez zrozumienia procesów kolorystycznych może skutkować niepoprawnym wykonaniem obróbki graficznej. Aby uzyskać efekt desaturacji, kluczowe jest zrozumienie, jak kolory wpływają na postrzeganie obrazu oraz jakie techniki są odpowiednie do manipulacji kolorami. Użycie niewłaściwych narzędzi w edytorach graficznych może skutkować nieefektywną pracą i stratą na jakości końcowego produktu.

Pytanie 31

Wskaż pole edycyjne sformatowane przedstawionym stylem CSS

input {
  border: none;
  border-bottom: 2px solid Blue;
  color: Gray;
  font-weight: 900;
}

Input 1. Podaj imię:

Input 2. Podaj imię:

Input 3. Podaj imię:

Input 4. Podaj imię: Agnieszka

A. Input 4.

B. Input 1.

C. Input 3.

D. Input 2.

Dobrze wybrałeś! Odpowiedź 'Input 2.' jest rzeczywiście poprawna. To, co oferuje ten element, to wszystko, co potrzebne do spełnienia wymagań stylu CSS, czyli ma niebieskie dolne obramowanie o grubości 2px, szary tekst oraz pogrubioną czcionkę. Wygląd elementów formularza jest mega ważny, bo to właśnie od niego zależy, jak użytkownicy będą się poruszać po stronie. Dzięki CSS możemy to wszystko kontrolować, co daje nam spójność i ładny wygląd. Różne właściwości CSS, takie jak 'border-bottom', 'color' czy 'font-weight', pozwalają na dokładne dostosowanie stylu każdego elementu strony. W sumie, jak już się bardziej wkręcisz w CSS, zauważysz, że można dodać też różne efekty, jak hover, focus czy active, co dodatkowo wzbogaca interakcję. Rozumienie, jak te różne właściwości działają, jest kluczowe, żeby tworzyć fajne i funkcjonalne interfejsy.

Pytanie 32

W formularzu zdefiniowano kontrolki do wpisania imienia i nazwiska. Który atrybut reprezentuje podpowiedź umiejscowioną w polu kontrolki, znikającą w momencie, gdy użytkownik rozpocznie wpisywanie wartości?

<label for="imie">Imię: </label>
<input id="imie" value="Wpisz dane" title="Wpisz imię"><br>
<label for="nazw">Nazwisko: </label>
<input id="nazw" placeholder="Wpisz dane" title="Wpisz nazwisko">

A. for

B. title

C. placeholder

D. value

Dobrze! Poprawna odpowiedź to 'placeholder'. Atrybut 'placeholder' w elemencie input HTML jest używany do wyświetlania podpowiedzi wewnątrz pola formularza, która znika, gdy użytkownik zaczyna wpisywanie danych. Jest to zgodne z pytaniem, w którym poproszono o atrybut reprezentujący podpowiedź w polu formularza, która znika, gdy użytkownik rozpoczyna wpisywanie. Przykładem może być formularz logowania, gdzie w polach 'Użytkownik' i 'Hasło' można umieścić podpowiedzi 'Wpisz nazwę użytkownika' i 'Wpisz hasło' odpowiednio. Atrybut 'placeholder' jest bardzo przydatny w interaktywnym designie, pomagając użytkownikom zrozumieć, jakie informacje są od nich oczekiwane w danym polu formularza.

Pytanie 33

Po uruchomieniu poniższego fragmentu kodu PHP:

echo date("Y");

na ekranie pojawi się bieżąca data zawierająca tylko:

A. rok

B. dzień i miesiąc

C. miesiąc i rok

D. dzień

W odpowiedzi na pytanie, kod PHP echo date("Y"); zwraca aktualny rok, co jest zgodne z jego konstrukcją. Funkcja date() w PHP jest standardowym sposobem na formatowanie daty i czasu. Przekazany argument "Y" oznacza, że chcemy otrzymać rok w czterocyfrowym formacie. Na przykład, jeśli aktualny rok to 2023, wynik będzie wynosił 2023. Tego rodzaju operacje są niezwykle przydatne w różnych aplikacjach, od prostych stron internetowych po bardziej złożone systemy zarządzania treścią, gdzie dane o roku mogą być wykorzystywane do generowania dynamicznych treści, takich jak stopki z roku lub nagłówki z aktualnym rokiem. Użycie funkcji date() w odpowiedni sposób jest zgodne z najlepszymi praktykami programowania w PHP, które zalecają używanie wbudowanych funkcji do zarządzania datami i czasem, co zapewnia większą niezawodność i prostotę w kodzie.

Pytanie 34

Wskaż fragment kodu HTML5, który zostanie uznany przez walidator za niepoprawny?

A. <style>.a{color:#F00}</style>tekst

B. tekst

C. tekst

D. tekst

Odpowiedzi tekst, tekst oraz tekst są poprawne i zgodne z standardami HTML5. Element jest ogólnym znacznikiem używanym do definiowania paragrafów, a jego właściwe użycie obejmuje dodanie klas i identyfikatorów, co może być przydatne do stylizacji i skryptów. Użycie klasy 'stl' w pierwszym przykładzie pozwala na łatwe stylizowanie tego elementu w arkuszach stylów, co jest zgodne z zasadami modularności i ponownego użycia kodu. W przypadku drugiego przykładu, zastosowanie atrybutu style pozwala na bezpośrednie zastosowanie stylu, co jest właściwym podejściem w kontekście prostych aplikacji, chociaż w praktyce lepiej jest unikać inline styles ze względu na trudności w utrzymaniu kodu. Ostatni przykład, czyli tekst, nie zawiera żadnych dodatkowych atrybutów, ale także jest poprawny i może być używany w wielu kontekstach, gdzie stylizacja nie jest wymagana. Błędne jest myślenie, że elementy HTML5 są jedynie kontenerami treści - ich semantyka i zastosowanie klasy, identyfikatorów oraz stylów mają kluczowe znaczenie dla efektywności i organizacji kodu, co powinno być brane pod uwagę przy projektowaniu stron internetowych.

Pytanie 35

W algorytmie jeden z bloków zawiera akcję „Wypisz liczbę”. Jaki kształt może mieć ta akcja?

A. Kształt 2

B. Kształt 4

C. Kształt 3

D. Kształt 1

W algorytmach i schematach blokowych każdy kształt ma swoje specyficzne zastosowanie i znaczenie, co jest kluczowe dla zrozumienia i projektowania schematów przepływu. Użycie nieodpowiedniego kształtu może prowadzić do nieporozumień i błędnej interpretacji działania algorytmu. Prostokąt, często wybierany przez początkujących, jest symbolem operacji obliczeniowej, a nie wypisywania danych. Użycie go zamiast równoległoboku może sugerować, że w danym miejscu algorytm wykonuje przetwarzanie danych, co wprowadza w błąd. Romb, z kolei, jest używany do reprezentowania decyzji, czyli punktu, w którym algorytm wybiera jedną z kilku możliwych ścieżek na podstawie określonego warunku. Użycie rombu do opisania operacji wypisywania mogłoby sugerować, że wybieramy między różnymi możliwościami wyjścia danych, co byłoby błędne. Zastosowanie specjalnych kształtów, takich jak trapez, też jest nietypowe i nie znalazło umocowania w standardach. Właściwe użycie symboli to część dobrych praktyk w projektowaniu schematów, co ułatwia współpracę i zrozumienie pomiędzy programistami oraz ułatwia rozpoznanie błędów we wczesnym etapie projektowania. Zrozumienie tego aspektu pozwala na poprawę jakości tworzonych algorytmów i ich zgodności z ogólnymi standardami branżowymi ISO/IEC 19515:2017.

Pytanie 36

Do czego można wykorzystać program FileZilla?

A. do weryfikacji strony internetowej

B. do interpretacji kodu PHP

C. do publikowania strony internetowej

D. do testowania prędkości ładowania strony

Odpowiedzi, które wybrałeś, niestety nie dotyczą FileZilli. Mieszają się tu różne tematy, jak interpretacja kodu PHP czy testowanie wczytywania strony, co nie ma nic wspólnego z tym narzędziem. PHP jest odrębną sprawą, bo skrypty są wykonywane na serwerze, a nie przez FileZillę. Walidacja strony też dotyczy zupełnie innych rzeczy – chodzi o to, czy strona pasuje do jakichś standardów, co robią specjalne narzędzia. A testowanie prędkości wczytywania to już w ogóle inny temat, do tego są inne aplikacje. Czasem zdarza się pomylić funkcje różnych narzędzi, co prowadzi do nieporozumień. Ważne jest, żeby zrozumieć, co naprawdę robi FileZilla i jak można z niej efektywnie korzystać przy tworzeniu stron.

Pytanie 37

Który atrybut pozwala na wskazanie lokalizacji pliku graficznego w znaczniku <img>?

A. alt

B. link

C. src

D. href

Atrybut 'src' w znaczniku <img> jest kluczowy, ponieważ określa lokalizację pliku graficznego, który ma być wyświetlany na stronie. Oznacza to, że wartość tego atrybutu to URL (Uniform Resource Locator), który wskazuje na lokalizację obrazu w internecie lub na lokalnym serwerze. Przykładowo, jeśli chcemy wyświetlić obrazek o nazwie 'zdjecie.jpg' znajdujący się w folderze 'obrazy', użyjemy: <img src='obrazy/zdjecie.jpg' alt='Opis obrazka'>. Zastosowanie odpowiedniego atrybutu 'src' jest zgodne z najlepszymi praktykami HTML, co zapewnia, że przeglądarki internetowe prawidłowo interpretują nasze zamierzenia co do wyświetlania treści wizualnych. Nieprawidłowe określenie lokalizacji obrazu może prowadzić do błędów '404 Not Found', co negatywnie wpływa na doświadczenie użytkownika. Dobrze zaprojektowane strony internetowe powinny również uwzględniać atrybut 'alt', który zapewnia dostępność oraz opisuje zawartość obrazu osobom korzystającym z czytników ekranu, ale to 'src' jest odpowiedzialny za wyświetlanie samego obrazu.

Pytanie 38

Zgodnie z aktualnie obowiązującym w Polsce prawem, osoby z wykształceniem inżynieryjno-technicznym są zobowiązane do odbywania szkoleń BHP w regularnych odstępach czasu, które nie powinny być dłuższe niż co

A. 5 lat

B. 8 lat

C. 6 lat

D. 1 rok

Wszystkie pozostałe odpowiedzi są błędne, ponieważ nie odpowiadają wymogom prawnym dotyczącym okresowych szkoleń BHP dla inżynieryjno-technicznych pracowników w Polsce. Odpowiedzi sugerujące, że szkolenia powinny odbywać się co 5, 6 lub 8 lat, opierają się na nieprawidłowym rozumieniu przepisów. Ustawa Kodeks pracy jasno określa, że okresowe szkolenia BHP mają na celu nie tylko dostarczenie pracownikom wiedzy na temat bezpieczeństwa, ale także dostosowanie ich umiejętności do zmieniających się warunków w miejscu pracy. Zbyt długi okres pomiędzy szkoleniami mógłby prowadzić do utraty aktualności wiedzy pracowników, co zwiększa ryzyko wypadków oraz zagrożeń zdrowotnych. W praktyce, regularne, coroczne szkolenia są niezbędne do nadążania za nowymi przepisami, technologiami oraz aktualizacjami w procedurach bezpieczeństwa. Ponadto, firmy, które zaniedbują wymóg przeprowadzania takich szkoleń, mogą być narażone na konsekwencje prawne oraz finansowe, w tym na kary administracyjne. Odpowiednie przestrzeganie przepisów dotyczących szkoleń BHP jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa pracowników oraz ochrony firmy przed potencjalnymi stratami.

Pytanie 39

Wskaż sposób oznaczania komentarzy wielowierszowych w kodzie PHP.

A.

B. /* treść komentarza*/

C. // treść komentarza

D. / treść komentarza/

Poprawna odpowiedź to zapis w postaci /* treść komentarza */. W języku PHP taki zapis oznacza komentarz wielowierszowy, czyli taki, który może rozciągać się na kilka linii kodu. Komentarz zaczyna się znakiem /* i kończy się dokładnie sekwencją */. Wszystko, co znajduje się pomiędzy tymi znacznikami, jest ignorowane przez interpreter PHP i nie ma wpływu na działanie programu. Można to wykorzystać np. tak: /* Funkcja liczy sumę dwóch liczb Parametry: $a – pierwsza liczba $b – druga liczba */ function suma($a, $b) { return $a + $b; } Z mojego doświadczenia dobrze jest używać komentarzy wielowierszowych do opisywania całych bloków logiki, np. większych funkcji, klas albo skomplikowanych fragmentów algorytmu. W dokumentacji i w dobrych projektach często spotyka się też komentarze stylizowane na PHPDoc, np.: /** * Zwraca sumę dwóch liczb całkowitych * @param int $a * @param int $b * @return int */ To nadal jest zwykły komentarz wielowierszowy, tylko używany zgodnie z pewnym standardem narzędziowym. Moim zdaniem warto wyrabiać sobie nawyk pisania czytelnych komentarzy, ale jednocześnie nie przesadzać – komentarz wielowierszowy powinien wyjaśniać „dlaczego” coś jest zrobione w określony sposób, a nie przepisywać oczywistości z kodu. W praktyce w PHP używa się trzech form komentarzy: // dla jednowierszowych, # (rzadziej, ale też działa) oraz właśnie /* */ dla wielowierszowych. Znajomość tej składni to absolutna podstawa przy pracy z większymi projektami PHP, bo bez niej kod szybko staje się nieczytelny dla innych programistów.

Pytanie 40

Który program służy do obróbki dźwięku?

A. Inkscape

B. CorelDRAW

C. GIMP

D. Audacity

Prawidłowo wskazany został Audacity, bo jest to specjalistyczny program przeznaczony właśnie do obróbki dźwięku. W praktyce oznacza to, że pozwala nagrywać, edytować, montować i eksportować ścieżki audio w różnych formatach, np. WAV, MP3, OGG. W typowym workflow technika czy realizatora dźwięku w małym studiu używa się Audacity do wycinania fragmentów nagrania, usuwania szumów tła, normalizacji głośności, stosowania efektów takich jak kompresor, korektor (EQ), pogłos, a także do miksowania kilku ścieżek w jeden gotowy plik. Moim zdaniem to jeden z najwygodniejszych programów na start, bo jest darmowy, wieloplatformowy i ma dość czytelny interfejs, a jednocześnie obsługuje dość zaawansowane operacje na sygnale audio. W środowisku webowym i multimedialnym Audacity bardzo często wykorzystuje się do przygotowania materiałów dźwiękowych na strony WWW, kursy e‑learningowe, podcasty czy krótkie reklamy internetowe. Dobre praktyki mówią, żeby przed publikacją dźwięk oczyścić z trzasków, wyrównać poziomy głośności (np. normalizacja do ok. −1 dB lub do standardu głośności LUFS) i dopiero potem eksportować do skompresowanego formatu, który łatwo osadzić w HTML5 audio. Audacity idealnie się do tego nadaje, bo pozwala precyzyjnie przybliżać przebieg fali, pracować na zaznaczeniach, a także cofać wiele kroków edycji, co jest bardzo wygodne przy nauce. W technikum czy w pracy przy prostych projektach multimedialnych ten program spokojnie wystarcza do większości typowych zadań związanych z obróbką dźwięku, od prostego przycięcia pliku MP3 aż po przygotowanie lektora do filmu instruktażowego.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej