Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 5 lutego 2026 11:00
Data zakończenia: 5 lutego 2026 11:27

Egzamin niezdany

Wynik: 8/40 punktów (20,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Aby włączyć kaskadowy arkusz stylów zapisany w zewnętrznym pliku, należy zastosować poniższy fragment kodu HTML?

A. <div id="styl.css" relation="css" />

B. <link rel="stylesheet" type="text/css" href="styl.css" />

C. <optionvalue="styl.css" type="text/css" />

D. <meta charset="styl.css" />

Odpowiedź <link rel="stylesheet" type="text/css" href="styl.css" /> jest poprawna, ponieważ jest to standardowy sposób dołączania zewnętrznych arkuszy stylów w HTML. Element <link> jest używany do powiązania dokumentu HTML z zewnętrznym źródłem CSS. Atrybut 'rel' informuje przeglądarkę, że jest to arkusz stylów, natomiast atrybut 'href' wskazuje ścieżkę do pliku CSS. Dzięki temu przeglądarka może załadować stylizacje z pliku, co pozwala na oddzielenie treści od stylu, co jest zgodne z zasadą separacji, kluczową w projektowaniu stron internetowych. Na przykład, dodając ten fragment kodu w sekcji <head> dokumentu HTML, możemy łatwo zarządzać wyglądem wielu stron, zmieniając tylko jeden plik CSS. To podejście zwiększa wydajność i ułatwia konserwację strony, co jest szczególnie ważne w większych projektach. W praktyce, aby załadować różne style dla różnych urządzeń, możemy użyć atrybutu 'media', co pozwoli na bardziej elastyczne podejście do zarządzania stylami.

Pytanie 2

W PHP użyto funkcji is_int(). Które z wymienionych wywołań tej funkcji da wynik TRUE?

A. is_int(NULL)

B. is_int("135")

C. is_int(13.5)

D. is_int(135)

Funkcja is_int() w języku PHP służy do sprawdzania, czy dany argument jest liczbą całkowitą (typ integer). W przypadku wywołania is_int(135), przekazujemy wartość 135, która jest liczbą całkowitą. Funkcja zwróci TRUE, ponieważ 135 spełnia wymóg bycia liczbą całkowitą. W praktyce, użycie is_int() jest przydatne, gdy pracujemy z danymi, które mogą przyjmować różne typy, a naszą intencją jest upewnienie się, że operacje będą wykonywane na liczbach całkowitych. Przykładowo, podczas walidacji danych wejściowych w formularzach mogą się zdarzyć przypadki, gdzie użytkownik wprowadza błędne typy, a is_int() pozwala na ich skuteczną weryfikację przed dalszym przetwarzaniem. W dobrych praktykach programistycznych zawsze warto stosować takie mechanizmy walidacyjne, aby uniknąć błędów w działaniu aplikacji i poprawić jej stabilność. Ważne jest również, aby znać różnice między typami danych w PHP, ponieważ może to mieć wpływ na działanie aplikacji.

Pytanie 3

Integralność encji w systemie baz danych będzie zapewniona, jeśli między innymi

A. klucz główny zawsze będzie liczbą całkowitą

B. każdy klucz główny będzie miał odpowiadający mu klucz obcy w innej tabeli

C. każda kolumna otrzyma zdefiniowany typ danych

D. dla każdej tabeli zostanie ustanowiony klucz główny

Odpowiedź, że dla każdej tabeli zostanie utworzony klucz główny, jest prawidłowa, ponieważ klucz główny odgrywa kluczową rolę w zapewnieniu integralności encji w bazach danych. Klucz główny to unikalny identyfikator dla każdego rekordu w tabeli, co oznacza, że nie może zawierać wartości NULL i musi być unikalny w obrębie danej tabeli. Przykładowo, w tabeli 'Klienci', kolumna 'ID_klienta' może być kluczem głównym, który jednoznacznie identyfikuje każdego klienta. Umożliwia to nie tylko prawidłową organizację danych, ale także przyspiesza operacje wyszukiwania i modyfikacji. Dodatkowo, zgodnie z normami ACID, klucz główny jest niezbędny do zapewnienia spójności i integralności danych. Dobrze zdefiniowane klucze główne są również podstawą do tworzenia kluczy obcych, co pozwala na tworzenie relacji między tabelami i wspiera strukturyzację danych w relacyjnych bazach danych.

Pytanie 4

Aby ustawić wewnętrzne marginesy dla elementu: margines górny 50px, dolny 40px, prawy 20px oraz lewy 30px, powinno się zastosować składnię CSS

A. padding: 40px, 30px, 50px, 20px;

B. padding: 50px, 20px, 40px, 30px;

C. padding: 50px, 40px, 20px, 30px;

D. padding: 20px, 40px, 30px, 50px;

Podane odpowiedzi niepoprawne wynikają z pomylenia kolejności, w jakiej wartości paddingu są interpretowane w CSS. Wartości paddingu są rozpoznawane w określonej sekwencji: najpierw górny, następnie prawy, dolny, a na końcu lewy. Dlatego, jeśli margines górny wynosi 50px, prawy 20px, dolny 40px i lewy 30px, to niektóre z przedstawionych opcji nie oddają tej kolejności. Użycie nieodpowiednich wartości skutkuje nieprzewidywalnym wyglądem elementów na stronie, co może prowadzić do problemów z układem oraz zaburzenia estetyki. W szczególności, niepoprawne zestawienie wartości może powodować, że odstępy będą nie tylko niewłaściwe, ale także mogą przyczynić się do trudności w interakcji użytkowników z elementami na stronie. Dodatkowo, błędy w stosowaniu paddingu mogą prowadzić do konfliktów z innymi stylami CSS, co jeszcze bardziej komplikuje proces projektowania. W praktyce, niepoprawne stosowanie kolejności wartości paddingu jest częstym błędem, który może być wynikiem braku zrozumienia konwencji CSS lub pośpiechu w implementacji. Kluczowe jest zrozumienie, że CSS jest oparty na ściśle określonych zasadach, a niewłaściwe stosowanie tych zasad może prowadzić do nieefektywnych rozwiązań projektowych.

Pytanie 5

Tabela faktury w bazie danych zawiera pola: numer, data, id_klienta, wartość oraz status. Każdego dnia tworzony jest raport dotyczący faktur z dnia bieżącego. Zawiera on jedynie numery oraz wartości faktur. Która z poniższych kwerend SQL pozwoli na wygenerowanie tego raportu?

A. SELECT * FROM faktury;

B. SELECT * FROM faktury WHERE data=CURRENT_DATE();

C. SELECT numer, wartość FROM faktury;

D. SELECT numer, wartosc FROM faktury WHERE data=CURRENT_DATE();

Analizując inne dostępne kwerendy, możemy zauważyć, że nie spełniają one wymogów skutecznego raportowania faktur z bieżącego dnia. Pierwsza z nich, która wykorzystuje 'SELECT * FROM faktury;', zwraca wszystkie kolumny z tabeli faktury, co nie jest zgodne z wymaganiami, ponieważ nie ogranicza wyników do tylko dwóch pożądanych pól, czyli numeru i wartości. Takie podejście generowałoby zbędne dane, co mogłoby prowadzić do niewłaściwej analizy. Druga kwerenda, 'SELECT numer, wartość FROM faktury;', z kolei nie zawiera żadnego filtra daty, przez co zwracałaby numery i wartości wszystkich faktur, niezależnie od daty ich wystawienia. To podejście nie dostarczałoby potrzebnych informacji dotyczących tylko bieżącego dnia, co jest kluczowe w kontekście tworzenia codziennego raportu. Ostatnia z błędnych odpowiedzi to 'SELECT * FROM faktury WHERE data=CURRENT_DATE();'. Choć ta kwerenda zawiera właściwy warunek daty, to znowu, użycie '*' powoduje, że zwracane są wszystkie kolumny, a nie tylko te, które są istotne dla raportu. Takie podejście jest nieefektywne, a także niezgodne z najlepszymi praktykami tworzenia raportów, które powinny być zwięzłe i skoncentrowane na kluczowych informacjach.

Pytanie 6

Fragment kodu SQL wskazuje, że klucz obcy

… FOREIGN KEY (imie) REFERENCES obiekty (imiona) …

A. wiąże się z kolumną imiona

B. znajduje się w tabeli obiekty

C. jest przypisany do kolumny obiekty

D. jest odniesieniem do siebie samego

Odpowiedź wskazująca, że klucz obcy łączy się z kolumną 'imiona' jest prawidłowa, ponieważ definicja klucza obcego w SQL stanowi, że odwołuje się on do kolumny w innej tabeli, w tym przypadku do kolumny 'imiona' w tabeli 'obiekty'. Klucz obcy jest używany do ustanowienia relacji między dwiema tabelami, co poprawia integralność danych i umożliwia tworzenie bardziej złożonych zapytań. Na przykład, jeśli mamy tabelę 'uczniowie' z kolumną 'imie', a tabela 'obiekty' zawiera kolumnę 'imiona' jako klucz podstawowy, to możemy użyć klucza obcego, aby zapewnić, że każde imię w tabeli 'uczniowie' odnosi się do istniejącego rekordu w tabeli 'obiekty'. Dobrą praktyką jest zawsze stosowanie kluczy obcych w celu minimalizacji błędów danych i zapewnienia ich spójności. Użycie kluczy obcych jest zgodne z zasadami normalizacji baz danych, które dążą do eliminacji redundancji i poprawy organizacji danych.

Pytanie 7

Poleceniem SQL służącym do wstawiania nowego rekordu z danymi jest

A. UPDATE

B. INSERT INTO

C. CREATE

D. ADD

Poprawna odpowiedź to `INSERT INTO`, bo właśnie tym poleceniem w SQL dodajemy nowe rekordy (wiersze) do tabeli w bazie danych. W praktyce wygląda to najczęściej tak: `INSERT INTO klienci (imie, nazwisko, email) VALUES ('Jan', 'Kowalski', '[email protected]');`. Silnik bazy danych (np. MySQL, PostgreSQL, SQL Server) odczytuje listę kolumn, dopasowuje do nich wartości z sekcji `VALUES` i tworzy nowy wiersz. To jest podstawowa operacja DML (Data Manipulation Language), obok `UPDATE`, `DELETE` i `SELECT`. W dobrych praktykach zawsze warto jawnie podawać listę kolumn po `INSERT INTO`, zamiast polegać na kolejności kolumn w tabeli. Dzięki temu, gdy ktoś doda nową kolumnę do tabeli albo zmieni ich kolejność, nasze zapytania się nie „wysypią” albo – co gorsza – nie wstawią danych w złe pola. Moim zdaniem to jest jedna z tych rzeczy, które odróżniają kod „na szybko” od kodu, który można utrzymywać latami. Warto też pamiętać o kwestii typów danych: wartości podawane w `VALUES` muszą pasować do typów kolumn (np. tekst w `VARCHAR`, liczba w `INT`, data w `DATE`). W aplikacjach webowych zapytania `INSERT` bardzo często pojawiają się przy obsłudze formularzy – np. rejestracja użytkownika, zapis zamówienia, dodawanie komentarza. Dobrą praktyką jest również używanie parametrów zapytań (prepared statements), a nie sklejanie stringów, żeby uniknąć podatności na SQL Injection. Podsumowując: jeśli chcesz dodać nowy rekord do istniejącej tabeli, standard SQL przewiduje właśnie `INSERT INTO` jako właściwe i jedyne poprawne polecenie do tego celu.

Pytanie 8

Wskaż stwierdzenie, które jest prawdziwe dla następującej definicji stylu:

<style type="text/css">
 <!--
   p {color: blue; font-size: 14pt; font-style: italic}
   a { font-size: 16pt; text-transform: lowercase; }
   td.niebieski { color: blue }
   td.czerwony { color: red }
 -->
 </style>

A. Odnośnik będzie pisany czcionką 14 punktów.

B. Zdefiniowano dwie klasy.

C. Akapit będzie transponowany na małe litery.

D. Jest to styl lokalny.

Niestety, twoja odpowiedź nie była prawidłowa. Pierwsze stwierdzenie, że jest to styl lokalny, jest nieprawidłowe, ponieważ kod CSS jest zdefiniowany w osobnym pliku, a nie bezpośrednio w tagu style wewnątrz pliku HTML, co oznacza, że jest to styl zewnętrzny, a nie lokalny. Trzecie stwierdzenie, że akapit będzie transponowany na małe litery, jest błędne, ponieważ w kodzie nie ma takiej instrukcji. Ostatnie stwierdzenie, że odnośnik będzie pisany czcionką 14 punktów, jest nieprawidłowe, ponieważ w kodzie nie ma instrukcji dotyczących rozmiaru czcionki dla odnośników. Wszystkie te odpowiedzi wynikają z niezrozumienia kodu CSS. CSS jest potężnym narzędziem do kontrolowania wyglądu strony internetowej i wymaga zrozumienia różnych selektorów, właściwości i wartości. Ważne jest, aby pamiętać, że nie wszystkie elementy HTML są stylizowane w ten sam sposób, a różne selektory CSS mają różne priorytety. To pomoże uniknąć błędów w przyszłości.

Pytanie 9

Baza danych księgarni ma tabelę ksiazki z polami: id, idAutor, tytul, ileSprzedanych oraz tabelę autorzy z polami: id, imie, nazwisko. Jak utworzyć raport dotyczący sprzedanych książek, który zawiera tytuły oraz nazwiska autorów?

A. utworzyć dwie oddzielne kwerendy: pierwszą, która wyszuka tytuły książek, a drugą, która pobierze nazwiska autorów

B. stworzyć kwerendę, która wyszukuje tytuły książek

C. Ustalić relację 1..1 pomiędzy tabelami ksiazki i autorzy, a następnie stworzyć kwerendę łączącą obie tabele

D. Zdefiniować relację 1..n między tabelami ksiazki i autorzy, a następnie stworzyć kwerendę łączącą obie tabele

Podejścia polegające na tworzeniu dwóch osobnych kwerend lub definiowaniu relacji 1..1 są błędne z kilku powodów. Rekomendacja dotycząca tworzenia dwóch osobnych kwerend, z jedną dla tytułów książek i drugą dla nazwisk autorów, prowadzi do nieefektywności. Umożliwia to jedynie pobranie fragmentarycznych danych, które następnie trzeba łączyć w aplikacji lub manualnie, co zwiększa ryzyko błędów i wymaga dodatkowego wysiłku. Kwerendy są wydajniejsze w połączeniu, a ich wykonanie jest szybsze i bardziej zorganizowane. Z kolei definicja relacji 1..1 pomija fakt, że jeden autor może napisać wiele książek, co nie oddaje rzeczywistej struktury danych. Takie podejście prowadzi do niepoprawnego modelowania danych, które uniemożliwia efektywne zarządzanie informacjami o książkach i ich autorach. W praktyce, prawidłowe zdefiniowanie relacji w bazie danych jest kluczowe dla integracji danych oraz ich przyszłego wykorzystania, a także dla zapewnienia integralności referencyjnej. Dlatego też, ważne jest, aby zrozumieć zasady rządzące relacjami między tabelami oraz umiejętnie stosować złączenia w kwerendach.

Pytanie 10

Co wchodzi w skład standardowego frameworka?

A. zarządzanie komunikacją z bazą danych, system uruchamiania i przetwarzania akcji

B. przetwarzanie formularzy oraz wbudowany serwer

C. system uruchamiania i przetwarzania akcji oraz certyfikat http

D. domena oraz obsługa błędów

Wybór odpowiedzi, który nie odnosi się do zarządzania komunikacją z bazą danych oraz mechanizmu uruchamiania i przetwarzania akcji, może prowadzić do mylnych przekonań na temat roli frameworków. Na przykład, odpowiedzi dotyczące certyfikatu HTTP i serwera wbudowanego mogą sugerować, że te elementy są kluczowe dla frameworków, podczas gdy w rzeczywistości to mechanizmy, które są bardziej związane z infrastrukturą sieciową i konfiguracją serwera. Certyfikat HTTP jest istotny dla bezpieczeństwa komunikacji, ale nie jest częścią samego frameworka aplikacyjnego. Podobnie, obsługa formularzy jest funkcją, którą wiele frameworków oferuje, lecz nie jest ona wystarczająca do pełnego operowania w kontekście aplikacji webowych. Ponadto, odpowiedź dotycząca domeny i obsługi błędów może wprowadzać w błąd, ponieważ domena to szerszy termin związany z architekturą aplikacji, a obsługa błędów to mechanizm usprawniający interakcję użytkownika, ale nie definiujący samego frameworka. Właściwe zrozumienie roli zarządzania danymi i mechanizmów przetwarzania akcji jest kluczowe dla efektywnego tworzenia aplikacji, które są skalowalne i łatwe w utrzymaniu.

Pytanie 11

Który z poniższych języków jest zazwyczaj używany do programowania front-endowego (wykonywanego po stronie klienta)?

A. PHP

B. Node.js

C. Perl

D. CSS

CSS, czyli Kaskadowe Arkusze Stylów, jest fundamentalnym językiem używanym do stylizacji stron internetowych. Jest to język front-endowy, co oznacza, że jego kod jest wykonywany po stronie klienta, czyli w przeglądarkach internetowych użytkowników. CSS pozwala na definiowanie wyglądu elementów HTML, takich jak kolory, czcionki, układ czy odstępy, co ma kluczowe znaczenie dla tworzenia atrakcyjnych i responsywnych interfejsów użytkownika. Przykładem może być zastosowanie CSS do stylizacji przycisku, gdzie można zmienić jego kolor, dodać cień oraz animacje przy najechaniu myszką. W standardach webowych CSS współpracuje z HTML oraz JavaScript, co zapewnia dynamiczne i interaktywne doświadczenia. Dobry projektant front-endowy powinien znać zasady związane z kaskadowością i dziedziczeniem w CSS, aby optymalnie wykorzystywać ten język do tworzenia estetycznych i użytecznych stron internetowych.

Pytanie 12

Co można powiedzieć o przedstawionym zapisie języka HTML 5?

<title>Strona o psach</title>

A. Zostanie umieszczony w treści strony, na samym czubku.

B. Pojawi się na karcie dokumentu w przeglądarce.

C. Jest fakultatywny w kontekście HTML 5 i nie jest wymagany w dokumencie.

D. Stanowi jedynie informację dla robotów wyszukiwania i nie jest widoczny w przeglądarce.

Zaznaczenie poprawnej odpowiedzi pokazuje, że to, co jest w znaczniku <title>, pojawia się na karcie w przeglądarce. To naprawdę ważny element HTML, bo informuje użytkowników, o czym jest dana strona. Zgodnie z tym, co mówi W3C, tytuł strony jest kluczowy dla SEO, gdyż wyświetla się w wynikach wyszukiwania i na zakładkach przeglądarek. Fajnie, jak tytuł jest krótki, ma kluczowe słowa, które mówią o zawartości, i przyciąga wzrok. Na przykład, jak zrobisz stronę o psach rasowych, to tytuł <title> w stylu 'Strona o psach - Poradnik dla właścicieli' nie tylko mówi, o czym będzie treść, ale też może sprawić, że lepiej widać ją w wynikach wyszukiwania. Pamiętaj, że zawartość znacznika <title> widać na górze okna przeglądarki, co ułatwia poruszanie się i znajdowanie otwartych kart.

Pytanie 13

Jakie znaczniki HTML pozwolą na prezentację tekstu w jednym wierszu na stronie, zakładając, że nie zastosowano żadnych reguł CSS?

A. style="margin-bottom: 0cm;"><div>Dobre strony </div><div style="letter-spacing:3px">mojej strony</div>

B. <span>Dobre strony </span><span style="letter-spacing:3px">mojej strony</span>

C. style="margin-bottom: 0cm;"><p>Dobre strony </p><p style="letter-spacing:3px">mojej strony</p>

D. style="margin-bottom: 0cm;"><h3>Dobre strony </h3><h3 style="letter-spacing:3px">mojej strony</h3>

Znacznik <span> jest idealnym rozwiązaniem do wyświetlania tekstu w jednym wierszu, ponieważ jest to znacznik inline, co oznacza, że nie wprowadza nowych linii przed ani po swoim zawartości. W tym przypadku <span>Dobre strony </span><span style="letter-spacing:3px">mojej strony</span> pozwala na utrzymanie tekstu w jednej linii, niezależnie od zastosowanego stylu. Styl CSS, taki jak letter-spacing, może być wykorzystany do modyfikacji wyglądu tekstu, nie wpływając na jego układ w dokumentach HTML. Dodatkowo, stosowanie znacznika <span> jest zgodne z W3C, co zapewnia, że struktura dokumentu jest zrozumiała dla przeglądarek oraz urządzeń wspomagających. Przykłady zastosowania <span> obejmują wyróżnianie fragmentów tekstu, dodawanie stylizacji bez wprowadzania nowych bloków, co jest istotne w responsywnym designie. Dzięki temu, <span> staje się kluczowym elementem w budowaniu interaktywnych i estetycznych interfejsów użytkownika.

Pytanie 14

Która z reguł dotyczących sekcji w języku HTML jest poprawna?

A. W sekcji <head> można zdefiniować szablon strony przy użyciu znaczników <div>

B. W sekcji <head> mogą znajdować się znaczniki <meta>, <title>, <link>

C. W sekcji <head> nie można umieszczać kodu CSS, jedynie odwołanie do pliku CSS

D. W sekcji <head> umieszcza się część <body>

Nieprawidłowe odpowiedzi zawierają koncepcje, które nie są zgodne z zasadami tworzenia struktury dokumentu HTML. W części <head> nie definiuje się szablonu strony za pomocą znaczników <div>, ponieważ znaczniki <div> są przeznaczone do strukturyzacji zawartości, a ich miejsce znajduje się w części <body>. Umieszczanie <div> w sekcji <head> jest niezgodne z semantyką HTML i nie wnosi żadnych korzyści, ponieważ przeglądarki ignorują takie znaczniki w kontekście interpretacji zawartości strony. Również nie jest poprawne stwierdzenie, że część <head> ma zawierać część <body>, ponieważ każda z tych sekcji pełni swoją unikalną rolę – <head> dostarcza metadanych, podczas gdy <body> zawiera widoczną treść strony. Dodatkowo, umieszczanie kodu CSS w <head> nie jest błędem; wręcz przeciwnie, stosowanie odwołania do zewnętrznego pliku CSS w tej sekcji jest standardową praktyką, która umożliwia organizację kodu oraz jego łatwiejszą obsługę i aktualizację. Ważne jest, aby dobrze zrozumieć, że część <head> służy do określenia ogólnych właściwości dokumentu, podczas gdy <body> zapewnia miejsce dla wszystkich elementów, które użytkownik widzi na stronie. Pojawiające się tutaj nieporozumienia często wynikają z braku zrozumienia struktury HTML oraz jej semantyki, co może prowadzić do niskiej jakości kodu i problemów z renderowaniem strony.

Pytanie 15

Fragment kodu JavaScript, który sumuje dwie liczby, przedstawia się następująco. Aby wykonać dodawanie po kliknięciu przycisku o nazwie dodaj, należy umieścić kod w wykropkowanym miejscu.

Podaj pierwszą liczbę: <input type="text" name="liczba1" />
Podaj drugą liczbę: <input type="text" name="liczba2" />
....
<script>
function dodaj()
{
 // ta funkcja realizuje dodawanie i podaje jego wynik
}
</script>

A. <button onselect="return dodaj()">oblicz</button>

B. <button onselect="return dodaj()">dodaj</button>

C. <button onclick="return oblicz()">dodaj</button>

D. <button onclick="return dodaj()">dodaj</button>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W JavaScript funkcje mogą być wywoływane w odpowiedzi na zdarzenia użytkownika takie jak kliknięcie przycisku. Atrybut onclick jest powszechnie stosowany do określenia, jaka funkcja powinna zostać wywołana w momencie kliknięcia. W tym przypadku celem jest wywołanie funkcji dodaj() po kliknięciu przycisku. Dlatego odpowiedź <button onclick="return dodaj()">dodaj</button> jest prawidłowa, ponieważ używa właściwego atrybutu onclick do przypisania zdarzenia kliknięcia funkcji dodaj(). To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie obsługi zdarzeń w HTML oraz JavaScript, umożliwiając elastyczne interakcje użytkownika z aplikacją. Ważne jest, by pamiętać o tym, że funkcja przypisana do onclick powinna zwracać wartość false, jeśli chcemy, by domyślne działanie przeglądarki zostało zatrzymane. W tym przypadku funkcja dodaj() powinna realizować operację dodawania liczb wprowadzonych przez użytkownika w formularzu, co jest typowym scenariuszem użycia JavaScript do manipulacji danymi wprowadzanymi przez użytkownika w czasie rzeczywistym. Implementacja tej funkcji powinna zawierać również walidację danych wejściowych oraz kontrolę błędów, co jest standardem w nowoczesnym programowaniu webowym, zapewniającym stabilność i bezpieczeństwo aplikacji.

Pytanie 16

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Zwiększenie ostrości zdjęcia.

B. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.

C. Zmiana jasności zdjęć.

D. Przenikanie zdjęć.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.

Pytanie 17

Baza danych MySQL została uszkodzona. Które z poniższych działań NIE przyczyni się do jej naprawy?

A. Przywrócenie bazy z kopii zapasowej

B. Utworzenie nowej bazy oraz przeniesienie do niej tabeli

C. Wykonanie naprawy przy użyciu polecenia REPAIR

D. Zrealizowanie replikacji bazy danych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wykonanie replikacji bazy danych, mimo że jest zaawansowaną funkcją MySQL, nie pomoże w naprawie uszkodzonej bazy. Replikacja polega na tworzeniu kopii danych z jednej instancji bazy danych na drugą w celu zapewnienia dostępności i skalowalności. W przypadku uszkodzenia bazy danych kluczowym krokiem jest przywrócenie danych z kopii bezpieczeństwa, co jest standardową praktyką w zarządzaniu bazami danych. Odtworzenie bazy z kopii bezpieczeństwa zapewnia, że wszystkie dane, które mogły zostać utracone lub uszkodzone, są przywracane do stanu sprzed awarii. Ponadto, użycie polecenia REPAIR jest techniką, która może pomóc w naprawie uszkodzonych tabel w MySQL. W przypadku gromadzenia danych w różnych tabelach, przeniesienie ich do nowej bazy może również stanowić skuteczną strategię naprawy, ale replikacja nie ma bezpośredniego wpływu na usunięcie uszkodzeń w oryginalnej bazie, a jedynie może skopiować problematyczne dane.

Pytanie 18

W skrypcie JavaScript operatory: ||, && wchodzą w skład grupy operatorów

A. bitowych

B. przypisania

C. logicznymi

D. arytmetycznych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Operatory || (OR) i && (AND) w języku JavaScript są klasyfikowane jako operatory logiczne. Służą one do wykonywania operacji na wartościach boolowskich, które mogą przyjmować jedynie dwie wartości: true (prawda) oraz false (fałsz). Operator && zwraca true, jeśli oba operandy są prawdziwe, w przeciwnym przypadku zwraca false. Przykładem jest wyrażenie: true && false, które zwraca false. Operator || zwraca true, jeśli przynajmniej jeden z operandów jest prawdziwy. Na przykład, wyrażenie: false || true, zwraca true. Operatory te są powszechnie wykorzystywane w warunkach kontrolnych, takich jak instrukcje if, pętle oraz w kombinacjach z innymi operatorami. Dodatkowo, JavaScript posługuje się tzw. 'krótkim circuiting', co oznacza, że w przypadku operatora &&, jeśli pierwszy operand jest false, to nie sprawdza drugiego, ponieważ wynik będzie na pewno false. W kontekście standardów, JavaScript przestrzega specyfikacji ECMAScript, która definiuje zasady działania tych operatorów. Zrozumienie operatorów logicznych jest kluczowe dla efektywnego programowania i tworzenia złożonych warunków.

Pytanie 19

Która z zasad walidacji strony internetowej jest nieprawidłowa?

A. W tagach nie jest brana pod uwagę różnica między dużymi a małymi literami, np. ```<p>``` i ```<P>``` to ten sam tag.

B. Tagi, poza samozamykającymi się, funkcjonują do momentu ich wyłączenia znakiem "/", np. ```<p> ..</p>```

C. Wyłączanie tagów musi następować w odwrotnej sekwencji do ich włączenia, np. ```<p> ... <big>...</big></p>```

D. Jeżeli w poleceniu występuje kilka atrybutów, ich kolejność powinna być uporządkowana alfabetycznie np. ```<img alt="..." src="/.."/>```

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź dotycząca kolejności atrybutów w znacznikach HTML jest poprawna, ponieważ nie ma wymogu, aby atrybuty w znacznikach były uporządkowane alfabetycznie. W rzeczywistości, HTML pozwala na dowolną kolejność atrybutów, co czyni tę regułę błędną. Przykładowo, znacznik <img src="/path/to/image.jpg" alt="Opis obrazu" /> jest poprawny niezależnie od kolejności atrybutów. Ważne jest, aby atrybuty były odpowiednio używane w kontekście ich przeznaczenia, a nie w kontekście kolejności alfabetycznej. Dobrą praktyką jest również stosowanie atrybutów w sposób, który zwiększa czytelność kodu, jednak nie jest to wymóg techniczny. Zgodnie z zaleceniami W3C, kluczowym aspektem jest poprawność semantyczna i zgodność ze standardami, a nie kolejność atrybutów.

Pytanie 20

Jakie informacje można uzyskać na temat normalizacji tej tabeli?

A. Tabela znajduje się w pierwszej postaci normalnej

B. Tabela nie jest znormalizowana

C. Tabela jest w drugiej postaci normalnej

D. Tabela znajduje się w trzeciej postaci normalnej

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Tabela nie jest znormalizowana ponieważ zawiera nieatomowe wartości w kolumnie Adres. Wartości te składają się z kilku elementów takich jak ulica kod pocztowy i miasto co jest sprzeczne z zasadą atomowości wymaganą w pierwszej postaci normalnej (1NF). Normalizacja danych jest kluczowym krokiem w projektowaniu baz danych mającym na celu eliminację redundancji i poprawę integralności danych. W praktyce dla osiągnięcia pierwszej postaci normalnej każda kolumna w tabeli powinna zawierać tylko jedną wartość co oznacza że Adres powinien być podzielony na kilka kolumn takich jak Ulica Kod Pocztowy i Miasto. Dalsze etapy normalizacji obejmują usuwanie zależności funkcyjnych oraz zapewnianie że wszystkie atrybuty niekluczowe są zależne wyłącznie od klucza głównego tabeli co jest celem drugiej i trzeciej postaci normalnej. Poprawne znormalizowanie danych ułatwia ich zarządzanie i zmniejsza ryzyko występowania niezgodności w bazie danych co jest standardem w branży IT zwłaszcza w dużych systemach informatycznych gdzie integralność danych jest kluczowa dla poprawnego działania aplikacji.

Pytanie 21

W PHP, aby przekierować użytkownika na inną stronę internetową, można użyć funkcji

A. require();

B. include();

C. header();

D. upload();

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja header() w języku PHP służy do wysyłania nagłówków HTTP do przeglądarki użytkownika, co pozwala na przekierowanie go na inną stronę. Aby to zrobić, należy wywołać funkcję header() z odpowiednim argumentem, na przykład: header('Location: http://www.example.com');. To podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w programowaniu, ponieważ umożliwia natychmiastowe przekierowanie użytkownika przed jakimkolwiek innym wyjściem z skryptu. Ważne jest jednak, aby nie wysłać żadnych danych do przeglądarki przed wywołaniem header(), ponieważ PHP nie pozwala na modyfikację nagłówków po ich wysłaniu. Warto również pamiętać, że można używać header() do ustawiania wielu różnych nagłówków, co otwiera szerokie możliwości w kontekście kontroli odpowiedzi HTTP. Użycie header() w połączeniu z odpowiednimi kodami statusu, jak 301 (trwałe przekierowanie) czy 302 (tymczasowe przekierowanie), pozwala na lepsze zarządzanie SEO oraz doświadczeniem użytkowników.

Pytanie 22

Czy automatyczna weryfikacja właściciela witryny korzystającej z protokołu HTTPS jest możliwa dzięki

A. certyfikatowi SSL

B. informacjom whois

C. danym kontaktowym zamieszczonym na stronie

D. prywatnym kluczom

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Certyfikat SSL (Secure Sockets Layer) jest kluczowym elementem w automatycznej weryfikacji właściciela strony internetowej, który jest udostępniany przez protokół HTTPS. Głównym zadaniem certyfikatu SSL jest zapewnienie, że komunikacja między przeglądarką a serwerem jest zaszyfrowana oraz że tożsamość serwera została potwierdzona przez zaufaną stronę trzecią, czyli urząd certyfikacji (CA - Certificate Authority). Certyfikaty SSL są wydawane po przeprowadzeniu odpowiednich weryfikacji tożsamości wnioskodawcy, co może obejmować sprawdzenie danych WHOIS, ale również inne procesy weryfikacyjne, takie jak potwierdzenie adresu e-mail lub dokumentów właściciela firmy. Przykładowo, witryny e-commerce korzystają z certyfikatów SSL, aby zapewnić bezpieczeństwo transakcji finansowych, co zwiększa zaufanie użytkowników do sklepu. Na poziomie technicznym, certyfikat SSL implementuje protokoły kryptograficzne, takie jak TLS (Transport Layer Security), co nie tylko zabezpiecza transmisję danych, ale także umożliwia autoryzację strony. W praktyce, posiadanie certyfikatu SSL wpływa również na pozycjonowanie w wyszukiwarkach, ponieważ Google promuje strony z bezpiecznym połączeniem HTTPS.

Pytanie 23

Który język programowania powinien być wykorzystany do stworzenia skryptu działającego po stronie klienta w przeglądarce internetowej?

A. PHP

B. Python

C. Perl

D. JavaScript

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
JavaScript to język programowania, który został stworzony z myślą o dynamicznym tworzeniu treści i interakcji w przeglądarkach internetowych. Umożliwia on programistom wykonywanie skryptów bezpośrednio na stronie internetowej, co pozwala na tworzenie responsywnych interfejsów użytkownika oraz interakcji z elementami HTML i CSS. JavaScript jest językiem skryptowym, który obsługuje wiele nowoczesnych technologii webowych, takich jak AJAX, co umożliwia asynchroniczne ładowanie danych bez przeładowania całej strony. Dzięki wykorzystaniu JavaScriptu, programiści mogą implementować różnorodne efekty wizualne, animacje oraz walidację formularzy w czasie rzeczywistym. Język ten jest wspierany przez wszystkie popularne przeglądarki internetowe i stał się standardem de facto dla skryptów po stronie klienta. Przykładowo, większość aplikacji webowych, takich jak Gmail czy Facebook, korzysta z JavaScriptu do poprawy doświadczeń użytkowników. Warto również zaznaczyć, że JavaScript jest kluczowym elementem ekosystemu programistycznego, łączącym inne technologie, takie jak HTML i CSS, co czyni go niezwykle wszechstronnym narzędziem w codziennej pracy programistów.

Pytanie 24

Dla przedstawionego fragmentu kodu

<img src="kwiat.jpg alt="kwiat">

walidator HTML zwróci błąd, ponieważ

A. nie odnaleziono pliku kwiat.jpg

B. użyto nieznanego atrybutu alt

C. nie zamknięto cudzysłowu

D. użyto niewłaściwego znacznika do wyświetlenia grafiki

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W kodzie HTML zauważyłem mały błąd - brakuje ci domknięcia cudzysłowu dla atrybutu src. Powinno to wyglądać tak: <img src="kwiat.jpg" alt="kwiat">. No, cudzysłów jest ważny, bo bez niego przeglądarka może mieć problem z odczytaniem, gdzie kończy się wartość atrybutu. To może prowadzić do różnych, nieprzewidzianych efektów przy wyświetlaniu strony. Zasady W3C mówią, że każdy atrybut powinien być poprawnie sformatowany, żeby działało to na różnych przeglądarkach i urządzeniach. Pamiętaj też o atrybucie alt - jest kluczowy dla dostępności. Właściwe użycie cudzysłowów i dbałość o format kodu też wpływają na jego czytelność, a my przecież chcemy pisać jak najlepiej.

Pytanie 25

Poniżej znajduje się fragment kodu w języku HTML. Przedstawia on definicję listy:

A. A

B. D

C. B

D. C

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź C jest poprawna ponieważ przedstawiony fragment kodu HTML definiuje uporządkowaną listę zagnieżdżoną W tym kodzie zauważamy że główna lista jest uporządkowana oznaczona jako ol co definiuje elementy listy jako numerowane po kolei Elementy li w tej liście to punkty jeden dwa i trzy Na szczególną uwagę zasługuje fakt że drugi element li zawiera zagnieżdżoną nieuporządkowaną listę ul co jest zgodne ze standardami HTML dotyczącymi zagnieżdżania list Zgodnie z dobrymi praktykami zagnieżdżanie list w HTML powinno być stosowane w sposób przejrzysty i logiczny co ułatwia czytelność i zrozumienie kodu oraz jego późniejsze modyfikacje Praktycznym zastosowaniem takich struktur jest organizowanie treści w dokumentach internetowych w sposób hierarchiczny co ułatwia zarówno użytkownikom przeglądanie zawartości jak i programistom zarządzanie kodem Zrozumienie zagnieżdżania list jest kluczowe dla efektywnego tworzenia stron internetowych które są nie tylko estetyczne ale także funkcjonalne i dostępne dla szerokiej grupy odbiorców

Pytanie 26

Algorytm przedstawiony dla tablicy n-elementowej t[n] ma na celu obliczenie sumy:

// K1
i = 0; wynik = 0;
// K2
while i < n do
// K3
wynik = wynik + t[i];
// K4
i = i + 2;
// K5
wypisz(wynik);

A. wszystkie elementy tablicy.

B. co drugi element tablicy.

C. elementów tablicy, których wartości są nieparzyste.

D. n-elementów tablicy.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
To właśnie jest sedno tego algorytmu – on faktycznie sumuje co drugi element tablicy. Spójrz na ten fragment: „i = i + 2;”. To kluczowa linia! Po każdym dodaniu elementu do sumy, indeks zwiększa się o dwa, a nie o jeden, jak bywa w klasycznym przeglądaniu tablicy. W praktyce oznacza to, że najpierw bierzemy element t[0], potem t[2], potem t[4] i tak dalej, aż do końca tablicy. Taki sposób iteracji często spotyka się w zadaniach, gdzie zależy nam na analizie tylko parzystych indeksów, np. kiedy chcemy oddzielić wartości z pozycji parzystych od nieparzystych albo przy optymalizacjach związanych z przetwarzaniem dużych zbiorów danych. Co ciekawe, podobna konstrukcja pojawia się w algorytmach, gdzie trzeba obrobić strumień danych fragmentami, np. podczas przeglądania jednej połowy tablicy lub w algorytmach filtrujących sygnały. Z mojego doświadczenia wynika, że taki schemat jest nie tylko szybki, ale też czytelny dla innych programistów. Dobre praktyki zalecają zawsze wyraźnie pokazywać, które elementy są brane pod uwagę w pętli – tutaj jest to bardzo klarowne. Można byłoby to jeszcze rozwinąć, np. obsługując sytuacje, gdzie tablica ma nieparzystą liczbę elementów, ale generalnie, jeśli potrzebujesz sumy co drugiego elementu – taki algorytm jest idealny.

Pytanie 27

Proces zmierzający do osiągnięcia przez stronę internetową jak najwyższych pozycji w rankingach wyszukiwarek internetowych nosi nazwę

A. pozycjonowania.

B. optymalizacji wydajności.

C. walidacji HTML.

D. responsywności.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź to „pozycjonowanie”, bo właśnie tak w branży nazywa się proces działań mających na celu osiąganie jak najwyższych pozycji strony w wynikach wyszukiwarek (głównie Google). W praktyce pozycjonowanie obejmuje zarówno SEO on‑page, jak i SEO off‑page. On‑page to m.in. poprawna struktura HTML, nagłówki H1–H3, sensowne tytuły stron (tag title), opisy meta description, przyjazne adresy URL, szybkość ładowania, mobile‑friendly design. Off‑page to głównie link building, czyli zdobywanie wartościowych odnośników z innych serwisów, obecność w katalogach branżowych, artykuły sponsorowane, a także ogólna reputacja domeny. Z mojego doświadczenia pozycjonowanie to nie jednorazowa akcja, tylko stały proces optymalizacji, analizy słów kluczowych, śledzenia statystyk w Google Search Console i Google Analytics, dopasowywania treści do intencji użytkownika. Dobre praktyki mówią, żeby unikać technik black‑hat SEO (np. kupowanie tysięcy spamowych linków, ukryty tekst, keyword stuffing), bo algorytmy wyszukiwarek szybko to wychwytują i mogą nałożyć filtr lub karę. Moim zdaniem kluczowe w pozycjonowaniu jest połączenie technicznie poprawnej strony (wydajność, responsywność, poprawny HTML) z wartościową treścią i rozsądną strategią linków. To właśnie cały ten zestaw działań nazywamy pozycjonowaniem strony w wyszukiwarkach.

Pytanie 28

Kolor zapisany w modelu RGB(255, 0, 0) to

A. zielony

B. żółty

C. czerwony

D. niebieski

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź czerwona jest poprawna, ponieważ w modelu RGB kolor jest definiowany przez kombinację trzech podstawowych kolorów: czerwonego, zielonego i niebieskiego. Wartości w modelu RGB mieszczą się w zakresie od 0 do 255, gdzie 255 oznacza pełną intensywność danego koloru, a 0 brak intensywności. W przypadku RGB(255, 0, 0), maksymalna wartość oznacza, że kolor czerwony jest w pełni nasycony, podczas gdy wartości zielonej i niebieskiej są równe zeru, co skutkuje uzyskaniem czystego koloru czerwonego. W praktyce, model RGB jest powszechnie stosowany w technologii wyświetlania kolorów na ekranach komputerów, telewizorów oraz w grafice komputerowej. Zrozumienie modelu RGB jest kluczowe dla projektantów interfejsów użytkownika, grafików i specjalistów od marketingu wizualnego, którzy muszą umieć manipulować kolorami, aby osiągnąć zamierzony efekt wizualny lub brandingowy. Dobre praktyki w zakresie doboru kolorów obejmują uwzględnienie harmonii kolorystycznej oraz różnorodności percepcji kolorów przez różne osoby, co można osiągnąć poprzez testy A/B lub badania użytkowników.

Pytanie 29

Jakie z wyrażeń logicznych w języku C weryfikuje, czy zmienna o nazwie zm1 znajduje się w zakresie (6, 203)?

A. (zm1 > 6) || (zm1 != 203)

B. (zm1 > 6) && (zm1 <= 203)

C. (zm1 > 6) || (zm1 <= 203)

D. (zm1 > 6) && (zm1 != 203)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wyrażenie (zm1 > 6) && (zm1 <= 203) jest poprawne, ponieważ warunek ten precyzyjnie sprawdza, czy zmienna zm1 znajduje się w przedziale otwartym (6, 203]. Oznacza to, że zm1 musi być większe od 6 i jednocześnie mniejsze lub równe 203. Taki zapis jest zgodny z typowym podejściem używanym w programowaniu, gdzie ważna jest precyzyjna kontrola wartości zmiennych. W praktyce, takie wyrażenie może być zastosowane w sytuacjach, gdzie potrzebujemy przefiltrować dane, na przykład przy walidacji danych wejściowych w formularzach lub przy definiowaniu zakresu wartości w algorytmach operujących na liczbach. Używanie operatorów logicznych w ten sposób jest zgodne z najlepszymi praktykami programowania, gdzie ważne jest nie tylko uzyskanie oczekiwanego wyniku, ale również czytelność i zrozumiałość kodu. Przykładowo, jeżeli mamy do czynienia z systemem zarządzania użytkownikami, można sprawdzać wiek użytkownika, aby upewnić się, że spełnia określone wymagania wiekowe, jednocześnie unikając sytuacji, w których użytkownicy mogą być nieuprawnieni do korzystania z systemu.

Pytanie 30

W załączonym kodzie CSS, kolor został zapisany w formacie

color: #008000;

A. dziesiętnej

B. szesnastkowej

C. HSL

D. CMYK

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W CSS kolory często zapisywane są w postaci szesnastkowej ponieważ jest to krótki i precyzyjny sposób definiowania koloru. Kod szesnastkowy składa się zazwyczaj z sześciu znaków poprzedzonych znakiem hash (#) gdzie pierwsze dwa znaki odpowiadają czerwonej składowej następne dwa zielonej a ostatnie dwa niebieskiej. Na przykład #008000 oznacza kolor zielony gdzie czerwona składowa wynosi 0 zielona 128 a niebieska 0. Wartości te są zapisane w systemie szesnastkowym co oznacza że mogą przyjmować wartości od 00 do FF odpowiadające wartościom dziesiętnym od 0 do 255. Korzystanie z formatu szesnastkowego jest powszechnie uznawane za dobrą praktykę w web designie ponieważ jest szeroko wspierane przez przeglądarki internetowe i umożliwia łatwe definiowanie szerokiej gamy kolorów. Dzięki swojej zwięzłości i jednoznaczności jest preferowane w projektach gdzie każda linijka kodu ma znaczenie. Przy wyborze koloru warto korzystać z narzędzi które mogą pomóc w konwersji wartości RGB na szesnastkowe co ułatwia dokładne odwzorowanie wybranych kolorów

Pytanie 31

Co można powiedzieć o stylu hiperłącza na podstawie opisu CSS, zakładając, że żadne inne style nie zostały zdefiniowane?

a:link {
  color: green;
  text-decoration: none;
}

a:hover {
  color: red;
  text-decoration: underline;
}

A. Hiperłącze jest zawsze podkreślone.

B. Gdy hiperłącze jest nieodwiedzone, jego tekst jest koloru niebieskiego z podkreśleniem.

C. Tekst odwiedzonego hiperłącza jest koloru czerwonego.

D. Gdy kursor znajdzie się na obszarze hiperłącza, pojawia się podkreślenie i tekst przyjmuje kolor czerwony.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Twoja odpowiedź jest poprawna. W przypadku hiperłącza, w momencie, gdy kursor znajduje się na obszarze hiperłącza, pojawia się podkreślenie i tekst przyjmuje kolor czerwony. Jest to efekt zastosowania stylu CSS w stanie 'hover'. Styl ten umożliwia dynamiczną zmianę wyglądu elementu, kiedy kursor myszy znajduje się nad nim. Jest to praktyka powszechnie stosowana w celu zwiększenia użyteczności i interaktywności stron internetowych. Dobrą praktyką jest również zapewnienie kontrastu między kolorem tła a tekstem dla lepszej czytelności. W tym przypadku, kolor tekstu zmienia się na czerwony, co zapewnia wyraźny kontrast i zwraca uwagę użytkownika. Równocześnie dodanie podkreślenia jest dodatkowym wizualnym wskaźnikiem, że dany element jest hiperłączem. Zastosowanie takiego stylu pozwala na intuicyjne i efektywne poruszanie się po stronie internetowej.

Pytanie 32

W kontekście baz danych, co oznacza termin atrybut?

A. wpis w tabeli, który zawiera informacje dotyczące pojedynczego egzemplarza elementu

B. związek między dwoma lub większą liczbą danych

C. element składający się z charakterystyk opisanych przez kolumny

D. nazwa kolumny w tabeli, która określa konkretną cechę

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Atrybut w bazach danych to taka kolumna w tabeli, która opisuje konkretne cechy obiektu, który w niej przechowujemy. Każdy atrybut ma swoją rolę i przypisaną datę, dzięki czemu możemy dobrze zorganizować nasze dane. Weźmy na przykład tabelę 'Klienci' – tam mogą być atrybuty jak 'Imię', 'Nazwisko', 'Email' albo 'Numer telefonu'. Dzięki nim łatwiej zarządza się informacjami o klientach. Trzeba też pamiętać o normalizacji bazy danych, bo dobrze to zaplanować pozwala zmniejszyć powtórzenia danych i sprawia, że ich obsługa jest prostsza. Warto też dobrze dopasować typy danych do atrybutów, bo to może mieć duży wpływ na szybkość działania zapytań i jakość danych. Jeżeli chodzi o nazywanie atrybutów, świetnie, jak są spójne, bo to ułatwia czytanie kodu i późniejsze prace z bazą.

Pytanie 33

W poniższym kodzie CSS czcionka zmieni kolor na żółty

a[target="_blank"]
{
  color: yellow;
}

A. odnośników, które otwierają się w tej samej karcie

B. każdego linku

C. odnośników, które otwierają się w nowej karcie

D. tekstu akapitu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź wskazuje na zastosowanie selektora a[target="_blank"] w języku CSS. Ten selektor odnosi się do wszystkich odnośników HTML, które otwierają się w nowej karcie przeglądarki dzięki użyciu atrybutu target z wartością "_blank". Stylizacja tych odnośników na kolor żółty jest możliwa przez przypisanie właściwości color z odpowiednią wartością. Jest to praktyczne podejście, które pozwala na wizualne wyróżnienie linków otwierających się w osobnych zakładkach. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania stron internetowych, gdzie wskazane jest, aby użytkownicy mieli wyraźne sygnały o nietypowych działaniach linków. W kontekście dostępności webowej, takie stylizowanie wspiera użytkowników w szybszym orientowaniu się w sposobie działania poszczególnych elementów interfejsu. Separacja stylu i treści zgodnie z zasadami CSS umożliwia bardziej elastyczne zarządzanie wyglądem strony i ułatwia utrzymanie spójności wizualnej na całej witrynie. Przykład ten ilustruje, jak CSS może wpływać na interakcję użytkownika z elementami strony, co jest kluczowe w procesie tworzenia przyjaznych i intuicyjnych interfejsów użytkownika.

Pytanie 34

Jaką relację w projekcie bazy danych powinno się ustalić pomiędzy tabelami przedstawionymi na rysunku, przy założeniu, że każdy klient sklepu internetowego złoży co najmniej dwa zamówienia?

A. 1:1

B. 1:n, gdzie 1 znajduje się po stronie Zamówienia, a wiele po stronie Klienta

C. n:n

D. 1:n, gdzie 1 jest po stronie Klienta, a wiele po stronie Zamówienia

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Relacja 1:n, gdzie 1 jest po stronie Klienta, a wiele po stronie Zamówienia, oznacza, że każdy klient może mieć wiele zamówień, ale każde zamówienie jest powiązane dokładnie z jednym klientem. To podejście odpowiada rzeczywistości większości sklepów internetowych, gdzie klienci wielokrotnie dokonują zamówień. Projektując bazę danych zgodnie z tą relacją, stosujemy klucz obcy w tabeli Zamówienia, który odwołuje się do klucza głównego w tabeli Klient. Jest to zgodne z dobrymi praktykami w projektowaniu baz danych, które zalecają minimalizowanie redundancji i zapewnienie integralności danych. Praktyczne zastosowanie tego modelu umożliwia łatwe śledzenie historii zamówień klientów, co jest kluczowe dla analizy sprzedaży i zarządzania relacjami z klientami. Relacja 1:n jest jedną z najczęściej stosowanych w modelowaniu danych, co potwierdza jej uniwersalność i skuteczność w różnych systemach informatycznych, od sklepów internetowych po systemy zarządzania zasobami ludzkimi.

Pytanie 35

Jakie zapytanie SQL będzie odpowiednie do odnalezienia w podanej tabeli tylko imion oraz nazwisk pacjentów, którzy przyszli na świat przed rokiem 2002?

A. SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE data_ostatniej_wizyty < 2002

B. SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE rok_urodzenia < 2002

C. SELECT * FROM Pacjenci WHERE rok_urodzenia LIKE 2002

D. SELECT * FROM Pacjenci WHERE rok_urodzenia <= 2002

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W tym zapytaniu zastosowałeś składnię SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE rok_urodzenia < 2002, co jest super, bo pozwala wyciągnąć tylko te imiona i nazwiska pacjentów, którzy urodzili się przed rokiem 2002. Użycie konkretnych kolumn jak imie i nazwisko zamiast znaku * to niezła sprawa, bo ogranicza wyniki do tego, co naprawdę potrzebujesz. To z kolei może znacząco zwiększyć wydajność przesyłania danych. No i to WHERE rok_urodzenia < 2002 – świetny ruch! Fajnie, że potrafisz filtrować dane według konkretnego warunku. Bez tego miałbyś wszystkie osoby, nie tylko te sprzed 2002 roku. To jest właśnie selekcja warunkowa w SQL, a jej znajomość to podstawa przy analizie danych. Zgadzam się również, że uniknięcie znaków wieloznacznych jak LIKE w tej sytuacji to dobre podejście, bo używasz bezpośrednich porównań liczbowych, co generalnie działa lepiej i daje jaśniejsze wyniki.

Pytanie 36

Aby zastosować w CSS wcięcie pierwszej linii akapitu na 30 pikseli, należy użyć zapisu

A. p{text-spacing: 30px;}

B. p{line-height: 30px;}

C. p{line-indent: 30px;}

D. p{text-indent: 30px;}

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wcięcie pierwszej linii akapitu w języku CSS można uzyskać poprzez użycie właściwości 'text-indent', która pozwala na precyzyjne określenie odstępu od lewej krawędzi dla pierwszej linii tekstu w elemencie blokowym, takim jak akapit. Przykład zapisu 'p{text-indent: 30px;}' wskazuje, że pierwsza linia każdego akapitu (<p>) będzie miała wcięcie o wartości 30 pikseli. Właściwość ta jest szeroko stosowana w projektowaniu stron internetowych, aby poprawić czytelność tekstu i nadać stronie estetyczny wygląd. Warto zauważyć, że 'text-indent' działa tylko na pierwszą linię akapitu, co czyni ją idealnym narzędziem do formatowania tekstu w sposób, który podkreśla jego strukturę. W kontekście standardów CSS, jest to właściwość zdefiniowana w CSS1 i pozostaje w użyciu w kolejnych wersjach, co świadczy o jej stabilności i ciągłej przydatności w praktykach web developmentu. Przykładem zastosowania może być dodanie wcięcia do tekstu w artykule informacyjnym lub blogu, aby wizualnie oddzielić pierwszą linię od reszty tekstu, co może ułatwić nawigację i skupienie uwagi czytelnika.

Pytanie 37

Ile maksymalnie znaczników <td> może być zastosowanych w tabeli, która ma trzy kolumny oraz trzy wiersze, nie zawierając przy tym złączeń komórek i wiersza nagłówkowego?

A. 12

B. 3

C. 6

D. 9

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 9 jest prawidłowa, ponieważ w tabeli o trzech kolumnach i trzech wierszach, gdzie nie ma złączeń komórek ani wiersza nagłówkowego, maksymalna liczba znaczników <td> wynosi 9. Każda kolumna w każdym wierszu może być wypełniona osobnym znacznikiem <td>. Tabela składająca się z 3 wierszy i 3 kolumn daje w sumie 3 x 3 = 9 komórek, które są reprezentowane przez znaczniki <td>. Przykładową strukturę HTML takiej tabeli można przedstawić następująco: <table><tr><td>1</td><td>2</td><td>3</td></tr><tr><td>4</td><td>5</td><td>6</td></tr><tr><td>7</td><td>8</td><td>9</td></tr></table>. Warto również zauważyć, że zgodnie z zaleceniami W3C, użycie odpowiednich znaczników w tabelach jest kluczowe dla zapewnienia właściwej dostępności i semantyki dokumentu HTML, co jest zgodne z dobrymi praktykami tworzenia stron internetowych.

Pytanie 38

W systemie baz danych MySQL komenda CREATE USER pozwala na

A. stworzenie użytkownika oraz przypisanie mu uprawnień do bazy

B. stworzenie nowego użytkownika

C. zobaczenie danych o aktualnym użytkowniku

D. zmianę hasła dla już istniejącego użytkownika

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Polecenie CREATE USER w bazie danych MySQL jest kluczowym narzędziem do zarządzania użytkownikami w systemie zarządzania bazami danych. Jego podstawowym celem jest utworzenie nowego konta użytkownika, które pozwala na autoryzowany dostęp do różnych zasobów bazy danych. Użycie tego polecenia wiąże się z określeniem nazwy użytkownika oraz hasła, a także opcjonalnymi parametrami, takimi jak host, który określa, z jakiego adresu IP użytkownik może uzyskać dostęp do serwera. Przykładowe polecenie CREATE USER wygląda następująco: CREATE USER 'nazwa_użytkownika'@'host' IDENTIFIED BY 'hasło'; Po utworzeniu użytkownika można przypisać mu odpowiednie uprawnienia za pomocą polecenia GRANT, co pozwala na kontrolowanie, jakie operacje użytkownik może wykonywać na bazie danych. Dobrą praktyką jest regularne przeglądanie i aktualizacja uprawnień użytkowników, aby zapewnić bezpieczeństwo danych. Zgodnie z najlepszymi standardami bezpieczeństwa należy unikać nadawania zbyt szerokich uprawnień, co jest zgodne z zasadą najmniejszych uprawnień (principle of least privilege).

Pytanie 39

Źródłem danych dla raportu może być

A. makropolecenie

B. tabela

C. zapytanie INSERT INTO

D. inny raport

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Tabela jest podstawowym elementem struktury bazy danych, który służy jako źródło danych dla raportów. Tabele przechowują zorganizowane informacje w formie wierszy i kolumn, co umożliwia łatwy dostęp i analizę danych. Każda kolumna w tabeli reprezentuje atrybut, a każdy wiersz to pojedynczy rekord z danymi. Przykładowo, w tabeli zawierającej informacje o klientach, kolumny mogą obejmować imię, nazwisko, adres e-mail i numer telefonu. Dzięki standardom takim jak SQL (Structured Query Language), można łatwo wykonywać operacje na tych tabelach, takie jak selekcja, aktualizacja czy usuwanie danych. Tabele są fundamentalne w systemach zarządzania bazami danych (DBMS) i stanowią podstawowe źródło dla generowania raportów, które mogą być wykorzystywane w różnych kontekstach biznesowych. W raportach można agregować dane, obliczać różne wskaźniki oraz wizualizować wyniki, co czyni tabele nieocenionym elementem w analizie danych.

Pytanie 40

Jakim zapisem w języku PHP można określić komentarz, który rozciąga się na wiele linii?

A. /* */

B. //

C.

D. #

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W języku PHP komentarz wieloliniowy definiuje się za pomocą zapisu /* */. Taki komentarz może obejmować wiele linii tekstu, co czyni go niezwykle przydatnym do opisywania fragmentów kodu, które są zbyt obszerne, by umieścić je w pojedynczej linii. Używanie komentarzy wieloliniowych pozwala programistom na dodawanie szczegółowych wyjaśnień dotyczących funkcji, algorytmów czy też sposobu działania poszczególnych sekcji kodu. Dobrą praktyką jest stosowanie takich komentarzy, aby ułatwić innym programistom zrozumienie kodu lub przypomnienie sobie samego siebie, co dany fragment robi. Przykładowo: /* Funkcja oblicza sumę dwóch liczb Parametr 1: pierwsza liczba Parametr 2: druga liczba Zwraca: suma obu liczb */ Ponadto, stosowanie komentarzy jest zgodne z zasadami programowania zorientowanego na zrozumiałość, które są kluczowe w projektach zespołowych oraz w długofalowym utrzymaniu kodu. Poprawne stosowanie komentarzy pomaga w dokumentowaniu kodu oraz w jego przyszłym rozwoju.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej