Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 11 maja 2026 09:58
Data zakończenia: 11 maja 2026 10:17

Egzamin niezdany

Wynik: 19/40 punktów (47,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Który z obrazków ilustruje efekt działania podanego fragmentu kodu HTML?

A. Obrazek A

B. Obrazek D

C. Obrazek C

D. Obrazek B

Prawidłowa odpowiedź to C ponieważ atrybut rowspan="2" w komórce oznacza że komórka ta zajmuje miejsce w dwóch wierszach. W kodzie HTML mamy tabelę z dwoma wierszami. W pierwszym wierszu znajdują się dwie komórki pierwsza z tekstem 'pierwszy' ma ustawiony rowspan na 2 co sprawia że zajmuje miejsce w obu wierszach tabeli. Druga komórka w pierwszym wierszu zawiera tekst 'drugi'. W drugim wierszu znajduje się jedna komórka z tekstem 'trzeci'. Taki układ powoduje że komórka z 'pierwszy' rozciąga się na wysokość dwóch wierszy a pozostałe komórki 'drugi' i 'trzeci' są obok siebie w pierwszym i drugim wierszu obok tej rozciągniętej komórki. Zastosowanie atrybutu rowspan to popularna technika w tworzeniu złożonych układów tabeli i pozwala na efektywne wykorzystanie przestrzeni układu. Jest to dobra praktyka stosowana w celu zachowania czytelności danych w tabelach na stronach internetowych a także pomagająca w poprawnym renderowaniu danych w czytnikach ekranu co wspiera dostępność strony WWW.

Pytanie 2

W trakcie edycji grafiki rastrowej w oprogramowaniu obsługującym kanały, dodanie kanału alfa wskazuje na

A. wyostrzenie krawędzi obrazu

B. dodanie warstwy z przezroczystością

C. ustalenie prawidłowego balansu bieli

D. zwiększenie głębi ostrości obrazu

Dodanie kanału alfa w obróbce grafiki rastrowej oznacza wprowadzenie warstwy odpowiedzialnej za przezroczystość obrazu. Kanał alfa rozszerza możliwości tradycyjnych obrazów, które składają się tylko z trzech podstawowych kanałów kolorystycznych: czerwonego, zielonego i niebieskiego (RGB). Dzięki kanałowi alfa, każdy piksel w obrazie może mieć przypisaną wartość przezroczystości, co pozwala na tworzenie efektów takich jak cienie, rozmycia, a także na precyzyjne maskowanie elementów w projekcie. Przykładem zastosowania kanału alfa może być tworzenie grafik do użycia w reklamach czy wideo, gdzie elementy muszą być płynnie nałożone na różnorodne tła. W profesjonalnym oprogramowaniu graficznym, takim jak Adobe Photoshop czy GIMP, dodanie kanału alfa jest standardową praktyką w procesie tworzenia i edycji obrazów. Ponadto, tworząc animacje czy interaktywne projekty multimedialne, kanał alfa pozwala na bardziej elastyczne zarządzanie przezroczystością poszczególnych warstw, co jest kluczowe dla finalnego efektu wizualnego.

Pytanie 3

Proces normalizacji tabel ma na celu

A. wizualizację bazy

B. dodanie danych do bazy

C. wyłącznie stworzenie tabel oraz powiązań w bazie

D. weryfikację i poprawę efektywności bazy danych

Normalizacja tabel jest procesem, który ma na celu organizację struktury bazy danych w taki sposób, aby zminimalizować redundancję danych oraz zapewnić integralność danych. Proces ten polega na podziale dużych tabel na mniejsze i łączeniu ich za pomocą relacji, co pozwala na efektywniejsze zarządzanie danymi. Przykładem normalizacji może być podział tabeli zawierającej informacje o klientach i ich zamówieniach na dwie oddzielne tabele: jedna do przechowywania danych klientów, a druga do danych zamówień, z relacją między nimi. W praktyce normalizacja, zgodna z metodologią Codd'a, obejmuje kilka poziomych form normalnych, takich jak 1NF, 2NF, i 3NF, z których każda wprowadza dodatkowe ograniczenia i zasady. Przy odpowiedniej normalizacji można uniknąć problemów z aktualizacją danych, takich jak anomalie aktualizacji czy usuwania, co jest kluczowe w utrzymywaniu wysokiej jakości danych w systemach bazodanowych.

Pytanie 4

W sklepie z farbami obowiązuje określony sposób obliczania kosztu farby: dla koloru niebieskiego i zielonego przy pojemności 2 litry cena farby wynosi cena bazowa + 20%. Wyrażenie logiczne w języku JavaScript, które weryfikuje tę zasadę, ma formę

A. (kolor == 'niebieski' || kolor == 'zielony') && pojemnosc == 2

B. kolor = 'niebieski' || kolor = 'zielony' && pojemnosc = 2

C. (kolor = 'niebieski' || kolor = 'zielony') || pojemnosc = 2

D. kolor == 'niebieski' && kolor == 'zielony' && pojemnosc == 2

Analizując niepoprawne odpowiedzi, można zauważyć kilka powszechnych błędów, które prowadzą do mylnych wniosków. Przede wszystkim, użycie operatora '=' zamiast '==' jest fundamentalnym błędem w kontekście języka JavaScript. Operator '=' służy do przypisania wartości, podczas gdy '==' jest operatorem porównania, który sprawdza, czy dwie wartości są sobie równe. Zastosowanie '=' w warunkach logicznych prowadzi do nieprawidłowego działania warunków, ponieważ zamiast porównania wykonujemy przypisanie, co zazwyczaj skutkuje zawsze prawdziwym wynikiem. Ponadto, użycie operatora '&&' w przypadku kolorów w odpowiedzi, która stwierdza, że kolor jest jednocześnie 'niebieski' i 'zielony', jest logicznie niemożliwe, ponieważ jedna zmienna nie może przyjmować dwóch różnych wartości jednocześnie. Tego typu niepoprawne podejścia mogą prowadzić do niezamierzonych wyników w kodzie, co jest sprzeczne z podstawowymi zasadami programowania, takimi jak zasada jedności odpowiedzialności. Kluczowe jest również zrozumienie, że warunki powinny być jasno sformułowane, aby kod był zarówno funkcjonalny, jak i łatwy do zrozumienia dla innych programistów. Dobre praktyki programistyczne wskazują na konieczność stosowania dobrze zdefiniowanych i jednoznacznych warunków, co znacznie ułatwia dalszy rozwój i konserwację kodu.

Pytanie 5

Zamieszczony kod w języku PHP

A. jest niepoprawny, nieznany operator =>

B. jest błędny, indeksami tablicy mogą być wyłącznie liczby całkowite

C. definiuje tablicę z trzema wartościami

D. określa tablicę z sześcioma wartościami

W przedstawionym kodzie PHP definiowana jest tablica asocjacyjna. Jest to typ tablicy, która pozwala na użycie łańcuchów znaków jako kluczy, nie ograniczając się jedynie do liczb całkowitych. Twierdzenie, że operator '=>' jest nieznany, jest błędne. Operator ten jest kluczowym elementem składni PHP, używanym do przypisywania wartości do kluczy w tablicach asocjacyjnych. Ponadto twierdzenie, że indeksy tablicy mogą być tylko liczbami całkowitymi, nie jest prawdziwe dla tablic asocjacyjnych, które są powszechnie używane w PHP do tworzenia bardziej czytelnych i zorganizowanych struktur danych. Tego typu tablice są przydatne wszędzie tam, gdzie dane mają bardziej strukturalny charakter, jak w przypadku danych użytkowników. Pogląd, że tablica definiuje sześć wartości, jest błędny, ponieważ każda para klucz-wartość stanowi pojedynczą jednostkę w tablicy, a nie oddzielne elementy. Częstym błędem jest myślenie o każdej wartości w tablicy jako osobnym elemencie, pomijając fakt, że klucz i wartość tworzą integralną parę. W praktycznym zastosowaniu znajomość i właściwe wykorzystanie tablic asocjacyjnych w PHP znacząco poprawia efektywność pisania i zarządzania kodem oraz jego zrozumienie przez innych programistów.

Pytanie 6

Wskaż przycisk sformatowany przedstawionym stylem CSS.

#przycisk {
    background-color: white;
    padding: 10px;
    border-width: 2px;
    border-bottom-style: dashed;
}

Przycisk 1

Przycisk 2

Przycisk 3

Przycisk 4

A. Przycisk 1

B. Przycisk 3

C. Przycisk 4

D. Przycisk 2

Przycisk 2 jest jedynym, który spełnia wszystkie warunki określone w podanym stylu CSS. Białe tło, odstęp wewnętrzny 10 pikseli, szerokość obramowania 2 piksele oraz przerywana dolna krawędź obramowania są elementami, które zostały ustawione w stylach CSS dla przycisku 2. Ta wiedza jest niezwykle przydatna przy projektowaniu i tworzeniu stron internetowych, gdzie kształtowanie elementów interaktywnych, takich jak przyciski, jest często kluczowym elementem doświadczenia użytkownika. Pamiętaj, że CSS pozwala na dużą swobodę w dostosowywaniu wyglądu poszczególnych elementów strony, a zrozumienie, jak działa selekcja elementów i stylizacja, to fundamenty tworzenia atrakcyjnych i funkcjonalnych projektów webowych. Zrozumienie, jakie style zostały zastosowane do danego elementu, pozwala na szybkie i efektywne dostosowywanie strony do potrzeb klienta.

Pytanie 7

Które znaczniki HTML umożliwiają wyświetlenie tekstu w jednym wierszu na stronie, zakładając brak zdefiniowanego formatu CSS?

Dobre strony m o j e j  s t r o n y

A. <h3>Dobre strony </h3><h3 style="letter-spacing:3px">mojej strony</h3>

B. <span>Dobre strony </span><span style="letter-spacing:3px">mojej strony</span>

C. <div>Dobre strony </div><div style="letter-spacing:3px">mojej strony</div>

D. <p>Dobre strony </p><p style="letter-spacing:3px">mojej strony</p>

Elementy <h3> <p> i <div> są znacznikami HTML które domyślnie zachowują się jako elementy block-level co oznacza że każdy z nich zaczyna się w nowej linii i wprowadza przerwę przed i po sobie. Element <h3> jest używany do oznaczania nagłówków trzeciego poziomu co nadaje mu dodatkowego semantycznego znaczenia w strukturze dokumentu ale nie jest odpowiedni do użycia tam gdzie wymagane jest wyświetlenie tekstu w jednym wierszu. Podobnie <p> jest przeznaczony do oznaczania akapitów tekstu i dlatego również wprowadza przerwy przed i po swoim zawartości. Znacznik <div> jest uniwersalnym kontenerem w HTML używanym do grupowania elementów w celu stylizacji lub manipulacji za pomocą CSS i JavaScript ale także działa jako element block-level. Typowym błędem przy nauce HTML jest niezdawanie sobie sprawy z różnicy między elementami inline i block-level co prowadzi do problemów z układem strony gdy elementy block-level są stosowane tam gdzie potrzebny jest płynny układ w jednym wierszu. Zrozumienie i umiejętność właściwego zastosowania tych znaczników jest kluczowe dla każdej osoby zajmującej się profesjonalnie tworzeniem stron internetowych pozwalając na tworzenie bardziej intuicyjnych i estetycznych interfejsów użytkownika. Właściwe stosowanie elementów inline i block-level jest również istotne w kontekście responsywności i dostępności stron internetowych co ma kluczowe znaczenie we współczesnym środowisku webowym. Umiejętność rozróżniania i stosowania odpowiednich elementów w kodzie HTML jest kluczowym aspektem w tworzeniu wydajnych i semantycznie poprawnych stron internetowych które są zarówno estetyczne jak i funkcjonalne dla szerokiego grona użytkowników i urządzeń.

Pytanie 8

W języku PHP do zmiennej a przypisano tekst, w którym słowo Kowalski pojawia się wielokrotnie. Aby jednym poleceniem zamienić wszystkie wystąpienia słowa Kowalski na słowo Nowak, trzeba użyć polecenia

A. $a = str_replace('Kowalski','Nowak',$a);

B. $a = str_rep('Kowalski','Nowak',$a);

C. $a = str_replace('Nowak','Kowalski');

D. $a = str_replace('Nowak', 'Kowalski',$a);

Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ funkcja str_replace w PHP jest przeznaczona do zastępowania wszystkich wystąpień określonego ciągu znaków innym ciągiem w danym tekście. W tym przypadku, używając str_replace('Kowalski','Nowak',$a), zmieniamy każde wystąpienie słowa 'Kowalski' na 'Nowak' w zmiennej a. Działa to dla wszystkich instancji, co czyni to podejście bardzo efektywnym w przypadkach, gdy musimy dokonać masowych zmian w tekstach. Jest to dobra praktyka, aby używać str_replace do takich operacji, ponieważ jest to funkcja wbudowana, zoptymalizowana pod kątem wydajności i czytelności kodu. Warto również pamiętać, że pierwszym parametrem jest ciąg, który chcemy zastąpić, drugim jest ciąg, na który go zamieniamy, a trzecim jest tekst, w którym dokonujemy zmiany. Zastosowanie tej funkcji jest powszechne w wielu zastosowaniach, na przykład w systemach CMS, gdzie często zachodzi potrzeba masowej edycji treści.

Pytanie 9

W przedstawionym kodzie PHP przeprowadzono operację na bazie danych. Jaką funkcję należy wywołać, aby uzyskać liczbę wierszy, które zostały zmienione w tabeli?

$zapytanie="UPDATE kadra SET stanowisko='Programista' WHERE id < 10"; mysqli_query($db, $zapytanie);

A. mysqli_field_count()

B. mysqli_affected_rows()

C. mysqli_num_rows()

D. mysqli_use_result()

Wybór innych funkcji zamiast mysqli_affected_rows() prowadzi do nieporozumień dotyczących ich przeznaczenia i zastosowania. Przykładowo, funkcja mysqli_num_rows() jest używana w kontekście kwerend SELECT, gdzie zwraca liczbę wierszy w zestawie wyników. Nie może być zastosowana po operacjach modyfikujących bazę danych, takich jak UPDATE, ponieważ nie dostarcza informacji o efektach tych operacji. Z kolei mysqli_use_result() jest przeznaczona do przetwarzania zestawów wyników z zapytań, co znowu nie odnosi się do sytuacji, w której chcemy znać liczbę zmienionych wierszy. Funkcja mysqli_field_count() zwraca liczbę kolumn w ostatnim zapytaniu, które zwróciło rezultat, co również nie ma zastosowania w kontekście zapytań modyfikujących. Typowym błędem myślowym jest mieszanie funkcji związanych z różnymi rodzajami zapytań. Ważne jest, aby rozumieć, jak różne funkcje w PHP dotyczące MySQL są ze sobą powiązane i jakie mają specyficzne zastosowania. Nieprawidłowe użycie tych funkcji może prowadzić do błędnych wniosków o stanie bazy danych i utrudniać debugowanie aplikacji. W związku z tym kluczowym elementem efektywnego zarządzania bazami danych jest znajomość odpowiednich funkcji oraz ich funkcji i ograniczeń.

Pytanie 10

W PHP do zapisywania informacji w pliku służy funkcja

A. fputs()

B. fgets()

C. freadfile()

D. fopen()

Analizując inne funkcje wymienione w pytaniu, można zauważyć, że każda z nich pełni inną rolę w kontekście operacji na plikach. fgets() służy do odczytywania linii tekstu z otwartego pliku, co sprawia, że jest całkowicie nieodpowiednia do zapisu danych. Użytkownicy mogą myśleć, że skoro fgets() dotyczy plików, to może również być używana do ich modyfikacji, co jest błędnym założeniem, gdyż funkcja ta nie ma możliwości zapisu. Z kolei fopen() jest używana do otwierania plików, a nie do zapisywania. Chociaż jest to pierwsza czynność przed zapisaniem danych, sama fopen() nie wykonuje operacji zapisu. Użytkownicy mogą mylić otwieranie pliku z jego zapisaniem, co prowadzi do nieporozumienia w zakresie operacji na plikach. freadfile() natomiast jest przeznaczona do odczytu zawartości pliku i jej wyświetlenia, co również czyni tę funkcję nieodpowiednią do zapisu. Wszelkie nieporozumienia związane z tymi funkcjami mogą wynikać z braku zrozumienia ich podstawowych zastosowań i funkcji w PHP. Aby uniknąć takich pomyłek, ważne jest, aby podczas nauki programowania w PHP szczegółowo zaznajomić się z dokumentacją oraz przykładami zastosowania każdej funkcji, co pomoże w lepszym zrozumieniu, jak prawidłowo manipulować plikami.

Pytanie 11

Przedstawiony błąd, który pojawił się podczas interpretacji kodu PHP, może być spowodowany

Notice: Trying to access array offset on value of type null in C:\xampp\htdocs\1\biuro.php on line 38

A. brakiem bazy danych o nazwie podanej w funkcji mysqli_connect

B. próbą odwołania do nieistniejącego elementu tablicy

C. niepowodzeniem w wykonaniu kwerendy na bazie danych

D. odwołaniem do niezadeklarowanej zmiennej

Brak bazy danych o nazwie wskazanej w funkcji mysqli_connect mógłby skutkować zupełnie innym rodzajem błędu związanym z połączeniem, a nie z dostępem do elementu tablicy. Taki problem zwykle objawia się jako błąd połączenia, wskazujący na niemożność odnalezienia bazy danych o podanej nazwie. Odwołanie się do niezadeklarowanej zmiennej w PHP skutkuje zazwyczaj błędem typu notice, który informuje, że zmienna nie była zainicjalizowana przed użyciem. Tego rodzaju błąd nie odnosi się bezpośrednio do tablic, lecz do zmiennych ogólnie. Dobra praktyka programistyczna nakazuje inicjalizację wszystkich zmiennych przed ich użyciem, co pomaga unikać takich komunikatów. Niepowodzenie wydania kwerendy na bazie danych mogłoby skutkować błędami dotyczącymi SQL, zwykle identyfikowanymi przez specyficzne komunikaty o błędach SQL zwracane przez serwer baz danych. Tego rodzaju problem jest ściśle związany z niewłaściwą konstrukcją zapytań SQL i logiką aplikacji, a nie z dostępem do elementów tablicy w PHP. Aby prawidłowo rozwiązywać takie problemy, ważne jest zrozumienie, w jaki sposób funkcje PHP współpracują z danymi i jak mogą być one obsługiwane, aby uniknąć błędów typu null w tablicach, co jest istotnym aspektem efektywnego programowania w PHP.

Pytanie 12

Zadanie przedstawione w ramce polecenia SQL ma na celu

A. zwiększyć wartość kolumny id_klasy o jeden dla wszystkich wpisów tabeli Uczen

B. ustawić wartość kolumny id_klasy na 1 dla wszystkich wpisów w tabeli Uczen

C. powiększyć wartość pola Uczen o jeden

D. ustawić wartość pola Uczen na 1

Analizując podane odpowiedzi możemy dostrzec kilka błędnych koncepcji które warto omówić Zrozumienie działania polecenia SQL jest kluczowe dla jego poprawnego zastosowania Pierwsza odpowiedź sugeruje że polecenie ustawia wartość na 1 dla pola Uczen co jest błędne ponieważ nie ma w nim żadnej instrukcji wskazującej na ustawienie wartości na określoną liczbę zatem nie odnosi się do pola Uczen lecz do kolumny id_klasy Druga odpowiedź zakłada że wartość pola Uczen zostanie zwiększona o jeden co również jest błędne ponieważ w poleceniu SQL nie występuje żadne odniesienie do pola Uczen lecz jedynie do id_klasy Poprawne zrozumienie struktury tabeli oraz dokładne czytanie polecenia jest tu kluczowe Trzecia odpowiedź sugeruje że wszystkie wartości id_klasy zostaną ustawione na 1 co jest mylne ponieważ polecenie wyraźnie wskazuje na operację zwiększania wartości a nie ich ustawiania na stałą liczbę Typowe błędy myślowe wynikają tu z braku dokładnej analizy składni SQL oraz niepełnego zrozumienia celu operacji UPDATE który często stosuje się do manipulacji danymi w sposób zautomatyzowany i kontrolowany Uważna analiza i testowanie poleceń SQL w środowisku testowym przed wdrożeniem w środowisku produkcyjnym jest kluczowym elementem dobrych praktyk branżowych Pozwoli to uniknąć potencjalnych błędów oraz zapewnić poprawne działanie aplikacji zarządzających danymi

Pytanie 13

W języku PHP uzyskano wyniki kwerend z bazy danych przy użyciu polecenia mysql_query. Aby wydobyć z otrzymanej kwerendy pojedynczy wiersz danych, konieczne jest użycie polecenia

A. mysql_fetch_lengths

B. mysql_field_len

C. mysql_list_fields

D. mysql_fetch_row

Odpowiedź mysql_fetch_row jest poprawna, ponieważ to funkcja, która pozwala na pobranie pojedynczego wiersza danych z zasobu zwróconego przez mysql_query. Zwraca ona tablicę, która zawiera wartości poszczególnych pól w wierszu, co umożliwia ich dalsze przetwarzanie. Dzięki tej funkcji programista może łatwo iterować przez wyniki kwerendy, co jest kluczowe w przypadku przetwarzania danych z baz danych. Na przykład, po wykonaniu kwerendy SELECT, można użyć pętli while, aby pobierać kolejne wiersze danych i je wyświetlać. Dobrą praktyką jest również sprawdzenie, czy zasób kwerendy jest poprawny przed użyciem tej funkcji, co pozwoli uniknąć błędów w czasie wykonywania skryptu. Warto dodać, że w nowszych wersjach PHP zaleca się korzystanie z rozszerzenia mysqli lub PDO, które oferują bardziej zaawansowane możliwości i większe bezpieczeństwo przy pracy z bazami danych.

Pytanie 14

Aby strona WWW była responsywna, należy między innymi definiować

A. rozmiary obrazów w procentach.

B. jedynie czcionki bezszeryfowe.

C. układ strony wyłącznie za pomocą tabel.

D. rozmiary obrazów wyłącznie w pikselach.

Poprawna odpowiedź wskazuje na jedną z kluczowych zasad projektowania responsywnych stron WWW: elementy, w tym obrazy, powinny skalować się razem z szerokością dostępnej przestrzeni. Definiowanie rozmiarów obrazów w procentach (np. width: 100% w CSS) powoduje, że grafika dopasowuje się do szerokości kontenera, a nie trzyma sztywnego rozmiaru w pikselach. Dzięki temu na dużym monitorze obraz może być szeroki, a na ekranie telefonu automatycznie się zmniejszy, nie rozwalając układu i nie powodując konieczności przewijania w poziomie. W praktyce często łączy się zapis procentowy z dodatkowymi ograniczeniami, np. img {max-width: 100%; height: auto;}. Taki zapis to standardowa, podręcznikowa technika w responsive web design. Z mojego doświadczenia to jedna z pierwszych rzeczy, jaką sprawdza się, gdy strona „rozjeżdża się” na telefonach. Procentowe wartości dobrze współpracują z elastycznymi siatkami (flexbox, grid), media queries oraz z tzw. fluid layout, czyli płynnymi układami. Warto też wiedzieć, że sam procentowy rozmiar obrazów to nie wszystko. W nowoczesnych projektach stosuje się dodatkowo atrybuty srcset i sizes, aby serwer serwował różne wersje obrazów w zależności od gęstości pikseli i szerokości ekranu. Jednak fundament pozostaje ten sam: unikanie sztywnych, pikselowych szerokości i korzystanie z jednostek względnych, takich jak procenty, vw (viewport width) czy em/rem. Jest to zgodne z dobrymi praktykami branżowymi i zaleceniami twórców frameworków typu Bootstrap czy Tailwind, gdzie wszystkie komponenty są tworzone właśnie z myślą o elastycznym skalowaniu na różnych urządzeniach.

Pytanie 15

Aby obraz umieszczony na stronie internetowej mógł automatycznie dostosowywać się do rozmiaru ekranu, na którym jest prezentowana strona, trzeba

A. nie zmieniać obu jego wymiarów za pomocą stylów CSS

B. jego szerokość ustawić w wartościach procentowych

C. oba jego wymiary ustawić w pikselach

D. jeden z jego wymiarów określić w pikselach

Ustawienie szerokości obrazu w wartościach procentowych jest kluczowe dla zapewnienia responsywności strony internetowej. Gdy szerokość obrazu wyrażona jest w procentach, automatycznie dostosowuje się ona do szerokości kontenera, w którym się znajduje. To oznacza, że obraz będzie skalował się do rozmiaru ekranu użytkownika, co jest szczególnie ważne w kontekście urządzeń mobilnych oraz różnych rozdzielczości ekranów. Przykładem może być użycie stylu CSS: `img { width: 100%; height: auto; }`, co pozwala na zachowanie proporcji obrazu, jednocześnie dostosowując jego szerokość do kontenera. Tego rodzaju praktyki są zgodne z zasadami responsywnego projektowania (Responsive Web Design) i są zalecane przez standardy W3C. Dzięki takim rozwiązaniom użytkownik zyskuje lepsze doświadczenie, a strona wygląda estetycznie na różnych urządzeniach. Dobrą praktyką jest również testowanie strony na różnych ekranach, aby upewnić się, że wszystkie obrazy i inne elementy dostosowują się do zmieniających się warunków wyświetlania.

Pytanie 16

Znacznik

<pre> </pre>

służy do prezentacji:

A. znaku przekreślenia

B. treści polską czcionką

C. treści czcionką o stałej szerokości

D. znaku wielokropka

Znacznik <pre> służy do wyświetlania treści w formacie, który zachowuje oryginalne formatowanie i białe znaki. Treści umieszczone wewnątrz tego znacznika są wyświetlane czcionką o stałej szerokości (monospace), co sprawia, że każda litera i znak zajmują tę samą ilość miejsca. Jest to szczególnie przydatne przy prezentacji kodu komputerowego, danych tabelarycznych lub wszelkich innych informacji, gdzie istotne jest zachowanie struktury. Na przykład, w języku HTML, umieszczając kod CSS lub JavaScript w znaczniku <pre>, programista zapewnia, że formatowanie kodu (np. wcięcia) jest widoczne, co ułatwia czytanie i zrozumienie. Zastosowanie znacznika <pre> jest zgodne z zasadami dobrych praktyk w web designie, gdzie czytelność kodu i danych jest kluczowa dla efektywnej komunikacji z użytkownikami oraz dla poprawnego działania aplikacji webowych.

Pytanie 17

Jaki jest efekt działania programu w JavaScript?

var osoba = prompt("Podaj imię", "Adam");

A. otwarcie okna z polem do edycji, w którym znajduje się domyślny tekst "Adam"

B. pojawi się okno z pustym polem do edycji

C. przypisanie do zmiennej osoba wartości "Adam"

D. uzyskanie z formularza wyświetlonego na stronie HTML imienia "Adam"

Kod var osoba = prompt('Podaj imię' 'Adam') używa funkcji prompt która jest specyficznym mechanizmem w JavaScript. Funkcja ta nie przypisuje bezpośrednio wartości Adam do zmiennej osoba w sposób jawny ale prezentuje użytkownikowi okno dialogowe z domyślną wartością. To okno dialogowe zawiera pole tekstowe które umożliwia edycję przez użytkownika. Użytkownik może pozostawić sugerowaną wartość Adam lub ją zmienić wprowadzając dane. W przypadku gdy użytkownik kliknie anuluj zmienna osoba zostanie ustawiona na null. Z tego powodu odpowiedź sugerująca bezpośrednie przypisanie wartości do zmiennej nie jest poprawna. Koncepcja pobrania imienia z formularza HTML również jest błędna ponieważ nie jest to forma interakcji z formularzem a z oknem dialogowym. Formularze HTML mają swoją własną strukturę i sposób manipulacji danymi który różni się od metody używanej w przypadku prompt. Kolejnym błędnym założeniem jest twierdzenie że okno dialogowe jest puste. Prompt oferuje możliwość podania domyślnej wartości co zostało zrealizowane w przykładzie poprzez umieszczenie Adama jako drugiego argumentu funkcji. Zrozumienie różnic w działaniu funkcji JavaScript oraz ich ograniczeń jest kluczowe w projektowaniu efektywnych interfejsów użytkownika na stronach internetowych. Programiści powinni być świadomi standardów i dobrych praktyk związanych z używaniem różnych metod interakcji w aplikacjach webowych by zapewnić optymalne doświadczenia użytkownika i kompatybilność z nowoczesnymi przeglądarkami internetowymi. Funkcje takie jak prompt są wygodne lecz ich użycie wymaga zrozumienia kontekstu i potencjalnych ograniczeń bezpieczeństwa oraz kompatybilności z przeglądarkami które mogą wpływać na sposób ich obsługi w bardziej złożonych aplikacjach webowych. Dlatego nowoczesne rozwiązania często korzystają z bardziej złożonych mechanizmów jak formularze HTML z dynamicznymi stylami i skryptami które pozwalają na większą kontrolę i elastyczność w interakcji z użytkownikiem.

Pytanie 18

Która z poniższych funkcji zdefiniowanych w języku PHP oblicza sumę połowy wartości a i połowy wartości b?

A. function licz($a, $b) {return $a/2 + $b/2;}

B. function licz($a, $b) {return 2/$a + 2/$b;}

C. function licz($a, $b) {return $a/2 + $b;}

D. function licz($a, $b) {return ($a/2 + $b)/2;}

Podczas analizy niepoprawnych odpowiedzi warto zauważyć, że niektóre z nich zawierają błędy w logice obliczeń. W pierwszej nieprawidłowej opcji funkcja zwraca sumę połowy a oraz pełnej wartości b. Takie podejście nie spełnia założenia pytania, które zakłada zwrócenie sumy połowy obu wartości. Koncepcja ta sugeruje nieporozumienie dotyczące operacji arytmetycznych i ich właściwego zastosowania. W drugiej przedstawionej odpowiedzi, operator '/' został użyty w niewłaściwy sposób, co prowadzi do całkowicie błędnego wyniku. Zamiast obliczać sumę połowy a i połowy b, funkcja ta nie tylko zmienia logikę obliczeń, ale również wprowadza potencjalne błędy zaokrągleń, które mogą wpływać na wynik końcowy. Ostatnia niepoprawna opcja wykazuje błędne zrozumienie pojęcia średniej, ponieważ dzieli sumę połowy a i b przez 2, co nie jest zgodne z wymaganym pytaniem. Wspólnym błędem we wszystkich tych przypadkach jest ignorowanie podstawowych zasad dotyczących operacji arytmetycznych i ich zastosowania w kontekście funkcji. To podkreśla znaczenie dokładnego zrozumienia problemu przed przystąpieniem do jego rozwiązania.

Pytanie 19

Jaką wartość w systemie RGB uzyskamy dla koloru zapisanego w kodzie heksadecymalnym: #1510FE?

A. rgb(15,10,FE)

B. rgb(21,16,254)

C. rgb(21,16,FE)

D. rgb(21,16,255)

Odpowiedź rgb(21,16,254) jest poprawna, ponieważ kolor zapisany w systemie heksadecymalnym #1510FE można rozłożyć na składowe RGB. W kodzie heksadecymalnym każdy z trzech kolorów (czerwony, zielony, niebieski) jest reprezentowany przez dwie cyfry. W przypadku #1510FE, pierwsze dwie cyfry (15) odnoszą się do wartości czerwonej, drugie dwie (10) do wartości zielonej, a ostatnie dwie (FE) do wartości niebieskiej. Te wartości musimy przeliczyć na system dziesiętny: czerwony to 21 (15 w systemie szesnastkowym to 21 w dziesiętnym), zielony to 16 (10 w szesnastkowym to 16 w dziesiętnym), a niebieski to 254 (FE w szesnastkowym to 254 w dziesiętnym). Tak więc końcowy wynik to rgb(21,16,254). W praktyce, znajomość konwersji kolorów jest kluczowa w projektowaniu graficznym, stron internetowych oraz aplikacji, gdzie precyzyjne odwzorowanie kolorów jest niezbędne dla uzyskania poprawnej estetyki i spójności wizualnej. Warto zaznaczyć, że standardy takie jak sRGB są powszechnie stosowane do definiowania kolorów w cyfrowych mediach, co zapewnia zgodność i przewidywalność w różnych urządzeniach wyświetlających te kolory.

Pytanie 20

W SQL, aby w tabeli Towar dodać kolumnę rozmiar typu znakowego z maksymalną długością 20 znaków, jakie polecenie należy wykonać?

A. ALTER TABLE Towar ALTER COLUMN rozmiar varchar(20)

B. ALTER TABLE Towar CREATE COLUMN rozmiar varchar(20)

C. ALTER TABLE Towar ADD rozmiar varchar(20)

D. ALTER TABLE Towar DROP COLUMN rozmiar varchar(20)

Odpowiedź 'ALTER TABLE Towar ADD rozmiar varchar(20);' jest poprawna, ponieważ polecenie ALTER TABLE jest używane do modyfikacji struktury istniejącej tabeli. W tym przypadku chcemy dodać nową kolumnę o nazwie 'rozmiar', a typ 'varchar(20)' oznacza, że kolumna ta będzie przechowywać dane tekstowe o maksymalnej długości 20 znaków. Jest to standardowa praktyka w języku SQL, która pozwala na elastyczne zarządzanie danymi w bazach danych. Przykładem zastosowania może być sytuacja, w której w tabeli 'Towar' chcemy przechowywać informacje o rozmiarze odzieży, co pomaga w lepszym zarządzaniu stanem magazynowym. Prawidłowe zweryfikowanie typów kolumn i ich ograniczeń jest kluczowe dla zapewnienia integralności danych. Warto także pamiętać o tym, że operacje na strukturze bazy danych powinny być przeprowadzane z zachowaniem odpowiednich zasad, takich jak wykonywanie kopii zapasowych przed wprowadzeniem zmian oraz testowanie zmian w środowisku deweloperskim przed wdrożeniem ich w środowisku produkcyjnym.

Pytanie 21

Która z podanych funkcji w języku PHP zwraca sumę połowy wartości a oraz połowy wartości b?

A. function licz($a,$b){return $a/2+$b/2; }

B. function licz($a,$b){return ($a/2+$b)/2; }

C. function licz($a,$b){return 2/$a+2/$b; }

D. function licz($a,$b){return $a/2+$b; }

Poprawna odpowiedź to funkcja, która zwraca sumę połowy wartości a oraz połowy wartości b. W przypadku wybranej odpowiedzi, funkcja 'licz($a, $b)' oblicza zarówno $a/2, jak i $b/2, a następnie sumuje te dwie wartości, co jest zgodne z wymaganym działaniem. Przykładowo, dla $a=4 i $b=6, obliczenia wyglądają następująco: (4/2) + (6/2) = 2 + 3 = 5. Tego rodzaju operacje są powszechnie stosowane w programowaniu, zwłaszcza w kontekście obliczeń matematycznych. Zrozumienie, jak dzielić wartości i następnie je sumować, jest kluczowe w wielu aplikacjach, które wymagają przetwarzania danych liczbowych, jak na przykład w analizach statystycznych czy w algorytmach optymalizacyjnych. Warto dążyć do pisania funkcji, które są nie tylko poprawne, ale również przejrzyste i łatwe do zrozumienia, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w programowaniu, takimi jak zasada KISS (Keep It Simple, Stupid).

Pytanie 22

Wskaż warunek w języku JavaScript, który ma na celu sprawdzenie, czy przynajmniej jeden z poniższych przypadków jest spełniony: 1) dowolna naturalna liczba a jest liczbą trzycyfrową 2) dowolna liczba całkowita b jest liczbą ujemną

A. ((a>99)&&(a<1000))&&(b<0)

B. ((a>99)||(a<1000))&&(b<0)

C. ((a>99)||(a<1000))||(b<0)

D. ((a>99)&&(a<1000))||(b<0)

Wszystkie pozostałe odpowiedzi zawierają błędy w logice warunków, które prowadzą do niepoprawnych wywołań logicznych. W przypadku pierwszego zapisu ((a>99)||(a<1000))||(b<0) użycie operatora '||' w pierwszej części oznacza, że wystarczy, aby a było większe niż 99 lub mniejsze niż 1000, co w praktyce nigdy nie wyklucza a z zakresu liczb naturalnych, ponieważ wszystkie liczby naturalne (w tym te jedno- i dwu-cyfrowe) spełniają ten warunek. To powoduje, że wynik będzie zawsze prawdziwy, niezależnie od wartości a. Kolejny zapis ((a>99)&&(a<1000))&&(b<0) również jest błędny, ponieważ wymaga, aby obie części były prawdziwe równocześnie. Oznacza to, że zarówno warunek trzycyfrowości liczby a, jak i warunek, że b musi być liczbą ujemną, muszą być spełnione, aby całość była prawdziwa. W sytuacji, gdy a jest liczbą trzycyfrową, ale b jest liczbą dodatnią, wynik będzie fałszywy, co nie spełnia założonych wymagań, które mówią o tym, że wystarczy, aby jeden z przypadków był prawdziwy. Wreszcie, ostatni zapis ((a>99)&&(a<1000))&&(b<0) jest identyczny w swej logice do poprzedniego, jedynie potwierdza, że oba warunki muszą być spełnione jednocześnie, co z kolei ogranicza możliwości otrzymania prawdziwego wyniku. W kontekście programowania i analizy logicznej, kluczowe jest zrozumienie operatorów logicznych oraz ich zastosowanie w konstrukcjach warunkowych, aby uzyskać zamierzony efekt działania.

Pytanie 23

Znaczniki HTML <strong> oraz <em> używane do wyróżniania istotności tekstu, pod względem formatowania odpowiadają znacznikom

A. ```<u>``` oraz ```<sup>```

B. ```<b>``` oraz ```<i>```

C. ```<b>``` oraz ```<u>```

D. ```<i>``` oraz ```<mark>```

Znaczniki HTML <strong> oraz <em> są używane do podkreślenia ważności tekstu, przy czym <strong> wskazuje na silniejsze akcentowanie, a <em> na akcentowanie mniej intensywne, pełniące rolę stylizacji typograficznej. W kontekście formatowania, ich odpowiednikami są znaczniki <b> oraz <i>. Oznacznik <b> wprowadza tekst w pogrubieniu, co sygnalizuje jego ważność, ale nie ma semantycznego znaczenia, podczas gdy <i> oznacza kursywę, która jest często używana do podkreślenia tytułów, obcojęzycznych wyrazów czy terminów technicznych. W praktyce, użycie <strong> i <em> jest zgodne z zasadami semantycznego HTML, które mają na celu zrozumienie treści przez maszyny oraz poprawę dostępności, co ma fundamentalne znaczenie w projektowaniu stron internetowych. Warto także pamiętać, że stosowanie semantycznych znaczników wpływa na SEO, umożliwiając lepsze indeksowanie treści przez wyszukiwarki, a także poprawia doświadczenia osób korzystających z technologii asystujących. Przykładowo, użycie <strong> w nagłówkach lub kluczowych informacjach na stronie pozwala na lepsze zrozumienie struktury treści przez użytkowników oraz boty wyszukiwarek.

Pytanie 24

Na podstawie tabeli Towar wykonano następujące zapytanie SQL. Jaki będzie wynik tej operacji?

 SELECT nazwa_towaru FROM `Towar` WHERE cena_katalogowa < 65 ORDER BY waga DESC;

ID	nazwa_towaru	cena_katalogowa	waga	kolor
1	Papier ksero A4	11	2.3	biel
2	Zeszyt A5	4.2	0.13	wielokolorowy
3	Zeszyt A5 w linie	3.5	0.12	niebieski
4	Kredki 24 kolory	9	0.3	wielokolorowy
5	Plecak szkolny	65.5	1.3	zielony

A. Zeszyt A5, Zeszyt A5 w linie, Kredki 24 kolory, Papier ksero A4

B. Papier ksero A4, Kredki 24 kolory, Zeszyt A5, Zeszyt A5 w linie

C. Papier ksero A4, Kredki 24 kolory, Zeszyt A5 w linie, Zeszyt A5

D. Zeszyt A5 w linie, Zeszyt A5, Kredki 24 kolory, Papier ksero A4

Twoja odpowiedź jest niepoprawna. Wydaje się, że nie zrozumiałeś, jak działa zapytanie SQL w kontekście selekcji i sortowania danych. Zapytanie to zwracałoby nazwy towarów, które spełniają warunek ceny katalogowej mniejszej niż 65. Następnie sortuje te towary od najcięższego do najlżejszego. W przypadku podanej tabeli towary, które spełniają te warunki to: Papier ksero A4 (waga 2.3), Kredki 24 kolory (waga 0.3), Zeszyt A5 (waga 0.13) i Zeszyt A5 w linie (waga 0.12). Błędne odpowiedzi sugerują, że nie zrozumiałeś, w jaki sposób zapytanie SQL sortuje wyniki na podstawie wagi. Istotne jest zrozumienie, że SQL pozwala na filtrowanie danych za pomocą różnych operatorów, takich jak 'mniejszy od', a następnie sortowanie tych wyników za pomocą różnych kryteriów. W tym przypadku sortowanie odbywa się od najcięższego do najlżejszego towaru. Upewnij się, że rozumiesz te koncepcje, ponieważ są one kluczowe w pracy z bazami danych.

Pytanie 25

W obiektowym programowaniu w języku JavaScript zapis: this.zawod w podanym kodzie oznacza

function Uczen(){
   this.imie = '';
   this.nazwisko = '';
   this.technik = 'informatyk';
   this.zawod = function() {
     return this.technik;
   };
 }

A. właściwość

B. klasę

C. konstruktor

D. metodę

W programowaniu obiektowym w JavaScript słowo kluczowe this odnosi się do kontekstu bieżącego obiektu. W przedstawionym kodzie mamy do czynienia z funkcją konstrukcyjną Uczen, która jest używana do tworzenia nowych obiektów. Wewnątrz tej funkcji, this związuje się z nowo tworzonym obiektem. Metoda this.zawod, która jest zdefiniowana jako funkcja, odwołuje się do właściwości technik za pomocą słowa this i zwraca jej wartość. W JavaScript metody są funkcjami, które są przypisane do właściwości obiektu i które mogą być wywoływane jako część tego obiektu. Zapis this.zawod = function() { return this.technik; } definiuje metodę zawod w kontekście obiektu tworzonego przez konstruktor Uczen. Praktyczne zastosowanie tej metody umożliwia dostęp do wartości właściwości technik w sposób kontrolowany, co jest zgodne z dobrymi praktykami programowania obiektowego, gdzie enkapsulacja i zarządzanie dostępem do danych są kluczowymi elementami. Metody w JavaScript są podstawowym elementem umożliwiającym realizację zachowań obiektów dzięki czemu programy są bardziej modularne i łatwiejsze do utrzymania

Pytanie 26

Ustanowienie klucza obcego jest konieczne do stworzenia

A. klucza podstawowego

B. relacji 1..n

C. transakcji

D. relacji 1..1

Klucz obcy (foreign key) to jeden z podstawowych elementów baz danych, który służy do definiowania relacji między tabelami. Jego główną funkcją jest zapewnienie integralności referencyjnej, co oznacza, że wartość klucza obcego w jednej tabeli musi odpowiadać wartości klucza podstawowego w innej tabeli. Definiując klucz obcy, tworzymy relację 1..n, co oznacza, że jeden rekord w tabeli rodzica (tabela z kluczem podstawowym) może być powiązany z wieloma rekordami w tabeli dziecka (tabela z kluczem obcym). Przykładem może być tabela klientów i tabela zamówień, gdzie jeden klient może mieć wiele zamówień. W praktyce, klucz obcy jest często używany w systemach zarządzania bazą danych, takich jak MySQL, PostgreSQL czy Oracle, zgodnie z normami SQL, które definiują relacje między tabelami. Właściwe wykorzystanie kluczy obcych jest kluczowe dla prawidłowego modelowania baz danych oraz zapewnienia spójności danych podczas operacji takich jak aktualizacja czy usuwanie rekordów.

Pytanie 27

W systemie baz danych hurtowni utworzono tabelę sprzedaz z polami: id, kontrahent, grupa_cenowa, obrot. Jakie polecenie należy zastosować, aby znaleźć jedynie kontrahentów z drugiej grupy cenowej, których obrót przekracza 4000zł?

A. SELECT sprzedaz FROM kontrahent WHERE obrot > 4000

B. SELECT kontrahent FROM sprzedaz WHERE grupa_cenowa = 2 AND obrot > 4000

C. SELECT kontrahent FROM sprzedaz WHERE grupa_cenowa = 2 OR obrot > 4000

D. SELECT sprzedaz FROM kontrahent WHERE grupa_cenowa = 2 AND obrot > 4000

Wszystkie pozostałe odpowiedzi zawierają błędne konstrukcje zapytań SQL, które nie prawidłowo realizują wymagania postawione w pytaniu. W pierwszej propozycji brak jest odpowiedniego wskazania na konkretne pole, które ma być wybrane. W SQL polecenie 'SELECT sprzedaz' nie jest poprawne, gdyż zamiast tego należy wskazać konkretne kolumny, które nas interesują. Z kolei w drugiej odpowiedzi, użycie operatora OR zamiast AND prowadzi do sytuacji, w której wynikiem zapytania mogą być kontrahenci z grupy 2, ale także każdy inny kontrahent, którego obrót przekracza 4000 zł, co jest sprzeczne z zamierzonym celem wyszukiwania. Tego rodzaju błędy często wynikają z nieprecyzyjnego zrozumienia logiki zapytań SQL, co może prowadzić do uzyskiwania niezamierzonych wyników. Ważne jest, aby zawsze przy tworzeniu zapytań jasno określić, jakie warunki muszą być spełnione, aby uzyskać pożądane dane. Kolejną częstą pułapką jest użycie niepoprawnych nazw tabel czy pól. W dobrych praktykach programistycznych sugeruje się, aby dokładnie zweryfikować struktury bazy danych przed formułowaniem zapytań, co pozwala uniknąć typowych błędów i nieporozumień w wynikach. Konsekwentne stosowanie operatorów logicznych oraz upewnienie się, że każda część zapytania jest odpowiednio sformułowana, jest kluczowe dla efektywności i skuteczności pracy z bazami danych.

Pytanie 28

Którego elementu nie powinno się umieszczać w nagłówku pliku HTML?

A. <title>

B. <h2>

C. <link>

D. <meta>

Udzielenie odpowiedzi na pytanie o znaczniki w nagłówku dokumentu HTML może prowadzić do nieporozumień, jeśli nie zrozumie się właściwego kontekstu użycia każdej z opcji. Znacznik <link>, używany do powiązania dokumentu HTML z zasobami zewnętrznymi, takimi jak arkusze stylów CSS, powinien być umieszczany w sekcji <head>, a nie w <body>. Jego zastosowanie ma kluczowe znaczenie dla ładowania stylów na stronie, co wpływa na jej wygląd i układ. Z kolei znaczniki <title> i <meta> również są przeznaczone do umieszczania w sekcji <head> i dostarczają istotnych informacji o stronie, takich jak tytuł, opis i słowa kluczowe. Tytuł wyświetlany jest na pasku tytułowym przeglądarki oraz w wynikach wyszukiwania, a metadane wpływają na SEO oraz udostępnianie treści w serwisach społecznościowych. Niepoprawne byłoby zatem umieszczanie tych znaczników w sekcji <body>, ponieważ nie spełniają swojej funkcji w kontekście strukturalnym dokumentu. Warto pamiętać, że nieprawidłowe umiejscowienie znaczników w HTML narusza standardy W3C, co może prowadzić do problemów z renderowaniem strony i jej użytecznością. Zrozumienie, gdzie i jak stosować różne znaczniki, jest niezbędne dla tworzenia poprawnych i efektywnych stron internetowych.

Pytanie 29

Po wykonaniu kodu PHP zostanie wyświetlona obecna data, zawierająca jedynie

echo date("Y");

A. dzień oraz miesiąc

B. miesiąc i rok

C. rok

D. dzień

Funkcja date w PHP jest super przydatna, bo pozwala na ładne formatowanie daty i godziny. Jak podasz argument Y, to dostaniesz czterocyfrowy rok, co jest zgodne z ISO 8601. To ważne, bo w różnych systemach, jak bazy danych czy księgowość, musisz mieć jasność, który rok jest właściwy. W PHP sporo osób korzysta z tej funkcji, żeby dynamicznie wyciągać datę – to świetne, zwłaszcza gdy tworzysz raporty czy logujesz różne zdarzenia w aplikacjach webowych. Warto też pamiętać, że date Y to tylko jedna z wielu opcji, jakie masz w PHP. Programiści mają dużą swobodę w dobieraniu formatu daty, co daje im możliwość dostosowania wszystkiego do potrzeb projektu. A dobrze sformatowane daty są nie tylko zgodne ze standardami, ale też ułatwiają życie użytkownikom końcowym, bo są jasne i jednoznaczne.

Pytanie 30

Obiektem w bazie danych, który wykorzystywany jest do podsumowywania, prezentacji oraz drukowania danych, jest

A. zapytanie

B. formularz

C. zestawienie

D. raport

Zapytanie, formularz i zestawienie, mimo że są istotnymi elementami baz danych, nie pełnią roli raportów. Zapytanie to instrukcja używana do pobierania danych z bazy danych, zazwyczaj w formie języka SQL. Jego celem jest wyciągniecie specyficznych informacji według określonych kryteriów, ale nie oferuje ono gotowego podsumowania czy wniosków. Można zrozumieć, dlaczego niektórzy mogą mylić zapytanie z raportem, gdyż oba elementy są używane do pracy z danymi, jednak zapytanie działa na poziomie surowych danych, a nie na poziomie ich prezentacji. Formularz natomiast jest interaktywnym narzędziem, które pozwala na wprowadzanie danych do bazy, a jego celem jest ułatwienie użytkownikowi wprowadzania i edytowania informacji. Formularze są kluczowe podczas zbierania danych, ale nie są projektowane w celu analizy ani podsumowywania danych. Zestawienie z kolei odnosi się do grupowania informacji w celu ich analizy, ale jak sama nazwa wskazuje, nie jest to forma raportu, który powinien zawierać gotowe podsumowania i wnioski. W celu uniknięcia nieporozumień warto zwrócić uwagę na różnice między tymi pojęciami, co pomoże lepiej zrozumieć ich zastosowania oraz funkcje w kontekście baz danych.

Pytanie 31

W formularzu dane z pola input o typie number zostały przypisane do zmiennej a, a następnie przetwarzane w skrypcie JavaScript w następujący sposób:

var x = parseFloat(a);

Jaki typ będzie miała zmienna x?

A. zmiennoprzecinkowego

B. liczbowego, całkowitego

C. NaN

D. napisowego

Typowe błędy myślowe mogą prowadzić do mylnego rozumienia, że zmienna x mogłaby przyjąć postać NaN, czyli "Not-a-Number". NaN pojawia się, gdy operacje matematyczne są wykonywane na danych, które nie mogą być zinterpretowane jako liczby. Jednakże w kontekście użycia funkcji parseFloat(), jeśli a nie zawiera prawidłowej liczby, to wynikiem będzie NaN, ale nie oznacza to, że z definicji x zawsze będzie NaN. Istnieje również przekonanie, że parseFloat() może zwrócić typ napisowy. W rzeczywistości, funkcja ta zawsze stara się zwrócić typ liczbowy - w przypadku błędnych danych wynik będzie NaN, a nie typem string. Z kolei odpowiedź, że zmienna x będzie liczbą całkowitą jest myląca, ponieważ parseFloat() specjalizuje się w konwersji na liczby zmiennoprzecinkowe, a nie całkowite. W JavaScript, liczby całkowite także są traktowane jako liczby zmiennoprzecinkowe, co może wprowadzać w błąd. Aby zrozumieć, jak działa konwersja typów w JavaScript, warto zaznajomić się z zasadami typowania dynamicznego oraz metodami konwersji danych, takimi jak parseInt() dla liczb całkowitych. Przykłady poprawnych i niepoprawnych danych wejściowych mogą wyjaśnić, dlaczego zrozumienie typów danych i konwersji jest kluczowe w programowaniu.

Pytanie 32

W wyniku walidacji strony został wygenerowany błąd. Oznacza on, że

A. oznaczenie kodowania znaków powinno być zapisane bez myślników.

B. w znaczniku meta nie występuje atrybut charset.

C. w atrybucie charset jest dozwolona wyłącznie wartość "utf-8".

D. oznaczenie ISO-8859-2 nie istnieje.

No niestety, odpowiedź nie jest poprawna. Ten błąd walidacji wynika z tego, że przy atrybucie charset w znaczniku meta tylko 'utf-8' jest akceptowane. Inne oznaczenia, jak 'iso-8859-2', mimo że są poprawne jako typy kodowania, nie mogą być używane w tym kontekście. Również pamiętaj, że atrybut charset nie może być pusty, co sugeruje jedna z Twoich odpowiedzi. HTML5 wymaga, żeby ten atrybut zawsze był obecny i miał wartość 'utf-8'. A tak w ogóle, nie można podawać kodowania bez myślników. Prawdziwy zapis to 'utf-8'. Z kolei 'iso-8859-2' jest wprawdzie realnym typem kodowania, ale w tym przypadku to nie przechodzi.

Pytanie 33

Funkcja agregująca AVG wykorzystana w zapytaniu

SELECT AVG(cena) FROM uslugi;

ma na celu

A. znalezienie najwyższej ceny za usługi

B. obliczenie liczby dostępnych usług w tabeli

C. zsumowanie wszystkich kosztów usług

D. wyliczenie średniej arytmetycznej cen wszystkich usług

Funkcja agregująca AVG w języku SQL oblicza średnią arytmetyczną wartości w określonej kolumnie, w tym przypadku w kolumnie 'cena' tabeli 'uslugi'. W kontekście baz danych, obliczanie średniej jest kluczowym narzędziem analitycznym, które pozwala na uzyskanie ogólnego obrazu wartości danej kolumny. W praktyce, analiza średnich cen usług może być użyteczna dla menedżerów chcących dostosować strategię cenową lub dla działów finansowych oceniających wydajność sprzedaży. Przykładowo, jeżeli średnia cena usług wynosi 100 zł, a kolejny miesiąc przynosi spadek do 80 zł, jest to sygnał do analizy powodów obniżenia przychodów. Stosowanie funkcji AVG jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie analizy danych, gdyż pozwala na podejmowanie decyzji opartych na faktach i liczbach. Warto również zauważyć, że do obliczeń średnich często używa się danych z różnych grup, co może pomóc w zrozumieniu trendów oraz wzorców w zachowaniach klientów na rynku.

Pytanie 34

Podana jest tabela książki z kolumnami: tytuł, autor (w formie tekstowej), cena (w formie liczbowej). Jaką kwerendę SELECT należy wykorzystać, aby otrzymać tylko tytuły, których cena jest niższa niż 50 zł?

A. SELECT tytul FROM ksiazki WHERE cena < 50;

B. SELECT * FROM ksiazki WHERE cena < 50;

C. SELECT ksiazki FROM tytul WHERE cena < '50 zł';

D. SELECT tytul FROM ksiazki WHERE cena > '50 zł';

Odpowiedzi, które zostały podane jako niepoprawne, zawierają różne błędy w składni oraz logiczne nieścisłości. W pierwszym przypadku, zapytanie "SELECT * FROM ksiazki WHERE cena < 50;" zwraca wszystkie kolumny z tabeli, co nie jest zgodne z wymaganiami pytania, które prosi o zwrócenie jedynie tytułów książek. Użycie operatora * zamiast konkretnego pola jest nieefektywne, co prowadzi do większego obciążenia, szczególnie przy dużych zbiorach danych. Innym zapytaniem, które jest niepoprawne, jest "SELECT tytul FROM ksiazki WHERE cena > '50 zł';". To zapytanie zawiera błąd w operatorze porównania, ponieważ zamiast poszukiwać książek tańszych niż 50 zł, filtruje te droższe. Dodatkowo, zawarcie ceny jako tekstu ('50 zł') wprowadza nieprawidłowe zachowanie porównania, ponieważ SQL nie przetwarza wartości tekstowych jako liczb. Wreszcie, zapytanie "SELECT ksiazki FROM tytul WHERE cena < '50 zł';" jest całkowicie błędne, ponieważ sugeruje, że wybieramy kolumnę z tabeli 'ksiazki' na podstawie warunków dotyczących innej kolumny. Tego typu błędne zrozumienie struktury i składni SQL często prowadzi do frustracji w pracy z bazami danych. Kluczowe w nauce SQL jest zrozumienie, że każdy element zapytania ma swoje miejsce i rolę, co pozwala na tworzenie poprawnych i efektywnych kwerend.

Pytanie 35

Efekt przedstawiony w filmie powinien być zdefiniowany w selektorze

A. tr { background-color: Pink; }

B. td, th { background-color: Pink; }

C. tr:active { background-color: Pink; }

D. tr:hover { background-color: Pink; }

Poprawny selektor to tr:hover { background-color: Pink; }, bo dokładnie opisuje sytuację pokazaną na filmie: efekt pojawia się dopiero po najechaniu kursorem na cały wiersz tabeli. Pseudo-klasa :hover w CSS służy właśnie do definiowania stylów w momencie, gdy użytkownik „najeżdża” myszką na dany element. Jeśli więc chcemy, żeby podświetlał się cały rząd tabeli, logiczne i zgodne z dobrymi praktykami jest przypięcie efektu do znacznika tr, a nie do pojedynczych komórek. W praktyce taki zapis stosuje się bardzo często w interfejsach webowych: w panelach administracyjnych, listach zamówień, tabelach z uczniami, produktami, logami systemowymi itd. Dzięki temu użytkownik łatwiej śledzi, który wiersz właśnie ogląda. To niby detal, ale z punktu widzenia UX robi sporą różnicę. Z mojego doświadczenia to jeden z tych prostych trików CSS, które od razu poprawiają „odczuwalną” jakość strony. Ważne jest też to, że :hover jest częścią standardu CSS (opisane m.in. w specyfikacji CSS Selectors Level 3/4) i działa w praktycznie wszystkich współczesnych przeglądarkach. Nie trzeba do tego żadnego JavaScriptu, żadnych skomplikowanych skryptów – czysty CSS. Dobrą praktyką jest również używanie bardziej stonowanych kolorów niż Pink w prawdziwych projektach, np. #f5f5f5 albo lekki odcień niebieskiego, tak żeby kontrast był czytelny i nie męczył wzroku. Warto też pamiętać, że podobny mechanizm możesz zastosować na innych elementach: np. a:hover dla linków, button:hover dla przycisków czy nawet div:hover dla całych kafelków w layoutach. Kluczowe jest to, żeby pseudo-klasa :hover była przypięta dokładnie do tego elementu, który ma reagować na interakcję użytkownika.

Pytanie 36

Jakie uprawnienia są wymagane do tworzenia i przywracania kopii zapasowej bazy danych Microsoft SQL Server 2005 Express?

A. Użytkownicy.

B. Administrator systemu.

C. Użytkownik lokalny.

D. Użytkownicy zabezpieczeń.

Odpowiedzi wskazujące na 'Users', 'Security users' oraz 'Użytkownik lokalny' nie są poprawne w kontekście wymagań dotyczących wykonywania i odtwarzania kopii zapasowych w Microsoft SQL Server 2005 Express. Użytkownicy z rolą 'Users' mają ograniczone uprawnienia, które nie pozwalają im na wykonywanie operacji administracyjnych, takich jak tworzenie kopii zapasowych. Ich uprawnienia koncentrują się głównie na korzystaniu z danych i wykonywaniu zapytań, co nie obejmuje operacji związanych z bezpieczeństwem i zarządzaniem danymi. Podobnie, rola 'Security users' obejmuje uprawnienia związane z bezpieczeństwem, jednak nie daje możliwości zarządzania bazami danych w pełnym zakresie. Tego typu użytkownicy mogą mieć dostęp do niektórych funkcji związanych z bezpieczeństwem, ale nie są w stanie wykonywać krytycznych operacji takich jak tworzenie kopii zapasowych. Użytkownik lokalny, z kolei, odnosi się do systemowych użytkowników, którzy mają dostęp do komputera lokalnego, ale ich uprawnienia w kontekście Microsoft SQL Server 2005 Express są ograniczone i nie obejmują funkcji administracyjnych niezbędnych do zarządzania bazami danych. W praktyce, aby zapewnić odpowiednie bezpieczeństwo i integralność danych, konieczne jest, aby do operacji związanych z kopiami zapasowymi byli upoważnieni jedynie użytkownicy z pełnymi uprawnieniami administracyjnymi, co w tym przypadku odnosi się do roli administratora systemu.

Pytanie 37

Przedstawiony fragment kodu PHP ma za zadanie umieścić dane znajdujące się w zmiennych $a, $b, $c w bazie danych, w tabeli dane. Tabela dane zawiera cztery pola, z czego pierwsze to autoinkrementowany klucz główny. Które z poleceń powinno być przypisane do zmiennej $zapytanie?

<?php
...
$zapytanie = "...";
mysqli_query($db, $zapytanie);
...
?>

A. SELECT NULL, '$a', '$b', '$c' FROM dane;

B. SELECT '$a', '$b', '$c' FROM dane;

C. INSERT INTO dane VALUES (NULL, '$a', '$b', '$c');

D. INSERT INTO dane VALUES ('$a', '$b', '$c');

Wybór opcji 'SELECT '$a', '$b', '$c' FROM dane;' jest nieprawidłowy, ponieważ polecenie SELECT służy do pobierania danych z bazy danych, a nie do ich wstawiania. W tym kontekście celem jest dodanie nowych rekordów, co wymaga użycia polecenia INSERT. Podobnie, 'SELECT NULL, '$a', '$b', '$c' FROM dane;' również nie ma sensu w kontekście dodawania danych, ponieważ znowu wykorzystuje polecenie SELECT, a dodatkowo NULL nie ma zastosowania jako wartość w kontekście gromadzenia danych do wstawienia. Użycie 'INSERT INTO dane VALUES ('$a', '$b', '$c');' jest błędne, ponieważ nie uwzględnia klucza głównego, który jest autoinkrementowany. Zatem, bez podania NULL jako miejsca klucza głównego, próba wstawienia danych doprowadziłaby do błędu, gdyż klucz główny powinien być unikalny i autoinkrementowany. Częstym błędem jest nieuwzględnienie struktury tabeli oraz mechanizmu kluczy głównych i obcych przy konstruowaniu zapytań do bazy danych. Dlatego kluczowe jest, aby zrozumieć, jak poprawnie formułować zapytania, uwzględniając specyfikację tabeli i właściwe polecenia SQL, co jest kluczowe dla efektywnego i bezbłędnego gromadzenia danych.

Pytanie 38

Polecenie w SQL GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO pracownik ma na celu

A. przenieść uprawnienia z grupy klienci na użytkownika pracownik

B. przyznać grupie klienci uprawnienia do tabeli pracownik

C. nadać wszystkie uprawnienia do tabeli klienci użytkownikowi pracownik

D. cofnąć wszystkie uprawnienia pracownika do tabeli klienci

Pierwsza niepoprawna odpowiedź sugeruje, że polecenie nadaje uprawnienie grupie klienci do tabeli pracownik, co jest błędne, ponieważ odnosi się do grupy użytkowników, a nie do konkretnego użytkownika. W SQL polecenie GRANT nie działa w ten sposób, gdyż uprawnienia są przyznawane bezpośrednio użytkownikom lub rolom, a nie grupom danych w kontekście tabel. Kolejną niepoprawną interpretacją jest stwierdzenie, że polecenie odbiera wszystkie uprawnienia pracownikowi do tabeli klienci. GRANT nie jest używane do odbierania uprawnień; do tego celu służy polecenie REVOKE, które jest zaprojektowane specjalnie do zarządzania uprawnieniami w kontekście ich odejmowania. Trzecia błędna odpowiedź mówi, że polecenie skopiuje uprawnienia z grupy klienci na użytkownika pracownik. W SQL nie ma działania polegającego na kopiowaniu uprawnień w ten sposób; uprawnienia muszą być nadawane explicite dla każdego użytkownika. Działanie GRANT ALL PRIVILEGES jest jednoznaczne i precyzyjnie określa, że pełne uprawnienia są przyznawane jednemu użytkownikowi, w tym przypadku pracownikowi, co jest niezgodne z powyższymi interpretacjami.

Pytanie 39

W PHP zmienna $_GET stanowi zmienną

A. predefiniowaną, wykorzystywaną do zbierania danych formularza po nagłówkach żądania HTTP (informacje z formularza nie są widoczne w URL)

B. predefiniowaną, służącą do przesyłania informacji do skryptów PHP przez adres URL

C. zwykłą, utworzoną przez autora strony

D. utworzoną przez autora strony, przeznaczoną do przesyłania danych z formularza przez adres URL

Odpowiedzi, które wskazują na to, że zmienna $_GET jest zwykłą zmienną lub jest definiowana przez twórcę strony, są nieprawidłowe. $_GET jest superglobalną tablicą, co oznacza, że jej dostępność jest zapewniona w całym skrypcie bez potrzeby wcześniejszego deklarowania. Zrozumienie różnicy między zmiennymi predefiniowanymi a tymi zdefiniowanymi przez użytkownika jest kluczowe dla właściwego zarządzania danymi w PHP. Ponadto, odpowiedzi sugerujące, że $_GET służy do gromadzenia wartości formularza po nagłówkach zlecenia HTTP, mylą metodę GET z metodą POST. W przeciwieństwie do POST, dane przesyłane za pomocą GET są widoczne w adresie URL, co czyni je mniej bezpiecznymi dla wrażliwych danych. Mówiąc o formularzach, $_GET jest jedynie jedną z metod przesyłania danych, obok $_POST i $_REQUEST, z których każda ma swoje specyficzne zastosowania i ograniczenia. Generalnie, korzystanie z $_GET jest odpowiednie do przesyłania niewielkich ilości danych, takich jak parametry zapytań, ale należy być świadomym, że wykorzystywanie tej metody z danymi wrażliwymi jest ryzykowne i należy unikać tego podejścia w praktyce. Dbając o bezpieczeństwo aplikacji, warto zrozumieć te różnice i stosować się do dobrych praktyk dotyczących przetwarzania danych wejściowych.

Pytanie 40

Dla którego akapitu zastosowano przedstawioną właściwość stylu CSS?

border-radius: 20%;

To jest paragraf, To jest paragraf, To jest paragraf, To jest paragraf, To jest paragraf

A. D.

B. C.

C. B.

D. A.

Dobra robota! Zgadłeś, że chodziło o akapit z tą właściwością CSS 'border-radius: 20%;'. Ta właściwość faktycznie zaokrągla rogi elementów, co wygląda super i sprawia, że strona jest bardziej przyjemna dla oka. Widzisz, akapit B ma te zaokrąglone rogi, a to dokładnie to, co daje nam ten styl CSS. W rzeczywistości, tylko B jest tak zrobiony na obrazku, więc wiesz, że tam zastosowano 'border-radius'. Ta wartość '20%;' mówi nam, jak mocno rogi mają być zaokrąglone. Takie rzeczy są ważne w CSS, żeby strony wyglądały estetycznie i nowocześnie.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej