Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik elektronik
Kwalifikacja: ELM.05 - Eksploatacja urządzeń elektronicznych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 12:18
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 12:25

Egzamin niezdany

Wynik: 12/40 punktów (30,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W urządzeniu elektronicznym uszkodzeniu uległ warystor MYG 10K-431 o napięciu znamionowym 275 V AC, 350 V DC, energii tłumienia 55 J/2 ms i rastrze 7,5 mm. Wykorzystując tabelę zamienników wskaż oznaczenie warystora, który można zastosować w zamian za uszkodzony?

Tabela zamienników
Oznaczenie warystora	Napięcie znamionowe	Energia tłumienia	Raster
TSV07D471	300 V AC 375 V DC	40 J/2 ms	5 mm
JVR07N431K	275 V AC 350 V DC	33 J/2 ms	5 mm
JVR14N431K	275 V AC 350 V DC	132 J/2 ms	7,5 mm
B72210S0301K101	300 V AC 385 V DC	47 J/2 ms	7,5 mm

A. JVR14N431K

B. TSV07D471

C. B72210S0301K101

D. JVRO7N431K

Wybór nieodpowiednich zamienników, takich jak JVRO7N431K, TSV07D471 czy B72210S0301K101, może prowadzić do poważnych problemów w funkcjonowaniu układów elektronicznych. Warystor JVRO7N431K, mimo że zbliżony do oryginalnego, ma inne napięcie znamionowe, co może skutkować jego niewłaściwym działaniem w obwodzie. W przypadku podania zbyt niskiego napięcia, warystor nie będzie w stanie skutecznie chronić układu przed przepięciami, co naraża inne komponenty na uszkodzenia. Z kolei TSV07D471, posiadający inne parametry, także nie spełnia wymaganych norm. Niewłaściwy dobór komponentów często wynika z błędnego zrozumienia ich oznaczeń oraz parametrów. W przypadku B72210S0301K101, różnice w energii tłumienia stanowią istotny problem, ponieważ zbyt niska wartość może prowadzić do niewystarczającej ochrony przed przepięciami. W praktyce zastosowanie komponentów, które nie są zgodne z wymaganiami technicznymi, może prowadzić do zwiększonego ryzyka awarii lub nawet pożaru w skrajnych przypadkach. Dlatego tak ważne jest przestrzeganie norm oraz dobrych praktyk w doborze zamienników. W każdym przypadku należy dokładnie analizować i porównywać parametry, aby zapewnić nieprzerwaną funkcjonalność oraz bezpieczeństwo układów elektronicznych.

Pytanie 2

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 3

W układzie pokazanym na rysunku współczynnik wzmocnienia prądowego tranzystora T1 wynosi 20, natomiast tranzystora T2 wynosi 10. Ile wynosi wypadkowy współczynnik wzmocnienia prądowego całego układu?

A. 0,5

B. 30

C. 200

D. 2

Wybór odpowiedzi, która nie wskazuje na prawidłowy wypadkowy współczynnik wzmocnienia prądowego, może być wynikiem kilku powszechnych błędów myślowych. Przede wszystkim, niektórzy mogą mylić zasady działania tranzystorów w układzie Darlingtona z innymi konfiguracjami tranzystorów. W przypadku układów Darlingtona, współczynniki wzmocnienia prądowego nie sumują się, jak mogłoby sugerować intuicyjne podejście do układów elektronicznych. Zamiast tego, wzmocnienie prądowe jest wynikiem mnożenia, co jest kluczowym aspektem projektowania obwodów z wykorzystaniem tego typu tranzystorów. Odpowiedzi takie jak 0,5 czy 2 mogą wynikać z błędnego założenia, że wzmocnienie prądowe jest zredukowane przez jakieś dodatkowe czynniki. Z kolei wartości takie jak 30 mogą być wynikiem błędnego dodawania lub pomijania jednego z tranzystorów w obliczeniach. Te nieporozumienia mogą prowadzić do poważnych błędów w projektowaniu obwodów. W praktyce, właściwe zrozumienie zasad działania układów Darlingtona jest kluczowe dla skutecznego wykorzystywania ich w aplikacjach wymagających wysokiego wzmocnienia prądowego. Zastosowanie współczynnika wzmocnienia prądowego w kontekście wybranego układu jest fundamentalną umiejętnością w elektronice oraz w projektowaniu układów analogowych.

Pytanie 4

W jakim układzie pracują tranzystory przedstawione na rysunku?

A. Wspólnego emitera.

B. Darlingtona.

C. Różnicowym.

D. Przeciwsobnym.

W analizowanym pytaniu omówiono różne typy układów tranzystorowych, które mogą być mylnie utożsamiane z układem Darlingtona. Układ wspólnego emitera, na przykład, jest klasycznym układem wzmacniacza, w którym sygnał wejściowy jest podawany na bazę tranzystora, a sygnał wyjściowy odbierany z emitera. W tym przypadku, jednakże, nie mamy do czynienia z sumowaniem wzmocnienia z dwóch tranzystorów, co jest podstawą funkcjonowania układu Darlingtona. Kolejnym często mylnie interpretowanym układem jest układ różnicowy, który wykorzystywany jest do wzmacniania różnicy potencjałów między dwoma sygnałami wejściowymi. W kontekście pytania, układ różnicowy posiada zupełnie inną konstrukcję i nie może być mylony z połączeniem Darlingtona. Przeciwsobny układ tranzystorowy, który wprowadza na przemian dwa tranzystory do pracy w jednym cyklu, również nie ma związku z omawianym układem, gdyż jego celem jest zazwyczaj zwiększenie mocy wyjściowej, a nie wzmocnienia prądowego. Również układ Darlingtona nie powinien być mylony z połączeniem tranzystorów w przeciwsobny sposób, gdzie każdy z tranzystorów działa niezależnie, a ich wyjścia nie są ze sobą połączone w sposób, który umożliwiałby osiągnięcie wyższego wzmocnienia. W praktyce, zrozumienie różnic między tymi układami jest kluczowe dla projektowania skutecznych i wydajnych obwodów elektronicznych, a mylenie ich może prowadzić do poważnych błędów w projektach oraz nieefektywnego wykorzystania komponentów elektronicznych.

Pytanie 5

Jaką moc generuje rezystor o rezystancji 10 Ω, przez który przepływa prąd o natężeniu 100 mA?

A. 0,1 W

B. 0,01 W

C. 10 W

D. 1 W

Wszystkie pozostałe odpowiedzi są wynikiem błędnych obliczeń lub niezrozumienia podstawowych zasad dotyczących obwodów elektrycznych. Zastosowanie wzoru P = U * I wymaga znajomości napięcia na rezystorze, które można obliczyć poprzez prawo Ohma. Często popełnianym błędem jest nieprawidłowe przekształcenie jednostek, co prowadzi do niedoszacowania lub przeszacowania mocy. Na przykład, odpowiedzi 0,01 W i 1 W mogą wynikać z mylnego zastosowania jednostek lub pominięcia jednego z kroków obliczeniowych. Odpowiedź 10 W sugeruje, że moc byłaby znacznie wyższa, co nie jest możliwe przy zadanych wartościach, a także wskazuje na błędne zrozumienie skali rezystancji i natężenia prądu. Ważne jest, aby w obliczeniach dokładnie śledzić wszystkie jednostki i zmienne, aby uniknąć takich nieprawidłowości. Kluczowym krokiem w rozwiązywaniu problemów elektrycznych jest zrozumienie, jak różne parametry obwodu wpływają na siebie nawzajem. W praktyce, zaleca się również prowadzenie przemyślanej dokumentacji oraz dbanie o przestrzeganie norm dotyczących bezpiecznej pracy z urządzeniami elektrycznymi, aby uniknąć błędów prowadzących do niebezpiecznych sytuacji.

Pytanie 6

Jakie narzędzie należy zastosować do przykręcenia kabli w czujniku dymu i ciepła?

A. szczypce boczne

B. klucz nasadowy

C. wkrętak

D. przecinak

Wybór wkrętaka jako narzędzia do przykręcania przewodów w czujce dymu i ciepła jest słuszny, ponieważ wkrętak jest specjalistycznym narzędziem, które zostało zaprojektowane do pracy z wkrętami i śrubami. W przypadku instalacji czujników dymu i ciepła, które są kluczowe dla bezpieczeństwa pożarowego, odpowiednie mocowanie przewodów jest niezbędne. Wkrętak pozwala na precyzyjne i pewne dokręcenie elementów, co eliminuje ryzyko luźnych połączeń, które mogłyby prowadzić do awarii urządzenia. Użycie wkrętaka zgodnie z zaleceniami producenta oraz normami branżowymi, takimi jak normy IEC 60335 dotyczące urządzeń elektrycznych, jest praktyką, która zapewnia bezpieczeństwo i niezawodność działania systemów alarmowych. Ponadto, wkrętaki są dostępne w różnych rozmiarach i typach (np. płaskie, krzyżakowe), co pozwala na ich zastosowanie w wielu różnych konfiguracjach instalacyjnych, co czyni je uniwersalnym narzędziem dla techników i instalatorów.

Pytanie 7

Na rysunku przedstawiono podstawowy schemat blokowy układu automatycznej regulacji. Znakiem X oznaczono

A. obwód wejściowy.

B. układ korekcyjny.

C. wzmacniacz w. cz.

D. obiekt regulacji.

Wybór innych odpowiedzi wskazuje na pewne nieporozumienia dotyczące podstawowych elementów układów automatycznej regulacji. Układ korekcyjny, na przykład, to komponent odpowiedzialny za wprowadzanie zmian w działaniu obiektu regulacji na podstawie pomiarów jego wyjścia. Nie jest to jednak element, który sam w sobie jest regulowany, lecz raczej narzędzie stosowane do modyfikacji działania obiektu. W przypadku wzmacniacza w. cz. (wielkiej częstotliwości) raczej mówimy o technologii związanej z sygnałami, co nie jest tożsame z głównym zadaniem obiektu regulacji. Obwód wejściowy z kolei to część układu odpowiedzialna za przyjmowanie sygnałów z zewnątrz, ale nie definiuje samego obiektu regulacji. Typowych błędów myślowych w tym przypadku można doszukiwać się w pomieszaniu ról poszczególnych elementów układu. Kluczowe w procesie nauczania jest zrozumienie, że obiekt regulacji jest tym, co wymaga działania i kontroli, a nie korekcyjnym układem czy innymi elementami wspierającymi. Ważne jest, aby podczas analizy schematów blokowych pamiętać o funkcjach i zadaniach poszczególnych komponentów, co jest istotne nie tylko w teorii, ale także w praktycznych zastosowaniach inżynieryjnych. W projektowaniu systemów automatyki szczególnie istotne jest rozumienie, jak każdy z elementów współdziała ze sobą, aby zapewnić skuteczne i efektywne działanie całego układu.

Pytanie 8

Jakie elementy zawiera oznaczenie typu tranzystora?

A. tylko litery

B. cyfry oraz wielkie litery

C. cyfry i małe litery

D. tylko cyfry

Oznaczenie typu tranzystora rzeczywiście składa się z cyfr oraz wielkich liter, co jest zgodne z przyjętymi standardami w branży półprzewodników. Przykładem może być tranzystor typu BC547, gdzie 'BC' to oznaczenie serii, a '547' to numer katalogowy, który jest cyfrą. Takie oznaczenie ułatwia inżynierom oraz technikom identyfikację i dobór odpowiednich komponentów do projektów elektronicznych. Ponadto, zgodnie z normami międzynarodowymi, jak IEC 60747, oznaczenia tranzystorów powinny być jednoznaczne i pozwalać na szybkie zrozumienie specyfikacji, takich jak maksymalne napięcie, prąd czy zastosowanie. Używanie cyfr i wielkich liter pozwala na tworzenie bardziej zróżnicowanych i precyzyjnych oznaczeń, co jest kluczowe w kontekście profesjonalnych aplikacji elektronicznych oraz w dokumentacji technicznej, gdzie jasność i zrozumiałość oznaczeń mają ogromne znaczenie dla efektywności pracy zespołów inżynieryjnych. Te praktyki pomagają także w dostosowywaniu komponentów do różnych norm i standardów obowiązujących na rynkach międzynarodowych.

Pytanie 9

Aby podwoić zakres pomiarowy woltomierza o rezystancji wewnętrznej R_w = 150 kΩ, konieczne jest dodanie rezystora R_p o wartości rezystancji w układzie szeregowym

A. 300 kΩ

B. 450 kΩ

C. 150 kΩ

D. 75 kΩ

Wybór innych wartości rezystorów, takich jak 75 kΩ, 300 kΩ czy 450 kΩ, może wynikać z błędnego zrozumienia zasad działania woltomierzy i ich połączeń. Przykładowo, użycie rezystora 75 kΩ implikuje, że całkowita rezystancja w obwodzie wyniesie 150 kΩ + 75 kΩ = 225 kΩ, co nie spełnia wymogu podwojenia rezystancji wewnętrznej woltomierza. Podobnie, dołączenie rezystorów o większych wartościach, takich jak 300 kΩ czy 450 kΩ, również nie pozwala na uzyskanie podwojonego zakresu, ponieważ całkowita rezystancja przekroczyłaby wymaganą wartość, co prowadziłoby do błędnych pomiarów. W praktyce, podczas projektowania obwodów pomiarowych, kluczowe znaczenie ma zrozumienie zasady stosunku rezystancji wewnętrznej do zewnętrznych elementów obwodu. Wprowadzenie rezystora o niewłaściwej wartości mogłoby skutkować znacznymi błędami pomiarowymi, co w kontekście inżynieryjnym i przemysłowym jest niedopuszczalne. Ważne jest, aby przy takich obliczeniach korzystać z odpowiednich wzorów oraz znać zależności pomiędzy poszczególnymi elementami obwodu, co jest fundamentem dobrych praktyk w inżynierii elektrycznej.

Pytanie 10

Jaką magistralą sterowany jest układ 24C01 przedstawiony na schemacie?

A. USB

B. Serial ATA

C. M-Bus

D. I2C

Wybór odpowiedzi związanych z USB, M-Bus lub Serial ATA w kontekście układu 24C01 jest błędny, ponieważ te technologie mają zupełnie inne zastosowania i mechanizmy działania. USB (Universal Serial Bus) to protokół zaprojektowany do przesyłania danych między komputerami a urządzeniami peryferyjnymi, nie jest on przeznaczony do komunikacji z układami scalonymi na poziomie, na którym funkcjonuje I2C. M-Bus (Meter-Bus) jest systemem komunikacyjnym stosowanym głównie w aplikacjach związanych z pomiarami mediów, takich jak energia elektryczna czy woda, i nie nadaje się do bezpośredniej komunikacji z pamięciami EEPROM. Z kolei Serial ATA to standard interfejsu stosowany w dyskach twardych i pamięciach masowych, który nie ma nic wspólnego z układami EEPROM i ich komunikacją. Te mylne wybory mogą wynikać z nieporozumienia dotyczącego typów magistrali i ich zastosowań, co często prowadzi do błędnych wniosków w projektach elektronicznych. Zrozumienie charakterystyki każdego z tych protokołów komunikacyjnych i ich właściwych zastosowań jest kluczowe dla prawidłowego projektowania systemów elektronicznych.

Pytanie 11

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 12

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 13

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 14

Na ekranie oscyloskopu zaobserwowano pokazany na rysunku czasowy przebieg napięcia. Jaka jest szybkość narastania napięcia?

A. 4 mV/s

B. 4 V/ms

C. 1 ms

D. 4 V

Szybkość narastania napięcia, określana jako nachylenie wykresu napięcia w funkcji czasu, jest kluczowym parametrem w analizie sygnałów elektrycznych. W tym przypadku, zmiana napięcia o 4V w czasie 1 ms wskazuje na szybkość narastania równą 4 V/ms. Taki pomiar jest istotny w zastosowaniach związanych z elektroniką i inżynierią, gdzie precyzyjne określenie dynamiki sygnałów jest niezbędne dla poprawnego działania obwodów. Na przykład, w układach cyfrowych, szybkość narastania napięcia ma wpływ na czas, w jakim sygnał osiąga próg aktywacji bramek logicznych, co z kolei wpływa na szybkość działania całego systemu. Zgodnie z normami IEEE dotyczących sygnałów elektrycznych, monitorowanie szybkości narastania napięcia pozwala na optymalizację działania komponentów oraz minimalizację zakłóceń. Takie analizy są również używane w diagnostyce usterek, gdzie zmiany w szybkości narastania mogą wskazywać na problemy z komponentami, co czyni tę wiedzę niezwykle wartościową w praktyce inżynierskiej.

Pytanie 15

Przedstawiony na rysunku symbol oznacza

A. hub.

B. modem.

C. router.

D. przełącznik.

Wybór modem lub hub jako odpowiedzi wskazuje na pewne nieporozumienia dotyczące funkcji i zastosowania tych urządzeń w sieciach komputerowych. Modem, będący skrótem od modulator-demodulator, ma za zadanie konwertować sygnały cyfrowe z komputera na analogowe sygnały potrzebne do transmisji przez linie telefoniczne oraz odwrotnie. Nie jest on odpowiedzialny za routing danych, co czyni go nieodpowiednią odpowiedzią w kontekście zadanego pytania. Hub z kolei, to urządzenie, które działa na poziomie warstwy 1 modelu OSI. Hub łączy wiele urządzeń w sieci lokalnej, ale nie wykonuje żadnej inteligentnej analizy ruchu, co oznacza, że przesyła dane do wszystkich podłączonych urządzeń bez rozróżniania ich adresów. W przeciwieństwie do routera, hub nie jest w stanie kierować ruchu w określonym kierunku ani zarządzać ruchem między różnymi sieciami. Wybór przełącznika również wskazuje na niepełne zrozumienie jego funkcji. Przełączniki, działając na poziomie warstwy 2, są w stanie analizować adresy MAC i przesyłać dane tylko do konkretnego urządzenia, co czyni je bardziej efektywnymi niż huby, ale nadal nie pełnią one funkcji routera. Rozumienie różnic między tymi urządzeniami jest kluczowe dla budowy efektywnej i bezpiecznej sieci komputerowej. Wybór odpowiedniego urządzenia sieciowego zależy od specyficznych wymagań sieci, a każde z wymienionych urządzeń ma swoje unikalne zastosowanie, które nie zastępuje funkcji routera.

Pytanie 16

Która z czynności związanych z konserwacją systemu alarmowego nie wymaga przestawienia centrali na tryb serwisowy?

A. Zamiana akumulatora

B. Wymiana czujnika PIR

C. Modyfikacja czasu na wejście

D. Korekta bieżącego czasu

Korekta bieżącego czasu w systemie alarmowym to ważna czynność, która nie wpływa na jego funkcjonalność ani bezpieczeństwo. Wprowadzenie centrali w tryb serwisowy jest wymagane w sytuacjach, które mogą wpływać na działanie systemu oraz jego zdolność do skutecznego reagowania na zagrożenia. Takie operacje jak wymiana akumulatora czy czujki PIR wiążą się z ryzykiem zakłócenia działania systemu, co może prowadzić do błędów w monitorowaniu i powiadamianiu o alarmach. Zmiana czasu na wejście, podobnie jak korekta bieżącego czasu, jest operacją czysto administracyjną, jednak istnieją różnice w ich wpływie na system. Korekta bieżącego czasu jest zazwyczaj realizowana podczas rutynowych przeglądów, co podkreśla znaczenie regularnej konserwacji. W dobrych praktykach branżowych wskazuje się, że administratorzy systemów alarmowych powinni regularnie monitorować i aktualizować czas w systemach, aby zapewnić ich adekwatne działanie. Ponadto, właściwe zarządzanie czasem jest kluczowe dla precyzyjnego rejestrowania zdarzeń, co jest istotne z perspektywy audytów bezpieczeństwa.

Pytanie 17

Jakiego modułu dotyczy usterka w telewizorze, jeśli nie odbiera on sygnału z zewnętrznej anteny w transmisji naziemnej, a jednocześnie prawidłowo wyświetla obraz z podłączonego tunera satelitarnego przez przewód EUROSCART oraz z kamery VHS-C za pomocą przewodu S-Video?

A. Wielkiej i pośredniej częstotliwości

B. Synchronizacji i odchylania

C. Wzmacniacza wizji

D. Selektora i separatora

Odpowiedź "Wielkiej i pośredniej częstotliwości" jest poprawna, ponieważ to właśnie te moduły odpowiadają za odbiór sygnałów z anteny telewizyjnej. Moduł wielkiej częstotliwości (VHF/UHF) odbiera sygnały z anteny, a moduł pośredniej częstotliwości (IF) przetwarza te sygnały na format, który może być dalej przetwarzany przez telewizor. Kiedy telewizor nie odbiera sygnału z anteny, ale potrafi odtwarzać obraz z innych źródeł, jak tuner satelitarny czy kamera VHS-C, wskazuje to na problem z obiegiem sygnału w przedwzmacniaczu lub innym elemencie toru sygnałowego odbiornika. W praktyce, w takich sytuacjach, często zaleca się sprawdzenie zarówno anteny, jak i stanu technicznego modułów wielkiej i pośredniej częstotliwości, co jest zgodne z metodami diagnostyki stosowanymi w serwisach elektronicznych.

Pytanie 18

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 19

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 20

Co oznacza %I0.3 w kontekście programowania sterowników?

A. jedno z wyjść sterownika

B. jedno z wejść sterownika

C. zmienną wewnętrzną sterownika

D. zawartość rejestru sterownika

W kontekście automatyki przemysłowej, niewłaściwe zrozumienie terminologii związanej z programowaniem sterowników może prowadzić do błędnych interpretacji i decyzji. W przypadku stwierdzeń dotyczących zawartości licznika sterownika, jedno z wyjść sterownika oraz zmiennych wewnętrznych, kluczowym jest zrozumienie, czym dokładnie są te elementy w ramach systemów PLC. Liczniki, na przykład, służą do zliczania impulsów i mogą być używane do monitorowania cykli produkcyjnych, jednak są to narzędzia wewnętrzne, a nie wejścia. Wyjścia sterownika, z kolei, kontrolują urządzenia wykonawcze, takie jak silniki czy zawory, co jest zupełnie inną funkcją niż zbieranie danych z czujników. Zmienne wewnętrzne są używane do przechowywania danych w trakcie działania programu, ale również nie odnoszą się bezpośrednio do fizycznych wejść, przez co mylne jest ich utożsamianie z określeniem %I0.3. Prawidłowe zrozumienie struktury i funkcji systemów sterowania jest kluczowe dla efektywnego programowania oraz diagnostyki, oraz może mieć znaczący wpływ na osiągane wyniki w automatyzacji procesów przemysłowych.

Pytanie 21

Na rysunku przedstawiono schemat wzmacniacza sumującego. Dobierz wartość rezystora R_S tak, aby napięcie U_O na wyjściu było równe –8 V.
Do obliczeń przyjmij: U_I1=1 V; U_I2=1 V; U_I3=2 V; R₁=R₂=R₃=R_K=1 kΩ

A. 2 kΩ

B. 8 kΩ

C. 1 kΩ

D. 4 kΩ

Wybór nieprawidłowej wartości rezystora Rs może wynikać z kilku typowych błędów myślowych. Często zdarza się, że osoby rozwiązujące takie zadanie mylą zależności między napięciem na wyjściu a napięciami wejściowymi oraz rezystancjami, co prowadzi do błędnych obliczeń. Na przykład, przyjęcie wartości 1 kΩ dla Rs ignoruje fakt, że w celu uzyskania napięcia -8 V, konieczne jest uwzględnienie całkowitych wpływów napięć wejściowych oraz ich odpowiednich proporcji. Kolejnym częstym błędem jest niewłaściwe zrozumienie działania wzmacniacza sumującego, który nie tylko sumuje napięcia, ale także bierze pod uwagę proporcje w stosunku do rezystorów. W rezultacie, jeśli wybierzemy zbyt wysoką wartość rezystora, jak 8 kΩ, napięcie wyjściowe będzie zbyt małe. Wartością, która nie osiągnie pożądanego wyniku, jest także 4 kΩ, ponieważ nie uwzględnia ona odpowiednich zależności między rezystorami a napięciami. Aplikując zasady analizy układów elektronicznych, kluczowe jest zrozumienie, że odpowiednia wartość Rs ma fundamentalne znaczenie dla funkcjonowania wzmacniacza sumującego, a błędne założenia mogą prowadzić do całkowicie niepoprawnych wyników. Dlatego ważne jest, aby przed dokonaniem wyboru przeanalizować wszystkie parametry i ich wzajemne powiązania.

Pytanie 22

Szerokość B pasma przenoszenia wzmacniacza wyznacza się, korzystając z zależności

A. \( B = \frac{f_g \cdot f_d}{f_g + f_d} \)

B. \( B = \sqrt{f_g \cdot f_d} \)

C. \( B = f_g + f_d \)

D. \( B = f_g - f_d \)

Wybór nieprawidłowej odpowiedzi jest często skutkiem niepełnego zrozumienia koncepcji szerokości pasma przenoszenia wzmacniaczy. Wiele osób myli szerokość pasma z innymi parametrami, takimi jak wzmocnienie czy impedancja, które są również istotne, lecz nie definiują możliwości pracy wzmacniacza w określonym zakresie częstotliwości. Na przykład, niektóre odpowiedzi mogą sugerować, że szerokość pasma przenoszenia dotyczy tylko maksymalnego wzmocnienia, co jest błędne. Szerokość pasma odzwierciedla zdolność wzmacniacza do przetwarzania sygnałów o różnych częstotliwościach, a nie tylko jego potencjał wzmocnienia sygnałów. Innym typowym błędem jest myślenie, że szerokość pasma można wyznaczyć na podstawie jedynie jednej częstotliwości, co jest również nieprawidłowe, ponieważ wymaga analizy zarówno częstotliwości górnej, jak i dolnej. To zrozumienie jest kluczowe, aby uniknąć pomyłek w projektowaniu systemów elektronicznych, a także w diagnostyce i optymalizacji istniejących urządzeń. Dlatego ważne jest, aby przy analizie wzmacniaczy skupiać się na definicjach i właściwych wzorach, aby skutecznie oceniać ich działalność w zależności od specyfikacji aplikacji.

Pytanie 23

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 24

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 25

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 26

Z uwagi na efektywność połączenia wzmacniacza z głośnikiem, konieczne jest, aby impedancja wyjściowa wzmacniacza była

A. zgodna z impedancją głośnika

B. wyższa od impedancji głośnika

C. niższa od impedancji głośnika

D. jak najniższa

Odpowiedź, którą wskazałeś, jest całkowicie na miejscu. W audio ważne jest, żeby impedancja wyjściowa wzmacniacza była taka sama jak impedancja głośnika. Dzięki temu energia jest przesyłana efektywnie, a dźwięk jest lepszej jakości. Gdy impedancje są zgodne, wzmacniacz i głośnik dobrze ze sobą współpracują, co minimalizuje straty energii. W praktyce, tak zwane dopasowanie impedancyjne ma ogromne znaczenie, zwłaszcza w systemach nagłośnieniowych, jak na koncertach czy w różnych instalacjach audio. Dobrze dobrany sprzęt pozwala uniknąć problemów z przesterowaniem, co może prowadzić do uszkodzeń. Dlatego warto zwracać uwagę na impedancję przy doborze wzmacniaczy i głośników – to podstawowa wiedza dla każdego, kto zajmuje się dźwiękiem.

Pytanie 27

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 28

Na którym rysunku przedstawiony jest schemat ideowy układu do pomiaru mocy czynnej metodą techniczną z poprawnie mierzonym napięciem?

A. B.

B. A.

C. D.

D. C.

Jeśli wybrałeś coś innego niż A, to musisz uważać, bo tu chodzi o ważne zasady pomiaru mocy czynnej. Odpowiedzi B, C lub D mogą być mylące. Na przykład, jeśli myślałeś, że amperomierz można podłączyć równolegle, to niestety to błąd. Amperomierz zawsze musi być włączony szeregowo, żeby mógł zmierzyć prąd w obwodzie, a jak go podłączysz równolegle, to to może prowadzić do błędów i nawet zniszczyć przyrząd. Woltomierz natomiast, żeby dobrze zmierzyć napięcie, wcale nie może być szeregowo, tylko równolegle do obciążenia. Jeśli podłączysz oba przyrządy niezgodnie z tymi zasadami, to wyniki będą nieprawidłowe, co w konsekwencji może prowadzić do złych decyzji w zarządzaniu energią. Warto to zrozumieć, bo w nowoczesnym inżynierii precyzyjny pomiar mocy czynnej jest kluczowy dla efektywności energetycznej i ograniczenia strat w systemach elektrycznych.

Pytanie 29

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 30

Ilość stabilnych stanów przerzutnika astabilnego wynosi

A. ∞

B. 2

C. 0

D. 1

Odpowiedzi 1, 2 i 4 opierają się na nieprawidłowym zrozumieniu działania przerzutnika astabilnego. Przyjmowanie, że przerzutnik astabilny ma dwa stany stabilne, jest mylne, ponieważ jego natura polega na ciągłej oscylacji między dwoma stanami bez osiągania stabilności. Odpowiedź sugerująca istnienie jednego stanu stabilnego również nie znajduje uzasadnienia, ponieważ w przerzutniku astabilnym nie ma zadeklarowanego stanu, do którego układ mógłby się ustawić i pozostać w nim. Z kolei odpowiedź sugerująca nieskończoną liczbę stanów stabilnych wydaje się być wynikiem nieporozumienia dotyczącego pojęcia stabilności w kontekście przerzutników; w rzeczywistości przerzutnik astabilny zmienia stan nieustannie w regularnych odstępach czasu, co nie ma nic wspólnego z pojęciem stabilności. Typowym błędem myślowym jest mylenie przerzutnika astabilnego z przerzutnikiem bistabilnym, który rzeczywiście może mieć dwa stabilne stany. W praktyce należy uważnie rozróżniać te dwa typy przerzutników w kontekście projektowania i analizy układów elektronicznych, aby unikać nieporozumień i błędów w implementacji. Niezrozumienie tych podstawowych różnic może prowadzić do nieefektywnego projektowania systemów oraz błędnych założeń w automatyzacji procesów.

Pytanie 31

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 32

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 33

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 34

Na podstawie fragmentu instrukcji zamka zbliżeniowego określ sygnalizację informującą, że urządzenie jest w trybie programowania.

SYGNALIZACJA DŹWIĘKOWA I OPTYCZNA
Status działania	Światło czerwone	Światło zielone	Światło niebieskie	Brzęczyk
Strefa 1, odblokowana	-	Jasne	-	Krótki dzwonek
Strefa 2, odblokowana	-	-	Jasne	Krótki dzwonek
Zasilanie	Jasne	-	-	Długi dzwonek
Gotowość	Zapala się powoli	-	-	-
Naciśnięcie klawisza	-	-	-	Krótki dzwonek
Operacja zakończona pomyślnie	-	-	Jasny	Długi dzwonek
Operacja zakończona niepowodzeniem	-	-	-	3 krótkie dzwonki
Wprowadzenie trybu programowania	Jasny	-	-	Długi dzwonek
Wprowadzony tryb programowania	Jasny	Jasny	-	-
Wyjście z trybu programowania	Zapala się powoli	-	-	Długi dzwonek
Alarm	Zapala się szybko	-	-	Alarm

A. Trzy krótkie dzwonki, wyłączone diody LED.

B. Wyłączona dioda LED niebieska, bez brzęczyka.

C. Szybkie zapalanie diody LED czerwonej.

D. Włączone diody LED czerwona i niebieska.

Odpowiedź, w której masz trzy krótkie dzwonki i wyłączone diody LED, jest trochę myląca. To dlatego, że te dźwięki nie pokazują stanu programowania. W systemach zbliżeniowych takie dzwonki mogą być mylnie odbierane jako znak, że coś działa, a nie jak sygnał, że jesteśmy w trybie programowania. Ważne jest, żeby znać, co oznaczają dźwięki w kontekście systemów zabezpieczeń. Na przykład, jeśli diody LED świecą się na czerwono i niebiesko, to mogą pokazywać inne stany, jak alarm lub jakiś błąd, co jest zupełnie inne niż programowanie. Często ludzie mylą te sygnały, co prowadzi do zbędnych nieporozumień przy konfiguracji systemu. Ignorowanie, co sygnalizują diody LED, może prowadzić do błędnej interpretacji i mieć poważne konsekwencje dla bezpieczeństwa. Takie błędne odpowiedzi pokazują, że warto lepiej zrozumieć, jak działa sygnalizacja w systemach zbliżeniowych.

Pytanie 35

Opisz konstrukcję czujki

OPIS KONSTRUKCJI

Podstawowym elementem czujki jest układ detekcyjny, który składa się z: diody emitującej podczerwień oraz diody odbierającej. Oba te elementy są zamontowane w uchwycie w taki sposób, by promieniowanie ze diody nadawczej nie docierało bezpośrednio do diody odbierającej. Układ detekcyjny (uchwyt z diodami) jest przymocowywany bezpośrednio do płytki drukowanej, która zawiera elektronikę z procesorem kontrolującym działanie czujki. Labirynt chroni przed przedostawaniem się zewnętrznego światła do układu detekcyjnego. Metalowa siatka zabezpiecza układ detekcyjny przed niewielkimi owadami oraz większymi zanieczyszczeniami. Całość jest zainstalowana w obudowie wykonanej z białego tworzywa, składającej się z koszyczka, osłony czujki oraz ekranu.

A. dymu

B. zalania

C. ruchu

D. stłuczenia

Czujki dymu to kluczowe urządzenia w systemach ochrony przeciwpożarowej, które detekują obecność dymu w powietrzu, co jest istotne dla wczesnego wykrywania pożaru. Opisany układ detekcyjny składa się z diody nadawczej podczerwieni oraz diody odbiorczej, co wskazuje, że czujka działa na zasadzie analizy zmian w natężeniu światła emitowanego przez diodę nadawczą. W momencie, gdy dym wnika do komory czujki, zmienia się intensywność światła docierającego do diody odbiorczej, co uruchamia alarm. Takie rozwiązanie jest zgodne z normami, które wymagają, aby systemy detekcji dymu były w stanie szybko identyfikować zagrożenia. Przykłady zastosowania czujek dymu obejmują budynki mieszkalne, biura i zakłady przemysłowe, gdzie ich obecność znacząco zwiększa bezpieczeństwo. Warto również zaznaczyć, że zgodnie z zaleceniami branżowymi, czujki dymu należy regularnie testować i konserwować, aby zapewnić ich niezawodność i efektywność działania.

Pytanie 36

Aktywna bariera podczerwieni może działać, wykorzystując fale elektromagnetyczne o długości wynoszącej

A. 600 nm

B. 300 nm

C. 500 nm

D. 900 nm

Aktywna bariera podczerwieni, znana również jako czujnik podczerwieni, wykorzystuje promieniowanie elektromagnetyczne o długości fali około 900 nm do detekcji obiektów. Długość fali 900 nm znajduje się w zakresie bliskiej podczerwieni, co sprawia, że jest idealna do zastosowań związanych z detekcją ruchu i obecności. Czujniki te są powszechnie stosowane w systemach alarmowych, automatycznych drzwiach oraz w systemach inteligentnych budynków. W praktyce, czujniki te działają na zasadzie analizy zmian w promieniowaniu podczerwonym emitowanym przez obiekty w ich zasięgu. Kiedy obiekt, na przykład człowiek, przemieszcza się w polu detekcji, zmienia to ilość promieniowania docierającego do czujnika, co wyzwala sygnał alarmowy. Warto zaznaczyć, że technologie te są zgodne z aktualnymi standardami branżowymi, co zapewnia ich niezawodność oraz efektywność w różnych warunkach zastosowania.

Pytanie 37

Która metoda naprawy uszkodzonego kabla antenowego zapewni wysoką jakość odbioru sygnału?

A. Złączenie kabla przy pomocy tulejek zaciskowych

B. Zlutowanie oraz zaizolowanie przewodu w miejscu uszkodzenia

C. Połączenie kabla przy użyciu kostki do przewodów elektrycznych

D. Zainstalowanie złączek typu F i łącznika w miejscu awarii

Lutowanie i izolowanie przerwanego kabla antenowego może się wydawać szybkim rozwiązaniem, ale takie podejście nie zawsze zapewnia dobrą jakość sygnału. Lutowanie może wprowadzać dodatkowe opory, co z kolei powoduje straty sygnału przez złe połączenia i zmiany w impedancji, co jest ważne dla stabilności sygnału. A ta izolacja, no cóż, nie eliminuje ryzyka zakłóceń, bo nie daje dobrego ekranowania. Użycie kostek do przewodów elektrycznych czy tulejek zaciskowych raczej nie jest dobrym pomysłem. Takie sposoby mogą prowadzić do kiepskiej jakości połączeń i problemów z transmisją sygnału. W kontekście standardów, takie połączenia nie zawsze spełniają wymogi dotyczące ekranowania i zabezpieczeń przed zakłóceniami, co może być problematyczne np. podczas odbioru telewizji cyfrowej czy sygnałów satelitarnych. Typowy błąd to myślenie, że każda forma połączenia wystarczy, ale w profesjonalnych instalkach to się nie sprawdza i może prowadzić do długoterminowych problemów z jakością sygnału.

Pytanie 38

Który rysunek przedstawia schemat biernego filtru dolnoprzepustowego RC?

A. A.

B. D.

C. B.

D. C.

Rysunek A przedstawia schemat biernego filtru dolnoprzepustowego RC, który jest podstawowym układem elektronicznym wykorzystywanym w wielu aplikacjach inżynieryjnych. W skład tego filtru wchodzą rezystor (R) oraz kondensator (C) połączone szeregowo, co pozwala na obniżenie amplitudy sygnału o wysokich częstotliwościach, jednocześnie przepuszczając sygnały o niskich częstotliwościach. Wyjście sygnału jest pobierane z punktu, w którym rezystor i kondensator są połączone, co jest kluczowe dla działania filtru. Taki układ znajduje zastosowanie w wielu dziedzinach, takich jak audio, gdzie może być używany do redukcji szumów, czy w telekomunikacji, gdzie filtry dolnoprzepustowe pomagają eliminować niepożądane sygnały o wyższych częstotliwościach. Znajomość tego schematu oraz jego zastosowania jest istotna dla inżynierów pracujących z elektroniką i systemami komunikacyjnymi, a także dla osób zajmujących się projektowaniem układów analogowych.

Pytanie 39

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 40

W przypadku wzmacniaczy prądu stałego nie wykorzystuje się sprzężenia pojemnościowego pomiędzy poszczególnymi stopniami, ponieważ kondensator

A. działa jak zwarcie dla sygnału stałego

B. tak jak dioda, umożliwia przepływ sygnału tylko w jednym kierunku

C. nie przekazuje składowej stałej sygnału

D. prowadzi do przerwy dla sygnału o wysokiej częstotliwości

Kiedy analizujemy odpowiedzi, które mogą wydawać się trafne na pierwszy rzut oka, łatwo jest popaść w pułapki myślowe, które prowadzą do błędnych wniosków. W przypadku pierwszej odpowiedzi, która sugeruje, że kondensator stanowi zwarcie dla sygnału stałego, musimy zrozumieć, że zwarcie oznacza, iż sygnał nie może przejść przez kondensator. W rzeczywistości, kondensator nie przepuszcza składowej stałej, a nie jest tożsame z zwarciem. Druga odpowiedź, twierdząca, że kondensator nie przenosi składowej stałej sygnału, jest zbliżona do prawdy, ale nie oddaje pełnego kontekstu, w jakim kondensatory są używane. Wyklucza to zrozumienie ich roli w obwodzie, jako urządzeń, które mogą być używane do separacji sygnałów. Trzecia odpowiedź, mówiąca o kondensatorze jako przerwie dla sygnału o dużej częstotliwości, jest myląca, ponieważ kondensatory w rzeczywistości przewodzą składowe zmienne, a ich reaktancja zmniejsza się wraz ze wzrostem częstotliwości. Ostatnia opcja, która porównuje kondensator do diody, jest nieprecyzyjna, ponieważ kondensatory nie przewodzą prądu w jednym kierunku, tylko przechowują ładunek, a ich działanie jest całkowicie odmienne. Dlatego ważne jest, aby zrozumieć zasady działania kondensatorów, ich zastosowanie w obwodach oraz jak mogą wpływać na różne składowe sygnału, aby unikać typowych błędów myślowych w analizie układów elektronicznych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej