Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 13 maja 2026 16:41
Data zakończenia: 13 maja 2026 17:08

Egzamin zdany!

Wynik: 31/40 punktów (77,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Na tabeli dania, której wiersze zostały pokazane poniżej, wykonano przedstawioną kwerendę:

SELECT * FROM dania WHERE typ < 3 AND cena < 30 LIMIT 5;

Ile wierszy wybierze ta kwerenda?

id	typ	nazwa	cena
1	1	Gazpacho	20
2	1	Krem z warzyw	25
3	1	Gulaszowa ostra	30
4	2	Kaczka i owoc	30
5	2	Kurczak pieczony	40
6	3	wierzbowy przysmak	35
7	2	Mintał w panierce	30
8	2	Alle kotlet	30
9	3	Owoce morza	20
10	3	Grzybki, warzywka, sos	15
11	3	Orzechy i chipsy	10
12	3	Tatar i jajo	15
13	3	Bukiet warzyw	10

A. 5

B. 13

C. 8

D. 2

Twoja odpowiedź jest jak najbardziej trafna. To zapytanie SQL, które mamy, wybiera z tabeli 'dania' te wiersze, gdzie 'typ' jest mniejszy niż 3, a 'cena' nie przekracza 30. Wiem, że dodanie 'LIMIT 5' może wydawać się istotne, ale w tym przypadku tak naprawdę nie wpływa to na wynik, bo tylko jeden wiersz pasuje – danie 'Gazpacho'. Warto pamiętać, że w SQL, gdy używamy warunku 'WHERE', łączymy je z operatorem AND, co oznacza, że muszą być spełnione jednocześnie. Klauzula 'LIMIT' jest przydatna w różnych sytuacjach, ale tutaj, nawet z ograniczeniem do 5, i tak mamy tylko jeden wynik.

Pytanie 2

Jakie zadanie wykonuje funkcja agregująca AVG w poniższym zapytaniu?

SELECT AVG(cena) FROM uslugi;

A. obliczyć średnią arytmetyczną cen wszystkich usług

B. sprawdzić, ile usług znajduje się w tabeli

C. wyznaczyć największą cenę za usługi

D. zsumować ceny wszystkich usług

Dobra robota z odpowiedzią! Funkcja AVG w SQL służy do obliczania średniej z wartości w danej kolumnie, tutaj mamy kolumnę 'cena' w tabeli 'uslugi'. Korzystając z AVG, możesz łatwo dowiedzieć się, jaki jest średni koszt usług, co jest mega pomocne w analizowaniu wydatków. Moim zdaniem, średnia arytmetyczna ma spore znaczenie w raportach finansowych, przy podejmowaniu decyzji w biznesie i śledzeniu trendów rynkowych. Fajnie jest też wiedzieć, że ta funkcja ignoruje wartości NULL, co sprawia, że wyniki są bardziej wiarygodne, kiedy nie wszystkie usługi mają podane ceny. Warto pamiętać, że najlepiej używać funkcji agregujących z klauzulami GROUP BY, żeby móc dokładniej analizować, na przykład średnie ceny w różnych kategoriach usług.

Pytanie 3

W języku PHP, dla zmiennych a = 5 oraz b = 3, jakie wyrażenie zwróci wartość zmiennoprzecinkową?

A. a && b

B. a * b

C. a + b

D. a / b

W języku PHP operacje na zmiennych numerycznych mogą prowadzić do różnych typów wyników w zależności od zastosowanego operatora. W przypadku zmiennych a = 5 i b = 3, jeśli wykonamy operację a / b, uzyskamy wynik 1.6666666666667, co jest wartością zmiennoprzecinkową. Operacja dzielenia w PHP zawsze zwraca wynik typu float, gdy jest wykonywana na liczbach całkowitych, o ile nie jest to dzielenie całkowite przez zero. Wartość ta można wykorzystać w różnych kontekstach, np. w obliczeniach finansowych, gdzie precyzyjne wartości dziesiętne są kluczowe. Warto również zauważyć, że PHP automatycznie konwertuje typy, co oznacza, że operacje na mieszanych typach (np. integer i float) również będą skutkować wynikiem o typie float. Przykładem może być sytuacja, w której wynik dzielenia jest dalej używany w operacjach matematycznych, co może znacząco wpłynąć na końcowy rezultat. Z punktu widzenia standardów PHP, operacje arytmetyczne są ściśle określone w dokumentacji i warto zaznajomić się z funkcjami związanymi z operacjami na liczbach, aby w pełni wykorzystać możliwości języka.

Pytanie 4

Dzięki poleceniu ALTER TABLE można

A. zmieniać wartości rekordów

B. skasować tabelę

C. usunąć rekord

D. zmieniać strukturę tabeli

Niektóre odpowiedzi mogą wydawać się na pierwszy rzut oka sensowne, jednak po głębszej analizie widać, że są one błędne. Zmiana wartości rekordów nie jest możliwa przy użyciu polecenia ALTER TABLE. To zadanie realizuje się za pomocą polecenia UPDATE, które umożliwia modyfikację danych istniejących w tabeli. Tabela jest strukturą danych, która przechowuje rekordy, więc usunięcie tabeli odbywa się przy użyciu polecenia DROP TABLE, a nie ALTER TABLE. Podobnie, usunięcie pojedynczego rekordu w tabeli to operacja, którą wykonujemy przy pomocy polecenia DELETE. Zrozumienie różnic między tymi poleceniami jest kluczowe dla efektywnego zarządzania bazami danych. Często popełnianym błędem jest mylenie poleceń, co może prowadzić do niezamierzonych skutków, takich jak utrata danych czy naruszenie integralności bazy. Na przykład, użycie ALTER TABLE w kontekście dodawania kolumny, a następnie nieprzemyślane usunięcie kolumny za pomocą DELETE spowoduje, że nie tylko stracimy całą kolumnę, ale również naruszymy relacje w bazie danych. Dlatego ważne jest, aby znać właściwe komendy oraz ich zastosowania, aby unikać nieporozumień i błędów w przyszłości.

Pytanie 5

Jakie formaty wideo są obsługiwane przez standard HTML5?

A. Ogg, QuickTime

B. MP4, Ogg, WebM

C. Ogg, AVI, MPEG

D. MP4, AVI

Odpowiedź MP4, Ogg, WebM jest prawidłowa, ponieważ wszystkie te formaty są zgodne ze standardem HTML5 i są powszechnie stosowane w aplikacjach internetowych. MP4, z wykorzystaniem kodeka H.264, zapewnia wysoką jakość obrazu i dźwięku przy stosunkowo małych rozmiarach plików, co czyni go jednym z najpopularniejszych formatów w sieci. Ogg, szczególnie w wersji Vorbis dla audio i Theora dla wideo, jest otwartym formatem, co oznacza, że nie wymaga licencji na użycie, co sprzyja jego zastosowaniu w projektach, które preferują otwarte technologie. WebM, stworzony przez Google, również korzysta z otwartych kodeków, takich jak VP8/VP9 dla wideo oraz Vorbis/Opus dla audio, co czyni go idealnym do zastosowań w środowisku internetowym. W praktyce, korzystając z tych formatów, deweloperzy mogą zapewnić szeroką kompatybilność z różnymi przeglądarkami oraz urządzeniami, co jest kluczowe w kontekście dostępności treści multimedialnych dla użytkowników. Warto również zwrócić uwagę na dobór formatów w kontekście SEO oraz szybkości ładowania stron, gdyż odpowiednia konfiguracja może wpływać na wyniki w wyszukiwarkach oraz doświadczenie użytkownika.

Pytanie 6

W HTML-u atrybut shape w znaczniku area, który definiuje kształt obszaru, może przyjąć wartość

A. poly, square, circle

B. rect, triangle, circle

C. rect, poly, circle

D. rect, square, circle

Wybór niewłaściwej odpowiedzi może wynikać z nieporozumień dotyczących atrybutu shape w znaczniku area. Odpowiedzi wskazujące na 'square' lub 'triangle' są błędne, ponieważ te kształty nie są obsługiwane przez standard HTML. W przypadku 'square', mogłoby się wydawać, że jest to po prostu inna forma prostokąta, jednak HTML nie definiuje takiej wartości dla atrybutu shape. Również 'triangle' nie jest uznawany w kontekście standardowych atrybutów; HTML nie pozwala na bezpośrednie definiowanie kształtów trójkątnych w obszarach mapy obrazów. Tego rodzaju zamieszanie może wynikać z niepełnego zrozumienia funkcji atrybutu, który jest jednoznacznie związany z prostokątem, okręgiem oraz wielokątem. Kluczowe jest, aby przyjrzeć się dokumentacji HTML oraz standardom W3C, które jasno określają poprawne wartości dla atrybutu shape. W praktyce, zrozumienie tych różnic jest istotne dla tworzenia efektywnych i dostępnych interfejsów użytkownika, gdzie każdy element jest precyzyjnie zdefiniowany i zrozumiały dla przeglądarek oraz użytkowników. Ponadto, stosowanie niepoprawnych wartości może prowadzić do błędów w renderowaniu strony, co negatywnie wpływa na doświadczenia użytkowników i dostępność serwisu.

Pytanie 7

Pętla zapisana w języku PHP wstawi do tablicy liczby:

$x = 0;
for ($i = 0; $i < 10; $i++)
{
    $tabl[$i] = $x;
    $x = $x + 10;
}

A. 10, 20, 30, 40, 50, 60, 70, 80, 90, 100

B. 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9

C. 0, 10, 20, 30, 40, 50, 60, 70, 80, 90

D. 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10

Niestety, Twoja odpowiedź jest nieprawidłowa. Błędne odpowiedzi sugerują, że pętla wstawia do tablicy liczby od 0 do 9 lub od 10 do 100, albo od 0 do 10. To jest niepoprawne, ponieważ pętla zaczyna się od $x = 0 i wykonuje się 10 razy ($i od 0 do 9), a w każdej rundzie pętli wartość $x jest zwiększana o 10. Dlatego po 10 rundach w tablicy znajdują się liczby: 0, 10, 20, 30, 40, 50, 60, 70, 80, 90. Wybór innej odpowiedzi może wynikać z błędnego zrozumienia działania pętli albo mylenia różnych rodzajów pętli, które mają różne zastosowania. Pętle są fundamentalnym elementem każdego języka programowania, w tym PHP, dlatego warto zrozumieć ich działanie. Proszę poświęcić więcej czasu na zrozumienie tego tematu, ponieważ jest to podstawa do dalszego programowania.

Pytanie 8

Jaki zapis znacznika <div> może występować w dokumencie HTML tylko raz, a jego ponowne użycie spowoduje pojawienie się błędów podczas walidacji dokumentu?

A. <div class="klasa">

B. <div id="identyfikator">

C. <div class="klasa1 klasa2">

D. <div>

Zapis <div class="klasa1 klasa2"> nie narusza zasad walidacji HTML, ponieważ atrybut class może występować wielokrotnie w obrębie dokumentu. Dzięki temu, można przypisać wiele klas do jednego elementu, co jest przydatne w przypadku stylizacji CSS, gdzie różne klasy mogą być wykorzystywane do różnych celów. Zastosowanie wielu klas umożliwia elastyczne zarządzanie stylami, jednak nie wpływa na unikalność elementów. Z kolei zapis <div class="klasa"> jest również poprawny i pozwala na przypisanie pojedynczej klasy do elementu. Klasy są przydatne w kontekście grupowania elementów lub stosowania do nich wspólnych stylów, co jest zgodne z zasadami modularności w CSS. Natomiast zapis <div> jest ogólnym rozwiązaniem, które nie wprowadza żadnych specyfikacji, ale również nie generuje błędów walidacyjnych. Zrozumienie różnicy między atrybutem id a atrybutem class jest kluczowe w HTML. Na przykład, stosując id, jesteśmy zobowiązani do jego unikalności, co nie jest wymagane dla klas. Dla wielu początkujących programistów mylenie tych dwóch atrybutów może prowadzić do nieporozumień i problemów z walidacją kodu. Przy projektowaniu stron internetowych należy skupić się na ich strukturyzacji oraz semantyce, aby zapewnić łatwiejsze zarządzanie kodem i jego przyszłą rozbudowę.

Pytanie 9

W podanym przykładzie pseudoklasa hover spowoduje, że styl pogrubiony zostanie przypisany

a:hover { font-weight: bold; }

A. wszystkim odnośnikom, które nie były odwiedzane

B. każdemu odnośnikowi bez względu na jego bieżący stan

C. wszystkim odnośnikom, które były wcześniej odwiedzane

D. odnośnikowi, gdy kursor myszy na niego najedzie

Pseudoklasa hover jest jedną z najczęściej używanych pseudoklas w CSS stosowaną do stylizacji elementów HTML w momencie, gdy użytkownik najeżdża kursorem myszy na dany element. W podanym przykładzie kodu CSS zastosowano pseudoklasę hover dla elementów a czyli odnośników. Oznacza to, że gdy kursor myszy znajdzie się nad jakimkolwiek odnośnikiem, jego styl zmieni się na pogrubiony dzięki właściwości font-weight: bold. Jest to bardzo przydatne w interaktywnej stylizacji stron internetowych, ponieważ pozwala użytkownikom na wizualne odróżnienie elementów, z którymi mogą wchodzić w interakcję. Praktycznym zastosowaniem tej pseudoklasy jest zwiększenie użyteczności i estetyki strony poprzez subtelne wskazanie elementów interaktywnych, takich jak menu nawigacyjne czy linki w treści. Warto pamiętać o zachowaniu spójności stylizacji dla wszystkich stanów odnośników, co jest zalecane jako dobra praktyka w projektowaniu responsywnych interfejsów użytkownika. Pseudoklasa hover, jako część kaskadowego arkusza stylów, pozwala na dynamiczną interakcję z elementami strony, co znacząco wpływa na doświadczenia użytkownika.

Pytanie 10

Kolor wyrażony w modelu RGB(255, 0, 0) to

A. zielony.

B. żółty.

C. niebieski.

D. czerwony.

Barwa zapisana w modelu RGB(255, 0, 0) oznacza maksymalne natężenie kanału czerwonego, co wskazuje, że jest to czysta czerwień. Model RGB, czyli Red, Green, Blue, jest powszechnie stosowany w technologii cyfrowej, w tym w monitorach, telewizorach i urządzeniach mobilnych. W praktyce, wartości w zakresie od 0 do 255 określają intensywność poszczególnych kolorów, gdzie 0 oznacza brak koloru, a 255 jego maksymalną intensywność. Wartości dla zielonego i niebieskiego są zerowe, co oznacza, że nie wpływają na ostateczny kolor. Czerwień (RGB(255, 0, 0)) jest często wykorzystywana w projektowaniu graficznym, na przykład w tworzeniu logo, gdzie symbolizuje energię i pasję. W standardzie sRGB, który jest najczęściej stosowanym profilem kolorów w Internecie, barwy są definiowane w ten sposób, co gwarantuje ich spójność na różnych urządzeniach. Zrozumienie tego modelu kolorów jest kluczowe dla każdej osoby pracującej w dziedzinie grafiki komputerowej, projektowania UI/UX czy programowania webowego.

Pytanie 11

Który z typów formatów oferuje największą kompresję pliku dźwiękowego?

A. PCM

B. MP3

C. WAV

D. CD-Audio

Wybór formatów takich jak WAV, PCM czy CD-Audio w kontekście redukcji rozmiaru pliku dźwiękowego jest błędny, ponieważ wszystkie te formaty są klasyfikowane jako formaty bezstratne. Oznacza to, że podczas ich zapisu nie następuje utrata danych dźwiękowych, co z kolei prowadzi do dużych rozmiarów plików. WAV jest surowym formatem dźwiękowym, który przechowuje dane audio w ich najczystszej formie, co czyni go niewłaściwym wyborem dla osób, które potrzebują efektywnej kompresji. PCM (Pulse Code Modulation) to technika, która służy do przetwarzania dźwięku, ale sama w sobie nie zmniejsza rozmiaru pliku. CD-Audio to standard zapisu dźwięku na płytach CD, również charakteryzujący się dużym rozmiarem pliku, ponieważ przechowuje dźwięk w formacie bezstratnym o wysokiej jakości. Typowe błędy myślowe prowadzące do wyboru tych formatów to przekonanie, że jakość dźwięku jest najważniejsza, a nie zrozumienie, że wiele zastosowań wymaga kompromisu między jakością a rozmiarem. Dla użytkowników, którzy potrzebują codziennego dostępu do muzyki, formaty stratne, takie jak MP3, są bardziej praktyczne ze względu na ich niewielki rozmiar oraz dobrej jakości dźwięk.

Pytanie 12

CAPTCHA to metoda zabezpieczeń stosowana na stronach WWW, która umożliwia

A. potwierdzenie, że informacje z formularza są przesyłane przez człowieka

B. przyspieszenie logowania do aplikacji internetowej

C. automatyczne wypełnienie formularza logowania danymi użytkownika

D. ominięcie procesu autoryzacji w aplikacji internetowej

CAPTCHA, czyli Completely Automated Public Turing test to tell Computers and Humans Apart, to technika zabezpieczeń powszechnie stosowana na stronach internetowych, której celem jest rozróżnienie użytkowników ludzkich od automatycznych programów (botów). Mechanizm ten działa poprzez prezentację wyzwań, które są trudne do rozwiązania przez maszyny, ale relatywnie proste dla ludzi. Przykłady obejmują rozpoznawanie tekstu zniekształconego w obrazach, wybieranie obrazków pasujących do podanych kategorii, czy rozwiązywanie prostych zagadek logicznych. CAPTCHA jest bardzo istotnym narzędziem w ochronie przed spamem, atakami typu brute-force oraz innymi formami nadużyć, które mogą zagrażać bezpieczeństwu aplikacji internetowych. Zastosowanie CAPTCHA stało się standardem w branży IT i jest szeroko wspierane przez organizacje, takie jak Google, które opracowały popularny reCAPTCHA, integrujący technologię uczenia maszynowego do dalszego poprawienia skuteczności i użyteczności testów. Wdrożenie CAPTCHA w formularzach rejestracyjnych czy logowania znacząco zwiększa poziom bezpieczeństwa, jednocześnie zmniejszając ryzyko nadużyć oraz ochroniając dane użytkowników.

Pytanie 13

Użytkownik Jan będzie miał możliwość realizacji

GRANT ALL PRIVILEGES ON dane.* TO 'Jan'@'localhost';

A. wyłącznie operacje CREATE, ALTER, DROP na tabelach w bazie dane

B. wszystkie operacje na tabelach bazy dane oraz przekazywać prawa innym użytkownikom

C. tylko operacje manipulacji danymi oraz zmienić jedynie swoje uprawnienia

D. wszystkie operacje na tabelach w bazie dane

Niepoprawne odpowiedzi wynikają z nieporozumień dotyczących zakresu uprawnień, jakie mogą być przyznane użytkownikom w systemie baz danych. Ograniczanie możliwości Jan do jedynie operacji CREATE, ALTER, DROP na tabelach bazy danych jest błędne, ponieważ przyznanie ALL PRIVILEGES pozwala na znacznie szerszy zakres operacji, w tym manipulację danymi poprzez SELECT i INSERT. Warto zauważyć, że w kontekście baz danych, operacje związane z manipulowaniem danymi są kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania aplikacji i utrzymania integralności danych. Twierdzenie, że Jan miałby jedynie możliwość zmiany własnych praw, jest również mylne, ponieważ uprawnienia ALL PRIVILEGES dają użytkownikowi kontrolę nad wszystkimi tabelami oraz możliwość nadawania uprawnień innym użytkownikom. Koncepcja ograniczenia uprawnień do jedynie manipulacji danymi nie uwzględnia pełnego potencjału, jaki niesie ze sobą przyznanie ALL PRIVILEGES, co prowadzi do nieefektywnego zarządzania bazą danych. Zrozumienie, jak działają uprawnienia w systemach baz danych, jest kluczowe dla bezpieczeństwa i prawidłowego zarządzania danymi, dlatego konieczne jest, aby administratorzy baz danych dokładnie analizowali zasady, według których przyznają uprawnienia użytkownikom.

Pytanie 14

W języku HTML zapisano formularz. Który z efektów działania kodu będzie wyświetlony przez przeglądarkę zakładając, że w pierwsze pole użytkownik przeglądarki wpisał wartość "Przykładowy text"?

A. Efekt 4.

B. Efekt 3.

C. Efekt 2.

D. Efekt 1.

Dobra robota! Odpowiedź, którą wybrałeś, to Efekt 2. W formularzu HTML masz różne elementy, które służą do zbierania danych od użytkownika. Tutaj mamy pole tekstowe i dwa checkboxy. Jak wpiszesz 'Przykładowy text' w pole tekstowe i wyślesz formularz, to właśnie to się wyświetli w przeglądarce. Efekt 2 pokazuje, że pole tekstowe ma wpisany tekst i dwa niezaznaczone checkboxy. Dlatego to jest zgodne z tym, co zobaczysz w przeglądarce. A to oznacza, że Efekt 2 jest poprawną odpowiedzią. Właściwie to wszystko jest zgodne z tym, jak HTML działa, czyli jak powinny wyglądać i działać różne elementy formularza.

Pytanie 15

W jakich formatach można przechować wideo razem z dźwiękiem?

A. MP4

B. WAV

C. WMA

D. AAC

MP4 to jeden z najbardziej popularnych formatów plików multimedialnych, który jest szeroko stosowany do zapisywania materiałów wideo wraz ze ścieżkami dźwiękowymi. MP4, jako kontener, obsługuje różne kodeki wideo, takie jak H.264, a także kodeki audio, w tym AAC. Dzięki tej wszechstronności, format MP4 jest idealny do przechowywania zarówno obrazu, jak i dźwięku w jednym pliku, co jest kluczowe dla wielu zastosowań, od streamingu wideo po przechowywanie lokalne. MP4 jest zgodny z wieloma platformami i urządzeniami, co czyni go standardem dla treści wideo w Internecie. Przykładem zastosowania MP4 mogą być platformy takie jak YouTube, gdzie użytkownicy przesyłają filmy w tym formacie, aby zapewnić wysoką jakość obrazu i dźwięku. Warto również zauważyć, że MP4 wspiera różne metadane, co umożliwia dodawanie informacji o pliku, takich jak tytuł, artysta czy okładka albumu. Dzięki tym wszystkim właściwościom, MP4 jest niezastąpionym formatem w dziedzinie multimediów.

Pytanie 16

Ile razy zostanie wykonana pętla napisana w języku PHP, przy założeniu, że zmienna kontrolna nie jest zmieniana w trakcie działania pętli?
for ($i = 0; $i <= 10; $i+=2) { .... }

A. 0

B. 6

C. 5

D. 10

Odpowiedź 6 jest poprawna, ponieważ pętla for w języku PHP jest skonstruowana w taki sposób, że iteruje od 0 do 10 w krokach co 2. Inicjalizacja zmiennej $i zaczyna się od 0, a warunek kontynuacji pętli to $i <= 10. Przeanalizujmy zatem wartości, które przyjmie zmienna $i w kolejnych iteracjach: 0, 2, 4, 6, 8, 10. Widzimy, że pętla zatrzyma się po osiągnięciu wartości 10, co daje nam 6 iteracji. W praktyce, takie konstrukcje są bardzo użyteczne w różnych scenariuszach, na przykład, gdy chcemy iterować przez elementy tablicy, które mają parzyste indeksy. Dobrym przykładem może być generowanie dynamicznego kodu HTML, w którym chcemy wyświetlić co drugi element listy, co jest istotne w kontekście optymalizacji wizualnej interfejsów użytkownika. Zrozumienie działania pętli for oraz zasad dotyczących kontrolowania iteracji jest kluczowe w programowaniu, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży.

Pytanie 17

O obiekcie przedstawionym w JavaScript można powiedzieć, że posiada

var obiekt1 = {
     x: 0,
     y: 0,
     wsp: function() { [...] }
}

A. dwoma właściwościami oraz jedną metodą

B. trzema metodami

C. trzema właściwościami

D. dwoma metodami oraz jedną właściwością

Obiekt w języku JavaScript, taki jak przedstawiony na obrazku, składa się z par klucz-wartość zwanych właściwościami. W tym przypadku mamy dwie właściwości x i y, które są przypisane wartości 0. Właściwości te przechowują dane i mogą być dowolnego typu, jak liczby, ciągi znaków czy inne obiekty. Trzecim elementem obiektu jest wsp, który jest przypisany funkcji, co czyni go metodą obiektu. Metoda w JavaScript jest funkcją przypisaną jako wartość właściwości, która może być wywoływana na obiekcie. Tego rodzaju struktura pozwala na efektywne organizowanie kodu i jest często stosowana w programowaniu obiektowym w JavaScript. Dzięki metodom można dynamicznie manipulować danymi wewnątrz obiektu. Takie podejście jest zgodne z zasadami hermetyzacji, które są częścią paradygmatu programowania obiektowego, zwiększając czytelność i utrzymanie kodu. W praktyce, znajomość właściwości i metod obiektów JavaScript jest kluczowa dla tworzenia dynamicznych i interaktywnych aplikacji webowych.

Pytanie 18

Jakie obiekty w bazie danych służą do podsumowywania, prezentacji oraz drukowania danych?

A. formularz

B. raport

C. zapytanie

D. zestawienie

Raport jest narzędziem w bazach danych, które umożliwia podsumowywanie, wyświetlanie i wydruk danych w zorganizowanej formie. Jego głównym celem jest przedstawienie informacji w sposób zrozumiały i estetyczny, co jest szczególnie ważne w kontekście analizy danych oraz podejmowania decyzji biznesowych. Raporty mogą być wykorzystane do generowania zestawień wyników finansowych, analiz sprzedaży czy statystyk użytkowników. Umożliwiają one również prezentację danych w formie tabel, wykresów i diagramów, co zwiększa ich czytelność. W branży IT i zarządzania danymi, dobrą praktyką jest korzystanie z narzędzi raportowych, które integrują się z bazami danych, co pozwala na automatyczne aktualizowanie danych oraz lepszą wizualizację. Warto również wspomnieć o różnych formatach, w jakich raporty mogą być generowane, takich jak PDF, XLSX czy HTML, co umożliwia ich łatwe udostępnianie i archiwizowanie.

Pytanie 19

W tabeli produkt znajdują się przedmioty wyprodukowane po roku 2000, z kolumnami nazwa i rok_produkcji. Klauzula SQL pokaże listę przedmiotów wyprodukowanych

SELECT * FROM `produkt` WHERE SUBSTR(rok_produkcji,3,2)=17;

A. w latach innych niż 2017

B. przed rokiem 2017

C. po roku 2017

D. w roku 2017

Wybór odpowiedzi "w roku 2017" jest prawidłowy, ponieważ zapytanie SQL stosuje funkcję SUBSTR do wydobycia części roku produkcji. Funkcja ta zaczyna od trzeciego znaku w łańcuchu reprezentującym rok produkcji i zwraca dwa znaki, co w przypadku roku 2017 daje nam '17'. W związku z tym zapytanie wyświetli jedynie te przedmioty, których rok produkcji kończy się na '17', co obejmuje rok 2017. Zastosowanie funkcji SUBSTR jest częstą praktyką w SQL, gdy chcemy analizować lub filtrować dane tekstowe według określonych wzorców. Na przykład, w przypadku bazy danych produktów, możemy wykorzystać tę metodę do kategoryzowania towarów według roczników lub do analizy sprzedaży w danym roku. Dobrą praktyką jest także zapewnienie, że dane w kolumnie rok_produkcji są przechowywane w jednolitym formacie, co ułatwia ich przetwarzanie i analizę.

Pytanie 20

W formularzu dane z pola input o typie number zostały przypisane do zmiennej a, a następnie przetwarzane w skrypcie JavaScript w następujący sposób:

var x = parseFloat(a);

Jaki typ będzie miała zmienna x?

A. liczbowego, całkowitego

B. napisowego

C. NaN

D. zmiennoprzecinkowego

Zmienna x będzie typu zmiennoprzecinkowego, ponieważ funkcja parseFloat() konwertuje wartość przekazaną jej jako argument na liczbę zmiennoprzecinkową. W przypadku, gdy zmienna a zawiera poprawną reprezentację liczby, np. '10.5' lub '3.14', parseFloat() zwróci odpowiednią wartość zmiennoprzecinkową. Dobrą praktyką jest zapewnienie, że wartość w a jest odpowiednio walidowana przed konwersją, aby uniknąć błędów i niepożądanych wyników. Zmiennoprzecinkowe dane mogą być szczególnie użyteczne w aplikacjach finansowych, graficznych czy inżynieryjnych, gdzie precyzyjne obliczenia są kluczowe. Ponadto, JavaScript automatycznie przekształca liczby całkowite do postaci zmiennoprzecinkowej, więc nawet jeśli a zawiera liczbę całkowitą, wynik w zmiennej x również będzie typem zmiennoprzecinkowym. Znajomość tego zachowania jest istotna dla programistów, aby skutecznie obsługiwać różnorodne operacje numeryczne.

Pytanie 21

Wskaż właściwy zapis polecenia napisanego w języku JavaScript?

A. document.write("Liczba ? z dokładnością do 2 miejsc po przecinku ? " + 3.14 )

B. document.write("Liczba ? z dokładnością do 2 miejsc po przecinku ? " ; 3.14 )

C. document.write("Liczba ? z dokładnością do 2 miejsc po przecinku ? " . 3.14 )

D. document.write("Liczba ? z dokładnością do 2 miejsc po przecinku ? " 3.14 )

Odpowiedź ta jest poprawna, ponieważ używa operatora konkatenacji (+) do połączenia tekstu oraz wartości liczbowej 3.14 w jednej instrukcji document.write. Funkcja document.write jest metodą w Javascript, która umożliwia dynamiczne wstawianie treści HTML do dokumentu. W przykładzie, ciąg tekstowy "Liczba ? z dokładnością do 2 miejsc po przecinku ? " jest poprawnie połączony z wartością liczbową, co skutkuje wyświetleniem na stronie rezultatu, który jest czytelny i zrozumiały dla użytkownika. Warto również zauważyć, że w takich sytuacjach stosuje się również metody formatowania liczb, takie jak toFixed() dla uzyskania precyzyjnych wyników, np. (3.14).toFixed(2) zwróci '3.14'. Zgodność z ECMAScript oraz standardami W3C sprawia, że ta konstrukcja jest zarówno praktyczna, jak i zgodna z najlepszymi praktykami programowania w JavaScript.

Pytanie 22

Wartości, które może przyjąć zmienna typu double, to:

A. 1979-12-05; 12:33

B. 2.4; 4; 3.2

C. 1,44; 2,55

D. "Ala"; 'd'

Zmienna typu double jest typem danych, który jest powszechnie używany w programowaniu, szczególnie w językach takich jak Java, C++ czy Python, do przechowywania liczb zmiennoprzecinkowych o podwójnej precyzji. W przeciwieństwie do typów całkowitych, typ double może reprezentować liczby z częścią dziesiętną, co czyni go idealnym do obliczeń wymagających precyzyjnych wartości, takich jak obliczenia finansowe czy naukowe. Przykłady wartości, które mogą być przechowywane w zmiennej typu double obejmują 2.4, 4, 3.2, gdzie każda z nich jest liczbą zmiennoprzecinkową. Ważne jest, aby stosować ten typ w odpowiednich kontekstach, aby uniknąć błędów związanych z precyzją. Zgodnie z najlepszymi praktykami, podczas definiowania zmiennych należałoby jasno określić ich typ, aby zapewnić przejrzystość kodu oraz jego przyszłą konserwację.

Pytanie 23

Które z wymienionych rozszerzeń NIE JEST związane z plikiem wideo?

A. AVI

B. MP4

C. GIF

D. MOV

Wybierając inne odpowiedzi, można popełnić kilka typowych błędów myślowych. AVI, MP4 oraz MOV to uznawane standardy dla plików wideo, co może prowadzić do mylnego wrażenia, że wszystkie wymienione rozszerzenia dotyczą wideo. AVI (Audio Video Interleave) to format opracowany przez Microsoft, który integruje dźwięk i obraz w jeden plik. Jest to format bezstratny, co oznacza, że jakość wideo pozostaje wysoka, ale pliki te mogą być znacznie większe. MP4 (MPEG-4 Part 14) to bardziej nowoczesny format, który łączy wysoką jakość z efektywnym kompresowaniem, co czyni go bardzo popularnym w transmisji strumieniowej i przechowywaniu wideo na różnych urządzeniach. MOV to natomiast format związany z ekosystemem Apple, znany z wysokiej jakości wideo, który jest idealny do edycji w oprogramowaniu takim jak Final Cut Pro. Wybierając odpowiedzi, które są faktycznie formatami wideo, można nie docenić unikalnych właściwości GIF-a, co prowadzi do pomyłki oraz niezrozumienia różnicy między tymi formatami. Ważne jest zrozumienie, że wybór formatu pliku powinien opierać się na specyficznych potrzebach projektu, a także na wymaganiach dotyczących jakości, rozmiaru pliku i wsparcia dla dźwięku, co substancjalnie różni różne formaty plików.

Pytanie 24

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.

B. Zmiana jasności zdjęć.

C. Przenikanie zdjęć.

D. Zwiększenie ostrości zdjęcia.

Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.

Pytanie 25

Częstotliwość próbkowania ma wpływ na

A. intensywność fali dźwiękowej utworu

B. poziom głośności nagranego utworu

C. standard jakości cyfrowego dźwięku

D. standard jakości analogowego dźwięku

Częstotliwość próbkowania, określająca liczbę próbek dźwięku zbieranych na sekundę, ma kluczowy wpływ na jakość cyfrowego dźwięku. W standardzie CD audio częstotliwość próbkowania wynosi 44,1 kHz, co oznacza, że dźwięk jest próbkowany 44 100 razy na sekundę. Taka wartość pozwala na uchwycenie pełnego zakresu słyszalnych częstotliwości, co jest fundamentalne dla reprodukcji dźwięku o wysokiej jakości. W przypadku wyższych częstotliwości próbkowania, takich jak 96 kHz czy 192 kHz, możliwe jest uzyskanie jeszcze większej dokładności w odwzorowaniu dźwięku, co jest szczególnie ważne w profesjonalnej produkcji muzycznej oraz w zastosowaniach audiofilskich. Zastosowanie odpowiedniej częstotliwości próbkowania jest także kluczowe w kontekście obróbki dźwięku, gdzie wyższa jakość nagrań pozwala na lepsze manipulacje bez wprowadzania zniekształceń. Przykładowo, w produkcji filmowej, muzycznej czy w podcaście, wybór odpowiedniej częstotliwości próbkowania wpływa na końcowy efekt słuchowy, co jest istotne dla doświadczeń słuchowych odbiorców.

Pytanie 26

Które z poniższych twierdzeń na temat języków programowania jest FAŁSZYWE?

A. JavaScript jest językiem skryptowym

B. PHP jest językiem do tworzenia stron w czasie rzeczywistym

C. SQL jest językiem programowania strukturalnego

D. C++ jest językiem obiektowym

SQL (Structured Query Language) to język zapytań, który służy do zarządzania danymi w relacyjnych bazach danych. Pomimo swojej nazwy, SQL nie jest językiem programowania strukturalnego w tradycyjnym sensie, ponieważ nie obsługuje pełnych konstrukcji programistycznych, takich jak pętle czy warunki, które są charakterystyczne dla języków takich jak C czy Pascal. SQL jest językiem deklaratywnym, co oznacza, że użytkownicy formułują zapytania, które definiują, jakie dane chcą uzyskać, a nie jak je uzyskać. Dzięki temu SQL jest niezwykle efektywny w pracy z dużymi zbiorami danych i umożliwia szybkie wykonywanie operacji na bazach danych. Przykładowe zastosowanie SQL to tworzenie zapytań do wyszukiwania określonych informacji w bazie danych klientów lub przy używaniu funkcji agregujących do analizy danych. Zrozumienie roli SQL w architekturze baz danych oraz umiejętność jego stosowania jest kluczowe w dziedzinie analizy danych i rozwijania aplikacji webowych.

Pytanie 27

Wskaż NIEPRAWIDŁOWE stwierdzenie dotyczące normalizacji dźwięku

A. Opcja normalizacja znajduje się w menu programu do edycji dźwięku

B. Normalizacja polega na obniżeniu poziomu najgłośniejszej próbki w sygnale do ustalonej wartości, a następnie proporcjonalnym zwiększeniu głośności pozostałych części sygnału

C. Jeśli najgłośniejszy element dźwięku osiąga połowę skali, wszystko zostanie zwiększone razy dwa - tak, aby najgłośniejszy element dotarł do maksimum na skali

D. W wyniku normalizacji następuje wyrównanie poziomu głośności całego nagrania

Pojęcia związane z normalizacją sygnału dźwiękowego mogą być mylnie interpretowane, co często prowadzi do nieprawidłowych wniosków. Na przykład, stwierdzenie, że normalizacja polega na zmniejszeniu poziomu najgłośniejszej próbki, jest mylące. Normalizacja w rzeczywistości nie zmienia relacji pomiędzy poszczególnymi próbami sygnału, lecz dostosowuje głośność całego nagrania względem najgłośniejszego fragmentu. Kolejnym błędnym podejściem jest myślenie, że proces normalizacji wyrównuje poziom głośności całego nagrania, co może sugerować, że dźwięki cichsze stają się głośniejsze, co nie jest w pełni poprawne. Normalizacja dostosowuje głośność do określonego poziomu, ale nie zmienia dynamiki nagrania. W praktyce, jeżeli najgłośniejszy fragment osiąga wartość połowy skali, sugerowanie, że wszystko zostanie pogłośnione razy dwa, jest uproszczeniem i nie oddaje rzeczywistego charakteru normalizacji, która operuje na zasadzie maksymalizacji głównego sygnału bez zmiany jego struktury. Warto pamiętać, że celem normalizacji jest osiągnięcie konsystencji w poziomie głośności, a nie manipulowanie poszczególnymi elementami nagrania w sposób, który zaburzyłby jego naturalny charakter. W rzeczywistych aplikacjach, takich jak produkcja muzyczna czy edycja audio, zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla uzyskania profesjonalnych rezultatów.

Pytanie 28

Etap, w którym identyfikuje się oraz eliminuje błędy w kodzie źródłowym programów, to

A. normalizacja

B. kompilowanie

C. debugowanie

D. standaryzacja

Debugowanie to proces identyfikacji, analizy i eliminacji błędów w kodzie źródłowym programów komputerowych. Jest to kluczowy etap w cyklu życia oprogramowania, który zapewnia, że aplikacje działają zgodnie z założeniami projektowymi. W praktyce debugowanie może obejmować różne techniki, takie jak stosowanie punktów przerwania, śledzenie wartości zmiennych czy analiza stosu wywołań. Przykładowo, programista może użyć narzędzi debugujących, takich jak GDB dla programów w C/C++ lub wbudowane debugery w IDE, takie jak Visual Studio czy Eclipse. Debugowanie jest również związane z dobrymi praktykami, jak testowanie jednostkowe i integracyjne, które pozwalają na wczesne wykrycie błędów. Zrozumienie i umiejętność efektywnego debugowania jest niezbędna dla każdego programisty, aby tworzyć wysokiej jakości, niezawodne i wydajne oprogramowanie. Warto również podkreślić znaczenie dokumentacji oraz korzystania z systemów kontroli wersji, takich jak Git, które pozwalają śledzić zmiany w kodzie i ułatwiają proces debugowania.

Pytanie 29

Kiedy zakończy się wykonanie poniższego fragmentu kodu w języku C/C++, do zmiennej zwanej zmienna2 zostanie przypisane:

...
int zmienna1 = 158;
int *zmienna2 = &zmienna1;

A. przypisana zamieniona na łańcuch wartość przechowywana w zmienna1

B. przypisana ta sama wartość, co przechowywana w zmienna1

C. przypisana liczba w kodzie binarnym odpowiadająca wartości przechowywanej w zmienna1

D. przypisany adres zmiennej o nazwie zmienna1

Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ w języku C/C++ symbol '&' używany przed nazwą zmiennej wskazuje na operator adresu, co oznacza, że zwraca adres w pamięci, pod którym przechowywana jest dana zmienna. W przedstawionym kodzie zmienna1 jest typu int i przechowuje wartość 158. Deklaracja int *zmienna2 oznacza, że zmienna2 jest wskaźnikiem na typ int. Przypisanie &zmienna1 do zmiennej2 powoduje, że zmienna2 przechowuje adres zmiennej1. Jest to podstawowa praktyka w programowaniu wskaźników, co umożliwia efektywne zarządzanie pamięcią, modyfikację danych w ich pierwotnym miejscu oraz tworzenie dynamicznych struktur danych jak listy czy drzewa. Wskaźniki są nieodłącznym elementem niskopoziomowego programowania, szczególnie w aplikacjach wymagających optymalizacji zasobów. Dobrą praktyką jest zawsze inicjalizować wskaźniki przed ich użyciem oraz unikać błędów typu odwołania do adresów NULL. Zrozumienie mechanizmu działania wskaźników jest kluczowe dla każdego programisty C/C++ i stanowi fundament dla zaawansowanych technik programistycznych.

Pytanie 30

Tabele Klienci oraz Zgloszenia są związane relacją jeden do wielu. Jakie polecenie należy wydać, aby uzyskać tylko opis zgłoszenia oraz odpowiadające mu nazwisko klienta dla zgłoszenia numer 5?

A. SELECT opis, nazwisko FROM Zgloszenia JOIN Klienci ON Klienci.id = Zgloszenia.Klienci_id WHERE Klienci.id = 5

B. SELECT opis, nazwisko FROM Zgloszenia JOIN Klienci ON Klienci.id = Zgloszenia.id WHERE Zgloszenia.id = 5

C. SELECT opis, nazwisko FROM Zgloszenia JOIN Klienci ON Klienci.id = Zgloszenia.Klienci_id WHERE Zgloszenia.id = 5

D. SELECT opis, nazwisko FROM Zgloszenia JOIN Klienci WHERE Klienci.id = 5

Ta odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ używa poprawnej składni SQL do wykonania zapytania z dwóch tabel powiązanych relacją jeden do wielu. Kluczowym elementem jest użycie klauzuli JOIN, która łączy tabelę Zgloszenia z tabelą Klienci poprzez pole Klienci_id, będące kluczem obcym w tabeli Zgloszenia. Dzięki temu możliwe jest powiązanie odpowiednich rekordów z dwóch tabel. Warunek w klauzuli WHERE Zgloszenia.id = 5 precyzuje, że zapytanie ma zwrócić dane tylko dla zgłoszenia o identyfikatorze 5. Taki sposób pisania zapytań SQL jest zgodny z normami ANSI SQL i jest powszechnie stosowany w systemach zarządzania bazami danych jak MySQL, PostgreSQL czy SQL Server. Korzystanie z JOIN, zwłaszcza z klauzulą ON, jest dobrą praktyką, ponieważ zapewnia czytelność i bezpieczeństwo zapytań. W realnych zastosowaniach, takie zapytania są używane do łączenia danych z różnych źródeł w celu ich analizy lub raportowania. Prawidłowa struktura zapytania ułatwia jego modyfikację i integrację z innymi operacjami bazy danych, co jest niezbędne w zarządzaniu danymi w dużych systemach informatycznych. Zrozumienie mechanizmu JOIN oraz użycie klauzuli WHERE w celu ograniczenia wyników jest kluczowe w efektywnym zarządzaniu i analizie danych w relacyjnych bazach danych.

Pytanie 31

W języku SOL komenda INSERT INTO

A. wprowadza pola do tabeli

B. tworzy tabelę

C. modyfikuje rekordy ustaloną wartością

D. wprowadza dane do tabeli

Polecenie INSERT INTO w języku SQL (Structured Query Language) jest kluczowym komponentem do wprowadzania danych do tabeli w bazie danych. Używając tego polecenia, użytkownicy mogą dodać nowe rekordy, co jest podstawowym zadaniem w zarządzaniu informacjami w systemach zarządzania bazą danych (DBMS). Przykładowo, jeśli mamy tabelę 'Użytkownicy', możemy dodać nowego użytkownika za pomocą: INSERT INTO Użytkownicy (Imię, Nazwisko) VALUES ('Jan', 'Kowalski'). Warto zauważyć, że wprowadzanie danych powinno być zgodne z definicją tabeli, co oznacza, że typy danych w wartości muszą odpowiadać typom zdefiniowanym w tabeli. Dobrą praktyką jest również walidacja danych przed ich wprowadzeniem, aby zapewnić spójność i integralność danych. W przypadku pracy z dużymi zbiorami danych, warto rozważyć użycie transakcji, aby zapewnić, że operacje wprowadzania są atomowe i nie wprowadzą niezgodności w bazie danych, co jest zgodne ze standardami ACID (Atomicity, Consistency, Isolation, Durability).

Pytanie 32

Wykonanie zapytania SQL: DELETE FROM mieszkania WHERE status=1; spowoduje usunięcie

A. pola o nazwie status w tabeli mieszkania

B. rekordów, gdzie pole status ma wartość 1, z tabeli mieszkania

C. tabel, w których pole status ma wartość 1, z bazy danych mieszkania

D. tabeli mieszkania w bazie danych

Użycie kwerendy SQL: DELETE FROM mieszkania WHERE status=1; jest poprawne, ponieważ polecenie DELETE ma na celu usunięcie rekordów z określonej tabeli, w tym przypadku z tabeli mieszkania. Klauzula WHERE filtruje te rekordy, które mają wartość pola status równą 1. To podejście jest zgodne z zasadami zarządzania danymi, które sugerują, że operacje usuwania powinny być przeprowadzane z użyciem odpowiednich filtrów, aby zminimalizować ryzyko przypadkowego usunięcia niezamierzonych danych. Na przykład, jeśli w tabeli mieszkania mamy 1000 rekordów, a tylko 150 z nich ma status równy 1, to po wykonaniu tej kwerendy usunięte zostaną dokładnie te 150 rekordów, a pozostałe pozostaną nienaruszone. Dobrą praktyką jest również tworzenie kopii zapasowych danych przed wykonaniem operacji usuwania, aby móc je przywrócić w razie potrzeby. Kwerendy DELETE są niezwykle przydatne w zarządzaniu bazami danych, zwłaszcza w sytuacjach, gdzie wymagana jest aktualizacja danych lub usunięcie nieaktualnych informacji.

Pytanie 33

Aby zaprojektować kształt logo dla strony WWW sposobem przedstawionym na obrazie, należy zastosować funkcję

A. części wspólnej.

B. sumy.

C. różnicy.

D. wykluczenia.

Dobrze! Wybrano poprawną odpowiedź, którą jest 'wykluczenie'. Na przedstawionym obrazie mamy do czynienia z dwoma kształtami - jeden fioletowy, drugi czerwony. Fioletowy jest nałożony na czerwony i w wyniku tej operacji powstał nowy kształt, który pokazuje tylko te części czerwonego kształtu, które nie pokrywają się z fioletowym. Właśnie tak działa operacja wykluczenia w grafice komputerowej - wynikowa forma zawiera tylko te elementy jednego obiektu, które nie nakładają się z drugim obiektem. Jest to bardzo ważne narzędzie w projektowaniu graficznym, zwłaszcza w przypadku tworzenia logotypów, gdzie często zachodzi potrzeba nałożenia jednego kształtu na drugi, ale chcemy pokazać tylko te części pierwszego kształtu, które nie pokrywają się z drugim.

Pytanie 34

Jakie znaki będą przechowywane w zmiennej $napis po uruchomieniu poniższego kodu PHP?

$napis = "Programowanie w PHP";
$napis = substr($napis, 3, 5);

A. gramo

B. gr

C. ogram

D. og

Gratulacje, dobrze zrozumiałeś działanie funkcji substr w języku PHP. Ta funkcja jest używana do wyodrębnienia części ciągu znaków. W tym przypadku, wyodrębnienia 5 znaków zaczynając od czwartego znaku (indeks 3) w napisie. W rezultacie, otrzymujemy ciąg 'gramo'. Warto zwrócić uwagę, że indeksowanie w PHP (podobnie jak w większości języków programowania) zaczyna się od zera, a nie od jeden. Dlatego 'czwarty' znak ma indeks 3. Używanie funkcji substr jest częstą praktyką przy manipulacji ciągami znaków w PHP, więc zrozumienie jej działania jest bardzo ważne. Przykładowo, jeżeli chcemy wyodrębnić fragment tekstu od pewnego miejsca do końca, możemy tego dokonać nie podając trzeciego parametru funkcji substr.

Pytanie 35

Aby właściwie przystosować stronę internetową dla osób niewidomych, należy przypisać wyświetlanym za pomocą znacznika img obrazom atrybut

A. text

B. style

C. alt

D. src

Atrybut 'alt' w znaczniku <img> to naprawdę ważny element, jeśli chodzi o dostępność stron internetowych dla osób niewidomych. Głównie chodzi o to, żeby zapewnić opis obrazka, który mogą zrozumieć technologie asystujące, tak jak czytniki ekranu. Dzięki temu, osoby niewidome mają możliwość dowiedzieć się, co znajduje się na zdjęciu. Na przykład, jeśli mamy zdjęcie czerwonego swetra w sklepie internetowym, to warto wpisać coś takiego jak 'Czerwony sweter z wełny' w tym atrybucie. To też pomaga w SEO, bo wyszukiwarki lubią takie opisy. W skrócie, dobrze jest stosować atrybut 'alt' przy każdym obrazie, by każdy użytkownik mógł zrozumieć treść strony.

Pytanie 36

Wskaż zapytanie, które z tabeli klienci wybierze tylko nazwiska trzech najlepszych klientów, czyli tych, którzy mają najwięcej punktów na swoim koncie (pole całkowite punkty)?

A. SELECT nazwisko FROM klienci ORDER BY nazwisko DESC LIMIT 3

B. SELECT LIMIT 3 nazwisko FROM klienci ORDER BY nazwisko DESC

C. SELECT nazwisko FROM klienci ORDER BY punkty DESC LIMIT 3

D. SELECT nazwisko FROM klienci LIMIT 3

Wybór kwerendy SELECT nazwisko FROM klienci ORDER BY punkty DESC LIMIT 3 jest poprawny, ponieważ wykorzystuje klauzulę ORDER BY w celu posortowania wyników na podstawie kolumny 'punkty' w porządku malejącym. Dzięki temu, najpierw wyświetlone zostaną rekordy z najwyższą liczbą punktów. Zastosowanie LIMIT 3 oznacza, że z całej posortowanej listy, wybierane są jedynie trzy rekordy, co idealnie odpowiada wymaganiu znalezienia trzech najlepszych klientów. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w programowaniu SQL, ponieważ pozwala na precyzyjne wydobycie danych z bazy, a także na efektywne zarządzanie wynikami zapytań. Przykład zastosowania to sytuacja, gdy firma chce nagrodzić swoich najlepszych klientów na podstawie ich aktywności, co może przyczynić się do zwiększenia ich lojalności. W kontekście analizy danych, zrozumienie, jak korzystać z klauzul ORDER BY i LIMIT, jest kluczowe dla optymalizacji zapytań oraz interpretacji wyników.

Pytanie 37

W relacyjnym modelu danych, krotki definiuje się jako

A. wiersze tabeli wyłączając wiersz nagłówkowy, w którym znajdują się nazwy kolumn

B. wszystkie kolumny tabeli, które reprezentują atrybuty obiektu

C. wszystkie wiersze w tabeli łącznie z wierszem nagłówkowym

D. liczbę rekordów w tabeli

Krotka to taki ważny element w relacyjnych bazach danych, który odnosi się do konkretnych rekordów w tabeli. Każda krotka to jakby zestaw informacji, który dotyczy jednej jednostki, na przykład pojedynczego użytkownika w tabeli 'Użytkownicy'. Zawiera wartości atrybutów, które są przypisane do kolumn w tabeli. Te wartości są przechowywane w wierszach, a nagłówek z nazwami kolumn nie wchodzi w grę, jeśli chodzi o definicję krotek. Na przykład, w tabeli dotyczącej studentów, każdy wiersz mógłby zawierać dane jednego studenta, takie jak imię, nazwisko, wiek czy kierunek studiów. Myślę, że zrozumienie, czym jest krotka, jest kluczowe, żeby dobrze projektować bazy danych i używać SQL, bo w nim operacje na krotkach to podstawa większości zapytań. W praktyce, krotki pomagają również tworzyć relacje między tabelami w bazie danych, gdzie można je wykorzystać do przedstawiania powiązań między różnymi obiektami, na przykład 'Studenci' i 'Kursy'.

Pytanie 38

Do czego służy znacznik <i> w języku HTML?

A. umieszczania obrazu

B. zdefiniowania nagłówka w treści

C. zmiany kroju pisma na pochylony

D. zdefiniowania formularza

Znacznik <i> w języku HTML jest używany do przedstawienia tekstu w stylu kursywy. Jest to jeden z najprostszych znaczników, który jest często stosowany do podkreślenia pewnych elementów tekstowych, takich jak tytuły książek, nazwy filmów czy inne wyrazy, które mają znaczenie kontekstowe. Użycie tego znacznika jest zgodne z zasadami semantyki HTML, co oznacza, że zachowuje on znaczenie treści, a nie tylko jej wygląd. Warto również zauważyć, że w CSS istnieje wiele możliwości stylizacji tekstu, a znacznik <i> jest jednym z elementów, które w łatwy sposób można połączyć z regułami stylów, aby stworzyć atrakcyjne wizualnie strony internetowe. Przykładem zastosowania może być: <p>Ostatnio przeczytałem <i>Harry'ego Pottera</i> i bardzo mi się podobał.</p>. W tym przypadku tytuł książki jest wyróżniony, co przyciąga uwagę czytelnika. Warto pamiętać, że w nowoczesnym HTML zamiast <i> dla stylizacji można używać CSS, jednak <i> pozostaje ważnym elementem dla zachowania semantyki treści.

Pytanie 39

Dla tablicy n-elementowej o nazwie t[n], algorytm, zapisany w formie kroków, ma za zadanie obliczenie sumy

A. sumy wszystkich elementów tablicy

B. n-elementów tablicy

C. sumy tych elementów tablicy, których wartości są nieparzyste

D. co drugiego elementu tablicy

Algorytm, który masz na zdjęciu, ma na celu sumowanie co drugiego elementu w tablicy. Na początku ustalamy zmienne i=0 oraz wynik=0. Używamy pętli while, żeby przejść przez tablicę, a zmienna i zwiększa się o 2 za każdym razem, więc idealnie nadaje się do zbierania co drugiego elementu. W kroku K3 dodajemy aktualny element tablicy do zmiennej wynik, co w praktyce oznacza, że sumujemy elementy, które są na parzystych indeksach (czyli te z miejsc 0, 2, 4 i tak dalej). Takie podejście jest dosyć popularne, kiedy musimy wyodrębniać fragmenty danych z większej tablicy. Można to wykorzystać w różnych sytuacjach, gdzie liczy się efektywność, jak na przykład przy przetwarzaniu dużych zbiorów danych. Dzięki temu zmniejszamy złożoność obliczeniową i lepiej zarządzamy pamięcią. W branży często doradza się unikanie niepotrzebnych iteracji i skupianie się na mądrym projektowaniu algorytmów, co zdecydowanie prowadzi do lepszego kodu.

Pytanie 40

Ikona, która pojawia się przed adresem w oknie adresowym przeglądarki internetowej lub przy tytule aktywnej karty, nazywana jest

A. webicon.

B. emoticon.

C. favicon.

D. iConji.

iConji, webicon i emoticon to terminy, które nie odnoszą się do właściwego pojęcia favicon, a ich użycie w kontekście ikon w przeglądarkach jest mylące. iConji to termin, który nie ma uznania w standardach webowych ani w dokumentacji dotyczącej projektowania stron internetowych. Może być mylony z pojęciem ikony, ale nie odnosi się bezpośrednio do ikon w kontekście przeglądarek. Webicon to również nieformalne odniesienie, które nie jest szeroko stosowane w branży. W rzeczywistości nie ma ustalonej definicji tego terminu w dokumentacji dotyczącej projektowania stron. Emoticon to zaś symbol wyrażający emocje, często stosowany w komunikacji internetowej (np. :) lub :( ), a nie w kontekście ikon reprezentujących strony internetowe. Emoticony są używane głównie w tekstach, czatach i na forach internetowych, aby wyrazić uczucia, podczas gdy favicony są elementem interfejsu użytkownika, mającym na celu identyfikację wizualną strony. Z tego względu ani iConji, ani webicon, ani emoticon nie mogą być poprawnymi odpowiedziami na pytanie dotyczące ikony przed adresem URL w przeglądarkach.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej