Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 15:24
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 15:47

Egzamin zdany!

Wynik: 20/40 punktów (50,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W nagłówku dokumentu HTML umieszczono

<title>Strona miłośników psów</title>

Tekst ten pojawi się

A. w zawartości strony, w pierwszym widocznym nagłówku

B. w polu adresowym, przy podanym adresie URL

C. w zawartości strony, na banerze

D. na pasku tytułowym przeglądarki

Tag <title> w HTML to naprawdę istotny element dla każdej strony internetowej. Jest to coś, co pomaga ludziom szybko zorientować się, o co chodzi na danej stronie, zwłaszcza gdy mamy otwartych kilka kart w przeglądarce. Dobry tytuł nie tylko ułatwia nawigację, ale także ma spory wpływ na to, jak strona wypada w wyszukiwarkach. Z własnego doświadczenia mogę powiedzieć, że jeśli tytuł jest konkretny i zawiera ważne słowa kluczowe, to zwiększa szanse na przyciągnięcie użytkowników. Na przykład, jeśli strona jest dla miłośników psów, to warto w tytule umieścić słowa takie jak 'psy' czy 'opiekunowie psów'. Taki przykład mógłby wyglądać tak: <title>Miłośnicy psów - Porady, opieka, zdrowie</title>. Dobrze zrobiony tytuł może też poprawić CTR, czyli współczynnik klikalności, co jest ważne, żeby przyciągnąć więcej odwiedzających.

Pytanie 2

Jak nazywa się metoda, która pozwala na nawiązanie asynchronicznego połączenia klienta z serwerem oraz umożliwia wymianę danych bez konieczności przeładowania całej strony WWW?

A. PHP

B. XML

C. VBScript

D. AJAX

Wybór odpowiedzi nieprawidłowych, takich jak PHP, XML czy VBScript, wskazuje na częste nieporozumienia dotyczące funkcji oraz zastosowania tych technologii w kontekście komunikacji klient-serwer. PHP to język skryptowy wykorzystywany głównie do generowania dynamicznej treści na serwerze. Chociaż PHP może być używane do obsługi żądań z AJAX, samo w sobie nie zapewnia asynchroniczności ani nie umożliwia komunikacji bez przeładowania strony. XML, mimo że jest formatem danych, nie jest techniką komunikacyjną. Może być wykorzystywane w AJAX jako format przesyłania danych, ale nie jest to jego główne zastosowanie. VBScript to język skryptowy, który jest przestarzały i nie jest odpowiedni do nowoczesnych aplikacji internetowych. Wybierając te odpowiedzi, można popaść w błąd, sądząc, że różne technologie mają podobne zastosowania, co prowadzi do nieporozumień dotyczących struktury aplikacji internetowych. Ważne jest zrozumienie roli, jaką różne technologie odgrywają w architekturze aplikacji, aby właściwie wykorzystywać ich możliwości w praktyce.

Pytanie 3

Pole tabeli „czyWypozyczona” może przyjmować tylko wartości true lub false. Który typ danych jest dla niego najlepszy?

VARCHAR(5)

BOOLEAN

CHAR

DOUBLE

Pole przyjmujące jedynie dwie wartości - prawda albo fałsz - najlepiej opisać typem logicznym BOOLEAN. Jest najbardziej oszczędny i czytelny, a baza pilnuje, że dopuszczalne są tylko dwa stany. W MySQL BOOLEAN jest aliasem dla TINYINT(1) (0/1), gdzie 0 to fałsz, a każda wartość różna od zera - prawda. Dla flag typu „czyWypożyczona”, „aktywny”, „zatwierdzony” to naturalny wybór. Dlatego najlepszym typem jest BOOLEAN.

Pytanie 4

Zmienne typu int odnoszą się do liczb całkowitych

A. w notacji zmiennoprzecinkowej

B. naturalnych

C. całkowitych

D. w notacji stałoprzecinkowej

Odpowiedzi, które nie są poprawne, opierają się na mylnym zrozumieniu typów danych w programowaniu. Zmienne odnoszące się do wartości naturalnych to liczby całkowite większe lub równe zeru, co nie obejmuje wszystkich możliwości, które daje typ int, ponieważ może on reprezentować również liczby ujemne. Zatem ograniczenie do liczb naturalnych jest zbyt wąskie i nie oddaje pełni możliwości, jakie oferują zmienne całkowite. Kolejnym błędnym założeniem jest powiązanie typów int z notacją stałoprzecinkową. Chociaż takie notacje są używane w kontekście reprezentacji liczby w pamięci, zmienne int nie są właściwie klasyfikowane jako stałoprzecinkowe, gdyż termin ten odnosi się specyficznie do zapisu wartości liczbowych, które nie zmieniają pozycji przecinka. Tak więc, typ int nie jest związany z tym pojęciem. Ostatnia odpowiedź, która sugeruje, że zmienne int są w notacji zmiennoprzecinkowej, jest również niepoprawna, ponieważ zmiennoprzecinkowe reprezentacje (np. float lub double) są używane do przechowywania liczb, które wymagają dokładności dziesiętnej. Typ int jest z definicji typem całkowitym, co w żaden sposób nie obejmuje liczb zmiennoprzecinkowych. W rzeczywistości zmienne zmiennoprzecinkowe mają całkowicie inną strukturę pod względem przechowywania i reprezentacji, co sprawia, że są one zupełnie odrębnymi typami danych od int.

Pytanie 5

Dla celu strony internetowej stworzono grafikę rysunek.jpg o wymiarach: szerokość 200 px, wysokość 100 px. Aby zaprezentować tę grafikę jako miniaturę – pomniejszoną z zachowaniem proporcji, można użyć znacznika

A. <img src="/rysunek.png" style="width: 25px; height:50px;">

B. <img src="/rysunek.png" style="width: 25px; height:25px;">

C. <img src="/rysunek.png">

D. <img src="/rysunek.png" style="width: 50px">

Wybór innych opcji, takich jak <img src="/rysunek.png" style="width: 25px; height:50px;"> czy <img src="/rysunek.png" style="width: 25px; height:25px;"> prowadzi do nieproporcjonalnego wyświetlenia obrazu, co skutkuje jego zniekształceniem. Ustalenie zarówno szerokości, jak i wysokości w stylach CSS sprawia, że obrazek jest zmuszony do dopasowania się do tych wymiarów, co narusza jego naturalne proporcje. To podejście jest niezgodne z zaleceniami dotyczącymi responsywności, które sugerują, aby ograniczać się do jednego wymiaru, co pozwala drugiemu na automatyczne dostosowanie. Typowym błędem jest przyjęcie, że podanie obu wymiarów w pikselach zawsze przyniesie optymalny efekt wizualny, co jest mylące i może prowadzić do złego doświadczenia użytkownika. Zniekształcenie obrazów nie tylko obniża estetykę strony, ale także może wpływać na jej użyteczność oraz SEO. Dobrą praktyką jest również używanie atrybutów 'alt' w znacznikach obrazów, aby poprawić dostępność i SEO, co nie zostało uwzględnione w żadnej z opcji. Warto także zauważyć, że stosowanie odpowiednich formatów obrazów i ich optymalizacja pod względem rozmiaru pliku są kluczowe dla przyspieszenia ładowania strony.

Pytanie 6

Które z wymienionych oprogramowań NIE jest systemem zarządzania treścią (CMS)?

A. Joomla

B. Apache

C. Mambo

D. WordPress

Pozostałe pozycje to systemy zarządzania treścią. WordPress to najpopularniejszy CMS, używany do blogów i serwisów. Joomla! to kolejny rozbudowany CMS, a Mambo był jego protoplastą. Wszystkie służą do tworzenia i zarządzania zawartością witryn. Apache pełni inną rolę - jest serwerem WWW dostarczającym strony użytkownikom - więc to on nie jest CMS-em, dlatego ta odpowiedź jest poprawna.

Pytanie 7

W tabeli artykuły wykonano następujące instrukcje dotyczące uprawnień użytkownika jan:

GRANT ALL PRIVILEGES ON artykuly TO jan

REVOKE SELECT, UPDATE ON artykuly FROM jan

Po zrealizowaniu tych instrukcji pracownik jan będzie uprawniony do

A. tworzenia tabeli i wypełniania jej danymi

B. wyświetlania zawartości tabeli

C. tworzenia tabeli oraz edytowania danych w niej

D. edycji danych oraz przeglądania tabeli

Wybrane odpowiedzi, które nie są poprawne, nie uwzględniają szczególnych ograniczeń, które zostały nałożone na użytkownika Jana po wykonaniu polecenia REVOKE. W przypadku odpowiedzi sugerujących, że Jan mógłby aktualizować dane i przeglądać tabelę, brakuje zrozumienia znaczenia polecenia REVOKE, które jednoznacznie odmawia tych uprawnień. Aktualizowanie danych w tabeli wymaga posiadania uprawnienia UPDATE, które Jan utracił. Z kolei odpowiedzi sugerujące tworzenie tabeli i aktualizowanie w niej danych oraz przeglądanie tabeli są również mylące, ponieważ wykluczają kluczowy aspekt ograniczeń narzuconych przez polecenie REVOKE. Użytkownik Jan nie może przeglądać danych w tabeli, ponieważ nie ma aktualnie uprawnienia SELECT. Ponadto, w kontekście SQL, każdy użytkownik musi mieć przyznane konkretne uprawnienia do realizacji określonych operacji na danych, co w przypadku Jana oznacza, że jego uprawnienia do SELECT i UPDATE są nieodwracalnie usunięte, co czyni wszystkie te odpowiedzi nieaktualnymi.

Pytanie 8

Ile razy powtórzy się pętla w JavaScript?

var x=1, i=0;
do{
    x*=3;
    i++;
}
while(x!=27);

A. 26 razy

B. 3 razy

C. 27 razy

D. 2 razy

Błędne odpowiedzi wynikają z niepoprawnego zrozumienia działania pętli do-while oraz mechanizmu iteracji w kodzie. Częstym błędem jest założenie, że pętla wykona się tak wiele razy, jak wynosi ostateczna wartość x. Jednak w rzeczywistości, każda iteracja zwiększa x przez jego pomnożenie przez 3, a nie przez dodawanie. Począwszy od wartości 1, zmienna x przyjmuje wartości 3, 9, i 27, co oznacza, że pętla musi wykonać się trzykrotnie, zanim osiągnie wartość równą 27. Innym częstym błędem jest założenie, że pętla do-while nie różni się od standardowej pętli while. W rzeczywistości, do-while wykonuje swój blok kodu przynajmniej raz, zanim oceni warunek, co jest kluczowe dla zrozumienia, dlaczego pętla wykonuje się dokładnie tyle razy. Niewłaściwe zrozumienie tego mechanizmu może prowadzić do nadmiernego wykonywania pętli lub nieoczekiwanego zakończenia przed osiągnięciem zamierzonego celu. Dobre praktyki programistyczne wymagają dokładnego przemyślenia warunków początkowych i końcowych pętli, aby uniknąć błędów logicznych i zapewnić poprawne działanie kodu w różnych sytuacjach praktycznych, takich jak przetwarzanie danych czy iteracyjne obliczenia matematyczne.

Pytanie 9

Przedstawiony fragment kodu ilustruje działanie

A. wykorzystania zdefiniowanej procedury lub funkcji

B. podjęcia decyzji

C. pozyskiwania danych

D. prezentacji danych

Zastosowanie gotowej procedury lub funkcji nie jest reprezentowane przez blok w kształcie rombu. Takie czynności zazwyczaj ilustruje się prostokątem z zaokrąglonymi narożnikami lub innym charakterystycznym symbolem, który wskazuje na działanie sekwencyjne. Wczytanie danych z kolei często reprezentowane jest przez blok w kształcie równoległoboku, podkreślający operacje wejścia-wyjścia, czyli interakcję z zewnętrznym źródłem danych. Wyświetlanie danych również jest związane z operacjami wejścia-wyjścia, co sugeruje podobny symbol jak w przypadku wczytywania danych. Podstawowy błąd myślowy w tych odpowiedziach polega na myleniu struktury kontrolnej z funkcjami operacyjnymi. Struktury kontrolne, jak decyzje, są kluczowe dla logiki programu, podczas gdy operacje wejścia-wyjścia są bardziej związane z przetwarzaniem danych. Zrozumienie tych różnic jest fundamentalne dla poprawnego projektowania algorytmów i diagramów przepływu, co znacząco wpływa na efektywność i czytelność projektowanych systemów.

Pytanie 10

W języku CSS zapis selektora

p > i { color: red; }

wskazuje, że kolorem czerwonym będzie sformatowany

A. tylko ten tekst w znaczniku <p>, który ma przypisaną klasę o nazwie i

B. jedynie ten tekst w znaczniku <i>, który znajduje się bezpośrednio wewnątrz znacznika <p>

C. wszystki tekst w znaczniku <p> lub wszelkie treści w znaczniku <i>

D. wszystkie teksty w znaczniku <p> oprócz tych w znaczniku <i>

Zapis selektora CSS p > i mówi, że styl ma być zastosowany tylko do elementów <i>, które są bezpośrednimi dziećmi znacznika <p>. W praktyce oznacza to tyle, że jeśli w <p> mamy <i>, to tylko ten <i> weźmie czerwony kolor. To jest w porządku, bo w CSS style mogą się dziedziczyć, ale można je też dokładnie określić z użyciem selektorów. Znak '>' wskazuje na relację rodzic-dziecko, co jest istotne, gdy patrzymy na strukturę dokumentu HTML. Na przykład, w kodzie: <p>To jest <i>przykład</i> tekstu.</p>, słowo „przykład” będzie czerwone. Dodatkowo, korzystanie z takich selektorów to dobra praktyka, bo ogranicza wpływ stylów tylko do konkretnego kontekstu, co bardzo ułatwia zrozumienie kodu. Tego typu selektory pomagają unikać niechcianych efektów, które mogą się zdarzyć przy bardziej ogólnych zasadach CSS, a także poprawiają wydajność przeglądarki przy stylizacji.

Pytanie 11

Jakie mechanizmy przydzielania zabezpieczeń, umożliwiające wykonywanie działań na bazie danych, są związane z tematyką zarządzania kontami, użytkownikami oraz ich uprawnieniami?

A. Z właściwościami

B. Z zasadami

C. Z przywilejami systemowymi

D. Z przywilejami obiektowymi

Zarządzanie kontami, użytkownikami i uprawnieniami w kontekście baz danych opiera się na przywilejach systemowych, które umożliwiają kontrolowanie dostępu do zasobów i operacji w systemie bazodanowym. Przywileje systemowe są definiowane jako zestaw uprawnień przypisanych do użytkowników lub ról, które decydują o tym, jakie operacje mogą być wykonywane na poziomie systemu, takie jak tworzenie, modyfikowanie i usuwanie baz danych oraz zarządzanie danymi. Przykłady przywilejów systemowych obejmują 'CREATE USER', 'DROP USER' czy 'GRANT ALL PRIVILEGES', które pozwalają na pełne zarządzanie użytkownikami oraz ich uprawnieniami. Standardy takie jak SQL92 czy ISO/IEC 9075 określają zasady dotyczące definiowania i stosowania przywilejów w systemach zarządzania bazami danych, co sprawia, że są one kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa oraz integralności danych. Właściwe zarządzanie tymi przywilejami jest niezbędne do minimalizacji ryzyka nieautoryzowanego dostępu oraz do ochrony wrażliwych informacji przed potencjalnymi zagrożeniami.

Pytanie 12

W języku JavaScript potrzebne jest odwołanie się do elementu znajdującego się w pierwszym paragrafie danego fragmentu kodu HTML. Można to osiągnąć przy użyciu funkcji

<body> 
 <p>pierwszy paragraf</p> 
 <p>drugi paragraf</p> 
 <p>trzeci paragraf</p> 
 …

A. getElementsByClassName('p.1')[0]

B. getElement('p')

C. getElementsByTagName('p')[0]

D. getElementById('p1')

Metoda getElementsByClassName("p.1")[0]; jest niepoprawna, ponieważ jej użycie zakłada, że w dokumencie HTML występuje element z klasą "p.1", a w podanym fragmencie HTML nie ma żadnego elementu, który spełniałby ten warunek. Klasy w HTML definiuje się za pomocą atrybutu class, a nie poprzez dotację z kropką w nazwie. W przypadku użycia getElementById("p1");, ta metoda zakłada, że istnieje element z unikalnym identyfikatorem "p1". W przedstawionym fragmencie również tego identyfikatora nie ma, co czyni tę odpowiedź błędną. Metoda getElement("p"); jest nieprawidłowa, ponieważ takiej metody nie ma w standardowym obiekcie document w JavaScript. Programista, zamiast tego, powinien użyć getElementById lub getElementsByTagName. Użycie getElementsByTagName jest najlepszą praktyką, ponieważ pozwala na selekcję wszystkich elementów danego typu. Często mylące są koncepcje związane z selekcją elementów; kluczowe jest zrozumienie, że metody JavaScript są czułe na typy i struktury dokumentu. Dlatego ważne jest, aby dokładnie wiedzieć, jakie elementy chcemy wybrać i jakie metody są do tego dostępne w standardzie DOM.

Pytanie 13

W bazie danych znajduje się tabela o nazwie pracownicy z kolumnami: nazwisko, imię, pensja, wiek. Jak powinna wyglądać składnia polecenia do obliczenia średniej pensji pracowników?

A. select AVG (nazwisko) into pensja

B. select AVG (pensja) from pracownicy

C. select VAR (pracownicy) into pensja

D. select VAR (pensja) from nazwisko

Poprawna odpowiedź, czyli polecenie 'select AVG (pensja) from pracownicy', wykorzystuje funkcję agregującą AVG, która jest standardowo stosowana w SQL do obliczania średniej wartości w kolumnie. W tym przypadku, polecenie to oblicza średnią pensję pracowników zapisanych w tabeli 'pracownicy'. Użycie funkcji AVG jest zgodne z dobrymi praktykami SQL, które zalecają stosowanie odpowiednich funkcji agregujących w celu efektywnego przetwarzania danych. Wartości w kolumnie 'pensja' są analizowane, a wynik zwraca jedną wartość — średnią pensję, co jest niezwykle użyteczne w kontekście raportowania czy analizy wynagrodzeń. Przykładowo, jeśli tabela zawiera pensje 3000, 4000 i 5000, funkcja AVG zwróci 4000. Tego rodzaju zapytania są powszechnie stosowane w raportach kadrowych oraz podczas analizy budżetu w organizacjach, co czyni je niezbędnym elementem wiedzy dla analityków danych oraz programistów baz danych.

Pytanie 14

W języku HTML zdefiniowano listę:

<ol>
  <li>biały</li>
  <li>czerwony
    <ul>
      <li>różowy</li>
      <li>pomarańczowy</li>
    </ul></li>
  <li>niebieski</li>
</ol>

A. Nie ma zagłębień i jest numerowana, słowo "niebieski" ma przyporządkowany numer 5.

B. Nie ma zagłębień i jest punktowana, wyświetla 5 punktów.

C. Jest to lista numerowana z zagłębioną listą punktowaną.

D. Jest to lista punktowana z zagłębioną listą numerowaną.

Dobra robota! Twoja odpowiedź jest na miejscu. Ta lista HTML, co widziałeś na obrazku, to faktycznie lista uporządkowana, stworzona przy pomocy znacznika <ol>. Takie listy są numerowane, co sprawia, że łatwiej je śledzić. W HTML mamy dwa rodzaje list: uporządkowane, czyli numerowane z <ol>, i nieuporządkowane, które robimy z <ul> i one są punktowane. Fajnie, że pamiętasz o CSS, bo dzięki niemu możemy dostosować wygląd tych list. Ogólnie, lista numerowana zaczyna od 1 i idzie dalej (1, 2, 3 itd.), a punktowana pokazuje kropki. Co ciekawe, można też zagnieżdżać listy, co daje nam takie wielopoziomowe struktury. Dlatego w tej liście mamy wewnątrz punktowaną, która jest stworzona z <ul>. I pamiętaj, że używanie właściwych znaczników ma znaczenie – szczególnie dla osób korzystających z czytników ekranu.

Pytanie 15

Aby pobrać dane z formularza HTML tak, aby nie były widoczne w adresie URL, należy zastosować:

A. wyłącznie funkcje z biblioteki PDO

B. metodę POST

C. metodę GET

D. same kontrolki, bez formularza

Kluczem jest tu sposób, w jaki formularz wysyła dane. Metoda GET dopisuje je bezpośrednio do adresu URL w postaci par nazwa=wartość, więc są od razu widoczne w pasku adresu, w historii i logach serwera - dokładnie tego mieliśmy uniknąć. Wybranie samych kontrolek bez formularza w ogóle nie zadziała: to formularz odpowiada za zebranie i wysłanie danych na serwer. Biblioteka PDO dotyczy zupełnie innego etapu - służy do komunikacji PHP z bazą danych, a nie do decydowania, jak dane opuszczają przeglądarkę. Aby ukryć je przed adresem URL, formularz musi korzystać z metody POST, która przenosi dane w treści żądania.

Pytanie 16

W CSS wartości: underline, overline, line-through oraz blink odnoszą się do właściwości

A. text-decoration

B. font-decoration

C. font-style

D. text-align

W języku CSS właściwość text-decoration służy do definiowania stylów dekoracji tekstu. Wartości takie jak underline (podkreślenie), overline (nadkreślenie), line-through (przekreślenie) oraz blink (miganie) są częścią tej właściwości i umożliwiają programistom kontrolowanie, jak tekst jest prezentowany na stronie internetowej. Wartość underline, na przykład, jest powszechnie używana w linkach, aby wskazać, że są one klikalne. Przykład zastosowania: 'text-decoration: underline;' zastosowany w stylach CSS dla elementu <a> sprawia, że tekst linku jest podkreślony. Overline może być używane do dodawania linii nad tekstem, co może być przydatne w kontekście nagłówków lub wyróżnień. Wartość line-through jest często stosowana w przypadku prezentowania informacji o promocjach, gdzie oryginalna cena jest przekreślona. Wartość blink, choć nie jest już szeroko wspierana, mogła być używana w przeszłości do tworzenia efektu migania tekstu. Wszystkie te dekoracje są zdefiniowane w standardzie CSS, co czyni text-decoration kluczową właściwością w stylizacji tekstu w dokumentach HTML.

Pytanie 17

Obiektem w bazie danych, który wykorzystywany jest do podsumowywania, prezentacji oraz drukowania danych, jest

A. zestawienie

B. formularz

C. zapytanie

D. raport

Zapytanie, formularz i zestawienie, mimo że są istotnymi elementami baz danych, nie pełnią roli raportów. Zapytanie to instrukcja używana do pobierania danych z bazy danych, zazwyczaj w formie języka SQL. Jego celem jest wyciągniecie specyficznych informacji według określonych kryteriów, ale nie oferuje ono gotowego podsumowania czy wniosków. Można zrozumieć, dlaczego niektórzy mogą mylić zapytanie z raportem, gdyż oba elementy są używane do pracy z danymi, jednak zapytanie działa na poziomie surowych danych, a nie na poziomie ich prezentacji. Formularz natomiast jest interaktywnym narzędziem, które pozwala na wprowadzanie danych do bazy, a jego celem jest ułatwienie użytkownikowi wprowadzania i edytowania informacji. Formularze są kluczowe podczas zbierania danych, ale nie są projektowane w celu analizy ani podsumowywania danych. Zestawienie z kolei odnosi się do grupowania informacji w celu ich analizy, ale jak sama nazwa wskazuje, nie jest to forma raportu, który powinien zawierać gotowe podsumowania i wnioski. W celu uniknięcia nieporozumień warto zwrócić uwagę na różnice między tymi pojęciami, co pomoże lepiej zrozumieć ich zastosowania oraz funkcje w kontekście baz danych.

Pytanie 18

Metoda i zmienna są dostępne dla metod tej klasy ORAZ klas po niej dziedziczących (potomnych). Który modyfikator?

protected

public

private

static

Pozostałe modyfikatory dają inny zakres. private zamyka składową WYŁĄCZNIE w jej klasie - klasy potomne już jej nie widzą. public otwiera dostęp wszędzie, bez ograniczeń. static wiąże składową z klasą, a nie z obiektem, i nie dotyczy widoczności. Dostęp dla klasy i jej potomków daje protected.

Pytanie 19

Którego znacznika używa się do utworzenia listy definicji w kodzie HTML?

<label>

<dl>

<td>

<abbr>

Listę definicji buduje znacznik <dl> (description list). Wewnątrz umieszcza się pary: definiowany termin w <dt> oraz jego opis w <dd>, na przykład <dl><dt>HTML</dt><dd>język znaczników</dd></dl>. Taka lista nadaje się do słowniczków, par nazwa-wartość czy zestawień pojęć i ich wyjaśnień. Różni się od listy nienumerowanej <ul> i numerowanej <ol> właśnie strukturą „termin - opis”. Dlatego do listy definicji służy <dl>.

Pytanie 20

Przedstawiona transformacja obrazu, w edytorze grafiki rastrowej, została wykonana przy pomocy filtru

A. błysk gradientowy.

B. redukcja szumu.

C. szum HSV.

D. rozmycia Gaussa.

Gratulacje, twoja odpowiedź jest prawidłowa. Wybrałeś 'rozmycie Gaussa', które jest odpowiednią odpowiedzią. Na przedstawionym obrazie widzimy, że obraz po prawej stronie jest rozmyty w sposób ciągły i jednolity - to jest charakterystyczne dla rozmycia Gaussa. Filtr rozmycia Gaussa jest powszechnie stosowany w edytorach grafiki rastrowej do uzyskania efektu miękkiego rozmycia, który symuluje efekt obserwacji obiektu przez nieostre medium lub z dużą głębią ostrości. Jest to praktyczne narzędzie, które ma szerokie zastosowanie zarówno w fotografii, jak i w grafice komputerowej. Filtr ten jest często używany do poprawy estetyki obrazów, redukcji szumu i artefaktów, a także w szeroko pojętym przetwarzaniu obrazów, takim jak detekcja krawędzi. Jego nazwa pochodzi od matematyka Karla Gaussa, który opracował koncepcję rozkładu normalnego, na którym opiera się ten filtr.

Pytanie 21

Program FileZilla może być użyty do

A. walidacji strony internetowej

B. publikacji strony internetowej na serwerze

C. zmiany domyślnych ustawień hostingu dla strony internetowej

D. zarządzania bazami danych strony internetowej

Wybór odpowiedzi, która nie odnosi się do publikacji strony internetowej na serwerze, jest typowym błędem związanym z myleniem różnych funkcji i zastosowań technologii internetowych. Walidacja strony internetowej, choć ważna, odnosi się do sprawdzania poprawności kodu HTML oraz zgodności z standardami W3C, co nie ma bezpośredniego związku z przesyłaniem plików na serwer. Użytkownicy często zakładają, że weryfikacja poprawności ich kodu jest wystarczająca do publikacji, co jest nieścisłe, ponieważ nawet poprawny kod nie będzie dostępny online bez przesłania na serwer. Zmiana domyślnych ustawień hostingu również nie ma związku z funkcjonalnością FileZilla, ponieważ takie zmiany zazwyczaj dokonuje się w panelu zarządzania hostingiem, a nie przez klienta FTP. Ponadto zarządzanie bazami danych, które jest inną kluczową częścią rozwoju aplikacji webowych, wymaga użycia narzędzi takich jak PHPMyAdmin czy konsola SQL, a nie narzędzi do przesyłania plików. Zrozumienie tych różnic jest niezbędne dla efektywnego korzystania z technologii webowych i unikania typowych pułapek, które mogą prowadzić do błędnych wniosków oraz problemów w procesie publikacji stron internetowych.

Pytanie 22

Jak nazywa się powiązanie między dwoma zbiorami encji na diagramie ER?

A. dziedziną

B. atrybutem

C. związkiem

D. krotką

Pozostałe pojęcia dotyczą czego innego. Krotka to pojedynczy wiersz (egzemplarz encji). Dziedzina to zbiór dopuszczalnych wartości atrybutu. Atrybut to cecha encji (kolumna). Powiązanie między zbiorami encji to związek.

Pytanie 23

Wskaż zapytanie, w którym dane zostały uporządkowane.

A. SELECT imie, nazwisko FROM mieszkancy WHERE wiek > 18 ORDER BY wiek;

B. SELECT AVG(ocena) FROM uczniowie WHERE klasa = 2;

C. SELECT DISTINCT produkt, cena FROM artykuly;

D. SELECT nazwisko FROM firma WHERE pensja > 2000 LIMIT 10;

Odpowiedź SELECT imie, nazwisko FROM mieszkancy WHERE wiek > 18 ORDER BY wiek jest poprawna, ponieważ zawiera klauzulę ORDER BY, która jest używana do sortowania wyników zapytania w SQL. W tym przypadku, dane są sortowane według wieku mieszkańców, co pozwala na łatwe zrozumienie rozkładu wiekowego w tej grupie. Klauzula ORDER BY jest standardowym elementem SQL, który może sortować wyniki w porządku rosnącym (ASC) lub malejącym (DESC). Przykładowe zastosowanie to raporty, w których użytkownik chce zobaczyć dane uporządkowane według konkretnego kryterium, np. wiek, cena, data. Dobre praktyki sugerują, aby zawsze jasno definiować, które kolumny mają być używane do sortowania, a także zrozumieć, że sortowanie wpływa na wydajność zapytań, zwłaszcza przy dużych zbiorach danych. W przypadku bardziej złożonych zapytań można także łączyć klauzulę ORDER BY z innymi klauzulami, takimi jak GROUP BY, co zwiększa elastyczność w analizie danych.

Pytanie 24

W systemie baz danych sklepu komputerowego znajduje się tabela o nazwie komputery. Aby stworzyć raport, który wyświetli dane dla konkretnego zestawu informacji z tej tabeli, zawierający tylko te komputery, które mają co najmniej 8 GB pamięci RAM oraz procesor Intel, można wykorzystać zapytanie:

A. SELECT * FROM komputery WHERE procesor= 'Intel' AND pamiec>=8

B. SELECT * FROM komputery WHERE procesor= 'Intel' OR pamiec<8

C. SELECT * FROM komputery WHERE procesor= 'Intel' OR pamiec>=8

D. SELECT * FROM komputery WHERE procesor= 'Intel' AND pamiec<8

Aby stworzyć kwerendę, która wyświetli wszystkie komputery w tabeli 'komputery', spełniające określone warunki, musimy użyć odpowiednich operatorów logicznych oraz porównań. W tym przypadku chcemy uzyskać sprzęt, którego procesor to 'Intel' oraz pamięć RAM wynosi co najmniej 8 GB. Kluczowym elementem jest tutaj użycie operatora 'AND', który zapewnia, że muszą być spełnione oba warunki jednocześnie. Kwerenda 'SELECT * FROM komputery WHERE procesor= 'Intel' AND pamiec>=8;' w pełni odpowiada tym wymaganiom. Operator 'AND' jest istotny, ponieważ bez niego moglibyśmy otrzymać komputery z procesorem Intel, ale z pamięcią RAM mniejszą niż 8 GB, co jest sprzeczne z naszym celem. Tego rodzaju zapytania są powszechne w analizie danych i często wykorzystywane w raportowaniu i wizualizacji danych. Odpowiednia struktura kwerendy zapewnia, że wyniki będą precyzyjne i zgodne z oczekiwaniami użytkowników, co jest kluczowe w zarządzaniu bazami danych oraz w tworzeniu systemów informacyjnych dla sklepów komputerowych.

Pytanie 25

Którego znacznika HTML5 użyć do GRUPOWANIA powiązanych elementów formularza?

<optgroup>

<option>

<fieldset>

<summary>

Pozostałe znaczniki dotyczą czego innego. <summary> to nagłówek rozwijanego <details>. <option> to pojedyncza pozycja listy <select>, a <optgroup> grupuje opcje WEWNĄTRZ listy rozwijanej, a nie pola formularza. Powiązane pola formularza grupuje <fieldset>.

Pytanie 26

Jak nazywa się WYBRANY minimalny zestaw atrybutów jednoznacznie identyfikujący każdy rekord (wartości unikalne i niepuste)?

A. obcym

B. złożonym

C. głównym

D. kandydującym

Pozostałe pojęcia są inne. Klucz OBCY wiąże tabele i wskazuje klucz główny innej tabeli. Klucz KANDYDUJĄCY to każdy taki minimalny zestaw - klucz główny to ten WYBRANY spośród kandydujących. „Złożony” mówi tylko, że klucz ma wiele pól. Wybrany identyfikator rekordu to klucz główny.

Pytanie 27

Interpreter PHP zgłosi błąd i nie zrealizuje kodu, jeśli programista:

A. będzie definiował zmienne w obrębie warunku

B. będzie pisać kod bez zastosowania wcięć

C. pobierze dane z formularza, w którym pole input pozostało puste

D. nie umieści średnika po wyrażeniu w instrukcji if, gdy po nim występuje sekcja else

W przypadku instrukcji warunkowej if w PHP, każdy blok kodu, który jest wykonywany w przypadku prawdziwego warunku, powinien być poprawnie zakończony średnikiem, z wyjątkiem konstrukcji, które są wstawiane bezpośrednio w ramy instrukcji, jak else. Jeżeli programista nie postawi średnika po wyrażeniu if, a następnie użyje sekcji else, to interpreter PHP zgłosi błąd składniowy. Jest to istotne, ponieważ każda linia kodu w PHP, która wykonuje jakąkolwiek operację, musi być zakończona średnikiem, co jest standardową praktyką w językach programowania. Przykład poprawnej konstrukcji: if ($warunek) { // kod } else { // kod }. W przypadku braku średnika może to prowadzić do nieprzewidzianych błędów w kodzie, co z kolei wpłynie na stabilność aplikacji. Przestrzeganie takich zasad jest kluczowe dla osiągnięcia dobrej jakości kodu oraz jego łatwości w utrzymaniu.

Pytanie 28

W języku JavaScript, w programowaniu obiektowym, zapis this.zawod w przedstawionym kodzie oznacza

function Uczen(){
   this.imie = "";
   this.nazwisko = "";
   this.technik = 'informatyk';
   this.zawod = function(){
     return this.technik;
   };
 }

A. klasę

B. metodę

C. właściwość

D. konstruktor

W JavaScript programowanie obiektowe działa trochę inaczej niż w innych językach. W tym kodzie, zapis this.zawod wskazuje, że mamy do czynienia z metodą obiektu. Po prostu, metoda to funkcja przypisana do właściwości obiektu, która może korzystać z danych w obiekcie. Używając this, mamy dostęp do innych właściwości. W tym przypadku, funkcja pod this.zawod zwraca wartość this.technik, co ładnie pokazuje, jak metody mogą zmieniać dane obiektu. To jest właśnie cała filozofia programowania obiektowego, gdzie logika jest umieszczona w funkcjach związanych z danymi. To sprawia, że kod jest bardziej modułowy i łatwiejszy do ogarnięcia. W pracy w zespole dobrze jest, jak nazwy metod mówią, co robią, bo to bardzo pomaga innym zrozumieć, co się dzieje w kodzie.

Pytanie 29

Podczas działania skryptu JavaScript został w konsoli wygenerowany błąd związany z działaniami na atrybucie elementu DOM. Z komunikatu wynika, że próbowano ustawić atrybut dla

A. paragrafu.

B. tabeli.

C. obrazu.

D. odnośnika.

Wybrana przez Ciebie odpowiedź była niestety niepoprawna. Atrybut 'src', o którym mówi komunikat błędu, jest specyficzny dla obrazów, a nie dla tabel, paragrafów ani odnośników. W przypadku tabeli, typowy atrybut, który mógłby być manipulowany, to 'border' lub 'cellspacing'. Dla paragrafów często manipulowane są atrybuty takie jak 'align' czy 'dir'. Odnośniki, natomiast, mają charakterystyczny atrybut 'href', który wskazuje na adres URL, do którego prowadzi dany odnośnik. Manipulacja atrybutami DOM jest częstą praktyką w programowaniu JavaScript, jednak ważne jest zrozumienie, że różne elementy HTML mają różne atrybuty, i próba manipulacji nieodpowiednim atrybutem dla danego elementu skutkować będzie błędem. W tym konkretnym przypadku, błąd 'Uncaught TypeError: Cannot set property 'src' of null' wskazuje na próbę manipulacji atrybutem 'src', który jest charakterystyczny dla obrazów, a nie dla innych elementów HTML.

Pytanie 30

Określ na podstawie diagramu, jaką liczebność należy zdefiniować przy związku pomiędzy encjami Podręcznik i Wydawnictwo zakładając, że dane dotyczące różnych podręczników odpowiadają jednemu wydawnictwu.

A. 1-1 (1 przy encji Podręcznik, 1 przy encji Wydawnictwo)

B. N-1 (N przy encji Podręcznik, 1 przy encji Wydawnictwo)

C. M-N (M przy encji Podręcznik, N przy encji Wydawnictwo)

D. 1-N (1 przy encji Podręcznik, N przy encji Wydawnictwo)

Opisany w pytaniu związek jasno sugeruje sytuację, w której wiele różnych podręczników jest powiązanych z jednym wydawnictwem. To typowy przypadek relacji N–1, czyli wiele‑do‑jednego z punktu widzenia encji Podręcznik. Błędne odpowiedzi wynikają zwykle z pomylenia kierunku patrzenia na relację albo z prób „uogólnienia” modelu ponad to, co naprawdę wynika z założeń. Relacja 1–1 między Podręcznik a Wydawnictwo oznaczałaby, że każdemu wydawnictwu odpowiada dokładnie jeden podręcznik i odwrotnie. To kompletnie nie pasuje do realnego świata, gdzie wydawnictwa mają całe katalogi książek. W modelowaniu danych 1–1 stosuje się rzadko, raczej do technicznego dzielenia tabeli, a nie do takich typowo biznesowych bytów jak książka i wydawnictwo. Odpowiedź 1–N jest myląca, bo odwraca kierunek: oznaczałaby, że pojedynczy podręcznik jest powiązany z wieloma wydawnictwami. To byłby przypadek, gdzie ten sam egzemplarz podręcznika ma kilku wydawców jednocześnie, co jest sprzeczne z treścią zadania. Czasem ktoś myli tu pojęcie „wiele wydań w różnych wydawnictwach”, ale wtedy relacja i tak jest między wydaniem a wydawnictwem, a nie między jednym podręcznikiem a wieloma wydawnictwami w tym samym modelu. Z kolei M–N (lub M–N/M–N w różnych notacjach) opisuje sytuację, w której wiele podręczników może być powiązanych z wieloma wydawnictwami i wymagałaby dodatkowej tabeli asocjacyjnej. To podejście jest stosowane np. przy relacji Student–Przedmiot, ale tutaj zadanie wyraźnie mówi, że różne podręczniki „odpowiadają jednemu wydawnictwu”, więc nie ma podstaw do wprowadzania związku wiele‑do‑wielu. Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś próbuje projektować „na zapas” i zakłada wszystkie możliwe warianty, zamiast trzymać się dokładnie specyfikacji i odróżniać kierunek relacji: z perspektywy podręcznika jest jeden wydawca, z perspektywy wydawnictwa jest wiele podręczników, stąd poprawne N–1.

Pytanie 31

Jakie jest zadanie funkcji agregującej AVG w zapytaniu?

SELECT AVG(cena) FROM uslugi;

A. sprawdzić, ile usług znajduje się w tabeli

B. określić najwyższą wartość spośród cen usług

C. obliczyć średnią arytmetyczną wartości wszystkich usług

D. zliczyć całkowity koszt wszystkich usług

Funkcja AVG w SQL jest jednym z podstawowych narzędzi do analizy danych w bazach danych. Jej głównym celem jest obliczenie średniej arytmetycznej wartości w kolumnie, co jest kluczowe w raportowaniu i analizie danych. W zapytaniu SQL SELECT AVG(cena) FROM uslugi; funkcja AVG jest użyta, aby uzyskać średnią cenę wszystkich usług zapisanych w tabeli uslugi. Taka średnia jest przydatna w wielu kontekstach biznesowych na przykład przy tworzeniu raportów finansowych czy analizie kosztów w celu optymalizacji oferty. Średnia arytmetyczna pozwala zrozumieć przeciętną wartość danego zestawu danych co jest istotne w podejmowaniu decyzji. Standardy branżowe zalecają użycie funkcji AVG wszędzie tam gdzie potrzebna jest szybka i efektywna analiza danych liczbowych. Zrozumienie działania funkcji AVG jest kluczowe w pracy z bazami danych SQL gdyż pozwala na bardziej złożone analizy jak np. porównanie średnich z różnych okresów czasu lub segmentów rynku.

Pytanie 32

Wskaż prawidłową definicję funkcji w języku JavaScript?

A. nazwa_funkcji(argumenty) {instrukcje;}

B. typ_funkcji nazwa_funkcji(argumenty) {instrukcje;}

C. function nazwa_funkcji(argumenty) {instrukcje;}

D. new nazwa_funkcji(argumenty) {instrukcje;}

Definicja funkcji w języku JavaScript przy użyciu słowa kluczowego 'function' jest standardowym sposobem deklaracji funkcji. Poprawny zapis 'function nazwa_funkcji(argumenty) {instrukcje;}' jasno wskazuje, że tworzona jest nowa funkcja, której nazwa oraz argumenty są zdefiniowane. Przykładowo, można stworzyć funkcję dodającą dwie liczby: 'function dodaj(a, b) { return a + b; }'. Funkcje w JavaScript mogą być wywoływane w dowolnym miejscu w kodzie, co czyni je niezwykle elastycznymi. Dodatkowo, dzięki temu, że JavaScript obsługuje funkcje jako obiekty pierwszej klasy, można je przekazywać jako argumenty do innych funkcji, przypisywać do zmiennych oraz zwracać z innych funkcji. Warto również zauważyć, że w kontekście dobrych praktyk, używanie funkcji z jasnymi nazwami i dobrze zdefiniowanymi argumentami zwiększa czytelność oraz utrzymanie kodu, co jest istotne w pracy zespołowej oraz przy rozwijaniu większych aplikacji.

Pytanie 33

Jaki jest prawidłowy sposób deklaracji funkcji w języku JavaScript?

void myFunction() { }

function myFunction() { }

def myFunction() { }

func myFunction() { }

W JavaScripcie funkcję deklaruje się słowem kluczowym function, np. function myFunction() { }. Dlatego prawidłowa jest deklaracja z function.

Pytanie 34

Jeżeli założymy, że zmienne: a, b, c mają wartości liczbowe, wynikiem spełnienia warunku będzie wyświetlenie liczby

if ($a > $b && $a > $c)
 echo $a;
else if ($b > $c)
 echo $b;
else
 echo $c;

A. największej

B. najmniejszej

C. parzystej

D. nieparzystej

Błędne odpowiedzi wynikają z nieprawidłowego zrozumienia kodu warunkowego. Przy analizie kodu, który ma za zadanie wypisanie największej liczby spośród zmiennych a, b i c, ważne jest zrozumienie działania logicznych operatorów porównania. Odpowiedzi sugerujące, że wynik będzie liczbą nieparzystą, najmniejszą lub parzystą nie uwzględniają specyficznej logiki warunkowej kodu. Kod nie zawiera jakichkolwiek mechanizmów sprawdzających, czy liczba jest parzysta lub nieparzysta, co wymagałoby użycia dodatkowych operatorów, takich jak modulo. Myślenie, że wynik może być liczbą najmniejszą, ignoruje fakt, że warunki w kodzie są skonstruowane do wyboru największej wartości. Typowe błędy mogą wynikać z niezrozumienia jak działa operator AND w warunku czy też niepoprawnego przypisania znaczenia do kolejności sprawdzanych warunków. Dlatego ważne jest, aby dokładnie przeanalizować logikę kodu i zrozumieć, jak struktury warunkowe wpływają na wynik końcowy. W przeciwnym razie, może dojść do błędnych założeń na temat działania kodu, co prowadzi do niepoprawnych odpowiedzi i zrozumienia jego funkcji. Skuteczne wykorzystanie operatorów porównania jest kluczowe w programowaniu, a ich błędna interpretacja często prowadzi do nieprzewidzianych rezultatów.

Pytanie 35

Program napisany w PHP ma na celu obliczenie średniej pozytywnych ocen ucznia w zakresie od 2 do 6.
Warunek selekcji ocen w pętli liczącej średnią powinien zawierać wyrażenie logiczne

A. $ocena >= 2 or $ocena <= 6

B. $ocena > 2 or $ocena < 6

C. $ocena >= 2 and $ocena <= 6

D. $ocena > 2 and $ocena < 6

Wybór odpowiedzi $ocena >= 2 and $ocena <= 6 jest poprawny, ponieważ precyzyjnie określa zakres, w jakim dopuszczalne są oceny ucznia. Operator logiczny 'and' zapewnia, że obie części warunku muszą być spełnione jednocześnie: ocena musi być większa lub równa 2 oraz mniejsza lub równa 6. Taki sposób definiowania zakresu jest zgodny z dobrymi praktykami programowania, gdzie ważne jest, aby warunki logiki były jednoznaczne i precyzyjne. Dla przykładu, w kontekście obliczania średniej, wykorzystanie tego warunku pozwala na uwzględnienie wszystkich ocen, które są zgodne z regulaminem szkoły, co jest kluczowe dla uzyskania dokładnego wyniku. W praktyce, przy implementacji tego typu logiki w PHP, możemy spotkać się z używaniem podobnych zapytań w kontekście przetwarzania danych uczniów, co podkreśla znaczenie poprawnego definiowania warunków w programach. Dodatkowo, stosowanie takich wyrażeń pozwala na łatwe rozbudowywanie kodu, gdyż łatwo można dodawać nowe warunki lub modyfikować istniejące, co wpisuje się w założenia elastyczności i czytelności kodu.

Pytanie 36

Które spośród poniższych zdań dotyczących definicji funkcji umieszczonej w ramce jest prawidłowe?

function czytajImie(){
 var imie=null;
 do{
 imie=prompt("podaj imie: ");
 if(imie.length<3) alert("wprowadzony tekst jest niepoprawny");
 }while(imie.length<3);
 }

A. Pętla wykona się tylko jeden raz

B. Funkcja zawiera pętlę, która powtarza się 3 razy

C. Wczytywanie tekstu zakończy się, gdy tekst będzie się składał przynajmniej z 3 znaków

D. Tekst będzie odczytywany do chwili, gdy podana zostanie liczba większa niż 3

Prawidłowa odpowiedź odnosi się do warunku zakończenia pętli do while w języku JavaScript. Pętla ta wykonuje się co najmniej raz, ponieważ najpierw wykonuje blok kodu, a dopiero potem sprawdza warunek. W tym przypadku, użytkownik jest proszony o wprowadzenie tekstu reprezentującego imię. Instrukcja if sprawdza, czy wprowadzone imię ma mniej niż 3 znaki. Jeśli tak, pojawia się komunikat, że tekst jest nieprawidłowy, a pętla ponownie prosi o podanie imienia. Proces ten powtarza się, dopóki użytkownik nie wprowadzi imienia o długości co najmniej 3 znaków. Jest to typowa technika walidacji danych wejściowych, zapewniająca, że użytkownik wprowadzi wartości spełniające określone kryteria. Taki sposób walidacji jest stosowany w aplikacjach wymagających dokładności danych wejściowych, zwłaszcza w formularzach internetowych, gdzie poprawność danych jest kluczowa. Praktyka ta pomaga w zapewnieniu, że dane są kompletne i zgodne z wymaganiami biznesowymi, co jest istotne w programowaniu front-end.

Pytanie 37

W tej definicji obiektu JavaScript która składowa jest METODĄ?

var obj1 = {
  czescUlamkowa: 10,
  czescCalkowita: 20,
  oblicz: function() {...}
}

obj1

oblicz

czescUlamkowa

czescCalkowita

W obiekcie JavaScript składowa będąca FUNKCJĄ to metoda. Tutaj oblicz: function() {...} przypisuje funkcję, więc oblicz jest metodą. Dlatego metodą jest oblicz.

Pytanie 38

Która zasada użycia semantycznych znaczników HTML5 jest PRAWDZIWA?

A. <footer> powinien być na górze, a <header> na dole

B. <main> może wystąpić tylko RAZ w dokumencie

C. <nav> jest charakterystyczny dla <article>

D. <aside> służy do GŁÓWNEJ treści strony

Znacznik <main> obejmuje GŁÓWNĄ, unikalną treść strony, dlatego może wystąpić w dokumencie tylko RAZ. Dlatego prawdziwa jest ta zasada.

Pytanie 39

W języku PHP do zmiennej a przypisano tekst, w którym wielokrotnie występuje słowo Kowalski. W celu zamiany wszystkich wystąpień słowa Kowalski na słowo Nowak w zmiennej a, należy użyć polecenia

A. $a = str_replace('Nowak', 'Kowalski');

B. $a = str_rep('Kowalski', 'Nowak', $a);

C. $a = str_replace('Nowak', 'Kowalski', $a);

D. $a = str_replace('Kowalski', 'Nowak', $a);

Inne odpowiedzi nie są do końca dobre, bo nie spełniają warunków dla str_replace. Z $a = str_replace('Nowak', 'Kowalski'); brakuje trzeciego argumentu, więc funkcja nie wie, na czym ma działać. Może się wydawać, że nazwa zmiennej nie ma znaczenia, ale w PHP, jak nie podasz zmiennej, to str_replace nie ma sensu. Ważne jest, żeby rozumieć, jak działa ta funkcja. W drugiej odpowiedzi $a = str_replace('Nowak', 'Kowalski', $a); znów źle zamieniasz, bo najpierw powinno być to, co chcesz zastąpić, a potem to nowe. Z kolei w $a = str_rep('Kowalski', 'Nowak', $a); masz literówkę w nazwie funkcji, co oczywiście powoduje błąd. Takie pomyłki się zdarzają, bo człowiek czasem nie zwraca uwagi na szczegóły. Dlatego warto korzystać z dokumentacji i mieć na oku detale, takie jak pisownia funkcji czy kolejność argumentów. W programowaniu detale są naprawdę ważne, bo ich zignorowanie często prowadzi do nieprzewidzianych efektów.

Pytanie 40

Którą funkcję z menu Kolory programu GIMP użyto, w celu uzyskania efektu przedstawionego w filmie?

A. Progowanie.

B. Inwersja.

C. Barwienie.

D. Krzywe.

Wiele osób myli w GIMP-ie różne narzędzia z menu Kolory, bo na pierwszy rzut oka kilka z nich „mocno zmienia” obraz. Jednak efekt pokazany na filmie, gdzie obraz staje się dwuwartościowy (czarno-biały, bez półtonów), jest typowym działaniem funkcji Progowanie. Kluczowe jest tu zrozumienie, czym różnią się od siebie dostępne operacje. Krzywe służą do zaawansowanej korekcji tonalnej i kontrastu. Można nimi mocno przyciemnić lub rozjaśnić wybrane zakresy jasności, robić tzw. efekt kontrastu „S”, korygować prześwietlenia itd. Ale nawet przy bardzo agresywnych ustawieniach krzywych obraz nadal zawiera półtony – pojawiają się stopniowe przejścia między odcieniami, a nie ostre odcięcie na zasadzie czarne/białe. To świetne narzędzie do retuszu zdjęć, ale nie do uzyskania efektu progowania. Inwersja (Kolory → Inwersja) po prostu odwraca wartości kolorów lub jasności: jasne staje się ciemne, czerwony zmienia się na cyjan, zielony na magentę itd. To jak negatyw fotograficzny. Struktura szczegółów pozostaje identyczna, zmienia się tylko ich „biegun”. Nie pojawia się żadne odcięcie progowe, więc obraz wciąż ma pełne spektrum odcieni. W praktyce inwersja przydaje się np. przy przygotowaniu masek lub pracy z materiałami skanowanymi, ale nie generuje typowego, „plakatowego” efektu czerni i bieli jak progowanie. Barwienie z kolei (Kolory → Barwienie) służy do nadania całemu obrazowi jednolitego odcienia, zwykle po wcześniejszym sprowadzeniu go do skali szarości. Można w ten sposób uzyskać np. sepię, niebieski ton nocny albo dowolny kolorystyczny „filtr”. Jasność i kontrast lokalny pozostają bardzo podobne, zmienia się dominująca barwa. To zupełnie inna kategoria operacji niż progowanie, które pracuje na poziomie progów jasności, a nie na poziomie koloru. Typowym błędem jest patrzenie tylko na to, że „obraz bardzo się zmienił” i przypisywanie tego narzędziom takim jak krzywe czy inwersja. W pracy z grafiką warto zawsze zadać sobie pytanie: czy efekt polega na zmianie rozkładu jasności, na odwróceniu kolorów, czy na twardym podziale na dwa poziomy? Jeśli widzisz brak półtonów i ostre granice, praktycznie zawsze chodzi o progowanie, które zostało wskazane jako poprawna funkcja.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej