Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 29 kwietnia 2026 12:55
  • Data zakończenia: 29 kwietnia 2026 13:03

Egzamin zdany!

Wynik: 39/40 punktów (97,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

W języku HTML, aby osiągnąć efekt pogrubienia, kursywy lub zapisu w górnym indeksie, należy wpisać kod:

A. <i>pogrubiony <b>pochylony lub w </i><sup>górnym indeksie</sup>
B. <i>pogrubiony </i><b>pochylony</b> lub w <sub>górnym indeksie</sub>
C. <b>pogrubiony <i>pochylony</i></b> lub w <sub>górnym indeksie</sub>
D. <b>pogrubiony </b><i>pochylony</i> lub w <sup>górnym indeksie</sup>
Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje odpowiednie tagi HTML do formatowania tekstu. Tag <b> jest używany do pogrubienia tekstu, co poprawia jego wyróżnienie oraz skupia uwagę czytelnika. Tag <i> służy do pisania tekstu w kursywie, co często oznacza, że tekst jest odmienny lub pełni określoną rolę, jak np. tytuł książki, podczas gdy tag <sup> jest przeznaczony do wyświetlania tekstu w górnym indeksie, co jest typowe dla oznaczeń matematycznych lub chemicznych, jak np. H₂O. W praktyce, poprawne stosowanie tych tagów jest kluczowe dla tworzenia czytelnych i estetycznych stron internetowych, zgodnych z zasadami dostępności, co zapewnia lepsze doświadczenia użytkowników. Warto również zauważyć, że użycie tych tagów jest zgodne z zasadami semantyki HTML, gdzie znaczenie każdego elementu jest jasno określone, co również wspiera SEO i ułatwia przetwarzanie strony przez roboty wyszukiwarek. Warto zapamiętać, że poprawne formatowanie tekstu nie tylko poprawia jego wygląd, ale także wpływa na jego zrozumiałość i dostępność dla szerokiego grona odbiorców.

Pytanie 2

Po wykonaniu poniższego kodu JavaScript, który operuje na wcześniej przygotowanej tablicy liczby, w zmiennej wynik znajduje się suma

var wynik = 0;
for (i = 0; i < 100; i++)
  if (liczby[i] % 2 == 0)
    wynik += liczby[i];
A. nieparzystych elementów tablicy
B. dodatnich elementów tablicy
C. parzystych elementów tablicy
D. wszystkich elementów tablicy
Przedstawiony kod JavaScript oblicza sumę wszystkich parzystych elementów tablicy liczby. W języku JavaScript operator modulo (%) jest używany do obliczania reszty z dzielenia. W tym przypadku liczby[i] % 2 == 0 sprawdza, czy dany element tablicy liczby jest parzysty. Jeśli reszta z dzielenia przez 2 wynosi 0, oznacza to, że liczba jest parzysta. Dlatego każda parzysta liczba z tablicy jest dodawana do zmiennej wynik. Warto zauważyć, że pętla for przechodzi przez pierwsze 100 elementów tablicy, co sugeruje, że tablica liczby musi mieć co najmniej 100 elementów. Tego typu operacje są często wykorzystywane w praktycznych zastosowaniach, takich jak analiza danych, gdzie konieczne jest filtrowanie i przetwarzanie określonych wartości z dużych zbiorów danych. Dobre praktyki zalecają, aby zrozumieć zarówno składnię, jak i zastosowanie operacji warunkowych i pętli, co jest kluczowe w efektywnym programowaniu. Takie rozwiązania są fundamentem optymalnego przetwarzania danych, a ich zrozumienie umożliwia tworzenie bardziej złożonych algorytmów.

Pytanie 3

W języku JavaScript stworzono obiekt Samochod. Aby wywołać jedną z jego metod, trzeba wpisać

A. Samochod.kolor
B. Samochod()
C. Samochod.spalanie_na100
D. Samochod.spalanie()
W języku JavaScript obiekt to podstawowa jednostka, która pozwala na grupowanie danych i funkcji w jednym miejscu. W kontekście zdefiniowanego obiektu Samochod, aby wywołać jego metodę, należy skorzystać z notacji kropkowej. Poprawne użycie to Samochod.spalanie(), co wskazuje na wywołanie metody 'spalanie' z obiektu 'Samochod'. Ta metoda może zawierać logikę obliczającą zużycie paliwa lub inne operacje związane z danym samochodem. Warto zauważyć, że metody w JavaScript są funkcjami przypisanymi do obiektów, co umożliwia ich wywołanie za pomocą notacji kropkowej. Przykładowo, jeśli obiekt Samochod ma zdefiniowaną metodę spalanie, możemy ją zainicjować i uzyskać wynik, co czyni nasz kod bardziej modularnym i czytelnym. Użycie odpowiednich metod jest zgodne z zasadami programowania obiektowego, które są fundamentem JavaScript. Metody obiektów mogą korzystać z właściwości innych obiektów, co zwiększa elastyczność programowania. Ta architektura jest zgodna ze standardem ECMAScript, który definiuje zasady dotyczące obiektów i funkcji w JavaScript.

Pytanie 4

Zakładając, że zmienna tablicowa $tab jest wypełniona liczbami naturalnymi, wynikiem programu będzie wypisanie

$liczba = $tab[0];
foreach ($tab as $element)
{
    if ($element > $liczba)
        $liczba = $element;
}
echo $liczba;
A. najmniejszego elementu tablicy.
B. największego elementu tablicy.
C. elementu tablicy, który jest równy wartości $tab[0].
D. tych elementów, które są większe od zmiennej $liczba.
Poprawna odpowiedź sugeruje, że wynikiem programu będzie wypisanie największego elementu tablicy. To jest prawidłowe, ponieważ program używa techniki znanej jako pętla iteracyjna, aby przejść przez każdy element tablicy i porównać go z aktualnie największą znaną wartością. Na początku, największa znana wartość jest ustawiona na pierwszy element tablicy. Następnie, dla każdego elementu tablicy, program sprawdza, czy element jest większy od największej znanej wartości. Jeśli tak, to ta wartość staje się nową największą znaną wartością. Po przejściu przez wszystkie elementy, program wypisuje największą znaną wartość. Jest to standardowa technika stosowana w programowaniu, aby znaleźć największy element w tablicy lub liście.

Pytanie 5

Określ słowo kluczowe w języku C++, które umieszcza się przed wbudowanym typem danych, aby ograniczyć zakres do liczb wyłącznie nieujemnych.

A. const
B. unsigned
C. short
D. long
Słowo 'unsigned' w C++ to naprawdę ważna rzecz, bo mówi kompilatorowi, że dany typ może trzymać tylko liczby dodatnie. Kiedy dodasz 'unsigned' przed takim typem jak 'int', 'short' albo 'long', to zakres wartości się zmienia. Na przykład, 'unsigned int' może mieć wartości od 0 do 4 294 967 295, a 'int' to od -2 147 483 648 do 2 147 483 647. Dzięki temu programiści mogą korzystać z większej ilości wartości, co jest super przy takich rzeczach jak liczniki czy indeksy w tablicach. Kiedy używasz 'unsigned', to twój kod jest nie tylko bardziej efektywny, ale też bezpieczniejszy, bo unikasz pomyłek z liczbami, które nie powinny być ujemne. Z mojego doświadczenia, warto czasem sięgnąć po to słowo kluczowe w odpowiednich sytuacjach, bo naprawdę poprawia przejrzystość i jakość kodu.

Pytanie 6

Wskaż polecenie do iteracji.

A. switch
B. else
C. throw
D. for
Instrukcja iteracyjna 'for' jest jednym z najczęściej używanych mechanizmów w programowaniu, umożliwiającym powtarzanie bloków kodu. Jej główną zaletą jest możliwość precyzyjnego określenia liczby powtórzeń, co czyni ją idealnym narzędziem do pracy z tablicami i kolekcjami danych. W skład składni instrukcji 'for' wchodzi inicjalizacja zmiennej, warunek kontynuacji oraz aktualizacja zmiennej, co pozwala na eleganckie i zrozumiałe pętle. Na przykład, w języku Python, zapis 'for i in range(5):' spowoduje wykonanie bloku kodu pięć razy, co jest przydatne przy iteracji przez indeksy tablicy. Standardy programowania, takie jak PEP 8 dla Pythona, podkreślają znaczenie czytelności kodu, a dobrze zorganizowane pętle 'for' przyczyniają się do utrzymania przejrzystości. Ponadto, instrukcje 'for' są również obecne w wielu innych językach, takich jak Java, C++ czy JavaScript, co czyni je uniwersalnym narzędziem w arsenale programisty.

Pytanie 7

Typ zmiennych int odnosi się do wartości liczbowych

A. naturalnych
B. całkowitych
C. w systemie zmiennoprzecinkowym
D. w systemie stałoprzecinkowym
Zmienne typu int (ang. integer) w językach programowania odnoszą się do liczb całkowitych, czyli takich, które nie mają części dziesiętnej. Przykłady to liczby -3, 0, 42. Zmienne typu int są powszechnie używane w programowaniu do przechowywania danych, które wymagają całkowitych wartości, takich jak liczby porządkowe, indeksy tablic czy liczniki w pętlach. Dzięki zastosowaniu zmiennych całkowitych, programista ma możliwość wykonywania operacji matematycznych, takich jak dodawanie, odejmowanie, mnożenie i dzielenie, które są niezwykle istotne w logice aplikacji. Warto zaznaczyć, że różne języki programowania mają różne zakresy dla typu int, co oznacza, że liczby mogą mieć różne maksymalne i minimalne wartości w zależności od zastosowanej platformy. Przykładowo, w języku C++ typ int zazwyczaj zajmuje 4 bajty, co pozwala na reprezentację wartości od -2,147,483,648 do 2,147,483,647. Zrozumienie i umiejętne wykorzystanie zmiennych całkowitych to fundament programowania, który umożliwia tworzenie efektywnych algorytmów i struktur danych.

Pytanie 8

W relacyjnych systemach baz danych, gdy dwie tabele są powiązane przez ich klucze główne, mamy do czynienia z relacją

A. n..n
B. 1..n
C. n..1
D. 1..1
W relacyjnych bazach danych, relacja 1..1 oznacza, że każdemu rekordowi w pierwszej tabeli odpowiada dokładnie jeden rekord w drugiej tabeli, a odwrotnie. Gdy tabele są połączone kluczem głównym, zapewnia to unikalność powiązań między nimi. Przykładami takich relacji mogą być tabele 'Pracownicy' i 'Konta', gdzie każdy pracownik ma jedno konto, a każde konto należy do jednego pracownika. Relacja 1..1 jest typowa w sytuacjach, gdy jedna tabela zawiera szczegółowe informacje o obiektach reprezentowanych w drugiej tabeli. Z perspektywy projektowania baz danych, stosowanie relacji 1..1 pomaga w minimalizowaniu redundancji danych oraz zwiększa spójność informacji. Praktyczne podejście do projektowania bazy danych sugeruje, aby relacje 1..1 były wykorzystywane tam, gdzie konieczne jest zapewnienie jednoznacznego powiązania danych, co wspiera integralność danych zgodnie z normami ACID (Atomicity, Consistency, Isolation, Durability).

Pytanie 9

Jakie polecenie powinno być zastosowane, aby tekst TEKST był widoczny w kolorze czarnym w oknie przeglądarki internetowej?

A. <font color="czarny">TEKST</font>
B. <font color="#000000">TEKST</font>
C. <body color="black">TEKST</font>
D. <body bgcolor="black">TEKST</body>
Aby wyraz TEKST został wyświetlony w kolorze czarnym w oknie przeglądarki internetowej, należy skorzystać z tagu <font> z atrybutem color ustawionym na wartości #000000, co stanowi standardowy kod heksadecymalny dla koloru czarnego. Atrybut ten pozwala na precyzyjne określenie koloru tekstu, co jest zgodne z zasadami HTML i daje możliwość dostosowania wyglądu strony do wymagań projektowych. Tag <font> jest przestarzały w HTML5, jednak wciąż może być używany w kontekście starszych dokumentów HTML. Warto zauważyć, że dla bardziej nowoczesnych praktyk zaleca się korzystanie z CSS (Cascading Style Sheets), gdzie definiowanie kolorów odbywa się w ramach stylów, zamiast bezpośrednio w znacznikach. Przykładowo, w CSS można użyć: .czarnyTekst { color: #000000; } i następnie zastosować tę klasę w znaczniku. Takie podejście poprawia semantykę kodu i ułatwia zarządzanie stylami na stronie, co jest istotne w kontekście optymalizacji SEO i dostępności dla różnych urządzeń."

Pytanie 10

Funkcja phpinfo() umożliwia:

A. sprawdzanie wartości zmiennych wykorzystanych w skrypcie PHP
B. inicjowanie skryptu w języku PHP
C. uzyskanie informacji o środowisku pracy serwera obsługującego PHP
D. analizowanie kodu PHP pod kątem błędów
Funkcja phpinfo() jest kluczowym narzędziem w ekosystemie PHP, które dostarcza szczegółowych informacji o konfiguracji środowiska, w którym działa PHP. Użycie tej funkcji pozwala deweloperom na uzyskanie danych takich jak wersja PHP, zainstalowane rozszerzenia, ustawienia konfiguracyjne, oraz dane o systemie operacyjnym. Przykładowo, deweloper może wykorzystać phpinfo() do szybkiego sprawdzenia, czy potrzebne rozszerzenie, takie jak GD lub cURL, jest zainstalowane na serwerze. Pozwoli to uniknąć problemów związanych z brakującymi funkcjami w kodzie. Ponadto, funkcja ta jest także pomocna w procesach rozwiązywania problemów, ponieważ umożliwia natychmiastowy wgląd w kluczowe zmienne konfiguracyjne, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania środowiskami aplikacji webowych. Warto jednak pamiętać, że phpinfo() powinno być używane ostrożnie i tylko w środowisku deweloperskim, aby nie ujawniać danych konfiguracyjnych w produkcji.

Pytanie 11

Na przedstawionym obrazie zobrazowano wybór formatu pliku do zaimportowania bazy danych. Który z formatów należy wybrać, jeśli dane zostały wyeksportowane z programu Excel i zapisane w formie tekstowej z użyciem przecinka do oddzielania wartości pól?

Ilustracja do pytania
A. SQL
B. XML
C. CSV
D. ESRI
CSV to skrót od Comma-Separated Values czyli wartości oddzielone przecinkami Jest to powszechnie stosowany format plików tekstowych używany do przechowywania danych tabelarycznych Takie pliki są łatwe do utworzenia edytowania i odczytu przez różnorodne aplikacje co czyni je wszechstronnym wyborem dla transferu danych między różnymi systemami i programami Główną zaletą formatu CSV jest jego prostota i szeroka kompatybilność zwłaszcza z programami do obsługi arkuszy kalkulacyjnych takimi jak Microsoft Excel czy Google Sheets Kiedy dane są eksportowane z Excela jako tekst z przecinkami oddzielającymi wartości CSV to optymalny wybór dla importu do baz danych czy innych aplikacji gdzie dane muszą być szybko i bezproblemowo przetworzone Standard ten nie zawiera informacji o typach danych kolorach czy formatach co sprawia że jest lekki i niezawodny CSV jest również obsługiwany przez większość języków programowania co znacznie ułatwia jego obsługę i integrację w procesach automatyzacji Jest to idealne rozwiązanie gdy potrzebujemy prostego i szybkiego sposobu na przeniesienie danych bez skomplikowanych zależności

Pytanie 12

Portal internetowy dysponuje bardzo złożonym systemem stylów, który obejmuje style zewnętrzne, wewnętrzne oraz lokalne. Jak można zagwarantować, że określona cecha zdefiniowana w zewnętrznym stylu jest zawsze stosowana do elementu HTML, niezależnie od bardziej priorytetowych stylów?

A. jako pseudoklasę :active
B. jako selektor potomka
C. przy pomocy reguły !important
D. przy pomocy pseudoelementu ::after
Odpowiedź, że cechę opisaną w zewnętrznym stylu należy zdefiniować przy pomocy reguły !important jest poprawna. Reguła !important w CSS jest używana do nadania określonej właściwości najwyższego priorytetu. Oznacza to, że nawet jeśli inne reguły CSS mają wyższy specyficzność lub są zdefiniowane później, właściwość oznaczona jako !important zostanie zastosowana. Przykład zastosowania to sytuacja, gdy styl globalny dla elementu przyjmuje kolor tła, ale chcemy, aby dany element zawsze miał czerwony kolor tła, niezależnie od innych reguł. W takim przypadku możemy zdefiniować ten styl jako: `.example { background-color: red !important; }`. Ważne jest, aby stosować !important z rozwagą, ponieważ może to prowadzić do trudności w utrzymaniu kodu oraz nadpisywaniu stylów w nieprzewidywalny sposób. Dobrym podejściem jest najpierw spróbować zwiększyć specyficzność selektora, a dopiero potem, w nagłych wypadkach, używać !important, aby unikać problemów z dziedziczeniem stylów.

Pytanie 13

Na stronie internetowej znajduje się formularz, do którego trzeba zaprogramować następujące funkcje:
– walidacja: podczas wypełniania formularza na bieżąco jest kontrolowana poprawność danych
– przesyłanie danych: po wypełnieniu formularza i jego zatwierdzeniu informacje są przesyłane do bazy danych na serwerze
Aby zrealizować tę funkcjonalność w możliwie najprostszy sposób, należy zapisać

A. walidację i przesyłanie danych w języku JavaScript
B. walidację w skrypcie PHP, a przesyłanie danych w JavaScript
C. walidację i przesyłanie danych w języku PHP
D. walidację w języku JavaScript, a przesyłanie danych w skrypcie PHP
Walidacja w języku JavaScript jest kluczowym elementem tworzenia interaktywnych formularzy internetowych, ponieważ pozwala na sprawdzenie poprawności danych w czasie rzeczywistym, zanim użytkownik prześle formularz na serwer. Dzięki temu użytkownik otrzymuje natychmiastową informację zwrotną i może poprawić ewentualne błędy, co znacząco poprawia doświadczenie użytkownika. Typowe przykłady walidacji obejmują sprawdzanie, czy pola nie są puste, czy wprowadzone dane odpowiadają oczekiwanemu formatowi (np. adres e-mail czy numer telefonu). Po zatwierdzeniu formularza, przesyłanie danych do bazy danych powinno odbywać się przez skrypt PHP, który efektywnie obsługuje komunikację z serwerem i umożliwia zapis danych w bazie. PHP jest powszechnie stosowany w backendzie, co czyni go idealnym wyborem do przetwarzania i przechowywania danych. Przy takiej architekturze aplikacji webowej korzystamy z dobrych praktyk, takich jak oddzielenie logiki frontendowej od backendowej, co zwiększa bezpieczeństwo oraz łatwość w utrzymaniu aplikacji. Ponadto, zastosowanie AJAX w JavaScript do asynchronicznego przesyłania danych bez przeładowania strony stanowi dodatkowy atut, który poprawia płynność działania aplikacji.

Pytanie 14

Warunek zapisany w języku PHP wypisze liczbę, gdy

if ($liczba % 2 == 0)
{
    echo $liczba;
}
A. jest ona liczbą pierwszą.
B. jest ona parzysta.
C. wynik dzielenia liczby przez 2 jest równy 0.
D. jest ona dodatnia.
Twoja odpowiedź jest poprawna. Warunek w języku PHP 'if($liczba % 2 == 0)' sprawdza faktycznie, czy dana liczba jest parzysta. Jak dobrze zauważyłeś, reszta z dzielenia liczby parzystej przez 2 jest zawsze równa 0. Jest to bezpośrednie odzwierciedlenie definicji liczby parzystej, która mówi, że jest to liczba, którą można podzielić przez 2 bez reszty. Dlatego warunek ten jest powszechnie stosowany w programowaniu do sprawdzania parzystości liczby. W praktyce, może on być wykorzystany np. do filtrowania danych, gdzie chcemy wykluczyć liczby nieparzyste albo też do różnego rodzaju operacji na tablicach, gdzie operacje wykonujemy tylko dla indeksów parzystych. Pamiętaj jednak, że ten warunek nie sprawdzi, czy liczba jest dodatnia, ujemna czy pierwsza. Do tego potrzebne będą inne warunki i operacje.

Pytanie 15

W języku PHP wykorzystano funkcję ```is_float()```. Które z poniższych wywołań tej funkcji zwróci rezultat true?

A. is_float(334)
B. is_float('3,34')
C. is_float(NULL)
D. is_float(3.34)
Funkcja is_float() w PHP to coś, co naprawdę warto znać, bo sprawdza, czy dana wartość jest liczbą zmiennoprzecinkową. Na przykład, jak wywołasz is_float(3.34), to dostaniesz true, bo 3.34 to faktycznie float. W programowaniu ważne jest, żeby poprawnie rozróżniać różne typy danych, bo inaczej mogą być problemy przy obliczeniach. W finansach czy modelowaniu danych, dobór typów danych to kluczowa sprawa, bo chcemy, żeby nasze obliczenia były precyzyjne. Warto wiedzieć, że w PHP liczby zmiennoprzecinkowe działają według standardu IEEE 754, co czasem może powodować zaskoczenia przy dużych albo bardzo małych liczbach. Dlatego lepiej używać funkcji is_float() do sprawdzania danych wprowadzanych przez użytkowników, żeby nie wkradały się błędy, które mogą popsuć nasze obliczenia.

Pytanie 16

Plik graficzny powinien być zapisany w formacie GIF, gdy

A. jest to obraz stereoskopowy
B. jest to grafika wektorowa
C. jest potrzeba zapisu obrazu lub animacji
D. jest konieczność zapisu obrazu bez kompresji
Format GIF (Graphics Interchange Format) jest szeroko stosowany do zapisu obrazów oraz animacji. GIF obsługuje do 256 kolorów w palecie, co czyni go idealnym do grafiki komputerowej o prostych kolorach, takich jak ikony czy grafiki internetowe. Kluczową cechą GIF-a jest możliwość kompresji bezstratnej, co pozwala na zachowanie jakości obrazu przy stosunkowo niskiej wadze pliku. Jest to szczególnie istotne w przypadku animacji, gdzie różne klatki mogą być przechowywane w jednym pliku, umożliwiając płynne przejścia. GIF jest również kompatybilny z większością przeglądarek internetowych, co czyni go doskonałym wyborem do zastosowań internetowych. Przykładowo, animowane GIF-y są często wykorzystywane w mediach społecznościowych i na stronach internetowych do przyciągania uwagi, a ich prosta struktura sprawia, że są łatwe w implementacji i odtwarzaniu. Dodatkowo, standard GIF został ustalony przez Compuserve w 1987 roku i od tego czasu stał się jednym z najpopularniejszych formatów graficznych w sieci.

Pytanie 17

Relacja opisana jako: "Rekord z tabeli A może odpowiadać wielu rekordom z tabeli B. Każdemu rekordowi z tabeli B przyporządkowany jest dokładnie jeden rekord z tabeli A" jest relacją

A. jeden do jednego
B. wiele do wielu
C. jeden do wielu
D. nieoznaczoną
Relacja typu jeden do wielu oznacza, że jeden rekord z jednej tabeli (w tym przypadku tabela A) może być powiązany z wieloma rekordami z innej tabeli (tabela B). W opisanej sytuacji rekord z tabeli A może odpowiadać dowolnej liczbie rekordów z tabeli B, co ilustruje tę relację. Przykładem takiej relacji może być baza danych systemu zarządzania szkołą, gdzie jeden nauczyciel (rekord z tabeli A) może uczyć wielu uczniów (rekordy z tabeli B), ale każdy uczeń jest przypisany do jednego nauczyciela. Przy projektowaniu baz danych, stosowanie odpowiednich relacji jest kluczowe dla integralności i wydajności systemu. Dbałość o takie relacje przyczynia się do poprawy jakości danych oraz minimalizacji redundancji, co jest zgodne z zasadami normalizacji baz danych. W praktyce, relacje jeden do wielu są powszechnie stosowane w systemach CRM, ERP oraz wielu innych aplikacjach, które wymagają organizacji danych w sposób logiczny i praktyczny.

Pytanie 18

Baza danych, która fizycznie znajduje się na wielu komputerach, lecz logicznie postrzegana jako całość, opiera się na architekturze

A. lokalną
B. abstrakcyjną
C. rozproszoną
D. relacyjną
Architektura rozproszona baz danych polega na tym, że dane są przechowywane na wielu fizycznych komputerach, które razem tworzą jedną logiczną całość. Taki system umożliwia zwiększenie dostępności, niezawodności oraz wydajności baz danych, co jest szczególnie istotne w dużych organizacjach czy systemach, które wymagają obsługi dużej ilości danych. Przykładem zastosowania architektury rozproszonej może być system zarządzania danymi w chmurze, gdzie dane użytkowników są przechowywane w wielu lokalizacjach geograficznych. Dzięki temu, nawet w przypadku awarii jednego z serwerów, system może dalej funkcjonować, co minimalizuje ryzyko utraty danych. Dodatkowo, architektury rozproszone często korzystają z technologii takich jak replikacja danych, co pozwala na synchronizowanie danych pomiędzy różnymi lokalizacjami. Warto podkreślić, że w kontekście rozwoju technologii SQL i NoSQL, architektura rozproszona zyskuje na znaczeniu, stając się standardem w nowoczesnych rozwiązaniach bazodanowych.

Pytanie 19

Powszechnie stosowanym narzędziem SZBD do tworzenia zestawień danych, które można wydrukować, jest

A. kwerenda UPDATE
B. raport
C. formularz
D. makro
Raport jest kluczowym narzędziem w systemach zarządzania bazami danych (SZBD), które umożliwia przetwarzanie i prezentację danych w formie czytelnych zestawień. W przeciwieństwie do kwerend, które służą głównie do wyszukiwania i aktualizacji danych w bazie, raporty są projektowane z myślą o generowaniu wydruków lub prezentacji danych w zorganizowanej formie. Przykładowo, w systemie Microsoft Access, użytkownik może stworzyć raport, który zbiera dane z różnych tabel i prezentuje je w uporządkowany sposób, np. w formie tabeli z podsumowaniami lub wykresów. Dobre praktyki w tworzeniu raportów obejmują zrozumienie potrzeb odbiorcy oraz dostosowanie formatu raportu do celu, dla którego jest on tworzony. Ważne jest również, aby raporty były zgodne z estetyką i standardami wizualizacji danych, co zwiększa ich czytelność oraz efektywność w przekazywaniu informacji. W kontekście analizy danych, raporty pomagają w podejmowaniu świadomych decyzji biznesowych, dostarczając istotnych informacji w przystępnej formie.

Pytanie 20

Który z poniższych języków jest zazwyczaj używany do programowania front-endowego (wykonywanego po stronie klienta)?

A. Perl
B. CSS
C. PHP
D. Node.js
CSS, czyli Kaskadowe Arkusze Stylów, jest fundamentalnym językiem używanym do stylizacji stron internetowych. Jest to język front-endowy, co oznacza, że jego kod jest wykonywany po stronie klienta, czyli w przeglądarkach internetowych użytkowników. CSS pozwala na definiowanie wyglądu elementów HTML, takich jak kolory, czcionki, układ czy odstępy, co ma kluczowe znaczenie dla tworzenia atrakcyjnych i responsywnych interfejsów użytkownika. Przykładem może być zastosowanie CSS do stylizacji przycisku, gdzie można zmienić jego kolor, dodać cień oraz animacje przy najechaniu myszką. W standardach webowych CSS współpracuje z HTML oraz JavaScript, co zapewnia dynamiczne i interaktywne doświadczenia. Dobry projektant front-endowy powinien znać zasady związane z kaskadowością i dziedziczeniem w CSS, aby optymalnie wykorzystywać ten język do tworzenia estetycznych i użytecznych stron internetowych.

Pytanie 21

Która z funkcji SQL nie wymaga podania argumentów?

A. len
B. year
C. now
D. upper
Funkcja SQL now() jest funkcją, która nie wymaga żadnych argumentów, a jej głównym celem jest zwrócenie bieżącej daty i godziny w formacie odpowiednim dla systemu zarządzania bazą danych. Funkcja ta jest często używana w aplikacjach, które wymagają dynamicznego śledzenia czasu, takich jak rejestrowanie daty i godziny wstawiania danych do tabel. W standardzie SQL, funkcje tego rodzaju są kluczowe dla operacji związanych z czasem. Na przykład, używając zapytania SELECT now(); zwracana jest bieżąca data i godzina. Funkcja ta jest szczególnie przydatna w kontekście transakcji oraz w kontrolowaniu stanu danych w bazie. W wielu popularnych systemach zarządzania bazą danych, takich jak MySQL czy PostgreSQL, now() jest szeroko wykorzystywana do synchronizacji operacji bazodanowych z aktualnym czasem. Warto zaznaczyć, że funkcja ta nie przyjmuje żadnych parametrów, co odróżnia ją od innych funkcji, które wymagają przynajmniej jednego argumentu. Dlatego now() jest idealnym przykładem funkcji, która działa autonomicznie i zwraca wartość bez potrzeby podawania dodatkowych informacji.

Pytanie 22

Jak można w języku CSS ustawić kolor czerwony dla tekstu?

A. color: rgb(255,0,0);
B. text-color: rgb(#FF0000);
C. text-color: rgb(255,0,0);
D. color: rgb(#FF0000);
Odpowiedź 'color: rgb(255,0,0);' jest poprawna, ponieważ właściwość 'color' w CSS służy do definiowania koloru tekstu. Użycie funkcji rgb() umożliwia określenie koloru za pomocą składowych czerwonej, zielonej i niebieskiej (RGB), gdzie wartości mogą wynosić od 0 do 255. Wartość rgb(255,0,0) oznacza pełny czerwony kolor, co jest zgodne z zasadami kolorystyki cyfrowej. W praktyce, deklarując kolor tekstu w stylach CSS, warto skorzystać z tej metody, gdyż jest ona szeroko wspierana i zrozumiała dla przeglądarek internetowych. Dobrą praktyką jest także testowanie stylów w różnych przeglądarkach, aby upewnić się, że efekt wizualny zgodny jest z oczekiwaniami. Używanie kolorów w CSS można także łączyć z innymi właściwościami, takimi jak 'background-color', co pozwala na uzyskanie atrakcyjniejszych efektów wizualnych na stronach internetowych. Warto również zaznaczyć, że CSS3 wprowadził dodatkowe metody definiowania kolorów, jak na przykład przez nazwy kolorów, HEX lub HSL, co zwiększa elastyczność w projektowaniu graficznym.

Pytanie 23

W języku PHP, przy pracy z bazą MySQL, aby zakończyć sesję z bazą, należy wywołać

A. mysqli_rollback()
B. mysqli_close()
C. mysqli_exit()
D. mysqli_commit()
Odpowiedź mysqli_close() jest prawidłowa, ponieważ ta funkcja jest używana do zamknięcia połączenia z bazą danych MySQL w języku PHP. Po zakończeniu wszystkich operacji na bazie danych, zaleca się wywołanie tej funkcji, aby zwolnić zasoby systemowe oraz zamknąć połączenie, co jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi. Użycie mysqli_close() jest istotne, ponieważ niezamknięte połączenia mogą prowadzić do wycieków pamięci i wyczerpania dostępnych zasobów, co z kolei może wpłynąć na wydajność aplikacji. W praktyce, jeśli mamy otwarte połączenie z bazą danych, po zakończeniu operacji, takich jak pobieranie lub wstawianie danych, używamy mysqli_close($connection), gdzie $connection to nasza zmienna reprezentująca połączenie. Oprócz tego, pamiętajmy, że dbanie o odpowiednie zarządzanie połączeniami ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa i stabilności naszych aplikacji.

Pytanie 24

Przedstawione zapytanie MySQL ma za zadanie

ALTER TABLE ksiazki MODIFY tytul VARCHAR(100) NOT NULL;
A. usunąć kolumnę tytul z tabeli ksiazki.
B. zmienić nazwę kolumny w tabeli ksiazki.
C. dodać do tabeli ksiazki kolumnę tytul.
D. zmienić typ kolumny tytul w tabeli ksiazki.
Twoja odpowiedź dobrze odczytuje składnię polecenia ALTER TABLE w MySQL. Instrukcja: ALTER TABLE ksiazki MODIFY tytul VARCHAR(100) NOT NULL; służy do zmiany definicji już istniejącej kolumny tytul w tabeli ksiazki. Słowo kluczowe MODIFY w MySQL oznacza właśnie modyfikację typu danych i atrybutów kolumny, bez zmiany jej nazwy. W tym przykładzie kolumna tytul zostaje ustawiona jako typ VARCHAR o długości 100 znaków oraz z ograniczeniem NOT NULL, czyli pole nie może przyjmować wartości pustej. Moim zdaniem to jedno z częstszych poleceń przy rozwijaniu aplikacji, bo schemat bazy prawie nigdy nie jest idealny od początku. W praktyce takie polecenie stosuje się np. gdy początkowo założyliśmy zbyt krótki tytuł, np. VARCHAR(50), i po czasie okazuje się, że część danych się nie mieści. Zamiast tworzyć nową kolumnę, zmieniamy typ i parametry istniejącej. Dobra praktyka przy pracy z ALTER TABLE to zawsze sprawdzić, czy modyfikacja nie spowoduje utraty danych, np. przy skracaniu długości VARCHAR. W środowiskach produkcyjnych często robi się to najpierw na kopii bazy lub w środowisku testowym, bo zmiany w strukturze tabel potrafią blokować tabelę i wpływać na wydajność. Warto też wiedzieć, że w MySQL do zmiany nazwy kolumny używa się ALTER TABLE ... CHANGE stara_nazwa nowa_nazwa typ, a do dodania nowej kolumny słowa kluczowego ADD. Dzięki rozróżnieniu MODIFY/CHANGE/ADD/ DROP łatwiej czyta się skrypty migracyjne i utrzymuje spójny model danych. Dobrą praktyką jest też trzymanie wszystkich takich zmian w repozytorium razem z kodem aplikacji, żeby zawsze było wiadomo, jaka wersja schematu jest aktualna.

Pytanie 25

Określ rodzaj relacji między tabelami: Tabela1 oraz Tabela3?

Ilustracja do pytania
A. Wiele do jednego
B. Jeden do jednego
C. Wiele do wielu
D. Jeden do wielu
Relacja wiele do wielu pomiędzy tabelami w bazie danych oznacza, że jeden rekord w pierwszej tabeli może być powiązany z wieloma rekordami w drugiej tabeli i odwrotnie. To jest powszechne w sytuacjach, gdzie istnieje potrzeba przechowywania złożonych asocjacji danych. W przedstawionym schemacie, Tabela1 reprezentuje uczniów, a Tabela3 nauczycieli. Ponieważ jeden uczeń może być uczony przez wielu nauczycieli, a jeden nauczyciel może uczyć wielu uczniów, Tabela2 stanowi tabelę pośrednią, często zwaną tabelą asocjacyjną, która przechowuje klucze obce z obu tabel, tworząc relację wiele do wielu. Tego typu struktura jest kluczowa, gdy chcemy modelować bardziej złożone związki danych i zapewnić łatwy dostęp do nich, co jest standardową praktyką w relacyjnych bazach danych. Użycie tabel asocjacyjnych pozwala na efektywne zarządzanie danymi i jest zgodne z normą normalizacji bazy danych, eliminując redundancję i zapewniając integralność danych. W kontekście praktycznym, takie podejście umożliwia elastyczne zapytania i analizy, co jest fundamentalne w zarządzaniu danymi w dużych systemach informacyjnych.

Pytanie 26

Jak utworzyć klucz obcy na wielu kolumnach podczas definiowania tabeli?

A. CONSTRAINT (nazwisko, imie) FOREIGN REFERENCES KEY osoby (nazwisko, imie)
B. CONSTRAINT fk_osoba_uczen FOREIGN KEY(nazwisko, imie) REFERENCES osoby (nazwisko, imie)
C. CONSTRAINT fk_osoba_uczen FOREIGN KEY ON(nazwisko, imie) REFERENCES osoby (nazwisko, imie)
D. CONSTRAINT (nazwisko, imie) FOREIGN KEY REFERENCES osoby (nazwisko, imie)
Aby utworzyć klucz obcy na wielu kolumnach w relacyjnej bazie danych, używamy konstrukcji SQL, która specyfikuje klauzulę CONSTRAINT, a następnie definiuje składniki klucza obcego. W przypadku podanej poprawnej odpowiedzi, mamy do czynienia z konstrukcją, która jest zgodna z standardem SQL. Klucz obcy łączy dwie tabele, zapewniając integralność referencyjną, co oznacza, że wartości w kolumnach klucza obcego muszą odpowiadać wartościom w kolumnach klucza podstawowego w innej tabeli. W tym przypadku klucz obcy odnosi się do kolumn 'nazwisko' i 'imie' w tabeli 'osoby'. Dodatkowo, poprawna składnia 'FOREIGN KEY(nazwisko, imie)' wskazuje, które kolumny w bieżącej tabeli są kluczem obcym, a 'REFERENCES osoby (nazwisko, imie)' wskazuje, że te kolumny odnoszą się do kolumn w tabeli 'osoby'. Przykładowo, jeśli mamy tabelę 'uczniowie', która przechowuje dane uczniów, to klucz obcy może pomóc w powiązaniu ich z tabelą 'osoby', co jest niezwykle istotne dla zachowania spójności danych oraz unikania anomalii podczas operacji CRUD (Create, Read, Update, Delete).

Pytanie 27

Który link jest poprawnie sformułowany?

A. <a src="/www.strona.pl">strona</a>
B. <a href="http://strona.pl">strona</a>
C. <a href="http::/strona.pl>strona</a>
D. <a href=http://strona.pl>strona</a>
W przypadkach, gdy odnośnik jest definiowany niewłaściwie, mogą wystąpić istotne problemy zarówno z działaniem, jak i z interpretacją przez przeglądarki internetowe. W pierwszym przypadku, atrybut "src" został użyty zamiast "href", co jest fundamentalnym błędem, ponieważ atrybut "src" jest przeznaczony dla elementów multimedialnych, takich jak obrazy i nie jest akceptowany dla tagu <a>. W drugiej analizowanej propozycji, brak cudzysłowów wokół adresu URL w atrybucie "href" prowadzi do sytuacji, w której przeglądarka może nieprawidłowo zinterpretować link, co skutkuje błędami w nawigacji. Ponadto, użycie podwójnego znaku "::" w trzeciej opcji jest także błędne, ponieważ prawidłowy format powinien zawierać pojedynczy dwukropek: "http://". Tego rodzaju błędy często wynikają z braku znajomości podstawowych zasad składni HTML i mogą prowadzić do frustracji użytkowników, którzy nie mogą uzyskać dostępu do zamierzonych zasobów. Kluczowe jest, aby zwracać szczególną uwagę na poprawność składni oraz stosować się do dokumentacji i standardów W3C dotyczących HTML, by zapewnić, że strona jest nie tylko funkcjonalna, ale również przyjazna dla użytkownika.

Pytanie 28

W tabeli Recepta, kolumny Imie i Nazwisko odnoszą się do pacjenta, na którego wystawiona jest recepta. Jaką kwerendę należy wykorzystać, aby dla każdej recepty uzyskać datę jej wystawienia oraz imię i nazwisko lekarza, który ją wystawił?

Ilustracja do pytania
A. SELECT Lekarz.Imie, Lekarz.Nazwisko, DataWystawienia FROM Recepta JOIN Lekarz ON Recepta.Lekarz_id = Lekarz.id
B. SELECT Imie, Nazwisko, DataWystawienia FROM Recepta
C. SELECT Lekarz.Imie, Lekarz.Nazwisko, DataWystawienia FROM Recepta
D. SELECT Imie, DataWystawienia FROM Recepta JOIN Lekarz ON Recepta.Lekarz_id = Lekarz.id
Wybór odpowiedzi numer 4 jest prawidłowy, ponieważ kwerenda ta skutecznie łączy tabelę Recepta z tabelą Lekarz poprzez klucz obcy Lekarz_id. W ten sposób możliwe jest uzyskanie imienia i nazwiska lekarza wystawiającego receptę oraz daty jej wystawienia. W SQL, operacja JOIN umożliwia łączenie danych z dwóch tabel na podstawie kolumn powiązanych, co jest fundamentalną zasadą w relacyjnych bazach danych. W tym przypadku klucz obcy Lekarz_id w tabeli Recepta odnosi się do klucza głównego id w tabeli Lekarz. Dzięki temu możemy pobrać informacje o lekarzu wystawiającym receptę, co jest powszechną praktyką w aplikacjach medycznych i systemach zarządzania informacją. Stosowanie JOIN jest kluczowe w projektowaniu efektywnych i skalowalnych baz danych, co pozwala na utrzymanie danych w uporządkowanej i znormalizowanej formie zgodnie z zasadami normalizacji baz danych. Taka struktura bazy danych umożliwia łatwe zarządzanie i aktualizowanie informacji oraz minimalizuje redundancję danych, co jest istotne dla zapewnienia spójności i integralności danych w systemie.

Pytanie 29

Która z list jest interpretacją pokazanego kodu?

Ilustracja do pytania
A. Odpowiedź D
B. Odpowiedź A
C. Odpowiedź C
D. Odpowiedź B
Odpowiedź C jest prawidłowa, ponieważ odpowiada strukturze listy zagnieżdżonej w HTML. W kodzie źródłowym użyto listy uporządkowanej <ol>, co oznacza, że elementy listy będą numerowane. Każdy element <li> w tej liście może zawierać dodatkowe listy nieuporządkowane <ul>, które są oznaczane jako lista punktowana. W przypadku kodu przedstawionego na rysunku mamy dwie główne pozycje 'muzyka' i 'filmy' zawarte w liście uporządkowanej, stąd 1. muzyka i 2. filmy. Pod pozycjami 'muzyka' i 'filmy' znajdują się listy zagnieżdżone nieuporządkowane, zawierające wpisy 'Wpis1', 'Wpis2', 'Wpis3' i 'Wpis4'. Dobre praktyki w projektowaniu stron sugerują użycie list zagnieżdżonych do klarownego przedstawienia hierarchii informacji. Wykorzystanie list uporządkowanych i nieuporządkowanych jest standardem w semantycznym HTML, co wpływa na dostępność stron internetowych oraz ich zgodność z różnymi urządzeniami i technologiami wspomagającymi. Taka struktura ułatwia również nawigację wśród treści dla użytkowników i algorytmów indeksujących wyszukiwarek internetowych.

Pytanie 30

Który z poniższych znaczników jest używany do definiowania list w HTML?

A. <th>
B. <tr>
C. <ul>
D. <td>
<ul> jest znacznikami HTML, które definiuje nieuporządkowaną listę. Użycie tego znacznika pozwala na przedstawienie elementów listy w formie graficznej, gdzie każdy element jest oznaczony punktem. Jest to podstawowy element w HTML, który jest zgodny z wytycznymi W3C i szeroko stosowany w tworzeniu responsywnych i estetycznych interfejsów użytkownika. Przykładowe zastosowanie <ul> może obejmować listy składników, funkcji, czy też elementów menu na stronie internetowej. Stosując <ul>, można także użyć znacznika <li>, aby określić poszczególne elementy listy, co zwiększa czytelność i strukturalizację treści. Znajomość i umiejętność stosowania tych znaczników jest kluczowa dla każdego web developera, aby tworzyć dostępne i zrozumiałe dla użytkowników interfejsy, a także wspierać praktyki SEO poprzez odpowiednią organizację treści.

Pytanie 31

Testy związane ze skalowalnością aplikacji mają na celu zweryfikowanie, czy program

A. posiada odpowiednie funkcje
B. jest właściwie opisany w dokumentacji
C. jest w stanie funkcjonować przy zaplanowanym i większym obciążeniu
D. jest chroniony przed nieautoryzowanymi działaniami, np. dzieleniem przez zero
Odpowiedź mówiąca o tym, że aplikacja potrafi działać przy zakładanym i większym obciążeniu, jest kluczowa, gdyż skalowalność oprogramowania odnosi się do zdolności systemu do efektywnego działania w warunkach wzrastającego zapotrzebowania na zasoby. Oznacza to, że aplikacja powinna być w stanie obsługiwać rosnącą liczbę użytkowników, transakcji lub innych operacji bez degradacji wydajności. Przykładem może być system e-commerce, który w okresie wyprzedaży musi obsługiwać znacznie więcej użytkowników niż w normalnych okolicznościach. Aby zapewnić skalowalność, programiści mogą wykorzystywać różne architektury, takie jak mikroserwisy, które pozwalają na niezależne skalowanie poszczególnych komponentów aplikacji. Dobre praktyki obejmują również wykorzystanie chmurowych rozwiązań, takich jak AWS czy Azure, które oferują elastyczność i automatyczne skalowanie w odpowiedzi na wzrost obciążenia. Warto także wdrażać mechanizmy monitorowania i optymalizacji wydajności, aby na bieżąco dostosowywać zasoby do potrzeb użytkowników.

Pytanie 32

W CSS zdefiniowano styl dla pola edycji. Taki obszar będzie miał jasnozielone tło

input:focus { background-color: LightGreen; }
A. w każdej sytuacji
B. gdy zostanie na niego najechane kursorem myszy bez kliknięcia
C. jeśli jest to pierwsze wystąpienie tego elementu w dokumencie
D. po kliknięciu myszą w celu wprowadzenia tekstu
W języku CSS pseudoklasa :focus jest używana do definiowania stylów dla elementów, które są w stanie aktywnego fokusu. W przypadku elementów formularza, takich jak pola tekstowe input, fokus uzyskuje się poprzez kliknięcie myszą lub użycie klawisza tab, co pozwala na wprowadzenie tekstu. Pseudoklasa :focus umożliwia stylizację elementu tylko wtedy, gdy jest aktywny, co jest kluczowe dla poprawy użyteczności interfejsu użytkownika. W przykładzie podanym w pytaniu, gdy pole edycyjne input uzyska fokus, jego tło zmieni się na jasnozielone dzięki właściwości background-color ustawionej na LightGreen. Takie zastosowanie stylów CSS jest powszechne w projektowaniu formularzy, gdzie wizualne wskazanie aktywnego elementu jest istotne dla użytkownika. Dobre praktyki projektowania interfejsów kładą nacisk na czytelność i intuicyjność, co zwiększa dostępność i wygodę użytkowania aplikacji webowych. Stylowanie z wykorzystaniem pseudoklasy :focus pozwala projektantom i deweloperom tworzyć interfejsy, które są nie tylko estetyczne, ale także funkcjonalne, wspierając użytkowników w efektywnym korzystaniu z aplikacji.

Pytanie 33

Jak nazywa się edytor, który wspiera proces tworzenia stron internetowych i którego działanie można opisać w polskim tłumaczeniu jako "otrzymujesz to, co widzisz"?

A. WEB STUDIO
B. VISUAL EDITOR
C. WYSIWYG
D. IDE
Edytor WYSIWYG (What You See Is What You Get) to narzędzie, które umożliwia tworzenie stron internetowych w sposób wizualny, co oznacza, że użytkownik może zobaczyć, jak strona będzie wyglądać w rzeczywistości podczas edytowania. Tego typu edytory eliminują potrzebę znajomości języków programowania, takich jak HTML czy CSS, ponieważ pozwalają na przeciąganie i upuszczanie elementów na stronie. Przykłady popularnych edytorów WYSIWYG to Adobe Dreamweaver, Wix czy WordPress z jego edytorem blokowym. Standardy takie jak HTML5 oraz CSS3 są często wspierane przez te narzędzia, co pozwala na tworzenie nowoczesnych, responsywnych stron internetowych. To podejście jest szczególnie przydatne dla osób nietechnicznych, które pragną stworzyć własną witrynę bez konieczności angażowania programisty.

Pytanie 34

Na tabeli dania, której wiersze zostały pokazane poniżej, wykonano przedstawioną kwerendę:

SELECT * FROM dania WHERE typ < 3 AND cena < 30 LIMIT 5;
Ile wierszy wybierze ta kwerenda?
idtypnazwacena
11Gazpacho20
21Krem z warzyw25
31Gulaszowa ostra30
42Kaczka i owoc30
52Kurczak pieczony40
63wierzbowy przysmak35
72Mintał w panierce30
82Alle kotlet30
93Owoce morza20
103Grzybki, warzywka, sos15
113Orzechy i chipsy10
123Tatar i jajo15
133Bukiet warzyw10
A. 8
B. 2
C. 13
D. 5
Twoja odpowiedź jest jak najbardziej trafna. To zapytanie SQL, które mamy, wybiera z tabeli 'dania' te wiersze, gdzie 'typ' jest mniejszy niż 3, a 'cena' nie przekracza 30. Wiem, że dodanie 'LIMIT 5' może wydawać się istotne, ale w tym przypadku tak naprawdę nie wpływa to na wynik, bo tylko jeden wiersz pasuje – danie 'Gazpacho'. Warto pamiętać, że w SQL, gdy używamy warunku 'WHERE', łączymy je z operatorem AND, co oznacza, że muszą być spełnione jednocześnie. Klauzula 'LIMIT' jest przydatna w różnych sytuacjach, ale tutaj, nawet z ograniczeniem do 5, i tak mamy tylko jeden wynik.

Pytanie 35

Wskaż prawidłowe twierdzenie odnoszące się do zaprezentowanego kodu HTML.

<video width="640" height="480" controls>
    <source src="animacja.mp4" type="video/mp4">
</video>
A. Użytkownik nie będzie miał możliwości kontrolowania odtwarzania wideo.
B. Plik animacja.mp4 powinien mieć rozdzielczość 640x480 pikseli, aby można go było odtworzyć.
C. Kod może nie działać w przeglądarkach, które nie wspierają HTML5.
D. Ścieżka do pliku jest niepoprawna, nie zawiera pełnej ścieżki.
Odpowiedź wskazująca, że kod może nie działać w przeglądarce, jeśli nie obsługuje ona HTML5, jest poprawna, ponieważ standard HTML5 wprowadził wiele nowych elementów, w tym znacznik <video>, który umożliwia osadzanie materiałów wideo w stronach internetowych. Przeglądarki, które nie obsługują HTML5, nie będą w stanie poprawnie interpretować tego kodu, co skutkuje brakiem możliwości odtworzenia wideo. Przykładem mogą być starsze wersje Internet Explorera, które nie były zgodne z HTML5. Dobrą praktyką jest testowanie strony w różnych przeglądarkach oraz wykorzystywanie polyfilli, które mogą wspierać starsze przeglądarki w obsłudze nowych funkcjonalności. Warto również zrozumieć, że aby zapewnić szeroką dostępność treści wideo, użycie znaczników HTML5 powinno być wspierane dodatkowymi informacjami o alternatywnych formatach oraz kodowaniu wideo, co zwiększa szanse na poprawne wyświetlenie treści na różnych platformach.

Pytanie 36

Aby stworzyć układ strony z trzema kolumnami obok siebie, można wykorzystać styl CSS

Ilustracja do pytania
A. A
B. D
C. C
D. B
Poprawna odpowiedź A wykorzystuje właściwość float CSS ustawioną na left oraz szerokość width na 33 procent co pozwala na umieszczenie trzech kolumn obok siebie na stronie internetowej Float jest często używany do tworzenia układów wielokolumnowych gdyż pozwala na pływające rozmieszczenie elementów blokowych wewnątrz kontenera Dzięki ustawieniu szerokości na 33 procent zapewniamy że trzy kolumny będą mogły się zmieścić obok siebie w jednym rzędzie w ramach dostępnej szerokości kontenera Jest to efektywne podejście w przypadku responsywnych projektów gdzie nie zawsze znamy dokładną szerokość dostępnej przestrzeni Floating jest klasycznym podejściem w CSS i chociaż nowe technologie jak flexbox czy grid oferują więcej możliwości jest wciąż powszechnie stosowany w wielu projektach szczególnie gdy chodzi o proste układy Dodatkowo float left jest zgodny z wielu przeglądarkami co zapewnia większą uniwersalność kodu Przy projektowaniu stron zawsze warto pamiętać o dodaniu clearfix lub overflow hidden do rodzica elementów pływających aby uniknąć problemów z zawijaniem się kontenera wokół elementów pływających

Pytanie 37

Jakie kodowanie w języku HTML pozwala na sformatowanie paragrafu dla tekstu

 Tekst może być zaznaczony albo istotny dla autora

należy użyć polecenia?
A. <p>Tekst może być <mark>zaznaczony</mark> albo <em>istotny</em> dla autora</p>
B. <p>Tekst może być <mark>zaznaczony albo <i>istotny</i> dla autora</mark></p>
C. <p>Tekst może być <mark>zaznaczony albo <em>istotny</em> dla autora</mark></p>
D. <p>Tekst może być <mark>zaznaczony</mark> albo <em>istotny dla autora</p>
Wybrana odpowiedź jest poprawna, ponieważ stosuje prawidłowe znaczniki HTML do formatowania tekstu. Użycie <mark> dla słowa 'zaznaczony' wskazuje, że jest to istotna informacja, podczas gdy <em> dla słowa 'istotny' podkreśla jego znaczenie w kontekście treści. Zgodnie z W3C i HTML5, <mark> jest używany do oznaczania części tekstu, która jest wyróżniona w kontekście przeszukiwanym lub istotnym. Oznaczenie tekstu jako <em> nie tylko wskazuje na akcent, ale również ma znaczenie semantyczne, ponieważ może wpłynąć na sposób, w jaki czytniki ekranu interpretują treść, co jest kluczowe dla dostępności. Przykładem zastosowania może być strona internetowa, na której chcemy wyróżnić ważne informacje lub kluczowe definicje, co zwiększa czytelność i funkcjonalność przekazu. Poprawne użycie znaczników HTML jest zgodne z dobrymi praktykami tworzenia stron internetowych, co sprzyja lepszej nawigacji i zrozumieniu tekstu przez użytkowników.

Pytanie 38

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Zwiększenie ostrości zdjęcia.
B. Przenikanie zdjęć.
C. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.
D. Zmiana jasności zdjęć.
Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.

Pytanie 39

Cechy przedstawione w tabeli dotyczą?

  • Strony ustalają dążenie do konkretnego wyniku
  • Ważny jest efekt pracy, a nie sposób jej realizacji
  • Zleceniodawca przekazuje za wykonawcę zaliczkę na podatek dochodowy
A. umowy zlecenia
B. umowy o dzieło
C. umowy agencyjnej
D. umowy o pracę
Umowa o dzieło to rodzaj umowy cywilnoprawnej, która koncentruje się na osiągnięciu określonego rezultatu pracy, a nie na samym procesie jej wykonywania. Jest to typowy kontrakt, w którym strony uzgadniają konkretny efekt, jaki ma być osiągnięty, na przykład stworzenie projektu architektonicznego, wykonanie rzeźby czy napisanie programu komputerowego. W ramach tego typu umowy, wykonawca, czyli osoba realizująca zamówienie, nie podlega typowym regulacjom dotyczącym czasu pracy, które są charakterystyczne dla umów o pracę. Zleceniodawca zobowiązany jest natomiast do odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy, co odróżnia tę umowę od innych typów umów cywilnoprawnych, takich jak na przykład umowa zlecenia, gdzie obowiązek podatkowy może być regulowany odmiennie. Umowa o dzieło jest często wybierana w sytuacjach, gdzie kluczowe jest dostarczenie konkretnego produktu lub usługi, a czas i sposób realizacji mają mniejsze znaczenie.

Pytanie 40

<?php
$dane = fread(fopen("plik.txt", "r"), filesize("plik.txt"));
?>
Przedstawiony kod zapisany w języku PHP ma za zadanie
A. otworzyć plik plik.txt i jako wartość zmiennej dane przypisać rozmiar pliku
B. zmiennej dane przypisać zawartość pliku plik.txt
C. zapisać do pliku plik.txt wartość zmiennej dane
D. zmiennej dane przypisać wielkość pliku plik.txt
W tym fragmencie kodu PHP wykonywana jest bardzo klasyczna operacja: odczyt całej zawartości pliku tekstowego do zmiennej. Funkcja fopen("plik.txt", "r") otwiera plik w trybie tylko do odczytu (read). Zwraca tzw. uchwyt do pliku, czyli zasób, którego potem używa fread. Następnie filesize("plik.txt") zwraca rozmiar pliku w bajtach. Ten rozmiar jest przekazywany jako drugi argument do fread, więc fread odczytuje dokładnie tyle bajtów z otwartego pliku i zwraca je jako ciąg znaków (string). Wynik trafia do zmiennej $dane. Czyli po wykonaniu tego skryptu w $dane znajduje się pełna zawartość pliku plik.txt. To dokładnie odpowiada treści poprawnej odpowiedzi: zmiennej dane przypisać zawartość pliku plik.txt. Z praktycznego punktu widzenia taki kod przydaje się, gdy chcemy np. przetworzyć plik tekstowy w pamięci: wyszukać w nim jakieś frazy, podmienić tekst, wygenerować podgląd, przesłać jego zawartość dalej przez sieć HTTP itd. W realnych projektach, zwłaszcza przy większych plikach, częściej stosuje się odczyt w kawałkach (pętlą), żeby nie ładować całego pliku naraz do pamięci, ale przy małych plikach podejście z fread + filesize jest jak najbardziej poprawne. Moim zdaniem warto też wiedzieć, że w nowszym PHP w prostszych przypadkach wygodniej użyć funkcji file_get_contents("plik.txt"), która robi praktycznie to samo, tylko krócej i czytelniej. Natomiast rozumienie mechanizmu fopen/fread jest ważne, bo to jest fundament pracy z plikami: otwarcie, odczyt/zapis, zamknięcie. Dobrą praktyką jest również domykanie uchwytu funkcją fclose, choć w tym przykładzie jej nie ma. W środowiskach produkcyjnych dodaje się jeszcze obsługę błędów (sprawdzanie, czy fopen się udało, czy plik istnieje, czy mamy uprawnienia). Mimo to, z punktu widzenia logiki pytania, sedno jest jedno: ten kod odczytuje zawartość pliku i przypisuje ją do zmiennej $dane.