Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 11:08
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 11:34

Egzamin zdany!

Wynik: 31/40 punktów (77,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Której właściwości CSS użyć, aby dodać tekstowi podkreślenie (dolne lub górne)?

text-align

text-indent

text-transform

text-decoration

Podkreślenie (oraz nadkreślenie i przekreślenie) tekstu dodaje w CSS właściwość text-decoration, np. text-decoration: underline;. Steruje ona liniami zdobiącymi tekst. Dlatego podkreślenie ustawia text-decoration.

Pytanie 2

W którym przypadku plik graficzny należy zapisać w formacie GIF?

A. gdy jest to grafika wektorowa

B. gdy jest to obraz stereoskopowy (3D)

C. gdy potrzebny jest zapis bez kompresji

D. gdy trzeba zapisać obraz lub prostą animację

Format GIF nadaje się do zapisu prostej grafiki i krótkich ANIMACJI - obsługuje ograniczoną paletę (256 kolorów) i sekwencje klatek. Dlatego GIF stosuje się, gdy trzeba zapisać obraz lub prostą animację.

Pytanie 3

Metainformacja "Description" zawarta w pliku HTML powinna zawierać


<head>
   <meta name="Description" content="...">
</head>

A. opis zawartości strony

B. informację o autorze strony

C. listę kluczowych fraz używanych przez wyszukiwarki internetowe

D. nazwę aplikacji, w której stworzono stronę

Metainformacja 'Description' zawarta w pliku HTML pełni kluczową rolę w optymalizacji stron internetowych pod kątem wyszukiwarek. Jest to krótki opis treści strony, który pomaga wyszukiwarkom zrozumieć, o czym jest dana strona. Wartościowy opis powinien być zwięzły, informacyjny i zachęcający do kliknięcia, ponieważ często pojawia się w wynikach wyszukiwania jako fragment tekstu, obok tytułu strony. Przykładem dobrze skonstruowanego opisu może być 'Dowiedz się, jak skutecznie zarządzać swoimi finansami osobistymi dzięki naszym praktycznym poradnikom i wskazówkom'. Taki opis nie tylko informuje użytkownika o zawartości strony, ale również zawiera słowa kluczowe, które mogą przyciągnąć uwagę. Zgodnie z wytycznymi Google, długość opisu powinna wynosić od 150 do 160 znaków, aby uniknąć obcięcia tekstu w wynikach wyszukiwania. Posiadanie dobrze napisanej metainformacji 'Description' jest więc niezbędne dla skutecznej strategii SEO i zwiększenia widoczności strony w internecie.

Pytanie 4

Która z zasad walidacji strony internetowej jest nieprawidłowa?

A. Jeżeli w poleceniu występuje kilka atrybutów, ich kolejność powinna być uporządkowana alfabetycznie np. ```<img alt="..." src="/.."/>```

B. Wyłączanie tagów musi następować w odwrotnej sekwencji do ich włączenia, np. ``` ... <big>...</big>```

C. Tagi, poza samozamykającymi się, funkcjonują do momentu ich wyłączenia znakiem "/", np. ``` ..```

D. W tagach nie jest brana pod uwagę różnica między dużymi a małymi literami, np. `````` i `````` to ten sam tag.

Koncepcje zawarte w niepoprawnych odpowiedziach są oparte na błędnym zrozumieniu zasad działania znaczników HTML. W kontekście wyłączania znaczników, ważne jest, aby pamiętać, że znacznik startowy powinien być zawsze zamknięty odpowiednim znacznikiem końcowym, co oznacza, że struktura dokumentu musi być prawidłowo zagnieżdżona. Zasada dotycząca wyłączania znaczników w odwrotnej kolejności jest nieprawidłowa, ponieważ znaczniki nie są stosowane w taki sposób, a ich zamykanie powinno być zgodne z ich zagnieżdżeniem. Rozumienie tej zasady jest kluczowe dla tworzenia poprawnej struktury dokumentu HTML. Warto również zauważyć, że HTML nie rozróżnia wielkich i małych liter w znacznikach, co jest istotnym uproszczeniem, ale nie oznacza, że można je mieszać w sposób dowolny. Zastosowanie spójnych konwencji nazewnictwa, takich jak używanie małych liter, jest wskazane dla zachowania czytelności kodu. Rozumienie tych zasad jest kluczowe dla efektywnego projektowania stron internetowych oraz dla utrzymania wysokiej jakości kodu. W przypadku, gdy znacznik nie jest poprawnie zamknięty, może to prowadzić do błędów w renderowaniu strony oraz problemów z jej dostępnością. Dlatego kluczowe jest stosowanie się do zasad poprawności kodu i jego semantyki.

Pytanie 5

Który z przedstawionych obrazów został przetworzony przy użyciu podanego stylu CSS?

A. Rys. A

B. Rys. B

C. Rys. C

D. Rys. D

Wybór Rys. A jako poprawnej odpowiedzi jest uzasadniony zastosowaniem właściwości CSS, które są użyte w stylu. Styl CSS określa padding na 5 pikseli, co oznacza, że wokół obrazu powinna być przestrzeń wynosząca dokładnie 5 pikseli. Właściwość border ustawia obramowanie na 1 piksel, w kolorze szarym i o stylu solid, co oznacza ciągłą linię otaczającą obraz. Z kolei border-radius o wartości 10 pikseli zaokrągla rogi obramowania, co nadaje całości bardziej zaokrąglony kształt. Wszystkie te cechy są widoczne na obrazie Rys. A. W praktyce stosowanie właściwości takich jak border-radius jest często używane w projektach webowych, aby uzyskać bardziej estetyczne i nowoczesne efekty wizualne. Zaokrąglone krawędzie są estetycznie przyjemniejsze dla użytkownika i mogą poprawić czytelność oraz odbiór wizualny strony. Znajomość tych właściwości CSS jest niezbędna dla każdego front-end developera, który dąży do tworzenia nowoczesnych i funkcjonalnych interfejsów użytkownika. Praktyczne zastosowanie tego stylu może być widoczne w projektach stron internetowych, aplikacjach sieciowych oraz w tworzeniu elementów UI, które zachowują spójność wizualną z resztą projektu.

Pytanie 6

W SQL, aby dokonać zmiany w strukturze tabeli, na przykład dodać lub usunąć kolumnę, powinno się użyć polecenia

A. UPDATE

B. TRUNCATE

C. DROP TABLE

D. ALTER TABLE

Odpowiedź 'ALTER TABLE' jest prawidłowa, ponieważ to polecenie w SQL umożliwia modyfikację struktury istniejącej tabeli. Dzięki 'ALTER TABLE' możemy dodawać nowe kolumny, usuwać istniejące, zmieniać typy danych kolumn, a także ustawiać ograniczenia, takie jak klucze główne czy unikalne. Przykładowe zastosowanie to: 'ALTER TABLE employees ADD COLUMN birthdate DATE;' co dodaje kolumnę 'birthdate' do tabeli 'employees'. Użycie tego polecenia jest zgodne z dobrymi praktykami, ponieważ pozwala na elastyczne dostosowywanie struktury bazy danych w odpowiedzi na zmieniające się wymagania aplikacji. Warto również zaznaczyć, że 'ALTER TABLE' jest standardowym poleceniem w SQL, co oznacza, że jest obsługiwane przez większość systemów zarządzania bazami danych, takich jak MySQL, PostgreSQL czy SQL Server, co czyni je uniwersalnym narzędziem w pracy z danymi.

Pytanie 7

Co uzyskujemy po wykonaniu zapytania SQL?

A. całkowitą liczbę uczniów

B. średnią wszystkich ocen uczniów

C. liczbę uczniów, których średnia ocen wynosi 5

D. suma ocen uczniów, których średnia ocen wynosi 5

Zapytanie SQL SELECT count(*) FROM Uczniowie WHERE srednia = 5; wykorzystuje funkcję agregującą count(*), która służy do zliczania liczby wierszy spełniających określone warunki. W tym przypadku warunkiem jest srednia = 5 co oznacza że zapytanie zlicza wszystkich uczniów których średnia ocen wynosi dokładnie 5. Jest to powszechna praktyka w analizie danych gdzie często potrzebujemy określić liczebność pewnych grup danych na przykład aby przeanalizować ich rozkład lub porównać je z innymi grupami. W profesjonalnej bazie danych zliczanie wierszy na podstawie kryteriów jest standardem co umożliwia generowanie raportów i podejmowanie decyzji na podstawie danych. Użycie count(*) bez dodatkowych parametrów jest zgodne z dobrymi praktykami ponieważ jest wydajne i łatwe w interpretacji. W praktyce stosowanie tego typu zapytań jest nieodzowne w działach analizy danych zarządzania relacjami z klientami czy w edukacji gdzie analizujemy wyniki uczniów.

Pytanie 8

Na czym polega analiza ścieżek w testach jednostkowych?

A. na testowaniu wartości brzegowych danych

B. na badaniu inicjacji i zwalniania pamięci obiektów

C. na wyznaczeniu punktu początkowego i końcowego oraz zbadaniu dróg między nimi

D. na utworzeniu kilku zbiorów danych o podobnym przetwarzaniu i przetestowaniu nimi

Analiza ścieżek w testach jednostkowych polega na wyznaczeniu punktu początkowego i końcowego fragmentu kodu, a następnie zbadaniu wszystkich możliwych dróg (przepływów sterowania) między nimi - tak, by przetestować każdą gałąź. Pozwala to wykryć nieobsłużone przypadki. Dlatego to badanie dróg między punktem startu a końca.

Pytanie 9

W programie MS Access w ustawieniach pola klasa należy określić maskę wprowadzania danych. Jaką maskę należy ustawić, aby dane wprowadzone składały się z trzech znaków w formacie: obowiązkowa cyfra, następnie dwie obowiązkowe litery?

Ogólne
Rozmiar pola	3
Format
Maska wprowadzania
Tytuł
Wartość domyślna
Reguła spr. poprawności
Tekst reguły spr. poprawności
Wymagane	Nie
Zerowa dł. dozwolona	Tak
Indeksowane	Nie
Kompresja Unicode	Tak
Tryb IME	Bez formantu
Tryb zdania edytora IME	Brak
Tagi inteligentne

A. 0LL

B. 0CC

C. 000

D. CLL

W przypadku maski wprowadzania danych w MS Access, należy zrozumieć, jakie znaczenie mają poszczególne symbole używane do stworzenia maski. Symbole te określają, co użytkownik może wprowadzić w każdym miejscu pola. Często spotykanym błędem jest wybór niewłaściwego symbolu, co prowadzi do niepoprawnego formatu danych. W przypadku masek takich jak 0CC, 000 i CLL, każda z nich stosuje niewłaściwe podejście do formatu wymaganego w pytaniu. Maska 0CC zakłada, że po cyfrze mogą znajdować się dowolne znaki, co nie spełnia wymagań dotyczących dwóch obowiązkowych liter. Maska 000 z kolei wymusza wprowadzenie trzech cyfr, co całkowicie mija się z celem, ponieważ wymagany jest format składający się z jednej cyfry i dwóch liter. Maska CLL sugeruje, że pierwszy znak może być dowolnym znakiem (cyfrą lub literą), co również jest niezgodne z wymaganiami, gdzie pierwszą pozycję musi zajmować cyfra. Takie nieporozumienia mogą wynikać z braku zrozumienia znaczenia symboli używanych w maskach wprowadzania danych. Kluczem do poprawnego zastosowania masek w MS Access jest więc dokładne poznanie, jakie symbole są dostępne i jakie mają zastosowanie, aby zwiększyć spójność i integralność danych w systemach bazodanowych. Zrozumienie tych zasad pozwala również uniknąć typowych błędów wynikających z niepoprawnej interpretacji wymagań dotyczących formatowania danych, co jest istotne nie tylko w kontekście egzaminacyjnym, ale także w praktycznej pracy z bazami danych. Poprawne zrozumienie i stosowanie masek wprowadzania danych jest elementem profesjonalnego zarządzania danymi, gdzie każda baza musi spełniać określone standardy jakości i wydajności.

Pytanie 10

Jaką treść komunikatu należy umieścić w kodzie PHP zamiast znaków zapytania?

$a = mysql_connect('localhost', 'adam', 'mojeHaslo');

if (!$a)
    echo "?????????????";

A. Wybrana baza danych nie istnieje

B. Błąd połączenia z serwerem SQL

C. Błąd w trakcie przetwarzania zapytania SQL

D. Rekord został pomyślnie dodany do bazy

Poprawna odpowiedź 'Błąd połączenia z serwerem SQL' jest właściwa, ponieważ funkcja mysql_connect() służy do nawiązywania połączenia z serwerem bazy danych MySQL. Jeśli połączenie nie powiedzie się, zwraca false. W takiej sytuacji należy poinformować użytkownika o nieudanym połączeniu. Jest to kluczowe w debugowaniu i zapewnianiu użytkownikowi zrozumiałych komunikatów błędów. W praktyce, połączenie z bazą danych jest podstawowym krokiem w wielu aplikacjach internetowych, a jego poprawna obsługa to standardowa praktyka branżowa. Współczesne podejście wymaga także użycia rozszerzenia mysqli lub PDO zamiast przestarzałej funkcji mysql_connect(). Jest to zalecane ze względu na lepsze wsparcie bezpieczeństwa i wydajności. Użycie funkcji mysqli_connect() pozwala na obsługę zarówno błędów połączenia, jak i zapytań SQL w sposób bardziej elastyczny i bezpieczny.

Pytanie 11

W HTML formularzu użyto elementu <input>. Pole, które się pojawi, ma pozwalać na wprowadzenie maksymalnie

<input type="password" size="30" maxlength="20">

A. 30 znaków, które nie będą widoczne w polu tekstowym

B. 30 znaków, które będą widoczne podczas wpisywania

C. 20 znaków, które będą widoczne w trakcie wprowadzania

D. 20 znaków, które nie będą widoczne w polu tekstowym

Jeśli mówimy o znaczniku <input> w HTML, to dobrze jest wiedzieć, jak działają atrybuty typu maxlength i type. Atrybut maxlength pozwala ustawić maksymalną liczbę znaków w polu tekstowym. W polu typu password użytkownik może wpisać max 20 znaków, ale to, co widzisz, może być inne. Często myli się atrybut size z ograniczeniem liczby wprowadzanych znaków, ale tak naprawdę chodzi tylko o to, jak szerokie jest pole, więc nie zmienia jego funkcjonalności. Pole typu password ma na celu ukrycie wpisywanych znaków, co zazwyczaj oznacza, że to, co wpisujesz, zastąpione jest gwiazdkami lub kropkami, by nie było widać tego, co piszesz. Te rzeczy są ważne dla bezpieczeństwa aplikacji webowych. Ostatnio zauważyłem, że niektórzy mają problemy z rozumieniem tych atrybutów, co może prowadzić do błędów w obsłudze danych użytkowników i problemów z bezpieczeństwem.

Pytanie 12

Jaką instrukcję algorytmu ilustruje graficzna prezentacja bloku na zamieszczonym rysunku?

A. n ← n + 5

B. n > 20

C. Wypisz n

D. Wykonaj podprogram sortowania tablicy t

Blok decyzyjny w diagramach przepływu jest kluczowym elementem algorytmów, ponieważ umożliwia podejmowanie decyzji na podstawie warunków logicznych. Reprezentowany jest przez romb i oznacza miejsce w algorytmie, gdzie następuje sprawdzenie warunku. W tym przypadku warunek to n > 20. Jeśli warunek zostanie spełniony, algorytm podąża jedną ścieżką, w przeciwnym razie inną. Jest to zgodne z praktykami programistycznymi, gdzie instrukcje warunkowe, takie jak if lub switch, kontrolują przepływ programu. Przykładowo, w systemach kontroli dostępu możemy użyć warunku n > 20 do sprawdzenia, czy użytkownik ma wystarczające uprawnienia, co jest zgodne z zasadami bezpieczeństwa IT. W systemach czasu rzeczywistego, takich jak kontrola jakości w produkcji, warunki te zapewniają, że błędy są wykrywane i obsługiwane odpowiednio, co jest kluczowe dla utrzymania standardów jakości. Wiedza o blokach decyzyjnych jest podstawą dla efektywnego projektowania algorytmów, co ma zastosowanie w szerokim zakresie technologii informatycznych, od baz danych po aplikacje mobilne.

Pytanie 13

Po wykonaniu poniższego kodu JavaScript, który operuje na wcześniej przygotowanej tablicy liczby, w zmiennej wynik znajduje się suma

var wynik = 0;
for (i = 0; i < 100; i++)
  if (liczby[i] % 2 == 0)
    wynik += liczby[i];

A. nieparzystych elementów tablicy

B. dodatnich elementów tablicy

C. wszystkich elementów tablicy

D. parzystych elementów tablicy

Przedstawiony kod JavaScript oblicza sumę wszystkich parzystych elementów tablicy liczby. W języku JavaScript operator modulo (%) jest używany do obliczania reszty z dzielenia. W tym przypadku liczby[i] % 2 == 0 sprawdza, czy dany element tablicy liczby jest parzysty. Jeśli reszta z dzielenia przez 2 wynosi 0, oznacza to, że liczba jest parzysta. Dlatego każda parzysta liczba z tablicy jest dodawana do zmiennej wynik. Warto zauważyć, że pętla for przechodzi przez pierwsze 100 elementów tablicy, co sugeruje, że tablica liczby musi mieć co najmniej 100 elementów. Tego typu operacje są często wykorzystywane w praktycznych zastosowaniach, takich jak analiza danych, gdzie konieczne jest filtrowanie i przetwarzanie określonych wartości z dużych zbiorów danych. Dobre praktyki zalecają, aby zrozumieć zarówno składnię, jak i zastosowanie operacji warunkowych i pętli, co jest kluczowe w efektywnym programowaniu. Takie rozwiązania są fundamentem optymalnego przetwarzania danych, a ich zrozumienie umożliwia tworzenie bardziej złożonych algorytmów.

Pytanie 14

Przy założeniu, że nie istnieją inne definicje, jakie skutki będzie miało poniższe formatowanie CSS?

<style> td {padding: 30px; } </style>
 …
 <td style="padding: 10px;">Anna</td>
 <td>Ewa</td>

A. marginesy wewnętrzne wszystkich komórek wyniosą 30 px

B. margines wewnętrzny komórki z napisem Anna wyniesie 10 px, a z napisem Ewa – 30 px

C. marginesy wewnętrzne wszystkich komórek wyniosą 10 px

D. margines wewnętrzny komórki z napisem Anna wyniesie 30 px, a z napisem Ewa – 10 px

Odpowiedź jest poprawna, ponieważ w kodzie HTML zastosowano bezpośrednie nadpisanie stylu dla komórki z napisem Anna. Chociaż w sekcji style zdefiniowano, że wszystkie komórki td mają padding 30px, to w przypadku komórki Anna zastosowano style inline, które mają wyższy priorytet i nadpisują ustalone wcześniej wartości. W rezultacie padding dla komórki Anna wynosi 10px. Natomiast dla pozostałych komórek, w tym komórki z napisem Ewa, obowiązuje reguła zdefiniowana globalnie w sekcji style, czyli padding wynosi 30px. Jest to przykład specyficzności w CSS, gdzie style inline są bardziej specyficzne niż style w sekcji style. W praktyce ważne jest, aby rozumieć hierarchię i specyficzność CSS, ponieważ pozwala to na skuteczne zarządzanie stylami i unikanie niezamierzonych zmian w wyglądzie strony. Dobra praktyka nakazuje unikać styli inline na rzecz zewnętrznych arkuszy stylów, co ułatwia zarządzanie kodem i czyni go bardziej czytelnym oraz łatwiejszym w utrzymaniu. Warto też stosować metodologie takie jak BEM, które pomagają w organizacji kodu CSS.

Pytanie 15

Jaki wynik pojawi się po wykonaniu zaprezentowanego kodu HTML?

A. Odpowiedź A

B. Odpowiedź B

C. Odpowiedź C

D. Odpowiedź D

Odpowiedź D jest prawidłowa, ponieważ prezentowany kod HTML zawiera zagnieżdżone listy uporządkowane i nieuporządkowane. Zewnętrzna lista uporządkowana zaczyna się od numeru 1 i zawiera elementy li, gdzie drugi z nich zawiera w sobie listę nieuporządkowaną ul. Taka struktura jest zgodna ze standardami HTML i pozwala na efektywne prezentowanie hierarchii informacji. Co ważne, dodatkowy element ol z atrybutami type=A i start=4 generuje listę literową zaczynającą się od D, co jest wykorzystywane do tworzenia niestandardowych punktów startowych w listach uporządkowanych. Praktycznie, listy zagnieżdżone są używane do tworzenia bardziej złożonych struktur danych, jak instrukcje czy spisy treści. Korzystając z atrybutów type i start, możemy manipulować prezentacją list, co jest przydatne w rozwijających się serwisach internetowych. Zastosowanie atrybutu type z wartościami A, a, I itp., pozwala na zmianę stylu numerowania, co jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania stron.

Pytanie 16

Jakie jest zastosowanie certyfikatu SSL?

A. zapobiegania złośliwemu oprogramowaniu na stronie

B. przechowywania informacji o sesjach tworzonych na stronie

C. odszyfrowywania przesyłanych danych

D. określenia właściciela domeny

Często ludzie mylą, co właściwie robi certyfikat SSL. Na przykład blokowanie złośliwego oprogramowania to zupełnie inna sprawa, która bardziej dotyczy takich rzeczy jak firewalle czy systemy wykrywania intruzów. SSL nie chroni przed atakami hakerskimi, a raczej zabezpiecza dane podczas przesyłania ich między klientem a serwerem. Zapisywanie danych sesji, które są tworzone na stronie, to też inny temat – to bardziej dotyczy zarządzania sesjami, na przykład przez ciasteczka. No i jeśli chodzi o deszyfrację danych, to SSL nie zajmuje się tym bezpośrednio. On tylko zapewnia, że połączenie jest bezpieczne i dane nie wpadną w niepowołane ręce. Dlatego przypisywanie certyfikatom SSL funkcji, które wykonują inne technologie bezpieczeństwa, to spory błąd. Trzeba po prostu zrozumieć, że każdy element zabezpieczeń ma swoją rolę w sieci.

Pytanie 17

Która zasada NIE poprawi czytelności kodu?

A. nazwy zmiennych odzwierciedlają ich przeznaczenie

B. komentarze w trudniejszych fragmentach kodu

C. pisanie kodu BEZ wcięć i zbędnych enterów

D. jedna instrukcja w jednej linii

Pytanie szuka zasady, która NIE pomaga. Pisanie kodu bez wcięć i bez podziału na linie sprawia, że struktura bloków staje się nieczytelna - to praktyka SZKODZĄCA czytelności. Dlatego czytelności nie poprawi pisanie kodu bez wcięć i zbędnych enterów.

Pytanie 18

Kiedy zakończy się wykonanie poniższego fragmentu kodu w języku C/C++, do zmiennej zwanej zmienna2 zostanie przypisane:

...
int zmienna1 = 158;
int *zmienna2 = &zmienna1;

A. przypisany adres zmiennej o nazwie zmienna1

B. przypisana ta sama wartość, co przechowywana w zmienna1

C. przypisana liczba w kodzie binarnym odpowiadająca wartości przechowywanej w zmienna1

D. przypisana zamieniona na łańcuch wartość przechowywana w zmienna1

Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ w języku C/C++ symbol '&' używany przed nazwą zmiennej wskazuje na operator adresu, co oznacza, że zwraca adres w pamięci, pod którym przechowywana jest dana zmienna. W przedstawionym kodzie zmienna1 jest typu int i przechowuje wartość 158. Deklaracja int *zmienna2 oznacza, że zmienna2 jest wskaźnikiem na typ int. Przypisanie &zmienna1 do zmiennej2 powoduje, że zmienna2 przechowuje adres zmiennej1. Jest to podstawowa praktyka w programowaniu wskaźników, co umożliwia efektywne zarządzanie pamięcią, modyfikację danych w ich pierwotnym miejscu oraz tworzenie dynamicznych struktur danych jak listy czy drzewa. Wskaźniki są nieodłącznym elementem niskopoziomowego programowania, szczególnie w aplikacjach wymagających optymalizacji zasobów. Dobrą praktyką jest zawsze inicjalizować wskaźniki przed ich użyciem oraz unikać błędów typu odwołania do adresów NULL. Zrozumienie mechanizmu działania wskaźników jest kluczowe dla każdego programisty C/C++ i stanowi fundament dla zaawansowanych technik programistycznych.

Pytanie 19

Jak kwerenda SQL przedstawiona w ramce wpłynie na tabelę pracownicy?

ALTER TABLE pracownicy MODIFY plec char(9);

A. Zmieni typ danych kolumny plec na znakowy o zmiennej długości 9

B. Doda kolumnę plec ze znakowym typem danych o zmiennej długości 9

C. Zmieni typ danych kolumny plec na znakowy o stałej długości 9

D. Doda kolumnę plec ze znakowym typem danych o stałej długości 9

Jak widzisz, polecenie SQL ALTER TABLE pracownicy MODIFY plec char(9) zmienia typ kolumny plec na CHAR o stałej długości 9 znaków. To znaczy, że wszystkie wartości w tej kolumnie będą miały dokładnie 9 znaków. Jeśli dana wartość będzie krótsza, to automatycznie dopełni się spacjami. W praktyce to jest przydatne, gdy musimy mieć dane zawsze w tej samej długości, na przykład przy kodach pocztowych czy numerach identyfikacyjnych. Twoja odpowiedź jest poprawna, ponieważ mówi dokładnie o tym, co się dzieje przy użyciu MODIFY, a typ CHAR wskazuje, że mamy do czynienia z danymi o stałej długości. Wiesz, czasami w aplikacjach biznesowych trzeba mieć dane w jednolitej formie, bo to ułatwia ich przetwarzanie i porównywanie. Dlatego tak ważne jest, żeby znać różne typy danych i ich zastosowania podczas projektowania baz danych.

Pytanie 20

W CSS zastosowano poniższe formatowanie. Kolorem czerwonym będzie wyświetlony

h1 i {
   color: red;
}

A. jedynie tekst italic we wszystkich poziomach nagłówków

B. cały tekst nagłówka pierwszego stopnia oraz tekst italic akapitu

C. cały tekst nagłówka pierwszego stopnia oraz wszelki tekst italic, niezależnie od lokalizacji na stronie

D. tylko tekst italic nagłówka pierwszego stopnia

W stylach CSS selektor złożony h1 i oznacza, że formatowanie będzie stosowane tylko do elementów pochylonych i znajdujących się wewnątrz nagłówka pierwszego poziomu h1. W praktyce oznacza to, że taki zapis CSS zmienia kolor na czerwony tylko dla tekstu wewnątrz tagu znajdującego się w <h1>. Selekcja złożona umożliwia precyzyjne określanie, które elementy są formatowane, co jest kluczowe w przypadku dużych i złożonych stron internetowych. Zrozumienie działania selektorów jest fundamentem efektywnego stylizowania dokumentów HTML. Pozwala to na zachowanie spójności wizualnej oraz lepszą kontrolę nad wyglądem strony. Dobór odpowiednich selektorów w CSS to również jedna z dobrych praktyk, które sprzyjają czytelności kodu oraz jego łatwiejszej konserwacji w przyszłości. Taki zapis pozwala na minimalizację konfliktów stylów, które mogą się pojawić przy bardziej ogólnych selektorach. Praktyczne użycie selektorów złożonych jest więc zalecane w celu uzyskania bardziej kontrolowanego i przewidywalnego wyglądu strony internetowej, co jest zgodne ze standardami webowymi promującymi semantyczne i uporządkowane kodowanie.

Pytanie 21

W bazie danych dotyczącej pojazdów pole kolor w tabeli samochody może mieć wartości jedynie z definicji lakier. Aby nawiązać relację między tabelami samochody a lakier, należy użyć kwerendy

A. ALTER TABLE samochody ADD FOREIGN KEY barwa REFERENCES samochody.lakier;

B. ALTER TABLE samochody ADD FOREIGN KEY kolor REFERENCES lakier;

C. ALTER TABLE lakier ADD FOREIGN KEY (barwa) REFERENCES samochody(kolor);

D. ALTER TABLE samochody ADD FOREIGN KEY (kolor) REFERENCES lakier(lakierId);

Odpowiedź "ALTER TABLE samochody ADD FOREIGN KEY (kolor) REFERENCES lakier(lakierId);" jest poprawna, ponieważ prawidłowo definiuje klucz obcy w tabeli samochody, wskazując, że kolumna kolor w tej tabeli odnosi się do kolumny lakierId w tabeli lakier. Umożliwia to zapewnienie integralności referencyjnej, co oznacza, że wartości koloru w tabeli samochody będą mogły przyjmować tylko te wartości, które istnieją w tabeli lakier. Jest to standardowa praktyka w projektowaniu baz danych, która pomaga zapobiegać błędom, takim jak wprowadzenie koloru, który nie jest dostępny w zbiorze dozwolonych opcji. W praktyce, podczas dodawania nowego wpisu do tabeli samochody, system bazy danych automatycznie sprawdzi, czy dany kolor istnieje w tabeli lakier. Takie podejście zapewnia większą spójność danych oraz ułatwia zarządzanie them, zwłaszcza w większych aplikacjach, gdzie liczba potencjalnych wartości kolorów może być znaczna. Stosowanie kluczy obcych jest zgodne z zasadami normalizacji baz danych, co przyczynia się do ich efektywności i skalowalności.

Pytanie 22

Czy możliwa jest przedstawiona transformacja obrazu rastrowego dzięki funkcji?

A. zmniejszenie liczby kolorów

B. odcienie szarości

C. barwienie

D. ustawienia jasności i kontrastu

Barwienie to proces edycji obrazu rastrowego, który polega na modyfikacji istniejących kolorów poprzez nałożenie nowego odcienia na całość lub część obrazu. Dzięki temu możemy uzyskać efekt jak na przedstawionym obrazie, gdzie oryginalne kolory zostały zastąpione jednolitą barwą. Barwienie jest powszechnie stosowane w grafice komputerowej do nadawania dramatyzmu lub zmiany nastroju obrazu, co jest szczególnie przydatne w fotografii artystycznej czy projektach reklamowych. Narzędzia takie jak Adobe Photoshop czy GIMP oferują funkcje barwienia, pozwalając artystom na twórcze eksperymenty z kolorami. Technika ta może być stosowana również w procesie tworzenia materiałów wizualnych w branży marketingowej, gdzie spójna kolorystyka jest kluczowa dla budowania rozpoznawalności marki. Ważne jest, aby pamiętać o zachowaniu naturalnego balansu i harmonii w barwach, co jest zgodne z zasadami dobrych praktyk w projektowaniu graficznym. Barwienie umożliwia również korektę kolorystyczną, co jest istotne w procesie przygotowania materiałów do druku, gdzie kolory muszą być dostosowane do specyfikacji technicznych drukarni.

Pytanie 23

Grafik pragnie zmienić obraz JPG na format PNG bez utraty jakości, tak aby w obszarach, gdzie pierwotnie był kolor biały, w finalnym obrazie występowała przezroczystość. W tym celu powinien

A. dodać kanał alfa

B. zmniejszyć rozdzielczość obrazu

C. zaimportować obraz do edytora grafiki wektorowej

D. przekształcić obraz w odcienie szarości

Dodanie kanału alfa do obrazu JPG, aby uzyskać przezroczystość w kolorze białym, jest najlepszym podejściem. Kanał alfa to dodatkowa warstwa informacji w pliku graficznym, która definiuje przezroczystość każdego piksela. W formacie PNG, kanał alfa umożliwia tworzenie przezroczystych tła, co jest szczególnie przydatne w projektach, gdzie elementy graficzne muszą być nakładane na różne tła. W praktyce, aby uzyskać pożądany efekt, grafik powinien użyć narzędzi do edycji grafiki, takich jak Adobe Photoshop, GIMP lub Inkscape. Po zaimportowaniu obrazu JPG, użytkownik może użyć funkcji selekcji koloru, aby zaznaczyć obszary białe, a następnie usunąć je, co wprowadzi przezroczystość w tych miejscach. Na końcu, obraz można zapisać jako PNG, co zachowa wprowadzone zmiany. Tego typu operacje są standardem w pracy z grafiką komputerową, szczególnie w projektach związanych z web designem i tworzeniem materiałów reklamowych.

Pytanie 24

Zdefiniowano char zm1; w C++. Jak poprawnie przypisać do niej wartość?

zm1[2] = 32;

zm1 = 'w';

zm1 = "wiadro";

zm1 == 0x35;

Zmienna typu char przechowuje POJEDYNCZY znak, który w C++ zapisuje się w apostrofach. Dlatego zm1 = 'w'; poprawnie przypisuje znak - apostrofy odróżniają literał znakowy od łańcucha. Dlatego prawidłowe jest zm1 = 'w';.

Pytanie 25

W przedstawionej definicji stylu CSS, powtarzanie dotyczy

body {
   background-image: url("rysunek.gif");
   background-repeat: repeat-y;
 }

A. rysunku umieszczonego znacznikiem img.

B. rysunku umieszczonego w tle strony w pionie.

C. tła każdego ze znaczników akapitu.

D. rysunku umieszczonego w tle strony w poziomie.

Twoja odpowiedź jest na miejscu. To, co mówi 'background-repeat: repeat-y;' w CSS, oznacza, że tło będzie się powtarzać w pionie. Super sprawa, jeśli chcesz, by obraz w tle pokrywał całą wysokość elementu, niezależnie od tego, jak duży on jest. Używa się tego często w projektowaniu stron, żeby stworzyć fajne efekty wizualne, jak na przykład tło, które działa w pasku nawigacyjnym. Warto pamiętać, że powtarzanie tła to zaledwie jedna z wielu opcji, jakie mamy w CSS. Możesz również ustawiać pozycję tła czy jego rozmiar, żeby wszystko wyglądało tak, jak chcesz.

Pytanie 26

W systemie bazy danych dotyczącej pojazdów, pole kolor w tabeli samochody może przyjmować wartości tylko z listy lakier. Aby zrealizować połączenie między tabelami samochody a lakier przez relację, należy użyć kwerendy

A. ALTER TABLE lakier ADD FOREIGN KEY (barwa) REFERENCES samochody(kolor);

B. ALTER TABLE samochody ADD FOREIGN KEY kolor REFERENCES lakier;

C. ALTER TABLE samochody ADD FOREIGN KEY barwa REFERENCES samochody.lakier;

D. ALTER TABLE samochody ADD FOREIGN KEY (kolor) REFERENCES lakier(lakierId);

Odpowiedź 4 jest poprawna, ponieważ dokładnie określa, jak należy zdefiniować relację między tabelą samochody a tabelą lakier w kontekście bazy danych. W tym przypadku, pole kolor w tabeli samochody pełni rolę klucza obcego, który odnosi się do kolumny lakierId w tabeli lakier. To połączenie jest niezbędne, aby zapewnić integralność danych oraz umożliwić korzystanie z relacyjnych własności baz danych. Klucz obcy stosowany w relacjach między tabelami pozwala na ograniczenie wartości, które mogą być wprowadzone do pola kolor, zapewniając, że będą one zgodne z wartościami zdefiniowanymi w tabeli lakier. Przykładowo, jeśli chcemy zapewnić, że każdy samochód ma przypisany kolor z określonej palety, stosowanie kluczy obcych jest najlepszą praktyką. Tego rodzaju podejście jest zgodne z normami ACID (Atomicity, Consistency, Isolation, Durability), co zwiększa niezawodność operacji na bazie danych.

Pytanie 27

W formularzu dane z pola input o typie number zostały przypisane do zmiennej a, a następnie przetwarzane w skrypcie JavaScript w następujący sposób:

var x = parseFloat(a);

Jaki typ będzie miała zmienna x?

A. NaN

B. napisowego

C. zmiennoprzecinkowego

D. liczbowego, całkowitego

Zmienna x będzie typu zmiennoprzecinkowego, ponieważ funkcja parseFloat() konwertuje wartość przekazaną jej jako argument na liczbę zmiennoprzecinkową. W przypadku, gdy zmienna a zawiera poprawną reprezentację liczby, np. '10.5' lub '3.14', parseFloat() zwróci odpowiednią wartość zmiennoprzecinkową. Dobrą praktyką jest zapewnienie, że wartość w a jest odpowiednio walidowana przed konwersją, aby uniknąć błędów i niepożądanych wyników. Zmiennoprzecinkowe dane mogą być szczególnie użyteczne w aplikacjach finansowych, graficznych czy inżynieryjnych, gdzie precyzyjne obliczenia są kluczowe. Ponadto, JavaScript automatycznie przekształca liczby całkowite do postaci zmiennoprzecinkowej, więc nawet jeśli a zawiera liczbę całkowitą, wynik w zmiennej x również będzie typem zmiennoprzecinkowym. Znajomość tego zachowania jest istotna dla programistów, aby skutecznie obsługiwać różnorodne operacje numeryczne.

Pytanie 28

W instrukcji warunkowej w języku JavaScript należy zweryfikować sytuację, w której wartość zmiennej a mieści się w przedziale (0, 100), a wartość zmiennej b jest większa od zera. Jak można poprawnie zapisać taki warunek?

A. if ((a > 0 11 a < 100) && b > 0)

B. if (a > 0 || a < 100 11 b < 0)

C. if (a > 0 && a < 100 && b > 0)

D. if ((a > 0 && a < 100) 11 b < 0)

Odpowiedź if (a > 0 && a < 100 && b > 0) jest prawidłowa, ponieważ dokładnie odzwierciedla wymogi przedstawione w pytaniu. W tym przypadku, warunek sprawdza, czy zmienna 'a' jest większa od zera oraz mniejsza od 100, co oznacza, że mieści się w przedziale (0, 100). Dodatkowo, warunek b > 0 zapewnia, że zmienna 'b' ma wartość większą od zera. Użycie operatora logicznego && jest kluczowe, ponieważ pozwala na połączenie wszystkich trzech warunków, co oznacza, że wszystkie muszą być spełnione, aby blok kodu w instrukcji if został wykonany. W praktyce, ten typ instrukcji jest niezwykle użyteczny w różnorodnych aplikacjach, na przykład w systemach walidacji danych wejściowych, gdzie istotne jest sprawdzenie, czy wartości są w określonych zakresach przed przetwarzaniem. Dobrą praktyką jest zawsze stosowanie wyraźnych i zrozumiałych warunków logicznych w celu zwiększenia czytelności i utrzymania kodu, co jest zgodne z zasadami czystego kodowania.

Pytanie 29

W języku SQL wydano polecenie

CREATE USER 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY '54RTu8';

Jednak operacja ta zakończyła się niepowodzeniem z powodu błędu: #1396 - Operation CREATE USER failed for 'anna'@'localhost'. Możliwą przyczyną tego problemu bazy danych może być:

A. istnienie użytkownika anna w bazie danych

B. niewystarczająca siła hasła dla konta anna

C. błędna składnia polecenia CREATE USER

D. nieznane polecenie CREATE USER

Dobra robota! Odpowiedź, którą wybrałeś, jest słuszna. Problem z utworzeniem użytkownika 'anna' wynika z tego, że już taki użytkownik istnieje w bazie. W systemach baz danych, jak MySQL, każdy użytkownik musi mieć unikalną nazwę i hosta, z którego się łączy. Kiedy próbujesz dodać kogoś, kto już jest, dostajesz błąd z kodem #1396. Fajnie jest przed dodawaniem nowego użytkownika sprawdzić, czy już nie jest zarejestrowany, żeby uniknąć nieporozumień. Jeśli już ktoś istnieje, można też pomyśleć o edytowaniu tego konta zamiast tworzenia nowego, używając komendy ALTER USER. Takie podejście sprawia, że zarządzanie użytkownikami jest dużo prostsze i bezpieczniejsze.

Pytanie 30

Funkcja PHP var_dump() wyświetla informację na temat zmiennej: jej typ i wartość. Wynikiem dla przedstawionego fragmentu kodu jest:

$x = 59.85;
var_dump($x);

A. int(59)

B. float(59.85)

C. string(5) "59.85"

D. array(2) { [0]=> int(59) [1]=> int(85) }

Gratulacje, Twoja odpowiedź jest poprawna! W poprawnej odpowiedzi, wartość zmiennej $x była 59.85, co jest liczbą zmiennoprzecinkową, a więc typem tej zmiennej jest float. Funkcja PHP var_dump() służy do wyświetlania informacji o zmiennej, w tym jej typu i wartości. Zatem wynikiem jej wykonania dla zmiennej $x inicjowanej wartością 59.85 jest float(59.85). To jest jeden z przykładów, gdzie rozumienie typów danych w PHP jest kluczowe. Zrozumienie typu float pozwoli Ci na prawidłową manipulację danymi, co jest niezwykle ważne w programowaniu. Jest to szczególnie istotne, gdy porównujesz różne wartości lub przekształcasz jedne typy danych w inne. Pamiętaj, że PHP jest językiem o słabej typizacji, co oznacza, że konwersja typów może nastąpić automatycznie w niektórych kontekstach, więc zawsze warto wiedzieć, jakiego typu jest dana zmienna.

Pytanie 31

W jaki sposób lokalny System Zarządzania Bazą Danych (SZBD) udostępnia bazę?

A. jako serwer w sieci

B. w chmurze obliczeniowej

C. jako usługę serwerową w sieci

D. wyłącznie na jednym, wyznaczonym komputerze

Lokalny SZBD udostępnia bazę wyłącznie na jednym, wyznaczonym komputerze - działa bez sieci, dla pojedynczego stanowiska. Dlatego baza jest dostępna tylko na tym jednym komputerze.

Pytanie 32

Tabela Pracownicy zawiera informacje o zatrudnionych w różnych działach, co jest określone przez pole liczbowe dzial. Z uwagi na to, że zazwyczaj wykonuje się kwerendy jedynie dla działu równego 2, można uprościć zapytania do tej tabeli, tworząc wirtualną tabelę o nazwie Prac_dzial2 przy użyciu zapytania

A. CREATE VIEW Prac_dzial2 AS SELECT * FROM Pracownicy WHERE dzial=2

B. CREATE VIEW Prac_dzial2 FROM Pracownicy WHERE dzial=2

C. VIEW Prac_dzial2 SELECT FROM Pracownicy WHERE dzial=2

D. VIEW Prac_dzial2 FROM Pracownicy WHERE dzial=2

Pozostałe odpowiedzi są błędne z różnych powodów. Przede wszystkim, brak słowa kluczowego 'AS' w odpowiedziach, które twierdzą, że mają na celu stworzenie widoku, skutkuje nieprawidłową składnią. W SQL, podczas definiowania widoku, kluczowe jest użycie 'AS' po nazwie widoku, aby określić, że następujące zapytanie jest definicją źródła danych tego widoku. Ponadto, użycie słowa kluczowego 'VIEW' bez 'CREATE' jest niepoprawne, ponieważ struktura SQL wymaga, aby przed utworzeniem widoku zawsze były używane polecenia 'CREATE VIEW'. Również pominięcie 'SELECT *' w kontekście tworzenia widoku ogranicza elastyczność, ponieważ pozwala na wybranie tylko niektórych kolumn z tabeli, co nie jest zgodne z wymaganiami przedstawionymi w pytaniu. Zrozumienie tych zasad jest kluczowe, aby uniknąć typowych pułapek w pracy z SQL, a także pozwala na tworzenie bardziej złożonych i wydajnych strukturyzacji danych. Użycie nieprawidłowej składni może prowadzić do błędów wykonania, co w praktyce może skutkować zamieszaniem i wydłużonym czasem reakcji na wyciąganie danych. Dlatego kluczowe jest przestrzeganie standardów i dobrych praktyk w pisaniu zapytań SQL.

Pytanie 33

Jak nazywa się technika sortowania, która polega na podziale zbioru na n przedziałów o równej długości, gdzie przeprowadza się sortowanie, a następnie analizuje i prezentuje posortowane elementy z tych przedziałów?

A. Sortowanie szybkie

B. Sortowanie kubełkowe

C. Sortowanie bąbelkowe

D. Sortowanie przez wybór

Sortowanie kubełkowe (ang. bucket sort) jest metodą, która dzieli dane na kilka przedziałów, zwanych kubełkami, w którym następnie dokonuje się sortowania elementów. W praktyce, dane są przypisywane do kubełków na podstawie ich wartości, co umożliwia efektywne sortowanie mniejszych zbiorów. Po posortowaniu elementów w każdym kubełku, następuje ich scalanie w jeden, posortowany zbiór. Metoda ta jest szczególnie efektywna dla danych, które są równomiernie rozłożone w ograniczonym zakresie wartości. Przykładem zastosowania sortowania kubełkowego może być sortowanie wyników testów w szkołach, gdzie wyniki są klasyfikowane w poszczególnych kubełkach odpowiadających przedziałom ocen. Takie podejście przyspiesza proces sortowania, zwłaszcza w przypadku dużych zbiorów danych, i jest zgodne z zasadami optymalizacji algorytmów, pozwala na wykorzystanie równoległego przetwarzania. W standardach branżowych sortowanie kubełkowe jest często polecane w kontekście przetwarzania danych w systemach baz danych oraz w algorytmach obliczeniowych, gdzie czas realizacji operacji sortujących jest krytyczny.

Pytanie 34

W CSS określono styl dla pola do edycji, które będzie miało tło w kolorze jasnozielonym po aktywacji.

input:focus { background-color: LightGreen; }

A. gdy jest to pierwsze użycie tego elementu w dokumencie

B. jeśli zostanie na nie najechane kursorem bez kliknięcia

C. po kliknięciu myszką w celu wprowadzenia tekstu

D. w każdej sytuacji

Odpowiedź "po kliknięciu myszą w celu zapisania w nim tekstu" jest poprawna, ponieważ reguła CSS `input:focus { background-color: LightGreen; }` definiuje styl, który ma zastosowanie, gdy pole edycyjne (input) jest w stanie "focus". Stan ten jest aktywowany, gdy użytkownik klika na pole, co pozwala na wpisywanie tekstu. To podejście jest zgodne z zasadami dostępności i użyteczności interfejsów, ułatwiając użytkownikom interakcję z formularzami. Przykładowo, w formularzach online, takie wizualne wskazanie na aktywne pole poprawia doświadczenie użytkownika, zwiększa czytelność oraz umożliwia łatwiejsze wprowadzanie danych. Warto również pamiętać, że dobrym standardem jest stosowanie kolorów tła, które są kontrastowe w stosunku do kolorów tekstu, aby zapewnić ich czytelność. Ponadto, w praktyce developerskiej, często wykorzystuje się dodatkowe efekty, takie jak animacje, które mogą poprawić interaktywność i wyrazistość reakcji na działania użytkownika. Właściwe stosowanie stylów CSS w kontekście stanu focus jest więc kluczowe dla tworzenia przyjaznych dla użytkownika interfejsów.

Pytanie 35

Zaprezentowana linia kodu w języku PHP ma na celu

define("OSOBA", "Anna Kowalska");

A. porównać dwa ciągi znaków

B. przypisać dwie wartości do tablicy

C. zdefiniować stałą o nazwie OSOBA

D. ustalić wartość dla zmiennej $OSOBA

Odpowiedź "zdefiniować stałą o nazwie OSOBA" jest prawidłowa, ponieważ linia kodu define("OSOBA", "Anna Kowalska"); w języku PHP służy do tworzenia stałej. Stała to wartość, która nie zmienia się w trakcie działania programu. W tym przypadku, stała o nazwie OSOBA jest przypisywana do wartości "Anna Kowalska". Użycie stałych jest uważane za dobrą praktykę programistyczną, ponieważ pozwala na zdefiniowanie wartości, które mają być używane w różnych częściach aplikacji, co zwiększa czytelność i ułatwia zarządzanie kodem. Przykładem zastosowania stałych może być przechowywanie kluczy API, które nie powinny być zmieniane w trakcie działania aplikacji. Ponadto, korzystanie ze stałych może poprawić wydajność, gdyż PHP nie musi za każdym razem przeprowadzać operacji przypisania. Warto również zauważyć, że stałe w PHP są globalne i mogą być używane w dowolnym miejscu w kodzie, co czyni je bardzo użytecznymi w dużych projektach. Właściwe definiowanie i użycie stałych jest kluczowe dla utrzymania porządku i spójności w projekcie, co jest zgodne z ogólnie uznawanymi standardami programowania.

Pytanie 36

Który modyfikator dostępu daje dostęp do pola w obrębie klasy oraz w klasach dziedziczących (a nie z zewnątrz)?

A. publiczny

B. chroniony

C. prywatny

D. opublikowany

Pozostałe modyfikatory dają inny zakres dostępu lub nie istnieją. Publiczny (public) otwiera pole zewsząd - również dla kodu spoza klasy, więc jest za szeroki w stosunku do pytania. Prywatny (private) działa odwrotnie: zamyka dostęp wyłącznie w jednej klasie, tak że nie sięgną do pola nawet klasy dziedziczące. „Opublikowany” nie jest standardowym kwalifikatorem dostępu. Dostęp w klasie i klasach dziedziczących zapewnia modyfikator chroniony (protected), dlatego to on jest poprawny.

Pytanie 37

Jakie wyrażenie logiczne w języku PHP weryfikuje, czy zmienna1 znajduje się w jednostronnie domkniętym przedziale <-5, 10)?

A. $zmienna1 >= -5 || $zmienna1 < 10

B. $zmienna1 <= -5 || $zmienna1 < 10

C. $zmienna1 >= -5 && $zmienna1 < 10

D. $zmienna1 <= -5 && $zmienna1 < 10

W analizowanych odpowiedziach pojawia się kilka błędnych koncepcji związanych z użyciem operatorów logicznych oraz interpretacją przedziałów. W przypadku wyrażenia $zmienna1 >= -5 || $zmienna1 < 10, zastosowanie operatora || (OR) prowadzi do sytuacji, w której warunki są połączone w sposób, który nie spełnia wymagań jednostronnie domkniętego przedziału. W praktyce oznacza to, że jeśli zmienna1 jest mniejsza od 10, ale większa od -5, cały warunek zwraca prawdę, co jest niezgodne z zamierzonym przedziałem. Podobny błąd występuje w wyrażeniu $zmienna1 <= -5 || $zmienna1 < 10, gdzie również użycie operatora OR skutkuje tym, że przedział nie jest odpowiednio ograniczony. Ostatnie wyrażenie $zmienna1 <= -5 && $zmienna1 < 10 zawiera dodatkowo błąd związany z interpretacją granicy -5, które nie powinno być włączone w przedział domknięty. Takie błędne rozumienie prowadzi do nieprawidłowego przechwytywania wartości zmiennej, co jest szczególnie istotne w kontekście programowania w PHP, gdzie precyzyjne określenie warunków jest kluczowe dla zapewnienia poprawności działania aplikacji. Zrozumienie różnicy między jednostronnie domkniętym a domkniętym przedziałem jest fundamentem w programowaniu i pozwala uniknąć typowych pułapek podczas implementacji logiki aplikacji. Warto także regularnie przeglądać dokumentację oraz standardy dotyczące operatorskich konstrukcji w PHP, aby utrzymać wysoką jakość kodu.

Pytanie 38

Programista stworzył w języku C++ pętlę mającą na celu obliczenie wartości 5! (5! = 1 * 2 * 3 * 4 * 5). Niestety, popełnił błąd logiczny, gdyż

int a = 1; 
for (int i=1; i < 5; i++) 
{ 
a = a * i; 
} 
cout << a;

A. Zmienna a powinna być inicjowana wartością 0 zamiast 1.

B. Parametr i pętli powinien być rozpoczęty od wartości 0 zamiast 1.

C. Parametr i pętli powinien być zmniejszany zamiast zwiększany.

D. W drugim parametrze pętli powinno być porównanie i < 6 zamiast i < 5.

W analizowanej pętli występują błędy, które mogą prowadzić do niepoprawnych wyników. Inicjowanie zmiennej a wartością 0 zamiast 1 uniemożliwiłoby uzyskanie poprawnego wyniku mnożenia, ponieważ każdy wynik pomnożony przez 0 daje 0, co jest błędnym podejściem w obliczeniach silni. Dodatkowo, zmiana wartości początkowej parametru i pętli na 0 zamiast 1 również jest niewłaściwa. Przy takim ustawieniu pętla rozpoczęłaby od zera, co w przypadku mnożenia również prowadziłoby do błędnych wyników, ponieważ silnia nie jest zdefiniowana dla zera w kontekście mnożenia w tym przypadku. Ponadto, sugerowanie, że parametr i powinien być dekrementowany zamiast inkrementowany, jest całkowicie mylącym podejściem, ponieważ silnia jest definiowana jako iloczyn liczb całkowitych rosnących, a nie malejących. Wartości dekrementowane nie odpowiadają definicji silni i nie przyniosłyby zamierzonego efektu. Ostatecznie, brak porównania i < 6 w drugiej części pętli skutkuje pominięciem liczby 5, co jest kluczowe dla uzyskania właściwego wyniku. W programowaniu każda iteracja pętli musi być przemyślana, a końcowy warunek powinien zawsze obejmować wszystkie wartości, które mają być kalkulowane.

Pytanie 39

Którą relację w projekcie bazy danych należy ustalić między tabelami widocznymi na ilustracji zakładając, że każdy klient sklepu internetowego dokona przynajmniej dwóch zamówień?

A. 1:1

B. n:n

C. 1:n, gdzie 1 jest po stronie Klienta, a wiele po stronie Zamówienia

D. 1:n, gdzie 1 jest po stronie Zamówienia, a wiele po stronie Klienta

Poprawnie wskazana relacja 1:n (jeden do wielu), gdzie „1” jest po stronie tabeli Klient, a „n” po stronie tabeli Zamówienie, dokładnie odzwierciedla opisany przypadek biznesowy: jeden klient sklepu internetowego może złożyć wiele zamówień, a każde zamówienie należy do jednego, konkretnego klienta. W praktyce projektowania relacyjnych baz danych oznacza to, że w tabeli Zamówienie umieszczamy klucz obcy (np. kolumnę id_klienta), który wskazuje na klucz główny w tabeli Klient (np. id_klienta jako PRIMARY KEY). To jest klasyczny przykład relacji nadrzędny–podrzędny (parent–child). Z mojego doświadczenia w systemach e‑commerce taka struktura jest standardem, bo pozwala łatwo wykonywać typowe kwerendy: wyszukiwanie wszystkich zamówień danego klienta, liczenie wartości zamówień na klienta, analizę historii zakupów. Dodatkowo założenie, że każdy klient dokona co najmniej dwóch zamówień, wpływa na tzw. krotność minimalną po stronie Zamówienia (min 2), ale nie zmienia samego typu relacji – nadal jest to 1:n. W modelu logicznym i fizycznym realizujemy to przez odpowiednie więzy integralności: klucz główny w tabeli Klient i klucz obcy w tabeli Zamówienie z ON DELETE RESTRICT lub CASCADE (w zależności od polityki biznesowej). Taka relacja ułatwia normalizację danych: dane klienta trzymamy w jednym miejscu, unikamy duplikacji w wielu zamówieniach, a w razie zmiany np. adresu e‑mail aktualizujemy tylko jeden rekord. W dobrze zaprojektowanych schematach (np. zgodnych z 3NF) dokładnie tak modeluje się powiązanie Klient–Zamówienie.

Pytanie 40

Warunek zapisany w JavaScript jest prawdziwy, gdy zmienna x przechowuje:

if ((!isNaN(x)) && (x > 0))

A. napis.

B. pusty napis.

C. dowolną dodatnią wartość liczbową.

D. dowolną całkowitą wartość liczbową.

Warunek z zadania jest dobrym przykładem na to, jak JavaScript łączy sprawdzanie typu z logiką biznesową i gdzie często pojawiają się nieporozumienia. Kluczowe są tu dwie rzeczy: funkcja isNaN(x) oraz operator porównania x > 0. isNaN(x) zwraca true, gdy przekazana wartość „nie jest liczbą”, a więc !isNaN(x) oznacza, że x jest liczbą lub może zostać poprawnie zinterpretowane jako liczba. To automatycznie eliminuje typowe napisy, takie jak "abc" czy "test", bo one po konwersji dadzą NaN. Dlatego odpowiedź, że warunek jest prawdziwy dla napisu jako takiego, jest myląca – zwykły string tekstowy nie przejdzie tego filtra. Pusty napis też bywa źródłem zamieszania. W JavaScript isNaN("") zwraca false, bo pusty string jest konwertowany do 0, więc !isNaN("") jest prawdą. Jednak druga część warunku, czyli (x > 0), już nie przejdzie, bo 0 nie jest większe od zera. To pokazuje, że sam fakt „nie bycia NaN” nie wystarcza, potrzebny jest jeszcze sensowny zakres wartości. Częsty błąd polega na tym, że ktoś widzi isNaN i myśli tylko w kategoriach typu, a zapomina o tej części z porównaniem. Kolejny typowy skrót myślowy to przekonanie, że skoro jest sprawdzanie „czy to liczba”, to chodzi o dowolną wartość całkowitą. Tymczasem w warunku nie ma ani słowa o tym, że liczba musi być całkowita – nie ma tu żadnego sprawdzania modulo, parsowania przez parseInt, ani Math.floor. Warunek dopuszcza zarówno 1, jak i 1.5, 3.14 czy 0.0001, byle tylko były większe od zera i nie były NaN. W praktyce w JavaScript takie podejście jest zgodne z tym, jak działa typ number – reprezentuje zarówno liczby całkowite, jak i zmiennoprzecinkowe w jednym typie. Z mojego doświadczenia większość pomyłek przy takich zadaniach wynika z mieszania pojęć „napis, który wygląda jak liczba” z „napis jako tekst” oraz z ignorowania wpływu automatycznej konwersji typów. Dlatego przy projektowaniu walidacji wejścia warto zawsze myśleć o dwóch krokach: najpierw jawnie zamieniamy dane na liczbę, potem dopiero sprawdzamy zakres i warunki biznesowe, zamiast zakładać, że isNaN załatwi wszystko za nas.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej