Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik programista
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 18:49
  • Data zakończenia: 8 czerwca 2026 19:11

Egzamin zdany!

Wynik: 39/40 punktów (97,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Który sposób wyświetlenia tekstu NIE istnieje w JavaScript?

A. funkcja MessageBox()
B. właściwość innerHTML
C. metoda document.write()
D. funkcja window.alert()
W JavaScripcie nie istnieje funkcja MessageBox() - to konstrukcja z innych środowisk (np. Windows/VBScript). Dlatego sposobem NIEistniejącym jest MessageBox().

Pytanie 2

<?php
$dane = fread(fopen("plik.txt", "r"), filesize("plik.txt"));
?>
Przedstawiony kod zapisany w języku PHP ma za zadanie
A. zmiennej dane przypisać wielkość pliku plik.txt
B. zmiennej dane przypisać zawartość pliku plik.txt
C. otworzyć plik plik.txt i jako wartość zmiennej dane przypisać rozmiar pliku
D. zapisać do pliku plik.txt wartość zmiennej dane
W tym fragmencie kodu PHP wykonywana jest bardzo klasyczna operacja: odczyt całej zawartości pliku tekstowego do zmiennej. Funkcja fopen("plik.txt", "r") otwiera plik w trybie tylko do odczytu (read). Zwraca tzw. uchwyt do pliku, czyli zasób, którego potem używa fread. Następnie filesize("plik.txt") zwraca rozmiar pliku w bajtach. Ten rozmiar jest przekazywany jako drugi argument do fread, więc fread odczytuje dokładnie tyle bajtów z otwartego pliku i zwraca je jako ciąg znaków (string). Wynik trafia do zmiennej $dane. Czyli po wykonaniu tego skryptu w $dane znajduje się pełna zawartość pliku plik.txt. To dokładnie odpowiada treści poprawnej odpowiedzi: zmiennej dane przypisać zawartość pliku plik.txt.
Z praktycznego punktu widzenia taki kod przydaje się, gdy chcemy np. przetworzyć plik tekstowy w pamięci: wyszukać w nim jakieś frazy, podmienić tekst, wygenerować podgląd, przesłać jego zawartość dalej przez sieć HTTP itd. W realnych projektach, zwłaszcza przy większych plikach, częściej stosuje się odczyt w kawałkach (pętlą), żeby nie ładować całego pliku naraz do pamięci, ale przy małych plikach podejście z fread + filesize jest jak najbardziej poprawne.
Moim zdaniem warto też wiedzieć, że w nowszym PHP w prostszych przypadkach wygodniej użyć funkcji file_get_contents("plik.txt"), która robi praktycznie to samo, tylko krócej i czytelniej. Natomiast rozumienie mechanizmu fopen/fread jest ważne, bo to jest fundament pracy z plikami: otwarcie, odczyt/zapis, zamknięcie. Dobrą praktyką jest również domykanie uchwytu funkcją fclose, choć w tym przykładzie jej nie ma. W środowiskach produkcyjnych dodaje się jeszcze obsługę błędów (sprawdzanie, czy fopen się udało, czy plik istnieje, czy mamy uprawnienia). Mimo to, z punktu widzenia logiki pytania, sedno jest jedno: ten kod odczytuje zawartość pliku i przypisuje ją do zmiennej $dane.

Pytanie 3

Działaniem podanego kodu PHP będzie wypełnienie tablicy

$tab = array();
for ($i = 0; $i < 10; $i++) {
    $tab[$i] = rand(-100, 100);
}
foreach ($tab as $x) {
    if ($x < 0) {
        echo "$x ";
    }
}
A. kolejnymi liczbami od 0 do 9 i ich wypisanie
B. kolejnymi liczbami od -100 do 100 i wypisanie wartości ujemnych
C. 10 losowymi wartościami, a następnie wypisanie wartości ujemnych
D. 100 losowymi wartościami, a następnie wypisanie wartości dodatnich
Przedstawiony kod PHP zawiera błąd składniowy oraz logiczny, jednak jego zamysł zakłada stworzenie tablicy, której elementy są losowymi liczbami całkowitymi z przedziału od -100 do 100, a następnie wypisanie tych, które są mniejsze od zera. W pierwszej linii kodu powinno być użyte 'array()' zamiast 'array', a w funkcji 'rand' powinny być nawiasy okrągłe dla argumentów, co daje 'rand(-100, 100)'. W pętli for, która iteruje dziesięć razy, wartości są przypisywane do tablicy. W drugiej części, w pętli foreach, sprawdzane są liczby i wypisywane są tylko te, które są ujemne, co oznacza, że wynik może zawierać jedynie wartości poniżej zera. Dlatego poprawna odpowiedź koncentruje się na tym, że tablica jest wypełniana losowymi liczbami całkowitymi, a następnie wypisywane są jedynie liczby ujemne, co jest kluczowym aspektem działania kodu. Przykład zastosowania funkcji rand w kontekście generowania losowych danych pokazuje, jak można wykorzystać tę funkcjonalność w praktycznych aplikacjach, takich jak gra losowa czy analiza danych.

Pytanie 4

Dla tablicy n-elementowej o nazwie t[n], algorytm, zapisany w formie kroków, ma za zadanie obliczenie sumy

Ilustracja do pytania
A. sumy tych elementów tablicy, których wartości są nieparzyste
B. n-elementów tablicy
C. co drugiego elementu tablicy
D. sumy wszystkich elementów tablicy
Algorytm, który masz na zdjęciu, ma na celu sumowanie co drugiego elementu w tablicy. Na początku ustalamy zmienne i=0 oraz wynik=0. Używamy pętli while, żeby przejść przez tablicę, a zmienna i zwiększa się o 2 za każdym razem, więc idealnie nadaje się do zbierania co drugiego elementu. W kroku K3 dodajemy aktualny element tablicy do zmiennej wynik, co w praktyce oznacza, że sumujemy elementy, które są na parzystych indeksach (czyli te z miejsc 0, 2, 4 i tak dalej). Takie podejście jest dosyć popularne, kiedy musimy wyodrębniać fragmenty danych z większej tablicy. Można to wykorzystać w różnych sytuacjach, gdzie liczy się efektywność, jak na przykład przy przetwarzaniu dużych zbiorów danych. Dzięki temu zmniejszamy złożoność obliczeniową i lepiej zarządzamy pamięcią. W branży często doradza się unikanie niepotrzebnych iteracji i skupianie się na mądrym projektowaniu algorytmów, co zdecydowanie prowadzi do lepszego kodu.

Pytanie 5

Jak nazywa się kwerenda pozwalająca zmienić lub przenieść wiele rekordów w jednej operacji?

A. krzyżowa
B. funkcjonalna
C. parametryczna
D. wybierająca
Kwerenda zmieniająca lub przenosząca wiele rekordów w jednej operacji to kwerenda FUNKCJONALNA - obejmuje aktualizacje, usuwanie i dodawanie danych. Dlatego jest to kwerenda funkcjonalna.

Pytanie 6

Dla przedstawionego fragmentu kodu

<img src="kwiat.jpg alt="kwiat">
walidator HTML zwróci błąd, ponieważ
A. nie odnaleziono pliku kwiat.jpg
B. użyto nieznanego atrybutu alt
C. nie zamknięto cudzysłowu
D. użyto niewłaściwego znacznika do wyświetlenia grafiki
W kodzie HTML zauważyłem mały błąd - brakuje ci domknięcia cudzysłowu dla atrybutu src. Powinno to wyglądać tak: <img src="kwiat.jpg" alt="kwiat">. No, cudzysłów jest ważny, bo bez niego przeglądarka może mieć problem z odczytaniem, gdzie kończy się wartość atrybutu. To może prowadzić do różnych, nieprzewidzianych efektów przy wyświetlaniu strony. Zasady W3C mówią, że każdy atrybut powinien być poprawnie sformatowany, żeby działało to na różnych przeglądarkach i urządzeniach. Pamiętaj też o atrybucie alt - jest kluczowy dla dostępności. Właściwe użycie cudzysłowów i dbałość o format kodu też wpływają na jego czytelność, a my przecież chcemy pisać jak najlepiej.

Pytanie 7

Jakie zapytanie SQL będzie odpowiednie do odnalezienia w podanej tabeli tylko imion oraz nazwisk pacjentów, którzy przyszli na świat przed rokiem 2002?

Ilustracja do pytania
A. SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE rok_urodzenia < 2002
B. SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE data_ostatniej_wizyty < 2002
C. SELECT * FROM Pacjenci WHERE rok_urodzenia <= 2002
D. SELECT * FROM Pacjenci WHERE rok_urodzenia LIKE 2002
W tym zapytaniu zastosowałeś składnię SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE rok_urodzenia < 2002, co jest super, bo pozwala wyciągnąć tylko te imiona i nazwiska pacjentów, którzy urodzili się przed rokiem 2002. Użycie konkretnych kolumn jak imie i nazwisko zamiast znaku * to niezła sprawa, bo ogranicza wyniki do tego, co naprawdę potrzebujesz. To z kolei może znacząco zwiększyć wydajność przesyłania danych. No i to WHERE rok_urodzenia < 2002 – świetny ruch! Fajnie, że potrafisz filtrować dane według konkretnego warunku. Bez tego miałbyś wszystkie osoby, nie tylko te sprzed 2002 roku. To jest właśnie selekcja warunkowa w SQL, a jej znajomość to podstawa przy analizie danych. Zgadzam się również, że uniknięcie znaków wieloznacznych jak LIKE w tej sytuacji to dobre podejście, bo używasz bezpośrednich porównań liczbowych, co generalnie działa lepiej i daje jaśniejsze wyniki.

Pytanie 8

Aby na stronie internetowej wyswietlic logo, ktorego tlo jest przezroczyste, nalezy zastosowac format:

A. CDR
B. PNG
C. JPG
D. BMP
PNG (Portable Network Graphics) to jedyny z wymienionych formatow, ktory zachowa przezroczyste tlo logo na stronie internetowej. Decyduje o tym kanal alfa - dodatkowa informacja o przezroczystosci kazdego piksela, dzieki ktorej miejsca bez grafiki pozostaja puste i przepuszczaja tlo strony. Logo wpasowuje sie wtedy w dowolne tlo bez bialego prostokata dookola. PNG stosuje przy tym kompresje bezstratna, wiec ostre krawedzie liter i jednolite barwy logo nie zostaja rozmyte. Format jest obslugiwany przez wszystkie przegladarki, co czyni go standardowym wyborem dla grafik z przezroczystoscia w sieci WWW.

Pytanie 9

W programie Audacity, podczas edytowania dźwięku pozyskanego z płyty analogowej, konieczne jest usunięcie pojedynczych trzasków typowych dla płyt winylowych. Jakie narzędzie jest do tego celu przeznaczone?

A. Obwiednia (Envelope)
B. Normalizuj (Normalize)
C. Redukcja szumu (Noise Reduction)
D. Usuwanie stukotu (Click Removal)
Odpowiedź 'Usuwanie stukotu (Click Removal)' jest poprawna, ponieważ narzędzie to jest specjalnie zaprojektowane do eliminowania niepożądanych dźwięków, takich jak trzaski i kliknięcia, które często występują na nagraniach pochodzących z płyt winylowych. Proces ten opiera się na analizie sygnału audio, identyfikując charakterystyczne wzorce związane z trzaskami, a następnie ich usuwaniu bez wpływania na jakość dźwięku pozostałej części nagrania. W praktyce, użytkownicy Audacity mogą z łatwością zaznaczyć fragmenty dźwięku i zastosować to narzędzie, co pozwala na precyzyjne i efektywne usuwanie zakłóceń. Ponadto, dobre praktyki w obróbce audio zalecają przeprowadzanie testów na różnych ustawieniach narzędzia, co pomaga w uzyskaniu optymalnych rezultatów. Warto również wspomnieć, że podczas pracy z analogowymi źródłami dźwięku, usuwanie stukotu powinno być częścią szerszego procesu poprawy jakości dźwięku, który może obejmować także inne techniki, takie jak normalizacja poziomów czy redukcja szumów, co pozwala na uzyskanie czystszego i bardziej profesjonalnego brzmienia nagrania.

Pytanie 10

W języku CSS zapis

h2 {background-color: green;}
spowoduje, że kolor zielony będzie dotyczył:
A. tła całej strony
B. tła tekstu nagłówka drugiego stopnia
C. czcionki każdego nagłówka na stronie
D. czcionki nagłówka drugiego stopnia
Odpowiedź, że kolor zielony będzie dotyczył tła tekstu nagłówka drugiego stopnia, jest poprawna. W kodzie CSS, zapis <b>h2 {background-color: green;}</b> oznacza, że wszystkie elementy <h2> na stronie będą miały tło w kolorze zielonym. W praktyce oznacza to, że każdy nagłówek drugiego stopnia będzie miał zielone tło, co może być użyteczne do wyróżnienia sekcji na stronie. Warto zauważyć, że stylowanie tła nagłówków może poprawić czytelność i estetykę dokumentu, zwłaszcza w sytuacjach, gdy chcemy podkreślić różne sekcje treści. Dobrą praktyką w CSS jest także używanie klas i identyfikatorów do bardziej precyzyjnego stylowania, co pozwala na unikanie konfliktów z innymi stylami na stronie. Dodatkowo, można eksperymentować z różnymi kolorami i przezroczystościami, aby uzyskać unikalne efekty wizualne, co jest szczególnie ważne w nowoczesnym projektowaniu stron internetowych.

Pytanie 11

Znacznik <ins> w HTML ma na celu wskazanie

A. bloku tekstu, który jest cytowany
B. tekstu, który został przerobiony
C. tekstu, który został usunięty
D. tekstu, który został dodany
Znacznik <ins> w HTML jest używany do oznaczania tekstu, który został dodany w kontekście edytowania treści. Zgodnie ze standardem HTML5, element <ins> reprezentuje wprowadzenie nowego tekstu, co jest szczególnie przydatne w kontekście śledzenia zmian w dokumentach. Używając <ins>, możemy nie tylko oznaczyć dodany tekst, ale także dostarczyć kontekstu dla jego wprowadzenia, na przykład poprzez dodanie atrybutu datetime, który wskazuje, kiedy zmiana została wprowadzona. Praktyczne zastosowanie tego znacznika można zauważyć w edytorach treści, gdzie użytkownicy mogą wprowadzać poprawki, a powstałe zmiany są wizualizowane. Dzięki temu osoby przeglądające dokument mogą łatwo zauważyć, co zostało dodane. Warto również wspomnieć, że w połączeniu z odpowiednim stylem CSS, zmiany te mogą być wyróżnione w sposób, który zwiększa czytelność tekstu. Standardy W3C zalecają stosowanie znaczników semantycznych, takich jak <ins>, aby poprawić dostępność oraz zrozumiałość treści.

Pytanie 12

Jakim słowem kluczowym można zainicjować zmienną w JavaScript?

A. variable
B. var
C. new
D. instanceof
W języku JavaScript, deklaracja zmiennej przy użyciu słowa kluczowego 'var' jest jednym z podstawowych i fundamentalnych aspektów programowania. Słowo kluczowe 'var' umożliwia tworzenie zmiennych, które mogą przechowywać wartości zarówno typu prymitywnego, jak i obiektowego. Wartością dodaną użycia 'var' jest to, że zmienne zadeklarowane w ten sposób mają zasięg funkcji, co oznacza, że są dostępne w obrębie funkcji, w której zostały zadeklarowane, jak również w zasięgu globalnym, jeśli zostały zdefiniowane poza funkcją. Przykład użycia 'var': var liczba = 10; zmienna 'liczba' jest teraz dostępna w obrębie całej funkcji. Warto również zauważyć, że w nowszych standardach JavaScript, takich jak ECMAScript 6, wprowadzono dodatkowe słowa kluczowe takie jak 'let' i 'const', które oferują bardziej precyzyjny zasięg blokowy i zwiększają bezpieczeństwo kodu. 'Var' pozostaje jednak ważnym elementem do zrozumienia dla każdego programisty JavaScript, ponieważ jest fundamentem, na którym opiera się wiele starszych i nadal używanych skryptów.

Pytanie 13

Do czego służy w JavaScript funkcja Math.pow()?

A. do obliczania wartości przybliżonej liczby
B. do obliczania pierwiastka kwadratowego
C. do obliczania wartości bezwzględnej liczby
D. do obliczania potęgi liczby
Funkcja Math.pow(podstawa, wykładnik) oblicza POTĘGĘ liczby, np. Math.pow(2, 3) daje 8. Dlatego Math.pow() służy do potęgowania.

Pytanie 14

W języku JavaScript, by zmodyfikować wartość atrybutu elementu HTML, po uzyskaniu obiektu za pomocą metody getElementById należy użyć

A. metody getAttribute
B. pola attribute oraz wskazać nazwę atrybutu
C. metody setAttribute
D. pola innerHTML
Metoda setAttribute w JavaScript jest kluczowym narzędziem do zmiany wartości atrybutów elementów HTML. Po uzyskaniu dostępu do elementu za pomocą getElementById, zastosowanie setAttribute pozwala nie tylko na modyfikację istniejących atrybutów, ale także na dodawanie nowych, co jest istotne w dynamicznym zarządzaniu dokumentem HTML. Przykładowo, jeśli mamy element <img id='myImage' src='oldImage.png'>, możemy zmienić źródło obrazu na nowy plik, używając kodu: document.getElementById('myImage').setAttribute('src', 'newImage.png'). Warto pamiętać, że setAttribute przyjmuje dwa argumenty: nazwę atrybutu oraz nową wartość. Zgodnie z najlepszymi praktykami, zawsze warto upewnić się, że element istnieje przed próbą zmiany jego atrybutów, co można osiągnąć poprzez sprawdzenie, czy zwrócony obiekt nie jest nullem. Dzięki temu kod staje się bardziej odporny na błędy i bezpieczniejszy.

Pytanie 15

Tabela gory zawiera dane o polskich wzniesieniach oraz łańcuchach górskich, w których te wzniesienia się znajdują. Aby uzyskać Koronę Gór Polskich, czyli najwyższe wzniesienie w każdym z łańcuchów górskich, należy wykonać kwerendę

A. SELECT pasmo, szczyt, wysokosc FROM gory
B. SELECT pasmo, szczyt FROM gory GROUP BY wysokosc
C. SELECT pasmo, szczyt, MAX(wysokosc) FROM gory GROUP BY pasmo
D. SELECT pasmo, szczyt, MAX(wysokosc) FROM gory
Odpowiedź SELECT pasmo, szczyt, MAX(wysokosc) FROM gory GROUP BY pasmo; jest poprawna, ponieważ wykorzystuje funkcję agregującą MAX, która pozwala na wybranie najwyższego szczytu w każdym paśmie górskim. Grupa pasm górskich jest tworzona za pomocą klauzuli GROUP BY, co jest kluczowe w tym kontekście, ponieważ chcemy uzyskać najwyższy szczyt dla każdej grupy, a nie tylko globalny najwyższy szczyt. W praktyce, takie podejście jest niezwykle użyteczne w analizach geograficznych i tworzeniu raportów, gdzie grupowanie danych według określonych kryteriów pozwala na lepsze zrozumienie struktury danych. W kontekście baz danych, stosowanie funkcji agregujących w połączeniu z klauzulą GROUP BY jest standardową praktyką, co zwiększa efektywność zapytań oraz pozwala na uzyskanie bardziej precyzyjnych wyników. Przykładowo, podobne zapytania mogą być używane w analizach sprzedażowych, gdzie chcemy zobaczyć maksymalną sprzedaż w każdym regionie, co również wymaga grupowania danych według regionów.

Pytanie 16

Do graficznego (wizualnego) tworzenia stron internetowych należy wykorzystać:

A. edytor CSS
B. przeglądarkę internetową
C. program MS Office Picture Manager
D. program typu WYSIWYG
Do wizualnego tworzenia stron służy program typu WYSIWYG (ang. What You See Is What You Get - „co widzisz, to otrzymasz”). Stronę składa się w nim graficznie - przeciągając elementy i formatując je jak w edytorze tekstu - a narzędzie samo generuje w tle kod HTML i CSS. Tak działają m.in. kreatory stron czy wizualne edytory w systemach CMS (np. WordPress). Ułatwia to pracę osobom mniej zaawansowanym, choć kontrolę nad szczegółami daje dopiero ręczne pisanie kodu. Dlatego do graficznego tworzenia stron używa się programu typu WYSIWYG.

Pytanie 17

Przedstawiona transformacja obrazu, w edytorze grafiki rastrowej, została wykonana przy pomocy filtru

Ilustracja do pytania
A. redukcja szumu.
B. szum HSV.
C. błysk gradientowy.
D. rozmycia Gaussa.
Gratulacje, twoja odpowiedź jest prawidłowa. Wybrałeś 'rozmycie Gaussa', które jest odpowiednią odpowiedzią. Na przedstawionym obrazie widzimy, że obraz po prawej stronie jest rozmyty w sposób ciągły i jednolity - to jest charakterystyczne dla rozmycia Gaussa. Filtr rozmycia Gaussa jest powszechnie stosowany w edytorach grafiki rastrowej do uzyskania efektu miękkiego rozmycia, który symuluje efekt obserwacji obiektu przez nieostre medium lub z dużą głębią ostrości. Jest to praktyczne narzędzie, które ma szerokie zastosowanie zarówno w fotografii, jak i w grafice komputerowej. Filtr ten jest często używany do poprawy estetyki obrazów, redukcji szumu i artefaktów, a także w szeroko pojętym przetwarzaniu obrazów, takim jak detekcja krawędzi. Jego nazwa pochodzi od matematyka Karla Gaussa, który opracował koncepcję rozkładu normalnego, na którym opiera się ten filtr.

Pytanie 18

Do jakich działań można wykorzystać program FileZilla?

A. debugowania skryptu na stronie.
B. kompilacji skryptu na stronie.
C. walidacji strony internetowej.
D. publikacji strony internetowej.
FileZilla jest popularnym klientem FTP (File Transfer Protocol), który służy do przesyłania plików między lokalnym komputerem a serwerem. Publikacja strony internetowej polega na przesyłaniu plików HTML, CSS, JavaScript i innych zasobów związanych z witryną na serwer, aby były one dostępne w Internecie. Używając FileZilla, użytkownik może łatwo połączyć się z serwerem poprzez protokół FTP, co pozwala na wygodne zarządzanie plikami, ich przesyłanie oraz organizowanie folderów na serwerze. Przykładowo, po edytowaniu strony lokalnie na komputerze, można za pomocą FileZilla przesłać zmodyfikowane pliki na serwer w kilka kliknięć, co przyspiesza proces aktualizacji witryny. Zgodnie z dobrymi praktykami branżowymi, ważne jest także ustawienie odpowiednich uprawnień do plików oraz regularne tworzenie kopii zapasowych, co zwiększa bezpieczeństwo publikowanych treści. FileZilla obsługuje również protokoły SFTP i FTPS, które zapewniają dodatkowe warstwy bezpieczeństwa podczas transferu danych, co jest istotne w kontekście ochrony danych użytkowników i integracji z różnymi usługami hostingowymi.

Pytanie 19

Co oznacza zapis w obiekcie w języku JavaScript?

x = przedmiot.nazwa();
A. zmienna x będzie przechowywać rezultat działania funkcji przedmiot
B. nazwa jest cechą obiektu przedmiot
C. zmienna x będzie przechowywać wynik działania metody nazwa
D. nazwa jest atrybutem klasy przedmiot
W języku JavaScript wyrażenie przedmiot.nazwa() oznacza wywołanie metody nazwa na obiekcie przedmiot. Wynik tego wywołania jest przypisywany do zmiennej x. Metody są funkcjami zdefiniowanymi wewnątrz obiektu które mogą wykorzystywać jego dane. Przy wywołaniu metody używamy operatora kropki do dostępu do konkretnej funkcji w obiekcie. Taki zapis jest powszechnie stosowany w programowaniu obiektowym i pozwala na wykonywanie operacji zdefiniowanych w kontekście danego obiektu. Dobre praktyki zalecają aby nazewnictwo metod było opisowe co ułatwia rozumienie kodu i jego utrzymanie przez innych programistów. Przykładem może być obiekt samochód mający metodę uruchom która po wywołaniu realizuje logikę uruchomienia samochodu. Warto również zwrócić uwagę na aspekt asynchroniczności który w JavaScript ma duże znaczenie zwłaszcza przy operacjach sieciowych gdzie często stosuje się metody zwracające obietnice. Dzięki temu zapis x = przedmiot.nazwa() jest podstawowym przykładem zastosowania programowania obiektowego w praktyce

Pytanie 20

idnazwiskoimiedata_urubezpieczony
✏️ Edytuj📋 Kopiuj⛔ Usuń1KowalskiJan2005-12-181
✏️ Edytuj📋 Kopiuj⛔ Usuń2NowakAdam2005-10-101
✏️ Edytuj📋 Kopiuj⛔ Usuń3WisniewskiAntoni2005-06-140
✏️ Edytuj📋 Kopiuj⛔ Usuń4LipskaAnna2006-04-121
✏️ Edytuj📋 Kopiuj⛔ Usuń5TomaszewskiPawel2006-07-110
✏️ Edytuj📋 Kopiuj⛔ Usuń6KostarzJulia2006-03-201
✏️ Edytuj📋 Kopiuj⛔ Usuń7BorewiczPatryk2007-06-211
✏️ Edytuj📋 Kopiuj⛔ Usuń8KoperskiBartlomiej2001-09-100
Które zapytanie w języku MySQL usunie z tabeli uczniowie uczniów urodzonych w czerwcu?
A. DROP FROM `uczniowie` WHERE data_ur LIKE "06"
B. DELETE FROM `uczniowie` WHERE data_ur LIKE "?-06-?"
C. DROP FROM `uczniowie` WHERE data_ur == #-06-#
D. DELETE FROM `uczniowie` WHERE data_ur LIKE "%-06-%"
Poprawnie wskazane zapytanie korzysta z instrukcji DELETE oraz operatora LIKE z odpowiednim wzorcem: "%-06-%". W kolumnie data_ur mamy daty zapisane w standardowym formacie ISO: RRRR-MM-DD, np. 2005-06-14. W takim formacie miesiąc zawsze znajduje się na pozycjach 6–7 i jest zapisany jako dwucyfrowa liczba z wiodącym zerem. Wzorzec "%-06-%" oznacza: dowolny ciąg znaków przed, dokładnie „-06-” w środku, oraz dowolny ciąg znaków po. Dzięki temu trafiamy w wszystkie daty, gdzie miesiąc to 06, czyli czerwiec, niezależnie od roku i dnia. To jest bardzo praktyczne podejście, gdy przechowujemy datę w typie DATE i chcemy filtrować po miesiącu bez dodatkowych funkcji. W MySQL operator LIKE działa na wartościach tekstowych, ale typ DATE jest w takim kontekście automatycznie konwertowany do postaci tekstowej w formacie 'YYYY-MM-DD', więc wzorzec z myślnikami jest jak najbardziej poprawny. W realnych projektach częściej stosuje się funkcje DATE_FORMAT albo MONTH(data_ur) = 6, bo to jest czytelniejsze i mniej podatne na pomyłki w zapisie wzorca. Jednak w tym zadaniu celem jest zrozumienie, jak działa LIKE, wildcard „%” oraz jak wygląda rzeczywisty format przechowywania daty. Dobrą praktyką jest też zawsze używanie pojedynczych cudzysłowów w SQL (np. '%-06-%'), choć MySQL akceptuje też podwójne w pewnych konfiguracjach. Moim zdaniem warto zapamiętać ten sposób myślenia: patrzysz na rzeczywisty zapis danych w kolumnie i dopasowujesz wzorzec tak, żeby trafić dokładnie ten fragment, który Cię interesuje (tu: '-06-').

Pytanie 21

W języku JavaScript właściwie zdefiniowana zmienna to

A. imię2
B. imię%
C. imie2
D. #imie
W języku JavaScript, poprawne nadawanie zmiennych jest kluczowym elementem programowania, który opiera się na zdefiniowanych zasadach dotyczących identyfikatorów. Zmienna musi zaczynać się od litery, znaku podkreślenia (_) lub znaku dolara ($), a następnie może zawierać litery, cyfry, znaki podkreślenia oraz znaki dolara. W przypadku odpowiedzi 'imie2', zaczyna się ona od litery i zawiera literę oraz cyfrę, co czyni ją poprawnym identyfikatorem. Zgodnie ze standardem ECMAScript, identyfikatory są rozróżniane na wielkie i małe litery, co oznacza, że 'Imie2' i 'imie2' będą traktowane jako różne zmienne. Praktycznym przykładem poprawnego użycia takiej zmiennej może być zapis: let imie2 = 'Jan'; console.log(imie2);. W wyniku tego, konsola wyświetli 'Jan'. Można również zauważyć, że zgodnie z zasadami, zmienne mogą być oznaczone jako let, const lub var, co dodaje elastyczności podczas deklaracji zmiennych w kodzie JavaScript.

Pytanie 22

Kod JavaScript ma za zadanie szukanie wartości maksymalnej w tablicy. Wskaż błąd występujący w skrypcie.

14      max = tablica[0];
15      for (j == 1; j < 9; j++) {
16          if (max <= tablica[j]) {
17              max = tablica[j];
18          };
19      };
20      document.write("Największy element tablicy to: " + max);
A. Zmienna max ma niewłaściwie przypisaną wartość w linii 14.
B. Kod zapisany w linii 20 ma nieprawidłową składnię.
C. Warunek w linii 16 powinien być odwrócony.
D. Zastosowano operator porównania zamiast przypisania w linii 15.
W tym fragmencie kodu kluczowy problem faktycznie leży w linii 15, gdzie użyto operatora porównania `==` zamiast operatora przypisania `=`. W pętli `for` pierwsza część ma inicjalizować zmienną sterującą, czyli w JavaScripcie poprawny zapis to `for (j = 1; j < 9; j++) { ... }`. Konstrukcja `j == 1` nie ustawia wartości zmiennej, tylko porównuje bieżącą wartość `j` z liczbą 1 i zwraca wynik logiczny `true` lub `false`. W efekcie interpreter próbuje potraktować wynik porównania jako wyrażenie inicjalizujące, co jest po prostu błędem składniowym i skrypt się nie wykona. Z mojego doświadczenia to bardzo częsty błąd: programista myśli o „ustawieniu” wartości i z przyzwyczajenia wpisuje podwójny znak równości. Dlatego w językach takich jak JavaScript, C, Java trzeba mocno pilnować rozróżnienia: `=` oznacza przypisanie, `==` porównanie wartości (a `===` porównanie wartości i typu). Cała reszta algorytmu wyszukiwania maksimum jest w porządku: najpierw przypisujemy do `max` pierwszy element tablicy, potem w pętli przechodzimy kolejne elementy i jeśli aktualny element jest większy lub równy `max`, to aktualizujemy zmienną `max`. Taki schemat jest klasycznym algorytmem liniowego wyszukiwania wartości maksymalnej. W praktyce, gdy piszesz kod produkcyjny, warto dodatkowo zadbać o deklarację zmiennych (`let j = 1;`, `let max = tablica[0];`) oraz używać długości tablicy (`j < tablica.length`) zamiast stałej liczby 9, żeby kod był odporny na zmiany i łatwiejszy w utrzymaniu. W narzędziach typu ESLint często jest też reguła wychwytująca przypadkowe użycie `==` tam, gdzie spodziewane jest `=`, właśnie po to, żeby unikać takich subtelnych, ale groźnych pomyłek.

Pytanie 23

Z którego z pól klasy

Dane
można będzie uzyskać dostęp z zewnątrz, korzystając z obiektu stworzonego jako instancja tej klasy?
class Dane {
    public $a;
    private $b;
    protected $c;
}
A. Do pola $b.
B. Do wszystkich pól.
C. Do pola $a.
D. Do pola $c.
Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ pole $a jest zadeklarowane jako publiczne, co oznacza, że jest dostępne z zewnątrz klasy i może być modyfikowane oraz odczytywane przez instancje tej klasy oraz inne klasy. Publiczne modyfikatory dostępu są standardową praktyką w programowaniu obiektowym, umożliwiającą swobodny dostęp do danych, co jest szczególnie przydatne w przypadku, gdy chcemy, aby dane były łatwo dostępne dla innych komponentów systemu. Na przykład, jeśli klasa Dane jest używana w aplikacji, możemy tworzyć obiekty tej klasy i bezpośrednio operować na polu $a, co sprzyja elastyczności i prostocie w zarządzaniu danymi. W dobrych praktykach programistycznych często wykorzystuje się publiczne pola w prostych strukturach danych, gdzie dostęp do danych musi być łatwy i szybki. Warto także pamiętać, że dostępność publicznych pól może być użyteczna w kontekście serializacji obiektów, gdzie prosto jest zmapować dane obiektu na format JSON lub XML.

Pytanie 24

Na przedstawionym diagramie ER zapis FK1 oznacza

Ilustracja do pytania
A. relację 1:N.
B. klucz obcy.
C. klucz podstawowy.
D. relację 1:1.
Skrót FK1 na diagramie ER oznacza klucz obcy (ang. foreign key) i jest to dokładnie to, co powinno łączyć tabelę Zamówienia z tabelą Klienci. W relacyjnych bazach danych klucz obcy to atrybut lub zestaw atrybutów, który wskazuje na klucz podstawowy w innej tabeli. Dzięki temu baza danych wie, że konkretne zamówienie należy do konkretnego klienta. W twoim diagramie pole NR_klienta w tabeli Zamówienia jest oznaczone jako FK1, czyli jest kluczem obcym odwołującym się do NR_klienta będącego kluczem podstawowym (PK) w tabeli Klienci. To jest klasyczny przykład relacji 1:N – jeden klient może mieć wiele zamówień, a każde zamówienie jest powiązane z dokładnie jednym klientem. W praktyce, w SQL, taka relacja jest definiowana mniej więcej tak: `FOREIGN KEY (NR_klienta) REFERENCES Klienci(NR_klienta)`. Taka definicja pozwala silnikowi bazy danych pilnować spójności referencyjnej, czyli np. nie pozwoli wstawić zamówienia z numerem klienta, który nie istnieje w tabeli Klienci, ani usunąć klienta, do którego wciąż istnieją zamówienia (chyba że jawnie zdefiniujemy CASCADE). Z mojego doświadczenia poprawne używanie kluczy obcych bardzo upraszcza później raportowanie, łączenie tabel w zapytaniach JOIN i ogólnie utrzymanie porządku w bazie. W modelowaniu ER oznaczenie FK wraz z numerem (FK1, FK2 itd.) to po prostu sposób na jednoznaczne nazwanie konkretnych kluczy obcych, gdy w systemie jest ich więcej. W dobrze zaprojektowanych bazach danych zawsze warto jawnie definiować foreign key, zamiast tylko „ufać”, że aplikacja będzie podawała poprawne dane – to jest po prostu dobra praktyka i standard w profesjonalnych projektach.

Pytanie 25

Które z poniższych oprogramowań nie jest systemem do zarządzania treścią (CMS)?

A. Apache
B. Joomla
C. WordPress
D. Mambo
Odpowiedź "Apache" jest prawidłowa, ponieważ Apache to serwer HTTP, który jest odpowiedzialny za obsługę i dostarczanie stron internetowych do przeglądarek użytkowników. Nie jest to system zarządzania treścią (CMS), który służy do tworzenia, edytowania i publikowania treści na stronach internetowych. Systemy takie jak Mambo, Joomla i WordPress to platformy CMS, które umożliwiają użytkownikom zarządzanie treściami w sposób intuicyjny i przyjazny dla użytkownika. Na przykład, WordPress, będący jednym z najpopularniejszych CMS-ów, oferuje bogaty ekosystem wtyczek oraz motywów, co pozwala na łatwe dostosowanie witryn do indywidualnych potrzeb. W kontekście branżowych standardów, stosowanie CMS-ów pozwala na skuteczniejsze zarządzanie treściami w witrynach, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie tworzenia i utrzymania stron internetowych.

Pytanie 26

W którym formacie RASTROWYM zapisać wykres słupkowy, by miał ostre krawędzie (bez artefaktów)?

A. JPEG
B. SVG
C. PNG
D. CDR
Pozostałe formaty się nie nadają. JPEG kompresuje STRATNIE i wokół ostrych krawędzi tworzy widoczne „brudy” (artefakty). SVG i CDR to formaty WEKTOROWE - dobre do wykresów, ale pytanie wprost prosi o format RASTROWY. Rastrowy zapis wykresu bez artefaktów daje PNG.

Pytanie 27

O obiekcie zdefiniowanym w języku JavaScript można stwierdzić, że zawiera

var obiekt1 = {
  x: 0,
  y: 0,
  wsp: function() { … }
}
A. dwie metody oraz jedną właściwość
B. trzy właściwości
C. trzy metody
D. dwie właściwości oraz jedną metodę
Odpowiedź, że obiekt w JavaScript ma dwie właściwości i jedną metodę, jest poprawna. Przykład obiektu `obiekt1` zawiera dwie właściwości: `x` i `y`, które są liczbowymi wartościami. Dodatkowo, metoda `wsp` jest poprawnie zdefiniowana jako funkcja, co czyni ją metodą obiektu. W praktyce obiekty w JavaScript służą do grupowania danych i funkcji, co jest przydatne w programowaniu obiektowym. Wprowadzenie do obiektów i ich właściwości oraz metod jest kluczowym elementem zrozumienia, jak JavaScript operuje na danych. Standardowe praktyki zalecają, aby metody były używane do definiowania zachowań obiektów, co jest zgodne z zasadami programowania zorientowanego obiektowo, gdzie obiekt jest zbiorem właściwości i metod, które operują na tych właściwościach. W kontekście dbałości o czystość kodu, warto zwrócić uwagę na stosowanie dobrej nazewnictwa dla metod i właściwości, co zwiększa czytelność i zrozumienie kodu. Przykładowo, jeśli `wsp` miała by reprezentować funkcję obliczającą współrzędne, dobrze by było, aby jej nazwa była bardziej opisowa, na przykład `obliczWspolrzedne`.

Pytanie 28

Która z funkcji SQL nie wymaga żadnych argumentów?

A. upper
B. year
C. len
D. now
Funkcja SQL 'now()' jest jedną z funkcji, które nie wymagają argumentów, a jej głównym zadaniem jest zwracanie bieżącej daty i godziny systemowej w formacie odpowiednim dla bazy danych. Użycie tej funkcji jest niezwykle przydatne w kontekście rejestrowania momentu wykonania operacji w bazie danych, na przykład przy dodawaniu nowych rekordów do tabeli. Przykładowe zastosowanie tej funkcji można zobaczyć w poniższym zapytaniu SQL: 'INSERT INTO wydarzenia (nazwa, data_utworzenia) VALUES ('Nowe Wydarzenie', now());'. Takie podejście nie tylko automatyzuje proces rejestrowania czasu, ale także zapewnia spójność danych, eliminując ryzyko błędów związanych z ręcznym wprowadzaniem daty. W praktyce, stosowanie funkcji, które nie wymagają argumentów, jest często zgodne z zasadami dobrych praktyk programistycznych, które promują czytelność i prostotę kodu.

Pytanie 29

W poleceniu CREATE TABLE zastosowanie klauzuli PRIMARY KEY przy definiowaniu kolumny tabeli spowoduje, że ta kolumna stanie się

A. indeksem unikalnym
B. kluczem obcym
C. kluczem podstawowym
D. indeksem klucza
Użycie klauzuli PRIMARY KEY w instrukcji CREATE TABLE pozwala na zdefiniowanie unikalnego identyfikatora dla każdego rekordu w tabeli. Klucz podstawowy zapewnia, że żadne dwa wiersze nie mogą mieć tej samej wartości w kolumnie, co jest kluczowe dla zachowania integralności danych. Przykładem praktycznym może być stworzenie tabeli użytkowników, gdzie 'id_użytkownika' jest kluczem podstawowym. Taki klucz może być typu INTEGER z automatycznym inkrementowaniem, co oznacza, że dla każdego nowego użytkownika wartość 'id_użytkownika' wzrasta automatycznie. Standardy branżowe zalecają definiowanie klucza podstawowego dla każdej tabeli, aby upewnić się, że rekordy można w sposób jednoznaczny zidentyfikować, co jest niezbędne dla relacyjnych baz danych. Dodatkowo, klucz podstawowy automatycznie tworzy indeks na tej kolumnie, co przyspiesza operacje wyszukiwania. Ważne jest, aby klucz podstawowy był dobrze przemyślany, ponieważ jego zmiana w przyszłości może wiązać się z dużymi komplikacjami w bazie danych.

Pytanie 30

W tabeli zadania znajduje się pole tekstowe status. Jakie zapytanie należy użyć, aby usunąć te zadania, które mają status 'zamknięte'?

A. DELETE FROM zadania WHERE status = 'zamknięte';
B. DELETE FROM zadania;
C. TRUNCATE TABLE zadania WHERE status = 'zamknięte';
D. TRUNCATE TABLE zadania;
Odpowiedź DELETE FROM zadania WHERE status = 'zamknięte' jest poprawna, ponieważ wykorzystuje standardową składnię SQL do usuwania rekordów z tabeli na podstawie zadanych warunków. W tym przypadku, kwerenda ta usuwa tylko te wiersze, które mają wartość 'zamknięte' w polu status. Jest to podejście zgodne z dobrymi praktykami, ponieważ pozwala na precyzyjne określenie, które dane mają zostać usunięte, co minimalizuje ryzyko przypadkowego usunięcia innych rekordów. Na przykład, w systemie zarządzania projektami, możemy mieć wiele zadań z różnymi statusami, takimi jak 'otwarte', 'w trakcie', czy 'zamknięte'. Użycie tej kwerendy pozwala na oczyszczenie bazy danych z nieaktualnych zadań, co jest kluczowe dla utrzymania porządku i efektywności w zarządzaniu projektami. Ponadto, stosując tę metodę, możemy w przyszłości łatwo modyfikować warunki usuwania, na przykład zmieniając status na 'wstrzymane', zachowując elastyczność w zarządzaniu danymi.

Pytanie 31

Zestawienie dwóch kolorów leżących naprzeciw siebie w kole barw to zestawienie:

A. dopełniające
B. sąsiadujące (analogiczne)
C. trójkątne
D. monochromatyczne
Barwy dopełniające (komplementarne) to dwa kolory leżące dokładnie naprzeciw siebie na kole barw, np. czerwony i zielony albo niebieski i pomarańczowy. Zestawione razem dają silny kontrast i wzajemnie się „wzmacniają”, dlatego stosuje się je, by przyciągnąć uwagę. Inne schematy kolorystyczne to triada (trzy kolory w równych odstępach), analogiczny (kolory sąsiednie) i monochromatyczny (odcienie jednej barwy). Dlatego kolory naprzeciw siebie to barwy dopełniające.

Pytanie 32

Jak nazywa się model prostej bazy, w której wszystkie dane są w JEDNEJ tabeli?

A. jednorodnym
B. hierarchicznym
C. sieciowym
D. relacyjnym
Najprostszy model bazy, w którym wszystkie dane mieszczą się w JEDNEJ tabeli (bez powiązań), nazywa się jednorodnym (płaskim). Dlatego to model jednorodny.

Pytanie 33

W przedstawionym filmie, aby połączyć tekst i wielokąt w jeden obiekt tak, aby operacja ta była odwracalna zastosowano funkcję

A. wykluczenia.
B. części wspólnej.
C. sumy.
D. grupowania.
Prawidłowo – w filmie została użyta funkcja grupowania. W grafice wektorowej, np. w programach typu Inkscape, CorelDRAW czy Illustrator, grupowanie służy właśnie do logicznego połączenia kilku obiektów w jeden „zestaw”, ale bez trwałego mieszania ich geometrii. To znaczy: tekst dalej pozostaje tekstem, wielokąt dalej jest wielokątem, tylko są traktowane jak jeden obiekt przy przesuwaniu, skalowaniu czy obracaniu. Dzięki temu operacja jest w pełni odwracalna – w każdej chwili możesz rozgrupować elementy i edytować każdy osobno.
Moim zdaniem to jest podstawowa dobra praktyka w pracy z projektami, które mogą wymagać późniejszych poprawek: podpisy, etykiety, logotypy, schematy techniczne. Jeśli połączysz tekst z kształtem za pomocą operacji boolowskich (suma, część wspólna, wykluczenie), to tekst zwykle zamienia się na krzywe, przestaje być edytowalny jako tekst. To bywa potrzebne przy przygotowaniu do druku czy eksportu do formatu, który nie obsługuje fontów, ale nie wtedy, gdy zależy nam na łatwej edycji.
Z mojego doświadczenia: przy projektowaniu interfejsów, ikon, prostych banerów na WWW czy grafik do multimediów, najrozsądniej jest najpierw grupować logicznie elementy (np. ikona + podpis), a dopiero na samym końcu, gdy projekt jest ostateczny, ewentualnie zamieniać tekst na krzywe. Grupowanie pozwala też szybko zaznaczać całe moduły projektu, wyrównywać je względem siebie, duplikować całe zestawy (np. kafelki menu, przyciski z opisami) bez ryzyka, że coś się rozjedzie. W grafice komputerowej to taka podstawowa „organizacja pracy” – mniej destrukcyjna niż różne operacje na kształtach i zdecydowanie bardziej elastyczna przy późniejszych zmianach.

Pytanie 34

Podany fragment dokumentu HTML zawierający kod JavaScript sprawi, że po naciśnięciu przycisku

Ilustracja do pytania
A. obraz1.png zostanie wymieniony na obraz2.png
B. obraz2.png zostanie wymieniony na obraz1.png
C. obraz1.png zostanie zniknięty
D. obraz2.png zostanie zniknięty
Załączony fragment kodu HTML pokazuje dwa elementy img oraz przycisk. Obrazek obraz2.png ma przypisany atrybut id o wartości id1. W kodzie JavaScript przypisanym do zdarzenia onclick przycisku wykorzystywana jest metoda document.getElementById('id1').style.display='none'. Ta metoda odwołuje się bezpośrednio do elementu o identyfikatorze id1 czyli obrazka obraz2.png i zmienia jego styl CSS display na none. W praktyce oznacza to że element ten zostanie ukryty na stronie po naciśnięciu przycisku. Praktyczne zastosowanie tej techniki to dynamiczne zarządzanie widocznością elementów na stronie bez konieczności jej przeładowania co poprawia doświadczenie użytkownika. Tego typu manipulacje DOM (Document Object Model) są podstawą interaktywnych aplikacji webowych i są powszechnie używane w nowoczesnym programowaniu JavaScript. Dobrym standardem jest jednak unikanie bezpośredniego pisania skryptów JavaScript w HTML co poprawia czytelność kodu i jego utrzymywalność

Pytanie 35

W przedstawionej na rysunku relacji pole AutorID znajdujące się w tabeli ksiazki jest kluczem

Ilustracja do pytania
A. obcym.
B. kandydującym.
C. sztucznym.
D. podstawowym.
Pole AutorID w tabeli ksiazki jest klasycznym przykładem klucza obcego (foreign key) w relacyjnej bazie danych. Odwołuje się ono do pola IDAutor w tabeli autorzy, które jest kluczem podstawowym tej tabeli. Dzięki temu każda książka jest logicznie powiązana z konkretnym autorem, a baza danych może pilnować spójności referencyjnej. Innymi słowy: nie da się (a przynajmniej nie powinno się dać, jeśli relacje są poprawnie zdefiniowane) wstawić do ksiazki wartości AutorID, która nie istnieje w tabeli autorzy. W praktyce, w SQL definiuje się to np. tak: `AutorID INT CONSTRAINT FK_Ksiazki_Autorzy FOREIGN KEY REFERENCES autorzy(IDAutor)`. Moim zdaniem to jedno z najważniejszych pojęć w projektowaniu baz – bez kluczy obcych relacje między tabelami byłyby tylko „umowne”, a nie wymuszane przez silnik bazy. Klucz obcy zawsze wskazuje na klucz kandydujący, najczęściej na klucz podstawowy innej tabeli. Dzięki temu można łatwo wykonywać złączenia (JOIN): np. `SELECT Tytul, Imie, Nazwisko FROM ksiazki JOIN autorzy ON ksiazki.AutorID = autorzy.IDAutor;`. To jest dokładnie ten przypadek z rysunku: wiele książek może mieć tego samego autora, więc między autorzy a ksiazki mamy relację jeden‑do‑wielu, a pole AutorID jest po stronie „wiele” i pełni rolę klucza obcego. Dobre praktyki mówią też, żeby nazwy kluczy obcych jasno wskazywały, do czego się odnoszą (np. AutorID, Autor_Id), co tu również jest sensownie zrobione. W realnych systemach (biblioteki, księgarnie internetowe, systemy wydawnicze) dokładnie tak modeluje się powiązanie książka–autor: ID autora jako klucz podstawowy w tabeli autorzy i to samo ID jako klucz obcy w tabeli ksiazki.

Pytanie 36

Która komenda algorytmu odpowiada graficznej wizualizacji bloku przedstawionego na ilustracji?

Ilustracja do pytania
A. n > 20
B. Wypisz n
C. Wykonaj podprogram sortowania tablicy t
D. n <- n + 5
Blok przedstawiony na rysunku to romb który symbolizuje operację decyzyjną w schemacie blokowym algorytmu. Taki blok decyzyjny jest używany do przedstawienia pytania które ma dwie możliwe odpowiedzi: prawda lub fałsz. W kontekście programowania instrukcja warunkowa pozwala na podjęcie decyzji w zależności od spełnienia określonego warunku. W tym przypadku wyrażenie n>20 jest warunkiem logicznym który weryfikuje czy wartość zmiennej n jest większa niż 20. Jeśli warunek ten jest spełniony algorytm wykonuje określoną sekwencję instrukcji natomiast w przeciwnym razie może przejść do innego fragmentu kodu. Tego typu struktury są powszechnie stosowane w programowaniu proceduralnym i obiektowym oraz są kluczowym elementem w tworzeniu algorytmów elastycznych i responsywnych na różne scenariusze operacyjne. Stanowią także fundamentalną część logiki w systemach takich jak automatyczne kontrolery procesów gdzie decyzje muszą być podejmowane dynamicznie w oparciu o zmienne warunki wejściowe. Zrozumienie i umiejętność implementacji bloków decyzyjnych jest niezbędne dla każdego programisty co ułatwia tworzenie efektywnych i skalowalnych rozwiązań technologicznych.

Pytanie 37

Tabela programy ma kolumny nazwa, producent, rokWydania. Która kwerenda zwróci producentów BEZ powtórzeń?

A.
SELECT DISTINCT producent FROM programy;
B.
SELECT UNIQUE producent FROM programy;
C.
SELECT producent FROM programy WHERE producent NOT DUPLICATE;
D.
SELECT producent FROM programy WHERE UNIQUE;
Aby wypisać producentów bez powtórzeń, dopisuje się DISTINCT zaraz po SELECT, przed nazwą kolumny: SELECT DISTINCT producent FROM programy;. Słowo to każe bazie pominąć duplikaty i zwrócić każdą nazwę producenta tylko raz. Dlatego ta kwerenda jest poprawna.

Pytanie 38

Zapis koloru #ff00e0 odpowiada zapisowi RGB:

A.
rgb(255, 0, 128)
B.
rgb(f, 0, e0)
C.
rgb(ff, 0, e0)
D.
rgb(255, 0, 224)
W zapisie szesnastkowym #RRGGBB każda para cyfr opisuje jedną składową (0-255) w systemie szesnastkowym. Dla #ff00e0: ff = 255 (czerwona), 00 = 0 (zielona), e0 = 224 (niebieska), czyli rgb(255, 0, 224). Wartość e0 przelicza się jako 14·16 + 0 = 224. W funkcji rgb() składowe podaje się dziesiętnie. Dlatego #ff00e0 to rgb(255, 0, 224).

Pytanie 39

W tabeli klienci w bazie danych sklepu internetowego występują m.in. pola całkowite: punkty,
liczbaZakupow oraz pole ostatnieZakupy typu DATE. Klauzula WHERE do zapytania wybierającego klientów, którzy posiadają ponad 3000 punktów lub zrealizowali zakupy więcej niż 100 razy, a ich ostatnie zakupy miały miejsce przynajmniej w roku 2022 ma formę

A. WHERE punkty > 3000 AND liczbaZakupow > 100 OR ostatnieZakupy >= '2022-01-01'
B. WHERE (punkty > 3000 OR liczbaZakupow > 100) AND ostatnieZakupy >= '2022-01'
C. WHERE punkty > 3000 AND liczbaZakupow > 100 AND ostatnieZakupy >= '2022-01-01'
D. WHERE punkty > 3000 OR liczbaZakupow > 100 OR ostatnieZakupy >= '2022-01-01'
Odpowiedź 'WHERE (punkty > 3000 OR liczbaZakupow > 100) AND ostatnieZakupy >= '2022-01'' jest prawidłowa, ponieważ dokładnie odzwierciedla wymagania dotyczące filtrowania klientów. Klauzula WHERE używa operatora OR dla dwóch warunków: liczba punktów musi być większa niż 3000, albo liczba zakupów musi być większa niż 100. Taki zapis jest kluczowy, ponieważ spełnienie jednego z tych warunków jest wystarczające. Następnie, warunek dotyczący daty ostatnich zakupów jest połączony z powyższymi za pomocą operatora AND, co oznacza, że musi być spełniony jednocześnie. Dzięki użyciu nawiasów, zapytanie jest jasne i jednoznaczne, co jest zgodne z dobrymi praktykami w tworzeniu zapytań SQL. W praktyce takie kwerendy są często używane w systemach CRM, gdzie konieczne jest segmentowanie klientów na podstawie ich aktywności oraz wartości, co pozwala na skuteczniejsze podejmowanie decyzji marketingowych.

Pytanie 40

Proces przetwarzania sygnału wejściowego w czasie, wykorzystujący zasadę superpozycji, jest związany z filtrem

A. przyczynowym
B. o skończonej odpowiedzi impulsowej
C. liniowym
D. niezmiennym w czasie
Filtr liniowy to taki, który w procesie przetwarzania sygnału spełnia zasadę superpozycji. Oznacza to, że wynik działania filtru na sumie sygnałów wejściowych jest równy sumie wyników działania filtru na poszczególne sygnały. W praktyce, filtry liniowe są powszechnie stosowane w różnych zastosowaniach, takich jak audio, telekomunikacja czy przetwarzanie obrazu, co wynika z ich zdolności do efektywnej analizy sygnałów. Przykładowo, w systemach audio, filtry liniowe mogą być używane do eliminacji szumów czy wzmacniania określonych częstotliwości, co pozwala na uzyskanie lepszej jakości dźwięku. Zgodnie z dobrą praktyką inżynieryjną, projektowanie filtrów liniowych opiera się na zrozumieniu ich charakterystyki częstotliwościowej oraz odpowiedzi impulsowej, co jest kluczowe dla osiągnięcia zamierzonych efektów w przetwarzaniu sygnałów.