Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik ekonomista
Kwalifikacja: EKA.04 - Prowadzenie dokumentacji w jednostce organizacyjnej
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 08:04
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 08:22

Egzamin zdany!

Wynik: 32/40 punktów (80,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Przedsiębiorca podpisał umowę z osobą fizyczną, która nie prowadzi działalności gospodarczej, na stworzenie programu komputerowego dostosowanego do potrzeb biznesowych zamawiającego. Odbiór dzieła ma nastąpić do 31.01.2019 r. Jakiego typu umowę zawarł przedsiębiorca (zamawiający) z wykonawcą?

A. Umowę agencyjną

B. Umowę o pracę

C. Umowę zlecenia

D. Umowę o dzieło

Umowa o dzieło jest odpowiednim rodzajem umowy w tym przypadku, ponieważ dotyczy wykonania konkretnego rezultatu, jakim jest program komputerowy dostosowany do specyfiki działalności gospodarczej zamawiającego. Zgodnie z art. 627 Kodeksu cywilnego, umowa o dzieło polega na zobowiązaniu się przez wykonawcę do wykonania dzieła, a zamawiający zobowiązuje się do zapłaty wynagrodzenia za to dzieło. W praktyce oznacza to, że wykonawca jest odpowiedzialny za rezultat swojej pracy, a zamawiający ma prawo ocenić, czy dzieło spełnia jego oczekiwania i wymogi. Ponadto, umowa o dzieło może zawierać szczegółowe ustalenia dotyczące specyfikacji technicznej, terminu realizacji oraz płatności, co jest istotne w kontekście programowania. Przykładem zastosowania umowy o dzieło jest sytuacja, gdy firma zleca freelancerowi stworzenie aplikacji mobilnej, gdzie wykonawca odpowiada za finalny produkt.

Pytanie 2

Oblicz wartość zapasu materiałów, jeżeli firma dla zapewnienia ciągłości produkcji przechowuje zapas surowców równy 10 - dniowemu zużyciu, dzienne zużycie wynosi 2 tony, a koszt 1 tony to 300 zł?

A. 3 000 zł

B. 7 000 zł

C. 2 000 zł

D. 6 000 zł

Aby obliczyć wartość zapasu produkcyjnego, musimy najpierw określić, ile materiału przedsiębiorstwo utrzymuje jako zapas. W tym przypadku zapas jest równy 10-dniowemu zużyciu surowca. Dziennie zużycie wynosi 2 tony, co oznacza, że przez 10 dni zużycie wyniesie 20 ton (2 tony/dzień * 10 dni). Następnie, aby obliczyć wartość tego zapasu, należy pomnożyć ilość zapasu przez koszt jednej tony. Koszt jednej tony wynosi 300 zł, więc wartość zapasu wynosi 20 ton * 300 zł/tona = 6 000 zł. Utrzymywanie odpowiedniego zapasu jest kluczowe dla ciągłości produkcji, ponieważ pozwala na uniknięcie przestojów spowodowanych brakiem materiałów. W praktyce wiele przedsiębiorstw stosuje różne metody zarządzania zapasami, takie jak metoda Just-in-Time (JIT), aby zoptymalizować koszty i zasoby, jednak utrzymanie minimalnego zapasu, jak w tym przypadku, jest standardową praktyką, która zapewnia bezpieczeństwo produkcji.

Pytanie 3

Na podstawie zamieszczonych danych oblicz, ile wynosi koszt zużycia materiałów przypadający na wyprodukowanie 10 sztuk bluzek damskich i 10 sztuk spódnic.

Dane niezbędne do kalkulacji kosztów produkcji wyrobów krawieckich
Wyszczególnienie	Norma zużycia materiałów	Cena tkaniny za 1 m.b.
Bluzka damska	2,00 m.b./szt.	11,00 zł
Spódnica	2,10 m.b./szt.	10,00 zł

A. 220,00 zł

B. 210,00 zł

C. 430,00 zł

D. 340,00 zł

Koszt zużycia materiałów na produkcję bluzek i spódnic został obliczony poprzez pomnożenie normy zużycia materiałów dla każdego z produktów przez cenę tkaniny na metr bieżący. Na przykład, jeśli norma dla bluzki wynosi 2 metry tkaniny, a cena za metr to 20 zł, to koszt materiałów na jedną bluzkę wynosi 40 zł. Przy produkcji 10 bluzek całkowity koszt to 400 zł. Podobnie, jeśli norma dla spódnicy wynosi 1,5 metra, to koszt materiałów na jedną spódnicę przy tej samej cenie wynosi 30 zł, co przy 10 sztukach daje 300 zł. Sumując te kwoty, uzyskujemy 400 zł (bluzki) + 300 zł (spódnice) = 700 zł. Prawidłowa odpowiedź odnosi się do szerszego kontekstu obliczeń budżetowych w procesie produkcyjnym, który jest kluczowy dla planowania finansowego i zarządzania kosztami. Umożliwia to efektywne zarządzanie zasobami i minimalizację kosztów produkcji, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży odzieżowej, gdzie precyzyjne kalkulacje są niezbędne dla rentowności przedsiębiorstwa.

Pytanie 4

Samochód osobowy wniesiony do spółki jako aport zostanie zakwalifikowany w bilansie otwarcia jako

A. długoterminowe należności.

B. długoterminowe inwestycje.

C. rzeczowe aktywa trwałe.

D. kapitał rezerwowy.

Samochód osobowy wniesiony do spółki w formie aportu zostanie ujęty w bilansie otwarcia jako rzeczowe aktywa trwałe, ponieważ klasyfikacja ta odnosi się do aktywów, które są wykorzystywane w działalności operacyjnej przez dłuższy okres, zazwyczaj przekraczający rok. Zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Sprawozdawczości Finansowej (MSSF), rzeczowe aktywa trwałe obejmują m.in. środki trwałe, takie jak grunt, budynki, maszyny oraz pojazdy. Wprowadzenie do spółki samochodu osobowego jako aportu oznacza, że ten środek trwały stanie się częścią majątku spółki i będzie podlegał amortyzacji, co wpływa na koszty operacyjne. Przykładowo, jeżeli spółka zakupiła samochód za 100 000 zł, to przy założeniu jego 5-letniego okresu użytkowania, roczna amortyzacja wyniesie 20 000 zł. Takie podejście pozwala na lepsze zarządzanie majątkiem i poprawne odzwierciedlenie sytuacji finansowej spółki w raportach rocznych, co jest zgodne z dobrymi praktykami zarządzania finansami.

Pytanie 5

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 6

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 7

Które zestawienie zawiera podatki zasilające tylko budżet państwa?

1.	− podatek dochodowy od osób prawnych − podatek od nieruchomości − podatek leśny
2.	− podatek od czynności cywilnoprawnych − podatek od środków transportu − podatek od towarów i usług (VAT)
3.	− podatek dochodowy od osób fizycznych − podatek od spadków i darowizn − podatek rolny
4.	− podatek od towarów i usług (VAT) − podatek akcyzowy − podatek od gier

A. Zestawienie 1.

B. Zestawienie 4.

C. Zestawienie 2.

D. Zestawienie 3.

Zestawienie 4 jest poprawne, ponieważ zawiera jedynie te podatki, które są przeznaczone w całości na zasilanie budżetu państwa. Należą do nich podatek od towarów i usług (VAT), który jest jednym z głównych źródeł dochodów budżetowych, podatek akcyzowy, który dotyczy określonych produktów, takich jak alkohol czy wyroby tytoniowe, a także podatek od gier, który również trafia do funduszy centralnych. Takie zestawienie jest zgodne z zasadami finansów publicznych, które postulują klarowność i przejrzystość źródeł dochodów budżetowych. Zrozumienie struktury podatków jest kluczowe dla analizy polityki fiskalnej państwa oraz planowania budżetów lokalnych i centralnych. W praktyce, znajomość tych podatków jest niezbędna dla przedsiębiorców, którzy muszą przestrzegać przepisów prawa oraz dla analityków zajmujących się oceną skutków ekonomicznych różnych form opodatkowania.

Pytanie 8

Podejście marketingowe, które opiera się na wprowadzaniu w krótkim czasie wysokich cen dla nowatorskich produktów, wprowadzanych na rynek, to podejście

A. zbierania śmietanki

B. penetracji

C. prewencyjnego kształtowania cen

D. ekspansywnego kształtowania cen

Strategia zbierania śmietanki, znana również jako 'skimming pricing', polega na wprowadzaniu na rynek nowych, innowacyjnych produktów po wyższych cenach, które mają na celu maksymalizację zysków z segmentu klientów skłonnych do płacenia więcej. Tego typu strategia jest szczególnie skuteczna w przypadku produktów, które oferują unikalne funkcje lub korzyści, które są trudne do skopiowania przez konkurencję. Przykładami mogą być nowe technologie, takie jak smartfony czy sprzęt medyczny, gdzie wczesni nabywcy są gotowi zapłacić premium za nowinki. Główną zaletą tej strategii jest możliwość szybkiego odzyskania kosztów R&D oraz uzyskania dużych marż. Firmy powinny jednak monitorować rynek i być gotowe do obniżenia cen, gdy konkurencja wprowadzi podobne lub lepsze produkty. Właściwe zastosowanie tej strategii wymaga zrozumienia segmentacji rynku oraz analizy wrażliwości cenowej konsumentów, co jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie marketingu i zarządzania produktem.

Pytanie 9

W zakładzie produkcyjnym 39 osób w ciągu 8 godzin pracy zrealizowało 1 755 sztuk wyrobów gotowych. Z tych informacji wynika, że

A. dzienna wydajność pracy wyniosła 45 sztuk wyrobów gotowych na jednego pracownika

B. wskaźnik pracochłonności produkcji wyniósł 312 godzin

C. efektywność produkcji wyniosła 68 445 sztuk wyrobów gotowych na dzień

D. czas potrzebny na wykonanie jednej sztuki wyrobu gotowego wyniósł około 5 minut

Dzienna wydajność pracy na poziomie 45 sztuk wyrobów gotowych na jednego pracownika jest poprawnym wyliczeniem, które można uzyskać poprzez prostą kalkulację. W zakładzie pracowało 39 pracowników przez 8 godzin, co daje łącznie 312 roboczogodzin (39 pracowników x 8 godzin). W tym czasie wytworzono 1 755 sztuk wyrobów gotowych. Aby obliczyć wydajność na jednego pracownika, należy podzielić łączną liczbę wyrobów przez liczbę pracowników: 1 755 sztuk / 39 pracowników = 45 sztuk. Dzienna wydajność pracy jest kluczowym wskaźnikiem w zarządzaniu produkcją, gdyż pozwala ocenić efektywność pracy zespołu oraz optymalizować procesy produkcyjne. Znajomość tego wskaźnika umożliwia także porównywanie wydajności między różnymi zespołami lub zmianami, co jest istotne dla ciągłego doskonalenia procesów produkcyjnych. W praktyce, firmy dążą do zwiększenia wydajności, co może prowadzić do obniżenia kosztów produkcji i zwiększenia konkurencyjności na rynku.

Pytanie 10

Środki na zasiłki dla osób bezrobotnych pochodzą z

A. Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych

B. Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej

C. Urzędu Miasta i Gminy

D. Funduszu Pracy

Zasiłki dla bezrobotnych są finansowane przez Fundusz Pracy. To taka instytucja, która zajmuje się wspieraniem osób bezrobotnych. Został on stworzony po to, żeby działać w ramach polityki rynku pracy. Jego głównym celem jest pomoc finansowa w trudnych momentach, jak na przykład po utracie pracy. Zasiłki przyznawane są na podstawie przepisów, które mówią, kto i na jak długo może je dostać. Co ciekawe, Fundusz Pracy wspiera też różne programy, które pomagają osobom bez pracy zdobywać nowe umiejętności, co zwiększa ich szansę na nowe zatrudnienie. Na przykład organizacja szkoleń dla bezrobotnych to świetny sposób na dostosowanie się do tego, co teraz jest potrzebne na rynku pracy. To wszystko jest zgodne z tym, co ludziom naprawdę może pomóc w znalezieniu pracy później.

Pytanie 11

W Hurtowni Artykułów Biurowych Rysik sp. z o.o. wykryto braki w ilości 10 tonerów po 70 zł/szt. oraz 6 ryz papieru ksero po 10 zł/ryzę. Pracownik przyjął do wiadomości niedobór i zgodził się na jego pokrycie. Oblicz kwotę, którą pracownik ma uiścić, wiedząc, że hurtownia stosuje marżę 20% na cenę zakupu.

A. 760 zł

B. 912 zł

C. 840 zł

D. 700 zł

Aby obliczyć całkowity niedobór, trzeba najpierw ustalić wartość brakujących tonerów i papieru. 10 tonerów po 70 zł/szt. daje kwotę 700 zł (10 x 70 zł). Następnie, 6 ryz papieru ksero po 10 zł/szt. to dodatkowe 60 zł (6 x 10 zł). Zatem całkowity koszt niedoboru bez marży wynosi 760 zł (700 zł + 60 zł). Hurtownia stosuje marżę w wysokości 20%. Marża ta oznacza, że trzeba do ceny zakupu dodać 20% wartości. Obliczając marżę: 20% z 760 zł to 152 zł (760 zł x 0,20). Zatem całkowity koszt, który pracownik musi pokryć, wynosi 912 zł (760 zł + 152 zł). Takie obliczenia są kluczowe w zarządzaniu finansami przedsiębiorstwa, a umiejętność ich wykonania jest zgodna z dobrymi praktykami w zakresie gospodarki magazynowej i kontroli kosztów.

Pytanie 12

Na jakim formularzu pracodawca powinien złożyć zgłoszenie do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dla każdej nowo zatrudnionej osoby, która jest objęta obowiązkowym ubezpieczeniem społecznym oraz zdrowotnym?

A. ZUS ZCNA

B. ZUS ZUA

C. ZUS ZZA

D. ZUS ZIUA

Formularz ZUS ZUA jest właściwym dokumentem, który pracodawca powinien wykorzystać do zgłoszenia nowo zatrudnionych pracowników podlegających obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym oraz ubezpieczeniu zdrowotnemu. ZUS ZUA służy do zgłaszania osób, które są objęte pełnym zakresem ubezpieczeń, co obejmuje zarówno ubezpieczenie emerytalne, rentowe, jak i zdrowotne. Przykładowo, jeśli firma zatrudnia pracownika na umowę o pracę, konieczne jest złożenie tego formularza w ciągu 7 dni od daty zatrudnienia. Praktyka ta ma na celu zapewnienie, że każdy pracownik ma zapewnioną ochronę w ramach systemu ubezpieczeń społecznych, co jest zgodne z obowiązującymi przepisami prawa. Standardy branżowe wskazują, że terminowe zgłaszanie pracowników do ZUS jest kluczowe zarówno dla pracodawcy, aby uniknąć potencjalnych kar finansowych, jak i dla pracownika, który może liczyć na świadczenia w przypadku wystąpienia zdarzeń losowych, takich jak choroba czy wypadek.

Pytanie 13

Pracownik, który pracował w systemie akordowym w grudniu, zrealizował wymagane normy czasowe i wytworzył 350 sztuk produktów. Określona norma czasu wynosi 0,5 godz./szt., a stawka godzinowa to 20,00 zł/godz. Jakie było wynagrodzenie pracownika za grudzień, jeżeli jedynie 320 sztuk produktów wykonanych przez niego spełniało normę jakościową?

A. 7 000,00 zł

B. 3 200,00 zł

C. 6 400,00 zł

D. 3 500,00 zł

Aby obliczyć wynagrodzenie pracownika zatrudnionego w systemie akordowym, należy uwzględnić zarówno normy jakościowe, jak i ilościowe. Pracownik wykonał 350 sztuk elementów, jednak tylko 320 z nich spełniało normę jakościową. Oznacza to, że wynagrodzenie powinno być obliczone na podstawie wykonania jakościowego. Stawka godzinowa wynosi 20,00 zł, a norma czasu wynosi 0,5 godz. na sztukę. Dlatego czas pracy na 320 sztuk wynosi 320 szt. * 0,5 godz./szt. = 160 godz. Następnie wynagrodzenie obliczamy jako 160 godz. * 20,00 zł/godz. = 3 200,00 zł. W praktyce, takie podejście jest zgodne z zasadami wynagradzania w systemach akordowych, gdzie jakość wykonania ma kluczowe znaczenie dla ustalenia ostatecznego wynagrodzenia. Dobre praktyki w branży podkreślają konieczność monitorowania zarówno wydajności, jak i jakości pracy, co pozwala na właściwe ustalenie kosztów oraz oszacowanie rentowności produkcji.

Pytanie 14

Firma zamierza wytworzyć w ciągu miesiąca 2 000 sztuk produktów gotowych. Wskaźnik techniczny zużycia materiału dla jednej sztuki wyrobu gotowego wynosi 0,7 kg. Zasób początkowy materiału to 300 kg, a przewidziany zasób końcowy to 250 kg. Ile kilogramów materiału powinno się zakupić, aby zrealizować plan produkcji na ten miesiąc?

A. 1 350 kg

B. 850 kg

C. 1 450 kg

D. 1 950 kg

Aby obliczyć ilość materiału, który należy zakupić do realizacji planu produkcji 2000 sztuk wyrobów gotowych, najpierw ustalamy całkowite zużycie materiału. Norma zużycia wynosi 0,7 kg na sztukę, więc dla 2000 sztuk potrzebujemy: 2000 * 0,7 kg = 1400 kg. Następnie uwzględniamy zapasy materiału. Początkowy zapas wynosi 300 kg, a planowany zapas końcowy 250 kg. Wartość materiału, którą należy mieć na koniec miesiąca, to 250 kg. Zatem, aby obliczyć, ile materiału musimy zakupić, stosujemy wzór: zakup = (zużycie + zapas końcowy) - zapas początkowy. Podstawiając wartości: zakup = (1400 kg + 250 kg) - 300 kg = 1350 kg. Takie obliczenia są zgodne z praktykami zarządzania zapasami, które zalecają dokładne planowanie, aby uniknąć nadwyżek lub niedoborów materiałów. Używanie norm zużycia pozwala na optymalizację kosztów produkcji oraz efektywne zarządzanie decyzjami zakupowymi.

Pytanie 15

Zakład Meblarski Dom produkuje dwa typy mebli młodzieżowych w ramach dwóch odrębnych zleceń produkcyjnych. Koszty wydziałowe dzielone są proporcjonalnie do płac bezpośrednich. Zlecenia zostały zakończone w okresie sprawozdawczym. Karta kalkulacyjna zleceń przedstawia się następująco. Na podstawie tabeli kalkulacyjnej, określ metodę kalkulacji kosztów produkcji zastosowaną przez Zakład Meblarski Dom.

Lp.	Pozycje kalkulacyjne kosztów	Koszty ogółem (zł)	Koszty przypadające na:
Lp.	Pozycje kalkulacyjne kosztów	Koszty ogółem (zł)	zlecenie nr 1 - 20 szt.	zlecenie nr 2 - 15 szt.
1.	Materiały bezpośrednie	30 000,00	18 000,00	12 000,00
2.	Płace bezpośrednie	20 000,00	6 000,00	14 000,00
3.	Koszty wydziałowe	10 000,00	3 000,00	7 000,00

A. Podziałowa współczynnikowa.

B. Wstępna.

C. Podziałowa prosta.

D. Doliczeniowa.

Wybór nieprawidłowej metody kalkulacji kosztów może prowadzić do błędnych wniosków finansowych i niezrozumienia rzeczywistych kosztów produkcji. Metoda podziałowa współczynnikowa jest zbliżona do doliczeniowej, jednak w tym przypadku koszty są dzielone na podstawie ustalonego współczynnika, co nie zawsze odpowiada rzeczywistym kosztom wytworzenia. Przykładowo, jeśli pracownicy wykonują różne zadania, korzystanie z jednego współczynnika może nie odpowiadać realnym kosztom ich pracy. Kolejna nieodpowiednia odpowiedź, podziałowa prosta, zakłada równy podział kosztów pośrednich na wszystkie zlecenia, co nie uwzględnia różnorodności kosztów w zależności od specyfiki produkcji. Taki sposób kalkulacji może prowadzić do niedoszacowania kosztów zleceń, które wymagają większych nakładów na materiały czy robociznę. Z kolei metoda wstępna najczęściej stosowana jest w planowaniu budżetów, a nie w rzeczywistej kalkulacji kosztów, co czyni ją nieodpowiednią dla przedstawionego przypadku. Analizując te opcje, łatwo zauważyć, że różnice w sposobie kalkulacji mogą prowadzić do znaczących różnic w wynikach finansowych i podejmowanych decyzjach zarządzających. Dlatego tak ważne jest zastosowanie właściwej metody odpowiadającej specyfice działalności firmy.

Pytanie 16

Do kompetencji Rady Polityki Pieniężnej nie wchodzi

A. akceptowanie rocznego raportu finansowego NBP

B. określanie zasad działań na otwartym rynku

C. nadzorowanie wykonania budżetu państwowego

D. ustalanie poziomu stóp procentowych NBP

Rada Polityki Pieniężnej (RPP) to taka bardzo ważna instytucja, która zajmuje się polityką monetarną w Polsce. Ich kluczowe zadanie to ustalanie stóp procentowych NBP, a to ma ogromny wpływ na naszą gospodarkę. Fajnie też, że RPP reguluje zasady operacji na otwartym rynku, bo to pomaga w zarządzaniu płynnością w bankach. Warto pamiętać, że kontrola budżetu państwa to już zupełnie inna bajka – tym zajmuje się Ministerstwo Finansów, a nie RPP. RPP skupia się na stabilnych cenach i wspieraniu wzrostu gospodarczego, co robi za pomocą różnych narzędzi. Na przykład, monitorują inflację i w zależności od sytuacji na rynku, podejmują decyzje o zmianie stóp procentowych, żeby utrzymać inflację na odpowiednim poziomie. Takie podejście jest zgodne z tym, co robią inne kraje, bo w końcu każdy stara się dostosować do zmieniającej się rzeczywistości gospodarczej.

Pytanie 17

Gdy wszystkie decyzje są podejmowane przez lidera i przekazywane pracownikom do realizacji bez możliwości dyskusji czy sprzeciwu, mówimy o sposobie kierowania nazywanym

A. demokratycznym

B. liberalnym

C. autokratycznym

D. patronalnym

Styl kierowania autokratycznego charakteryzuje się tym, że wszystkie decyzje są podejmowane przez przełożonego, a podwładni są zobowiązani do ich wykonania bez jakiejkolwiek dyskusji czy sprzeciwu. Taki model zarządzania może być skuteczny w sytuacjach kryzysowych, gdy konieczne jest szybkie podejmowanie decyzji. Na przykład, w warunkach nagłej awarii w zakładzie produkcyjnym, kierownik może podjąć natychmiastowe decyzje, by zminimalizować straty. W praktyce, styl autokratyczny sprawdza się również w strukturach, gdzie obowiązują ściśle określone procedury, a skuteczność działań jest kluczowa. Mimo że może prowadzić do niskiej motywacji pracowników w dłuższym okresie, w sytuacjach wymagających szybkiej reakcji i autorytatywnego podejścia, jego zalety mogą przeważać nad wadami. Warto jednak pamiętać, że długotrwałe stosowanie tego stylu może prowadzić do problemów z zaangażowaniem zespołu oraz niskiej jakości decyzji ze względu na brak współpracy i różnorodności perspektyw.

Pytanie 18

Powołany przepis reguluje odpowiedzialność

Wyciąg z Kodeksu cywilnego
(…)
Art. 366. § 1. Kilku dłużników może być zobowiązanych w ten sposób, że wierzyciel może żądać całości lub części świadczenia od wszystkich dłużników łącznie, od kilku z nich lub od każdego z osobna, a zaspokojenie wierzyciela przez któregokolwiek z dłużników zwalnia pozostałych.
(…)

A. kontraktową.

B. solidarną.

C. repartycyjno-gwarancyjną.

D. deliktową.

Odpowiedź "solidarna" jest trafna, bo odnosi się do zasad z art. 366 § 1 Kodeksu cywilnego. To tam jest napisane, że w przypadku odpowiedzialności solidarnie, wierzyciel może ściągnąć całą kwotę od jednego lub więcej dłużników. Czyli każdy dłużnik odpowiada za całość, co daje wierzycielowi dużą swobodę. W praktyce wygląda to tak, że jak jeden dłużnik spłaci dług, to zwalnia to innych. Stosuje się to często w różnych umowach, na przykład przy projektach budowlanych czy w joint venture, gdzie kilka stron bierze odpowiedzialność za wykonanie umowy. Przykład? Trzy firmy umawiają się na wykonanie jakiegoś projektu. Jak jedna z nich zawali, to wierzyciel może domagać się swoich pieniędzy od pozostałych dwóch. To wszystko daje większą pewność wierzycielowi i zmusza dłużników do lepszej współpracy. Rozumienie zasad odpowiedzialności solidarnej jest naprawdę ważne, zwłaszcza w zarządzaniu ryzykiem w prawie cywilnym.

Pytanie 19

Hałas, który wywołuje ból w uszach, przekroczy graniczną wartość

A. 50 dB

B. 25 dB

C. 90 dB

D. 40 dB

Hałas na poziomie 40 dB, 25 dB czy 50 dB to raczej niewielkie wartości, więc nie powinny wywoływać bólu w uszach. Na przykład 40 dB to jak szum liści albo całkiem ciche biuro, co jest daleko od tego, co mogłoby zaszkodzić słuchowi. 25 dB to już bardzo cichy dźwięk, na przykład szept albo spokojna biblioteka. Z kolei 50 dB to normalna rozmowa. Te wartości są znacznie poniżej progu, przy którym może się poczuć ból czy inne problemy ze słuchem. Często ludzie nie zdają sobie sprawy z tego, jak hałas wpływa na zdrowie, co prowadzi do błędnych wniosków na temat bezpieczeństwa w ich otoczeniu. W sumie te poziomy dźwięku nie są wystarczająco głośne, żeby organizm miał jakieś poważne dolegliwości, a ich wpływ na zdrowie jest praktycznie żaden w porównaniu do 85 dB i więcej, które są już naprawdę ryzykowne.

Pytanie 20

Księgowanie dotyczy rozliczenia niedoboru

A. niezawinionego.

B. powstałego z winy pracownika.

C. mieszczącego się w ramach limitu ubytków naturalnych.

D. wynikającego ze zdarzeń losowych.

Odpowiedź, że niedobór powstał z winy pracownika, jest prawidłowa, ponieważ odnosi się do konkretnego przypadku księgowego, w którym pracownik został obciążony kwotą 3 600,00 zł za niedobór. W praktyce księgowej, kiedy mówimy o rozliczeniu niedoboru, kluczowym elementem jest ustalenie przyczyny tego niedoboru. W sytuacji, gdy niedobór jest spowodowany działaniami lub zaniechaniami pracownika, stosuje się odpowiednie księgowanie, które dokumentuje odpowiedzialność pracownika. Przykładowo, w przypadku, gdy pracownik nieprawidłowo zarządzał towarami lub nie zgłosił braków w odpowiednim czasie, odpowiednie obciążenie go kwotą niedoboru jest zgodne z praktykami rachunkowości. Standardy rachunkowości, takie jak IFRS, również podkreślają znaczenie odpowiedzialności w dokumentacji księgowej i zarządzaniu zasobami przedsiębiorstwa, co pomaga w utrzymaniu przejrzystości finansowej oraz odpowiedzialności pracowników.

Pytanie 21

Na podstawie zamieszczonej tabeli określ rok, w którym przedsiębiorstwo zrealizowało wskaźnik rentowności sprzedaży na najlepszym poziomie.

Wskaźniki rentowności sprzedaży zrealizowane przez Zakłady Optyczne w latach 2004-2007
Rok	Wskaźnik rentowności sprzedaży
2004	12%
2005	14%
2006	8%
2007	7%

A. 2007 r.

B. 2004 r.

C. 2005 r.

D. 2006 r.

Odpowiedź 2005 r. jest prawidłowa, ponieważ w tym roku przedsiębiorstwo osiągnęło najwyższy wskaźnik rentowności sprzedaży wynoszący 14%. Analizując dane przedstawione w tabeli, można zauważyć, że rentowność sprzedaży jest kluczowym wskaźnikiem, który pomaga ocenić efektywność sprzedaży w kontekście całkowitych przychodów ze sprzedaży. Wyższy wskaźnik rentowności jest oznaką lepszego zarządzania kosztami oraz skuteczności sprzedaży, co jest szczególnie istotne w kontekście konkurencyjności na rynku. W praktyce, przedsiębiorstwa dążą do zwiększenia rentowności poprzez optymalizację procesów, co może obejmować redukcję kosztów produkcji, poprawę jakości produktów czy skuteczniejsze strategie marketingowe. Przykładem standardu, który może być stosowany w tym zakresie, jest podejście Lean Management, które kładzie nacisk na eliminację marnotrawstwa i zwiększenie wartości dodanej dla klienta. Warto również zwrócić uwagę, że analiza wskaźników rentowności powinna być częścią cyklicznych przeglądów działalności przedsiębiorstwa, co pozwala na wczesne wykrycie problemów i podjęcie odpowiednich działań korygujących.

Pytanie 22

Osoba prowadząca działalność gospodarczą, według definicji zawartej w ustawie o swobodzie działalności gospodarczej, to

A. członek spółdzielni

B. wspólnik spółki z ograniczoną odpowiedzialnością

C. wspólnik spółki cywilnej

D. akcjonariusz spółki akcyjnej

Członkowie spółdzielni, akcjonariusze spółek akcyjnych czy wspólnicy w spółkach z o.o. to zupełnie różne sprawy i nie można ich od razu uznawać za przedsiębiorców, według ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Spółdzielnie funkcjonują jako jednostki mające na celu pomoc swoim członkom, a to, że członek spółdzielni uczestniczy w jej działalności, nie czyni go przedsiębiorcą. Akcjonariusz to właściciel akcji, ma prawo do dywidend i głosów na walnych zgromadzeniach, ale nie prowadzi biznesu samodzielnie. Z kolei wspólnik w spółce z o.o. ma pewne ograniczenia w odpowiedzialności za długi firmy, ale wciąż nie jest bezpośrednim przedsiębiorcą. Często ludzie mylą te statusy prawne, co prowadzi do nieporozumień, jeśli chodzi o odpowiedzialność prawną czy podatki. Dlatego warto znać różnice między tymi formami, żeby nie wpaść w jakieś prawne pułapki.

Pytanie 23

Hurtownia nabyła 600 sztuk produktów po cenie netto wynoszącej 23,00 zł/szt. Oblicz całkowitą wartość zakupionych towarów w rzeczywistej cenie nabycia, uwzględniając:
– przyznany rabat w wysokości 10% wartości netto,
– koszty transportu netto na poziomie 1 200,00 zł,
– wydatki na ubezpieczenie transportu, które wyniosły 300,00 zł.

A. 13 620,00 zł

B. 13 800,00 zł

C. 12 420,00 zł

D. 13 920,00 zł

Aby obliczyć wartość zakupionych towarów w rzeczywistej cenie nabycia, należy uwzględnić rabaty oraz dodatkowe koszty związane z transportem i ubezpieczeniem. W przypadku zakupu 600 sztuk towarów po cenie 23,00 zł/szt, początkowa wartość zakupu netto wynosi 13 800,00 zł (600 x 23,00 zł). Następnie uwzględniamy rabat w wysokości 10%, co daje 1 380,00 zł (10% z 13 800,00 zł). Po odjęciu rabatu wartość towarów zmniejsza się do 12 420,00 zł. Dodatkowo, należy doliczyć koszty transportu netto w wysokości 1 200,00 zł oraz koszty ubezpieczenia w wysokości 300,00 zł. Sumując wartości: 12 420,00 zł + 1 200,00 zł + 300,00 zł, otrzymujemy 13 920,00 zł jako całkowitą wartość rzeczywistej ceny nabycia. Ta metoda obliczeń jest zgodna z praktykami rachunkowości, które zalecają uwzględnianie wszystkich kosztów związanych z nabyciem towarów, co jest kluczowe dla właściwego zarządzania finansami w przedsiębiorstwie.

Pytanie 24

Maszyna wytwórcza w ciągu 100 godzin wyprodukowała 1 200 jednostek wyrobów. Czas pracy przewidziany na wyprodukowanie jednej sztuki to 0,1 godziny. W jakim procencie zrealizowano normę?

A. W 150%

B. W 100%

C. W 20%

D. W 120%

Analizując pozostałe odpowiedzi, można zauważyć typowe błędy, które mogą prowadzić do nieprawidłowych wniosków. Odpowiedź wskazująca na 150% sugeruje, że norma czasu pracy została przekroczona o 50%, lecz jest to niepoprawne, ponieważ oznaczałoby to, że maszyna wykonała znacznie więcej wyrobów w danym czasie, co nie odpowiada rzeczywistości. W praktyce, aby określić procent normy, kluczowe jest zrozumienie, że mamy do czynienia z rzeczywistym czasem pracy oraz ustalonym czasem normatywnym. Odpowiedź wskazująca na 20% również jest myląca, ponieważ odnosi się do obliczenia, które wzięłoby pod uwagę jedynie niewielką część całkowitego czasu, co prowadzi do zaniżenia rezultatów. W kontekście normatywnego podejścia dla procesu produkcji, istotne jest, aby zrozumieć, iż normy są narzędziem do oceny wydajności i efektywności. Dlatego istotne jest, aby właściwie obliczać przekroczenia oraz definicje celu. Odpowiedź 100% sugeruje, że produkcja osiągnęła normę, co również nie jest zgodne z faktami – maszyna wykonała więcej, niż wynika z ustalonych norm. Właściwe zrozumienie tych wyliczeń ma kluczowe znaczenie dla skutecznego zarządzania wydajnością produkcyjną i pozwala na podejmowanie świadomych decyzji dotyczących optymalizacji procesów oraz alokacji zasobów w zakładzie produkcyjnym.

Pytanie 25

Dodatnia wartość przedsiębiorstwa będzie klasyfikowana jako

A. kapitał udziałowy

B. aktywa obrotowe

C. aktywa trwałe

D. kapitał rezerwowy

Wybór innych opcji niż aktywa trwałe może wynikać z nieporozumienia dotyczącego klasyfikacji zasobów w bilansie spółki. Kapitał rezerwowy to środki, które są przeznaczone na pokrycie przyszłych strat lub inwestycji, ale nie są bezpośrednio związane z generowaniem wartości operacyjnej. Aktywa obrotowe, takie jak zapasy czy należności, są zasobami, które są szybciej przekształcane w gotówkę, ale ich wartość nie odnosi się bezpośrednio do długoterminowego potencjału spółki. Kapitał udziałowy odnosi się do wkładów właścicieli lub akcjonariuszy, a jego zwiększenie niekoniecznie przekłada się na wzrost wartości spółki. Typowym błędem myślowym jest mylenie aktywów obrotowych z trwałymi; podczas gdy obrotowe są kluczowe dla codziennej działalności i płynności, to aktywa trwałe są fundamentem długoterminowej strategii rozwoju. Dodatkowo, nie zrozumienie roli aktywów trwałych w procesie generowania wartości może prowadzić do błędnych decyzji inwestycyjnych oraz niewłaściwej oceny zdolności spółki do osiągania zysków w przyszłości. Warto zaznaczyć, że tylko aktywa trwałe mogą przyczyniać się do stabilności operacyjnej i długoterminowego wzrostu wartości spółki.

Pytanie 26

Czym jest spółka komandytowa?

A. spółką kapitałową

B. spółką partnerską

C. osobową spółką handlową

D. osobową spółką cywilną

Spółka komandytowa to rodzaj działalności handlowej, która jest dość popularna. W tym modelu mamy dwa typy wspólników – komplementariuszy, którzy biorą na siebie pełną odpowiedzialność za długi firmy, i komandytariuszy, którzy ryzykują tylko to, co włożyli do spółki. Taki układ jest często używany w branżach jak deweloperka, gdzie komplementariusze zarządzają projektami, a komandytariusze inwestują pieniądze, ale nie muszą się martwić o codzienne sprawy. To wszystko sprawia, że spółka komandytowa jest dość elastyczna i pozwala lepiej zminimalizować ryzyko dla inwestorów. I warto dodać, że w Polsce takie spółki mogą korzystać z korzystniejszych przepisów podatkowych, co czyni je atrakcyjną opcją dla przedsiębiorców.

Pytanie 27

Na podstawie informacji zamieszczonych w ramce wskaż wskaźnik, który został zinterpretowany.

Wartość wskaźnika w roku 2013 wyniosła 0,25, a w 2014 roku 0,16, co oznacza, że jedna złotówka osiągniętego przychodu ze sprzedaży w roku 2013 generuje 25 groszy zysku netto, natomiast w 2014 roku 16 groszy zysku netto.

A. Produktywności aktywów.

B. Płynności bieżącej.

C. Rentowności sprzedaży.

D. Rotacji należności.

Wskaźnik rentowności sprzedaży jest kluczowym narzędziem analizy finansowej, które pozwala na ocenę efektywności generowania zysku w stosunku do przychodów ze sprzedaży. Obliczany jest jako stosunek zysku netto do przychodów, co oznacza, że dostarcza informacji o tym, ile zysku pozostaje po pokryciu wszystkich kosztów związanych z działalnością. Znajomość tego wskaźnika jest istotna dla zarządzających przedsiębiorstwem, gdyż pozwala na identyfikację obszarów, w których można poprawić efektywność operacyjną, na przykład poprzez optymalizację kosztów produkcji lub marketingu. W praktyce, wysoka rentowność sprzedaży może świadczyć o silnej pozycji rynkowej, efektywnym zarządzaniu kosztami oraz umiejętnym ustalaniu cen produktów. Przykładowo, przedsiębiorstwo, które uzyskuje rentowność sprzedaży na poziomie 20%, oznacza, że na każdą złotówkę przychodu przypada 20 groszy zysku netto, co jest pozytywnym sygnałem dla inwestorów i kredytodawców. W związku z tym, rentowność sprzedaży jest integralnym elementem strategii finansowej, który powinien być regularnie monitorowany w kontekście osiągania długoterminowych celów biznesowych.

Pytanie 28

Zamieszczony fragment umowy dotyczy zakazu konkurencji

§ 1

Pracownik zobowiązuje się w okresie zatrudnienia u pracodawcy nie prowadzić działalności konkurencyjnej w stosunku do działalności prowadzonej przez pracodawcę.

§ 2

Pracownik zobowiązuje się ponadto w okresie zatrudnienia nie świadczyć pracy na podstawie umowy o pracę, kontraktu menedżerskiego, umowy zlecenia, umowy o dzieło lub na jakiejkolwiek innej podstawie na rzecz jakiegokolwiek podmiotu prowadzącego działalność konkurencyjną wobec pracodawcy.

•

§ 3

Pracownik zobowiązuje się do zachowania w tajemnicy wszelkich okoliczności i poufnych informacji, o których dowiedział się w związku z wykonywaną przez niego pracą, a których ujawnienie mogłoby narazić pracodawcę na szkodę.

§ 4

W razie naruszenia przez pracownika niniejszej umowy pracodawca może:
— dochodzić od niego naprawienia poniesionej szkody na zasadach określonych w k.p.,
— w uzasadnionych przypadkach wypowiedzieć umowę o pracę lub rozwiązać ją bez wypowiedzenia z winy pracownika.

A. w czasie trwania stosunku pracy oraz po jego ustaniu.

B. po ustaniu stosunku pracy.

C. po ustaniu stosunku pracy i z zakazem ponownego zatrudnienia.

D. w czasie trwania stosunku pracy.

Odpowiedź "w czasie trwania stosunku pracy" jest prawidłowa, ponieważ fragment umowy wyraźnie odnosi się do obowiązującego zakazu konkurencji tylko w trakcie zatrudnienia. Pracownik zobowiązany jest do unikania działań, które mogłyby zaszkodzić interesom pracodawcy, np. prowadzenie działalności konkurencyjnej czy świadczenie usług dla konkurencji. W praktyce oznacza to, że pracownik nie może równocześnie pracować w innej firmie działającej w tej samej branży ani prowadzić własnej działalności, która mogłaby kolidować z obowiązkami wobec pracodawcy. Tego rodzaju zapisy mają na celu ochronę tajemnic przedsiębiorstwa i zapewnienie, że pracownicy koncentrują się na swoich zadaniach, nie angażując się w działania, które mogłyby podważyć zaufanie do ich lojalności. W branżach o dużej konkurencji oraz w przypadkach, gdy pracownicy mają dostęp do wrażliwych informacji, zapisy dotyczące zakazu konkurencji są standardową praktyką i stanowią element strategii ochrony biznesu.

Pytanie 29

Najwyższa Izba Kontroli to instytucja, która została utworzona w celu

A. nadzoru nad działalnością gospodarczą, finansową oraz organizacyjno-administracyjną instytucji państwowej administracji centralnej i lokalnych organów administracji rządowej

B. pełnienia roli oskarżyciela publicznego w sprawach dotyczących przestępstw skarbowych i wykroczeń skarbowych

C. oceny legalności uchwał podejmowanych przez organy samorządu lokalnego

D. sprawdzania przestrzegania przepisów prawa pracy przez zakłady pracy, w tym norm dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy

Najwyższa Izba Kontroli (NIK) jest kluczową instytucją w polskim systemie kontroli publicznej, której głównym zadaniem jest kontrolowanie działalności finansowej, gospodarczej oraz organizacyjno-administracyjnej organów państwowej administracji centralnej i terenowych organów administracji rządowej. To oznacza, że NIK bada, czy wydawane środki publiczne są gospodarowane zgodnie z prawem oraz czy realizowane działania są efektywne, celowe i zgodne z planami. Przykładem może być audyt budżetowy, w którym NIK ocenia, czy jednostki samorządu terytorialnego prawidłowo wykorzystują fundusze przyznane na konkretne projekty. NIK działa na podstawie ustaw oraz stosuje standardy audytu, co pozwala na zapewnienie wysokiej jakości przeprowadzanych kontroli. Działania NIK mają na celu zwiększenie transparentności i odpowiedzialności w wydatkowaniu publicznych pieniędzy, co jest kluczowe dla zaufania społecznego oraz stabilności systemu administracji publicznej.

Pytanie 30

Jaką wartość ma norma zużycia materiału, jeśli firma produkcyjna w ciągu roku wykorzystała 150 000 kg surowca i wyprodukowała 6 000 sztuk gotowych wyrobów?

A. 25 szt./kg

B. 25 kg/szt.

C. 30 kg/szt.

D. 0,04 szt./kg

Poprawna odpowiedź wynosi 25 kg/szt., co oznacza, że na wyprodukowanie jednego wyrobu gotowego przedsiębiorstwo zużywa 25 kg materiału. Aby to obliczyć, wystarczy podzielić całkowite zużycie materiału (150 000 kg) przez liczbę wyprodukowanych wyrobów (6 000 szt.). Stąd 150 000 kg / 6 000 szt. = 25 kg/szt. W praktyce, znajomość norm zużycia materiałów jest kluczowa dla optymalizacji procesów produkcyjnych, a także dla zarządzania kosztami. Zastosowanie tej normy pozwala na planowanie zakupów surowców, a także na monitorowanie efektywności produkcji. W przemyśle często korzysta się z norm produkcyjnych, które są ustalane na podstawie wcześniejszych analiz i doświadczeń. Pomaga to w identyfikacji potencjalnych nieprawidłowości i wprowadzeniu ewentualnych korekt w procesie produkcyjnym, co w konsekwencji prowadzi do zwiększenia rentowności przedsiębiorstwa.

Pytanie 31

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 32

Na podstawie danych zamieszczonych w tabeli określ, w którym przedsiębiorstwie wskaźnik rotacji zapasów kształtuje się na najkorzystniejszym poziomie.

	Nazwa przedsiębiorstwa	Wskaźnik rotacji zapasów
A.	Aldex	22 dni
B.	Betex	18 dni
C.	Ceranix	20 dni
D.	Detex	24 dni

A. B.

B. D.

C. A.

D. C.

Wskaźnik rotacji zapasów jest kluczowym wskaźnikiem efektywności zarządzania zapasami w przedsiębiorstwie. W przypadku przedsiębiorstwa Betex, najniższy wskaźnik rotacji zapasów oznacza, że firma skutecznie zarządza swoimi zapasami, co prowadzi do ich szybkiego zużycia i minimalizowania ryzyka przestarzałych lub niewykorzystanych produktów. W praktyce, efektywna rotacja zapasów jest istotna dla zwiększenia płynności finansowej firmy, ponieważ pozwala na szybsze generowanie przychodów z zainwestowanego kapitału. Dobrą praktyką jest monitorowanie wskaźnika rotacji zapasów w porównaniu do standardów branżowych, które mogą się różnić w zależności od sektora. Na przykład, w branży detalicznej wskaźnik ten powinien być znacznie wyższy niż w branży produkcyjnej. Dlatego też, zrozumienie i stosowanie wskaźnika rotacji zapasów w kontekście wymagań branżowych oraz własnych celów strategicznych jest niezbędne dla każdej organizacji, która dąży do poprawy efektywności operacyjnej i finansowej.

Pytanie 33

Negocjacje w twardym stylu opisują

A. godzeniem się na potencjalną stratę w dążeniu do uzyskania kompromisu

B. poszukiwaniem takiego rozwiązania, które zostanie zaakceptowane przez drugą stronę

C. częstym stosowaniem uników oraz uległością jednego z uczestników negocjacji

D. stawianiem drugiej stronie wyraźnych i konkretnych żądań

Negocjacje twarde, często nazywane również negocjacjami pozycyjnymi, opierają się na jasnym i zdecydowanym stawianiu wymagań. W tym podejściu negocjatorzy przyjmują mocne stanowisko i dążą do maksymalizacji swoich zysków bez względu na potrzeby drugiej strony. Przykładem mogą być negocjacje kontraktowe, gdzie jedna ze stron domaga się konkretnych warunków dostawy, ceny czy terminów realizacji, a druga strona jest zmuszona dostosować się do tych wymagań, aby osiągnąć porozumienie. Negocjacje twarde mogą prowadzić do szybkich wyników, ale często wiążą się z ryzykiem konfliktu, co może zniechęcać do dalszej współpracy. W kontekście standardów praktyk negocjacyjnych, kluczowe jest zrozumienie, że twarde podejście bywa skuteczne w sytuacjach, gdzie istnieje duża różnica interesów i gdzie długoterminowe relacje nie są priorytetem. Umiejętne stosowanie negocjacji twardych wymaga również znajomości technik perswazji i umiejętności argumentacji, aby skutecznie przedstawić swoje żądania.

Pytanie 34

Strategia zbierania maksymalnych zysków to jedna z metod

A. promocji

B. produktu

C. cenowych

D. dystrybucji

Strategia zbierania śmietanki, znana również jako strategia skimming, jest techniką cenową, która polega na ustaleniu wysokiej ceny początkowej dla nowego produktu lub usługi, aby maksymalizować zyski od najbardziej wrażliwych na cenę klientów. Skimming jest często stosowane w sytuacjach, gdy przedsiębiorstwo wprowadza innowacyjny produkt, który ma unikalne cechy oraz niewielką konkurencję. Przykładem może być wprowadzenie nowego modelu smartfona, gdzie producent ustala wysoką cenę, aby przyciągnąć entuzjastów technologii, którzy są gotowi zapłacić więcej za nowinki. W miarę jak konkurencja wzrasta, cena produktu może być stopniowo obniżana, aby przyciągnąć szerszą grupę klientów. Praktyka ta jest zgodna z zasadami elastyczności cenowej, gdzie zmniejszenie ceny ma na celu zwiększenie popytu. Warto zaznaczyć, że skuteczna strategia zbierania śmietanki wymaga analizy rynku, zrozumienia preferencji klientów oraz monitorowania reakcji konkurencji, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zarządzaniu cenami.

Pytanie 35

Na podstawie danych dotyczących wartości sprzedaży i liczby zatrudnionych w czterech hurtowniach ustal, która hurtownia osiągnęła najwyższą wydajność pracy.

Nazwa hurtowni	Wartość sprzedaży	Liczba zatrudnionych pracowników
SAT	650 000,00 zł	10
ALA	800 000,00 zł	20
BAG	360 000,00 zł	6
RET	560 000,00 zł	8

A. SAT

B. ALA

C. RET

D. BAG

Poprawna odpowiedź to hurtownia RET, ponieważ uzyskana przez nią wydajność pracy wynosi 70 000 zł na pracownika, co jest najwyższą wartością w porównaniu do pozostałych hurtowni. Wydajność pracy jest obliczana jako stosunek wartości sprzedaży do liczby zatrudnionych pracowników, co jest kluczowym wskaźnikiem efektywności operacyjnej w logistyce i handlu. Ustalając wydajność, menedżerowie mogą lepiej zrozumieć, które jednostki są w stanie generować najwyższe przychody przy minimalnych nakładach ludzkich. To podejście wspiera decyzje dotyczące alokacji zasobów i strategii zatrudnienia. Dodatkowo, monitorowanie wydajności pracy w czasie pozwala na identyfikację trendów i wzorców, co jest niezbędne dla ciągłego doskonalenia procesów. W praktyce, hurtownie często stosują wskaźniki KPI, aby analizować wyniki i podejmować działań mających na celu optymalizację wydajności. Przykładem zastosowania tej wiedzy może być wprowadzenie szkoleń dla pracowników w hurtowniach o niższej wydajności, co może przyczynić się do ich wzrostu.

Pytanie 36

Zbiór aktualnych kont z oznaczeniami cyfrowymi oraz z opisanymi zasadami ich użycia to

A. spis kont.

B. plan kont.

C. wykaz kont.

D. lista kont.

Użycie terminów takich jak wykaz kont, spis kont czy lista kont w miejsce planu kont, prowadzi do nieporozumień dotyczących struktury i funkcji tych dokumentów. Wykaz kont może sugerować jedynie ogólny zbiór kont, jednak nie zawiera żadnych zasad ani szczegółowych opisów ich stosowania, co czyni go niewystarczającym narzędziem do efektywnej księgowości. Spis kont natomiast może być interpretowany jako przypadkowy zbiór, bez jasno określonych reguł dotyczących przyporządkowania poszczególnych kont do transakcji finansowych. Lista kont nie dostarcza wystarczających informacji na temat klasyfikacji i hierarchii kont, co jest kluczowe w kontekście rachunkowości. Te błędne koncepcje mogą wynikać z uproszczonego myślenia o księgowości, gdzie nie dostrzega się znaczenia systematycznego podejścia do ewidencjonowania transakcji. Właściwe zrozumienie znaczenia planu kont jest niezbędne do tworzenia rzetelnych sprawozdań finansowych oraz do stosowania się do standardów rachunkowości. Dlatego też, plan kont jest fundamentem prawidłowego funkcjonowania systemu księgowego, a jego pominięcie może prowadzić do chaosu w dokumentacji finansowej.

Pytanie 37

Dobrowolna organizacja, w której może uczestniczyć nieograniczona liczba osób, prowadząca wspólne przedsięwzięcie gospodarcze w interesie swoich członków oraz mająca możliwość realizacji działalności społecznej i kulturalno-oświatowej na rzecz swoich członków i ich otoczenia, to

A. spółdzielnia

B. fundacja

C. koncern

D. stowarzyszenie

Spółdzielnia to forma organizacji, która umożliwia osobom fizycznym i prawnym współpracę w celu zaspokajania wspólnych potrzeb i interesów poprzez prowadzenie wspólnej działalności gospodarczej. Cechą charakterystyczną spółdzielni jest dobrowolne zrzeszenie członków, którzy mają wpływ na decyzje dotyczące działalności spółdzielni poprzez system demokratyczny – każdy członek ma jeden głos, niezależnie od włożonego kapitału. Przykłady spółdzielni to spółdzielnie rolnicze, mieszkaniowe czy usługowe, które nie tylko generują zyski, ale także angażują się w działania na rzecz lokalnych społeczności, oferując edukację, kulturę czy pomocy socjalnej. Spółdzielnie działają zgodnie z międzynarodowymi standardami, takimi jak zasady International Co-operative Alliance, które promują wartości takie jak samopomoc, samodzielność i odpowiedzialność społeczna. Wspierają one lokalne gospodarki i przyczyniają się do zrównoważonego rozwoju, co czyni je istotnym elementem współczesnych społeczeństw.

Pytanie 38

Pracownik jest zatrudniony w systemie czasowo-prowizyjnym. Na podstawie danych zamieszczonych w tabeli ustal wartość brutto wynagrodzenia, jakie otrzyma pracownik za wykonaną pracę.

Wynagrodzenie zasadnicze	2 000,00 zł
Wartość sprzedaży	4 000,00 zł
Wysokość prowizji	20%

A. 4 400,00 zł

B. 2 400,00 zł

C. 2 800,00 zł

D. 3 000,00 zł

Odpowiedź 2 800,00 zł jest poprawna, ponieważ do obliczenia wynagrodzenia brutto pracownika zatrudnionego w systemie czasowo-prowizyjnym należy uwzględnić zarówno wynagrodzenie zasadnicze, jak i dodatkowe prowizje. W tym przypadku wynagrodzenie zasadnicze wynosi 2 000,00 zł, a prowizja to 20% wartości sprzedaży, która wynosi 4 000,00 zł. Obliczając 20% z 4 000,00 zł, otrzymujemy 800,00 zł. Sumując wynagrodzenie zasadnicze i prowizję, uzyskujemy 2 000,00 zł + 800,00 zł = 2 800,00 zł. W praktyce, przy obliczaniu wynagrodzenia w systemach prowizyjnych, kluczowe jest ścisłe zrozumienie struktury wynagrodzenia oraz umiejętność prawidłowego obliczenia prowizji na podstawie wartości sprzedaży. Pracownicy i menedżerowie powinni znać zasady funkcjonowania takich systemów, aby efektywnie planować wynagrodzenia i motywować zespół do osiągania lepszych wyników.

Pytanie 39

W fabryce 200 pracowników w ciągu 4 godzin pracy wytworzyło 36 000 sztuk produktów gotowych. Wydajność pracy obliczona na 1 robotnikogodzinę wyniosła?

A. 180 sztuk

B. 45 sztuk

C. 9 000 sztuk

D. 720 sztuk

Wydajność pracy na poziomie 45 sztuk na robotnikogodzinę oblicza się dzieląc całkowitą liczbę wyprodukowanych wyrobów przez całkowitą liczbę przepracowanych godzin przez robotników. W tym przypadku 200 robotników pracowało przez 4 godziny, co daje łącznie 800 robotnikogodzin (200 robotników x 4 godziny). Całkowita produkcja wyniosła 36 000 sztuk. Dzieląc 36 000 sztuk przez 800 robotnikogodzin, otrzymujemy 45 sztuk na robotnikogodzinę. Wydajność pracy jest kluczowym wskaźnikiem w zarządzaniu produkcją, ponieważ pozwala ocenić efektywność wykorzystania zasobów ludzkich. Przykładowo, w przemyśle produkcyjnym, monitorowanie wydajności pracy pozwala na identyfikację obszarów wymagających poprawy oraz na ustalenie standardów wydajności, co może prowadzić do optymalizacji procesów produkcyjnych. Wydajność na poziomie 45 sztuk na robotnikogodzinę wskazuje na dobrą organizację pracy oraz skuteczne wykorzystanie umiejętności i narzędzi przez robotników.

Pytanie 40

Reklama, sprzedaż bezpośrednia oraz public relations stanowią składniki strategii

A. marki

B. produktu

C. promocji

D. cenowej

Wszystkie pozostałe odpowiedzi, takie jak strategia cenowa, produktowa czy marki, odnoszą się do innych aspektów marketingu, które nie obejmują bezpośrednio działań promocyjnych. Strategia cenowa koncentruje się na ustalaniu ceny produktów lub usług, co jest kluczowe dla konkurencyjności, ale nie jest bezpośrednio związane z promocją. Właściwe ustalenie ceny może wpłynąć na decyzje zakupowe, jednak sama cena nie jest narzędziem komunikacji, które zachęca konsumentów do zakupu. Strategie produktowe dotyczą zarządzania cyklem życia produktu, jego cechami oraz innowacjami, co również nie jest tożsame z promocją. Wreszcie, strategia marki koncentruje się na budowaniu tożsamości marki i jej postrzeganiu przez konsumentów, co jest istotne, ale nie obejmuje konkretnych działań promocyjnych. Błędne zrozumienie tych koncepcji często prowadzi do myślenia, że promocja jest jedynie jednym z wielu aspektów strategii marketingowej, podczas gdy w rzeczywistości jest to kluczowy element, który łączy różne działania mające na celu dotarcie do klientów i przekonanie ich do zakupu.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej