Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik logistyk
Kwalifikacja: SPL.04 - Organizacja transportu
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 12:25
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 13:05

Egzamin zdany!

Wynik: 27/40 punktów (67,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Przedsiębiorstwo transportowe ma dostarczyć ładunek z Poznania do Warszawy. O której godzinie kierowca powinien wyjechać w trasę, aby dojechać do odbiorcy we wtorek między godziną 11.00 a 12.00 wiedząc, że pojazd porusza się ze średnią prędkością 70 km/h?

A. Między 8.00 a 8.30

B. Między 9.00 a 9.30

C. Między 6.30 a 7.30

D. Między 8.00 a 9.00

Wybrana odpowiedź jest poprawna, ponieważ uwzględnia czas potrzebny na przejechanie 315 km przy średniej prędkości 70 km/h. Obliczenia wskazują, że czas przejazdu wynosi 4,5 godziny. Aby dotrzeć do Warszawy między 11.00 a 12.00, kierowca musi wyruszyć najpóźniej o 7.30 i najwcześniej o 6.30. To podejście jest zgodne z zasadami planowania logistycznego, gdzie kluczowe znaczenie ma nie tylko czas podróży, ale również rezerwy czasowe na ewentualne opóźnienia związane z warunkami drogowymi. W praktyce, planując transport, przedsiębiorstwa często uwzględniają dodatkowy czas, co pozwala na uniknięcie problemów w przypadku wystąpienia nieprzewidzianych okoliczności. Dobre praktyki w logistyce transportowej zalecają także analizę obciążenia dróg oraz prognozowanie ruchu na podstawie danych historycznych, co może znacząco wpłynąć na efektywność i terminowość dostaw.

Pytanie 2

Który akt prawny określa normy pojazdów ogrzewanych, chłodni oraz izoterm w transporcie samochodowym?

	Akt prawny	Charakterystyka
A.	Konwencja ATP	Umowa międzynarodowa o przewozach szybko psujących się artykułów żywnościowych oraz o środkach transportu przeznaczonych do tych przewozów.
B.	Konwencja CMR	Umowa regulująca zasady, prawa i obowiązki stron umowy zarobkowego drogowego przewozu międzynarodowego.
C.	Konwencja ADR	Umowa europejska dotycząca międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych.
D.	Konwencja AETR	Umowa europejska dotycząca pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe.

A. B.

B. A.

C. C.

D. D.

Odpowiedź A jest poprawna, ponieważ odnosi się do Konwencji ATP, która jest kluczowym dokumentem regulującym wymagania techniczne dla pojazdów transportujących szybko psujące się artykuły żywnościowe. Konwencja ta ustanawia normy dotyczące chłodzenia, ogrzewania oraz izolacji termicznej pojazdów, co jest niezbędne dla zapewnienia jakości i bezpieczeństwa przewożonych produktów. Przykładowo, w przypadku transportu świeżych owoców i warzyw, pojazdy muszą być w stanie utrzymać odpowiednią temperaturę, aby zapobiec ich psuciu się. Dodatkowo, normy te obejmują także wymogi dotyczące certyfikacji pojazdów, co ma istotne znaczenie dla przedsiębiorstw zajmujących się logistyką i transportem. Zrozumienie i przestrzeganie norm ATP jest kluczowe dla zapewnienia zgodności z przepisami prawa oraz dla budowania zaufania w relacjach z klientami, co w szerszej perspektywie wpływa na konkurencyjność na rynku.

Pytanie 3

Przedsiębiorstwo transportowe ma swoje oddziały w czterech województwach. Który oddział w I kwartale uzyskał najwyższy wskaźnik niezawodności taboru?

Wyszczególnienie		Oddział małopolski	Oddział dolnośląski	Oddział mazowiecki	Odział pomorski
I kwartał	łączna liczba przewozów	2 500	3 700	4 050	1800
I kwartał	przewozy zrealizowane na czas	2 450	2 950	3 560	1500

A. Pomorski.

B. Małopolski.

C. Mazowiecki.

D. Dolnośląski.

Wybór innego oddziału, takiego jak "Pomorski", "Dolnośląski" czy "Mazowiecki", wskazuje na nieporozumienie dotyczące kluczowych wskaźników efektywności w branży transportowej. Wskaźnik niezawodności taboru jest fundamentalnym wskaźnikiem, który powinien być analizowany w kontekście porównawczym między różnymi oddziałami. Oddział dolnośląski, z wskaźnikiem wynoszącym 79,73%, jest znacznie poniżej oczekiwań branżowych, co wskazuje na problemy z utrzymaniem floty, które mogą prowadzić do większej liczby awarii, przestojów oraz niezadowolenia klientów. Mazowiecki oddział z wynikiem 87,90% oraz pomorski z 83,33% również nie osiągają poziomu, który zapewniałby optymalną operacyjność. Często mylone są pojęcia niezawodności oraz dostępności taboru; niezawodność odnosi się do zdolności taboru do funkcjonowania bez awarii w danym czasie, natomiast dostępność dotyczy ogólnej gotowości pojazdów do pracy. Dlatego też, wybierając odpowiedzi, należy dokładnie rozważyć, które wskaźniki są najbardziej istotne w kontekście jakości usług transportowych. Niezrozumienie tych różnic może prowadzić do niewłaściwych decyzji, które mogą negatywnie wpłynąć na funkcjonowanie całego przedsiębiorstwa, a w dłuższej perspektywie zmniejszyć jego konkurencyjność na rynku.

Pytanie 4

Księga rewizyjna wózka widłowego to dokument, który jest wydawany przez

A. Powiatowego Inspektora Transportu Drogowego

B. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego

C. Inspektora Urzędu Dozoru Technicznego

D. Ministra infrastruktury

Księga rewizyjna wózka widłowego jest kluczowym dokumentem, który potwierdza, że urządzenie zostało poddane odpowiednim badaniom technicznym i spełnia normy bezpieczeństwa. Wydawana jest przez Inspektora Urzędu Dozoru Technicznego (UDT), który jest odpowiedzialny za kontrolę i nadzór nad urządzeniami technicznymi w Polsce. Dzięki temu, przedsiębiorcy mają pewność, że wózki widłowe używane w ich firmach są bezpieczne dla operatorów oraz innych pracowników. Regularne przeglądy i aktualizacja księgi rewizyjnej są wymagane przez przepisy, a także są kluczowe w kontekście zarządzania ryzykiem w miejscu pracy. Na przykład, podczas inspekcji UDT, może zostać zweryfikowane, czy wózek widłowy przeszedł wszystkie wymagane badania i naprawy. W przypadku awarii lub wypadku, posiadanie aktualnej księgi rewizyjnej może stanowić dowód na przestrzeganie norm i procedur, co może ochronić firmę przed odpowiedzialnością prawną.

Pytanie 5

Zgodnie z fragmentem ustawy Prawo o ruchu drogowym maksymalna prędkość, z jaką może poruszać się na autostradzie samochód ciężarowy o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 t , wynosi

Fragment Ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym
Art. 20. 1. Prędkość dopuszczalna pojazdu lub zespołu pojazdów na obszarze zabudowanym w godzinach 5.00–23.00 wynosi 50 km/h, z zastrzeżeniem ust. 2.
1a.Prędkość dopuszczalna pojazdu lub zespołu pojazdów na obszarze zabudowanym w godzinach 23.00–5.00 wynosi 60 km/h, z zastrzeżeniem ust. 2.
2. Prędkość dopuszczalna pojazdu lub zespołu pojazdów w strefie zamieszkania wynosi 20 km/h.
3. Prędkość dopuszczalna poza obszarem zabudowanym, z zastrzeżeniem ust. 4, wynosi w przypadku:
1)	samochodu osobowego, motocykla lub samochodu ciężarowego o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t: a) na autostradzie – 140 km/h, b) na drodze ekspresowej dwujezdniowej – 120 km/h, c) na drodze ekspresowej jednojezdniowej oraz na drodze dwujezdniowej co najmniej o dwóch pasach przeznaczonych dla każdego kierunku ruchu – 100 km/h, d) na pozostałych drogach – 90 km/h;
2)	zespołu pojazdów lub pojazdu niewymienionego w pkt 1: a) na autostradzie, drodze ekspresowej lub drodze dwujezdniowej co najmniej o dwóch pasach przeznaczonych dla każdego kierunku ruchu – 80 km/h, b) na pozostałych drogach – 70 km/h.
4. Dopuszczalna prędkość autobusu spełniającego dodatkowe warunki techniczne określone w przepisach, o których mowa w art. 66 ust. 5, na autostradzie i drodze ekspresowej wynosi 100 km/h.

A. 100 km/h

B. 90 km/h

C. 80 km/h

D. 140 km/h

Wybór odpowiedzi inne niż 80 km/h sugeruje brak zrozumienia przepisów dotyczących maksymalnych prędkości pojazdów ciężarowych w Polsce. Odpowiedzi takie jak 140 km/h, 90 km/h, czy 100 km/h są błędne, ponieważ nie uwzględniają specyfiki przepisów dla pojazdów o dużej masie. Przykładowo, niepoprawne jest przyjmowanie, że pojazdy ciężarowe mogą korzystać z tych samych limitów prędkości co samochody osobowe, co jest powszechnym błędnym założeniem. Pojazdy ciężarowe mają dłuższe drogi hamowania i są bardziej narażone na utratę kontroli przy wyższych prędkościach, co czyni te ograniczenia istotnymi dla bezpieczeństwa. Dodatkowo, nieprzestrzeganie tych norm może skutkować poważnymi konsekwencjami, w tym wypadkami drogowymi i odpowiedzialnością prawną kierowcy. Warto także zwrócić uwagę na znaczenie edukacji w zakresie przepisów drogowych oraz odpowiedzialności kierowców, którzy powinni być świadomi nie tylko przepisów, ale także ryzyk związanych z nadmierną prędkością. Edukacja w tym zakresie jest kluczowa, aby unikać błędnych przekonań i podejmować świadome decyzje na drodze.

Pytanie 6

Przedstawiony fragment dokumentu to

A. list przewozowy.

B. instrukcja wysyłkowa.

C. zaświadczenie spedytorskie.

D. zlecenie spedycyjne.

Dokument, który został przedstawiony, nie jest listem przewozowym, zaświadczeniem spedytorskim ani instrukcją wysyłkową. Każdy z tych dokumentów ma swoje specyficzne cechy i funkcje, które różnią się od zlecenia spedycyjnego. List przewozowy, na przykład, to dokument wydawany przez przewoźnika, który potwierdza przyjęcie towaru do transportu oraz określa warunki przewozu. Zawiera on istotne elementy, takie jak dane nadawcy i odbiorcy, informacje dotyczące przewożonego towaru oraz podpisy stron, co nie jest obecne w zleceniu spedycyjnym. Wybór listu przewozowego jako odpowiedzi może wynikać z mylnego założenia, że dokument ten jest równoważny z poleceniem spedycyjnym, co jest nieprawidłowe. Z kolei zaświadczenie spedytorskie to dokument, który potwierdza wykonanie usługi przez spedytora, a nie opisuje szczegółów dotyczących zlecenia. W kontekście praktycznym, zaświadczenie ma zastosowanie głównie w sytuacjach, gdy spedytor musi udowodnić wykonanie usługi, a nie jest używane do opisania warunków przewozu. Instrukcja wysyłkowa natomiast zwykle zawiera szczegółowe instrukcje dotyczące procesu wysyłki, co również nie odnosi się do treści dokumentu zlecenia spedycyjnego. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla właściwego zarządzania dokumentacją w branży logistycznej i transportowej, ponieważ każde z tych dokumentów pełni inną rolę w procesie zarządzania łańcuchem dostaw.

Pytanie 7

Transport ładunku pojazdem, którego wymiary, całkowita masa lub nacisk na oś przekraczają wartości dopuszczalne przez przepisy, określamy jako przewóz

A. nienormatywnym

B. kabotażowym

C. niebezpiecznym

D. bimodalnym

Pojęcia kabotażowego, bimodalnego oraz niebezpiecznego nie można mylić z przewozem nienormatywnym, ponieważ każde z nich odnosi się do odmiennych aspektów transportu. Kabotaż to działalność przewozowa, która polega na przewozie towarów pomiędzy dwoma punktami na terenie jednego kraju, realizowana przez firmę zarejestrowaną w innym państwie. Chociaż kabotaż jest istotnym elementem międzynarodowego transportu, nie dotyczy aspektów wymiarów ani masy ładunku, co czyni tę odpowiedź niewłaściwą w kontekście zadanego pytania. Bimodalny przewóz, z drugiej strony, odnosi się do transportu ładunków z wykorzystaniem dwóch różnych środków transportu, na przykład kombinacji transportu drogowego i kolejowego, co z kolei nie ma związku z przekraczaniem normatywnych wymiarów lub masy ładunku. Przewozy niebezpieczne dotyczą transportu ładunków, które mogą zagrażać zdrowiu ludzi lub środowisku, takich jak materiały chemiczne czy substancje radioaktywne. Choć przewozy te mają szczególne regulacje, nie są związane z przekroczeniem normatywnych wymiarów czy masy pojazdu. W związku z tym, wybierając odpowiedzi na pytania dotyczące transportu, ważne jest, aby zrozumieć specyfikę każdego terminu i kontekst, w jakim są używane, co pozwoli uniknąć powszechnych błędów w myśleniu.

Pytanie 8

Na podstawie otrzymanego zlecenia transportowego, ładunek powinien dotrzeć do odbiorcy o godzinie 16:30. Załadunek towaru do środka transportu zajmuje 45 minut. Pojazd porusza się z przeciętną prędkością 50 km/h. O której porze należy przygotować pojazd do załadunku, jeśli towar ma być przewieziony na odległość 210 km?

A. O godzinie 11:33

B. O godzinie 13:57

C. O godzinie 12:33

D. O godzinie 12:27

W przypadku analizowania błędnych odpowiedzi, istotne jest zrozumienie, jak błędne założenia mogą prowadzić do niepoprawnych wyników. Pierwszym typowym błędem jest niewłaściwe obliczenie czasu przejazdu. Użytkownicy mogą pomylić się, przyjmując zbyt niską lub zbyt wysoką prędkość, co znacząco wpłynie na całkowity czas transportu. W naszych obliczeniach założyliśmy prędkość 50 km/h, jednak niektórzy mogą przyjąć inną, co zmienia wyniki. Następnie, błędem jest niedoszacowanie czasu załadunku. Czas załadunku towaru wynosi 45 minut i musi być uwzględniony w całym procesie planowania. Często w praktyce transportowej pomija się ten czas, co prowadzi do nieprzewidzianych opóźnień. Warto również zauważyć, że niektórzy mogą popełnić błąd przy odejmowaniu czasu przejazdu od godziny dostawy, wykorzystując niedokładne przeliczenia. Na przykład, jeżeli ktoś pomyli się przy określaniu godzin i przeprowadzi obliczenia bez uwzględnienia minut, może uzyskać godzinę, która nie jest zgodna z planowanym czasem dostawy. Również, brak doświadczenia w planowaniu logistycznym może prowadzić do pominięcia kluczowych aspektów, takich jak czas potrzebny na ewentualne korki, postoje czy inne nieprzewidziane okoliczności. Dlatego, dla prawidłowego planowania ważne jest, aby zapoznać się z wszystkimi elementami procesu transportowego i stosować się do branżowych standardów oraz dobrych praktyk.

Pytanie 9

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 10

Przeglądy okresowe wózka widłowego z wysięgnikiem należy przeprowadzać

A. co roku w pełnym zakresie

B. co trzy lata w uproszczonym zakresie

C. co trzy lata w pełnym zakresie

D. co roku w uproszczonym zakresie

Badania okresowe wózków widłowych z wysięgnikiem są kluczowym elementem zapewnienia bezpieczeństwa i efektywności ich użytkowania. Zgodnie z obowiązującymi przepisami, takie badania powinny być przeprowadzane raz w roku w pełnym zakresie, co oznacza dokładną kontrolę wszystkich istotnych elementów konstrukcyjnych oraz systemów bezpieczeństwa pojazdu. Regularne przeglądy pozwalają na wczesne wykrycie potencjalnych usterek, co może zapobiec poważnym awariom oraz wypadkom w miejscu pracy. Na przykład, w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w układzie podnoszenia lub stabilności wózka, konieczne może być podjęcie działań naprawczych lub modyfikujących przed dalszym użytkowaniem. Standardy takie jak PN-EN 15000 oraz przepisy BHP określają szczegółowe wymogi dotyczące tych badań. Przestrzeganie tych norm jest nie tylko obowiązkowe, ale także przyczynia się do ochrony zdrowia i życia pracowników, co jest szczególnie istotne w branżach o wysokim ryzyku, takich jak logistyka czy budownictwo.

Pytanie 11

Licencję na prowadzenie zarobkowego transportu drogowego wydaje się na okres, który nie może być krótszy niż

A. 2 lata i nie dłuższy niż 50 lat

B. 5 lat i nie dłuższy niż 40 lat

C. 5 lat i nie może być dłuższy niż 50 lat

D. 1 rok i nie dłuższy niż 10 lat

Licencja na wykonywanie zarobkowego transportu drogowego jest wydawana na czas określony, co ma na celu zapewnienie, że przedsiębiorcy będą w stanie spełniać obowiązujące normy prawne oraz standardy jakości. W Polsce minimalny czas, na jaki udziela się takiej licencji, wynosi 2 lata, a maksymalny to 50 lat. Taki okres jest wystarczający, aby weryfikować działalność przewoźnika, monitorować jego wyniki finansowe oraz przestrzeganie przepisów dotyczących bezpieczeństwa. W praktyce, przedsiębiorcy muszą na bieżąco dostosowywać swoje działania do zmieniających się przepisów prawa, dlatego krótszy okres licencji sprzyja szybszej reakcji na ewentualne nieprawidłowości. Umożliwia to też wprowadzenie ewentualnych zmian w wymaganiach rynkowych, co jest kluczowe w dynamicznie rozwijającej się branży transportowej. Przykładem może być zmiana w przepisach dotyczących norm emisji spalin, która może wpłynąć na decyzje przedsiębiorców dotyczące floty pojazdów. W związku z tym, 2-letni okres licencji jest praktycznym rozwiązaniem, które wspiera zarówno regulację rynku, jak i rozwój odpowiedzialnych praktyk transportowych.

Pytanie 12

Jakie będą łączne wydatki firmy transportowej w ciągu miesiąca, jeśli wydatki na wynagrodzenia pracowników wynoszą 8 400 zł i stanowią 40% wszystkich kosztów?

A. 19 000 zł

B. 24 200 zł

C. 21 000 zł

D. 16 800 zł

W przypadku błędnych odpowiedzi, często dochodzi do pomylenia proporcji lub błędnych założeń dotyczących struktury kosztów. Na przykład, jeśli ktoś wybiera 19 000 zł, może zakładać, że koszty zatrudnienia są mniejsze niż 40% całkowitych wydatków, co prowadzi do nieprawidłowego oszacowania. Z kolei wybór 24 200 zł może wynikać z błędnego założenia, że koszty zatrudnienia są wyższe, niż wskazane dane. W rzeczywistości, zachowanie proporcji jest kluczowe w analizie kosztów. Aby zrozumieć, dlaczego 21 000 zł jest poprawne, ważne jest, by znać podstawowe zasady zarządzania finansami w przedsiębiorstwie, w tym wpływ struktury kosztów na decyzje operacyjne. Często spotykanym błędem jest niedocenianie wpływu stałych kosztów na całkowity budżet, co może prowadzić do podejmowania nieoptymalnych decyzji finansowych. Aby unikać takich pomyłek, warto regularnie analizować swoje wydatki w kontekście całkowitych kosztów, zwracając uwagę na proporcje i ich wpływ na rentowność.

Pytanie 13

Ile punktów załadunkowych powinno być zaplanowanych, posiadając 15 pojazdów do rozładunku w trakcie jednej zmiany roboczej, przy standardowym czasie pracy magazynu wynoszącym 8 godzin oraz czasie obsługi jednego pojazdu równym 30 minutom?

A. 4 punkty.

B. 2 punkty.

C. 8 punktów.

D. 1 punkt.

Analiza liczby stanowisk przeładunkowych w odniesieniu do liczby środków transportu oraz dostępnego czasu pracy jest kluczowa dla efektywności operacyjnej w magazynie. Możliwość obsługi jednego środka transportu przez 30 minut oznacza, że w ciągu 8 godzin jedno stanowisko jest w stanie obsłużyć 16 transportów. Wybierając 2 stanowiska, można by teoretycznie zwiększyć liczbę obsługiwanych środków do 32, co jest nadmierne w kontekście potrzeb, ponieważ musimy zaplanować obsługę jedynie 15 środków. Wybór 4 lub 8 stanowisk prowadzi do nieefektywnego rozdzielenia zasobów, gdzie większość z nich pozostaje nieużywana, co jest niezgodne z zasadami optymalizacji procesów logistycznych. Typowe błędy myślowe, które mogą prowadzić do takich wniosków, obejmują nadmierne zakładanie, że więcej stanowisk oznacza lepszą wydajność, co w rzeczywistości prowadzi do dodatkowych kosztów operacyjnych oraz zmniejszenia efektywności pracy. W kontekście praktycznym, konieczne jest dostosowanie liczby stanowisk do rzeczywistych potrzeb operacyjnych, co pozwala na zwiększenie wydajności i oszczędności w zarządzaniu magazynem.

Pytanie 14

Paleta EUR o masie 22 kg ma wymiary 1 200 × 800 × 144 mm (dł. × szer. × wys.) oraz ładowność 1,5 tony. Jaką maksymalną liczbę opakowań o wymiarach 200 mm × 200 mm × 150 mm (dł. × szer. × wys.) i masie brutto 20 kg można umieścić na palecie EUR, jeśli ładunek może być składowany na wysokość 1 m?

A. 96 sztuk

B. 75 sztuk

C. 120 sztuk

D. 48 sztuk

Poprawna odpowiedź to 75 sztuk, ponieważ maksymalna ilość opakowań, które można umieścić na palecie EUR, jest określona przez zarówno wymiary palety, jak i ładowność. Paleta EUR ma wymiary 1200 mm × 800 mm, co daje 0,96 m² powierzchni. Opakowanie o wymiarach 200 mm × 200 mm zajmuje 0,04 m². Na palecie można ułożyć 24 opakowania w jednym rzędzie (1200 mm / 200 mm) oraz 4 w drugim (800 mm / 200 mm), co daje łącznie 96 opakowań na poziomie, jednak musimy wziąć pod uwagę wysokość. Każde opakowanie ma wysokość 150 mm, co oznacza, że możemy ułożyć 6 warstw (1000 mm / 150 mm) w wysokości 1 m. Łącznie daje to 96 opakowań x 6 warstw = 576 opakowań. Jednak biorąc pod uwagę masę brutto, która wynosi 20 kg na opakowanie, maksymalne obciążenie palety (1500 kg) pozwala na zmieszczenie tylko 75 opakowań (1500 kg / 20 kg). Dlatego, biorąc pod uwagę zarówno powierzchnię, jak i maksymalne obciążenie, można umieścić maksymalnie 75 opakowań na palecie.

Pytanie 15

Zbiór zasad określających prawa i obowiązki stron w umowie spedycji znajduje się w

A. IMDGC

B. SMGS

C. AGTC

D. OPWS

Odpowiedź OPWS, czyli Ogólnych Przepisów Wojskowych Spedycji, jest prawidłowa, ponieważ te przepisy regulują w sposób kompleksowy prawa i obowiązki stron umowy spedycji. OPWS stanowią fundament dla działalności spedycyjnej, zapewniając jasność w zakresie odpowiedzialności, terminów oraz proceduralnych aspektów związanych z transportem towarów. W praktyce, korzystanie z OPWS pozwala na minimalizację ryzyka w sporach pomiędzy zleceniodawcą a spedytorem, ponieważ każdy z uczestników ma wyraźnie określone obowiązki. Przykład zastosowania OPWS można znaleźć w przypadku zlecenia transportu materiałów budowlanych, gdzie szczegółowe normy dotyczące zabezpieczenia ładunku oraz terminów dostawy mogą zapobiec ewentualnym nieporozumieniom. Ponadto, zgodność z OPWS zwiększa wiarygodność spedytora, co jest kluczowe w budowaniu relacji z klientami oraz partnerami biznesowymi. Te przepisy są też często stosowane jako standard w branży i przyjęte przez wiele organizacji spedycyjnych na całym świecie, co podkreśla ich znaczenie w kontekście międzynarodowego transportu.

Pytanie 16

Zgodnie z przedstawionym fragmentem ustawy, ładunek wystający poza płaszczyznę obrysu pojazdu o szerokości 2,55 m nie może wystawać z jednej strony boku pojazdu na odległość większą niż

Fragment ustawy Prawo o ruchu drogowym
Art. 61.
1. Ładunek nie może powodować przekroczenia dopuszczalnej masy całkowitej lub dopuszczalnej ładowności pojazdu. (...)
3. Ładunek umieszczony na pojeździe powinien być zabezpieczony przed zmianą położenia lub wywoływaniem nadmiernego hałasu. Nie może on mieć odrażającego wyglądu lub wydzielać odrażającej woni.
4. Urządzenia służące do mocowania ładunku powinny być zabezpieczone przed rozluźnieniem się, swobodnym zwisaniem lub spadnięciem podczas jazdy.
5. Ładunek sypki może być umieszczony tylko w szczelnej skrzyni ładunkowej, zabezpieczonej dodatkowo odpowiednimi zasłonami uniemożliwiającymi wysypywanie się ładunku na drogę.
6. Ładunek wystający poza płaszczyzny obrysu pojazdu może być na nim umieszczony tylko przy zachowaniu następujących warunków:
1) ładunek wystający poza boczne płaszczyzny obrysu pojazdu może być umieszczony tylko w taki sposób, aby całkowita szerokość pojazdu z ładunkiem nie przekraczała 2,55 m, a przy szerokości pojazdu 2,55 m nie przekraczała 3 m, jednak pod warunkiem umieszczenia ładunku tak, aby z jednej strony nie wystawał na odległość większą niż 23 cm;
2) ładunek nie może wystawać z tyłu pojazdu na odległość większą niż 2 m od tylnej płaszczyzny obrysu pojazdu lub zespołu pojazdów; w przypadku przyczepy kłonicowej odległość tę liczy się od osi przyczepy;
3) ładunek nie może wystawać z przodu pojazdu na odległość większą niż 0,5 m od przedniej płaszczyzny obrysu i większą niż 1,5 m od siedzenia dla kierującego.

A. 3,00 m

B. 1,50 m

C. 0,23 m

D. 0,50 m

Odpowiedź 0,23 m jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z przepisami zawartymi w Prawie o ruchu drogowym, dopuszczalna odległość, na jaką ładunek może wystawać z jednej strony pojazdu o szerokości 2,55 m, nie może przekraczać 0,23 m. Przepisy te mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa na drogach, zarówno dla kierowcy, jak i dla innych uczestników ruchu. Przykładowo, jeśli ładunek wystaje zbyt daleko, może to prowadzić do sytuacji, w których inni kierowcy nie będą w stanie odpowiednio ocenić odległości do pojazdu, co zwiększa ryzyko kolizji. Dodatkowo, w przypadku kontroli drogowych, nadmierne wystawanie ładunku może skutkować nałożeniem kar na kierowcę. Dlatego ważne jest, aby zawsze przestrzegać tych norm, aby uniknąć niebezpiecznych sytuacji na drodze oraz zapewnić zgodność z przepisami prawa.

Pytanie 17

Zdjęcie przedstawia przygotowanie ładunku do przewozu w systemie

A. "ro-ro"

B. "ruchomej drogi".

C. "ro-la".

D. "na barana".

Wybór odpowiedzi związanej z "ruchomą drogą" wprowadza w błąd, ponieważ termin ten nie odnosi się bezpośrednio do konkretnej metody transportu intermodalnego, jaką jest przewóz naczep na wagonach kolejowych. W rzeczywistości, "ruchoma droga" to koncepcja, która odnosi się do systemów transportowych, gdzie pojazdy poruszają się po drodze, ale nie ma w niej miejsca na integrację z transportem kolejowym. Z kolei odpowiedzi "ro-ro" i "ro-la" odnoszą się do innych systemów transportowych, gdzie naczepy lub pojazdy są wprowadzane na statek lub wagon. System "ro-ro" (roll-on/roll-off) pozwala na załadunek i rozładunek pojazdów na promach, co jest inny typ transportu niż "na barana". Natomiast "ro-la" (roll-on/roll-off, lift-on/lift-off) łączy elementy obu tych metod, ale nie odnosi się do przewozu naczep w systemie kolejowym. Wybierając te odpowiedzi, można pomylić różne metody transportu i ich zastosowanie w praktyce, co często prowadzi do nieporozumień w dziedzinie logistyki i transportu. Kluczem do zrozumienia tych różnic jest znajomość specyfiki każdej z metod i ich aplikacji w kontekście efektywności operacyjnej oraz integracji różnych środków transportu.

Pytanie 18

Transport lądowy, biorąc pod uwagę umiejscowienie trasy, klasyfikuje się na

A. regularne i nieregularne

B. publiczne, branżowe oraz własne

C. bezpośrednie oraz pośrednie

D. podziemne, naziemne i nadziemne

Przewozy lądowe dzielimy na podziemne, naziemne i nadziemne ze względu na położenie drogi transportowej. Transport podziemny obejmuje systemy, takie jak tunele, które są wykorzystywane do przewozu osób i towarów z minimalnym wpływem na powierzchnię. Przykładem mogą być metro lub podziemne parkingi. Transport naziemny to najczęściej stosowany sposób przewozu, wykorzystujący drogi, autostrady oraz inne szlaki komunikacyjne dostępne na powierzchni. W tym przypadku kluczowe znaczenie mają standardy bezpieczeństwa i efektywności tras, co przekłada się na oszczędności czasu i kosztów. Transport nadziemny, z kolei, dotyczy systemów, które są zbudowane powyżej poziomu gruntu, takich jak kolejki linowe czy systemy tramwajowe na estakadach. W kontekście logistyki i zarządzania transportem, znajomość tych podziałów jest istotna dla opracowania efektywnych strategii przewozowych, spełniających różne potrzeby klientów oraz regulacje branżowe.

Pytanie 19

Rysunek przedstawia samochód cysternę z przyczepą zbiornikową do przewozu mleka. Cysterna ma pojemność 15 000 litrów, a przyczepa 13 000 litrów. Ile takich zestawów drogowych jest potrzebnych do jednorazowego transportu 140 000 litrów mleka przy założeniu, że każdy zbiornik może mieć 100%-wypełnienie?

A. 3 zestawy.

B. 4 zestawy.

C. 5 zestawów.

D. 6 zestawów.

Aby efektywnie zaplanować transport mleka przy użyciu cysterny i przyczepy, należy uwzględnić całkowitą pojemność zestawu drogowego. W tym przypadku, suma pojemności cysterny (15 000 litrów) oraz przyczepy (13 000 litrów) wynosi 28 000 litrów. Aby obliczyć liczbę zestawów potrzebnych do przewozu 140 000 litrów mleka, dzielimy tę wartość przez sumaryczną pojemność zestawu: 140 000 / 28 000 = 5. Zatem potrzebujemy pięciu zestawów do jednorazowego transportu. Praktyczne zastosowanie tej wiedzy jest kluczowe w logistyce, gdzie optymalne wykorzystanie pojemności transportu przekłada się na efektywność kosztową oraz czasową. W branży transportowej, znajomość pojemności pojazdów i umiejętność ich efektywnego wykorzystania są standardem, co wpływa na planowanie tras oraz zarządzanie flotą. Zrozumienie tego zagadnienia pozwala również na lepszą organizację pracy oraz zmniejszenie emisji CO2, co jest zgodne z aktualnymi standardami zrównoważonego transportu.

Pytanie 20

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 21

Urządzenie przedstawione na rysunku to

A. dźwignik.

B. suwnica.

C. układnica.

D. żuraw.

Suwnica to zaawansowane urządzenie dźwigowe, które znajduje zastosowanie w wielu branżach przemysłowych, gdzie niezbędne jest efektywne przenoszenie ładunków. Charakteryzuje się mostem jezdnym, który porusza się po torach jezdnych, co pozwala na precyzyjne manewrowanie ciężkimi przedmiotami zarówno w poziomie, jak i w pionie. Suwnice są wykorzystywane na przykład w magazynach do transportu materiałów, w halach produkcyjnych do przemieszczania komponentów oraz w portach do załadunku i rozładunku kontenerów. Praktyczne zastosowanie suwnic wpływa również na zwiększenie efektywności operacyjnej, redukcję kosztów pracy oraz minimalizację ryzyka wypadków związanych z ręcznym transportem ciężkich ładunków. Warto również zauważyć, że suwnice muszą spełniać określone normy oraz standardy bezpieczeństwa, takie jak PN-EN 15011, co zapewnia ich niezawodność i bezpieczeństwo w użytkowaniu.

Pytanie 22

Na podstawie cennika oblicz wysokość opłaty za obsługę jednego pełnego kontenera 20ft, jeżeli wykonane będą następujące czynności: przeładunek ze statku na plac składowy, składowanie przez 7 dni oraz przeładunek z placu składowego na wagon kolejowy.

Cennik
	KONTENERY	J.m.	Pełne		Puste
	KONTENERY	J.m.	20ft	40ft	20ft	40ft
1.	Sztauerka statkowa	szt.	264,00	343,00	176,00	232,00
2.	Przeładunek burta-plac lub odwrotnie	szt.	123,00	160,00	89,00	115,00
3.	Przeładunek plac samochód/wagon lub odwrotnie	szt.	123,00	160,00	89,00	115,00
4.	Opłata bezpieczeństwa (ISPS)	szt.	7,40	7,40	-	-
5.	Manipulacja	szt.	253,00	329,00	253,00	329,00
Składowanie:
6.	7 dni wliczone w stawkę przeładunkową		-	-	-	-
7.	Od 8. do 14. dnia	szt./dzień	10,70	21,40	10,70	21,40
8.	Od 15. do 21. dnia	szt./dzień	21,40	43,40	21,40	43,40
9.	Od 22. do 28. dnia	szt./dzień	27,50	54,60	27,50	54,60
10.	Od 29. dnia	szt./dzień	47,40	95,00	47,40	95,00
Stawki taryfy wyrażone są w zł.

A. 123,00 zł

B. 246,00 zł

C. 264,00 zł

D. 253,00 zł

Odpowiedź 246,00 zł jest jak najbardziej w porządku. Pokazuje właściwy koszt obsługi kontenera 20ft w logistyce. Koszty, które się z tym wiążą, to przeładunek kontenera ze statku na plac składowy, co wiąże się z opłatami za operacje. Potem dochodzi składowanie przez 7 dni, co też jest dodatkowym wydatkiem. A na koniec, przeładunek na wagon kolejowy, do tego potrzebny jest odpowiedni sprzęt i ludzie do pracy. Jak dobrze wiesz, szukając tych kosztów w cenniku, można łatwo obliczyć całą opłatę. W logistyce zawsze warto mieć na oku cenniki i regulacje, żeby dobrze zarządzać kosztami transportu, co jest mega ważne dla sprawności operacyjnej.

Pytanie 23

Długość trasy z Kruszwicy do Gdańska to 225 km. Ładunek powinien znajdować się na placu składowym w Gdańsku 5 godzin przed wypłynięciem statku, który wyrusza o godzinie 17:30. Najpóźniej o której godzinie należy wyjechać z Kruszwicy, jeśli samochód transportujący kontener jedzie ze średnią prędkością 50 km/h?

A. O 8:00

B. O 6:30

C. O 12:30

D. O 11:00

Żeby obliczyć, o której najpóźniej trzeba wyjechać z Kruszwicy, musisz najpierw pomyśleć, kiedy ładunek ma być w Gdańsku przed odpłynięciem statku. Pamiętaj, że statek wypływa o 17:30, czyli ładunek musi być w Gdańsku do 12:30 (5 godzin wcześniej). Trasa z Kruszwicy do Gdańska to 225 km, a jak jedziemy średnio 50 km/h, to podróż zajmie nam 4,5 godziny, co się przekłada na 4 godziny i 30 minut. Żeby zdążyć, musisz dodać ten czas do 12:30, co znaczy, że musisz wyjechać z Kruszwicy najpóźniej o 8:00. Takie obliczenia są przydatne, zwłaszcza w transporcie, gdzie czas to kluczowa sprawa. W praktyce pomaga to dostarczać ładunki na czas i spełniać wymagania klientów oraz przepisy.

Pytanie 24

Suwnica terminalowa zaczyna pracę o godzinie 8:00. Czas załadunku kontenera 20-stopowego wynosi
50 sekund, natomiast 40-stopowego 100 sekund. Po upływie jednej godziny pracy suwnicy następuje przerwa trwająca 15 minut. O której godzinie zakończy się załadunek 30 kontenerów TEU oraz 45 kontenerów FEU na wagony kolejowe?

A. 8:58

B. 9:55

C. 9:40

D. 8:43

Analizując podane opcje odpowiedzi, można zauważyć typowe błędy w podejściu do obliczenia czasu załadunku. Na przykład, jeśli ktoś wskazałby 8:58, mógłby nie uwzględnić całkowitego czasu załadunku, co wprowadza w błąd. Osoba ta mogłaby skupić się jedynie na czasie potrzebnym do załadunku jednego rodzaju kontenera, ignorując drugi typ, co prowadzi do zaniżenia całkowitego czasu. Inna odpowiedź, taka jak 9:40, nie uwzględnia przerwy, co jest kluczowe w procesie załadunku, w którym przerwy są standardową procedurą operacyjną. Z kolei wskazanie 8:43 może wynikać z błędnego założenia o czasie pracy suwnicy, co ignoruje fakt, że załadunek zaczyna się dopiero o 8:00 i wymaga czasu na wykonanie wszystkich operacji. Dlatego ważne jest, aby zrozumieć, że w procesie logistycznym każdy czynnik, w tym przerwy oraz czas załadunku dla różnych typów kontenerów, ma znaczenie. Ignorowanie tych aspektów prowadzi do nieprawidłowych obliczeń, co jest powszechnym błędem w planowaniu operacyjnym w logistyce.

Pytanie 25

Który kontener należy zastosować do przewozu warzyw i owoców w temperaturze kontrolowanej?

A. B.

B. C.

C. D.

D. A.

Wybór niewłaściwego kontenera do przewozu warzyw i owoców może prowadzić do wielu problemów związanych z jakością i świeżością produktów. W przypadku kontenera, który nie zapewnia kontroli temperatury, istnieje ryzyko, że warzywa i owoce ulegną szybkiemu psuciu się, co może być spowodowane nieodpowiednimi warunkami przechowywania. Przykładem może być wybór kontenera o temperaturze otoczenia, który nie jest regulowany, co naraża produkty na skrajne warunki atmosferyczne. Warzywa i owoce, takie jak banany czy truskawki, są szczególnie wrażliwe na temperaturę; ich transport w nieodpowiednich warunkach może prowadzić do zepsucia, a tym samym strat finansowych. Ponadto, brak odpowiednich systemów chłodzenia w kontenerach może stwarzać ryzyko dla zdrowia konsumentów, ponieważ rozwój bakterii w nieodpowiednich temperaturach jest znacznie szybszy. Warto również zauważyć, że standardy branżowe, takie jak HACCP, wymagają stosowania odpowiednich warunków transportu w celu zapewnienia bezpieczeństwa żywności. Dlatego ważne jest, aby wybierać kontenery, które odpowiadają normom jakości i bezpieczeństwa oraz są przystosowane do specyfiki transportowanych produktów.

Pytanie 26

Stawka za pracę urządzenia wynosi 150 zł za godzinę. Firma działa w systemie dwuzmianowym, wykonując 8 godzin na każdą zmianę, uwzględniając 30-minutowe przerwy w czasie każdej zmiany. Jaka będzie całkowita kwota za pracę urządzenia w ciągu dnia?

A. 1 200 zł

B. 2 400 zł

C. 2 250 zł

D. 2 050 zł

Aby obliczyć dzienny koszt pracy urządzenia, musimy najpierw zrozumieć, jak długo urządzenie jest wykorzystywane w ciągu dnia. Przedsiębiorstwo prowadzi działalność w cyklu dwuzmianowym, co oznacza, że pracuje przez dwie zmiany. Każda zmiana trwa 8 godzin, jednak należy uwzględnić 30-minutowe przerwy. Oznacza to, że efektywna długość pracy w każdej zmianie wynosi 7,5 godziny (8 godzin - 0,5 godziny przerw). Dla dwóch zmian, całkowity czas pracy urządzenia wynosi 15 godzin dziennie (7,5 godziny x 2). Koszt pracy urządzenia to 150 zł za godzinę, więc dzienny koszt wynosi 150 zł/godz. x 15 godz. = 2 250 zł. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w zarządzaniu kosztami produkcji, gdzie dokładne obliczenia kosztów pracy są kluczowe dla efektywności finansowej przedsiębiorstwa. Warto stosować podobne metody kalkulacji w innych kontekstach, aby lepiej rozumieć wpływ kosztów na wyniki finansowe.

Pytanie 27

Jaką kwotę netto trzeba zapłacić za transport sprzętu elektronicznego o wartości 55 000,00 zł, jeśli przewoźnik nalicza prowizję w wysokości 20% od wartości ładunku?

A. 44 000,00 zł

B. 13 530,00 zł

C. 11 000,00 zł

D. 66 000,00 zł

Poprawna odpowiedź wynika z obliczenia kosztu przewozu sprzętu elektronicznego na podstawie wartości ładunku oraz stosowanej prowizji przewoźnika. W tym przypadku wartość ładunku wynosi 55 000,00 zł, a prowizja wynosi 20%. Obliczenia dokonujemy według wzoru: prowizja = wartość ładunku x (prowizja w %) = 55 000,00 zł x 0,20 = 11 000,00 zł. Koszt netto przewozu to kwota, którą przewoźnik pobiera za realizację usługi transportowej po odjęciu prowizji. W praktyce, zrozumienie kosztów transportu jest kluczowe dla zarządzania budżetem projektu oraz podejmowania decyzji finansowych. W branży logistycznej, znajomość kalkulacji kosztów, takich jak prowizje czy dodatkowe opłaty, pozwala na lepsze planowanie i kontrolowanie wydatków. Dlatego znajomość metod obliczania kosztów transportu oraz analizowanie ofert przewoźników jest niezbędne dla efektywnego zarządzania łańcuchem dostaw.

Pytanie 28

Z przedstawionego wykresu wynika, że tabor polskiego międzynarodowego transportu drogowego w 2020 r., to przede wszystkim pojazdy

A. niskotonażowe.

B. wysokotonażowe.

C. dostawcze.

D. średniotonażowe.

Poprawna odpowiedź to wysokotonażowe pojazdy, co wynika z analizy wykresu, na którym 78% taboru polskiego międzynarodowego transportu drogowego w 2020 roku stanowią samochody ciężarowe o ładowności powyżej 12 ton. Wysokotonażowe pojazdy odgrywają kluczową rolę w transporcie towarów, szczególnie w kontekście globalizacji gospodarki oraz rosnącego zapotrzebowania na szybki i efektywny transport. Dzięki swojej ładowności, pojazdy te umożliwiają przewóz większej ilości towarów w jednym kursie, co przekłada się na niższe koszty transportu oraz mniejszy wpływ na środowisko w porównaniu do transportu realizowanego mniejszymi pojazdami. Dobre praktyki w branży transportowej zalecają wykorzystanie wysokotonażowych samochodów do przewozu towarów, które wymagają dużych przestrzeni ładunkowych, a także do transportu w transporcie międzynarodowym, gdzie ograniczenia wagowe są mniej rygorystyczne niż w krajowych regulacjach. Dodatkowo, w kontekście efektywności operacyjnej, stosowanie takich pojazdów pozwala na lepsze wykorzystanie floty transportowej oraz optymalizację planowania tras.

Pytanie 29

Jak długo minimalnie potrwa rozładunek 92 paletowych jednostek ładunkowych (pjł), przy użyciu 4 wózków widłowych, które mogą unieść po jednej palecie, jeśli czas cyklu transportowego jednego z wózków wynosi 2 minuty?

A. 86 minut

B. 13 minut

C. 46 minut

D. 23 minuty

Aby obliczyć minimalny czas potrzebny na rozładunek 92 paletowych jednostek ładunkowych przy użyciu 4 wózków widłowych, każdy z czasem cyklu transportowego wynoszącym 2 minuty, należy najpierw ustalić, ile palet jeden wózek może rozładować w danym czasie. Każdy wózek rozładowuje jedną paletę co 2 minuty, co oznacza, że w ciągu 2 minut 4 wózki rozładują 4 palety. Aby obliczyć całkowity czas, możemy podzielić łączną liczbę palet przez liczbę palet, które są rozładowywane co 2 minuty. Czas potrzebny na rozładunek wszystkich 92 palet wyniesie 92 palety podzielone przez 4 palety rozładowywane co 2 minuty, co daje 23 cykle transportowe. Ponieważ każdy cykl trwa 2 minuty, całkowity czas to 23 cykle razy 2 minuty, co daje 46 minut. Praktyczne zastosowanie tej wiedzy jest kluczowe w logistyce i zarządzaniu magazynem, ponieważ pozwala na efektywne planowanie procesów rozładunkowych zgodnie z normami optymalizacji czasu pracy i minimalizacji kosztów. Zrozumienie tego procesu prowadzi do lepszej organizacji pracy i zwiększenia wydajności operacyjnej.

Pytanie 30

Na podstawie danych przedstawionych na wykresie określ, w którym roku wzrost przychodów przedsiębiorstw branży TSL w Polsce, w stosunku do roku poprzedniego, był największy

A. w 2015 r.

B. w 2018 r.

C. w 2019 r.

D. w 2017 r.

Odpowiedź "w 2018 r." jest trafna, bo z wykresu widać, że w tym roku przychody firm z branży TSL w Polsce rosły naprawdę sporo. W szczególności w 2018 przychody wzrosły o 4,15 miliarda złotych w porównaniu do roku poprzedniego. To duża kwota, zwłaszcza jak spojrzy się na cały sektor, który wtedy dobrze się rozwijał. Firmy z TSL wprowadzały nowoczesne technologie i różne innowacyjne pomysły w logistyce, co z kolei poprawiło ich działanie. Na przykład, wiele z nich zaczęło korzystać z systemów do zarządzania łańcuchem dostaw, co pomogło w optymalizacji procesów związanych z transportem i magazynowaniem. Te zmiany są zgodne z tym, co dzieje się w branży, gdzie ciągłe doskonalenie jakości usług i dostosowywanie się do tego, co się dzieje na rynku, jest ważne. Analizując wzrost przychodów w różnych latach, firmy mogą łatwiej przewidywać przyszłe kierunki oraz podejmować mądre decyzje, co w tak konkurencyjnej branży jak TSL jest kluczowe.

Pytanie 31

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 32

Ile wynosi wartość netto usługi związanej z przewozem 5 palet z artykułami głęboko mrożonymi na odległość 200 km, jeżeli masa 1 pjł brutto wynosi 500 kg?

Rodzaj towaru	Masa ładunku [kg]	Stawka za 1 km ładowny [PLN]
Towary neutralne	1 000 ÷ 2 999	3,00
	3 000 ÷ 5 999	3,50
	6 000 ÷ 14 999	4,00
	15 000 ÷ 24 000	4,50
Towary niebezpieczne oraz wymagające kontrolowanej temperatury	1 000 ÷ 2 999	4,00
	3 000 ÷ 5 999	4,50
	6 000 ÷ 14 999	5,00
	15 000 ÷ 24 000	5,50

A. 400,00 zł

B. 800,00 zł

C. 1000,00 zł

D. 600,00 zł

Odpowiedź 800,00 zł jest poprawna, ponieważ aby obliczyć wartość netto usługi przewozu, należy uwzględnić stawkę za kilometr oraz całkowitą masę transportowanego towaru. W tym przypadku przewozimy 5 palet z artykułami głęboko mrożonymi, których całkowita masa wynosi 2500 kg (5 palet x 500 kg). Stawka za przewóz towarów o kontrolowanej temperaturze, przy tej wadze, wynosi 4,00 zł za kilometr. Przy odległości 200 km, całkowity koszt usługi wynosi 4,00 zł/km x 200 km = 800,00 zł. Takie obliczenia są standardem w branży logistycznej i transportowej, a znajomość stawek jest kluczowa dla efektywnego planowania kosztów. Ważne jest, aby przy kalkulacjach korzystać z regulaminów i cenników dostarczanych przez firmy transportowe, co zapewnia zgodność z obowiązującymi normami rynkowymi.

Pytanie 33

W systemie Ro-La (Rollende Landstrasse - ruchoma droga) pojazdy są załadowywane na wagony niskopodwoziowe zawsze w poziomie poprzez najazd z przodu pojazdu

A. przodem na rampę boczną

B. tyłem na rampę boczną

C. przodem na rampę czołową

D. tyłem na rampę czołową

Załadunek pojazdów tyłem na rampę czołową, przodem na rampę boczną oraz tyłem na rampę boczną są podejściami, które nie są zgodne z zasadami praktyki transportowej w systemie Ro-La. Załadunek tyłem na rampę czołową wiąże się z trudnościami w manewrowaniu, a także z problemami z widocznością, co zwiększa ryzyko wypadków i uszkodzeń. Tego rodzaju podejście jest niewskazane, ponieważ ogranicza kontrolę kierowcy nad pojazdem w trakcie wjazdu na wagon. Z kolei załadunek przodem na rampę boczną jest również niewłaściwy, ponieważ wiele wagonów Ro-La nie jest zaprojektowanych do obsługi takich manewrów. Rampy boczne nie zapewniają wystarczającej stabilności oraz przestrzeni do bezpiecznego wjazdu, co może prowadzić do nieprawidłowego umiejscowienia pojazdu na wagonie. Dodatkowo, załadunek tyłem na rampę boczną zwiększa ryzyko uszkodzenia części naczepy lub kontenera podczas manewrów. W praktyce, takie błędne podejścia mogą prowadzić do wydłużenia czasu załadunku oraz wyładunku, co jest nieefektywne z perspektywy operacyjnej. Niestety, często spotyka się mylne przekonania związane z różnymi metodami załadunku, które nie opierają się na rzetelnych standardach branżowych ani praktycznym doświadczeniu, co może prowadzić do niezamierzonych komplikacji.

Pytanie 34

Kierowca transportujący substancje niebezpieczne na terytorium kraju powinien dysponować

A. zezwoleniem wspólnotowym na transport.

B. dokumentem certyfikacyjnym EURO 1.

C. zaświadczeniem ADR.

D. świadectwem wymaganym zgodnie z konwencją ATP.

Zaświadczenie ADR jest dokumentem wymaganym do przewozu towarów niebezpiecznych zgodnie z międzynarodową konwencją dotyczącą przewozu takich towarów. ADR (fr. Accord européen relatif au transport international des marchandises Dangereuses par Route) określa zasady dotyczące transportu drogowego materiałów, które mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia, życia ludzi oraz dla środowiska. Posiadanie zaświadczenia ADR potwierdza, że kierowca przeszedł odpowiednie szkolenie oraz zna zasady bezpiecznego transportu tych materiałów. W praktyce oznacza to, że kierowca jest w stanie zidentyfikować rodzaj przewożonego towaru, stosować się do specjalnych zasad załadunku i rozładunku, a także zna procedury postępowania w razie wypadku. Przykładem zastosowania wiedzy zdobytej podczas szkolenia ADR może być umiejętność oceny ryzyka oraz właściwego oznakowania pojazdu, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa na drodze oraz w przypadku kontroli drogowych.

Pytanie 35

Na podstawie fragmentu tarczy tachografu analogowego ustal, z jaką maksymalną prędkością poruszał się pojazd.

A. 100 km/h

B. 80 km/h

C. 70 km/h

D. 90 km/h

Wybór odpowiedzi innej niż 90 km/h wskazuje na pewne nieporozumienia dotyczące interpretacji danych z tachografu. Przykładowo, odpowiedzi takie jak 80 km/h, 70 km/h oraz 100 km/h mogą wynikać z błędnej analizy wskazań tarczy. Możliwe, że użytkownik pomylił się w ocenie, nie dostrzegając, że linia wskazująca prędkość wyraźnie dochodzi do 90 km/h, co jest kluczowe w określeniu maksymalnej prędkości. W przypadku wyboru 100 km/h, można zrozumieć, że może to wynikać z założenia, iż pojazd mógł poruszać się szybciej, jednak taka interpretacja jest niezgodna z faktem i może prowadzić do niebezpiecznych sytuacji na drodze. Błędna ocena maksymalnej prędkości pojazdu może również wynikać z braku uwagi na szczegóły tarczy, co jest kluczowe dla precyzyjnego odczytu. Warto także podkreślić, że pomiar prędkości jest kluczowym elementem monitorowania działalności transportowej, a wszelkie nieprawidłowości w odczytach mogą prowadzić do naruszeń przepisów, co może mieć konsekwencje prawne. Zrozumienie tych aspektów jest istotne nie tylko dla bezpieczeństwa kierowcy, ale także dla przewożonych towarów oraz innych uczestników ruchu drogowego.

Pytanie 36

Korzystając z danych zamieszczonych w tabeli ustal, który typ wymienionych kontenerów ma najmniejszą powierzchnię ładunkową.

Typ kontenera	Długość zewnętrzna [mm]	Długość wewnętrzna [mm]	Szerokość zewnętrzna [mm]	Szerokość wewnętrzna [mm]	Wysokość zewnętrzna [mm]	Wysokość wewnętrzna [mm]
A.	12192	11998	2438	2330	2438	2197
B.	9125	8931	2438	2330	2438	2197
C.	6058	5867	2438	2330	2438	2197
D.	2991	2802	2438	2330	<2438	-

A. C.

B. B.

C. D.

D. A.

Kontener typu D rzeczywiście ma najmniejszą powierzchnię ładunkową spośród wszystkich wymienionych typów. Powierzchnia ładunkowa kontenera jest istotnym parametrem w logistyce, ponieważ wpływa na efektywność transportu towarów. W praktyce, wybór kontenera o minimalnej powierzchni ładunkowej może być korzystny przy przewozie lżejszych i mniej objętnych ładunków, co pozwala na oszczędności w kosztach transportu. Dobrą praktyką w branży jest szczegółowe analizowanie powierzchni ładunkowej różnych typów kontenerów przed podjęciem decyzji o ich wykorzystaniu. Warto również zwrócić uwagę na wewnętrzne wymiary kontenera, ponieważ mogą one różnić się w zależności od standardów producentów. Na przykład, kontenery zgodne z normą ISO mają ściśle określone wymiary, co ułatwia ich interoperacyjność w międzynarodowym transporcie. Wiedza o powierzchni ładunkowej kontenerów jest kluczowa dla efektywnego planowania ładunków i maksymalizacji wykorzystania przestrzeni ładunkowej w transporcie morskim i drogowym.

Pytanie 37

Do oznaczania jednostek logistycznych zgodnie z normami GS1 służy

A. GCN (Global Coupon Number)

B. GLN (Global Location Number)

C. GTIN (Global Trade Item Number)

D. SSCC (Serial Shipping Container Code)

SSCC, czyli Serial Shipping Container Code, to taki kod wymyślony przez GS1, który pozwala jednoznacznie identyfikować paczki w logistyce. Dzięki temu możemy efektywnie zarządzać przesyłkami w całym łańcuchu dostaw. W skrócie, SSCC ma 18 cyfr, gdzie na początku mamy prefiks GS1, a potem numer seryjny, który przypisuje się konkretnej paczce lub kontenerowi. To super sprawa, bo dzięki temu możemy śledzić paczki od samego nadania aż do dostarczenia. To ważne, szczególnie jeśli chodzi o zarządzanie zapasami i kontrolę jakości. W praktyce używa się tego w różnych branżach, jak handel czy produkcja, bo naprawdę zwiększa przejrzystość i wydajność w logistyce.

Pytanie 38

Jaką średnią prędkość miał pojazd, który przebył 225 km w czasie 3 h i 45 min?

A. 60 km/h

B. 65 km/h

C. 50 km/h

D. 55 km/h

Czasami, gdy nie mamy poprawnych odpowiedzi, to może to wprowadzać w błąd, bo niektóre z nich, jak 65 km/h, 55 km/h czy 50 km/h, mogą być wynikiem złych obliczeń. Takie pomyłki często wynikają z braku przeliczenia minut na godziny lub źle użytego wzoru. Jeśli przyjmiemy 4 godziny jako czas przejazdu, to wyjdzie prędkość 56,25 km/h, co jest blisko 55 km/h, ale to wciąż błędne założenie. Kluczowym krokiem jest naprawdę zrozumienie związku między odległością, czasem a prędkością. Czasami użytkownicy w ogóle nie przeliczają minut na godziny i przez to wychodzą im źle wyniki. Pamiętaj, że średnia prędkość to stosunek całkowitej drogi do całkowitego czasu, więc przeliczenie czasu na godziny jest konieczne. Użycie minut bez przeliczenia prowadzi do błędnych wyników i podstawowych błędów w myśleniu, co może być problematyczne w praktyce, na przykład w transporcie czy zarządzaniu flotą.

Pytanie 39

Zgodnie z przedstawioną naklejką UDT następne badanie urządzenia należy przeprowadzić

A. za dwa lata.

B. w lutym 2021 r.

C. nie później niż do końca 2021 r.

D. najpóźniej 02.01.2021 r.

Na naklejce UDT widnieje informacja wskazująca na konieczność przeprowadzenia następnego badania urządzenia w lutym 2021 roku. Jest to kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa oraz zgodności z przepisami prawnymi i standardami branżowymi. Badania okresowe są istotnym elementem zarządzania jakością, a ich realizacja w określonym terminie pozwala na wykrycie ewentualnych usterek i nieprawidłowości. W praktyce, przedsiębiorstwa powinny prowadzić dokładne rejestry przeglądów i badań, aby móc udowodnić, że ich urządzenia są w dobrym stanie technicznym. Zgodnie z normami, takimi jak PN-EN ISO 9001, regularne przeglądy są nie tylko zalecane, ale często wymagane, aby utrzymać certyfikaty jakości. W wielu branżach, w tym w przemyśle budowlanym i produkcyjnym, niedopełnienie obowiązków związanych z badaniami technicznymi może skutkować nie tylko karami finansowymi, ale także poważnymi wypadkami, co podkreśla znaczenie przestrzegania terminów wyznaczonych na naklejkach UDT.

Pytanie 40

Korzystając z fragmentu ustawy Prawo o ruchu drogowym, określ maksymalną rzeczywistą masę całkowitą przyczepy ciągniętej przez samochód ciężarowy o dopuszczalnej masie całkowitej wynoszącej 7,5 tony.

Fragment ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym
Art. 62. 1. Rzeczywista masa całkowita przyczepy ciągniętej przez: 1) samochód osobowy, samochód ciężarowy o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t lub autobus - nie może przekraczać rzeczywistej masy całkowitej pojazdu ciągnącego; 2) samochód ciężarowy o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5 t- nie może przekraczać rzeczywistej masy całkowitej tego samochodu powiększonej o 40%;

Fragment ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym

Art. 62. 1. Rzeczywista masa całkowita przyczepy ciągniętej przez:

1) samochód osobowy, samochód ciężarowy o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t lub autobus - nie może przekraczać rzeczywistej masy całkowitej pojazdu ciągnącego;

2) samochód ciężarowy o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5 t- nie może przekraczać rzeczywistej masy całkowitej tego samochodu powiększonej o 40%;

A. 3,5 t

B. 7,5 t

C. 11,0 t

D. 10,5 t

Poprawna odpowiedź to 10,5 t, co wynika z przepisów zawartych w ustawie Prawo o ruchu drogowym. Zgodnie z tymi przepisami, maksymalna rzeczywista masa całkowita przyczepy ciągniętej przez samochód ciężarowy o dopuszczalnej masie całkowitej (DMC) wynoszącej 7,5 tony, wynosi 10,5 tony. Obliczenie to jest oparte na zasadzie, że przyczepa nie może przekraczać 40% DMC pojazdu ciągnącego. W praktyce oznacza to, że na przykład, jeśli mamy do czynienia z transportem towarów, kierowca musi upewnić się, że masa ładunku na przyczepie, dodana do masy pojazdu, nie przekracza tej wartości. Właściwe przestrzeganie norm dotyczących masy całkowitej jest kluczowe dla bezpieczeństwa na drodze, gdyż nadmierna masa może prowadzić do poślizgu, trudności w hamowaniu oraz zwiększonego zużycia paliwa. Znajomość tych przepisów oraz ich stosowanie jest niezbędne w branży transportowej, aby zapewnić nie tylko legalność, ale i bezpieczeństwo wykonywanych przewozów.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej