Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 17:27
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 17:43

Egzamin zdany!

Wynik: 33/40 punktów (82,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W tabeli artykuly (kolumna cena) chcemy wybrać artykuły, których cena NIE mieści się w przedziale od 1000 do 1500 zł. Którego warunku WHERE należy użyć?

cena < 1000 AND cena > 1500

cena NOT BETWEEN 1000 AND 1500

cena NOT IN (1000, 1500)

cena BETWEEN 1000 AND 1500

Aby wybrać wartości spoza zakresu, używa się NOT BETWEEN dolna AND górna. Warunek cena NOT BETWEEN 1000 AND 1500 zwróci artykuły tańsze niż 1000 lub droższe niż 1500 zł. To zwięzły odpowiednik cena < 1000 OR cena > 1500. Dlatego poprawny jest NOT BETWEEN.

Pytanie 2

W języku SQL, w wyniku wykonania poniższego zapytania:

ALTER TABLE osoba DROP COLUMN grupa;

A. zostanie usunięta kolumna grupa

B. zostanie zmieniona nazwa kolumny na grupa

C. zostanie zmieniona nazwa tabeli na grupa

D. zostanie dodana kolumna grupa

Zapytanie SQL 'ALTER TABLE osoba DROP COLUMN grupa;' jest komendą, która służy do usunięcia kolumny o nazwie 'grupa' z tabeli 'osoba'. Komenda ta wykorzystuje instrukcję ALTER TABLE, która jest standardową konstrukcją SQL używaną do modyfikacji struktury istniejącej tabeli. W kontekście baz danych, usunięcie kolumny może być nieodwracalne, co oznacza, że wszystkie dane zawarte w tej kolumnie zostaną trwale usunięte. Przykładem zastosowania tej komendy może być sytuacja, w której kolumna 'grupa' nie jest już potrzebna, na przykład, po zmianie wymagań aplikacji lub po analogicznym przekształceniu modelu danych. Zgodnie z normami SQL, aby uniknąć błędów, przed wykonaniem takiej operacji warto wykonać kopię zapasową bazy danych. Warto również pamiętać, że niektóre systemy zarządzania bazami danych mogą wymagać dodatkowych opcji, aby zrealizować tę operację, na przykład, jeśli kolumna jest kluczem obcym lub jest związana z innymi strukturami. Podsumowując, użycie tej komendy skutkuje trwałym usunięciem kolumny 'grupa' z tabeli 'osoba'.

Pytanie 3

Strona internetowa powinna mieć zorganizowaną strukturę bloków. Aby osiągnąć ten układ, należy przypisać sekcjom odpowiednie właściwości w ten sposób:

A. float wyłącznie dla bloku 5; clear dla bloku 2

B. float tylko dla bloku 2; clear dla bloków: 3, 4

C. float tylko dla bloków: 2, 3, 4; clear dla bloku 5

D. float jedynie dla bloków: 3, 4; clear dla bloku 5

Stosowanie float tylko dla bloku 5 i clear dla bloku 2 nie jest właściwe, ponieważ float jest używane do umieszczania elementów obok siebie, a clear do zapobiegania takiemu zachowaniu. W przypadku float dla bloków 3 i 4 oraz clear dla bloku 5, blok 2 nie miałby żadnej właściwości float, co oznacza, że nie mógłby być poprawnie umieszczony obok bloków 3 i 4, a to prowadziłoby do nieprawidłowego ułożenia bloku 5. Użycie float tylko dla bloku 2 i clear dla bloków 3 i 4 byłoby błędne, ponieważ clear zapobiega przyleganiu elementów do boku, co jest niezgodne z celem floatowania bloków 2, 3 i 4 w jednej linii. Typowym błędem myślowym jest traktowanie clear jako narzędzia do rozmieszczania bloków w poziomie, co jest funkcją float. Zamiast tego, clear blokuje wpływ elementów pływających, co może być użyteczne w końcowych elementach układu jak blok 5, ale nie w środku. Dobre zrozumienie działania float i clear jest kluczowe dla efektywnego tworzenia layoutów stron internetowych, gdzie precyzyjne kontrolowanie pozycji bloków jest istotne dla estetyki i funkcjonalności projektu.

Pytanie 4

Który sposób utworzenia tablicy w JavaScript jest składniowo NIEPOPRAWNY?

var liczby = [1, 2, 3];

var liczby = new Array(1, 2, 3);

var liczby = [3];

var liczby = new Array[1, 2, 3];

Tablicę w JavaScript tworzy się na dwa poprawne sposoby: literałem w nawiasach kwadratowych, np. var liczby = [1, 2, 3];, albo konstruktorem z nawiasami OKRĄGŁYMI, np. var liczby = new Array(1, 2, 3);. Zapis new Array[1, 2, 3] jest błędny – po słowie new Array wywołanie konstruktora wymaga nawiasów okrągłych, a kwadratowe oznaczają indeksowanie/literał i tu nie pasują. Dlatego to ten zapis jest niepoprawny.

Pytanie 5

Wszelkie dane, które dostarczają informacji o innych danych, nazywane są

A. databus.

B. metalanguage.

C. metadata.

D. markup language.

Poprawna odpowiedź to „metadata”, czyli po polsku metadane. Metadane to wszystkie dane, które opisują inne dane. Można powiedzieć, że są to „informacje o informacji”. Przykład z życia: plik zdjęcia JPG. Sam obraz to dane, a takie elementy jak data wykonania, model aparatu, rozdzielczość, lokalizacja GPS, autor – to właśnie metadane zapisane np. w formacie EXIF. Podobnie w świecie WWW: w dokumencie HTML mamy sekcję <head>, a w niej znaczniki <meta>. Te znaczniki nie są wyświetlane użytkownikowi jako treść strony, ale przekazują wyszukiwarkom i przeglądarkom informacje o stronie, np. opis, słowa kluczowe, kodowanie znaków, język. To jest klasyczny przykład metadanych w praktyce. W bazach danych metadane to np. definicje tabel, typy kolumn, klucze główne, indeksy, ograniczenia. System zarządzania bazą danych przechowuje je w tzw. katalogach systemowych. Dzięki temu wie, jak interpretować rekordy, jakie są relacje między tabelami, jakie są dopuszczalne wartości. Bez metadanych dane byłyby po prostu chaotycznym zbiorem bitów, z którego niewiele da się wyciągnąć. W standardach branżowych stosuje się różne schematy metadanych, np. Dublin Core dla zasobów cyfrowych, czy schema.org dla stron internetowych, aby wyszukiwarki lepiej rozumiały zawartość. Z mojego doświadczenia warto od początku myśleć o metadanych jako o czymś, co podnosi jakość systemu: ułatwia wyszukiwanie, integrację, automatyczne przetwarzanie danych. Dobra praktyka jest taka, żeby dla ważnych zasobów (pliki, rekordy w bazie, strony WWW, API) zawsze planować strukturę metadanych: kto utworzył, kiedy, jaki typ, wersja, status. To bardzo pomaga przy utrzymaniu aplikacji, debugowaniu i rozwoju systemu.

Pytanie 6

Aby sprawdzić ustawienia konfiguracji PHP (z pliku php.ini), można uruchomić skrypt zawierający wywołanie:

phpinfo()

ini_set()

phpcredits()

phpversion()

Funkcja phpinfo() generuje stronę z pełną informacją o konfiguracji PHP: wartości dyrektyw z pliku php.ini, załadowane rozszerzenia, wersję, ścieżki i zmienne środowiskowe. Wystarczy uruchomić skrypt <?php phpinfo(); ?>, by sprawdzić, jak skonfigurowany jest serwer. Dlatego do podejrzenia ustawień PHP służy phpinfo().

Pytanie 7

Jak nazywa się sytuacja, w której funkcja wywołuje samą siebie?

A. iteracja

B. dziedziczenie

C. rekurencja

D. hermetyzacja

Pozostałe pojęcia oznaczają co innego. Iteracja to powtarzanie tych samych instrukcji w pętli (for, while) - również realizuje powtórzenia, ale bez wywoływania funkcji przez siebie. Hermetyzacja to zasada programowania obiektowego polegająca na ukrywaniu wewnętrznych pól i metod obiektu. Dziedziczenie to mechanizm OOP, w którym klasa przejmuje cechy klasy nadrzędnej. Wywoływanie funkcji przez nią samą to rekurencja, dlatego ta odpowiedź jest poprawna.

Pytanie 8

Efekt przedstawiony w filmie powinien być zdefiniowany w selektorze

A. tr:hover { background-color: Pink; }

B. td, th { background-color: Pink; }

C. tr:active { background-color: Pink; }

D. tr { background-color: Pink; }

Poprawny selektor to tr:hover { background-color: Pink; }, bo dokładnie opisuje sytuację pokazaną na filmie: efekt pojawia się dopiero po najechaniu kursorem na cały wiersz tabeli. Pseudo-klasa :hover w CSS służy właśnie do definiowania stylów w momencie, gdy użytkownik „najeżdża” myszką na dany element. Jeśli więc chcemy, żeby podświetlał się cały rząd tabeli, logiczne i zgodne z dobrymi praktykami jest przypięcie efektu do znacznika tr, a nie do pojedynczych komórek.

W praktyce taki zapis stosuje się bardzo często w interfejsach webowych: w panelach administracyjnych, listach zamówień, tabelach z uczniami, produktami, logami systemowymi itd. Dzięki temu użytkownik łatwiej śledzi, który wiersz właśnie ogląda. To niby detal, ale z punktu widzenia UX robi sporą różnicę. Z mojego doświadczenia to jeden z tych prostych trików CSS, które od razu poprawiają „odczuwalną” jakość strony.

Ważne jest też to, że :hover jest częścią standardu CSS (opisane m.in. w specyfikacji CSS Selectors Level 3/4) i działa w praktycznie wszystkich współczesnych przeglądarkach. Nie trzeba do tego żadnego JavaScriptu, żadnych skomplikowanych skryptów – czysty CSS. Dobrą praktyką jest również używanie bardziej stonowanych kolorów niż Pink w prawdziwych projektach, np. #f5f5f5 albo lekki odcień niebieskiego, tak żeby kontrast był czytelny i nie męczył wzroku. Warto też pamiętać, że podobny mechanizm możesz zastosować na innych elementach: np. a:hover dla linków, button:hover dla przycisków czy nawet div:hover dla całych kafelków w layoutach. Kluczowe jest to, żeby pseudo-klasa :hover była przypięta dokładnie do tego elementu, który ma reagować na interakcję użytkownika.

Pytanie 9

W HTML, aby uzyskać rezultat jak w podanym przykładzie, należy użyć struktury `

Duży tekst zwykły tekst

A. <strike>Duży tekst</strike> zwykły tekst

B. <big>Duży tekst</big> zwykły tekst

C. <strike>Duży tekst zwykły tekst

D. <big>Duży tekst zwykły tekst

Odpowiedź <big>Duży tekst</big> zwykły tekst jest poprawna, ponieważ wykorzystuje znacznik <big>, który jest zgodny z semantyką HTML i odpowiednio formatuje tekst, zwiększając jego rozmiar. Warto zauważyć, że użycie znacznika <big> jest zgodne z praktykami, które rekomendują wykorzystanie odpowiednich znaczników do modelowania treści w dokumentach HTML. Taki zabieg nie tylko pozwala na lepszą prezentację tekstu, ale także ułatwia dostępność strony, co jest istotne w kontekście WCAG (Web Content Accessibility Guidelines). Przykładem zastosowania może być sytuacja, w której chcemy wyróżnić istotne informacje w tekście, np. nagłówki sekcji lub kluczowe dane. Zastosowanie <big> w tym kontekście zwiększa czytelność oraz zwraca uwagę użytkowników, co jest szczególnie ważne w długich dokumentach. Warto również pamiętać, że stosowanie znaczników odpowiadających ich przeznaczeniu wspiera SEO, gdyż wyszukiwarki lepiej interpretują strukturę treści. Z tego powodu, używanie semantycznych i odpowiednich znaczników, takich jak <big>, jest kluczowe dla tworzenia poprawnych i funkcjonalnych stron internetowych.

Pytanie 10

W standardzie HDTV wykorzystywana jest rozdzielczość

A. 720 x 480 px

B. 704 x 576 px

C. 1920 x 1080 px

D. 1280 x 1024 px

Rozdzielczość 1920 x 1080 px jest standardem w technologii HDTV, znanym również jako Full HD. Oznacza to, że obraz składa się z 1920 pikseli w poziomie i 1080 pikseli w pionie, co daje łącznie ponad 2 miliony pikseli. Taki poziom rozdzielczości zapewnia wyraźny i szczegółowy obraz, co jest szczególnie ważne w kontekście nowoczesnych mediów wizualnych, takich jak filmy, transmisje telewizyjne oraz gry komputerowe. Standard HDTV ma kluczowe znaczenie w branży filmowej i telewizyjnej, ponieważ umożliwia osiągnięcie wysokiej jakości obrazu potrzebnej do pełnego doświadczenia wizualnego. Warto zaznaczyć, że wiele nowoczesnych urządzeń, takich jak telewizory, projektory i monitory, jest dostosowanych do odtwarzania w tej rozdzielczości, co czyni ją standardowym wyborem w domowych i profesjonalnych zastosowaniach. Zastosowanie Full HD jest szerokie; obejmuje transmisje sportowe, filmy akcji oraz produkcje artystyczne, gdzie szczegóły obrazu mają kluczowe znaczenie dla odbioru.

Pytanie 11

Ile razy powtórzy się pętla w JavaScript?

var x=1, i=0;
do{
    x*=3;
    i++;
}
while(x!=27);

A. 26 razy

B. 27 razy

C. 2 razy

D. 3 razy

W przedstawionym kodzie JavaScript, pętla do-while wykonuje się do momentu, gdy zmienna x nie jest równa 27. Zaczynając od wartości x równej 1, przy każdym przejściu przez pętlę zmienna x jest mnożona przez 3. Kolejno, x przyjmuje wartości: 3, 9, 27. Zatem pętla wykonuje się trzy razy, ponieważ dopiero po trzecim cyklu x osiąga wartość 27, co powoduje zakończenie pętli. Do-while zawsze wykonuje przynajmniej jedno przejście, niezależnie od warunku końcowego, dzięki czemu jest przydatna w sytuacjach, gdy operacja musi być przeprowadzona co najmniej raz. Dobrym przykładem wykorzystania tego mechanizmu jest oczekiwanie na spełnienie określonego warunku, np. uzyskanie poprawnej odpowiedzi od użytkownika. Warto zwrócić uwagę, że w przypadku operacji matematycznych wymagających określonej liczby iteracji, pętla do-while zapewnia prostotę i przejrzystość implementacji, zgodnie z dobrymi praktykami zapewniającymi łatwość w czytaniu i utrzymaniu kodu.

Pytanie 12

Jaką instrukcję algorytmu ilustruje graficzna prezentacja bloku na zamieszczonym rysunku?

A. Wykonaj podprogram sortowania tablicy t

B. Wypisz n

C. n ← n + 5

D. n > 20

Blok decyzyjny w diagramach przepływu jest kluczowym elementem algorytmów, ponieważ umożliwia podejmowanie decyzji na podstawie warunków logicznych. Reprezentowany jest przez romb i oznacza miejsce w algorytmie, gdzie następuje sprawdzenie warunku. W tym przypadku warunek to n > 20. Jeśli warunek zostanie spełniony, algorytm podąża jedną ścieżką, w przeciwnym razie inną. Jest to zgodne z praktykami programistycznymi, gdzie instrukcje warunkowe, takie jak if lub switch, kontrolują przepływ programu. Przykładowo, w systemach kontroli dostępu możemy użyć warunku n > 20 do sprawdzenia, czy użytkownik ma wystarczające uprawnienia, co jest zgodne z zasadami bezpieczeństwa IT. W systemach czasu rzeczywistego, takich jak kontrola jakości w produkcji, warunki te zapewniają, że błędy są wykrywane i obsługiwane odpowiednio, co jest kluczowe dla utrzymania standardów jakości. Wiedza o blokach decyzyjnych jest podstawą dla efektywnego projektowania algorytmów, co ma zastosowanie w szerokim zakresie technologii informatycznych, od baz danych po aplikacje mobilne.

Pytanie 13

Fragment kodu powyżej został napisany w języku JavaScript. Co należy umieścić w miejsce kropek, aby program przypisywał wartość 1 co trzeciemu elementowi w tablicy?

for (i = 0; i < T.length; ...)
 {
     T[i] = 1;
 }

A. i =+ 3

B. i = 3

C. i ++ 3

D. i += 3

Prawidłowa odpowiedź to i += 3 ponieważ w języku JavaScript operator += służy do zwiększania wartości zmiennej o zadany krok. W kontekście pętli for oznacza to że po każdej iteracji zmienna i zostanie zwiększona o 3 co pozwala na przypisanie wartości 1 co trzeciemu elementowi w tablicy. Jest to standardowa praktyka przy iteracji co kilka elementów w tablicy. Użycie += jest preferowane ze względu na jego zwięzłość i czytelność co jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi. W przypadku tablicy T użycie poprawnego inkrementu i += 3 umożliwi przypisanie wartości tylko do tych elementów które są indeksowane przez wielokrotności liczby 3. Dzięki temu kod jest bardziej czytelny i zgodny z zasadami DRY (Don't Repeat Yourself) pozwalając na efektywne operacje na strukturach danych. Przykładowo jeśli mamy tablicę o długości 9 to po wykonaniu pętli elementy o indeksach 0 3 i 6 zostaną ustawione na wartość 1 co pozwala na efektywne zarządzanie pamięcią i czasem obliczeniowym. Tego typu konstrukcje są podstawą wielu algorytmów iteracyjnych.

Pytanie 14

Które wartości może przyjąć zmienna typu double?

A. 2.4; 4; 3.2

B. 1979-12-05; 12:33

C. "Ala"; 'd'

D. 1,44; 2,55

double mieści tylko liczby. Zapis 1,44; 2,55 używa PRZECINKA, którego w kodzie nie stosuje się jako separatora dziesiętnego. 1979-12-05; 12:33 to data i godzina (tekst), a "Ala"; 'd' to napis i znak. Liczbom rzeczywistym odpowiada 2.4; 4; 3.2.

Pytanie 15

Jakie są odpowiednie kroki w odpowiedniej kolejności, które należy podjąć, aby nawiązać współpracę pomiędzy aplikacją internetową po stronie serwera a bazą danych SQL?

A. wybór bazy danych, nawiązanie połączenia z serwerem baz danych, zapytanie do bazy - wyświetlane na stronie WWW, zamknięcie połączenia

B. zapytanie do bazy, wybór bazy, wyświetlenie na stronie WWW, zamknięcie połączenia

C. nawiązanie połączenia z serwerem baz danych, wybór bazy, zapytanie do bazy - wyświetlane na stronie WWW, zamknięcie połączenia

D. wybór bazy, zapytanie do bazy, nawiązanie połączenia z serwerem baz danych, wyświetlenie na stronie WWW, zamknięcie połączenia

Analizując niepoprawne odpowiedzi, można zauważyć, że każda z nich zawiera fundamentalne błędy w kolejności operacji. W przypadku pierwszej odpowiedzi, zaczynanie od zapytania do bazy danych bez wcześniejszego nawiązania połączenia z serwerem jest nie tylko niepraktyczne, ale wręcz niemożliwe. System nie jest w stanie wykonać jakiegokolwiek zapytania, jeśli nie istnieje aktywne połączenie, co prowadzi do błędów wykonania. W drugiej odpowiedzi również występuje błąd, polegający na wysyłaniu zapytania przed wybraniem bazy danych. W rzeczywistości, aby system mógł poprawnie zrealizować zapytanie, musi najpierw wiedzieć, z jaką bazą ma do czynienia. Ostatnia z niepoprawnych odpowiedzi, która sugeruje wybór bazy danych przed nawiązaniem połączenia, również jest błędna, ponieważ nie można wybrać bazy bez aktywnego połączenia z serwerem. W praktyce, każda z tych odpowiedzi nie uwzględnia kluczowych zasad dotyczących zarządzania połączeniami z bazami danych, takich jak zasady dotyczące transakcji oraz efektywnego zarządzania zasobami, co jest niezbędne w kontekście wydajnych aplikacji internetowych.

Pytanie 16

W skrypcie PHP konieczne jest stworzenie cookie o nazwie owoce, które przyjmie wartość jabłko. Cookie powinno być dostępne przez jedną godzinę od momentu jego utworzenia. W tym celu w skrypcie PHP należy wykorzystać funkcję:

A. setcookie("owoce","jabłko",time()+3600);

B. cookie("owoce","jabłko",3600);

C. cookie("jabłko","owoce",3600);

D. setcookie("jabłko","owoce",time()+3600);

Funkcja setcookie w PHP jest kluczowym narzędziem do zarządzania ciasteczkami, a w szczególności do ich tworzenia. W przypadku prawidłowej odpowiedzi, setcookie("owoce","jabłko",time()+3600) poprawnie ustawia nazwę ciasteczka na 'owoce', przypisując mu wartość 'jabłko'. Funkcja time() zwraca aktualny czas w sekundach od 1 stycznia 1970 roku, a dodanie 3600 do tej wartości ustawia czas wygaśnięcia ciasteczka na jedną godzinę od momentu jego utworzenia. Jest to standardowa praktyka, by zapewnić, że cookie będzie dostępne przez określony czas. W kontekście aplikacji webowych, cookies są często wykorzystywane do przechowywania informacji o preferencjach użytkowników, sesjach logowania czy koszykach zakupowych. Ważne jest, aby przy tworzeniu ciasteczek upewnić się, że nazwa i wartość są odpowiednio sformatowane, a czas wygaśnięcia jest zgodny z oczekiwaniami. Prawidłowe zarządzanie ciasteczkami przyczynia się do lepszej interakcji z użytkownikami oraz zwiększa wydajność aplikacji.

Pytanie 17

W HTML wprowadzono tag a. Co oznacza wartość nofollow w atrybucie rel?

<a href="http://website.com" rel="nofollow">link</a>

A. jest wskazówką dla przeglądarki internetowej, aby nie interpretowała słowa 'link' jako hiperłącza

B. oznacza, że kliknięcie na link nie przekieruje do strony website.com

C. oznacza, że naciśnięcie na link spowoduje jego otwarcie w nowej karcie przeglądarki

D. jest komunikatem dla robota wyszukiwarki Google, by nie śledził tego linku

Nofollow to nie jest informacja dla przeglądarki, żeby nie pokazywała linka jak normalnego odnośnika. Linki wciąż będą wyglądały jak zwykłe linki HTML. Atrybut nofollow dotyczy tylko tego, jak roboty wyszukiwarek traktują ten link, a nie jak wygląda on na stronie. Jak chcesz, żeby link otwierał się w nowej karcie, to musisz użyć atrybutu target z _blank. Nofollow nie ma wpływu na to, gdzie prowadzi link, więc kliknięcie w niego zawsze przeniesie cię na daną stronę, niezależnie od tego, czy jest tam nofollow czy nie. Jego rola jest tylko w SEO i w tym, jak wpływa na PageRank, a nie w tym, co widzą użytkownicy.

Pytanie 18

Podany fragment kodu PHP ma na celu wstawienie wartości z zmiennych $a, $b, $c do bazy danych, w tabeli dane. Tabela ta składa się z czterech kolumn, z których pierwsza to autoinkrementowany klucz podstawowy. Które z zapytań powinno być przypisane do zmiennej $zapytanie?

<?php
...
$zapytanie = "...";
mysqli_query($db, $zapytanie);
...
?>

A. ```SELECT '$a', '$b', '$c' FROM dane;```

B. ```INSERT INTO dane VALUES (NULL, '$a', '$b', '$c');```

C. ```SELECT NULL, '$a', '$b', '$c' FROM dane;```

D. ```INSERT INTO dane VALUES ('$a', '$b', '$c');```

Prawidłowa odpowiedź to "INSERT INTO dane VALUES (NULL, '$a', '$b', '$c');" ponieważ wstawia dane do bazy danych w sposób zgodny z jej strukturą. W tabeli dane pierwsze pole jest kluczem głównym, który jest autoinkrementowany, co oznacza, że nie musimy go podawać ręcznie. Wartość NULL w tym przypadku pozwala bazie danych na automatyczne wygenerowanie nowego identyfikatora. Pozostałe zmienne, $a, $b i $c, zawierają dane, które chcemy wstawić do odpowiednich kolumn. Stosowanie przygotowanych zapytań (prepared statements) w PHP z wykorzystaniem mysqli jest najlepszą praktyką, ponieważ zapewnia ochronę przed atakami SQL injection oraz poprawia wydajność. Przykład zastosowania tego typu zapytania może obejmować dodawanie użytkowników do systemu, gdzie każdy użytkownik ma unikalny identyfikator generowany przez bazę danych. Warto również pamiętać o walidacji i sanitizacji danych przed ich wprowadzeniem do bazy.

Pytanie 19

W CSS, aby ustawić różne stylizacje dla pierwszej litery w akapicie, należy wykorzystać selektor

A. klasy p.first-letter

B. atrybutu p [first-letter]

C. dziecka p + first-letter

D. pseudoelementu p::first-letter

W języku CSS do formatowania pierwszej litery akapitu używamy pseudoelementu '::first-letter'. Jest to specjalny selektor, który pozwala na zastosowanie stylów tylko do pierwszego znaku w danym elemencie, na przykład w akapicie . Pseudoelement ten może być używany do nadawania unikalnych właściwości typograficznych, takich jak rozmiar czcionki, kolor, font-weight czy marginesy, co może znacząco wzbogacić stylizację tekstu. Przykładowo, używając stylu 'p::first-letter { font-size: 2em; color: red; }', pierwsza litera każdego akapitu stanie się większa i czerwona. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w CSS, ponieważ umożliwia selektywne stylizowanie elementów bez wpływu na resztę treści. Aby uzyskać większą kontrolę nad układem i estetyką stron internetowych, warto zaznajomić się z innymi pseudoelementami, takimi jak '::first-line', które działają analogicznie. Prawidłowe używanie pseudoelementów jest kluczowe dla tworzenia bardziej zaawansowanych i atrakcyjnych wizualnie projektów.

Pytanie 20

Zamieszczony kod w języku PHP

A. definiuje tablicę z trzema wartościami

B. określa tablicę z sześcioma wartościami

C. jest błędny, indeksami tablicy mogą być wyłącznie liczby całkowite

D. jest niepoprawny, nieznany operator =>

Kod przedstawiony w pytaniu to przykład definiowania tablicy asocjacyjnej w języku PHP. Tablica asocjacyjna to struktura danych, która pozwala na przechowywanie wartości związanych z kluczami, które nie muszą być liczbami. W tym przypadku kluczami są łańcuchy znaków: 'imie', 'nazwisko' oraz 'wiek'. Każdy klucz ma przypisaną wartość: 'Anna', 'Nowak' oraz 21. Zatem tablica ta rzeczywiście zawiera trzy pary klucz-wartość. Operator '=>' jest używany w PHP do przypisywania wartości kluczom w tablicach asocjacyjnych. Jest to poprawna składnia i bardzo popularny sposób reprezentowania danych, zwłaszcza w kontekście baz danych i przetwarzania formularzy, gdzie każda wartość ma swoje unikalne znaczenie i klucz. W praktyce tablice asocjacyjne są używane do przechowywania danych, które nie mają charakteru sekwencyjnego, ale są raczej zestawem właściwości lub atrybutów obiektu. Stosowanie tablic asocjacyjnych z odpowiednimi kluczami wspiera czytelność kodu i ułatwia jego zarządzanie zwłaszcza w większych projektach gdzie zrozumienie struktury danych odgrywa kluczową rolę.

Pytanie 21

Jaką rozdzielczość określa jednostka ppi (ang. pixels per inch)?

A. Obrazów bitmapowych.

B. Cyfrowych przyrządów dokonujących pomiarów.

C. Skanujących urządzeń.

D. Obrazów generowanych przez drukarki i plotery

Rozdzielczość wyrażana w jednostkach ppi (pixels per inch) odnosi się do ilości pikseli na cal w obrazach tworzonych przez drukarki i plotery. Wyższa wartość ppi oznacza większą gęstość pikseli, co przekłada się na wyższą jakość druku oraz więcej szczegółów w finalnym obrazie. W praktyce, standardowe wartości ppi dla wysokiej jakości druku to 300 ppi lub więcej, co jest preferowane w przypadku fotografii oraz materiałów reklamowych. Wartości te są zgodne z wytycznymi branżowymi, które sugerują, że dla druku offsetowego zaleca się rozdzielczość minimum 300 ppi, aby zachować szczegóły i ostrość obrazu. Użycie odpowiednich wartości ppi jest kluczowe w procesie prepress, gdzie przygotowuje się materiały do druku. Nieodpowiednia rozdzielczość może prowadzić do rozmycia, pikselizacji i ogólnej utraty jakości w finalnym produkcie, co negatywnie wpływa na wrażenia wizualne odbiorców oraz wizerunek marki.

Pytanie 22

Jaką rozdzielczość ma standard HDTV (Full HD)?

A. 704×576 px

B. 1920×1080 px

C. 720×480 px

D. 1280×1024 px

Standard HDTV w wariancie Full HD (1080p) ma rozdzielczość 1920 × 1080 pikseli w proporcjach 16:9. Dlatego Full HD to 1920 × 1080.

Pytanie 23

Funkcja PHP var_dump() wyświetla informację na temat zmiennej: jej typ i wartość. Wynikiem dla przedstawionego fragmentu kodu jest:

$x = 59.85;
var_dump($x);

A. float(59.85)

B. string(5) "59.85"

C. int(59)

D. array(2) { [0]=> int(59) [1]=> int(85) }

Gratulacje, Twoja odpowiedź jest poprawna! W poprawnej odpowiedzi, wartość zmiennej $x była 59.85, co jest liczbą zmiennoprzecinkową, a więc typem tej zmiennej jest float. Funkcja PHP var_dump() służy do wyświetlania informacji o zmiennej, w tym jej typu i wartości. Zatem wynikiem jej wykonania dla zmiennej $x inicjowanej wartością 59.85 jest float(59.85). To jest jeden z przykładów, gdzie rozumienie typów danych w PHP jest kluczowe. Zrozumienie typu float pozwoli Ci na prawidłową manipulację danymi, co jest niezwykle ważne w programowaniu. Jest to szczególnie istotne, gdy porównujesz różne wartości lub przekształcasz jedne typy danych w inne. Pamiętaj, że PHP jest językiem o słabej typizacji, co oznacza, że konwersja typów może nastąpić automatycznie w niektórych kontekstach, więc zawsze warto wiedzieć, jakiego typu jest dana zmienna.

Pytanie 24

W języku CSS zapis selektora

p > i { color: red; }

wskazuje, że kolorem czerwonym będzie sformatowany

A. wszystkie teksty w znaczniku oprócz tych w znaczniku

B. wszystki tekst w znaczniku lub wszelkie treści w znaczniku

C. jedynie ten tekst w znaczniku , który znajduje się bezpośrednio wewnątrz znacznika

D. tylko ten tekst w znaczniku , który ma przypisaną klasę o nazwie i

Zapis selektora CSS p > i mówi, że styl ma być zastosowany tylko do elementów , które są bezpośrednimi dziećmi znacznika . W praktyce oznacza to tyle, że jeśli w mamy , to tylko ten weźmie czerwony kolor. To jest w porządku, bo w CSS style mogą się dziedziczyć, ale można je też dokładnie określić z użyciem selektorów. Znak '>' wskazuje na relację rodzic-dziecko, co jest istotne, gdy patrzymy na strukturę dokumentu HTML. Na przykład, w kodzie: To jest przykład tekstu., słowo „przykład” będzie czerwone. Dodatkowo, korzystanie z takich selektorów to dobra praktyka, bo ogranicza wpływ stylów tylko do konkretnego kontekstu, co bardzo ułatwia zrozumienie kodu. Tego typu selektory pomagają unikać niechcianych efektów, które mogą się zdarzyć przy bardziej ogólnych zasadach CSS, a także poprawiają wydajność przeglądarki przy stylizacji.

Pytanie 25

Której metody JS użyć, aby WYODRĘBNIĆ fragment napisu między podanymi indeksami?

trim()

replace()

slice()

concat()

Do wyodrębnienia fragmentu napisu między podanymi indeksami służy w JavaScripcie metoda slice(), np. "komputer".slice(0, 3) zwróci „kom”. Podaje się indeks początkowy i (opcjonalnie) końcowy, a metoda nie zmienia oryginału, tylko zwraca wycinek. Dlatego fragment napisu wyodrębnia slice().

Pytanie 26

W HTML-u znacznik tekst będzie prezentowany przez przeglądarkę w sposób identyczny do znacznika

A. <h1>tekst</h1>

B. <big>tekst</big>

C. tekst

D. tekst

Znacznik w HTML jest używany do oznaczania tekstu, który ma być wyróżniony jako ważny. Jego domyślne stylizowanie w przeglądarkach polega na pogrubieniu tekstu, co jest również funkcją znacznika . Oba znaczniki mają podobne zastosowanie, ale niesie dodatkowe znaczenie semantyczne, co oznacza, że informuje przeglądarki i maszyny o tym, że dany tekst jest istotny. Przykładem może być użycie w nagłówkach lub w miejscach, gdzie chcemy zwrócić uwagę na kluczowe informacje, jak np. 'Zamówienie pilne musi być dostarczone do jutra.' W kontekście dobrych praktyk zaleca się używanie znaku zamiast , gdyż wspiera to dostępność i SEO - wyszukiwarki lepiej interpretują semantykę treści, co może wpłynąć na pozycjonowanie strony. Warto również pamiętać, że zgodnie z W3C, semantyka HTML ma kluczowe znaczenie dla strukturyzacji dokumentów oraz ich dostępności.

Pytanie 27

Zadanie "drzewo kontekstowe" w edytorze WYSIWYG Adobe Dreamweaver jest przeznaczone do

A. tworzenia szablonu strony internetowej

B. pokazania interaktywnego drzewa struktury HTML dla treści statycznych i dynamicznych

C. formatowania treści za pomocą dostępnych znaczników

D. określenia kaskadowych arkuszy stylów powiązanych z witryną

Funkcja 'drzewo kontekstowe' w edytorze WYSIWYG Adobe Dreamweaver jest kluczowym narzędziem, które umożliwia wizualizację struktury dokumentu HTML w formie interaktywnego drzewa. Dzięki temu użytkownicy mogą łatwo zobaczyć hierarchię elementów, co znacząco ułatwia nawigację oraz edycję zawartości zarówno statycznej, jak i dynamicznej. Przykład praktycznego zastosowania tej funkcji to sytuacja, w której programista pracuje nad złożonym projektem, zawierającym wiele sekcji i podsekcji. Dzięki drzewu kontekstowemu może szybko zlokalizować i edytować konkretne elementy, co przyspiesza proces tworzenia stron. Ponadto, funkcja ta wspiera dobre praktyki, takie jak utrzymanie czystości kodu oraz jego struktury, co jest zgodne z wytycznymi W3C dotyczącymi pisania HTML. Umożliwia to także lepsze zrozumienie i zarządzanie kodem, co jest nieocenione w większych projektach z zespołami developerskimi.

Pytanie 28

Do czego służy w PHP funkcja mysqli_num_rows()?

A. do zwrócenia kolejnego rekordu wyniku

B. do zwrócenia rekordu o numerze z parametru

C. do zwrócenia LICZBY wierszy w wyniku zapytania

D. do ponumerowania rekordów w bazie

Po wykonaniu zapytania SELECT często chcesz wiedzieć, ILE wierszy zwróciło - i właśnie to podaje mysqli_num_rows($wynik). Przyjmuje obiekt wyniku zapytania, a zwraca liczbę pasujących rekordów, np. if (mysqli_num_rows($wynik) == 0) echo "Brak danych";. To typowy sposób sprawdzenia, czy logowanie się powiodło albo czy wyszukiwanie coś znalazło. Zapamiętaj: „num_rows” = liczba (number) wierszy (rows) w wyniku.

Pytanie 29

W tabeli podzespoly należy zaktualizować wartość pola URL na "toshiba.pl" dla wszystkich wierszy, gdzie producent to TOSHIBA. W SQL zapis tej modyfikacji będzie wyglądać następująco:

A. UPDATE podzespoly.producent = 'TOSHIBA' SET URL = 'toshiba.pl';

B. UPDATE producent = 'TOSHIBA' SET URL = 'toshiba.pl';

C. UPDATE podzespoly SET URL = 'toshiba.pl' WHERE producent = 'TOSHIBA';

D. UPDATE podzespoly SET URL = 'toshiba.pl'

Odpowiedź jest poprawna, ponieważ zawiera właściwą składnię polecenia SQL do aktualizacji wartości w tabeli. W SQL, instrukcja UPDATE jest używana do modyfikacji danych w istniejących rekordach. W tym przypadku, polecenie 'UPDATE podzespoly SET URL = 'toshiba.pl' WHERE producent = 'TOSHIBA';' zmienia wartość pola URL na 'toshiba.pl' tylko dla tych rekordów, gdzie producent jest równy 'TOSHIBA'. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w zarządzaniu bazami danych, ponieważ pozwala na precyzyjne określenie, które rekordy mają zostać zaktualizowane. W praktyce, przed wykonaniem takiej aktualizacji, zaleca się zawsze wykonać zapytanie SELECT, aby zweryfikować, które rekordy zostaną zmodyfikowane. Zapewnia to dodatkową warstwę kontroli i zabezpiecza przed niezamierzonymi zmianami. Prawidłowe użycie klauzuli WHERE jest kluczowe, aby nie zmienić wszystkich rekordów w tabeli, co mogłoby doprowadzić do utraty danych. Zrozumienie struktury SQL i zasad działania instrukcji jest fundamentem pracy z relacyjnymi bazami danych.

Pytanie 30

Funkcja agregująca MIN w języku SQL ma na celu określenie

A. średniej wartości kolumny obserwowanej w wyniku zapytania

B. liczby znaków w rekordach zwróconych przez kwerendę

C. liczby wierszy zwróconych przez kwerendę

D. wartości minimalnej z kolumny zwróconej przez kwerendę

Funkcja agregująca MIN w języku SQL służy do wyznaczania wartości minimalnej w zadanej kolumnie, co jest kluczowym aspektem analizy danych w bazach danych. Przykładowo, gdy korzystasz z zapytania SELECT MIN(wiek) FROM pracownicy, otrzymasz najniższy wiek pracownika w tabeli. To narzędzie jest niezwykle przydatne w raportowaniu oraz przy podejmowaniu decyzji opartych na danych, gdyż pozwala na szybkie określenie najniższych wartości w zestawieniach, takich jak najstarszy pracownik w firmie, najniższa cena produktu, czy najkrótszy czas realizacji zamówienia. W praktyce, używanie funkcji MIN pomaga organizacjom w identyfikacji problemów oraz w optymalizacji procesów. Stosowanie funkcji agregujących, takich jak MIN, jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie analizy danych, ponieważ umożliwia efektywne przetwarzanie dużych zbiorów informacji i wyciąganie z nich wartościowych wniosków, co jest kluczowe w zarządzaniu danymi i tworzeniu raportów analitycznych.

Pytanie 31

W tabeli artykuly znajduje się pole o nazwie nowy. Aby pole to wypełnić wartościami TRUE dla każdego rekordu, należy zastosować kwerendę

A. UPDATE artykuly SET nowy = TRUE;

B. INSERT INTO nowy FROM artykuly SET TRUE;

C. UPDATE nowy FROM artykuly VALUE TRUE;

D. INSERT INTO artykuly VALUE nowy = TRUE;

Poprawna kwerenda UPDATE artykuly SET nowy = TRUE; jest klasycznym przykładem instrukcji aktualizacji danych w SQL. Słowo kluczowe UPDATE wskazuje, że modyfikujemy istniejące rekordy, a nie dodajemy nowe. Nazwa tabeli artykuly określa, w której tabeli wykonujemy operację. Następnie część SET nowy = TRUE ustawia dla kolumny nowy wartość logiczną TRUE we wszystkich wierszach, ponieważ w zapytaniu nie ma klauzuli WHERE. I to jest tu kluczowe: brak WHERE oznacza, że aktualizacja dotknie każdego rekordu w tabeli.
Moim zdaniem warto zapamiętać schemat: UPDATE nazwa_tabeli SET kolumna = wartość WHERE warunek;. W praktyce bardzo często dodaje się WHERE, np.: UPDATE artykuly SET nowy = TRUE WHERE data_dodania >= '2026-01-01'; – wtedy oznaczamy jako nowe tylko artykuły dodane od konkretnej daty. W zadaniu jednak wyraźnie jest mowa o każdym rekordzie, więc brak WHERE jest jak najbardziej zgodny z treścią.
W większości systemów bazodanowych (MySQL, PostgreSQL, SQL Server, MariaDB) ta składnia jest standardowa i zalecana. Dobra praktyka jest taka, żeby przed odpaleniem UPDATE bez WHERE najpierw zrobić SELECT * FROM artykuly; albo SELECT COUNT(*) FROM artykuly;, żeby mieć świadomość, ile rekordów zmienimy. W projektach produkcyjnych często dodaje się też transakcje, np. w PostgreSQL: BEGIN; UPDATE artykuly SET nowy = TRUE; COMMIT; dzięki temu w razie pomyłki można zrobić ROLLBACK.
Warto też wiedzieć, że kolumna typu logicznego może przyjmować wartości TRUE, FALSE, czasem 1/0 (np. w MySQL), ale forma z TRUE/FALSE jest czytelniejsza i bardziej zgodna z semantyką. W wielu aplikacjach webowych pole w stylu nowy służy np. do filtrowania artykułów w panelu administracyjnym albo na stronie głównej: SELECT * FROM artykuly WHERE nowy = TRUE;. To dokładnie ten sam atrybut, który przed chwilą masowo ustawiliśmy poleceniem UPDATE.

Pytanie 32

W edytorze grafiki rastrowej funkcja „dodaj kanał alfa” umożliwia

A. powiększenie głębi ostrości obrazu

B. wprowadzenie warstwy z przezroczystością

C. wyostrzenie krawędzi obrazu

D. ustawienie prawidłowego balansu bieli

Dodanie kanału alfa w edytorze grafiki rastrowej to w zasadzie otworzenie drzwi do pracy z przezroczystością w obrazie. Kanał alfa jest dodatkową składową pikseli, która oprócz wartości RGB określa też poziom przejrzystości danego fragmentu grafiki. Moim zdaniem, to jeden z kluczowych elementów, jeśli chcesz przygotować grafikę do profesjonalnych zastosowań, np. do webdesignu, gier czy produkcji materiałów do druku z efektem nakładania. Standardowym przykładem jest sytuacja, gdy przygotowujesz logo i zależy Ci, żeby tło było przezroczyste – wtedy bez kanału alfa ani rusz. W praktyce, po dodaniu kanału alfa możesz wymazywać fragmenty lub stosować selektywne przezroczystości, co daje mnóstwo kreatywnych możliwości. To taka podstawa, bez której ciężko wyobrazić sobie pracę z warstwami, maskami czy efektami blendingu. Z mojego doświadczenia, osoby zaczynające pracę z grafiką często nie zdają sobie sprawy, jak ważne jest świadome zarządzanie przezroczystością – a kanał alfa właśnie to umożliwia. Nawet w najpopularniejszych formatach plików, jak PNG, obsługa kanału alfa jest już praktycznie standardem branżowym. Warto też wiedzieć, że w formatach takich jak JPEG tego nie uzyskasz, bo nie obsługują przezroczystości. Tak więc, jeśli planujesz pracę z grafiką wielowarstwową, przygotowywanie sprite’ów czy nowoczesnych UI, kanał alfa to absolutna podstawa, nie tylko bajer.

Pytanie 33

Jaką funkcję w języku PHP można wykorzystać do weryfikacji typu zmiennej?

A. foreach()

B. switch()

C. strrev()

D. var_dump()

Funkcja var_dump() w języku PHP jest niezwykle przydatna do sprawdzania typu zmiennej, ponieważ wyświetla zarówno wartość zmiennej, jak i jej typ. Dzięki temu programista może szybko zrozumieć, co dokładnie znajduje się w danej zmiennej. Na przykład, jeśli mamy zmienną $a przypisaną do wartości 5, używając var_dump($a), uzyskamy wynik 'int(5)', co wskazuje, że zmienna jest typu całkowitego. Z kolei dla zmiennej $b, która jest tablicą, var_dump($b) pokaże strukturę tablicy oraz jej zawartość. Użycie var_dump() jest zgodne z dobrymi praktykami debugowania w PHP, ponieważ umożliwia identyfikację problemów z typami danych, co jest kluczowe w kontekście typowania dynamicznego, jakie ma miejsce w PHP. Dodatkowo, var_dump() jest często stosowane w sytuacjach, gdy programista chce szybko zweryfikować, co znajduje się w zmiennych podczas rozwoju aplikacji, co przyspiesza proces debugowania i pozwala na łatwiejsze znalezienie błędów w logice aplikacji.

Pytanie 34

Aby wykonać kopię zapasową bazy danych MySQL, można posłużyć się:

A. modyfikacją danych

B. agregacją danych

C. importem bazy

D. eksportem bazy

Kopię zapasową bazy MySQL tworzy się przez eksport - zapis struktury tabel i danych do pliku (najczęściej .sql). Taki plik zawiera polecenia, które pozwalają później odtworzyć bazę w tym samym stanie, np. po awarii lub przy przenoszeniu na inny serwer. Eksport wykonasz w phpMyAdmin (zakładka Eksport) albo narzędziem mysqldump. Odwrotną operacją, przywracającą dane z pliku, jest import. Do zrobienia kopii zapasowej służy więc eksport bazy.

Pytanie 35

Co można powiedzieć o wyświetlonym przez witrynę tekście "test kolorów"?

<p id="p1" style="color:blue;">test kolorów</p>
<button type="button"
  onclick="document.getElementById('p1').style.color='red'">
  test</button>

A. Wciskanie przycisku test sprawia, że kolor tekstu jest na przemian niebieski i czerwony.

B. Po wciśnięciu przycisku test kolor tekstu jest niebieski.

C. Po wciśnięciu przycisku test kolor tekstu jest czerwony.

D. Zaraz po załadowaniu witryny kolor tekstu jest czerwony.

Zauważyłem, że w kodzie HTML kolor tekstu na początku jest niebieski. Jest to ustawione w atrybucie style dla elementu o id='p1'. Po kliknięciu w przycisk, uruchamia się funkcja JavaScript, która zmienia kolor na czerwony. Ta funkcja jest przypisana w atrybucie onclick. Takie podejście to świetny sposób na interakcję użytkownika z witryną, korzystając ze skryptów JavaScript. Myślę, że to bardzo dobry przykład, który pokazuje, jak można robić interaktywne elementy na stronach. Wiedza na ten temat może pomóc lepiej zrozumieć, jak działają strony internetowe i co można zrobić z JavaScriptem.

Pytanie 36

Celem testów wydajnościowych jest ocena

A. poziomu spełnienia wymagań dotyczących wydajności przez system bądź moduł

B. sekwencji zdarzeń, w której prawdopodobieństwo wystąpienia każdego zdarzenia zależy wyłącznie od wyniku zdarzenia poprzedniego

C. możliwości oprogramowania do funkcjonowania w warunkach niewłaściwej pracy systemu

D. możliwości oprogramowania do funkcjonowania w warunkach błędnej pracy sprzętu

Testy wydajnościowe są kluczowym elementem procesu zapewnienia jakości oprogramowania, mającym na celu ocenę, w jakim stopniu system lub moduł spełnia określone wymagania wydajnościowe. Zazwyczaj obejmują one pomiar czasu reakcji, przepustowości, obciążenia oraz skalowalności aplikacji w różnych warunkach użytkowania. Przykładowo, podczas testów wydajnościowych można symulować równoczesne połączenia użytkowników, aby ocenić, jak system zachowuje się pod dużym obciążeniem. Dobre praktyki w tej dziedzinie, takie jak przeprowadzanie testów w kontrolowanym środowisku oraz stosowanie narzędzi takich jak JMeter czy LoadRunner, pozwalają na uzyskanie wiarygodnych wyników. Prawidłowe przeprowadzenie testów wydajnościowych jest istotne nie tylko dla spełnienia oczekiwań klientów, ale także dla uniknięcia problemów z wydajnością po wdrożeniu systemu na rynek, co może prowadzić do utraty reputacji firmy oraz finansowych strat.

Pytanie 37

Jak zabezpieczyć CREATE USER, aby nie utworzyć konta, gdy już istnieje?

CREATE USER IF NOT EXISTS 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'haslo';

CREATE OR REPLACE USER 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'haslo';

CREATE USER 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'haslo';

CREATE USER OR DROP 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'haslo';

Aby nie utworzyć konta, które już istnieje (i uniknąć błędu), używa się klauzuli IF NOT EXISTS: CREATE USER IF NOT EXISTS 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'haslo';. Gdy użytkownik istnieje, polecenie zostanie pominięte. Dlatego poprawny jest wariant z IF NOT EXISTS.

Pytanie 38

W tabeli pracownicy zdefiniowano klucz główny jako INTEGER z atrybutami NOT NULL oraz AUTO_INCREMENT. Dodatkowo zdefiniowano kolumny imie oraz nazwisko. W przypadku wykonania poniższej kwerendy SQL wprowadzającej dane, w której pominięto pole klucza, w bazie danych MySQL wystąpi:

INSERT INTO pracownicy (imie, nazwisko) VALUES ('Anna', 'Nowak');

A. błąd związany z nieprawidłową liczbą kolumn

B. ignorowanie polecenia, tabela nie ulegnie zmianie

C. dodanie rekordu do tabeli, dla klucza głównego zostanie przypisana wartość NULL

D. dodanie rekordu do tabeli, dla klucza głównego zostanie przypisana kolejna wartość naturalna

Jak używasz polecenia INSERT w MySQL i masz klucz główny ustawiony jako AUTO_INCREMENT, to system sam zajmie się przydzieleniem nowej, unikalnej wartości dla tego klucza dla każdego nowego rekordu. Kiedy wprowadzasz dane o pracowniku, takie jak imię i nazwisko, to nie musisz martwić się o podawanie wartości klucza głównego. MySQL świetnie to rozumie i dodaje kolejny wolny numer. To jest zgodne z dobrymi praktykami w bazach danych, gdzie klucz główny musi być unikalny dla każdego rekordu, ale niekoniecznie musisz go podawać ręcznie, szczególnie gdy korzystasz z mechanizmu AUTO_INCREMENT. Weźmy na przykład tabelę zamówień – tam każdy nowy wpis automatycznie dostaje unikalny numer zamówienia, co eliminuje ryzyko błędów i ułatwia późniejsze śledzenie danych. Dzięki AUTO_INCREMENT wprowadzanie danych staje się dużo prostsze, a szansa na pomyłki przy manualnym wpisywaniu wartości klucza głównego znacznie maleje.

Pytanie 39

Po wykonaniu poniższego fragmentu kodu w języku C/C++, zmiennej o nazwie zmienna2 przypisany zostanie

int zmienna1 = 158;
int *zmienna2 = &zmienna1;

A. wartość przechowywana w zmienna1 zostanie przypisana jako zamieniona na łańcuch

B. ta sama wartość, którą zawiera zmienna1, zostanie przypisana

C. liczba w kodzie binarnym, która odpowiada wartości przechowywanej w zmienna1, zostanie przypisana

D. adres zmiennej o nazwie zmienna1 zostanie przypisany

Odpowiedzi sugerujące przypisanie wartości lub konwersję na łańcuch są błędne, ponieważ mylą podstawowe pojęcia dotyczące wskaźników i zmiennych w C/C++. Przypisanie wartości do zmiennej wskaźnikowej nie odbywa się poprzez kopiowanie samej wartości przechowywanej w zmiennej, lecz przez odniesienie do jej adresu. Odpowiedź wskazująca na przypisanie tej samej wartości, co w zmienna1, nie uwzględnia faktu, że zmienna2 jest wskaźnikiem, a nie zmienną o tej samej wartości. W przypadku konwersji na łańcuch, proces ten również jest nieprawidłowy, ponieważ wskaźniki nie są interpretowane jako łańcuchy znaków, a ich użycie wymaga znajomości typów danych i konwersji w kontekście wskaźników. Ostatnia odpowiedź, mówiąca o przypisaniu liczby w kodzie binarnym, jest myląca, gdyż wskaźniki operują na adresach w pamięci, które nie są reprezentowane w sposób binarny w kontekście zmiennych. Wartości mogą być reprezentowane binarnie w pamięci, ale wskaźniki przechowują adresy, które z perspektywy programisty nie są bezpośrednio związane z wartościami binarnymi zmiennych. Prawidłowe zrozumienie wskaźników jest kluczowe dla unikania błędów w zarządzaniu pamięcią oraz w poprawnym stosowaniu struktur danych w języku C/C++.

Pytanie 40

W kodzie HTML 5, w celu walidacji wartości pola <input type="text"> za pomocą wyrażenia regularnego, należy użyć atrybutu

A. value

B. step

C. pattern

D. readonly

W tym pytaniu chodzi o konkretny mechanizm walidacji wbudowany w HTML5, a nie o ogólne właściwości pól formularza. Walidacja za pomocą wyrażeń regularnych jest w standardzie przypisana do jednego, ściśle określonego atrybutu – właśnie pattern. Inne atrybuty z listy pełnią zupełnie inne role i ich mylenie to dość typowy błąd przy nauce formularzy.

Atrybut step jest używany do określania „kroku” dla wartości liczbowych lub dat, np. w input type="number" czy type="date". Pozwala zdefiniować, o ile ma się zwiększać lub zmniejszać wartość przy użyciu strzałek lub walidować, czy liczba jest wielokrotnością danego kroku. Przykład: step="0.5" przy liczbie zmiennoprzecinkowej. Nie ma on żadnego związku z wyrażeniami regularnymi ani ze zwykłym tekstem w type="text".

value z kolei to po prostu wartość pola – początkowa (domyślna) lub aktualna, odczytywana i modyfikowana przez JavaScript lub wysyłana w formularzu. Ustawienie value nie waliduje danych, tylko je definiuje. Można wprawdzie ręcznie sprawdzać value w JS i dopasowywać je do regexa, ale to już logika skryptu, a nie działanie samego atrybutu w HTML. To pewnie częsty skrót myślowy: „wartość pola” vs. „sprawdzenie wartości pola”, ale przeglądarka sama z siebie nie waliduje na podstawie samego value.

readonly natomiast blokuje możliwość edycji pola przez użytkownika, ale nadal wysyła jego wartość z formularzem. To przydatne, gdy chcemy coś pokazać, ale nie pozwolić na zmianę, np. wygenerowany identyfikator. Nie ma tu żadnej analizy treści, żadnego dopasowywania do wzorca – po prostu pole jest nieedytowalne. Czasem ktoś myśli: „skoro nie można tego zmienić, to jakby jest bezpieczne i zwalidowane”, ale to już bardziej kwestia logiki aplikacji, a nie mechanizmu walidacji.

Mechanizm HTML5 do regexów jest jeden: pattern. Warto go łączyć z innymi atrybutami walidacyjnymi, jak required, minlength, maxlength, type, ale to właśnie pattern odpowiada za dopasowanie tekstu do określonego wzorca. Wszystko inne z tej listy pełni pomocnicze lub zupełnie inne funkcje i nie zastępuje typowej walidacji opartej o wyrażenia regularne.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej