Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 17:36
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 18:14

Egzamin zdany!

Wynik: 25/40 punktów (62,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W formularzu wartości z pola input o typie number zostały przypisane do zmiennej a, a następnie przetworzone w skrypcie JavaScript w sposób następujący:

var x = parseInt(a);

Jakiego typu będzie zmienna x?

A. liczbowego, całkowitego

B. napisowego

C. Nan

D. zmiennoprzecinkowego

Zmienna x, przypisana w wyniku zastosowania funkcji parseInt na zmiennej a, będzie typu liczbowego, całkowitego. Funkcja parseInt jest używana w JavaScript do konwersji wartości na liczbę całkowitą. Jeśli a jest wartością wprowadzoną przez użytkownika w polu input o typie number, to parseInt(a) zwróci wartość liczbową, eliminując wszelkie znaki niebędące cyframi. Wartością return będzie liczba całkowita, ponieważ parseInt zwraca tylko całkowite części liczb. Wartością zwróconą będzie NaN, jeśli a nie zawiera żadnych cyfr, co w tym kontekście nie ma miejsca, zakładając, że użytkownik wprowadził poprawne dane. Przykład: jeśli użytkownik wprowadzi '42.5', to parseInt('42.5') zwróci 42, eliminując część dziesiętną. Warto zaznaczyć, że parseInt może przyjąć drugi argument, który określa system liczbowy (bazę), w jakim liczba ma być interpretowana, co jest zgodne z wytycznymi ECMAScript. Poznanie możliwości i ograniczeń funkcji parseInt jest kluczowe w pracy z danymi liczbowymi w JavaScript, szczególnie w kontekście walidacji danych wejściowych.

Pytanie 2

W skrypcie JavaScript operatory: ||, && zaliczane są do kategorii operatorów

A. bitowych

B. przypisania

C. logicznymi

D. arytmetycznych

Odpowiedź 'logicznym' jest poprawna, ponieważ w języku JavaScript operatory || (logiczne OR) i && (logiczne AND) są klasyfikowane jako operatory logiczne. Te operatory służą do wykonywania operacji na wartościach logicznych (prawda/fałsz). Użycie operatora && powoduje, że wyrażenie zwraca prawdę tylko wtedy, gdy oba operandy są prawdziwe. Z kolei operator || zwraca prawdę, jeśli przynajmniej jeden operand jest prawdziwy. Przykładem ich zastosowania może być warunkowe wykonywanie kodu, np. w instrukcjach if, gdzie możemy sprawdzić, czy spełnione są określone warunki. Standardowe praktyki programistyczne zalecają używanie tych operatorów do efektywnego zarządzania logiką programów, co zwiększa ich czytelność i umożliwia łatwiejszą konserwację. Ważne jest także zrozumienie, że operatory te wykonują krótką ocenę (short-circuit evaluation), co oznacza, że nie obliczają drugiego operandu, jeśli pierwszy już decyduje o wyniku. Dzięki tym właściwościom, operatory logiczne są kluczowym elementem wszelkich aplikacji programistycznych, które potrzebują podejmować decyzje w oparciu o różne warunki.

Pytanie 3

Tworzenie struktury logicznej strony internetowej polega na

A. określeniu zawartości witryny

B. umiejscowieniu elementów w wyznaczonych lokalizacjach witryny

C. określeniu adresów URL dla podstron serwisu

D. stworzonym zestawie grafik dla strony

Projektowanie układu strony internetowej to naprawdę ważny krok, który warto dobrze przemyśleć. Chodzi o to, żeby elementy były umieszczone w sensownych miejscach, co z kolei pomaga użytkownikom lepiej się po niej poruszać. Trzeba pamiętać o zasadach UX i UI, bo dzięki nim można stworzyć coś, co będzie intuicyjne i przyjazne. Dobrze jest odpowiednio poukładać tekst, zdjęcia, linki i formularze, żeby wszystko działało sprawnie. Fajnie jest korzystać z siatki do rozmieszczania elementów, bo to pomaga utrzymać ład i równowagę wizualną. Na przykład zasada F-layout świetnie sprawdza się, bo układ przypomina literę „F” i to odpowiada temu, jak ludzie przeglądają treści. Z mojego doświadczenia, ważne jest też, żeby zrozumieć hierarchię wizualną – dzięki temu można lepiej wyróżnić istotne informacje i zaangażować użytkowników.

Pytanie 4

Jakie wyrażenie logiczne powinno być użyte w języku JavaScript, aby zastosować operacje tylko dla wszystkich liczb ujemnych z przedziału jednostronnie domkniętego <-200,-100)?

A. (liczba <=-200) || (liczba>-100)

B. (liczba <=-200) && (liczba<-100)

C. (liczba >=-200) && (liczba<-100)

D. (liczba >=-200) || (liczba>-100)

Jeśli chcesz wykonywać operacje tylko na liczbach ujemnych w przedziale od -200 do -100 w JavaScript, musisz użyć takiego wyrażenia: (liczba >= -200) && (liczba < -100). To wyrażenie łączy dwa warunki, co oznacza, że oba muszą być spełnione, żeby całość była prawdziwa. Pierwszy warunek mówi, że liczba musi być większa lub równa -200, a drugi, że musi być mniejsza niż -100. Tak definiujemy przedział, co jest zgodne z zasadami ECMAScript, na których oparty jest JavaScript. Dla przykładu, jeśli weźmiesz liczbę -150, to to wyrażenie zwróci prawdę, bo -150 jest w tym przedziale. Natomiast dla -250, wyrażenie zwróci fałsz, bo nie spełnia pierwszego warunku. Dzięki temu, programista ma pewność, że operacje wykonywane są jedynie na liczbach w danym przedziale. Takie zastosowanie można spotkać na przykład w walidacji danych w formularzach czy w filtracji danych w aplikacjach webowych.

Pytanie 5

W SQL polecenie ALTER TABLE służy do

A. zmiany danych w rekordach tabeli

B. usuwania tabeli z bazy danych

C. zmiany kolumn w tabeli

D. dodawania tabeli do bazy danych

Zrozumienie działania polecenia ALTER TABLE jest kluczowe w kontekście zarządzania bazami danych, ponieważ jego zastosowanie jest znacznie szersze niż sugerują to błędne odpowiedzi. Modyfikowanie danych rekordów w tabeli nie jest zadaniem ALTER TABLE; do tego celu używa się polecenia UPDATE, które pozwala na zmianę wartości w konkretnych kolumnach rekordów. Ponadto, usuwanie tabeli z bazy danych realizuje się za pomocą polecenia DROP TABLE, natomiast dodawanie nowych tabel wymaga użycia polecenia CREATE TABLE. Takie rozróżnienie jest podstawowe dla prawidłowego zarządzania bazą danych. Zrozumienie, że ALTER TABLE dotyczy struktury tabeli, a nie danych w nich zawartych, jest kluczowe dla unikania błędów w projektowaniu systemów baz danych. Często pomijanym aspektem jest również to, że zmiany wprowadzane przez ALTER TABLE mogą wpływać na integralność danych oraz wydajność operacji bazodanowych, dlatego praktyka dobrego zarządzania schematem bazy danych wymaga staranności i przemyślenia przed wykonaniem jakichkolwiek operacji zmieniających strukturę tabeli. Z tego powodu, użytkownicy powinni być świadomi, jakie polecenia są przeznaczone do konkretnych zadań, aby uniknąć nieporozumień i błędów w ich pracy.

Pytanie 6

Jakie znaki <header>, <article>, <section>, <footer> są typowe dla tego języka?

A. HTML 4.01 Strict

B. HTML 4.01 Transitional

C. XHTML 1.1

D. HTML 5

Znaczniki <header>, <article>, <section>, <footer> są częścią specyfikacji HTML5, która wprowadziła bardziej semantyczne podejście do strukturyzacji dokumentów webowych. Te elementy umożliwiają programistom tworzenie bardziej przejrzystych i zrozumiałych dokumentów, zarówno dla ludzi, jak i dla maszyn. Na przykład, znacznik <header> definiuje nagłówek strony lub sekcji, <article> służy do oznaczania samodzielnych treści, które mogą być niezależnie dystrybuowane, <section> grupuje powiązane tematycznie elementy, a <footer> zawiera informacje o końcu strony lub sekcji. Użycie tych znaczników ma kluczowe znaczenie dla SEO, ponieważ wyszukiwarki mogą lepiej zrozumieć strukturę treści na stronie. Dodatkowo, zastosowanie tych elementów wspiera dostępność, ułatwiając nawigację osobom korzystającym z czytników ekranu. W praktyce, stosując te znaczniki, programiści tworzą bardziej uporządkowane i zrozumiałe strony, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży.

Pytanie 7

Które polecenie nadaje użytkownikowi „uczen” najniższy poziom uprawnień (tylko odczyt, bez zmiany danych i struktury)?

GRANT ALTER, SELECT ON szkola.przedmioty TO uczen;

GRANT DROP ON szkola.przedmioty TO uczen;

GRANT INSERT, DROP ON szkola.przedmioty TO uczen;

GRANT SELECT ON szkola.przedmioty TO uczen;

Pozostałe polecenia nadają uprawnienia znacznie szersze i bardziej ryzykowne. DROP pozwala usuwać obiekty bazy (np. całe tabele), więc to bardzo wysokie uprawnienie. Połączenie INSERT i DROP daje prawo dodawania danych oraz kasowania obiektów - dużo więcej niż sam odczyt. ALTER umożliwia zmianę struktury tabeli (dodawanie/usuwanie kolumn). Najniższy poziom - tylko podgląd danych - zapewnia GRANT SELECT, dlatego ta odpowiedź jest poprawna.

Pytanie 8

W wyniku działania pętli zapisanej w języku PHP zostanie wypisany ciąg liczb:

 $liczba = 10;
while ($liczba < 50) {
    echo "$liczba ";
    $liczba = $liczba + 5;
}

A. 0 5 10 15 20 25 30 35 40 45

B. 10 15 20 25 30 35 40 45 50

C. 10 15 20 25 30 35 40 45

D. 0 5 10 15 20 25 30 35 40 45 50

Dobrze zrozumiałeś działanie pętli while w języku PHP. Wybrana przez Ciebie sekwencja liczb (10, 15, 20, 25, 30, 35, 40, 45) jest poprawna. Pętla while, znajdująca się w skrypcie PHP, rozpoczyna działanie od wartości zmiennej, którą określono jako 10 i zwiększa ją o 5 za każdą iteracją, dopóki jej wartość jest mniejsza niż 50. Tak więc, ostatnią wydrukowaną liczbą jest 45, ponieważ w kolejnym kroku wartość zmiennej wynosiłaby już 50, co jest wartością większą od maksymalnej zdefiniowanej w warunku pętli. Zrozumienie działania pętli to klucz do efektywnego programowania, umożliwiającego tworzenie skomplikowanych algorytmów. Dobre praktyki zalecają, aby zawsze dokładnie analizować i rozumieć, jak daną pętle będą interpretowane przez interpreter języka.

Pytanie 9

Aby w wyniku zapytania wyeliminować powtarzające się wiersze, należy użyć klauzuli

ORDER BY

DISTINCT

UNIQUE

LIMIT

Klauzula DISTINCT w zapytaniu SELECT porównuje całe zwracane wiersze i pozostawia tylko niepowtarzalne, usuwając wszystkie ich kopie. Dotyczy zestawu kolumn wskazanych po słowie SELECT: jeśli dwa wiersze mają identyczne wartości we wszystkich tych kolumnach, w wyniku pojawi się jeden z nich. Na przykład SELECT DISTINCT miasto FROM klienci zwróci listę miast bez powtórzeń, nawet gdy wielu klientów mieszka w tym samym mieście. To właśnie ta klauzula odpowiada za eliminację zduplikowanych wierszy w wyniku zapytania.

Pytanie 10

W tabeli klienci w bazie danych sklepu internetowego występują m.in. pola całkowite: punkty,
liczbaZakupow oraz pole ostatnieZakupy typu DATE. Klauzula WHERE do zapytania wybierającego klientów, którzy posiadają ponad 3000 punktów lub zrealizowali zakupy więcej niż 100 razy, a ich ostatnie zakupy miały miejsce przynajmniej w roku 2022 ma formę

A. WHERE (punkty > 3000 OR liczbaZakupow > 100) AND ostatnieZakupy >= '2022-01'

B. WHERE punkty > 3000 OR liczbaZakupow > 100 OR ostatnieZakupy >= '2022-01-01'

C. WHERE punkty > 3000 AND liczbaZakupow > 100 OR ostatnieZakupy >= '2022-01-01'

D. WHERE punkty > 3000 AND liczbaZakupow > 100 AND ostatnieZakupy >= '2022-01-01'

Analizując odpowiedzi, można zauważyć, że wiele z nich opiera się na błędnych założeniach dotyczących logiki operatorów w SQL. W przypadku pierwszej opcji, użycie operatora AND pomiędzy dwoma warunkami punktów i liczby zakupów sugeruje, że klient musi spełniać oba te warunki jednocześnie, co jest niezgodne z wymaganiami pytania. Odpowiedź ta nie uwzględnia, że wystarczy spełnić jeden z warunków, aby być zakwalifikowanym. W drugiej opcji, podobnie, zastosowanie operatora OR dla punktów i liczby zakupów, a następnie operatora AND dla daty, wprowadza w błąd, ponieważ nie uwzględnia subtelności dotyczących logiki kwerendy. Ponadto, w tej odpowiedzi pojawia się nieprawidłowe sformułowanie daty, gdzie zastosowanie '2022-01' nie jest wystarczające do prawidłowego porównania daty. W przypadku trzeciej odpowiedzi, użycie operatora OR dla wszystkich trzech warunków sprawia, że każdy klient, który ma chociażby jeden z tych warunków spełnionych, zostanie wybrany, co jest dalekie od zamierzonego celu. Z kolei ostatnia odpowiedź, chociaż wprowadza poprawne warunki, to wymaga od klientów spełnienia wszystkich jednocześnie, co jest niezgodne z zamysłem. Takie niepoprawne interpretacje wynikają często z nieścisłości w zrozumieniu operatorów logicznych oraz ich wzajemnych powiązań w SQL, co jest kluczowe w tworzeniu efektywnych i działających zapytań.

Pytanie 11

Kod CSS można włączyć do dokumentu HTML, używając znacznika

A. <body>

B. <meta>

C. <head>

D. <style>

Wybór znaczników <head>, <meta> lub <body> jako miejsca do umieszczania kodu CSS jest nieprawidłowy z kilku powodów. Znacznik <head> jest przestrzenią przeznaczoną do przechowywania metadanych i odniesień do zasobów zewnętrznych, takich jak pliki CSS, a nie do bezpośredniego osadzania stylów. Chociaż można w nim umieszczać inne znaczniki, takie jak <style>, nie jest to jego podstawowe przeznaczenie. Znacznik <meta> służy do definiowania metadanych dokumentu, takich jak zestaw znaków, informacje o autorze czy opis strony, co również nie ma związku z osadzaniem stylów CSS. Z tego powodu umieszczanie kodu CSS w <meta> jest nieodpowiednie. Znacznik <body> jest przeznaczony do zawartości strony, która ma być wyświetlana użytkownikowi, a nie do definiowania stylów. Umieszczenie kodu CSS w <body> może prowadzić do chaosu w organizacji kodu oraz obniżenia wydajności, gdyż przeglądarki muszą analizować style po renderowaniu treści. Kluczowe błędy myślowe w takich wyborach wynikają z nieporozumienia na temat funkcji poszczególnych znaczników HTML oraz ich roli w renderowaniu strony internetowej. Właściwe stosowanie znaczników i standardów webowych jest fundamentem efektywnego projektowania stron, co podkreśla znaczenie edukacji w tym zakresie.

Pytanie 12

Jaką informację przekazuje przeglądarce internetowej zapis <!DOCTYPE html> ?

A. Dokument został zapisany w wersji HTML 5

B. Dokument został zapisany w wersji HTML 4

C. W dokumencie wymagane jest zamknięcie każdego taga, nawet samozamykającego

D. W dokumencie wszystkie tagi są zapisane wielkimi literami

Odpowiedź, że dokument został zapisany w języku HTML 5, jest prawidłowa, ponieważ zapis <DOCTYPE html> jest standardowym nagłówkiem deklarującym, że dokument jest napisany w najnowszej wersji HTML, czyli HTML 5. Taki zapis informuje przeglądarkę, że ma interpretować zawartość dokumentu zgodnie z zasadami i funkcjami określonymi w HTML 5. Wprowadzenie HTML 5 przyniosło wiele ulepszeń, takich jak nowe elementy semantyczne (np. <header>, <footer>, <article>), które ułatwiają tworzenie strukturalnie poprawnych i bardziej dostępnych stron internetowych. Dodatkowo, HTML 5 wprowadza wsparcie dla multimediów (np. <video>, <audio>) oraz API, które umożliwiają bardziej interaktywne podejście do tworzenia aplikacji webowych. Warto pamiętać, że stosowanie aktualnych standardów jest kluczowe dla zapewnienia kompatybilności z nowymi przeglądarkami oraz urządzeniami mobilnymi, a także dla zwiększenia wydajności i bezpieczeństwa aplikacji webowych.

Pytanie 13

Prezentowany blok kodu ilustruje proces

A. podjęcia decyzji

B. załadowania lub wyświetlenia informacji

C. użycia zdefiniowanej procedury lub funkcji

D. realizacji zadania w pętli

Pierwsza odpowiedź sugeruje że blok reprezentuje zastosowanie gotowej procedury lub funkcji co jest niepoprawne Romb w schematach blokowych nie jest używany do oznaczania procedur lub funkcji lecz do podejmowania decyzji Stosowanie procedur i funkcji zazwyczaj związane jest z blokami prostokątnymi symbolizującymi operacje a nie z decyzjami które wymagają warunkowego rozgałęzienia Druga odpowiedź wczytania lub wyświetlenia danych również nie jest poprawna Operacje związane z wczytywaniem i wyświetlaniem danych są zazwyczaj przedstawiane za pomocą bloków równoległoboków które obrazują wejście i wyjście danych Wczytywanie danych polega na pozyskaniu informacji z zewnętrznych źródeł lub użytkownika a wyświetlanie polega na prezentacji wyników jednak obie te czynności nie mają charakteru decyzyjnego Odpowiedź dotycząca wykonania zadania w pętli jest także błędna Pętle które umożliwiają powtarzanie określonych czynności są zazwyczaj wyrażane za pomocą konstrukcji prostokątnych z dodatkowymi wskaźnikami powrotu nie zaś za pomocą rombu który odzwierciedla logiczne warunkowe ścieżki przepływu danych Typowym błędem myślowym jest przypisywanie rombowi funkcji powiązanych z iteracjami lub operacjami co wynika z mylnego zrozumienia zasad tworzenia algorytmów w formie graficznej Intuicja podpowiada że decyzja i powtarzanie mogą być podobne jednak w diagramach blokowych różnią się symboliką i zastosowaniem

Pytanie 14

Aby przyspieszyć ładowanie strony z dużą grafiką (2000×760 px), należy zmniejszyć jej rozmiar:

A. za pomocą atrybutów HTML

B. właściwością CSS w pikselach

C. w programie graficznym

D. właściwością CSS w procentach

Aby naprawdę przyspieszyć stronę, trzeba zmniejszyć wagę i wymiary pliku graficznego w programie graficznym (np. zmienić rozmiar do faktycznie potrzebnych pikseli i zoptymalizować kompresję). Dopiero wtedy przeglądarka pobiera mniejszy plik. Skalowanie w HTML czy CSS zmienia jedynie sposób wyświetlania, nie wielkość pobieranych danych. Dlatego grafikę zmniejsza się w programie graficznym.

Pytanie 15

Na czym polega parkowanie domeny?

A. na dodaniu rekordu CNAME (aliasu) dla domeny

B. na utworzeniu strefy DNS domeny i wskazaniu serwerów nazw

C. na zakupie (rejestracji) nowej domeny

D. na zmianie właściciela domeny (cesji)

Parkowanie domeny to skonfigurowanie zarejestrowanej domeny po stronie DNS - utworzenie jej strefy i wskazanie serwerów nazw (nameserwerów) - zwykle bez uruchamiania pełnej, docelowej witryny. Często domena „zaparkowana” kieruje na stronę zastępczą lub jest po prostu przygotowana do późniejszego użycia. Dzięki temu domena działa w systemie DNS, choć nie hostuje jeszcze właściwego serwisu. Dlatego parkowanie polega na utworzeniu strefy DNS i wskazaniu serwerów nazw.

Pytanie 16

W której części dokumentu HTML umieszcza się wewnętrzny arkusz stylów (znacznik <style>)?

A. w skrypcie dołączonym do strony

B. w sekcji nagłówkowej (<head>)

C. w treści strony (<body>)

D. wewnątrz znacznika, którego dotyczy

Wewnętrzny arkusz stylów, czyli reguły CSS zapisane w znaczniku <style>, umieszcza się w sekcji nagłówkowej dokumentu, między <head> a </head>. Dzięki temu style są wczytywane, zanim przeglądarka wyrenderuje treść. Dlatego <style> umieszcza się w sekcji <head>.

Pytanie 17

Wynikiem działania algorytmu dla c = 3 jest liczba

A. 6

B. 60

C. 12

D. 24

Poprawna odpowiedź 24 wynika z dokładnego prześledzenia działania algorytmu krok po kroku. Algorytm najpierw wczytuje wartość c, potem ustawia zmienne: a = 1 oraz b = 2. Następnie sprawdza warunek b <= c + 1. Dla c = 3 mamy c + 1 = 4, więc pętla działa tak długo, jak b <= 4.
Teraz iteracje:
1) b = 2, 2 <= 4 – warunek spełniony, więc wykonujemy a = a * b, czyli a = 1 * 2 = 2, potem zwiększamy b: b = 3.
2) b = 3, 3 <= 4 – znowu TAK, więc a = 2 * 3 = 6, b zwiększa się do 4.
3) b = 4, 4 <= 4 – nadal TAK, więc a = 6 * 4 = 24, b rośnie do 5.
4) b = 5, 5 <= 4 – warunek już fałszywy, wychodzimy z pętli i wypisujemy a, czyli 24.
W praktyce ten algorytm oblicza iloczyn kolejnych liczb naturalnych od 2 do c+1, czyli w tym przypadku 2 * 3 * 4. To jest po prostu część silni: 4! = 1 * 2 * 3 * 4, tylko bez początkowego 1, więc wynik jest taki sam. Warto tu zauważyć dobry nawyk: inicjacja zmiennej a wartością 1 jest klasycznym wzorcem przy obliczaniu iloczynów (neutralny element mnożenia). Tego typu konstrukcje pętli z warunkiem porównującym do c+1 pojawiają się bardzo często w programowaniu – zarówno w algorytmach obliczających silnię, jak i przy różnego rodzaju iteracjach po zakresach, np. w JavaScript czy PHP. Z mojego doświadczenia dobrze jest zawsze rozpisać sobie kolejne kroki na kartce, szczególnie gdy warunek zawiera dodawanie lub odejmowanie, bo to właśnie tam najłatwiej o pomyłkę o jeden krok (tzw. błąd off-by-one).

Pytanie 18

Aby zdefiniować krój czcionki w stylu CSS, należy użyć właściwości:

text-family

text-style

font-family

font-style

Krój (rodzinę) czcionki ustawia w CSS właściwość font-family. Podaje się w niej nazwę czcionki, a zwykle także listę zapasowych i ogólną rodzinę, na przykład font-family: Arial, sans-serif - przeglądarka użyje pierwszej dostępnej. Pozwala to zachować spójny wygląd tekstu nawet, gdy konkretna czcionka nie jest zainstalowana. Dlatego do zdefiniowania kroju czcionki służy font-family.

Pytanie 19

W PHP zmienna typu float może przyjmować wartości

A. logiczne.

B. jedynie całkowite.

C. zmiennoprzecinkowe.

D. nieliczbowe.

Wybór odpowiedzi związanych z typami danymi innymi niż zmiennoprzecinkowe wskazuje na zrozumienie, że zmienne w PHP mogą przyjmować różne formy, jednakże zatrzymuje się na nieprawidłowych założeniach. Zmienna logiczna, choć istotna, przyjmuje jedynie wartości prawda/fałsz, co nie ma związku z typem float. Z kolei nieliczbowe zmienne, takie jak stringi, również nie są odpowiednie, gdyż nie przechowują wartości liczbowych w formacie zmiennoprzecinkowym. Odpowiedź dotycząca tylko liczb całkowitych także jest nieprawidłowa, gdyż pomija kluczowy aspekt float, którym jest możliwość reprezentacji wartości dziesiętnych. Typowe błędy myślowe prowadzące do takich wniosków często wynikają z niepełnego zrozumienia specyfiki typów danych w PHP oraz ich zastosowań. Zrozumienie, że float to kategoria liczb obejmująca zarówno całkowite jak i dziesiętne, jest fundamentalne dla skutecznego programowania. Właściwe użycie typów danych, w tym float, jest kluczowe dla zapewnienia dokładności i efektywności w obliczeniach, zwłaszcza w kontekście aplikacji wymagających precyzyjnych wartości, takich jak rachunkowość czy nauka.

Pytanie 20

Przy użyciu komendy ALTER TABLE można

A. zmienić dane w rekordach

B. usunąć dane z rekordu

C. zmodyfikować strukturę tabeli

D. skasować tabelę

W kontekście baz danych warto zrozumieć, że ALTER TABLE nie zmienia wartości rekordów. Do tego mamy polecenie UPDATE, które pozwala nam na aktualizację danych w konkretnych kolumnach dla wybranych rekordów. Jeśli użyjesz ALTER TABLE w tym przypadku, to będzie to po prostu złe podejście, bo ALTER TABLE zajmuje się strukturą, a nie zawartością tabeli. Też, żeby usunąć rekordy, korzystamy z DELETE, które pozwala na usunięcie jednego lub więcej rekordów na podstawie warunków w klauzuli WHERE. Jak użyjesz ALTER TABLE w tej sytuacji, to może dojść do sporych nieporozumień. Kolejny błąd to myślenie, że ALTER TABLE może usunąć całą tabelę, co tak naprawdę robimy za pomocą DROP TABLE. Ta komenda całkowicie kasuje tabelę z bazy danych, łącznie ze wszystkimi danymi, co jest zupełnie inną sprawą niż modyfikowanie struktury tabeli. Te nieporozumienia mogą prowadzić do złych praktyk w zarządzaniu bazami danych, co w efekcie może wpłynąć na integralność i wydajność systemu.

Pytanie 21

Zapytanie: SELECT imie, pesel, wiek FROM dane WHERE wiek IN (18,30) spowoduje zwrócenie:

A. imion, numerów PESEL oraz wieku osób, których wiek wynosi 18 lub 30 lat

B. imion, numerów PESEL oraz wieku osób, które mają więcej niż 30 lat

C. imion, nazwisk oraz numerów PESEL osób mających mniej niż 18 lat

D. imion, numerów PESEL oraz wieku osób w przedziale od 18 do 30 lat

W przypadku pierwszej opcji, wybór imion, nazwisk i numerów PESEL osób w wieku poniżej 18 lat jest błędny, ponieważ zapytanie wykorzystuje klauzulę WHERE z operatorem IN, co oznacza, że filtruje jedynie osoby, które są w wieku równym 18 lub 30 lat, a nie poniżej 18 lat. Warto zauważyć, że taka interpretacja zapytania ignoruje zasadniczą logikę działania operatora IN. Z kolei trzecia opcja, dotycząca wybrania imion, numerów PESEL i wieku osób z przedziału od 18 do 30 lat, również mija się z prawdą, gdyż operator IN nie obejmuje osób, które mają wiek pomiędzy 18 a 30 lat, a jedynie osoby, które mają 18 lub 30 lat. Ostatnia opcja, dotycząca wyboru osób powyżej 30 lat, jest całkowicie sprzeczna z zapytaniem, które w ogóle nie bierze pod uwagę takiej grupy wiekowej. Warto przy tym zauważyć, że typowe błędy myślowe, które prowadzą do takich nieprawidłowych wniosków, mogą wynikać z niepełnego zrozumienia działania operatorów w SQL oraz nieznajomości zasad filtracji danych. W praktyce, znajomość specyfiki poszczególnych operatorów oraz ich zastosowań w różnych kontekstach jest kluczowa dla poprawnego formułowania zapytań i analizy danych.

Pytanie 22

Powszechnie stosowanym narzędziem SZBD do tworzenia zestawień danych, które można wydrukować, jest

A. makro

B. formularz

C. kwerenda UPDATE

D. raport

Raport jest kluczowym narzędziem w systemach zarządzania bazami danych (SZBD), które umożliwia przetwarzanie i prezentację danych w formie czytelnych zestawień. W przeciwieństwie do kwerend, które służą głównie do wyszukiwania i aktualizacji danych w bazie, raporty są projektowane z myślą o generowaniu wydruków lub prezentacji danych w zorganizowanej formie. Przykładowo, w systemie Microsoft Access, użytkownik może stworzyć raport, który zbiera dane z różnych tabel i prezentuje je w uporządkowany sposób, np. w formie tabeli z podsumowaniami lub wykresów. Dobre praktyki w tworzeniu raportów obejmują zrozumienie potrzeb odbiorcy oraz dostosowanie formatu raportu do celu, dla którego jest on tworzony. Ważne jest również, aby raporty były zgodne z estetyką i standardami wizualizacji danych, co zwiększa ich czytelność oraz efektywność w przekazywaniu informacji. W kontekście analizy danych, raporty pomagają w podejmowaniu świadomych decyzji biznesowych, dostarczając istotnych informacji w przystępnej formie.

Pytanie 23

Tabela filmy zawiera klucz główny id oraz klucz obcy rezyserID, natomiast tabela rezyserzy ma klucz główny id. Obydwie tabele są połączone relacją jeden do wielu, gdzie strona rezyserzy odnosi się do strony filmy. Jak należy zapisać kwerendę SELECT, aby połączyć tabele filmy i rezyserzy?

A. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.rezyserID = rezyserzy.id ...

B. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.id = rezyserzy.filmyID ...

C. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.rezyserID = rezyserzy.filmyID ...

D. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.id = rezyserzy.id ...

Odpowiedź, która wskazuje na połączenie tabeli filmy z tabelą rezyserzy za pomocą klauzuli JOIN, z warunkiem ON filmy.rezyserID = rezyserzy.id, jest prawidłowa, ponieważ bezpośrednio odzwierciedla relację pomiędzy tymi dwiema tabelami. Klucz obcy rezyserID w tabeli filmy wskazuje na klucz główny id w tabeli rezyserzy. W związku z tym, aby prawidłowo połączyć te tabele w kwerendzie SELECT, musimy użyć tego klucza obcego w warunku połączenia. Przykładowo, w realnych zastosowaniach chcesz uzyskać informacje o filmach oraz ich reżyserach; więc pisząc zapytanie, możesz z łatwością uzyskać dane, takie jak tytuł filmu i imię reżysera, co jest kluczowe w systemach zarządzania bazą danych. Dobre praktyki wskazują, że zawsze należy używać poprawnych kluczy do łączenia tabel, aby uzyskać wiarygodne i dokładne wyniki, co jest fundamentalne w projektowaniu baz danych i tworzeniu zapytań SQL.

Pytanie 24

Który z formatów plików graficznych używa kompresji stratnej?

A. GIF

B. BMP

C. JPEG

D. PNG

Pozostałe formaty są BEZSTRATNE lub bez kompresji stratnej. PNG kompresuje bezstratnie (z przezroczystością), GIF używa palety 256 kolorów bez utraty pikseli, a BMP jest praktycznie nieskompresowany. Kompresję stratną stosuje JPEG.

Pytanie 25

Na podstawie filmu wskaż, która cecha dodana do stylu CSS zamieni miejscami bloki aside i nav, pozostawiając w środku blok section?

A. nav { float: right; }

B. aside {float: left; }

C. nav { float: left; } aside { float: left; }

D. nav { float: right; } section { float: right; }

W tym zadaniu kluczowe jest zrozumienie, jak naprawdę działa float, a nie tylko samo skojarzenie, że „left to lewo, right to prawo”. Wiele osób myśli, że wystarczy ustawić jeden element na lewo, drugi na prawo i wszystko magicznie się poukłada. W praktyce przeglądarka trzyma się bardzo konkretnych reguł: najpierw liczy kolejność elementów w HTML, potem dopiero stosuje float i układa je możliwie jak najwyżej i jak najbliżej odpowiedniej krawędzi.

Jeśli nada się float tylko dla aside albo tylko dla nav, to zmienia się ich pozycja, ale układ trzech bloków nie spełni warunku z zadania: aside i nav nie zamienią się miejscami z pozostawieniem section w środku. Przykładowo, samo float: left na aside niczego nie „zamieni”, bo element i tak pojawia się jako pierwszy w kodzie, więc będzie u góry, tylko że „przyklejony” do lewej. Z kolei ustawienie nav na prawą stronę bez odpowiedniego floatowania section prowadzi do sytuacji, gdzie section nadal zachowuje się jak normalny blok, zwykle ląduje pod elementami pływającymi albo obok nich w sposób mało przewidywalny dla początkującego.

Częsty błąd myślowy polega też na tym, że ktoś próbuje wszystkim elementom dać float: left, licząc na to, że przeglądarka „ułoży je po swojemu”. Wtedy jednak wszystkie te bloki ustawiają się w jednym kierunku, w kolejności z HTML, więc nie ma mowy o świadomym „zamienianiu miejsc”. Brak zrozumienia, że float wyjmuje element z normalnego przepływu i wpływa na to, jak kolejne elementy zawijają się wokół niego, prowadzi właśnie do takich błędnych odpowiedzi. Z mojego doświadczenia lepiej jest najpierw narysować sobie prosty schemat: w jakiej kolejności idą znaczniki i które z nich mają pływać w prawo, a które zostać w naturalnym układzie. Dopiero wtedy dobiera się konkretne deklaracje CSS. Takie myślenie przydaje się nie tylko przy float, ale też przy nauce flexboxa czy grida, gdzie kolejność w DOM i własności układu też grają ogromną rolę.

Pytanie 26

Który atrybut należy zapisać w miejscu trzech kropek w znaczniku HTML5 <blockquote>, aby zdefiniować źródło cytatu?

<blockquote ...="https://pl.wikipedia.org">
Pokojowa Nagroda Nobla jest przyznawana kandydatom, którzy wykonali największą lub najlepszą pracę na rzecz braterstwa między narodami
</blockquote>

A. cite

B. alt

C. src

D. href

Odpowiedzi 'src', 'alt' i 'href' są nieprawidłowe, ponieważ każdy z tych atrybutów pełni inną rolę w kontekście HTML. Atrybut 'src' jest wykorzystywany do określenia źródła dla elementów takich jak <img> czy <script>, a więc nie ma zastosowania w przypadku znacznika <blockquote>. Wybierając 'src', można pomylić cytat z obrazem lub skryptem, co prowadzi do błędnej interpretacji struktury dokumentu. Atrybut 'alt' jest używany do dostarczania alternatywnego tekstu dla obrazów, co również nie ma zastosowania w kontekście cytatów. Użytkownik, wybierając odpowiedź 'alt', może błędnie sądzić, że alternatywny tekst jest istotny dla przedstawienia źródła cytatu, co jest mylne. Natomiast 'href', który jest stosowany w elementach <a> do określenia adresu URL, również nie ma zastosowania w kontekście cytatów. Zastosowanie 'href' w znaczeniu cytatu mogłoby prowadzić do zamieszania związane z funkcją nawigacyjną i semantyką dokumentu. Każda z tych odpowiedzi ilustruje typowe nieporozumienia dotyczące roli atrybutów HTML, co pokazuje, jak ważne jest zrozumienie właściwych kontekstów, w których atrybuty powinny być używane. Prawidłowe zrozumienie znaczenia atrybutu 'cite' jest kluczowe dla tworzenia semantycznych i czytelnych dokumentów HTML, które poprawnie odzwierciedlają intencje autora oraz są zgodne z najlepszymi praktykami webowymi.

Pytanie 27

W systemie bazy danych dotyczącej pojazdów, pole kolor w tabeli samochody może przyjmować wartości tylko z listy lakier. Aby zrealizować połączenie między tabelami samochody a lakier przez relację, należy użyć kwerendy

A. <br>ALTER TABLE samochody<br> ADD FOREIGN KEY (kolor) REFERENCES lakier(lakierId);

B. <br>ALTER TABLE lakier<br> ADD FOREIGN KEY (barwa) REFERENCES samochody(kolor);

C. <br>ALTER TABLE samochody<br> ADD FOREIGN KEY barwa REFERENCES samochody.lakier;

D. <br>ALTER TABLE samochody<br> ADD FOREIGN KEY kolor REFERENCES lakier;

Wszystkie błędne odpowiedzi opierają się na nieprawidłowym przypisaniu kluczy obcych lub niewłaściwych odniesieniach między tabelami. Przykładowo, pierwsza z odpowiedzi próbuje dodać klucz obcy do tabeli lakier, co jest niezgodne z zasadami relacyjnych baz danych, gdzie klucze obce powinny być definiowane w tabeli, która zawiera pole odnoszące się do innej tabeli. Klucz obcy powinien zawsze znajdować się w tabeli, która zawiera dane odnoszące się do innej tabeli, a nie w tabeli, z której te dane pochodzą. Druga odpowiedź sugeruje, że można dodać klucz obcy do kolumny kolor bez wskazania tabeli docelowej oraz właściwego klucza, co czyni tę odpowiedź niekompletną i błędną. Odpowiedź trzecia z kolei próbuje powiązać kolumnę barwa z tabelą samochody, co nie ma sensu w kontekście relacji; klucz obcy w tabeli samochody powinien odnosić się do klucza głównego w tabeli lakier, a nie do innej kolumny w tej samej tabeli. Typowym błędem jest także nieznajomość zasad normalizacji baz danych, co prowadzi do błędnych wniosków na temat relacji między tabelami. Zrozumienie tych zasad jest kluczowe dla właściwego projektowania struktury bazy danych oraz zapewnienia jej efektywności i integralności.

Pytanie 28

Wskaż kod równoważny do przedstawionego kodu zapisanego językiem PHP.

$suma = 0;
for ($x = 10; $x <= 20; $x++) {
    $suma += $x;
}

Kod 1.
$suma = 0;
while ($x <= 20) {
    $suma += $x;
    $x++;
}

Kod 2.
$suma = 0;
$x = 10;
while ($x <= 20) {
    $suma += $x;
    $x++;
}

Kod 3.
$suma = 0;
$x = 1;
while ($x <= 10) {
    $suma += $x;
    $x++;
}

Kod 4.
$suma = 0;
$x = 10;
while ($x <= 20) {
    $suma = $x;
    $x++;
}

A. Kod 3.

B. Kod 4.

C. Kod 1.

D. Kod 2.

Gratulacje, Twoja odpowiedź jest poprawna! Wybrałeś Kod 2, który jest równoważny do kodu PHP przedstawionego w pytaniu. Kod ten składa się z pętli while, która jest zainicjowana wartością $x równą 10. Pętla ta jest wykonywana, aż wartość zmiennej $x osiągnie 20. Co ważne, za każdym obiegiem pętli wartość zmiennej $x jest inkrementowana, co jest równoważne do działania pętli for w kodzie PHP. Wykorzystanie różnych rodzajów pętli do osiągnięcia tego samego efektu jest dobrym przykładem na to, jak różne konstrukcje języka programowania mogą służyć do rozwiązania tego samego problemu. Pamiętaj, że wybór pętli zależy od kontekstu. Pętle for są zazwyczaj używane, kiedy z góry wiemy ile razy pętla ma być wykonana. Pętle while są często wykorzystywane, gdy nie wiemy ile razy pętla ma być wykonana, ale znamy warunek jej zakończenia. To praktyczna wiedza, którą możesz zastosować w codziennym programowaniu.

Pytanie 29

W języku PHP, po wykonaniu poniższego fragmentu kodu, w zmiennej o nazwie Nowy_Napis zostanie zapisany:

$Napis = "ZaWszE SpRaWdZ swoj KoD";
$Nowy_Napis = strtolower($Napis);

A. zawsze sprawdz swoj kod

B. ZAWSZE SPRAWDZ SWOJ KOD

C. ZaWszE

D. zAwSZe sPrAwDz SWOJ kOd

Odpowiedź 'zawsze sprawdz swoj kod' jest poprawna, ponieważ funkcja strtolower() w PHP konwertuje wszystkie znaki w łańcuchu na małe litery. W przypadku podanego kodu, zmienna $Napis zawiera tekst 'ZaWszE SpRaWdZ swoj KoD', który po zastosowaniu funkcji strtolower() przekształca się na 'zawsze sprawdz swoj kod'. Praktyczne zastosowanie tej funkcji jest bardzo istotne w kontekście normalizacji danych wejściowych, szczególnie w aplikacjach internetowych, gdzie wielkość liter może wpływać na sposób przechowywania, wyszukiwania lub porównywania tekstów. Warto również podkreślić, że w przypadku korzystania z baz danych, stosowanie jednolitej konwencji zapisu (np. zawsze małe litery) może zminimalizować ryzyko błędów i niejednoznaczności. Dobrymi praktykami jest także walidacja danych użytkowników oraz przygotowywanie ich do dalszego przetwarzania, co sprzyja lepszej organizacji kodu i efektywności aplikacji.

Pytanie 30

W jakim standardzie języka hipertekstowego wprowadzono do składni znaczniki sekcji <footer>, <header>, <nav>?

A. XHTML1.0

B. XHTML 2.0

C. HTML4

D. HTML5

HTML5 wprowadził nowe znaczniki semantyczne, takie jak <header>, <footer> oraz <nav>, które mają na celu poprawę struktury i czytelności kodu HTML. Te znaczniki pozwalają na lepsze określenie ról poszczególnych części dokumentu, co jest istotne zarówno dla programistów, jak i dla wyszukiwarek internetowych oraz oprogramowania asystującego. Przykładowo, znacznik <header> zazwyczaj zawiera nagłówki i metadane, podczas gdy <footer> jest przeznaczony na informacje końcowe, takie jak prawa autorskie czy linki do polityki prywatności. Z kolei <nav> wskazuje sekcję nawigacyjną, co ułatwia użytkownikom poruszanie się po stronie. Użycie tych znaczników zgodnie z ich zamierzonymi funkcjami poprawia semantykę dokumentu HTML5, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie SEO i dostępności. Warto również zauważyć, że HTML5 wprowadza inne elementy, takie jak <article> czy <section>, które dodatkowo wspierają tworzenie dobrze zorganizowanej i zrozumiałej struktury dokumentu. W związku z tym, stosowanie nowych znaczników w HTML5 jest niezwykle korzystne zarówno dla twórców, jak i dla użytkowników stron internetowych.

Pytanie 31

Czy możliwa jest przedstawiona transformacja obrazu rastrowego dzięki funkcji?

A. odcienie szarości

B. zmniejszenie liczby kolorów

C. barwienie

D. ustawienia jasności i kontrastu

Barwienie to proces edycji obrazu rastrowego, który polega na modyfikacji istniejących kolorów poprzez nałożenie nowego odcienia na całość lub część obrazu. Dzięki temu możemy uzyskać efekt jak na przedstawionym obrazie, gdzie oryginalne kolory zostały zastąpione jednolitą barwą. Barwienie jest powszechnie stosowane w grafice komputerowej do nadawania dramatyzmu lub zmiany nastroju obrazu, co jest szczególnie przydatne w fotografii artystycznej czy projektach reklamowych. Narzędzia takie jak Adobe Photoshop czy GIMP oferują funkcje barwienia, pozwalając artystom na twórcze eksperymenty z kolorami. Technika ta może być stosowana również w procesie tworzenia materiałów wizualnych w branży marketingowej, gdzie spójna kolorystyka jest kluczowa dla budowania rozpoznawalności marki. Ważne jest, aby pamiętać o zachowaniu naturalnego balansu i harmonii w barwach, co jest zgodne z zasadami dobrych praktyk w projektowaniu graficznym. Barwienie umożliwia również korektę kolorystyczną, co jest istotne w procesie przygotowania materiałów do druku, gdzie kolory muszą być dostosowane do specyfikacji technicznych drukarni.

Pytanie 32

Który fragment kodu stanowi zamiennik dla kodu umieszczonego w ramce?

A. B

B. A

C. C

D. D

Odpowiedzi B i D są nieprawidłowe ponieważ ignorują kluczową część logiki oryginalnego kodu mianowicie filtrację parzystych liczb. Odpowiedź B iteruje przez wszystkie liczby od 1 do 55 wypisując je wszystkie bez wyjątku co diametralnie odbiega od zamierzonego wyniku kodu źródłowego. Odpowiedź D jest identyczna z B z tym że format zapisu jest nieco odmienny nie ma to jednak wpływu na logikę działania co czyni ją również błędną. Odpowiedź C inicjuje pętlę od 2 i inkrementuje x o 2 co teoretycznie powinno zbliżyć się do rozwiązania jednak zakres iteracji kończy się na 56 co wykracza poza zadany limit 55 oraz wypisuje nieistniejącą w oryginalnej pętli dodatkową liczbę co jest błędne. Wybory te mogą wynikać z niewłaściwego zrozumienia zakresu pętli lub metody przeskakiwania wartości co jest częstym błędem przy interpretacji pętli iteracyjnych. Kluczowe jest zrozumienie jak zastosowana logika i zakres wpływają na wynik końcowy oraz jak można optymalnie odwzorować te zasady w alternatywnym kodzie.

Pytanie 33

W przedstawionej regule CSS h1{color: blue} co oznacza h1?

A. klasę

B. wartość

C. deklarację

D. selektor

W regule CSS h1{color: blue} termin h1 odnosi się do selektora, który jest używany do wybierania elementów HTML, a w tym przypadku oznacza wszystkie nagłówki pierwszego poziomu. Selekcje w CSS są kluczowym elementem stylizacji stron internetowych, ponieważ pozwalają na precyzyjne określenie, które elementy mają być stylizowane. Selekcja h1 odnosi się do wszystkich elementów <h1> w dokumencie HTML, co oznacza, że wszystkie nagłówki pierwszego poziomu zostaną stylizowane zgodnie z podaną regułą. Wartością kolorystyki, czyli blue, jest przypisana do właściwości CSS 'color', co skutkuje zmianą koloru tekstu nagłówka na niebieski. Zgodnie z W3C, CSS (Cascading Style Sheets) pozwala na oddzielenie treści od prezentacji, co zwiększa elastyczność i ułatwia zarządzanie stylem strony. Przykładem praktycznym może być strona internetowa, gdzie wszystkie nagłówki pierwszego poziomu są wyróżnione kolorem niebieskim, co przyciąga uwagę użytkowników i poprawia czytelność. Selekcja jest zatem podstawowym narzędziem w stylizacji, umożliwiającym aplikację reguł CSS do określonych elementów HTML.

Pytanie 34

Na ilustracji widoczne są dwie tabele. Aby stworzyć relację jeden do wielu, gdzie jeden jest po stronie Klienci, a wiele po stronie Zamowienia, należy

A. Połączyć relacją pola ID z obu tych tabel

B. Wprowadzić pole klucza obcego do tabeli Klienci i połączyć je z ID tabeli Zamowienia

C. Wprowadzić pole klucza obcego do tabeli Zamowienia i połączyć je z ID tabeli Klienci

D. Utworzyć trzecią tabelę z dwoma kluczami obcymi. Jeden klucz połączyć z ID tabeli Klienci, a drugi z ID tabeli Zamowienia

Dodanie pola klucza obcego do tabeli Klienci i połączenie go z ID tabeli Zamowienia nie jest poprawne ponieważ relacja jeden do wielu wymaga aby klucz obcy znajdował się po stronie tabeli która reprezentuje wiele elementów czyli w tym przypadku Zamowienia Jeśli połączymy relacją pola ID z obu tabel nie uzyskamy semantyki relacji jeden do wielu a jedynie relację równoważności co nie odzwierciedla rzeczywistego scenariusza w którym jeden klient może posiadać wiele zamówień Zdefiniowanie trzeciej tabeli z dwoma kluczami obcymi przypomina projektowanie tabeli asocjacyjnej stosowanej raczej w relacjach wiele do wielu niż jeden do wielu Taka konstrukcja jest bardziej skomplikowana i niepotrzebna w tym konkretnym przypadku wprowadza nadmiarowość oraz dodatkowe obciążenie operacyjne Takie błędne podejścia mogą wynikać z niezrozumienia podstawowych zasad modelowania danych oraz zaniedbania w stosowaniu dobrych praktyk projektowych takich jak normalizacja baz danych i optymalizacja struktury relacyjnej Prowadzą one do nieefektywnego przetwarzania danych i trudności w ich późniejszym zarządzaniu

Pytanie 35

Do czego służy w JavaScript metoda Math.random()?

A. do zaokrąglenia liczby w górę do całkowitej

B. do porównania dwóch napisów

C. do zwrócenia liczby pseudolosowej

D. do zwrócenia liczby po zaokrągleniu

Metoda Math.random() zwraca liczbę pseudolosową z przedziału od 0 (włącznie) do 1 (wyłącznie). Mnożąc i zaokrąglając wynik, uzyskuje się losowe liczby z dowolnego zakresu. Dlatego Math.random() zwraca liczbę pseudolosową.

Pytanie 36

Przedstawione zapytanie MySQL ma za zadanie

ALTER TABLE ksiazki MODIFY tytul VARCHAR(100) NOT NULL;

A. zmienić typ kolumny tytul w tabeli ksiazki.

B. dodać do tabeli ksiazki kolumnę tytul.

C. usunąć kolumnę tytul z tabeli ksiazki.

D. zmienić nazwę kolumny w tabeli ksiazki.

Twoja odpowiedź dobrze odczytuje składnię polecenia ALTER TABLE w MySQL. Instrukcja: ALTER TABLE ksiazki MODIFY tytul VARCHAR(100) NOT NULL; służy do zmiany definicji już istniejącej kolumny tytul w tabeli ksiazki. Słowo kluczowe MODIFY w MySQL oznacza właśnie modyfikację typu danych i atrybutów kolumny, bez zmiany jej nazwy. W tym przykładzie kolumna tytul zostaje ustawiona jako typ VARCHAR o długości 100 znaków oraz z ograniczeniem NOT NULL, czyli pole nie może przyjmować wartości pustej. Moim zdaniem to jedno z częstszych poleceń przy rozwijaniu aplikacji, bo schemat bazy prawie nigdy nie jest idealny od początku.
W praktyce takie polecenie stosuje się np. gdy początkowo założyliśmy zbyt krótki tytuł, np. VARCHAR(50), i po czasie okazuje się, że część danych się nie mieści. Zamiast tworzyć nową kolumnę, zmieniamy typ i parametry istniejącej. Dobra praktyka przy pracy z ALTER TABLE to zawsze sprawdzić, czy modyfikacja nie spowoduje utraty danych, np. przy skracaniu długości VARCHAR. W środowiskach produkcyjnych często robi się to najpierw na kopii bazy lub w środowisku testowym, bo zmiany w strukturze tabel potrafią blokować tabelę i wpływać na wydajność.
Warto też wiedzieć, że w MySQL do zmiany nazwy kolumny używa się ALTER TABLE ... CHANGE stara_nazwa nowa_nazwa typ, a do dodania nowej kolumny słowa kluczowego ADD. Dzięki rozróżnieniu MODIFY/CHANGE/ADD/ DROP łatwiej czyta się skrypty migracyjne i utrzymuje spójny model danych. Dobrą praktyką jest też trzymanie wszystkich takich zmian w repozytorium razem z kodem aplikacji, żeby zawsze było wiadomo, jaka wersja schematu jest aktualna.

Pytanie 37

Aby z tabeli Pracownicy wybrać tylko nazwiska kończące się na literę „i”, można zastosować następującą kwerendę SQL

A. SELECT nazwisko FROM Pracownicy WHERE nazwisko LIKE "%i;

B. SELECT nazwisko FROM Pracownicy WHERE nazwisko LIKE "%i%";

C. SELECT nazwisko FROM Pracownicy WHERE nazwisko LIKE "i%";

D. SELECT nazwisko FROM Pracownicy WHERE nazwisko LIKE "i";

Prawidłowa kwerenda SQL do wyszukania nazwisk pracowników, których ostatnią literą jest 'i', to 'SELECT nazwisko FROM Pracownicy WHERE nazwisko LIKE "%i";'. Operator LIKE w SQL jest używany do wyszukiwania wzorców w danych tekstowych. W tym przypadku symbol '%' przed literą 'i' oznacza, że przed 'i' może występować dowolna liczba znaków (w tym zero), co umożliwia znalezienie wszystkich nazwisk kończących się na tę literę. Przykładowe nazwiska, które mogą być zwrócone przez tę kwerendę to 'Kowalski', 'Nowak', czy 'Wiśniewski'. Zgodnie z standardem SQL, użycie podwójnych cudzysłowów dla wzorca jest właściwe w kontekście baz danych, jednak w wielu systemach baz danych, w tym MySQL, częściej stosuje się pojedyncze cudzysłowy. Warto także zauważyć, że technika ta jest przydatna przy pracy z bazami danych, gdyż umożliwia elastyczne wyszukiwanie informacji oraz jest szczególnie cenne w aplikacjach wymagających filtrowania danych według specyficznych kryteriów.

Pytanie 38

Jak wygląda prawidłowy zapis samozamykającego się znacznika w zgodzie ze standardem języka XHTML, który odpowiada za łamanie linii?

A. </br/>

B. </ br>

C. <br />

D. <br> </br>

Zapis </ br> jest niepoprawny, ponieważ nie przestrzega zasad składni XHTML. W XHTML nie używa się ukośnika przed znacznikiem, co powoduje, że znaczniki takie jak <br> są interpretowane jako błędne. Właściwie zapisany znacznik łamania linii zawsze powinien kończyć się ukośnikiem, co oznacza zgodność z regułami języka. Z kolei <br> </br> jest redundantny, ponieważ <br> jest znacznikiem samozamykającym się, a jego zamknięcie dodatkowymi znacznikami nie ma sensu i wprowadza niepotrzebny szum w kodzie. Odpowiedź </br/> również jest błędna, ponieważ kończy się niepoprawnym zapisem, gdzie nie jest dopuszczalne użycie ukośnika przed zamknięciem znacznika, co jest sprzeczne z zasadami XHTML. Użytkownicy często mylą składnię HTML z XHTML, co prowadzi do kodu, który może wydawać się poprawny, ale nie spełnia stricte określonych zasad składniowych. Dlatego korzystanie z poprawnych znaczników jest kluczowe dla zapewnienia, że dokumenty HTML/XHTML będą działać w różnych przeglądarkach i platformach, co jest niezbędne dla ich prawidłowego wyświetlania oraz przetwarzania.

Pytanie 39

Którego języka skryptowego użyć do aplikacji WWW zagnieżdżonych w HTML i uruchamianych po stronie SERWERA?

A. PHP

B. Perl

C. C#

D. JavaScript

PHP to skryptowy język serwerowy, który OSADZA SIĘ wprost w HTML (między <?php ... ?>) i wykonuje na SERWERZE - do przeglądarki trafia już gotowy HTML będący wynikiem działania kodu. Tak powstają strony dynamiczne: logowanie, sklepy, fora. Zapamiętaj: PHP liczy się na serwerze, a klient widzi tylko efekt.

Pytanie 40

<?php  
    $pi = 3.14;
    var_dump($pi);
?>

Jakie będzie wyjście po wykonaniu przedstawionego kodu PHP?

A. int(314)

B. float(3.14)

C. string(3)

D. object(3.14)

Odpowiedź 'float(3.14)' jest poprawna, ponieważ w kodzie PHP zmienna \$pi została zainicjalizowana jako liczba zmiennoprzecinkowa z wartością 3.14. Funkcja var_dump() służy do wyświetlania typu oraz wartości zmiennej, a w przypadku liczby zmiennoprzecinkowej wynik będzie wskazywał na typ float. Warto zauważyć, że PHP automatycznie rozpoznaje typy zmiennych, a liczby zmiennoprzecinkowe są powszechnie używane w obliczeniach wymagających precyzji, takich jak matematyka finansowa czy fizyka. W kontekście programowania w PHP, dobrym zwyczajem jest korzystanie z funkcji var_dump() podczas debugowania kodu, aby mieć jasny obraz typów danych i ich wartości w danym momencie. W praktyce, dobrze jest również implementować typowanie w PHP 7 i nowszych, co umożliwia lepszą kontrolę nad typami zmiennych, co z kolei prowadzi do bardziej stabilnego i czytelnego kodu. Warto także zwrócić uwagę na zasadę, że odpowiednie typy danych są kluczowe dla wydajności i niezawodności aplikacji, co czyni tę wiedzę szczególnie istotną dla każdego programisty."

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej