Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 maja 2026 13:29
Data zakończenia: 8 maja 2026 14:02

Egzamin zdany!

Wynik: 32/40 punktów (80,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W języku PHP symbol "//" oznacza

A. początek komentarza jednoliniowego

B. początek skryptu

C. operator alernatywy

D. operator dzielenia całkowitego

W PHP znak "//" oznacza początek komentarza jednoliniowego. Komentarze są niezwykle ważnym elementem kodu, ponieważ pozwalają programistom na dodawanie objaśnień i notatek, które nie są wykonywane przez interpreter. Dzięki temu kod staje się bardziej czytelny i łatwiejszy w utrzymaniu, zwłaszcza w projektach zespołowych czy przy dłuższych skryptach. Na przykład, można użyć komentarza, aby wyjaśnić, jak działa dana funkcjonalność lub dlaczego podjęto określoną decyzję projektową. Ponadto, stosowanie komentarzy zgodnie z dobrymi praktykami zwiększa jakość dokumentacji projektu oraz ułatwia przyszłym programistom (lub samemu autorowi) zrozumienie logiki kodu. Warto również zauważyć, że w PHP istnieją inne sposoby komentowania, takie jak "#" dla komentarzy jednoliniowych oraz "/* ... */" dla komentarzy wieloliniowych. Użycie komentarzy w kodzie źródłowym jest istotnym aspektem programowania, promującym najlepsze praktyki związane z czytelnością i zarządzaniem projektami.

Pytanie 2

Na zaprezentowanym schemacie bazy danych biblioteka, elementy takie jak: czytelnik, wypożyczenie oraz książka stanowią

A. encje

B. atrybuty

C. krotki

D. pola

Prawidłowo – na takim schemacie bazy danych „czytelnik”, „wypożyczenie” i „książka” to encje. W modelowaniu danych najpierw identyfikujemy obiekty świata rzeczywistego, które chcemy odwzorować w systemie. W przypadku biblioteki naturalnymi obiektami są właśnie czytelnik, książka i konkretne wypożyczenie. W notacji ERD (Entity‑Relationship Diagram) każdy z tych obiektów opisujemy jako encję, a potem dopiero dodajemy jej atrybuty oraz relacje z innymi encjami. Na schemacie widzisz trzy prostokąty – to są właśnie encje. Każda encja ma zestaw atrybutów: dla encji „czytelnik” są to np. imię, nazwisko, ulica, miejscowość; dla encji „książka” – tytuł, autor, rok wydania; dla encji „wypożyczenie” – daty wypożyczenia i zwrotu, klucze obce do czytelnika i książki. W relacyjnej bazie danych te encje są potem najczęściej odwzorowane jako tabele: tabela CZYTELNIK, WYPOZYCZENIE, KSIAZKA. To jest dokładnie zgodne z dobrymi praktykami projektowania: najpierw model koncepcyjny (encje i relacje), dopiero później model logiczny (tabele, klucze, typy danych). Z mojego doświadczenia przy każdym poważniejszym projekcie bazodanowym analitycy najpierw rysują diagram encji, bo to pomaga zrozumieć domenę biznesową. Dzięki poprawnemu rozróżnieniu encji od atrybutów można uniknąć błędów typu powtarzanie tych samych danych w wielu miejscach czy trudności z raportowaniem. W bibliotece na przykład wypożyczenie musi być osobną encją, bo opisuje zdarzenie w czasie, ma własne atrybuty (daty) i łączy dwie inne encje relacjami. Taki sposób modelowania jest zgodny z klasycznymi podręcznikami baz danych (model encja‑związek) oraz z zasadami normalizacji.

Pytanie 3

W języku JavaScript stworzono obiekt Samochod. Aby wywołać jedną z jego metod, trzeba wpisać

A. Samochod.spalanie_na100

B. Samochod.spalanie()

C. Samochod()

D. Samochod.kolor

W języku JavaScript obiekt to podstawowa jednostka, która pozwala na grupowanie danych i funkcji w jednym miejscu. W kontekście zdefiniowanego obiektu Samochod, aby wywołać jego metodę, należy skorzystać z notacji kropkowej. Poprawne użycie to Samochod.spalanie(), co wskazuje na wywołanie metody 'spalanie' z obiektu 'Samochod'. Ta metoda może zawierać logikę obliczającą zużycie paliwa lub inne operacje związane z danym samochodem. Warto zauważyć, że metody w JavaScript są funkcjami przypisanymi do obiektów, co umożliwia ich wywołanie za pomocą notacji kropkowej. Przykładowo, jeśli obiekt Samochod ma zdefiniowaną metodę spalanie, możemy ją zainicjować i uzyskać wynik, co czyni nasz kod bardziej modularnym i czytelnym. Użycie odpowiednich metod jest zgodne z zasadami programowania obiektowego, które są fundamentem JavaScript. Metody obiektów mogą korzystać z właściwości innych obiektów, co zwiększa elastyczność programowania. Ta architektura jest zgodna ze standardem ECMAScript, który definiuje zasady dotyczące obiektów i funkcji w JavaScript.

Pytanie 4

Można wydać instrukcję transakcyjną ROLLBACK, aby

A. zatwierdzić jedynie wybrane modyfikacje transakcji

B. cofnąć transakcję po zastosowaniu instrukcji COMMIT

C. zatwierdzić transakcję

D. cofnąć działanie transakcji

Odpowiedź 2 jest poprawna, ponieważ instrukcja ROLLBACK jest używana w systemach zarządzania bazami danych, aby cofnąć wszystkie zmiany wprowadzone w bieżącej transakcji. ROLLBACK przywraca stan bazy danych do momentu sprzed rozpoczęcia transakcji, co jest niezwykle istotne w kontekście zapewnienia integralności danych. W sytuacjach, gdy transakcja kończy się błędem lub występują nieprzewidziane okoliczności, ROLLBACK umożliwia usunięcie wszystkich niepoprawnych lub niekompletnych operacji. Na przykład, podczas aktualizacji danych w bazie, jeśli część operacji zakończy się niepowodzeniem, a część nie, zastosowanie ROLLBACK pozwala na ochronę danych przed niespójnym stanem. W praktyce, ROLLBACK powinien być stosowany w ramach transakcji, co jest zgodne z zasadami ACID (Atomicity, Consistency, Isolation, Durability), które są kluczowe dla bezpieczeństwa i spójności operacji w bazach danych. Dobrą praktyką jest również testowanie scenariuszy, w których mogą wystąpić błędy, aby upewnić się, że ROLLBACK działa poprawnie w sytuacjach awaryjnych, co może pomóc w ochronie przed utratą danych oraz w utrzymaniu zaufania użytkowników względem systemu.

Pytanie 5

Aby przekształcić tekst "ala ma psa" na "ALA MA PSA", konieczne jest zastosowanie funkcji w PHP

A. strtoupper('ala ma psa')

B. strtolower('ala ma psa')

C. strstr('ala ma psa')

D. ucfirst('ala ma psa')

Funkcja strtoupper() w PHP jest naprawdę przydatna do zamiany wszystkich liter w danym ciągu znaków na wielkie litery. Na przykład, kiedy mamy tekst 'ala ma psa' i użyjemy strtoupper('ala ma psa'), to dostaniemy 'ALA MA PSA'. To bardzo fajny trik, zwłaszcza gdy musimy ujednolicić format tekstu, na przykład jak ktoś wprowadza dane w różny sposób. Moim zdaniem, to jest ważne, bo różnice w wielkości liter mogą zepsuć nasze porównania. Weźmy pod uwagę sytuację, gdy użytkownik wpisuje różne rzeczy i chcemy, żeby wszystko było w jednym formacie przed dalszym przetwarzaniem, np. w bazach danych. To dobra funkcja, bo działa z różnymi zestawami znaków, więc jest świetnym narzędziem w PHP, nie tylko w aplikacjach webowych, ale też przy przetwarzaniu tekstów.

Pytanie 6

Aby zliczyć wszystkie wiersze w tabeli Koty, należy wykorzystać zapytanie

A. SELECT ROWNUM() FROM Koty

B. SELECT COUNT(*) FROM Koty

C. SELECT COUNT(Koty) AS ROWNUM

D. SELECT COUNT(ROWNUM) FROM Koty

Aby policzyć wszystkie wiersze tabeli Koty, należy skorzystać z polecenia SQL SELECT COUNT(*), które zwraca liczbę wszystkich rekordów w danej tabeli. Funkcja COUNT(*) jest częścią standardu SQL i działa na zasadzie zliczania wszystkich wierszy, niezależnie od tego, czy zawierają one wartości NULL. Wartością zwróconą przez to polecenie będzie liczba całkowita, która przedstawia całkowitą liczbę wierszy w tabeli Koty. Przykład zastosowania tego polecenia w praktyce może wyglądać następująco: po wykonaniu zapytania na bazie danych, użytkownik otrzyma wynik, który jasno wskazuje, ile kotów znajduje się w tabeli. Ten sposób zliczania jest efektywny i szeroko stosowany w aplikacjach zarządzających bazami danych, umożliwiając szybkie i precyzyjne uzyskanie potrzebnych informacji. Przy indeksowaniu i optymalizacji zapytań, COUNT(*) jest najczęściej używaną funkcją, co czyni ją kluczowym narzędziem w pracy z relacyjnymi bazami danych.

Pytanie 7

Na stronie WWW umieszczono obrazek, a następnie akapit. Aby obrazek był wyświetlany przez przeglądarkę w tej samej linii co akapit, po lewej stronie tekstu akapitu, w stylu CSS dla obrazka należy ustawić formatowanie

A. alt: left;

B. style: left;

C. float: left;

D. align: left;

Odpowiedź "float: left;" jest poprawna, ponieważ właściwość CSS "float" służy do określenia, w jaki sposób elementy są rozmieszczane na stronie. Ustawienie "float: left;" dla rysunku sprawia, że zostaje on umieszczony po lewej stronie swojego kontenera, a pozostałe elementy, takie jak akapit, mogą układać się obok niego. Jest to powszechnie stosowana technika w układach stron internetowych, pozwalająca na osiągnięcie płynnych i responsywnych rozkładów treści. Na przykład, w przypadku gdy mamy obrazek i akapit, stosując float, obrazek zostanie wypchnięty w lewo, a tekst akapitu automatycznie dostosuje się, zajmując dostępną przestrzeń obok rysunku. Warto również dodać, że po zastosowaniu float, należy zadbać o usunięcie efektu 'zatrzymywania się' rysunków, co można osiągnąć poprzez stosowanie właściwości "clear" w odpowiednich miejscach, aby nie zakłócać układu sąsiednich elementów. Tego typu techniki są fundamentem projektowania stron, zgodnie z zasadami dobrych praktyk UX/UI oraz standardami W3C. W przypadku bardziej złożonych układów warto również rozważyć zastosowanie Flexbox lub Grid Layout, które oferują większą elastyczność i kontrolę nad położeniem elementów w nowoczesnych projektach.

Pytanie 8

Grafik pragnie przekształcić obraz JPG na format PNG bez utraty jakości, tak aby wszędzie tam, gdzie w oryginalnym obrazie występuje kolor biały, w docelowej wersji była przezroczystość. W tym celu powinien

A. dodać kanał alfa

B. przekształcić obraz w odcienie szarości

C. zaimportować obraz do edytora grafiki wektorowej

D. obniżyć rozdzielczość obrazu

Dodanie kanału alfa do obrazu jest kluczowym krokiem, aby przekształcić JPEG w PNG z zachowaniem przezroczystości. Format PNG obsługuje kanał alfa, który może przechowywać informacje o przezroczystości każdego piksela, co oznacza, że można zdefiniować, które części obrazu są w pełni widoczne, a które są całkowicie przezroczyste. W praktyce, po dodaniu kanału alfa, można użyć narzędzi edycyjnych, aby ustawić białe obszary na przezroczyste. Na przykład w programie GIMP lub Adobe Photoshop, można użyć narzędzia 'Magiczne różdżka' do zaznaczenia białego tła, a następnie usunąć je, co zamieni białe piksele na przezroczystość. Istotne jest, aby pamiętać, że JPEG nie wspiera przezroczystości, dlatego przekształcenie do formatu PNG jest niezbędne. Dobrą praktyką jest zawsze pracować na kopii oryginalnego obrazu, aby móc wrócić do źródłowego pliku, jeśli zajdzie taka potrzeba.

Pytanie 9

Przedstawiony algorytm umożliwia wyliczenie

A. średniej arytmetycznej n liczb a wprowadzonych przez użytkownika.

B. najmniejszego wspólnego dzielnika dla n kolejnych liczb a.

C. reszty z dzielenia kolejnych liczb a przez liczbę n.

D. średniej geometrycznej n liczb a wprowadzonych przez użytkownika.

Na diagramie widać dość typowy schemat algorytmu: wczytanie n, zainicjowanie zmiennych, pętla z licznikiem i i na końcu pojedyncza operacja dzielenia. Taki układ często myli osoby początkujące, bo łatwo go skojarzyć z innymi pojęciami matematycznymi. Warto więc spokojnie prześledzić logikę. Najpierw ustalana jest liczba elementów n. Potem zmienna Wynik jest ustawiana na 0, a i na 0, więc mamy klasyczne przygotowanie do sumowania w pętli. Warunek i < n powoduje, że ciało pętli wykona się dokładnie n razy. W każdej iteracji wczytywana jest jedna liczba a, a następnie Wynik = Wynik + a. To jest zwykłe sumowanie wszystkich podanych wartości. Dopiero po wyjściu z pętli następuje pojedyncza operacja Wynik = Wynik / n. To wyklucza interpretację w stylu „reszta z dzielenia” lub „najmniejszy wspólny dzielnik”, bo w algorytmie nie ma ani operatora modulo, ani żadnej logiki opartej na dzielnikach, porównywaniu reszt, iteracyjnej redukcji NWD itp. Dla średniej geometrycznej potrzebne byłoby mnożenie wszystkich wartości, a na końcu pierwiastek n-tego stopnia. Tutaj nie ma ani mnożenia w pętli, ani pierwiastkowania, więc średnia geometryczna odpada. Typowym błędem myślowym jest patrzenie tylko na końcowe dzielenie przez n i dopowiadanie sobie różnych znaczeń: że to reszta, że to jakiś „wspólny dzielnik” albo inna bardziej skomplikowana operacja. Tymczasem według dobrych praktyk analizy algorytmów trzeba zawsze prześledzić pełny przebieg: co się dzieje z każdą zmienną w każdej iteracji pętli. Wtedy widać jasno, że algorytm realizuje sumę n wczytanych liczb i na końcu dzieli tę sumę przez n, czyli liczy zwykłą średnią arytmetyczną. W kontekście podstaw informatyki to klasyczny wzorzec: inicjalizacja, pętla z akumulacją, przetworzenie wyniku po zakończeniu pętli.

Pytanie 10

W jaki sposób można ocenić normalizację przedstawionej tabeli?

FirmaAdres
Forbotul. Krótka 11, 22-222 Warszawa
Marbotul. Długa 5, 33-333 Warszawa

A. Tabela znajduje się w drugiej postaci normalnej

B. Tabela jest w trzeciej postaci normalnej

C. Tabela nie została znormalizowana

D. Tabela znajduje się w pierwszej postaci normalnej

Pierwsza postać normalna wymaga aby wszystkie wartości atrybutów w rekordzie były atomowe czyli nieredukowalne Tabela przedstawiona w zadaniu nie spełnia tego wymogu ponieważ adresy nie są rozbite na osobne elementy takie jak ulica miasto i kod pocztowy co uniemożliwia bardziej złożoną manipulację danymi oraz precyzyjne wyszukiwanie Druga postać normalna wymaga aby wszystkie atrybuty nie będące częścią klucza głównego były w pełni funkcjonalnie zależne od całego klucza Tabela z pytania nie spełnia tych kryteriów ponieważ istnieje redundancja i brak wyraźnej struktury Klucz główny w dobrze zaprojektowanej tabeli bazy danych powinien jednoznacznie identyfikować każdy wiersz co nie jest widoczne w tej strukturze Trzecia postać normalna idzie krok dalej eliminując zależności przechodnie między atrybutami co w przypadku tej tabeli również nie ma zastosowania Problemem tutaj jest brak rozdzielenia danych na mniejsze tabele co prowadzi do redundancji i potencjalnych błędów przy aktualizacji danych często określanych jako anomaly W dobrze znormalizowanej bazie danych oddzielenie informacji takich jak dane adresowe umożliwia lepszą organizację danych ich spójność oraz zwiększa efektywność operacji na bazie danych

Pytanie 11

Jakie zadanie wykonuje funkcja napisana w JavaScript?

function fun1(a,b)
{
    if ( a % 2 != 0 ) a++;
    for(n=a; n<=b; n+=2)
        document.write(n);
}

A. wypisanie wszystkich liczb w zakresie od a do b

B. sprawdzenie, czy liczba a jest liczbą nieparzystą; jeśli tak, to jej wypisanie

C. zwrócenie parzystych wartości liczb od a do b

D. wypisanie liczb parzystych w przedziale od a do b

Funkcja fun1 napisana w języku JavaScript ma za zadanie wypisanie liczb parzystych z przedziału od a do b. Na początku funkcja sprawdza, czy liczba a jest nieparzysta, wykorzystując operator modulo %. Jeśli a jest nieparzysta, zwiększana jest o jeden, aby stać się liczbą parzystą. Następnie pętla for iteruje od tej nowej wartości a do b, zwiększając a o 2 w każdej iteracji, co zapewnia, że wszystkie generowane liczby są parzyste. Wykorzystanie document.write(n) w każdej iteracji powoduje wypisanie bieżącej liczby. Taki sposób iteracji jest efektywny w kontekście wydajności, ponieważ omija nieparzyste liczby bez potrzeby sprawdzania ich w każdej iteracji. Ta technika jest powszechnie stosowana w programowaniu, gdy chcemy iterować tylko po określonym typie liczb, w tym przypadku parzystych. Dbałość o sprawność kodu i unikanie zbędnych operacji to kluczowe aspekty profesjonalnego programowania, które wpływają na szybkość działania i zasobożerność aplikacji. Implementacja ta jest zgodna z dobrymi praktykami, gdyż unika zbędnych operacji i wykonuje zadanie w sposób możliwie najbardziej efektywny.

Pytanie 12

Aby obraz wstawiony na stronę internetową mógł dostosować się automatycznie do wymiarów ekranu, na którym jest wyświetlany, konieczne jest

A. ustawienie jego szerokości w wartościach procentowych

B. niezmienianie obu jego wymiarów za pomocą stylów CSS

C. ustawienie obu jego rozmiarów w pikselach

D. ustawienie jednego z jego wymiarów w pikselach

Ustawienie szerokości obrazu w wartościach procentowych jest kluczowym aspektem responsywnego projektowania stron internetowych. Dzięki temu obraz automatycznie dostosowuje się do szerokości kontenera, w którym jest umieszczony, co pozwala na płynne skalowanie w zależności od rozmiaru ekranu. Na przykład, jeśli szerokość obrazu ustawimy na 100%, to obraz będzie zawsze zajmował całą szerokość swojego kontenera, co jest szczególnie ważne w przypadku urządzeń mobilnych oraz różnych rozdzielczości ekranów. To podejście wspiera zasady projektowania responsywnego, które są fundamentem nowoczesnych stron internetowych. Dodatkowo, stosowanie jednostek procentowych zamiast pikseli umożliwia lepszą dostępność i poprawia doświadczenia użytkowników, eliminując problemy związane z przewijaniem lub wyświetlaniem treści poza ekranem. Obrazy ustawione w procentach pozwalają na bardziej elastyczne układy, które lepiej reagują na zmiany rozmiarów okien przeglądarki, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży, takimi jak użycie Frameworków CSS, jak Bootstrap, które bazują na responsywnych gridach.

Pytanie 13

Rodzaj zmiennej w języku JavaScript

A. powinien być zadeklarowany na początku skryptu

B. nie występuje

C. istnieje tylko jeden

D. następuje poprzez przypisanie wartości

W kontekście języka JavaScript pojawiają się różne nieporozumienia dotyczące zmiennych i ich typów. Nie jest prawdą, że istnieje tylko jeden typ zmiennej w JavaScript. Programowanie w tym języku opiera się na dynamicznym typowaniu, co oznacza, że zmienne mogą przyjmować różne typy danych w czasie działania aplikacji. Stwierdzenie, że zmienna musi być zadeklarowana na początku skryptu, jest również mylące. W praktyce, zmienne można deklarować w dowolnym miejscu w kodzie, a ich zasięg (scope) określa kontekst, w którym zostały zadeklarowane. Z kolei twierdzenie, że zmienne nie występują w JavaScript, jest całkowicie błędne, ponieważ zmienne są kluczowym elementem tego języka, umożliwiającym przechowywanie i manipulowanie danymi. Typowe błędy myślowe prowadzące do takich wniosków to nieporozumienia dotyczące zasięgu zmiennych oraz różnic między językami statycznie a dynamicznie typowanymi. Warto podkreślić, że poprawne zrozumienie, jak działają zmienne w JavaScript, jest kluczowe dla efektywnego programowania, a znajomość dynamicznego typowania jest niezbędna dla każdego, kto pragnie tworzyć zaawansowane aplikacje w tym języku.

Pytanie 14

Znacznik <s> w HTML skutkuje

A. pochylaniem tekstu

B. podkreślaniem tekstu

C. migotaniem tekstu

D. przekreślaniem tekstu

Znacznik <s> w HTML jest używany, żeby pokazać tekst, który jest przekreślony. To zazwyczaj oznacza, że coś jest już nieaktualne lub błędne. W HTML5 ten znacznik jest semantyczny, więc poprawia czytelność strony i ułatwia korzystanie z niej. Na przykład, jeśli autor tekstu chce zaznaczyć, że cena produktu się zmieniła, to mogą użyć <s>, żeby pokazać starą cenę, jak <s>100 zł</s> obok nowej <strong>80 zł</strong>. Dzięki temu przeglądarki dobrze to wyświetlają, a to jest fajne w kontekście zakupów online, blogów czy dokumentacji. Dodatkowo, użycie <s> może pomóc w SEO, bo lepiej oznaczony tekst jest łatwiejszy do zrozumienia dla wyszukiwarek, co może przyciągnąć więcej osób na stronę.

Pytanie 15

Który typ danych SQL należy użyć, jako optymalny, do zapisania numeru PESEL?

A. TINYINT

B. BLOB

C. CHAR(11)

D. FLOAT(11)

Poprawny wybór to CHAR(11), ponieważ numer PESEL nie jest liczbą w sensie matematycznym, tylko identyfikatorem tekstowym złożonym z 11 znaków. W praktyce nigdy nie wykonujemy na PESEL‑u operacji arytmetycznych (dodawanie, odejmowanie, mnożenie), więc trzymanie go w typie numerycznym nie ma sensu i zwykle tylko komplikuje życie. Z punktu widzenia projektowania baz danych przyjmuje się dobrą praktykę: wszystkie identyfikatory, które mają stałą długość i mogą zaczynać się od zera, zapisujemy w typie znakowym o stałej długości, czyli właśnie CHAR(n). Dzięki CHAR(11) mamy gwarancję, że w każdej komórce kolumny PESEL będzie dokładnie 11 znaków. Silnik bazy danych może to łatwo sprawdzić, co pomaga w walidacji danych i porządku w tabeli. Nie zgubią się też zera wiodące, które przy typach liczbowych potrafią zniknąć. Moim zdaniem, szczególnie w systemach produkcyjnych (np. system kadrowy, rejestr pacjentów, e‑sklep z weryfikacją danych klienta), taki zapis jest po prostu najbezpieczniejszy i najbardziej przewidywalny. W wielu firmowych standardach programistycznych jest wręcz zapisane wprost: PESEL, NIP, REGON, numery dokumentów, numery kart, kody pocztowe – zawsze trzymamy jako CHAR/VARCHAR, a nie jako INT czy inne typy numeryczne. Dodatkowo CHAR(11) jest efektywny wydajnościowo dla stałej długości: porównywanie, indeksowanie, sortowanie takiej kolumny jest proste dla silnika SQL. W razie potrzeby możesz też na takim polu założyć indeks unikalny (UNIQUE), żeby baza nie dopuściła do wprowadzenia dwóch takich samych PESEL‑i. To jest właśnie praktyczne połączenie typów danych z zasadami integralności i jakości danych, których oczekuje się w prawidłowo zaprojektowanych bazach.

Pytanie 16

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Zmiana jasności zdjęć.

B. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.

C. Przenikanie zdjęć.

D. Zwiększenie ostrości zdjęcia.

Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.

Pytanie 17

Wskaż komendę, która dokonuje aktualizacji danych w tabeli?

A. UPDATE

B. CREATE

C. ALTER

D. SELECT

Odpowiedź "UPDATE" jest jak najbardziej trafna. To takie podstawowe polecenie SQL, które pozwala na aktualizowanie już istniejących danych w tabeli. Możesz dzięki niemu zmienić jeden albo kilka wierszy w tabeli, w zależności od tego, jakie masz kryteria. Na przykład, jeśli mamy tabelę "pracownicy" i chcemy zwiększyć pensję programistów do 6000 zł, wystarczy użyć polecenia: `UPDATE pracownicy SET pensja = 6000 WHERE stanowisko = 'programista';`. To polecenie działa w taki sposób, że modyfikuje dane, ale przy tym dba o integralność, co jest bardzo ważne w pracy z bazami danych. Warto zawsze dodawać klauzulę WHERE, żeby zmiany dotyczyły tylko wybranych wierszy – to pomoże uniknąć sytuacji, w której przypadkiem zmienisz wszystko. Umiejętność korzystania z UPDATE jest naprawdę istotna, jeżeli chcesz efektywnie zarządzać swoimi danymi.

Pytanie 18

Jakie funkcje w języku PHP umożliwiają weryfikację wartości oraz typu zmiennej?

A. var_dump()

B. implode()

C. readfile()

D. strlen()

W języku PHP do sprawdzania wartości i typu zmiennej można wykorzystać funkcję var_dump(). Ta funkcja jest niezwykle przydatna w procesie debugowania, ponieważ wyświetla szczegółowe informacje na temat zmiennej, w tym jej typ, wartość oraz, w przypadku tablic i obiektów, również ich strukturę. Przykładowo, jeśli mamy zmienną $a przypisaną do wartości 10, wywołując var_dump($a), otrzymamy wynik: int(10). Oznacza to, że $a jest zmienną typu całkowitego (integer) o wartości 10. Funkcja ta jest szczególnie użyteczna w sytuacjach, gdy potrzebujemy dokładnych informacji o złożonych strukturach danych, takich jak tablice czy obiekty. Warto zauważyć, że var_dump() jest zgodna z typowymi standardami PHP i często stosowana w praktyce przez programistów do szybkiego diagnozowania problemów w kodzie. Dodatkowo, jej użycie jest zalecane podczas pisania testów jednostkowych, gdyż umożliwia weryfikację stanu zmiennych.

Pytanie 19

W języku HTML atrybut shape w znaczniku area, który definiuje typ obszaru, może mieć wartość

A. rect, triangle, circle

B. rect, poly, circle

C. rect, square, circle

D. poly, square, circle

Atrybut shape znacznika area w języku HTML jest kluczowy dla określenia kształtu obszaru, który ma być interaktywny (klikany) w mapie obrazów. Prawidłowe wartości, które można przypisać temu atrybutowi, to rect, poly oraz circle. Każda z tych wartości odpowiada innemu typowi kształtu. Rect definiuje prostokąt, gdzie wymagane są cztery współrzędne (x1, y1, x2, y2), poly pozwala na tworzenie wielokątów o dowolnej liczbie boków poprzez podanie serii współrzędnych, a circle określa koło, które wymaga podania współrzędnych środka oraz promienia. Przykładem zastosowania może być umieszczenie mapy interaktywnej na stronie internetowej, gdzie każdy obszar obrazu prowadzi do innej podstrony. Przykładowy kod HTML może wyglądać tak: <map name='myMap'><area shape='rect' coords='34,44,270,350' href='link1.html'><area shape='circle' coords='337,300,44' href='link2.html'><area shape='poly' coords='200,10,250,100,150,100' href='link3.html'></map>, co ilustruje wykorzystanie tych kształtów w praktyce. Takie podejście poprawia dostępność i użyteczność strony, a także jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie tworzenia responsywnych interfejsów użytkownika.

Pytanie 20

Jakie oprogramowanie NIE JEST systemem do zarządzania treścią (CMS)?

A. Apache

B. WordPress

C. Joomla

D. Mambo

Apache to serwer HTTP, który jest wykorzystywany do hostowania stron internetowych. Nie jest to system zarządzania treścią (CMS), ponieważ jego głównym zadaniem jest obsługa żądań HTTP i dostarczanie plików do przeglądarek internetowych. Systemy zarządzania treścią, takie jak Joomla, WordPress czy Mambo, to aplikacje, które umożliwiają użytkownikom łatwe tworzenie, edytowanie i zarządzanie treściami na stronach internetowych bez konieczności posiadania zaawansowanej wiedzy technicznej. Przykładem zastosowania Apache może być hostowanie strony internetowej stworzonej w jednym z wymienionych CMS, gdzie Apache dostarcza zasoby, a CMS zarządza treścią i logiką aplikacji. Dobrą praktyką w branży jest oddzielanie warstwy serwera od warstwy aplikacji, co pozwala na lepszą skalowalność i utrzymanie, a także na łatwiejszą aktualizację i zarządzanie bezpieczeństwem.

Pytanie 21

Z ilustracji można odczytać, że użytkownik bazy danych posiada uprawnienia do:

A. wyświetlania, aktualizacji i usuwania danych.

B. wyświetlania, dodawania i aktualizacji danych.

C. wyświetlania, dodawania i usuwania danych.

D. dodawania, aktualizacji i usuwania danych.

Na ilustracji widać listę uprawnień do bazy danych w typowym narzędziu administracyjnym (bardzo podobne okno można spotkać np. w phpMyAdminie). Zaznaczone są pola SELECT, UPDATE i DELETE, a niezaznaczone INSERT oraz FILE. W praktyce oznacza to, że użytkownik może odczytywać dane (SELECT), modyfikować istniejące rekordy (UPDATE) oraz je usuwać (DELETE), ale nie ma prawa dodawać nowych wierszy (INSERT) ani operować na plikach na serwerze (FILE). Dlatego poprawna odpowiedź to: „wyświetlania, aktualizacji i usuwania danych”. SELECT odpowiada za wyświetlanie/odczyt danych, UPDATE za aktualizację rekordów, a DELETE za kasowanie danych w tabelach. W administracji bazą danych takie precyzyjne rozróżnienie uprawnień jest jedną z podstawowych dobrych praktyk bezpieczeństwa: użytkownik powinien mieć dokładnie takie prawa, jakich potrzebuje do pracy (zasada najmniejszych uprawnień – least privilege). Na przykład: typowy użytkownik aplikacji raportującej potrzebuje zwykle tylko SELECT, bo ma jedynie oglądać dane. Pracownik działu obsługi klienta może mieć SELECT i UPDATE, aby poprawiać błędne dane klientów, ale niekoniecznie DELETE, żeby przypadkiem nie usuwać rekordów. Z kolei konto techniczne używane przez skrypty migracyjne albo instalator systemu może mieć pełen zestaw: SELECT, INSERT, UPDATE, DELETE. Moim zdaniem warto od razu kojarzyć te nazwy z typowymi poleceniami SQL, bo później, przy pisaniu zapytań w kodzie (PHP, JavaScript z backendem, itp.), dokładnie te same słowa kluczowe pojawiają się w instrukcjach. Jeśli system pokazuje uprawnienia tak jak na obrazku, zawsze patrz najpierw, które checkboxy są zaznaczone, i od razu tłumacz je sobie na: odczyt, dodawanie, zmiana, usuwanie danych.

Pytanie 22

Na podstawie relacji przedstawionej na ilustracji, można stwierdzić, że jest to relacja

A. wiele do wielu pomiędzy kluczami głównymi obu tabel

B. jeden do wielu, gdzie kluczem obcym jest pole w tabeli kadra

C. jeden do jednego, gdzie obie tabele mają przypisane klucze obce

D. jeden do wielu, gdzie kluczem obcym jest pole w tabeli uslugi

Relacja jeden do wielu, gdzie kluczem obcym jest pole w tabeli uslugi, jest poprawna, ponieważ reprezentuje typową praktykę w projektowaniu baz danych, gdzie wiele rekordów w jednej tabeli (uslugi) jest powiązanych z jednym rekordem w innej tabeli (kadra). W tym przypadku, kolumna kadra_id w tabeli uslugi pełni rolę klucza obcego, który wskazuje na klucz główny (id) w tabeli kadra. Takie podejście jest szeroko stosowane w zarządzaniu relacjami pomiędzy danymi, umożliwiając efektywne przechowywanie i odwoływanie się do powiązanych rekordów. Przykładowo, w systemie usługowym, jedna osoba może być odpowiedzialna za wiele różnych usług, co jest wizualizowane przez tę konstrukcję. W praktyce pozwala to na łatwe aktualizacje danych kadry bez konieczności zmian w tabeli usług, co jest zgodne z zasadami normalizacji danych i zwiększa spójność oraz integralność danych. Tego typu relacje są fundamentem dla operacji typu JOIN w SQL, które umożliwiają łączenie danych z różnych tabel na podstawie wspólnych wartości kluczy obcych, co jest kluczowe dla wydajnego przetwarzania zapytań w relacyjnych bazach danych.

Pytanie 23

Jakie znaki <header>, <article>, <section>, <footer> są typowe dla tego języka?

A. HTML 4.01 Transitional

B. XHTML 1.1

C. HTML 5

D. HTML 4.01 Strict

Znaczniki <header>, <article>, <section>, <footer> są częścią specyfikacji HTML5, która wprowadziła bardziej semantyczne podejście do strukturyzacji dokumentów webowych. Te elementy umożliwiają programistom tworzenie bardziej przejrzystych i zrozumiałych dokumentów, zarówno dla ludzi, jak i dla maszyn. Na przykład, znacznik <header> definiuje nagłówek strony lub sekcji, <article> służy do oznaczania samodzielnych treści, które mogą być niezależnie dystrybuowane, <section> grupuje powiązane tematycznie elementy, a <footer> zawiera informacje o końcu strony lub sekcji. Użycie tych znaczników ma kluczowe znaczenie dla SEO, ponieważ wyszukiwarki mogą lepiej zrozumieć strukturę treści na stronie. Dodatkowo, zastosowanie tych elementów wspiera dostępność, ułatwiając nawigację osobom korzystającym z czytników ekranu. W praktyce, stosując te znaczniki, programiści tworzą bardziej uporządkowane i zrozumiałe strony, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży.

Pytanie 24

Parkowanie domeny to proces, który polega na

A. dodaniu aliasu CNAME dla domeny

B. stworzeniu strefy domeny i wskazaniu serwerów DNS

C. nabyciu nowej domeny

D. zmianie właściciela domeny poprzez cesję

Parkowanie domeny to proces, który polega na utworzeniu strefy domeny i wskazaniu odpowiednich serwerów DNS, co umożliwia zarządzanie ruchem związanym z daną domeną. Jest to szczególnie istotne w przypadku, gdy domena została zakupiona, ale nie jest jeszcze używana do żadnej aktywności online, takiej jak hosting strony internetowej. W praktyce, gdy parkowana domena jest przypisana do serwerów DNS, użytkownik może skonfigurować różne usługi, takie jak e-maile, subdomeny czy redirecty. Parkowanie domeny jest również używane w celu ochrony marki, pozwalając na rezerwację nazwy domeny, zanim zostanie ona wykorzystana. Dzięki odpowiednim ustawieniom DNS można również monitorować ruch czy analizować dane związane z parkowaną domeną, co zgodne jest z najlepszymi praktykami branżowymi. Takie podejście zapewnia elastyczność i kontrolę nad domeną w oczekiwaniu na jej pełne wykorzystanie.

Pytanie 25

W którym z poniższych przykładów walidacja fragmentu kodu CSS zakończy się sukcesem?

A. p { text-size:bold; }

B. p { font-weight:bold; }

C. <p style="font-style:bold;">

D. <p style="font-size:bold;">

Odpowiedź p { font-weight:bold; } jest poprawna, ponieważ jest zgodna z obowiązującą składnią CSS. W tym przypadku użyto selektora typu, który odnosi się do wszystkich elementów <p> w dokumencie HTML, a właściwość font-weight umożliwia ustawienie grubości czcionki. Wartością 'bold' informujemy przeglądarkę, aby wyświetliła tekst w pogrubionej formie, co jest częstą praktyką w stylizacji tekstu. Stosowanie selektorów typu w CSS pozwala na efektywne zarządzanie stylami w całym dokumencie, zatem jest to zgodne z najlepszymi praktykami projektowania stron internetowych. Przykładowo, w celu nadania pogrubienia wszystkim nagłówkom w dokumencie, można by użyć: h1, h2, h3 { font-weight: bold; }. Zastosowanie takiej reguły pozwala na łatwe i szybkie wprowadzenie zmian w stylu dokumentu, co jest kluczowe w kontekście responsywnego projektowania i modernizacji stron. Dobre praktyki wskazują, aby unikać inline styles (stylów wewnętrznych) na rzecz zewnętrznych arkuszy stylów, co poprawia przejrzystość i utrzymanie kodu.

Pytanie 26

Jak za pomocą CSS ustawić opływanie obrazu tekstem, wprowadzając odpowiedni kod w stylu obrazu?

A. float: left;

B. table: left;

C. clear: both;

D. float: right;

Stosowanie table: left; w tym kontekście to strzał w kolano, bo taka właściwość nie istnieje. W CSS do tabel używamy innych właściwości jak display: table; lub display: table-cell;, ale nie do opływania elementów. A clear: both; jest używane, żeby zlikwidować opływ po float, więc to ważna sprawa, bo inaczej wszystko się sypie. Float: left; może opływać, ale w tej sytuacji nie postawi obrazka po prawej, bo ustawia go po lewej stronie. Wiele osób myśli, że float działa na osi Y, ale tak naprawdę dotyczy tylko osi X. Pamiętaj, że float, chociaż przydatny, to nie jedyny sposób na układanie elementów w CSS. Flexbox i grid to nowoczesne metody, które często są znacznie lepsze. By zbudować ładne interfejsy, musimy rozumieć jak różne właściwości CSS ze sobą współpracują.

Pytanie 27

Instrukcja w SQL ALTER TABLE USA ... ma na celu

A. przypisanie nowej wersji tabeli USA

B. zmianę tabeli USA

C. skasowanie tabeli USA

D. stworzenie nowej tabeli USA

Polecenie ALTER TABLE w SQL to coś, co pozwala na zmiany w tabelach bazy danych. Możesz dzięki niemu dodawać nowe kolumny, usuwać je czy modyfikować, a nawet dodawać różne klucze lub indeksy. Na przykład, jeżeli chcesz dodać nową kolumnę w tabeli USA, użyjesz tego polecenia: ALTER TABLE USA ADD COLUMN NowaKolumna VARCHAR(255); Warto też wiedzieć, że ALTER TABLE jest częścią SQL DDL, czyli języka definiującego strukturę bazy danych. Dobrą praktyką jest robienie kopii zapasowych przed wprowadzaniem jakichkolwiek zmian, bo niechciane zmiany mogą prowadzić do utraty danych. Z tego, co mnie nauczyli, ważne jest też, by modyfikacje były przemyślane i przetestowane, zwłaszcza w kontekście zasad ACID (Atomicity, Consistency, Isolation, Durability). Bazy danych, jak MySQL czy PostgreSQL, mają różne sposoby na ułatwienie pracy z ALTER TABLE, co czyni je bardzo przydatnymi w codziennym zarządzaniu danymi.

Pytanie 28

Jak określa się podzbiór strukturalnego języka zapytań, który dotyczy formułowania zapytań do bazy danych przy użyciu polecenia SELECT?

A. SQL DQL (ang. Data Query Language)

B. SQL DDL (ang. Data Definition Language)

C. SQL DCL (ang. Data Control Language)

D. SQL DML (ang. Data Manipulation Language)

Wybór SQL DML, SQL DDL lub SQL DCL jako odpowiedzi na pytanie dotyczące podzbioru języka SQL, który służy do formułowania zapytań do bazy danych, wskazuje na pewne nieporozumienia dotyczące struktury i funkcji języka SQL. SQL DML (Data Manipulation Language) obejmuje polecenia takie jak INSERT, UPDATE i DELETE, które umożliwiają manipulację danymi w bazie, jednak nie jest to odpowiedź na zapytania, lecz na operacje modyfikujące dane. Z kolei SQL DDL (Data Definition Language) służy do definiowania struktury bazy danych, w tym tworzenia, modyfikowania i usuwania tabel oraz indeksów. Obejmuje polecenia takie jak CREATE, ALTER i DROP, które są kluczowe dla administracji bazy danych, ale nie dotyczą bezpośrednio pobierania danych. SQL DCL (Data Control Language) koncentruje się na zarządzaniu uprawnieniami i dostępem do danych w bazie, obejmując polecenia takie jak GRANT i REVOKE. Każda z tych odpowiedzi wprowadza w błąd, ponieważ nie odnosi się do kluczowych funkcji DQL, które skupiają się na wydobywaniu i analizie danych. Przy wyborze odpowiedzi ważne jest, aby zrozumieć różnice między tymi podzbiorami SQL i ich zastosowanie w praktyce. Typowe błędy myślowe obejmują mylenie manipulacji danymi z ich zapytaniem oraz niezrozumienie roli, jaką każda z tych kategorii pełni w zarządzaniu bazami danych. Kluczowe jest zatem, aby w kontekście pracy z bazami danych dokładnie rozróżniać te funkcje, co wpływa na efektywność i poprawność wykonywanych operacji.

Pytanie 29

Którą rozdzielczość należy ustawić w opcjach kodera, aby przygotować do publikacji film w rozdzielczości HD Ready?

A. 1920x1080

B. 1280x720

C. 480x360

D. 720x480

Prawidłowo – rozdzielczość 1280x720 to standard HD Ready, czyli tzw. 720p. W praktyce oznacza to obraz o proporcjach 16:9 i wysokości 720 linii, co jest przyjętym minimum dla materiału w jakości HD w wielu systemach publikacji wideo. W ustawieniach kodera (np. Adobe Media Encoder, HandBrake, FFmpeg, czy w panelach kodowania na platformach VOD) wybór 1280x720 zapewnia zgodność z typowymi profilami „HD Ready” albo po prostu „720p”. To jest ważne, bo wiele serwisów, od playerów osadzanych na stronach WWW, po YouTube czy Vimeo, rozpoznaje takie predefiniowane rozdzielczości i ustawia je jako osobne profile jakości. 1280x720 daje rozsądny kompromis między jakością a wagą pliku. Przy poprawnym bitrate (np. 3–5 Mbps dla H.264 przy typowym materiale) uzyskuje się obraz wystarczająco ostry do oglądania na monitorach, laptopach i telewizorach HD Ready, a jednocześnie nie „zabija” łącza przy streamingu. Z mojego doświadczenia, przy przygotowaniu wideo do osadzenia na stronach WWW, 720p jest bardzo bezpiecznym wyborem, szczególnie jeśli użytkownicy korzystają ze słabszego internetu lub urządzeń mobilnych. Warto też pamiętać, że HD Ready (1280x720) to inny standard niż Full HD (1920x1080). Częsty błąd to wrzucanie wszystkiego w jedno „HD”, ale w praktyce ma to znaczenie dla obciążenia serwera, zużycia transferu i wygody użytkownika. Dlatego jeśli w wymaganiach projektu albo klient mówi konkretnie o HD Ready, w opcjach kodera ustawiamy dokładnie 1280x720, pilnujemy proporcji 16:9 i dobieramy sensowny bitrate oraz kodek (obecnie najczęściej H.264 lub H.265 w kontenerze MP4).

Pytanie 30

Utworzono bazę danych zawierającą tabelę podzespoły, która składa się z pól: model, producent, typ, cena. Aby uzyskać listę wszystkich modeli pamięci RAM od firmy Kingston uporządkowaną według ceny, zaczynając od najniższej, należy wykorzystać zapytanie:

A. SELECT model FROM podzespoly WHERE typ="RAM" AND producent="Kingston" ORDER BY cena DESC

B. SELECT model FROM podzespoly WHERE typ="RAM" OR producent="Kingston" ORDER BY cena DESC

C. SELECT model FROM podzespoly WHERE typ="RAM" AND producent="Kingston" ORDER BY cena ASC

D. SELECT model FROM producent WHERE typ="RAM" OR producent="Kingston" ORDER BY podzespoly ASC

Niepoprawne odpowiedzi bazują na zrozumieniu logiki zapytań SQL, ale zawierają istotne błędy w składni i koncepcji dzielenia danych. W pierwszej opcji, użycie operatora OR w klauzuli WHERE prowadzi do wyników, które mogą obejmować modele innych typów pamięci, ponieważ filtruje dane na podstawie jednego z dwóch warunków, co jest sprzeczne z zamiarem uzyskania precyzyjnych wyników tylko dla pamięci RAM od producenta Kingston. Taki błąd w myśleniu może wynikać z mylnego przekonania, że użycie operatora OR zawsze jest lepsze dla zwiększenia ilości danych, co w rzeczywistości prowadzi do zafałszowania wyników. W drugiej odpowiedzi, mimo że użycie operatora AND jest poprawne, sortowanie wyników w kolejności malejącej (ORDER BY cena DESC) nie odpowiada wymaganiu wyświetlenia najtańszej pamięci jako pierwszej, co też czyni tę odpowiedź niewłaściwą. Ostatnia opcja błędnie odnosi się do tabeli 'producent', co jest oczywistym naruszeniem zasad normalizacji bazy danych, ponieważ zapytanie powinno odnosić się do tabeli 'podzespoly', gdzie znajdują się odpowiednie dane. Tego rodzaju błędy mogą prowadzić do nieefektywnego wykorzystania zapytań SQL, co w praktyce będzie skutkować nieprawidłowymi wynikami w aplikacjach opartych na bazach danych, co obniża jakość i wydajność aplikacji. Zrozumienie tych koncepcji jest kluczowe dla prawidłowego stosowania SQL w codziennych zastosowaniach związanych z zarządzaniem danymi.

Pytanie 31

Jak wykonanie zapytania SQL przedstawionego poniżej wpłynie na tabelę pracownicy?

ALTER TABLE pracownicy MODIFY plec char(9);

A. Utworzy kolumnę plec o typie znakowym o stałej długości 9.

B. Zmieni typ danych kolumny plec na znakowy o stałej długości 9.

C. Zmieni typ danych kolumny plec na znakowy o zmiennej długości 9.

D. Utworzy kolumnę plec o typie znakowym o zmiennej długości 9.

Odpowiedź jest poprawna, ponieważ polecenie ALTER TABLE zmienia istniejącą kolumnę w tabeli pracownicy. W szczególności, polecenie MODIFY plec char(9) modyfikuje typ danych kolumny plec na znakowy o stałej długości 9. Oznacza to, że każda wartość przechowywana w tej kolumnie będzie miała dokładnie 9 znaków (wypełnionych np. spacjami, jeśli wartość będzie krótsza). W praktyce zapewnia to jednolitą długość dla przechowywanych danych, co może być korzystne w przypadku, gdy wymagane jest zachowanie spójności długości, na przykład przy przechowywaniu kodów pocztowych lub identyfikatorów. Standardy projektowania baz danych zalecają używanie odpowiednich typów danych, aby zminimalizować przestrzeń dyskową oraz przyspieszyć operacje na danych. Warto zauważyć, że w przypadku kolumny char(9) nie można wprowadzić wartości dłuższej niż 9 znaków, co zapobiega niezgodnościom danych.

Pytanie 32

W języku PHP znak "//" wskazuje na

A. początek komentarza jednoliniowego

B. operator dzielenia całkowitego

C. operator alternatywny

D. początek skryptu

W języku PHP znak '//' oznacza początek komentarza jednoliniowego. Komentarze w PHP są istotnym elementem kodu, pozwalającym programistom na dodawanie adnotacji, które nie wpływają na wykonywanie skryptu. Komentarze są niezwykle pomocne, gdyż umożliwiają wyjaśnienie złożonych fragmentów kodu, co ułatwia jego dalsze utrzymanie i rozwijanie. Dzięki używaniu '//', programista może opisać, co dany fragment kodu robi, dla siebie lub innych osób przeglądających kod w przyszłości. Przykład zastosowania: jeśli mamy kod 'echo "Hello World!";', możemy dodać komentarz wyjaśniający: '// Wyświetla tekst Hello World!'. Warto zaznaczyć, że PHP pozwala także na korzystanie z komentarzy wieloliniowych, które zaczynają się od '/**' i kończą na '*/'. Stosowanie komentarzy jest zgodne z najlepszymi praktykami programistycznymi, które zalecają dokumentowanie kodu oraz poprawne jego komentowanie, co jest częścią standardów kodowania, takich jak PSR-1 oraz PSR-2, promujących czytelność i spójność w kodzie.

Pytanie 33

Aby prawidłowo udokumentować linię kodu w języku JavaScript, należy po znakach // wpisać komentarz.

x = Math.max(a, b, c); //

A. w zmiennej x minimalna wartość ze zmiennych a, b, c

B. w zmiennej x maksymalna wartość ze zmiennych a, b, c

C. nieprawidłowe dane.

D. wybór losowej wartości ze zmiennych a, b i c

Odpowiedź "w zmiennej x maksymalna wartość ze zmiennych a, b, c" jest poprawna, ponieważ odzwierciedla działanie funkcji Math.max() w języku JavaScript, która zwraca największą wartość spośród podanych argumentów. W kontekście tej linii kodu, przypisanie wartości do zmiennej x jest kluczowym elementem programowania, gdyż pozwala na dynamiczne ustalanie największej wartości zmiennych a, b i c w różnych scenariuszach. W praktyce, odpowiednia dokumentacja kodu, w tym komentarze, jest niezbędna do utrzymania czytelności i zrozumiałości kodu, zwłaszcza w większych projektach. Komentarze pomagają innym programistom (lub nawet samym autorom kodu w przyszłości) szybko zrozumieć, co dany fragment kodu robi. Używanie komentarzy w odpowiednich miejscach, szczególnie po operatorze "//", jest uznawane za dobrą praktykę w programowaniu. Dlatego ważne jest, aby jasno określić funkcję danej linii kodu, co czyni tę odpowiedź trafną.

Pytanie 34

Jakie skutki przyniesie zastosowanie przedstawionego formatowania CSS dla nagłówka trzeciego stopnia?

<style> h3 { background-color: grey; } </style> ... <h3 style="background-color: orange;"> Rozdział 1.2.2. </h3>

A. tło będzie pomarańczowe

B. kolor tekstu będzie szary

C. tło będzie szare

D. kolor tekstu będzie pomarańczowy

W tym przykładzie pokazano dwa różne sposoby stylizacji za pomocą CSS: styl wbudowany i styl zewnętrzny. Styl wbudowany ma wyższy priorytet, bo jest przypisany bezpośrednio do elementu HTML, a to oznacza, że w nagłówku trzeciego stopnia kolor tła będzie pomarańczowy. To ma sens, bo czasem musimy przeskoczyć ogólne reguły stylizacji, żeby wprowadzić jakieś szczególne zmiany. Używanie stylów wbudowanych może być jednak ryzykowne, bo jak się ich nagromadzi, to ciężko się potem w tym połapać. Dlatego lepiej korzystać z zewnętrznych stylów – są bardziej uporządkowane i pozwalają na łatwe powtarzanie kodu CSS. Ważne jest też, żeby nie łączyć HTML z CSS w sposób, który wprowadza zamęt, bo to ułatwia życie i sprawia, że kod jest bardziej zrozumiały. Wiedza na temat priorytetów w CSS jest kluczowa dla każdego, kto chce dobrze projektować strony i mieć wszystko ładnie poukładane.

Pytanie 35

Po wykonaniu fragmentu kodu HTML i JavaScript na stronie będzie wyświetlony obraz z pliku

<img id="obraz" src="kol1.jpg">
<button id="przycisk">Przycisk</button>

<script>
    document.getElementById("obraz").src = "kol2.jpg";
</script>

A. kol1.jpg, który może być zmieniony na kol2.jpg po wciśnięciu przycisku.

B. kol2.jpg, który może być zmieniony na kol1.jpg po wciśnięciu przycisku.

C. kol2.jpg

D. kol1.jpg

Dobra robota, zgadłeś! W tym skrypcie JavaScript używamy metody getElementById, żeby znaleźć obraz na stronie o identyfikatorze 'obraz'. Później zmieniamy jego atrybut 'src' na 'kol2.jpg'. To znaczy, że po uruchomieniu tego kodu wyświetli się właśnie ten obrazek. Fajnie jest to zrozumieć, bo pokazuje, jak można dynamicznie zmieniać rzeczy na stronie za pomocą JavaScript. Takie umiejętności są super ważne, gdy tworzymy interaktywne strony, które reagują na to, co robi użytkownik. Na przykład, można by zmienić obraz, gdy ktoś najedzie na niego myszką albo kliknie przycisk. Pamiętaj też, żeby zawsze pomyśleć o dostępności – jeśli obraz ma jakieś ważne informacje, warto dodać alternatywne opisy dla osób korzystających z czytników ekranu.

Pytanie 36

Jaką wartość zwróci funkcja empty($a); w języku PHP, gdy zmienna $a będzie miała wartość 0?

A. FALSE

B. 0

C. TRUE

D. NULL

Funkcja empty($a) w języku PHP zwraca TRUE, gdy zmienna $a jest uznawana za pustą. Zgodnie z definicją, pustą wartość w PHP mają zmienne, które są równoważne FALSE, co obejmuje m.in. wartość 0, pusty string, NULL oraz pustą tablicę. W przypadku, gdy zmienna $a przyjmuje wartość liczbową równą 0, funkcja empty() zwróci TRUE, ponieważ 0 jest interpretowane jako wartość uznawana za pustą. To zachowanie jest zgodne z zasadami silnej typizacji w PHP, które pozwalają na dynamiczne sprawdzanie typów zmiennych. W praktyce, funkcję empty() można wykorzystać do walidacji danych wejściowych, na przykład w formularzach, gdzie istotne jest, aby użytkownik wprowadził wartość. Zamiast porównywać zmienną z różnymi pustymi wartościami, wywołanie empty() pozwala na bardziej zwięzły i czytelny kod. Warto również pamiętać, że empty() nie generuje ostrzeżeń w przypadku nieistniejącej zmiennej, co czyni ją bezpieczniejszym wyborem niż inne metody sprawdzania wartości.

Pytanie 37

Zidentyfikuj poprawnie zbudowany warunek w języku PHP, który sprawdza brak połączenia z bazą MySQL.

A. if (mysql_connect_error())()

B. if (mysqli_connect_errno()){}

C. if {mysql_connect_errno()}{}

D. if {mysqli_connect_error()}{}

No, odpowiedzi, które wybrałeś, mają sporo błędów. Na przykład, 'if (mysql_connect_error())()' jest źle napisane, bo masz tu podwójne nawiasy, a powinny być pojedyncze. 'if {mysql_connect_errno(){}}' i 'if {mysqli_connect_error()}' używają klamr, gdzie powinny być nawiasy okrągłe, bo w PHP warunki muszą być w nawiasach. Te stare funkcje, takie jak 'mysql_connect_error()' czy 'mysql_connect_errno()', to już przeżytek, zostały usunięte w PHP 7.0. Teraz, wybierając 'mysqli', zapewniasz sobie lepsze bezpieczeństwo i działanie aplikacji. To jest kluczowe, żeby zrozumieć, jak poprawnie pisać kod, bo bez tego ciężko osiągniesz sukces w programowaniu w PHP.

Pytanie 38

Wskaż zdanie, które jest fałszywe w odniesieniu do poniższej definicji funkcji w języku C++?

void zamien(float &x, float &y) {
    float tmp;
    tmp = x;
    x = y;
    y = tmp;
}

A. Funkcja zwraca wartość

B. Funkcja nie zwraca żadnej wartości

C. Funkcja korzysta z parametrów przez referencję

D. Funkcja ma dwa argumenty

Funkcja w języku C++ z deklaracją 'void' na początku oznacza, że nie zwraca żadnej wartości. Jest to zgodne z poprawną odpowiedzią nr 3. Tego typu funkcje używane są często w sytuacjach, gdy nie jest konieczne przekazywanie wyniku, a operacje są wykonywane na danych wejściowych. Deklaracja parametrów przez referencję 'float &x, float &y' pozwala na bezpośrednią modyfikację wartości przekazanych do funkcji zmiennych. Oznacza to, że wszelkie zmiany dokonane na tych parametrach wewnątrz funkcji są odzwierciedlane w zmiennych oryginalnych. Taka technika jest szeroko stosowana w programowaniu, aby zwiększyć efektywność i zmniejszyć ilość niepotrzebnych kopii danych. Funkcja 'zamien' ilustruje wymianę wartości dwóch zmiennych przy użyciu tymczasowej zmiennej 'tmp', co jest klasycznym podejściem do tego problemu programistycznego. Zachowanie funkcji bez zwracania wartości jest zgodne z zasadami projektowania funkcji użytkowych, które realizują pewne operacje proceduralne na danych. Stosowanie referencji zwiększa kontrolę nad pamięcią i wydajność programu, co jest krytyczne w aplikacjach o wysokiej wydajności. Zrozumienie tego aspektu jest istotne dla prawidłowego biegu programu i efektywnego zarządzania zasobami.

Pytanie 39

Który z elementów relacyjnej bazy danych, będący kodem w języku SQL, może być użyty w zapytaniach zmieniających kolumny danych przedstawiane w formie tabeli, niezależnie od tego, czy jest tworzony ręcznie, czy też dynamicznie?

A. Wyzwalacz

B. Reguła

C. Procedura składowa

D. Funkcja zdefiniowana

Reguła, wyzwalacz oraz procedura składowa to inne obiekty, które jednak nie spełniają wymogów opisanych w pytaniu. Reguły, które są defektem w SQL, pozwalają na określenie, jak dane powinny być modyfikowane, ale są mniej elastyczne i nie pozwalają na dynamiczne przetwarzanie. Nie są one już powszechnie używane w nowoczesnych systemach zarządzania bazami danych (DBMS), ze względu na problemy z wydajnością i zrozumiałością kodu. Wyzwalacze to mechanizmy uruchamiane automatycznie w odpowiedzi na określone operacje na danych, takie jak INSERT, UPDATE lub DELETE. Chociaż wyzwalacze mogą być przydatne do automatycznego przetwarzania danych, nie mogą być wywoływane bezpośrednio w zapytaniach SQL, co ogranicza ich zastosowanie w przypadku złożonych logik. Procedura składowa natomiast, choć może zawierać logikę modyfikacji danych i być wywoływana w odpowiedzi na określone zdarzenia, jest zdefiniowana jako zestaw instrukcji, który nie zwraca wartości ani nie może być używana bezpośrednio w zapytaniach modyfikujących kolumny danych. Procedury składowe są bardziej złożone, a ich wywołanie często wymaga dodatkowych parametrów oraz kontekstu, co czyni je mniej odpowiednimi w sytuacjach, w których potrzebna jest prostota i elastyczność.

Pytanie 40

W algorytmie jeden z bloków ma wpisaną akcję "Wypisz liczbę". Który z kształtów może przyjąć tę akcję?

A. Kształt 1.

B. Kształt 2.

C. Kształt 3.

D. Kształt 4.

Gratulacje, udzieliłeś prawidłowej odpowiedzi. Algorytm to uporządkowany ciąg czynności prowadzących do rozwiązania danego problemu. W algorytmie, akcje takie jak 'wypisz liczbę' są zwykle zawarte w blokach oznaczających konkretne działania, które algorytm powinien wykonać. Kształt 1 jest standardowym oznaczeniem dla bloków akcji w notacjach diagramów przepływu, co oznacza, że algorytm powinien wykonać pewną operację lub działanie. W tym przypadku, kształt 1 symbolizuje akcję 'wypisz liczbę'. Jest to ważne do zrozumienia, gdyż umiejętność czytania i tworzenia diagramów przepływu jest kluczowa dla zrozumienia logicznego przepływu programów i algorytmów. Praktyka ta jest powszechnie stosowana w programowaniu i analizie systemów, pomagając w efektywnym projektowaniu i debugowaniu programów.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej