Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik żywienia i usług gastronomicznych
Kwalifikacja: HGT.02 - Przygotowanie i wydawanie dań
Data rozpoczęcia: 13 lutego 2026 22:35
Data zakończenia: 13 lutego 2026 22:52

Egzamin zdany!

Wynik: 21/40 punktów (52,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Rozwałkowanie ciasta podstawowego z ciastem maślanym wiąże się z uzyskaniem ciasta

A. drożdżowego

B. ptysiowego

C. francuskiego

D. biszkoptowego

Wałkowanie ciasta podstawowego z ciastem maślanym odnosi się do techniki produkcji ciasta francuskiego, które charakteryzuje się wielowarstwowymi strukturami. Ciasto francuskie przygotowuje się poprzez naprzemienne wałkowanie i składanie ciasta oraz masła, co skutkuje uzyskaniem delikatnych, chrupiących warstw, które po upieczeniu unoszą się w górę. Ta technika, znana jako laminowanie, pozwala na stworzenie tekstury, która jest lekka i puszysta. Najczęściej ciasto francuskie jest wykorzystywane do wypieków takich jak croissanty, ciasta i tarty, które wymagają intensywnej obróbki cieplnej, aby uzyskać złocisty kolor oraz chrupiącą skórkę. W branży gastronomicznej ciasto francuskie jest cenione za swoją wszechstronność i możliwości zastosowania w różnych deserach oraz potrawach wytrawnych. Dobre praktyki obejmują dokładne chłodzenie ciasta pomiędzy etapami wałkowania, co zapobiega zbyt szybkiemu rozpuszczaniu się masła oraz zachowuje właściwą strukturę ciasta.

Pytanie 2

Jakiemu z wymienionych procesów podlega skrobia podczas przygotowywania zasmażki?

A. Pęcznienia

B. Dekstrynizacji

C. Retrogradacji

D. Kleikowania

Wybór innych opcji, takich jak retrogradacja, kleikowanie czy pęcznienie, wskazuje na pewne nieporozumienia dotyczące procesów, które zachodzą w skrobi podczas jej przetwarzania. Retrogradacja skrobi to zjawisko, które występuje w procesie, kiedy to schłodzona skrobia po ugotowaniu zaczyna ponownie tworzyć wiązania między cząsteczkami, co prowadzi do powstawania krystalicznych struktur. Ten proces jest bardziej związany z utwardzaniem po ugotowaniu i nie odnosi się do etapu tworzenia zasmażki. Kleikowanie to natomiast proces, w którym skrobia wchłania wodę i zwiększa swoją objętość, tworząc gęstą masę. Jest to istotny proces, ale nie jest on kluczowy przy przygotowaniu zasmażki, ponieważ zasmażka odnosi się głównie do procesów termicznych prowadzących do dekstrynizacji. Pęcznienie, choć związane z wchłanianiem wody przez skrobię, nie jest głównym zjawiskiem zachodzącym podczas podgrzewania skrobi do zasmażki, a raczej efektem wstępnym. Typowe błędy myślowe, które prowadzą do tych niepoprawnych odpowiedzi, opierają się na myleniu różnych procesów przetwarzania skrobi. Kluczowe jest zrozumienie, że dekstrynizacja jako proces chemiczny jest niezbędna, by osiągnąć pożądany efekt w przygotowywaniu zasmażek, a inne wymienione procesy mają miejsce w innych kontekstach i nie odzwierciedlają rzeczywistych zmian chemicznych zachodzących w skrobi w trakcie tego konkretnego etapu kulinarnego.

Pytanie 3

Ile białka pełnowartościowego znajduje się w 1 szklance mleka (250 ml), jeśli zawartość białka w mleku spożywczym wynosi 3%?

A. 7,5 g

B. 4,5 g

C. 3,0 g

D. 6,0 g

Odpowiedź 7,5 g jest poprawna, ponieważ zawartość białka w mleku wynosi 3%, a 1 szklanka mleka to 250 ml. Aby obliczyć ilość białka w tej objętości, należy zastosować następujący wzór: Ilość białka = objętość mleka (ml) × procent białka. Zatem: 250 ml × 0,03 = 7,5 g białka. Białko zawarte w mleku jest białkiem pełnowartościowym, co oznacza, że zawiera wszystkie niezbędne aminokwasy, które są ważne dla prawidłowego funkcjonowania organizmu. Regularne spożywanie białka z mleka może wspierać procesy regeneracyjne w organizmie oraz rozwój masy mięśniowej, co ma kluczowe znaczenie dla osób aktywnych fizycznie. Zgodnie z zaleceniami dietetyków, mleko i produkty mleczne powinny być integralną częścią zrównoważonej diety, zapewniając odpowiednią podaż białka, wapnia i innych składników odżywczych.

Pytanie 4

Jakie odpady stanowią zagrożenie dla środowiska?

A. Papier i tektura

B. Obierki z owoców i ziemniaków

C. Baterie oraz świetlówki

D. Butelki szklane i słoiki

Baterie i świetlówki to odpady, które są szczególnie niebezpieczne dla środowiska. Zawierają one substancje toksyczne, takie jak ołów, rtęć i kadm, które mogą przenikać do gleby i wód gruntowych, powodując poważne zanieczyszczenia. Właściwe zarządzanie tymi odpadami jest kluczowe dla ochrony zdrowia ludzi oraz ekosystemów. Przykładowo, w wielu krajach wprowadzono przepisy regulujące zbieranie i recykling baterii, które wymagają ich oddawania w specjalnych punktach zbiórki. Świetlówki, z uwagi na zawartość rtęci, powinny być również przekazywane do punktów zbiórki, a nie wyrzucane do zwykłego kontenera na odpady. Ponadto, organizacje takie jak Ecolamp i Związek Producentów Sprzętu Oświetleniowego prowadzą kampanie edukacyjne w celu zwiększenia świadomości społecznej na temat właściwego postępowania z tymi odpadami. Przestrzeganie tych zasad jest częścią odpowiedzialnego podejścia do ochrony środowiska.

Pytanie 5

Z spośród wymienionych wybierz zapis, który obrazuje zmianę składnika odżywczego zachodzącą w trakcie jego obróbki cieplnej?

A. Skrobia -> denaturacja

B. Białko -> kleikowanie

C. Błonnik -> pęcznienie

D. Tłuszcz -> koagulacja

Prawidłowa odpowiedź 'Błonnik -> pęcznienie' ilustruje kluczowy proces, który zachodzi podczas obróbki termicznej błonnika w produktach spożywczych. Pęcznienie błonnika jest wynikiem jego zdolności do absorpcji wody, co jest istotne w kontekście gotowania oraz pieczenia. Przykładowo, podczas gotowania owsianki, błonnik zawarty w płatkach owsianych wchłania wodę, co prowadzi do zwiększenia objętości i zmiany konsystencji potrawy. Dobrym przykładem zastosowania tej wiedzy jest przygotowywanie potraw, w których błonnik pełni rolę zagęszczacza lub poprawia teksturę, jak w przypadku zup, sosów czy mas na bazie pełnoziarnistych składników. W branży kulinarnej znajomość właściwości błonnika pozwala na tworzenie zdrowszych i bardziej zrównoważonych potraw, co jest zgodne z aktualnymi trendami dotyczącymi zdrowego odżywiania oraz standardami dietetycznymi. Zrozumienie tego procesu jest kluczowe dla profesjonalnych kucharzy oraz producentów żywności, którzy dążą do optymalizacji wartości odżywczych swoich wyrobów.

Pytanie 6

Jaki składnik należy wpisać w miejsce oznaczone symbolem X w tabeli, aby można go było użyć do przygotowania fasolki po bretońsku?

Fasolka po bretońsku
Fasola biała
X
Smalec
Cebula
Koncentrat pomidorowy 30%
Mąka pszenna
Przyprawy

A. Wołowina.

B. Pieczarki.

C. Cukinia.

D. Kiełbasa.

Kiełbasa jest kluczowym składnikiem fasolki po bretońsku, ponieważ wprowadza charakterystyczny smak i aromat, które są istotne dla tej potrawy. Fasolka po bretońsku to tradycyjne danie kuchni polskiej, które wykorzystuje białą fasolę jako bazę. Kiełbasa, często wędzona lub parzona, wzbogaca danie o białko oraz tłuszcze, które są niezbędne do uzyskania pełnowartościowego posiłku. W praktyce, dobór kiełbasy do tego dania jest istotny - warto wybierać kiełbasy o intensywnym smaku, aby podkreślić walory smakowe potrawy. Warto również pamiętać, że dobór odpowiednich przypraw, takich jak majeranek czy czosnek, może dodatkowo wzbogacić smak fasolki. Zastosowanie kiełbasy w fasolce po bretońsku jest zgodne z praktykami kulinarnymi, gdzie połączenie mięsa z warzywami tworzy harmonijną całość, zapewniając jednocześnie smakowitość i wartość odżywczą potrawy.

Pytanie 7

Propozycja menu na elegancką kolację wygląda następująco:
- zupa krem z zielonych szparagów
- filet z indyka w sosie brzoskwiniowo - morelowym, ziemniaki pieczone, bukiet surówek
- półmisek serów
- wino musujące
Jaką gorącą przekąskę należałoby dołączyć do tego menu?

A. Krewetki królewskie w sosie balsamico

B. Sałatka z serem Mozzarella i pomidorami

C. Jaja w sosie tatarskim

D. Pasztet wiejski z sosem żurawinowym

Krewetki królewskie w sosie balsamico stanowią doskonały wybór jako gorąca przekąska do podanego menu na uroczystą kolację. Ich delikatny smak i nuta słodyczy sosu balsamico idealnie komponują się z resztą potraw, w tym z zupą krem z zielonych szparagów oraz filetem z indyka w sosie brzoskwiniowo-morelowym. Krewetki są bogate w białko oraz zdrowe kwasy tłuszczowe omega-3, co czyni je nie tylko smacznym, ale i wartościowym elementem diety. W kontekście cateringu i organizacji uroczystości, warto zwrócić uwagę na harmonizację smaków oraz kolorów potraw, co znacząco wpływa na estetykę podania. Krewetki w sosie balsamico mogą być podawane na ciepło, co dostarcza dodatkowego smaku i aromatu, a ich przygotowanie nie wymaga skomplikowanych technik kulinarnych, co czyni je praktycznym rozwiązaniem dla szefów kuchni. Warto pamiętać, że dobrze zbalansowane menu nabiera głębi, gdy przekąski są dobrane z myślą o całości potraw serwowanych w trakcie kolacji.

Pytanie 8

Jakie powinny być warunki temperaturowe w komorach chłodniczych przeznaczonych do składowania żywności?

A. 0°C

B. +5°C

C. -2°C

D. +10°C

Odpowiedzi, które wskazują na inne temperatury, są nieodpowiednie do przechowywania potraw i mogą prowadzić do niebezpiecznych sytuacji. Temperatura +10°C jest znacznie za wysoka, co sprzyja szybkiemu namnażaniu się bakterii, a tym samym zwiększa ryzyko zatrucia pokarmowego. Wysoka temperatura w chłodziarkach, szczególnie w zakresie 5-10°C, nie spełnia wymogów sanitarno-epidemiologicznych, co jest kluczowe w przypadku przechowywania produktów łatwo psujących się, takich jak mięso czy nabiał. Z kolei temperatura 0°C, chociaż jest bliska optymalnej, jest zbyt niska dla wielu produktów, co może prowadzić do ich zamrożenia lub uszkodzenia struktury komórkowej, co negatywnie wpływa na teksturę i smak. Ostatecznie, temperatura -2°C jest niewłaściwa, ponieważ nie spełnia wymagań dla przechowywania świeżych produktów. W tej temperaturze produkty mogą ulegać zamrożeniu, co z kolei prowadzi do degradacji jakości i zmiany właściwości organoleptycznych. Dlatego kluczowe jest zrozumienie, że każda z tych niewłaściwych odpowiedzi prowadzi do konsekwencji, które mogą zagrażać zdrowiu, a także wpływać na jakość i bezpieczeństwo żywności.

Pytanie 9

Przygotowując sztufadę wołową, co należy wykorzystać do szpikowania mięsa wołowego?

A. boczek

B. kiełbasę

C. słoninę

D. podgardle

Kiedy myślimy o szpikowaniu wołowiny, warto zwrócić uwagę na różne rodzaje tłuszczu i ich właściwości. Kiełbasa, choć smaczna, jest zbyt intensywna w smaku i zawiera przyprawy, które mogą zdominować delikatny smak wołowiny. Boczek, z kolei, ma wyraźny smak, który może być zbyt mocny i nieharmonijny z mięsem, co może wpłynąć na końcowy smak dania. Ponadto, boczek ma inną strukturę tłuszczu, co oznacza, że nie wchłania się w mięso tak efektywnie jak słonina. Podgardle, będące elementem mięsa, również nie sprawdzi się w tej roli, gdyż nie ma odpowiedniej zawartości tłuszczu, co może prowadzić do wysuszenia potrawy. Kluczowym błędem jest założenie, że każdy tłuszcz nadaje się do szpikowania, podczas gdy odpowiedni wybór składników jest kluczowy dla osiągnięcia idealnej konsystencji i smaku. W branży gastronomicznej istotne jest, aby przy przygotowywaniu potraw kierować się sprawdzonymi zasadami i normami, które gwarantują nie tylko estetykę, ale i jakość serwowanych dan. Dlatego zrozumienie właściwości tłuszczów i ich wpływu na dania jest fundamentem sukcesu w kuchni.

Pytanie 10

Jakie urządzenia są przeznaczone do rozdrabniania surowców?

A. Młynek do kawy, maszyna do krojenia frytek

B. Wałkownica do ciasta, kostkownica

C. Młynek do mielenia cukru, dozownik do napojów

D. Rozdrabniacz do mięsa, ubij arka

Pozostałe zestawy urządzeń, takie jak spulchniacz do mięsa czy ubijarka, są bardziej związane z obróbką tekstury i objętości surowców, a nie z ich rozdrabnianiem. Spulchniacz do mięsa ma na celu poprawę struktury mięsa poprzez jego rozbicie, co nie jest tym samym, co mielenie czy krojenie. Ubijarka, z kolei, służy do wytwarzania piany lub mieszania składników, co również nie wpisuje się w kategorię rozdrabniania surowców. Wałkownica do ciasta i kostkownica również nie są dedykowane do rozdrabniania surowców. Wałkownica jest używana do formowania ciasta, a kostkownica do krojenia gotowych produktów w kostkę, co nie odpowiada procesowi rozdrabniania. Młynek do mielenia cukru i dozownik do napojów z kolei mają inne przeznaczenie. Młynek do mielenia cukru jest przeznaczony do uzyskiwania drobnego cukru pudru, a dozownik służy do serwowania płynów. W praktyce, błędne przypisanie tych urządzeń do procesu rozdrabniania może wynikać z mylnego postrzegania ich funkcji. Kluczowe jest zrozumienie, że rozdrabnianie polega na zmniejszeniu wielkości surowców w celu zmiany ich struktury i tekstury, co w przypadku pozostałych zestawów urządzeń nie jest realizowane.

Pytanie 11

Ile białka zwierzęcego dostarczy organizmowi człowieka spożycie 1 porcji koktajlu z jogurtu i czarnej porzeczki?

Nazwa potrawy: Koktajl z jogurtu i czarnej porzeczki
Lp.	Nazwa produktu	Ilość na 1 porcję [g]	Zawartość w 100 g produktu
Lp.	Nazwa produktu	Ilość na 1 porcję [g]	Wapń [mg]	Witamina C [mg]	Białko [g]
1.	Jogurt 2%	200	170	1,0	4,3
2.	Czarna porzeczka	50	40	183	1,3
3.	Cukier	10	-	-	-

A. 5,6 g

B. 4,3 g

C. 8,6 g

D. 9,3 g

Odpowiedź 8,6 g białka jest poprawna, ponieważ wynika z dokładnego obliczenia zawartości białka w poszczególnych składnikach koktajlu. Jogurt naturalny jest jednym z najlepszych źródeł białka zwierzęcego, a jego skład może się różnić w zależności od producenta. W przypadku standardowej porcji jogurtu, która dostarcza około 8,6 g białka, czarna porzeczka wnosi dodatkowe 0,65 g. Warto zauważyć, że białko jest niezbędnym składnikiem diety, odgrywając kluczową rolę w budowie i regeneracji tkanek oraz produkcji enzymów i hormonów. W zdrowym odżywianiu zaleca się, aby białko stanowiło około 15-25% całkowitego dziennego spożycia kalorii. Wybór koktajlu z jogurtu naturalnego i owoców, takich jak czarna porzeczka, to doskonały sposób na zwiększenie spożycia białka i jednoczesne dostarczenie organizmowi witamin oraz minerałów. Dzięki temu, taki koktajl może być idealnym rozwiązaniem po treningu, wspierającym regenerację mięśni.

Pytanie 12

Do krojenia należy zastosować niebieską deskę

A. gotowanych warzyw

B. surowego mięsa

C. surowych ryb

D. pieczonego drobiu

Użycie niebieskiej deski do krojenia surowych ryb jest zgodne z powszechnie przyjętymi standardami bezpieczeństwa żywności. Niebieskie deski są zwykle przeznaczone do ryb i owoców morza, co pomaga w zapobieganiu krzyżowemu zanieczyszczeniu w kuchni. Surowe ryby, szczególnie te, które będą serwowane na surowo, takie jak sushi, wymagają szczególnej uwagi pod względem higieny i przechowywania. W praktyce oznacza to, że wszystkie narzędzia i powierzchnie używane do ich przygotowywania powinny być dokładnie oczyszczone i odseparowane od tych używanych do innych produktów spożywczych, zwłaszcza mięs. Dodatkowo, stosowanie odpowiednich desek do krojenia zgodnie z ich kolorami nie tylko ułatwia organizację pracy w kuchni, ale także wpływa na bezpieczeństwo konsumentów, minimalizując ryzyko przeniesienia patogenów. Standardy HACCP (Hazard Analysis and Critical Control Points) zalecają takie praktyki jako kluczowe dla zapewnienia jakości i bezpieczeństwa potraw. W kontekście kulinarnym, użycie niebieskiej deski dla ryb jest integralną częścią profesjonalnych kuchni na całym świecie.

Pytanie 13

Zgodnie z wytycznymi HACCP, w jakiej temperaturze należy rozmrażać mięso?

A. 16°C

B. 8°C

C. 4°C

D. 12°C

Poprawna odpowiedź to 4°C, ponieważ zgodnie z zasadami HACCP (Hazard Analysis and Critical Control Points), temperatura od 0°C do 4°C jest uważana za strefę bezpieczną dla przechowywania produktów mięsnych. W tej temperaturze rozwój bakterii, w tym patogenów, jest znacznie ograniczony, co zmniejsza ryzyko zatrucia pokarmowego. Rozmrażanie mięsa w temperaturze powyżej 4°C, zwłaszcza w zakresie 12°C, 8°C czy 16°C, stwarza sprzyjające warunki do wzrostu niebezpiecznych mikroorganizmów. Przykładowo, bakterie takie jak Salmonella czy E. coli mogą szybko się rozmnażać w temperaturze od 5°C do 60°C, co jest określane jako strefa niebezpieczna. Dlatego, aby zapewnić bezpieczeństwo żywności, niezbędne jest stosowanie się do zaleceń dotyczących temperatury podczas rozmrażania. W praktyce oznacza to, że najlepiej jest rozmrażać mięso w lodówce, aby utrzymać odpowiednią temperaturę, a także planować rozmrażanie z wyprzedzeniem, aby uniknąć konieczności rozmrażania w temperaturze pokojowej.

Pytanie 14

Która metoda utrwalania mięsa gwarantuje jedynie trzy dni przydatności mięsa do spożycia?

A. Wędzenie.

B. Zamrażanie.

C. Liofilizacja.

D. Marynowanie.

Właściwa odpowiedź to marynowanie, bo ta metoda daje tylko krótkotrwałe przedłużenie trwałości, zwykle właśnie w okolicach 2–3 dni w warunkach chłodniczych. Marynata, oparta najczęściej na soli, occie, winie, czasem cukrze i przyprawach, działa głównie powierzchniowo: obniża pH, ogranicza rozwój części drobnoustrojów i nieco hamuje procesy enzymatyczne w mięsie. Jednak środek produktu nadal pozostaje stosunkowo słabo zabezpieczony mikrobiologicznie. Z mojego doświadczenia w gastronomii, marynowanie traktuje się głównie jako zabieg poprawiający smak, kruchość i soczystość mięsa, a nie jako pełnoprawną metodę długotrwałej konserwacji. W profesjonalnych kuchniach zgodnie z zasadami GHP i HACCP przyjmuje się, że mięso marynowane należy przechowywać w lodówce (0–4°C) i zużyć możliwie szybko, zwykle w ciągu 24–72 godzin, w zależności od rodzaju mięsa, składu marynaty i warunków przechowywania. Przykładowo: karkówkę w kwaśnej marynacie do grilla przygotowuje się dzień–dwa przed obróbką cieplną, ale nikt rozsądny nie trzyma jej tydzień, bo rośnie ryzyko rozwoju bakterii, psucia i zmian zapachu. W zakładach żywienia zbiorowego marynowane mięso planuje się w produkcji krótkoterminowej: na bieżące menu, nie do magazynowania. Dla porównania, takie techniki jak zamrażanie, liofilizacja czy nawet odpowiednio prowadzone wędzenie pozwalają na znacznie dłuższe przechowywanie surowca. Marynowanie jest więc metodą częściowo utrwalającą, ale przede wszystkim techniką kulinarną poprawiającą walory sensoryczne, a nie zabezpieczeniem mięsa na długie tygodnie.

Pytanie 15

Aby przygotować czerninę, należy zastosować krew

A. końska

B. kacza

C. indyka

D. wołowa

Czernina, tradycyjna polska zupa, przygotowywana jest głównie z krwi kaczej, co stanowi kluczowy element jej charakterystycznego smaku i konsystencji. W procesie przygotowania czerniny, krew kacza jest łączona z innymi składnikami, takimi jak rosół, przyprawy oraz czasami dodatki takie jak kluski czy warzywa. Użycie krwi kaczej jest zgodne z regionalnymi praktykami kulinarnymi i ma swoje korzenie w polskiej tradycji, gdzie kaczka była często hodowana w gospodarstwach rolnych. Dzięki wysokiej zawartości żelaza krew ta nie tylko wzbogaca smak zupy, ale również dostarcza cennych wartości odżywczych. Dobrze przygotowana czernina powinna być gęsta i aromatyczna, a jej intensywny kolor jest efektem użycia krwi. Warto również zauważyć, że krew kacza jest stosunkowo łatwa do pozyskania i przetworzenia, co czyni ją dostępniejszą od innych rodzajów krwi w kontekście przygotowania tej potrawy.

Pytanie 16

Jaki sposób konserwacji mięsa został opisany w tym fragmencie?

"Wodę zagotować z pokrojoną w krążki cebulą, przyprawami i octem. Po ostudzeniu zalać ułożone w naczyniu mięso"

A. Peklowanie

B. Blanszowanie

C. Kiszenie

D. Bejcowanie

Blanszowanie polega na krótkotrwałym gotowaniu produktów, a następnie ich schłodzeniu, co ma na celu zatrzymanie procesów enzymatycznych, ale nie wpływa na trwałość mięsa w taki sposób jak bejcowanie. Kiszenie, z kolei, to proces fermentacji, w którym warzywa lub mięso są poddawane działaniu bakterii kwasu mlekowego, co różni się od opisanej procedury, gdzie nie mamy do czynienia z fermentacją, lecz z marynowaniem w zalewie. Peklowanie jest bardziej złożonym procesem, który zwykle obejmuje użycie soli, azotanów lub azotynów, co pomaga utrzymać kolor i smak mięsa, a także zapobiega rozwojowi bakterii. Bejcowanie natomiast opiera się głównie na kwaśnych składnikach, które poprawiają smak, ale nie są wystarczające do ochrony przed psuciem się mięsa jak w przypadku peklowania. Typowym błędem myślowym jest mylenie tych procesów, co wynika z niepełnego zrozumienia ich podstawowych zasad oraz różnic w składnikach i celu działania. W praktyce każdy z tych procesów ma swoje specyficzne zastosowania i efekty, które są kluczowe w kontekście obróbki mięsa.

Pytanie 17

W kawiarni, gdzie zastosowano marżę gastronomiczną na poziomie 25%, deser lodowy ma cenę 10 zł. Jaka jest cena gastronomiczna deseru bez uwzględnienia marży?

A. 12,5 zł

B. 8,0 zł

C. 7,5 zł

D. 25,0 zł

W przypadku błędnych odpowiedzi istotne jest zrozumienie, na czym opierają się te niepoprawne wyniki. Odpowiedzi takie jak 12,5 zł i 25,0 zł wskazują na niepoprawne zrozumienie zasad obliczania marży gastronomicznej. Na przykład, 12,5 zł mogłoby być mylnie interpretowane jako połowa ceny końcowej, co jest błędne, ponieważ nie uwzględnia marży. Marża 25% oznacza, że cena gastronomiczna lub koszt produkcji zajmuje 75% ceny końcowej, co skutkuje wyższą wartością kosztu, niż sugerowana przez tę odpowiedź. Co więcej, 25,0 zł to całkowicie odmienna koncepcja, ponieważ sugeruje, że koszt deseru jest wyższy od ceny sprzedaży, co jest sprzeczne z zasadami handlu gastronomicznego. Typowym błędem myślowym jest założenie, że marża jest kalkulowana na podstawie ceny, co prowadzi do mylnych wniosków. W rzeczywistości marża powinna być obliczana na podstawie ceny zakupu lub kosztu, a nie ceny sprzedaży. Takie błędne podejścia mogą prowadzić do zafałszowania rzeczywistych kosztów operacyjnych lokalu i mają bezpośredni wpływ na podejmowane decyzje finansowe. Dlatego wyniki obliczeń dotyczące marży powinny być precyzyjnie przeanalizowane, aby uniknąć takich typowych pułapek.

Pytanie 18

Który produkt spożywczy ma w 100 g najwyższą zawartość sacharozy?

A. Cukier rafinowany

B. Słodzone mleko

C. Suszone morele

D. Lody mleczne

Mleko słodzone, morele suszone i lody mleczne to produkty, które zawierają cukry, ale ich skład chemiczny oraz zawartość sacharozy różnią się znacznie od cukru rafinowanego. Mleko słodzone, na przykład, jest produktem, w którym dodaje się sacharozę, ale jego naturalna zawartość cukrów mlecznych, takich jak laktoza, również wpływa na ogólną zawartość cukru. Morele suszone zawierają naturalne cukry, głównie fruktozę i glukozę, które są mniej dosłowne w porównaniu do czystej sacharozy, co sprawia, że ich ogólna ilość sacharozy na 100 g jest znacznie niższa. Lody mleczne zawierają tłuszcze, białka oraz dodatki, które również wpływają na całkowity profil cukrowy produktu, a ich zawartość sacharozy jest zróżnicowana w zależności od receptury. Dlatego też, błędne byłoby zakładać, że te produkty mogą konkurować z cukrem rafinowanym pod względem zawartości sacharozy, co może prowadzić do mylnej interpretacji wartości odżywczej tych produktów. Wiedza na temat ilości sacharozy w różnych produktach jest kluczowa w kontekście planowania zbilansowanej diety, a także w walce z otyłością i chorobami metabolicznymi.

Pytanie 19

Jaką potrawę można przygotować wykorzystując wszystkie podane surowce?

Normatyw surowcowy na 5 porcji
mleko	350 cm³
cukier	60 g
jaja	(2 szt.) 100 g
cukier wanilinowy	2,5 g

A. Mleczko.

B. Sos.

C. Mus.

D. Kisiel.

Mleczko waniliowe to popularny deser, który można przygotować przy użyciu mleka, cukru, jaj oraz cukru waniliowego. Te składniki są klasycznymi elementami w wielu przepisach na słodkie potrawy. Mleko stanowi bazę, a jego właściwości emulgujące pozwalają na uzyskanie gładkiej konsystencji. Cukier nie tylko słodzi, ale również wpływa na teksturę potrawy, a jaja działają jako zagęszczacz, co jest niezbędne w procesie przygotowania. Cukier waniliowy dodaje charakterystycznego smaku, który jest kluczowy w wielu deserach. W kontekście kulinarnym, umiejętność łączenia odpowiednich składników jest fundamentalna, a mleczko waniliowe może być wykorzystane jako dodatek do różnych potraw, jak lody czy ciasta. Zrozumienie tych proporcji i funkcji składników pozwala na kreatywne podejście do gotowania, zgodne z najlepszymi praktykami gastronomicznymi.

Pytanie 20

Na podstawie danych zamieszczonych w tabeli oblicz koszt produkcji 5 porcji omletów mieszanych z szynką.

Nazwa potrawy: Omlet mieszany z szynką
Lp.	Nazwa produktu	Ilość na1 porcję	Cena w jednostce zakupu [zł]
1.	Jaja	2 szt	0,50
2.	Szynka gotowana	20 g	30,00
3.	Masło	30 g	20,00

A. 50,50 zł

B. 22,00 zł

C. 30,50 zł

D. 11,00 zł

Analizując pozostałe odpowiedzi, warto zwrócić uwagę na błędy, które mogą prowadzić do mylnego obliczenia kosztu produkcji 5 porcji omletów. Jednym z najczęstszych błędów jest nieuwzględnienie wszystkich składników, co może prowadzić do niedoszacowania kosztów. Na przykład, niektóre osoby mogą pomijać koszty przypraw, oleju czy innych dodatków, co w rezultacie daje zaniżoną wartość jednostkową. Inną przyczyną pomyłek jest nieprawidłowe mnożenie kosztu jednostkowego przez liczbę porcji; niektóre odpowiedzi mogą wynikać z błędnego założenia, że koszt jednostkowy jest znacznie wyższy niż w rzeczywistości, co prowadzi do zawyżania łącznego kosztu. Częstym błędem myślowym jest także nieprzemyślenie, jakie dokładnie składniki są używane do przygotowania omletów oraz ich aktualnych cen rynkowych. Bez odpowiednich informacji o cenach składników, ustalenie właściwego kosztu staje się niemożliwe. Należy również zwrócić uwagę na to, że w gastronomii bardzo istotne jest dokładne dokumentowanie kosztów, aby móc analizować rentowność każdej potrawy. Regularne przeglądanie cen dostawców oraz dostosowywanie ich do aktualnych warunków rynkowych jest standardową praktyką biznesową, która pozwala na lepsze zarządzanie kosztami i optymalizację zysków.

Pytanie 21

Jaką metodę należy wybrać do aseptycznego pakowania i utrwalania płynnych produktów?

A. Podgrzewanie

B. Wsypanie cukru

C. Sterylizacja

D. Zamrażanie

Wybieranie cukru jako metody konserwacji płynów to dość powszechny mit. Wiele osób myśli, że dodanie cukru wystarczy, żeby żywność była bezpieczna. Chociaż cukier ma takie osmotyczne właściwości, które mogą hamować rozwój niektórych bakterii, to nie jest wystarczające. Wiele grzybów i bakterii potrafi się rozwijać w słodkim środowisku, więc to nie jest skuteczna metoda. Gotowanie, chociaż działa w wielu przypadkach, czasami nie osiąga potrzebnej temperatury, co może być niebezpieczne. A zamrażanie? To spowalnia mikroorganizmy, ale ich całkowicie nie eliminuje, więc po rozmrożeniu mogą być problemy. Konserwowanie płynów wymaga sprawdzonych metod, jak sterylizacja, które są zgodne z normami i gwarantują bezpieczeństwo. Ważne jest, żeby rozumieć, że każda z tych metod ma swoje ograniczenia i trzeba być świadomym ich skuteczności i potencjalnych zagrożeń.

Pytanie 22

Przedstawiony na zdjęciu nóż służy do

A. filetowania.

B. siekania.

C. oczkowania.

D. trybowania.

Wybór innej odpowiedzi może wynikać z niepełnego zrozumienia właściwego zastosowania różnych typów noży kuchennych. Nóż do siekania jest narzędziem zaprojektowanym do rozdrabniania i krojenia warzyw oraz innych składników, ale nie ma odpowiedniej konstrukcji do precyzyjnego oddzielania mięsa od kości. Odpowiedzi dotyczące oczkowania i filetowania również wskazują na pewne nieporozumienia. Nóż do oczkowania jest stosowany głównie w celu wydrążania owoców, takich jak melon czy dynia, co jest zupełnie inną techniką niż trybowanie. Z kolei nóż do filetowania, mimo że również służy do pracy z mięsem, ma szersze i bardziej giętkie ostrze, które jest przeznaczone głównie do filetowania ryb, a nie do precyzyjnego oddzielania mięsa od kości. Takie różnice w konstrukcji i funkcji noży są kluczowe w gastronomii, gdzie profesjonalizm i jakość przygotowywanych potraw są priorytetem. Używanie niewłaściwego narzędzia do określonego zadania może prowadzić nie tylko do obniżenia jakości potraw, ale także zwiększenia ryzyka kontuzji czy zniszczenia składników. Zrozumienie różnic między tymi nożami jest kluczowe dla każdej osoby, która pragnie doskonalić swoje umiejętności kulinarne i stosować odpowiednie techniki w kuchni.

Pytanie 23

Flambirowanie to czynność, która polega na

A. ozdabianiu oraz dekorowaniu dań

B. wycinaniu miąższu z owoców cytrusowych

C. podpalaniu potrawy skropionej alkoholem

D. szybkim nagrzewaniu oraz schładzaniu

Zrozumienie flambirowania jako procesu kulinarnego wymaga rozróżnienia tej techniki od innych metod przygotowywania potraw. Odpowiedzi, które sugerują ozdabianie potraw, szybkie podgrzewanie lub wycinanie miąższu z owoców cytrusowych, nie odnoszą się do rzeczywistego znaczenia flambirowania. Ozdabianie i dekorowanie potraw to proces, który koncentruje się na ich wizualnej atrakcyjności, ale nie wpływa na smak w ten sposób, jak flambirowanie. Szybkie podgrzewanie i chłodzenie odnosi się do metod kulinarnych, które mają na celu zachowanie struktury składników, co również różni się od charakterystyki flambirowania. Wycinanie miąższu z owoców cytrusowych to technika przygotowawcza, która ma swoje zastosowanie, ale nie ma związku z paleniem potrawy. Typowym błędem myślowym w przypadku tych odpowiedzi jest skupienie się na aspektach estetycznych lub technikach obróbczych, które nie obejmują elementu ognia i alkoholu, który jest kluczowy w flambirowaniu. W gastronomii istotne jest zrozumienie, że różne techniki mają swoje specyficzne zastosowania i efekty, co w konsekwencji prowadzi do pomyłek, gdy nie uwzględnia się ich zasadniczych różnic.

Pytanie 24

Wskaż, którymi cechami charakteryzuje się śmietanka.

	Barwa	Smak	Konsystencja	Zawartość tłuszczu w %
A.	biała	kwaśny, orzeźwiający	płynna, gęsta	0÷2
B.	kremowa	słodki	płynna	12÷36
C.	kremowa	lekko kwaśny	gęsta	12÷24
D.	biała	łagodnie kwaśny	struktura luźna	0÷55

A. B.

B. A.

C. C.

D. D.

Śmietanka to produkt mleczny o charakterystycznych cechach, które odróżniają ją od innych produktów spożywczych. Jej kremowa barwa jest wynikiem wysokiej zawartości tłuszczu, który w przypadku śmietanki wynosi od 12% do 36%. Taki poziom tłuszczu nie tylko wpływa na smak, który jest naturalnie słodki i bogaty, ale również na konsystencję, która jest płynna i gładka. W zastosowaniach kulinarnych, śmietanka jest niezwykle wszechstronna; może być wykorzystywana do przygotowywania sosów, zup, deserów oraz jako dodatek do kawy. Ważne jest, aby śmietanka była wytwarzana zgodnie z normami jakości, co zapewnia jej świeżość i bezpieczeństwo spożycia. Dobre praktyki w zakresie przechowywania i obróbki śmietanki podkreślają znaczenie utrzymania jej w odpowiedniej temperaturze oraz unikanie kontaktu z zanieczyszczeniami. Wiedza na temat cech śmietanki jest kluczowa dla profesjonalnych kucharzy oraz osób zajmujących się produkcją nabiału.

Pytanie 25

Którą z wymienionych grup artykułów spożywczych można składować w magazynie w idealnych warunkach z dostępem do światła naturalnego?

A. Kiszonki.

B. Sery.

C. Tłuszcze.

D. Kasze.

Sery są produktami, które zazwyczaj wymagają szczególnych warunków przechowywania. Wiele rodzajów serów powinno być przechowywanych w chłodnych temperaturach i w ciemności, aby uniknąć rozwoju bakterii oraz zapobiegania psuciu się. Światło, szczególnie słoneczne, może wpływać na jakość sera, prowadząc do utleniania tłuszczów oraz zmiany smaku. Kiszonki, mimo że są naturalnie konserwowane, również nie powinny być przechowywane w świetle. Ekspozycja na światło może powodować utratę cennych składników odżywczych i zmniejszać trwałość tych produktów. Z kolei tłuszcze, takie jak oleje czy masło, są bardzo wrażliwe na działanie światła i powinny być przechowywane w ciemnych, hermetycznie zamkniętych pojemnikach, aby zapobiec ich jełczeniu. Typowym błędem w myśleniu jest założenie, że wszystkie produkty spożywcze mogą być przechowywane w tych samych warunkach. To prowadzi do nieodpowiedniego zarządzania zapasami i potencjalnych strat żywności. Właściwe zrozumienie wymagań przechowywania różnych grup żywności jest kluczowe dla utrzymania ich jakości oraz bezpieczeństwa.

Pytanie 26

Jakia jest zalecana temperatura do przechowywania lodów śmietankowych?

A. 4°C

B. -18°C

C. 0°C

D. - 4°C

Optymalna temperatura przechowywania lodów śmietankowych wynosi -18°C, co jest zgodne z wytycznymi wielu organizacji zajmujących się bezpieczeństwem żywności, takich jak Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) i lokalne inspektoraty sanitarno-epidemiologiczne. W tej temperaturze lody są w stanie zachować swoją jakość, smak oraz teksturę przez dłuższy czas. Lody przechowywane w cieplejszej temperaturze mogą tracić swoje walory sensoryczne, a także stają się podatne na rozwój mikroorganizmów, co może prowadzić do problemów zdrowotnych. Dla przemysłu spożywczego, utrzymanie odpowiedniej temperatury przechowywania jest kluczowe nie tylko dla jakości produktu, ale również dla przestrzegania norm sanitarnych. Przykładem zastosowania tej wiedzy w praktyce jest monitorowanie temperatury w chłodniach, które może być realizowane za pomocą profesjonalnych systemów monitorowania, co zapewnia, że lody są zawsze przechowywane w idealnych warunkach.

Pytanie 27

Temperatura wnętrza upieczonej szynki mierzona przez 2 minuty powinna osiągać co najmniej

A. 65°C

B. 95°C

C. 85°C

D. 75°C

Odpowiedzi 65°C, 85°C oraz 95°C opierają się na błędnych założeniach co do bezpieczeństwa obróbki termicznej mięsa. Temperatura 65°C, chociaż wydaje się być wystarczająca w kontekście niektórych rodzajów potraw, nie jest wystarczająca dla szynki, aby skutecznie zabić wszelkie patogeny. W przypadku produktów mięsnych, takich jak szynka, nie tylko osiągnięcie odpowiedniej temperatury jest kluczowe, ale także czas, przez który mięso jest trzymane w tej temperaturze. Odpowiedzi 85°C oraz 95°C wskazują na przegrzanie, które może prowadzić do wysuszenia mięsa i pogorszenia jego walorów smakowych oraz teksturalnych. Wysokie temperatury mogą eliminować bakterie, ale mogą również zniszczyć korzystne składniki odżywcze oraz wpłynąć na jakość produktu końcowego. Aby uniknąć tych problemów, istotne jest, aby nie tylko mierzyć temperaturę, ale także stosować się do zaleceń dotyczących czasu obróbki. Właściwe zrozumienie procesów obróbczych oraz ich wpływu na jakość mięsa potrafi znacząco poprawić efekty końcowe podczas gotowania.

Pytanie 28

Zgodnie z zamieszczonym sposobem wykonania należy sporządzać

Sposób wykonania
1.	Mięso (udziec wołowy) natrzeć przyprawami, odstawić w chłodne miejsce.
2.	Słoninę pokroić w słupki.
3.	Mięso naszpikować słoniną, oprószyć mąką, obsmażyć, podlać płynem i dusić.

A. pieczeń po angielsku.

B. befsztyk.

C. boeuf Straganowa.

D. sztufadę.

Sztufada to tradycyjne danie mięsne, które charakteryzuje się metodą duszenia. Zgodnie z opisanym sposobem wykonania, kluczowymi krokami są natarcie mięsa przyprawami, co pozwala na głębsze przenikanie smaków, a następnie naszpikowanie go słoniną, co nadaje mu soczystości i bogatego smaku. Obsmażenie mięsa przed duszeniem jest istotne, gdyż pozwala na zachowanie soków wewnątrz mięsa oraz na uzyskanie atrakcyjnej, brązowej skórki, która wzbogaca aromat potrawy. Proces duszenia w odpowiednim naczyniu, najlepiej żeliwnym, zapewnia równomierne ogrzewanie i utrzymanie wilgotności, co jest kluczowe dla uzyskania idealnej tekstury mięsa. Warto również zaznaczyć, że sztufada może być podawana z różnymi dodatkami, takimi jak ziemniaki czy sezonowe warzywa, co czyni ją daniem uniwersalnym i smacznym. Zastosowanie tej metody w kuchni odpowiada standardom kulinarnym i dobrym praktykom, które kładą nacisk na wydobycie pełni smaku z używanych składników.

Pytanie 29

Jakie dania powinny zostać uwzględnione w menu na przyjęcie koktajlowe?

A. Bryzol, kotlet w panierce, szaszłyk

B. Tartinki, śliwki owinięte w bekon, vol-au-vent

C. Pasztety, ryby nadziewane, drób w galarecie

D. Ryby pieczone, sałatki, grillowane warzywa

Wszystkie inne propozycje dań, które wskazałeś, po prostu nie pasują do koktajlowego menu. Pasztety, ryby faszerowane czy drób w galarecie, mimo że pyszne, to są raczej daniami, które trzeba jeść siedząc przy stole i używając sztućców. Przecież przyjęcia koktajlowe z definicji mają być o prostych przekąskach, które można jeść rękami. Zestaw z rybami zapiekanymi, sałatkami i grillowanymi warzywami również nie wpasowuje się w tę koncepcję, bo te potrawy są zbyt skomplikowane w serwowaniu. Rybę zapiekaną niełatwo podać w praktyczny sposób na takiej imprezie, a sałatki, chociaż zdrowe, są raczej cięższe, co nie współgra z ideą prostych przekąsek. Dania jak bryzol, kotlet panierowany czy szaszłyk też są zbyt sycące i wymagają sztućców, a to nie jest w porządku na koktajlach. W miarę jak gastronomia się rozwija, ważne, żeby zwracać uwagę na to, jak dania pasują do charakteru imprezy. Dlatego warto przy planowaniu menu na koktajle wybierać lekkie, estetyczne i proste w spożywaniu potrawy, żeby goście mogli cieszyć się rozmowami i atmosferą.

Pytanie 30

Kucharz powinien serwować deser gotowany na parze

A. w pucharku

B. na talerzyku

C. w filiżance

D. na półmisku

Serwowanie deseru gotowanego w kąpieli wodnej na talerzyku, półmisku lub w pucharku może wydawać się na pierwszy rzut oka atrakcyjną opcją, jednak w praktyce niesie ze sobą istotne ograniczenia. Talerzyk, mimo że powszechnie używany w kuchni, nie sprzyja odpowiedniej prezentacji tego typu deserów. Desery gotowane w kąpieli wodnej zazwyczaj mają delikatną i kremową konsystencję, która nie tylko wymaga staranności w podaniu, ale także odpowiedniego naczynia, które umożliwi ich estetyczne ukazanie. Talerzyk oferuje zbyt dużą powierzchnię, co może prowadzić do rozlania się deseru i utraty jego walorów wizualnych. Półmisek, z kolei, jest przeznaczony do serwowania większych porcji lub potraw, co również jest nieodpowiednie dla wyrafinowanego deseru. Ostatnia z propozycji, pucharek, nie zawsze jest idealnym rozwiązaniem, ponieważ często jest używany do deserów, które wymagają większej objętości, takich jak lody czy sałatki owocowe. Desery gotowane w kąpieli wodnej powinny być podawane w naczyniach, które podkreślają ich lekką i elegancką naturę. Ogólnie rzecz biorąc, wybór odpowiedniego naczynia ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia najlepszego doświadczenia kulinarnego, co jest zgodne z najlepszymi praktykami branży gastronomicznej.

Pytanie 31

Jaką grupę dań przygotowuje się przy użyciu metody smażenia?

A. Jaja po wiedeńsku, kotlet pożarski

B. Jaja poszetowe, kotlet de volaille

C. Jaja faszerowane, sznycel ministerski

D. Jaja nadziewane, filet saute

Odpowiedź 'Jaja faszerowane, sznycel ministerski' jest poprawna, ponieważ obie potrawy można przygotować przy użyciu techniki smażenia. Smażenie to proces kulinarny, w którym potrawy są gotowane w gorącym tłuszczu, co pozwala uzyskać chrupiącą teksturę oraz intensywny smak. Jaja faszerowane, po przygotowaniu nadzienia, często są obtaczane w panierce i smażone na złoty kolor, co nadaje im atrakcyjny wygląd i smak. Sznycel ministerski, będący rodzajem kotleta wieprzowego lub cielęcego, również smaży się na patelni, co jest standardową praktyką w wielu kuchniach. W obu przypadkach, odpowiednia temperatura smażenia oraz dobór tłuszczu mają kluczowe znaczenie dla osiągnięcia właściwej tekstury i smaku. Smażenie jest jedną z podstawowych technik kulinarnych, a stosowanie jej zgodnie z dobrą praktyką kulinarną, w tym kontrola temperatury i czasu smażenia, jest niezbędne dla uzyskania pożądanych rezultatów.

Pytanie 32

Wskaż poprawną trasę transportu pojemników z odpadami pokonsumpcyjnymi do ich miejsca składowania?

A. Z obieralni korytarzem gospodarczym z pominięciem magazynów oraz pomieszczeń produkcyjnych

B. Z kuchni właściwej do zmywalni korytarzem gospodarczym do miejsca składowania

C. Ze zmywalni korytarzem gospodarczym z pominięciem magazynów oraz pomieszczeń produkcyjnych

D. Najkrótszą trasą do miejsca składowania

Wybór nieprawidłowej drogi przenoszenia pojemników z odpadami pokonsumpcyjnymi może prowadzić do wielu problemów, zarówno w kontekście bezpieczeństwa, jak i efektywności operacyjnej. Przemieszczanie odpadów z kuchni właściwej do zmywalni korytarzem gospodarczym naraża żywność na kontakt z potencjalnie szkodliwymi substancjami, co jest szczególnie niebezpieczne w kontekście norm sanitarnych. Takie działania mogą prowadzić do przekroczenia norm bezpieczeństwa żywności, co może skutkować nie tylko problemami zdrowotnymi, ale również poważnymi konsekwencjami prawnymi dla zakładu. Z kolei wybór drogi z obieralni korytarzem gospodarczym z pominięciem magazynów i pomieszczeń produkcyjnych nie jest optymalny, ponieważ obieralnia często obsługuje surowce, które mogą być zanieczyszczone. Pomijanie magazynów, które są miejscem przechowywania produktów, prowadzi do nieefektywnego zarządzania przestrzenią oraz ryzyka, że odpady nie będą dostarczane do miejsca składowania w odpowiednim czasie. Wybór najkrótszej drogi do miejsca składowania nie zawsze jest najlepszą decyzją, ponieważ nie uwzględnia aspektów bezpieczeństwa oraz standardów operacyjnych. W praktyce, prowadzenie transportu odpadów w sposób chaotyczny lub nieprzemyślany może stwarzać zagrożenia dla zdrowia personelu oraz klientów, a także wpływać negatywnie na wizerunek przedsiębiorstwa.

Pytanie 33

Który składnik kulinarny pochodzi z tuszy jagnięcej?

A. Schab

B. Gicz

C. Rostbef

D. Comber

Odpowiedzi, które wskazują na gicz, schab czy rostbef, są niepoprawne, ponieważ odnoszą się do zupełnie innych części tuszy mięsnej. Gicz, będąca częścią nóg zwierzęcia, charakteryzuje się większą zawartością tkanki łącznej oraz tłuszczu, co czyni ją bardziej odpowiednią do długiego gotowania czy duszenia. Z kolei schab to mięso wieprzowe, które pochodzi z okolicy grzbietu świni, a nie jagnięcia. Rostbef, będący częścią wołowiny, również nie ma zastosowania w kontekście jagnięcym i jest zarezerwowany dla mięsnych preparatów z wołowiny. Typowym błędem jest mylenie tych części ze względu na nieznajomość anatomii tuszy zwierzęcej oraz ich zastosowań kulinarnych. Warto zauważyć, że profesjonalne podejście do gotowania wymaga dobrej znajomości nie tylko samego mięsa, ale również technik jego przygotowania, co jest kluczowe dla uzyskania pożądanych walorów smakowych i teksturalnych. Dlatego ważne jest, aby rozumieć różnice pomiędzy poszczególnymi elementami tuszy, co pozwala na lepsze dopasowanie metod obróbczych oraz przypraw do rodzaju mięsa, które zamierzamy przygotować.

Pytanie 34

Pierwsza pomoc kucharzowi, który doznał lekkiego poparzenia dłoni, powinna w pierwszej kolejności obejmować

A. nałożenie tłustego kremu na poparzoną dłoń

B. uniesienie ręki do góry oraz wezwanie kierownika

C. chłodzenie poparzonej dłoni pod strumieniem zimnej wody

D. podanie środka przeciwbólowego

Chłodzenie poparzonej dłoni pod strumieniem zimnej wody jest kluczowym pierwszym krokiem w reakcji na oparzenia, szczególnie w przypadku lekkich oparzeń. Zgodnie z wytycznymi pierwszej pomocy, schłodzenie rany ma na celu złagodzenie bólu, zmniejszenie obrzęku, a także ograniczenie dalszych uszkodzeń tkanek. Praktyka ta polega na trzymaniu poparzonej części ciała pod chłodną wodą przez co najmniej 10-20 minut. Woda powinna mieć temperaturę pokojową lub nieco chłodniejszą, aby uniknąć dodatkowego szoku termicznego. To podejście jest nie tylko oparte na doświadczeniach klinicznych, ale również rekomendowane przez organizacje zajmujące się zdrowiem, takie jak American Burn Association. Dodatkowo, ważne jest, aby nie stosować lodu bezpośrednio na skórę, ponieważ może to spowodować dodatkowe uszkodzenia tkanek. W sytuacji zawodowej, jak w kuchni, gdzie występuje ryzyko poparzeń, każda osoba powinna zostać przeszkolona w zakresie pierwszej pomocy, co pomoże w szybkiej i skutecznej reakcji na tego typu incydenty.

Pytanie 35

Kucharz - mężczyzna, w ramach wykonywania pracy dorywczej, może podnosić i przenosić ładunki o maksymalnej masie

Dopuszczalne masy podnoszonych i przenoszonych ładunków dla różnych kategorii pracowników
Rodzaj pracy	KOBIETY
Rodzaj pracy	Wiek 16-18 lat	Wiek od 18 lat
Praca stała	8 kg	12 kg
Praca dorywcza	14 kg	20 kg
Rodzaj pracy	MĘŻCZYŹNI
Rodzaj pracy	Wiek 16-18 lat	Wiek od 18 lat
Praca stała	12 kg	30 kg
Praca dorywcza	20 kg	50 kg

A. 50 kg.

B. 30 kg.

C. 20 kg.

D. 12 kg.

Odpowiedź 50 kg jest całkowicie trafiona. Zgodnie z przepisami BHP, faceci powyżej 18 roku życia, którzy pracują dorywczo, mogą podnosić i przenosić ciężary do 50 kg. To nie jest tylko jakiś wymysł, ale wynik badań nad tym, co jest dla nas bezpieczne. Ważne, żeby pamiętać o własnych limitach i stosować dobre techniki podnoszenia, żeby zminimalizować ryzyko kontuzji. Na przykład, zginanie nóg to świetny sposób na uniknięcie przeciążenia kręgosłupa. Fajnie jest też korzystać z różnych narzędzi, jak wózki transportowe, które naprawdę mogą pomóc w przenoszeniu ciężkich rzeczy. Przestrzeganie tych zasad to klucz do bezpieczeństwa w pracy i utrzymania dobrej jakości pracy w każdej kuchni.

Pytanie 36

Kosze na odpady powinny być opróżniane, gdy są wypełnione do

A. 2/3 objętości

B. 1/3 objętości

C. 1/2 objętości

D. pełna

Opróżnianie koszy na śmieci po napełnieniu do 2/3 objętości jest praktyką zalecaną w wielu standardach zarządzania odpadami. Umożliwia to uniknięcie przepełnienia, co może prowadzić do nieestetycznego wyglądu, a także do rozprzestrzeniania się nieprzyjemnych zapachów oraz przyciągania szkodników. W praktyce oznacza to, że jeśli kosz zaczyna się zapełniać, jego opróżnienie powinno być planowane, aby zachować porządek i higienę. W wielu organizacjach, takich jak biura czy zakłady produkcyjne, opróżnianie koszy do 2/3 objętości jest częścią cyklu zarządzania odpadami, który obejmuje regularne przeglądanie i czyszczenie miejsc pracy. Taka praktyka wspiera również efektywność recyklingu, ponieważ zbyt pełny kosz może zniechęcać pracowników do segregacji odpadów. W kontekście środowiskowym, przyczynia się to do zmniejszenia ilości odpadów, które mogą trafić na wysypiska, co jest zgodne z globalnymi dążeniami do zrównoważonego rozwoju i odpowiedzialności ekologicznej.

Pytanie 37

Jaką kwotę brutto należy zapłacić za puszkę coca-coli w gastronomii, jeśli cena detaliczna wynosi 3 zł, marża gastronomiczna to 60%, a podatek VAT wynosi 22%?

A. 3,66 zł

B. 3,10 zł

C. 4,81 zł

D. 5,86 zł

Wiele osób popełnia błąd w obliczeniach, gdy przystępuje do wyznaczania ceny gastronomicznej. Typowym błędem jest pominięcie etapu dodawania marży do ceny detalicznej lub niewłaściwe obliczenie całkowitego kosztu po uwzględnieniu VAT. Na przykład, niektórzy mogą przyjąć, że cena detaliczna wynosi 3 zł i bezpośrednio dodają podatek VAT, co skutkuje wynikiem 3,66 zł (3 zł + 22% VAT), ale to nie uwzględnia marży. Inni mogą błędnie obliczyć marżę, sądząc, że należy ją dodać bezpośrednio do ceny brutto. W rzeczywistości kluczowe jest, aby najpierw dodać marżę do ceny netto, a następnie obliczyć VAT od nowej kwoty. Wartości te muszą być dokładnie przemyślane, aby uniknąć strat finansowych, co jest kluczowe w zarządzaniu gastronomią. Niezrozumienie tego procesu może prowadzić do niewłaściwego ustalania cen, co może wpłynąć negatywnie na rentowność firmy oraz zadowolenie klientów, którzy mogą uważać ceny za nieadekwatne. Prawidłowe wyliczenia są nie tylko kwestią zgodności z przepisami, ale także podstawą skutecznej strategii cenowej, która musi być zrozumiała dla każdego pracownika zajmującego się sprzedażą i marketingiem produktów gastronomicznych.

Pytanie 38

Wykorzystując dane zawarte w tabeli oblicz wartość energetyczną 1 porcji fasolki po bretońsku (1 porcja = 200 g fasolki).

Składnik odżywczy	Białko	Tłuszcze	Węglowodany
Zawartość składników odżywczych w 100 g fasolki po bretońsku	9	11	18
Współczynnik energetyczny Atwotera	4	9	4

A. 138 kcal

B. 66 kcal

C. 414 kcal

D. 207 kcal

Aby obliczyć wartość energetyczną 1 porcji fasolki po bretońsku, należy znać zawartość białka, tłuszczu oraz węglowodanów w 100 g tego produktu. Zgodnie z zasadami obliczeń energetycznych, każdy z tych składników odżywczych ma przypisany współczynnik energetyczny, znany jako współczynniki Atwatera: białko - 4 kcal/g, tłuszcz - 9 kcal/g, węglowodany - 4 kcal/g. Po pierwsze, należy pomnożyć odpowiednie wartości składników odżywczych w 100 g przez ich współczynniki energetyczne, a następnie sumować te wartości. Uzyskaną ilość energii dla 100 g fasolki mnożymy przez 2, aby uzyskać wartość dla 200 g. Na przykład, jeśli fasolka zawiera 20 g białka, 10 g tłuszczu i 30 g węglowodanów w 100 g, to obliczenia byłyby następujące: (20 g x 4 kcal/g) + (10 g x 9 kcal/g) + (30 g x 4 kcal/g) = 80 + 90 + 120 = 290 kcal dla 100 g. Mnożąc przez 2, otrzymujemy 580 kcal dla 200 g. Wartość 414 kcal wskazuje na zastosowanie prawidłowych danych, co jest kluczowe w dietetyce i planowaniu posiłków. Takie obliczenia są istotne dla osób dbających o zdrowie i kontrolujących kaloryczność swojej diety.

Pytanie 39

Do konserwacji należy wykorzystywać azotany oraz azotyny

A. warzyw

B. napojów

C. wędlin

D. tłuszczów

Mówiąc o azotanach i azotynach, nie można ich łączyć z tłuszczami, warzywami czy napojami, bo to nie jest ich rola. Tłuszcze zazwyczaj konserwuje się inaczej, na przykład dzięki przeciwutleniaczom, które zapobiegają jełczeniu. Warzywa to z kolei pasteryzacja czy mrożenie, a nie azotany, bo one do warzyw się nie nadają. Nawet napoje, jak soki czy napoje gazowane, nie mają azotanów w procesie konserwacji. Częściej stosuje się inne metody, jak niska temperatura, żeby zapobiec psuciu. Takie myślenie o azotanach w kontekście innych produktów wynika zazwyczaj z braku wiedzy o ich prawidłowym zastosowaniu. Azotany i azotyny nie tylko konserwują, ale też wpływają na kolor i smak mięsa, co jest kluczowe w produkcji wędlin. Zrozumienie, jak je stosować w różnych produktach, to ważny krok do lepszego podejmowania decyzji o bezpieczeństwie żywności.

Pytanie 40

Aby przygotować omlet biszkoptowy, oprócz jajek, masła i soli, co jeszcze powinno być użyte?

A. napój mleczny

B. ciepła woda

C. szynka

D. mąka

Mąka jest kluczowym składnikiem omletu biszkoptowego, ponieważ odpowiada za nadanie odpowiedniej struktury i konsystencji dania. W przeciwieństwie do tradycyjnego omletu, który składa się głównie z jajek i minimalnej ilości składników, omlet biszkoptowy wymaga dodania mąki, aby uzyskać lekką, puszystą teksturę. Podczas przygotowywania omletu biszkoptowego, mąka pełni rolę stabilizatora, który pozwala na zatrzymanie powietrza w masie jajecznej, co jest kluczowe dla osiągnięcia efektu biszkoptowego. W dobrych praktykach kulinarnych, ważne jest, aby używać mąki o odpowiedniej jakości, na przykład mąki pszennej lub mąki tortowej, co wpłynie na ostateczny efekt smakowy i wizualny dania. Dodatkowo, mieszanie mąki z jajkami powinno być wykonane delikatnie, aby nie zniszczyć struktury powietrza w masie, co może prowadzić do twardszego omletu. Warto również pamiętać o proporcjach - zbyt mało mąki spowoduje, że omlet nie będzie miał odpowiedniej struktury, podczas gdy jej nadmiar może skutkować ciężkim, nieapetycznym daniem.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej