Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 17:08
  • Data zakończenia: 8 czerwca 2026 17:25

Egzamin zdany!

Wynik: 33/40 punktów (82,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Jaką funkcję pełni atrybut value w polu formularza, np. <input type="text" name="name" value="value">?

A. określa nazwę pola
B. ogranicza maksymalną długość pola
C. określa domyślną wartość pola
D. ustawia pole jako tylko do odczytu
Atrybut value w polu formularza ustala jego wartość początkową - tekst, który pojawia się w polu zaraz po załadowaniu strony i zostanie wysłany, jeśli użytkownik go nie zmieni. W przykładzie value="value" pole tekstowe od razu zawiera słowo „value”. Dlatego value określa domyślną wartość pola.

Pytanie 2

Jak ustalany jest typ zmiennej w języku JavaScript?

A. musi być zadeklarowany na początku skryptu
B. wynika z przypisanej wartości
C. istnieje tylko jeden typ
D. typy w ogóle nie występują
W JavaScripcie typ zmiennej nie jest deklarowany z góry - wynika z PRZYPISANEJ wartości i może się zmienić w trakcie (typowanie dynamiczne). Np. po let x = 5;x jest liczbą, a po x = "tekst"; staje się napisem. Dlatego typ wynika z przypisanej wartości.

Pytanie 3

W JavaScript, wynik operacji przyjmuje wartość NaN, gdy skrypt usiłuje przeprowadzić

A. operację arytmetyczną, a zawartość zmiennej była tekstem
B. operację arytmetyczną na dwóch dodatnich zmiennych liczbowych
C. funkcję parseInt zamiast parseFloat na zmiennej numerycznej
D. funkcję, która sprawdza długość stringa, a zawartość zmiennej była liczba
W JavaScript, wartość NaN (Not-a-Number) jest wynikiem nieudanej operacji arytmetycznej, szczególnie gdy jedna z operandów jest napisem, a nie liczbą. Przykładem może być sytuacja, gdy próbujemy dodać liczbę do napisu: let result = 5 + 'abc';. W tym przypadku, JavaScript nie może przeprowadzić operacji arytmetycznej na liczbie i napisie, co skutkuje wartością NaN. Konwersja napisu na liczbę w kontekście arytmetyki jest kluczowa; funkcje takie jak parseFloat lub parseInt mogą być użyte do uzyskania liczby z napisu. Dobre praktyki sugerują, aby zawsze sprawdzać typ danych przed wykonaniem operacji arytmetycznych, co można osiągnąć za pomocą operatora typeof lub funkcji Number.isNaN(). W ten sposób unika się nieprzewidzianych rezultatów i poprawia się stabilność kodu. Zrozumienie, jak JavaScript radzi sobie z różnymi typami danych, jest fundamentalne dla każdego programisty, ponieważ błędy związane z typami danych mogą prowadzić do poważnych problemów w aplikacjach.

Pytanie 4

Ustalenie klucza obcego jest konieczne do skonstruowania

A. transakcji
B. klucza podstawowego
C. relacji 1..n
D. relacji 1..1
Zdefiniowanie klucza obcego nie jest bezpośrednio związane z relacjami 1..1, transakcjami czy kluczem podstawowym, ponieważ każde z tych pojęć odnosi się do innego aspektu zarządzania danymi w relacyjnych bazach danych. W przypadku relacji 1..1, każdemu rekordowi w jednej tabeli odpowiada dokładnie jeden rekord w drugiej tabeli, co oznacza, że nie ma potrzeby stosowania klucza obcego, gdyż relacja ta nie wymaga wskazywania powiązań między różnymi rekordami. Ponadto, transakcje są zbiorem operacji, które muszą być wykonane w całości lub wcale, a klucz obcy nie ma bezpośredniego wpływu na ich działanie - klucze obce służą głównie do zapewnienia integralności danych, a nie do zarządzania transakcjami. Klucz podstawowy, z drugiej strony, to unikalny identyfikator każdego rekordu w tabeli, a jego definicja jest odrębna od definicji klucza obcego. W praktyce, pomylenie tych pojęć prowadzi do błędnych wniosków o strukturyzacji danych oraz ich relacjach, co może skutkować nieefektywnym projektowaniem baz danych oraz trudnościami w późniejszym zarządzaniu danymi.

Pytanie 5

Zapisano kod HTML wstawiający grafikę na stronę internetową:

<img src="rysunek.png" alt="pejzaż">
Jeżeli rysunek.pngnie zostanie odnaleziony, przeglądarka:
A. w miejscu grafiki wypisze tekst "rysunek.png".
B. w miejscu grafiki wypisze błąd wyświetlania strony.
C. nie wyświetli strony internetowej.
D. w miejscu grafiki wypisze tekst "pejzaż".
Brawo! Wybrałeś prawidłową odpowiedź. Element <img> w kodzie HTML może mieć atrybut alt, który określa tekst alternatywny, który ma być wyświetlony, gdy obrazek nie może zostać załadowany. W tym przypadku, atrybut alt ma wartość 'pejzaż', co oznacza, że jeśli obraz 'rysunek.png' nie może zostać załadowany, przeglądarka wyświetli tekst 'pejzaż' w miejscu, gdzie powinien być obraz. Ta funkcja jest przydatna z kilku powodów. Po pierwsze, pozwala użytkownikowi zrozumieć kontekst strony, nawet jeśli nie może zobaczyć obrazu. Po drugie, jest to zgodne ze standardami dostępności, ponieważ czytniki ekranu dla osób niewidomych mogą odczytywać ten tekst. To jest ważne dla tworzenia stron internetowych, które są dostępne dla wszystkich.

Pytanie 6

Jaką cechę pola w tabeli należy ustalić, aby pole mogło przyjmować wyłącznie dane składające się z cyfr?

Ogólne
Rozmiar pola255
Format
Maska wprowadzania
Tytuł
Wartość domyślna
Reguła spr. poprawności
Tekst reguły spr. poprawności
WymaganeNie
Zerowa dł. dozwolonaTak
IndeksowaneNie
Kompresja UnicodeTak
Tryb IMEBez formantu
Tryb zdania edytora IMEBrak
Tagi inteligentne
A. Tagi inteligentne
B. Wartość domyślną
C. Regułę sprawdzania poprawności
D. Maskę wprowadzania
Tagi inteligentne to narzędzie, które można znaleźć w dokumentach czy w systemach do zarządzania danymi. Służą do automatycznego rozpoznawania danych, na przykład dat czy adresów, ale nie mają możliwości ograniczania wprowadzanych danych pod kątem ich formatu, jak na przykład cyfry. Reguły sprawdzania poprawności dane na poziomie tabeli, co oznacza, że można sprawdzać, czy spełniają pewne kryteria przy zapisywaniu. To działa, ale jest bardziej ogólne i nie zastąpi maski wprowadzania, bo te działają w czasie rzeczywistym. Z kolei wartość domyślna to coś, co automatycznie wprowadza dane w polu, jeśli użytkownik nic nie poda. To może być przydatne, gdy jakieś pole zawsze powinno mieć określoną wartość, chyba że użytkownik zadecyduje inaczej. Tylko że wartość domyślna nie reguluje, jakie dane mogą być wpisywane, co jest właśnie wymagane w pytaniu o ograniczenie danych do cyfr. Często myślimy, że wartość domyślna lub reguły mogą kontrolować format danych na bieżąco, ale to jest rola maski wprowadzania, która działa w momencie, gdy piszemy, więc chroni integralność już na etapie wprowadzania danych.

Pytanie 7

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.
B. Zwiększenie ostrości zdjęcia.
C. Zmiana jasności zdjęć.
D. Przenikanie zdjęć.
Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.

Pytanie 8

Co stanie się z polem, dla którego w CREATE TABLE użyto klauzuli PRIMARY KEY?

A. stanie się indeksem klucza
B. stanie się kluczem podstawowym (głównym)
C. stanie się indeksem unikalnym
D. stanie się kluczem obcym
Klauzula PRIMARY KEY w CREATE TABLE sprawia, że dane pole staje się kluczem PODSTAWOWYM (głównym) tabeli - jednoznacznie identyfikuje każdy wiersz, więc musi być unikalne i niepuste. Przy okazji baza tworzy dla niego unikalny indeks. Zapamiętaj: PRIMARY KEY = „to pole identyfikuje rekord”.

Pytanie 9

Wskaź na właściwą sekwencję tworzenia aplikacji?

A. Specyfikacja wymagań, analiza potrzeb klienta, tworzenie, wdrażanie, testowanie
B. Tworzenie, analiza potrzeb klienta, specyfikacja wymagań, wdrażanie, testowanie
C. Analiza potrzeb klienta, specyfikacja wymagań, tworzenie, testowanie, wdrażanie
D. Analiza potrzeb klienta, specyfikacja wymagań, tworzenie, wdrażanie, testowanie
Prawidłowa kolejność tworzenia aplikacji zaczyna się od analizy wymagań klienta, co jest kluczowym etapem, pozwalającym zrozumieć oczekiwania oraz potrzeby użytkowników. Następnie, na podstawie zebranych informacji, sporządzana jest specyfikacja wymagań, która dokładnie opisuje, jakie funkcjonalności i cechy powinna posiadać aplikacja. To dokument, który stanowi fundament dla dalszych prac programistycznych. W kolejnej fazie następuje etap tworzenia, w którym programiści przekształcają specyfikację w kod, implementując wszystkie wymagane funkcje. Po zakończeniu kodowania, aplikacja przechodzi testy, które mają na celu wykrycie błędów oraz weryfikację zgodności z wymaganiami. W końcowej fazie, po przeprowadzeniu testów i eliminacji ewentualnych problemów, aplikacja jest wdrażana, co oznacza jej udostępnienie użytkownikom. Cały proces powinien być zgodny z najlepszymi praktykami oraz standardami, takimi jak Agile czy Scrum, które kładą duży nacisk na iteracyjny rozwój oraz stałą komunikację z klientem, co zwiększa szansę na sukces projektu.

Pytanie 10

Podano fragment kodu HTML, który nie przechodzi walidacji. Problemy z walidacją tego kodu będą dotyczyć:

<!DOCTYPE HTML>
<html>
<head>
    <title>Test</title>
</head>
<body>

<img src="obraz.gif">
<br>
<img src="obraz.gif">

</body>
</html>
A. braku zamknięcia znacznika <img>
B. braku zamknięcia znacznika <br>
C. duplikacji nazwy pliku graficznego
D. braku atrybutu alt w znaczniku <img>
W tym zadaniu kluczowy był brak atrybutu alt w znaczniku <img>. To jest jeden z tych wymagań, które na pierwszy rzut oka mogą wydawać się tylko formalnością, a jednak mają ogromne znaczenie, szczególnie z punktu widzenia dostępności. Standardy W3C (zwłaszcza WCAG) jasno mówią, że każdy obrazek w HTML powinien mieć opis alternatywny, czyli właśnie atrybut alt. Dzięki temu osoby korzystające z czytników ekranu albo mające wyłączone ładowanie grafik, czy nawet boty indeksujące wyszukiwarki, wiedzą, co obrazek przedstawia lub jaką pełni funkcję. Jeżeli alt jest pusty, to też jest dozwolone, ale wtedy obrazek powinien być czysto dekoracyjny, a tutaj ewidentnie nie ma żadnego alt. Przykład praktyczny: jeśli budujesz stronę dla urzędu, sklepu internetowego albo jakąkolwiek witrynę publiczną, brak alt przy obrazkach to poważny minus jakościowy i prawny. Nawet na prostych stronach wizytówkach może się to odbić negatywnie na SEO czy po prostu na wygodzie użytkownika. Ja kiedyś przez taki drobiazg nie przeszedłem walidacji projektu, więc uczulam na to każdą osobę, która zaczyna z HTML-em – zawsze pamiętaj o atrybucie alt. To nie jest coś, co można ignorować, bo przeglądarki tego nie „wybaczą” podczas walidacji, a użytkownicy mogą na tym stracić. Szczerze, moim zdaniem to jeden z tych podstawowych nawyków, które warto sobie wyrobić już na starcie.

Pytanie 11

Podstawowym celem korzystania z edytora WYSIWYG jest

A. ściąganie z Internetu pełnych portali WWW
B. automatyzacja odtwarzania plików multimedialnych
C. szybka wizualizacja tworzonej strony
D. wykrywanie błędów w bazie danych
Edytory WYSIWYG (What You See Is What You Get) są narzędziami, które umożliwiają tworzenie i edytowanie treści internetowych w sposób wizualny, co oznacza, że użytkownik widzi na ekranie dokładnie to, co otrzyma po zapisaniu dokumentu. Głównym celem ich stosowania jest przyspieszenie procesu projektowania stron internetowych poprzez natychmiastowe wizualizowanie zmian. Dzięki temu, osoby nieposiadające zaawansowanej wiedzy programistycznej mogą łatwo tworzyć atrakcyjne wizualnie strony, co ma ogromne znaczenie w kontekście szybkiego rozwoju branży webowej. Przykłady zastosowania edytorów WYSIWYG to platformy takie jak WordPress, Wix czy Squarespace, które umożliwiają użytkownikom dodawanie treści, obrazów i multimediów bez potrzeby pisania kodu. Warto również zauważyć, że edytory te wspierają standardy webowe, takie jak HTML5 i CSS3, co pozwala na optymalizację stron pod kątem SEO oraz responsywności. W związku z rosnącą popularnością edytorów WYSIWYG, znajomość ich działania staje się kluczowa dla każdego, kto pragnie efektywnie zarządzać treściami w sieci.

Pytanie 12

Jaką rolę pełni funkcja PHP o nazwie mysql_select_db()?

A. określić bazę, z której będą pobierane dane
B. nawiązać połączenie bazy danych z serwerem SQL
C. określić tabelę, z której będą pobierane informacje
D. pobrać dane z bazy danych na podstawie zapytania
Funkcja mysql_select_db() służy do określenia, która baza danych będzie używana w kontekście bieżącego połączenia z serwerem MySQL. W momencie, gdy nawiązuje się połączenie z serwerem za pomocą funkcji mysql_connect(), należy jasno zdefiniować, w której bazie danych będą wykonywane zapytania. Właściwe ustawienie aktualnej bazy danych jest kluczowe, ponieważ wszelkie operacje związane z pobieraniem lub modyfikowaniem danych będą odnosiły się tylko do tej wskazanej bazy. Przykładowo, jeżeli mamy bazę danych 'sklep' i chcemy pobrać dane o produktach, najpierw musimy wywołać mysql_select_db('sklep'). Dobrą praktyką jest również sprawdzenie, czy operacja wyboru bazy danych zakończyła się sukcesem, co można zrobić, sprawdzając zwracany wynik. Należy pamiętać, że funkcja mysql_select_db() jest częścią starzejącego się interfejsu MySQL, a w nowoczesnych aplikacjach rekomendowane są bardziej aktualne rozszerzenia, takie jak MySQLi lub PDO, które oferują lepsze możliwości obsługi błędów oraz bezpieczeństwo.

Pytanie 13

W danej tabeli pracownicy, polecenie MySQL eliminujące wszystkie wpisy, dla których nie została wypełniona kolumna rodzaj_umowy, ma następującą formę

A. DROP pracownicy WHERE rodzaj_umowy IS NULL;
B. DELETE pracownicy WHERE rodzaj_umowy = 'brak';
C. DELETE FROM pracownicy WHERE rodzaj_umowy IS NULL;
D. DROP pracownicy FROM rodzaj_umowy = 0;
Odpowiedź "DELETE FROM pracownicy WHERE rodzaj_umowy IS NULL;" jest prawidłowa, ponieważ polecenie SQL DELETE jest używane do usuwania rekordów z tabeli w bazie danych. W tym przypadku, operacja koncentruje się na usunięciu pracowników, którzy nie mają przypisanego rodzaju umowy, co oznacza, że wartość w polu 'rodzaj_umowy' jest równa NULL. Wartość NULL w bazach danych oznacza brak danych, co jest kluczowym aspektem w kontekście ewidencji pracowników. Stosowanie warunku IS NULL jest standardową praktyką w SQL do identyfikowania brakujących wartości, a tym samym skutecznego zarządzania danymi. W praktyce, takie operacje są często używane, aby utrzymać integralność bazy danych i zapewnić, że tylko aktualne oraz wypełnione dane są przechowywane. Dobrą praktyką jest również wykonywanie zapytań DELETE w transakcjach, aby mieć możliwość ich cofnięcia w razie potrzeby, co minimalizuje ryzyko utraty ważnych informacji.

Pytanie 14

W trakcie walidacji dokumentu HTML5 napotkano komunikat o treści: "Error: Element head is missing a required instance of child element title". Co to oznacza w kontekście dokumentu?

A. element <title> nie został poprawnie zamknięty przez </title>.
B. nie zdefiniowano elementu <title> w sekcji <head> dokumentu.
C. nie zdefiniowano wymaganego atrybutu title w znaczniku <img>.
D. element <title> nie jest konieczny.
Element <title> jest kluczowym składnikiem sekcji <head> każdego dokumentu HTML, zgodnie z wytycznymi W3C. Jego głównym zadaniem jest określenie tytułu strony, który jest wyświetlany w pasku tytułowym przeglądarki oraz w wynikach wyszukiwania. Brak tego elementu w dokumencie skutkuje błędem walidacji, ponieważ HTML5 wymaga, aby każdy dokument miał zdefiniowany tytuł. Przykładowo, poprawny fragment dokumentu HTML5 powinien wyglądać następująco: <head><title>Mój dokument</title></head>. Niezdefiniowanie elementu <title> może negatywnie wpłynąć na SEO, ponieważ wyszukiwarki często używają tytułu strony do określenia jej zawartości. W praktyce oznacza to, że każda strona internetowa powinna mieć unikalny tytuł odzwierciedlający jej tematykę, co nie tylko poprawi doświadczenie użytkownika, ale także pomoże w pozycjonowaniu w wynikach wyszukiwania.

Pytanie 15

Kwalifikatory dostępu private, protected i public definiują mechanizm

A. hermetyzacji
B. polimorfizmu
C. przeładowania
D. rekurencji
Słowa private, protected i public określają, kto ma dostęp do składowych klasy - to mechanizm HERMETYZACJI, czyli ukrywania wewnętrznych danych obiektu. Dlatego definiują hermetyzację.

Pytanie 16

Do następnego poziomu można przejść, gdy: punkty = 20, paczki co najmniej 3, dystans = 200 m. Który warunek (JS) to sprawdza?

A.
punkty == 20 && paczki == 3 && dystans == 200
B.
punkty == 20 || paczki == 3 || dystans == 200
C.
punkty == 20 && paczki >= 3 && dystans == 200
D.
punkty == 20 || paczki >= 3 || dystans == 200
Awans wymaga spełnienia WSZYSTKICH warunków naraz, więc łączymy je &&: punkty równe 20, paczki co najmniej 3 (paczki >= 3) i dystans 200 - czyli punkty == 20 && paczki >= 3 && dystans == 200. Dlatego ten warunek jest poprawny.

Pytanie 17

W języku JavaScript zapisano kod, którego wynikiem działania jest?

var osoba=prompt("Podaj imię", "Adam");
A. pokazanie okna z pustym polem do edycji
B. wyświetlenie okna z polem do edycji, w którym domyślnie znajduje się tekst "Adam"
C. bezpośrednie przypisanie do zmiennej osoba wartości "Adam"
D. uzyskanie z formularza wyświetlonego na stronie HTML imienia "Adam"
W kodzie JavaScript zapisano wywołanie funkcji prompt, która jest standardową metodą do interakcji z użytkownikiem poprzez wyświetlenie okna dialogowego. Funkcja ta przyjmuje dwa argumenty: pierwszy to tekst, który będzie wyświetlony jako prośba o dane, a drugi to opcjonalna wartość domyślna, która pojawi się w polu edycyjnym okna dialogowego. W przykładzie użytkownik proszony jest o podanie imienia, a domyślną wartością, która jest predefiniowana w tym przypadku, jest 'Adam'. Działanie tego kodu spowoduje otwarcie okna z polem edycyjnym, w którym już znajduje się 'Adam', co ułatwia użytkownikowi wprowadzenie danych. Ponadto, gdy użytkownik kliknie 'OK' lub 'Anuluj', wynik (czyli wartość wpisana przez użytkownika lub null, jeśli anulował) zostanie przypisany do zmiennej 'osoba'. Warto zaznaczyć, że funkcja prompt jest powszechnie używana w aplikacjach webowych do szybkiego zbierania informacji od użytkowników. Dzięki temu kodowi programiści mogą efektywnie interactować z użytkownikami, co jest zgodne z duchem nowoczesnych aplikacji internetowych opartych na JavaScript.

Pytanie 18

Na tabeli 'dania', której wiersze zostały pokazane, wykonano przedstawioną kwerendę:

SELECT * FROM dania WHERE typ < 3 AND cena < 30 LIMIT 5;
Ile wierszy wybierze kwerenda?
idtypnazwacena
11Gazpacho20
21Krem z warzyw25
31Gulaszowa ostra30
42Kaczka i owoc30
52Kurczak pieczony40
62wieprzowy przysmak35
72Mintaj w panierce30
82Alle kotlet30
93Owoce morza20
103Grzybki, warzywka, sos15
113Orzechy i chipsy10
123Tatar i jajo15
133Bukiet warzyw10
A. 8
B. 13
C. 2
D. 5
Wybór błędnych odpowiedzi często wynika z nieprawidłowego zrozumienia warunków filtracji danych w zapytaniach SQL. Odpowiedzi takie jak 5, 8 oraz 13 mogą sugerować, że osoba udzielająca odpowiedzi nie dostrzega kluczowych ograniczeń nałożonych przez zapytanie. Po pierwsze, kwerenda ogranicza wynik do tych pozycji, które mają typ mniejszy niż 3 oraz cenę mniejszą niż 30. W odpowiedzi 5, na przykład, można błędnie założyć, że więcej pozycji spełnia te warunki, jednak po dokładnej analizie danych z tabeli tylko dwie pozycje (Gazpacho i Krem z warzyw) są zgodne z tymi kryteriami. Kolejna odpowiedź sugerująca 8 również popełnia błąd w ocenie, ponieważ nie uwzględnia dodatkowych ograniczeń dotyczących ceny. Ostatecznie odpowiedź 13, wskazująca na bezpośrednią liczbę wszystkich wierszy w tabeli, jest całkowicie mylna, ponieważ nie uwzględnia żadnych filtrów. W praktyce, kluczowym krokiem w efektywnym korzystaniu z SQL jest umiejętność precyzyjnego określania warunków, co pozwala na uzyskanie tylko tych danych, które są naprawdę potrzebne. Warto zwrócić uwagę na to, że prawidłowe zrozumienie tych zasad jest podstawą do analizy danych i podejmowania decyzji opartych na rzeczywistych informacjach.

Pytanie 19

Jakie skutki wywoła poniższy fragment kodu w języku JavaScript?

n = "Napis1"; s = n.length;
A. Przypisze zmiennej s część napisu ze zmiennej n o długości określonej przez zmienną length
B. Wyświetli liczbę znaków napisu z zmiennej n
C. Przypisze zmiennej s wartość odpowiadającą długości tekstu w zmiennej n
D. Przypisze wartość zmiennej n do zmiennej s
Fragment skryptu w języku JavaScript, w którym zmienna n jest przypisana do napisu "Napis1", a następnie zmienna s jest przypisana do długości tego napisu, korzysta z właściwości length. Odpowiedź 3 jest poprawna, ponieważ właściwość length dla obiektów typu string zwraca liczbę znaków w danym napisie. W tym przypadku "Napis1" ma 6 znaków, więc zmienna s przyjmie wartość 6. Tego typu operacje są powszechnie stosowane w programowaniu do manipulacji i analizy danych tekstowych, co jest istotnym aspektem tworzenia aplikacji webowych. W praktyce, programiści często muszą sprawdzać długość napisów, aby weryfikować dane wejściowe, przygotowywać napisy do dalszego przetwarzania lub dostosowywać interfejs użytkownika. Dobrym przykładem zastosowania length jest walidacja formularzy, gdzie długość wprowadzonego tekstu musi spełniać określone kryteria, np. minimalną lub maksymalną liczbę znaków. Warto zaznaczyć, że zgodnie ze standardami ECMAScript, wszystkie napisy w JavaScript mają tę właściwość, co czyni ją niezwykle użyteczną w codziennej pracy programisty.

Pytanie 20

W jakim standardzie języka hipertekstowego wprowadzono do składni znaczniki sekcji <footer>, <header>, <nav>?

A. HTML4
B. XHTML1.0
C. XHTML 2.0
D. HTML5
Zgadza się, w HTML4 nie było znaczników <footer>, <header> i <nav>, bo one pojawiły się później. HTML4 raczej skupiał się na prostym formatowaniu i strukturze. XHTML1.0 też tego nie oferuje, bo jest bardziej rygorystyczną wersją HTML i trzyma się zasad XML, co znaczy, że wszystko musi być zgodne z gramatyką XML, ale nowe semantyczne elementy nie są tam wprowadzone. A, no i XHTML 2.0 miał zmienić wszystko, ale nigdy nie wyszedł oficjalnie, więc w sumie odpuścili jego rozwój na rzecz HTML5. Tak więc to też pokazuje, że brak tych znaczników był sporym ograniczeniem w kontekście rozwoju internetu. Zresztą HTML5 ma ogromne wsparcie od twórców stron i narzędzi programistycznych, dlatego jest teraz numerem jeden w projektach webowych.

Pytanie 21

Zapytanie z użyciem klauzuli JOIN jest wykorzystywane w celu

A. pozyskania wyników z dwóch tabel, które są ze sobą powiązane
B. wywołania funkcji agregującej
C. określenia klucza obcego dla tabeli
D. uzyskania wyników tylko z jednej tabeli
Kiedy używasz klauzuli JOIN w SQL, to tak naprawdę odblokowujesz potencjał swoich relacyjnych baz danych. Dzięki temu możesz łączyć dane z różnych tabel, co jest mega przydatne, gdy trzeba przeanalizować informacje z wielu źródeł. Na przykład, jeżeli masz dwie tabele – 'Klienci' i 'Zamówienia' – to z pomocą JOIN możesz łatwo stworzyć listę zamówień razem z danymi o klientach. Kluczowe jest to, by wiedzieć, które kolumny chcesz zestawić, bo wtedy otrzymasz jasne i uporządkowane wyniki. Z własnego doświadczenia powiem, że umiejętne korzystanie z JOIN znacznie poprawia szybkość zapytań i ułatwia analizę danych. Tak naprawdę, to dla programistów szansa na pełne wykorzystanie SQL przy tworzeniu różnorodnych raportów. W dzisiejszych czasach, gdy tak dużo danych krąży wokół, znajomość tych technik to must-have.

Pytanie 22

Co można powiedzieć o stylu hiperłącza na podstawie poniższych stylów CSS, zakładając, że żadne inne style nie zostały zdefiniowane?

a:link {
  color: green;
  text-decoration: none;
}

a:hover {
  color: red;
  text-decoration: underline;
}
A. Tekst odwiedzonego hiperłącza jest koloru czerwonego.
B. Gdy kursor znajdzie się na obszarze hiperłącza, pojawia się podkreślenie i tekst przyjmuje kolor czerwony.
C. Hiperłącze jest zawsze podkreślone.
D. Gdy hiperłącze jest nieodwiedzone, jego tekst jest koloru niebieskiego z podkreśleniem.
Twoja odpowiedź jest poprawna. W przypadku hiperłącza, w momencie, gdy kursor znajduje się na obszarze hiperłącza, pojawia się podkreślenie i tekst przyjmuje kolor czerwony. Jest to efekt zastosowania stylu CSS w stanie 'hover'. Styl ten umożliwia dynamiczną zmianę wyglądu elementu, kiedy kursor myszy znajduje się nad nim. Jest to praktyka powszechnie stosowana w celu zwiększenia użyteczności i interaktywności stron internetowych. Dobrą praktyką jest również zapewnienie kontrastu między kolorem tła a tekstem dla lepszej czytelności. W tym przypadku, kolor tekstu zmienia się na czerwony, co zapewnia wyraźny kontrast i zwraca uwagę użytkownika. Równocześnie dodanie podkreślenia jest dodatkowym wizualnym wskaźnikiem, że dany element jest hiperłączem. Zastosowanie takiego stylu pozwala na intuicyjne i efektywne poruszanie się po stronie internetowej.

Pytanie 23

Podczas walidacji witryn internetowych nie analizuje się

A. zgodności z różnymi przeglądarkami
B. działania hiperlinków
C. źródła pochodzenia narzędzi edycyjnych
D. błędów w składni kodu
W procesie walidacji stron internetowych, źródło pochodzenia narzędzi edytorskich nie jest przedmiotem analizy, ponieważ walidacja koncentruje się na technicznych aspektach kodu HTML, CSS i JavaScript, które wpływają na funkcjonalność oraz dostępność strony. Główne obszary walidacji obejmują zgodność z przeglądarkami, co oznacza, że strona powinna działać poprawnie w różnych środowiskach przeglądarkowych. Działania linków są również monitorowane, aby zapewnić, że wszystkie odnośniki kierują do właściwych lokalizacji oraz nie prowadzą do błędów 404. Błędy składni kodu są kluczowe, ponieważ mogą znacząco wpłynąć na sposób, w jaki strona jest renderowana przez przeglądarki. Przykładowo, walidatory HTML, takie jak W3C Validator, pomagają identyfikować błędy i ostrzegają o problemach, które mogą wpłynąć na dostępność i SEO strony. Dobre praktyki wymuszają, aby każda strona internetowa była nie tylko estetyczna, ale przede wszystkim funkcjonalna i zgodna z obowiązującymi standardami, co przekłada się na lepsze doświadczenia użytkowników.

Pytanie 24

W języku PHP instrukcja foreach jest rodzajem

A. instrukcji warunkowej, niezależnie od typu zmiennej
B. instrukcji wyboru, dla elementów tablicy
C. pętli, przeznaczonej wyłącznie dla elementów tablicy
D. pętli, niezależnie od rodzaju zmiennej
Instrukcja <i>foreach</i> w PHP to naprawdę super sprawa, jeśli chodzi o przechodzenie przez elementy tablicy. Dzięki niej można bardzo prosto iterować po wszystkich wartościach, co sprawia, że kod staje się bardziej przejrzysty i zwięzły. Nie trzeba wtedy się martwić o ręczne zarządzanie wskaźnikami tablicy. A dostęp do kluczy i wartości? Proszę bardzo! Na przykład, mając tablicę $fruits = ['jabłko', 'banan', 'czereśnia'], można użyć <i>foreach</i> tak: <code>foreach ($fruits as $fruit) { echo $fruit; }</code>. To wydrukuje nam wszystkie owoce na ekranie. No i warto mieć na uwadze, że <i>foreach</i> działa też z tablicami asocjacyjnymi, co pozwala na przechodzenie przez pary klucz-wartość. Korzystając z tej instrukcji, można pisać lepszy, bardziej zrozumiały kod, a to szczególnie ma znaczenie w większych projektach, gdzie czytelność jest kluczowa dla późniejszego rozwoju i utrzymania kodu.

Pytanie 25

W HTML znacznik tekst będzie wyświetlany przez przeglądarkę w taki sam sposób jak znacznik

A. <b>tekst</b>
B. <big>tekst</big>
C. <sub>tekst</sub>
D. <h1>tekst</h1>
Znacznik <strong> jest używany w HTML do oznaczania tekstu, który ma być wyróżniony ze względu na jego ważność. Jest to związane z semantyką dokumentu. Chociaż <strong> i <b> wyświetlają tekst w podobny sposób (zazwyczaj pogrubiony), mają inne znaczenie. Znacznik <b> jest używany do czysto wizualnego wyróżnienia, bez przypisywania wartości semantycznej. Dlatego, gdy używamy <strong>, nie tylko zmieniamy wygląd tekstu, lecz także informujemy przeglądarkę i dostępne technologie, że ten element ma szczególne znaczenie. Przykładem praktycznego zastosowania <strong> może być wyróżnienie kluczowych informacji w artykule, co wpływa na zrozumienie treści przez użytkowników oraz poprawia dostępność strony. Warto pamiętać, że stosowanie odpowiednich znaczników zgodnie z ich przeznaczeniem jest zgodne z zasadami HTML5 i poprawia SEO, ponieważ wyszukiwarki lepiej rozumieją kontekst strony, co jest kluczowe dla jej indeksacji.

Pytanie 26

Którego ograniczenia (constraint) użyć do zdefiniowania klucza OBCEGO?

A.
UNIQUE KEY(id)
B.
PRIMARY KEY(id)
C.
AUTO_INCREMENT(id)
D.
FOREIGN KEY(id)
Klucz obcy definiuje ograniczenie FOREIGN KEY, np. FOREIGN KEY(id) - wiąże kolumnę z kluczem głównym innej tabeli, pilnując spójności powiązań. Dlatego klucz obcy tworzy FOREIGN KEY(id).

Pytanie 27

Co można powiedzieć o wyświetlonym przez witrynę tekście „test kolorów”?

<p id="p1" style="color:blue;">test kolorów</p>
<button type="button"
  onclick="document.getElementById('p1').style.color='red'">
  test</button>
A. Naciskanie przycisku test powoduje, że kolor tekstu zmienia się na przemian z niebieskiego na czerwony.
B. Po naciśnięciu przycisku test kolor tekstu zmienia się na czerwony.
C. Tuż po otwarciu strony kolor tekstu jest czerwony.
D. Po naciśnięciu przycisku test kolor tekstu pozostaje niebieski.
Odpowiedź jest poprawna ponieważ w kodzie HTML znajduje się element typu przycisk który po kliknięciu wykonuje akcję zmieniającą kolor tekstu w paragrafie z niebieskiego na czerwony Za pomocą atrybutu onclick przypisano do niego funkcję JavaScript documentgetElementById'p1'stylecolor'red' co oznacza że po naciśnięciu przycisku zmienia się styl koloru elementu o identyfikatorze p1 na czerwony Ta technika jest powszechnie stosowana do dynamicznej interakcji z użytkownikami na stronach internetowych Mając na uwadze dobre praktyki warto pamiętać o oddzieleniu logiki JavaScript od kodu HTML co zwiększa czytelność i utrzymanie kodu Można to osiągnąć poprzez przypisanie funkcji JavaScript w zewnętrznym pliku js co jest zgodne z zasadą oddzielania warstw logiki stylowania i struktury strony Zastosowanie JavaScript w taki sposób umożliwia dynamiczną zmianę stylów co jest istotne w kontekście tworzenia interaktywnych aplikacji webowych Tego typu manipulacje DOM są fundamentalne dla rozwoju nowoczesnych aplikacji internetowych co czyni je kluczowym elementem nauki i praktyki w zawodach związanych z programowaniem frontendowym

Pytanie 28

W SQL, aby dodać nowy wiersz do bazy danych, należy użyć polecenia

A. INSERT INTO
B. CREATE INTO
C. SELECT ROW
D. CREATE ROW
Polecenie 'INSERT INTO' jest kluczowym elementem języka SQL, służącym do dodawania nowych wierszy danych do istniejącej tabeli w bazie danych. Użycie tego polecenia wymaga podania nazwy tabeli, do której chcemy wstawić dane, oraz listy wartości, które mają być dodane. Na przykład, polecenie 'INSERT INTO klienci (imie, nazwisko) VALUES ('Jan', 'Kowalski');' dodaje nowego klienta o imieniu Jan i nazwisku Kowalski do tabeli 'klienci'. Zgodnie z dobrymi praktykami, zawsze warto również uwzględnić obsługę błędów, aby upewnić się, że operacje na danych są bezpieczne i nie powodują naruszeń integralności bazy. Warto również pamiętać, że do jednego polecenia INSERT można dodać wiele wierszy równocześnie, na przykład: 'INSERT INTO klienci (imie, nazwisko) VALUES ('Ewa', 'Nowak'), ('Anna', 'Zielona');'. Użycie 'INSERT INTO' jest fundamentalne w pracy z bazami danych i stanowi podstawę dla bardziej zaawansowanych operacji, takich jak transakcje czy manipulacje danymi w relacyjnych bazach danych.

Pytanie 29

Debugger to narzędzie programowe, którego zadaniem jest:

A. wykrywanie błędów składniowych w kodzie źródłowym
B. łączenie bibliotek i kodu w plik wykonywalny
C. instalowanie środowiska programistycznego
D. analiza działającego programu w celu znalezienia przyczyn błędnego działania
Debugger służy do dynamicznej analizy działającego programu - pomaga znaleźć przyczyny błędów logicznych, które ujawniają się dopiero podczas wykonania. Pozwala zatrzymać program w wybranym miejscu (punkt wstrzymania - breakpoint), wykonywać kod krok po kroku, podglądać wartości zmiennych i prześledzić, którędy „idzie” sterowanie. W praktyce korzysta się z debuggera wbudowanego w IDE (np. w przeglądarce dla JavaScriptu) albo narzędzia takiego jak gdb. To odróżnia go od kompilatora, który wyłapuje błędy składni przed startem. Dlatego zadaniem debuggera jest analiza uruchomionego programu w celu wykrycia przyczyn jego nieprawidłowego działania.

Pytanie 30

Pętla w kodzie JavaScript zostanie uruchomiona

Ilustracja do pytania
A. 2 razy
B. 3 razy
C. 27 razy
D. 26 razy
Pętla do-while w JavaScript wykonuje się co najmniej raz ze względu na swoją konstrukcję. W tym przypadku pętla zaczyna się od wartości x równej 1 i w każdej iteracji mnoży x przez 3. Zmienna i jest inkrementowana przy każdej iteracji, co zlicza liczbę wykonanych iteracji. Pętla kontynuuje aż do momentu, gdy x osiągnie wartość 27. Przebieg pętli wygląda następująco: początkowo x=1, po pierwszej iteracji x=3, po drugiej x=9, a po trzeciej x=27. Gdy x osiąga wartość 27, warunek pętli x!=27 przestaje być spełniony i pętla się kończy. Dlatego pętla wykonuje dokładnie 3 iteracje. Zrozumienie działania pętli do-while jest kluczowe, zwłaszcza w kontekście sytuacji, gdzie musimy zagwarantować, że blok kodu wykona się przynajmniej raz niezależnie od warunku na końcu. Tego typu pętle są często używane w aplikacjach wymagających walidacji danych wejściowych, gdzie przynajmniej jedna próba przetworzenia danych musi być wykonana.

Pytanie 31

Dane z pola input o typie number zostały zapisane do zmiennej a, a następnie przetworzone w kodzie JavaScript w sposób następujący:

var x = parseFloata);
Jakiego typu będzie zmienna x?
A. NaN
B. zmiennoprzecinkowego
C. napisowego
D. liczbowego, całkowitego
Widzisz, zmienna x dostaje wartość z funkcji parseFloat, która zmienia coś z pola input typu number na liczbę zmiennoprzecinkową. To jest dość standardowa funkcja w JavaScript, często używana do zamiany tekstu (czyli stringów) na liczby zmiennoprzecinkowe. Na przykład, jak w polu input masz '123.45', to po napisaniu var x = parseFloat(a);, x stanie się liczbą 123.45. Tylko pamiętaj, że jak przekazany tekst nie może być zmieniony na liczbę, to dostaniesz NaN (czyli Not-a-Number). Ta funkcja jest zgodna z ECMAScript i jest naprawdę przydatna, np. w sytuacjach, gdy trzeba walidować dane, które użytkownicy wprowadzają. Twoja odpowiedź jest na plus, bo korzystając z parseFloat, dostajesz typ zmiennoprzecinkowy, co jest ważne w obliczeniach matematycznych. Zresztą, dokładność w tych wartościach liczbowych jest kluczowa.

Pytanie 32

W języku C do reprezentowania liczb zmiennoprzecinkowych używa się typu:

A.
int
B.
double
C.
char
D.
bool
Pozostałe typy nie nadają się do liczb z częścią ułamkową. char przechowuje pojedynczy znak (a niskopoziomowo małą liczbę całkowitą), więc nie odwzoruje wartości typu 3.14. int trzyma wyłącznie liczby całkowite - przypisanie ułamka spowodowałoby odcięcie części po przecinku. bool przechowuje tylko wartość logiczną (prawda/fałsz), czyli zupełnie inny rodzaj danych. Liczby zmiennoprzecinkowe reprezentuje double (lub float), dlatego to on jest poprawny.

Pytanie 33

Celem testów związanych ze skalowalnością oprogramowania jest ocena, czy aplikacja

A. jest chroniona przed nieautoryzowanymi operacjami, np. dzieleniem przez zero
B. potrafi funkcjonować przy założonym i wyższym obciążeniu
C. jest właściwie udokumentowana
D. posiada odpowiednią funkcjonalność
Twoja odpowiedź o funkcjonalności aplikacji i unikaniu błędów, jak dzielenie przez zero, nie do końca odnosi się do testów skalowalności. Właściwie, kluczowym punktem w testach skalowalności jest to, jak system radzi sobie z większym obciążeniem. Funkcjonalność trochę dotyczy tego, co aplikacja umie, ale to nie to samo co skalowanie. Posiadanie dobrej dokumentacji jest istotne, ale nie wpływa na to, jak aplikacja reaguje na rosnące obciążenie. Owszem, zabezpieczenia są ważnym elementem, żeby system był stabilny, ale to właśnie nie ma wiele wspólnego z zagadnieniem skalowalności. Myślę, że część osób myli różne aspekty, takie jak funkcjonalność z wydajnością i zabezpieczeniami. Ważne, żeby umieć je oddzielać i wiedzieć, jak każdy z tych elementów wpływa na ogólną jakość aplikacji w obliczu zmieniającego się zapotrzebowania.

Pytanie 34

W dokumentacji CMS WordPress znajduje się zdanie:
"Enable comments for this post"
Co oznacza to zdanie?

A. Włącz edycję wpisu.
B. Włącz publikację wpisu.
C. Włącz możliwość dodawania komentarzy do wpisu.
D. Włącz formatowanie wpisu.
Poprawnie – komunikat „Enable comments for this post” w WordPressie oznacza dokładnie włączenie możliwości dodawania komentarzy do konkretnego wpisu. W praktyce jest to po prostu przełącznik, który decyduje, czy pod danym postem będzie widoczny formularz komentowania i lista komentarzy użytkowników. Z mojego doświadczenia to jedna z podstawowych opcji zarządzania interakcją z czytelnikami w systemach CMS. WordPress ma wbudowany system komentarzy i dla każdego wpisu z osobna można zdecydować, czy chcesz dopuścić dyskusję, czy raczej ma to być „statyczna” treść bez opinii użytkowników. Włączenie komentarzy nie wpływa na możliwość edycji, publikacji ani formatowania treści – to zupełnie osobne funkcje. Edycja odbywa się w edytorze blokowym lub klasycznym, publikacja jest kontrolowana przyciskiem „Opublikuj” / „Zaktualizuj”, a formatowanie dotyczy układu tekstu, nagłówków, obrazków, list itd. Włączanie komentarzy to raczej kwestia konfiguracji modułu dyskusji. W dobrych praktykach administracji WordPressa zaleca się świadome zarządzanie komentarzami: włączać je tam, gdzie istotna jest interakcja (np. blog, poradniki, aktualności), a wyłączać na stronach typu regulamin, polityka prywatności czy strony czysto informacyjne. W ustawieniach dyskusji można też ustawić moderację, wymóg zatwierdzania komentarzy, filtrowanie spamu czy ograniczenia dla niezalogowanych. W poważniejszych serwisach często łączy się natywne komentarze WordPressa z dodatkowymi wtyczkami (np. antyspam, integracja z social media), ale podstawowy przełącznik zawsze oznacza to samo: czy ten konkretny wpis ma mieć aktywną sekcję komentarzy, czy nie.

Pytanie 35

Do czego służy w JavaScript funkcja Math.pow()?

A. do obliczania wartości bezwzględnej liczby
B. do obliczania wartości przybliżonej liczby
C. do obliczania pierwiastka kwadratowego
D. do obliczania potęgi liczby
Funkcja Math.pow(podstawa, wykładnik) oblicza POTĘGĘ liczby, np. Math.pow(2, 3) daje 8. Dlatego Math.pow() służy do potęgowania.

Pytanie 36

W HTML zdefiniowano hiperłącze zawierające znak #. Co się wydarzy po kliknięciu na ten odsyłacz?

<a href="#dane"></a>
A. Strona przewinie się do elementu o id równym dane
B. Uruchomi się skrypt o nazwie dane
C. Zostanie wskazany względny adres URL o nazwie dane
D. Otworzy się nowa karta przeglądarki o nazwie dane
W HTML znacznik <a> to taki element, który tworzy hiperłącza. Dzięki nim możesz przeskakiwać po stronie lub między różnymi stronami. Atrybut href wskazuje, dokąd prowadzi to łącze. Jak widzisz, gdy href zaczyna się od #, to znaczy, że przeniesie Cię do konkretnego miejsca na tej samej stronie, które jest oznaczone atrybutem id. Czyli, jeśli masz href="#dane", to strona przewinie się do elementu z id="dane". To bardzo przydatna rzecz, szczególnie na długich stronach, bo zamiast przewijać wszystko, możesz od razu trafić do odpowiedniej sekcji. To zgodne z tymi sztywnymi zasadami W3C, które mówią o tym, że strony powinny być łatwe w obsłudze. Powinieneś też pamiętać, żeby zawsze sprawdzać, czy id, do którego się odnosisz, istnieje. Dzięki temu unikniesz problemów z nawigacją.

Pytanie 37

Jaką wartość w formacie szesnastkowym ma kolor rgb(255, 16, 8)?

A. #800F80
B. #801008
C. #FF0F80
D. #FF1008
Składowe przelicza się osobno na zapis szesnastkowy: 255 = FF, 16 = 10, 8 = 08, więc rgb(255, 16, 8) to #FF1008. Wartość 255 (maksimum składowej) zawsze daje FF. Zapamiętaj: FF = 255, 00 = 0 - to dwa skrajne punkty każdej składowej.

Pytanie 38

Portal internetowy dysponuje bardzo złożonym systemem stylów, który obejmuje style zewnętrzne, wewnętrzne oraz lokalne. Jak można zagwarantować, że określona cecha zdefiniowana w zewnętrznym stylu jest zawsze stosowana do elementu HTML, niezależnie od bardziej priorytetowych stylów?

A. przy pomocy pseudoelementu ::after
B. jako selektor potomka
C. przy pomocy reguły !important
D. jako pseudoklasę :active
Zdefiniowanie cechy za pomocą selektora potomka, pseudoklasy :active lub pseudoelementu ::after to podejścia, które nie spełniają wymaganego celu w kontekście priorytetyzacji stylów CSS. Selektor potomka odnosi się do elementów, które są zagnieżdżone wewnątrz innych elementów i nie zapewnia on wyższego priorytetu. Na przykład, jeśli mamy regułę `div p { color: blue; }`, a później w innym miejscu `p { color: red; }`, kolor tekstu w elemencie <p> będzie czerwony, niezależnie od tego, że jest on dzieckiem <div>. Pseudoklasa :active dotyczy stanu interakcji z elementem, jak naciśnięcie przycisku. Nie można jej używać do stawiania stylów jako domyślnych, ponieważ działa tylko w momencie aktywacji, co nie spełnia wymogu stałego przypisania stylu. Pseudoelement ::after służy do dodawania treści po elemencie, ale również nie wpływa na priorytet wyświetlania stylów. Użycie tych metod w kontekście prób ustalenia stałych cech stylów może prowadzić do nieporozumień i błędów w kodzie, ponieważ nie zapewniają one odpowiedniej kontroli nad priorytetami, co jest kluczowe w projektowaniu stylów CSS. W praktyce, aby uniknąć konfliktów i nieprzewidywalnych rezultatów, zaleca się odpowiednie planowanie struktury styli oraz przejrzystość w używaniu reguły !important tylko tam, gdzie to absolutnie konieczne.

Pytanie 39

Na podstawie tabeli Towar wykonano poniższe zapytanie SQL. Jaki będzie rezultat tej operacji?

SELECT nazwa_towaru
FROM`Towar`
WHERE cena_katalogowa<65
ORDER BY waga DESC
IDnazwa_towarucena_katalogowawagakolor
1Papier ksero A4112.3biel
2Zeszyt A54.20.13wielokolorowy
3Zeszyt A5 w linie3.50.12niebieski
4Kredki 24 kolory90.3wielokolorowy
5Plecak szkolny65.51.3zielony
A. Zeszyt A5, Zeszyt A5 w linie, Kredki 24 kolory, Papier ksero A4
B. Papier ksero A4, Kredki 24 kolory, Zeszyt A5 w linie, Zeszyt A5
C. Zeszyt A5 w linie, Zeszyt A5, Kredki 24 kolory, Papier ksero A4
D. Papier ksero A4, Kredki 24 kolory, Zeszyt A5, Zeszyt A5 w linie
Twoja odpowiedź jest trafiona, bo zapytanie SQL jasno pokazuje, jakie warunki muszą być spełnione, żeby dany towar pojawił się w wynikach. Klauzula WHERE filtruje produkty z ceną katalogową poniżej 65. To znaczy, że plecak szkolny za 65.5 nie przechodzi tego kryterium i nie będzie w wynikach. Potem, klauzula ORDER BY sortuje towar według wagi od najcięższego do najlżejszego. Dlatego na liście znajdą się tak jakby Papier ksero A4, Kredki 24 kolory, Zeszyt A5, a potem Zeszyt A5 w linie. To naprawdę fajna struktura zapytania SQL, bo pozwala na szybkie i skuteczne uzyskanie uporządkowanej listy produktów, które spełniają określone warunki. W sumie, to standardowa praktyka w analizie danych i zarządzaniu bazami danych.

Pytanie 40

Na stronie www znajduje się formularz, do którego należy zaimplementować następujące funkcje: walidacja: podczas wypełniania formularza w czasie rzeczywistym sprawdzana jest poprawność danych, oraz przesyłanie danych: po wypełnieniu formularza i jego zatwierdzeniu informacje są przesyłane do bazy danych na serwerze. Aby wprowadzić tę funkcjonalność w najprostszy sposób, trzeba zapisać

A. walidację i przesyłanie danych w języku JavaScript
B. walidację i przesyłanie danych w języku PHP
C. walidację w skrypcie PHP, a przesyłanie danych w JavaScript
D. walidację w języku JavaScript, a przesyłanie danych w skrypcie PHP
Zdecydowanie dobrze to ogarnąłeś! Walidacja danych w JavaScript oraz przesyłanie ich w PHP to naprawdę dobry pomysł, jeśli chodzi o tworzenie formularzy online. Dzięki walidacji po stronie klienta, możesz natychmiast zareagować na błędy. To znaczy, że jak ktoś wpisze coś nie tak, to od razu dostaje informację, że np. e-mail jest w złym formacie albo jakieś pole jest puste. Używanie 'addEventListener' do śledzenia zdarzeń 'input' w polach formularza to świetny sposób, żeby poprawić doświadczenie użytkowników. Co więcej, dzięki temu nie obciążasz serwera, bo niepoprawne dane nie są w ogóle przesyłane. A jeśli chodzi o PHP, to super, że wspomniałeś o przesyłaniu danych po stronie serwera. PHP ma dostęp do bazy danych, więc dane mogą być tam bezpieczne i dobrze przetwarzane. Użycie PHP przy obsłudze formularzy to standard, dzięki któremu twoja aplikacja będzie stabilna i bezpieczna.