Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 28 kwietnia 2026 15:13
  • Data zakończenia: 28 kwietnia 2026 16:01

Egzamin zdany!

Wynik: 37/40 punktów (92,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Zapytanie SQL o treści: UPDATE artykuly SET cena = cena * 0.7 WHERE kod = 2; wskazuje na

A. dodanie w tabeli artykuly nowych pól cena oraz kod
B. dodanie w tabeli artykuly pola o nazwie cena z atrybutem kod
C. w tabeli artykuly obniża wartość każdego pola cena o 30% dla wszystkich rekordów artykułów
D. w tabeli artykuly zmniejsza wartość każdego pola cena, dla którego pole kod ma wartość 2
Ten kod SQL, czyli 'UPDATE artykuly SET cena = cena * 0.7 WHERE kod = 2;', służy do zaktualizowania ceny w tabeli 'artykuly' dla rekordów, gdzie 'kod' ma wartość 2. Fajnie, że rozumiesz, że z użyciem komendy 'UPDATE' nie dodajemy nowych pól, tylko zmieniamy te już istniejące. Mnożenie ceny przez 0.7 oznacza, że obniżamy ją o 30%, co jest dość powszechnie stosowane w przypadku promocji. Dzięki temu możemy lepiej zarządzać cenami w bazie danych. Warto też pamiętać, że klauzula 'WHERE' jest super ważna, bo pozwala nam ograniczyć działanie tego polecenia tylko do wybranych rekordów. W przeciwnym razie mogłoby się zdarzyć, że obniżylibyśmy ceny wszystkich produktów, co mogłoby być niebezpieczne. Dobrze wiedzieć, w jaki sposób korzystać z tych komend, bo to zdecydowanie ułatwia pracę z danymi.

Pytanie 2

Tworząc tabelę produkty, należy dodać pole cena, które będzie odzwierciedlać koszt produktu. Jaki typ powinno mieć to pole?

A. TINYTEXT
B. INTEGER(11)
C. DECIMAL(10, 2)
D. ENUM
Typ DECIMAL(10, 2) jest odpowiedni dla pola ceny w tabeli produktów, ponieważ umożliwia dokładne przechowywanie wartości liczbowych z określoną precyzją i skalą. W tym przypadku liczba 10 oznacza maksymalną liczbę cyfr, które mogą być przechowywane, a 2 oznacza liczbę cyfr po przecinku. Dzięki temu można przechowywać wartości cenowe, które mają do dwóch miejsc po przecinku, co jest standardem w większości aplikacji związanych z handlem. Przykładem może być cena produktu wynosząca 19,99 PLN. Użycie typu DECIMAL jest zgodne z dobrymi praktykami w projektowaniu baz danych, ponieważ zapobiega problemom związanym z zaokrąglaniem, które mogą występować przy użyciu typów zmiennoprzecinkowych. Stosowanie DECIMAL jest szczególnie istotne w aplikacjach finansowych, gdzie precyzja wartości jest kluczowa. Warto dodać, że zgodnie z normami SQL, stosowanie tego typu danych pozwala na wykonywanie dokładnych zapytań i obliczeń, co jest niezbędne do prawidłowego funkcjonowania systemów zarządzania danymi.

Pytanie 3

Czy poniższy kod PHP działa poprawnie, wyświetlając na stronie dane pobrane z bazy danych? Ile pól zostanie zaprezentowanych?

$ile = mysqli_num_rows($zapytanie);
for ($i = 0; $i < $ile; $i++)
{
  $wiersz = mysqli_fetch_row($zapytanie);
  echo "<p>Klient: $wiersz[0] $wiersz[1], adres: $wiersz[2] </p>";
}
A. Z trzech pól
B. Z jednego pola
C. Z czterech pól
D. Z dwóch pól
Kod PHP wykorzystuje funkcję mysqli_fetch_row aby pobrać dane z bazy danych które są następnie wyświetlane. W funkcji tej każda wiersz z wyników zapytania jest reprezentowany jako tablica indeksowana liczbowo. W zaprezentowanym fragmencie kodu mamy dostęp do trzech indeksów: $wiersz[0] $wiersz[1] oraz $wiersz[2]. Oznacza to że z każdego wiersza wyniku kwerendy pobierane są trzy pola. Kod ten wyświetla dane w formacie paragrafu HTML zawierającego imię i nazwisko klienta oraz jego adres. W praktyce taka konstrukcja jest często wykorzystywana do generowania dynamicznych treści na stronie internetowej. Należy jednak pamiętać o zabezpieczeniach takich jak filtrowanie danych wejściowych aby uniknąć zagrożeń związanych z SQL injection. Warto również rozważyć wykorzystanie bardziej złożonych struktur danych jak tablice asocjacyjne które pozwalają na bardziej czytelne i zrozumiałe odwoływanie się do poszczególnych pól wiersza danych zwłaszcza w przypadku większych projektów. Użycie mysqli_fetch_row jest zgodne z dobrą praktyką jeśli chcemy uzyskać dostęp do danych w sposób sekwencyjny i wydajny

Pytanie 4

Tabela odlotów zawiera dane przedstawione na ilustracji. Wykonanie zapytania SQL spowoduje zwrócenie informacji:

SELECT id FROM odloty WHERE samoloty_id > 2 AND kierunek LIKE '_a%';
idsamoloty_idnr_rejsukierunekczasdzienstatus_lotu
11FR1646Neapol09:20:002019-07-25wystartowal
21FR1327ALICANTE09:10:002019-07-25Opóźniony 10 min
32W63425Warszawa09:45:002019-07-25odprawa
43LX5647Londyn LT10:03:002019-07-25odprawa
53LX5673Malta10:06:002019-07-25opoznienie 20 min
63LX5622Wieden10:13:002019-07-25
74LH9821Berlin10:16:002019-07-25
84LH9888Hamburg10:19:002019-07-25
A. 3; 5; 8
B. zbiór pusty
C. 4; 5; 6; 7; 8
D. 5; 8
Zapytanie SQL SELECT id FROM odloty WHERE samoloty_id > 2 AND kierunek LIKE '_a%' używa dwóch warunków w klauzuli WHERE. Pierwszy warunek samoloty_id > 2 filtruje rekordy, których pole samoloty_id jest większe niż 2. Drugi warunek kierunek LIKE '_a%' szuka w kolumnie kierunek ciągów znaków, które mają literę 'a' jako drugi znak, co jest osiągane przez użycie znaku podkreślenia '_' jako symbolu jednego dowolnego znaku. Operator LIKE pozwala na dopasowanie wzorca z użyciem symboli wieloznacznych, co jest przydatne w sytuacjach, gdy potrzebujemy znaleźć dane na podstawie częściowego dopasowania tekstu. Zastosowanie wzorca '_a%' oznacza, że szukamy tylko takich wartości, które mają co najmniej dwa znaki, a drugim znakiem musi być 'a'. W tabeli odloty, rekordy spełniające oba te warunki to rekordy 5 i 8, ponieważ ich pole samoloty_id jest odpowiednio 3 i 4 (czyli większe niż 2), a pole kierunek to odpowiednio Malta i Hamburg, które pasują do wzorca '_a%' gdzie 'M' i 'H' to odpowiednio pierwszy znak. Praktyczne zastosowanie takich zapytań SQL pozwala na efektywne przeszukiwanie baz danych pod kątem specyficznych potrzeb użytkownika, co ma kluczowe znaczenie w zarządzaniu informacjami w dużych systemach.

Pytanie 5

W SQL wykorzystywanym przez system baz danych MySQL atrybut UNIQUE w poleceniu CREATE TABLE

A. Wymusza unikalne nazwy kolumn w tabeli
B. Zabrania wprowadzenia wartości NULL
C. Jest stosowany wyłącznie w przypadku kolumn liczbowych
D. Jest używany, gdy wartości w kolumnie nie mogą się powtarzać
Atrybut UNIQUE w MySQL jest kluczowym elementem definicji tabeli, który zapewnia, że wartości w danej kolumnie są unikalne w obrębie całej tabeli. Oznacza to, że nie może być dwóch wierszy, które mają tę samą wartość w kolumnie oznaczonej jako UNIQUE. Jest to szczególnie istotne w kontekście zarządzania danymi, gdyż pozwala na eliminację duplikatów, co jest zgodne z najlepszymi praktykami projektowania baz danych. Przykładem zastosowania atrybutu UNIQUE może być tabela przechowująca dane użytkowników, gdzie adres e-mail powinien być unikalny dla każdego użytkownika. Dzięki temu, system może zapewnić, że nie dojdzie do przypadkowego utworzenia dwóch kont z tym samym adresem e-mail. Warto dodać, że atrybut UNIQUE może współistnieć z wartościami NULL – w MySQL, wiele wartości NULL jest dozwolonych w kolumnie, która ma zastosowany atrybut UNIQUE. Zrozumienie i prawidłowe wykorzystanie tego atrybutu jest kluczowe dla zachowania integralności danych i efektywności operacji na bazie danych.

Pytanie 6

W tabeli psy znajdują się kolumny: imię, rasa, telefon_właściciela, rok_szczepienia. Jakie polecenie SQL należy zastosować, aby znaleźć numery telefonów właścicieli psów, które zostały zaszczepione przed 2015 rokiem?

A. SELECT telefon_właściciela FROM psy WHERE rok_szczepienia < 2015
B. SELECT psy FROM rok_szczepienia < 2015
C. SELECT telefon_właściciela FROM psy WHERE rok_szczepienia > 2015
D. SELECT imię, rasa FROM psy WHERE rok_szczepienia > 2015
Wybrana odpowiedź jest poprawna, ponieważ precyzyjnie określa, jak za pomocą języka SQL można uzyskać telefony właścicieli psów, których szczepienia miały miejsce przed rokiem 2015. W poleceniu SQL używamy klauzuli SELECT, aby wybrać konkretne kolumny z tabeli. W tym przypadku interesuje nas kolumna 'telefon_wlasciciela'. Klauzula WHERE służy do filtrowania danych, co pozwala na zastosowanie warunku, który musi być spełniony, aby rekordy zostały zwrócone. Warunek 'rok_szczepienia < 2015' jest logiczny i zgodny z wymaganiami pytania. Taka konstrukcja zapytania jest zgodna z najlepszymi praktykami, ponieważ jasno określa, co chcemy uzyskać oraz jakie kryteria muszą zostać spełnione. Przykładowe zastosowanie tego typu zapytania może obejmować analizę danych dotyczących zdrowia psów, co jest istotne dla weterynarzy, hodowców czy właścicieli zwierząt. Umożliwia to podejmowanie świadomych decyzji dotyczących opieki zdrowotnej zwierząt.

Pytanie 7

Jakie zadanie wykonuje funkcja COUNT w języku SQL?

A. wyliczenie średniej wartości w danej kolumnie
B. zliczanie rekordów uzyskanych z kwerendy
C. liczenie znaków w polu tekstowym
D. obliczenie wartości bezwzględnej w polu liczbowym
Funkcja COUNT w języku SQL jest jedną z najbardziej fundamentalnych funkcji agregujących, która służy do zliczania liczby rekordów w zestawie danych. Użycie tej funkcji jest kluczowe w kontekście analizy danych, ponieważ pozwala na szybkie uzyskanie informacji o ilości danych, które spełniają określone kryteria. Przykład użycia COUNT może wyglądać następująco: SELECT COUNT(*) FROM klienci WHERE kraj = 'Polska'; Taki zapytanie zwróci liczbę wszystkich klientów z Polski. Funkcja COUNT jest również używana w połączeniu z klauzulą GROUP BY, co umożliwia zliczanie rekordów w podgrupach. Na przykład, SELECT kraj, COUNT(*) FROM klienci GROUP BY kraj; zliczy wszystkich klientów w każdym kraju. Warto podkreślić, że COUNT różni się od innych funkcji agregujących, takich jak AVG czy SUM, które obliczają wartości na podstawie danych, a nie zliczają ich. Funkcja COUNT jest zgodna z normami SQL-92 i jest wspierana przez wszystkie popularne systemy zarządzania bazami danych, co czyni ją uniwersalnym narzędziem w pracy z danymi.

Pytanie 8

W przedstawionym kodzie PHP przeprowadzono operację na bazie danych. Jaką funkcję należy wywołać, aby uzyskać liczbę wierszy, które zostały zmienione w tabeli?

$zapytanie="UPDATE kadra SET stanowisko='Programista' WHERE id < 10"; mysqli_query($db, $zapytanie);
A. mysqli_affected_rows()
B. mysqli_use_result()
C. mysqli_num_rows()
D. mysqli_field_count()
Wybór innych funkcji zamiast mysqli_affected_rows() prowadzi do nieporozumień dotyczących ich przeznaczenia i zastosowania. Przykładowo, funkcja mysqli_num_rows() jest używana w kontekście kwerend SELECT, gdzie zwraca liczbę wierszy w zestawie wyników. Nie może być zastosowana po operacjach modyfikujących bazę danych, takich jak UPDATE, ponieważ nie dostarcza informacji o efektach tych operacji. Z kolei mysqli_use_result() jest przeznaczona do przetwarzania zestawów wyników z zapytań, co znowu nie odnosi się do sytuacji, w której chcemy znać liczbę zmienionych wierszy. Funkcja mysqli_field_count() zwraca liczbę kolumn w ostatnim zapytaniu, które zwróciło rezultat, co również nie ma zastosowania w kontekście zapytań modyfikujących. Typowym błędem myślowym jest mieszanie funkcji związanych z różnymi rodzajami zapytań. Ważne jest, aby rozumieć, jak różne funkcje w PHP dotyczące MySQL są ze sobą powiązane i jakie mają specyficzne zastosowania. Nieprawidłowe użycie tych funkcji może prowadzić do błędnych wniosków o stanie bazy danych i utrudniać debugowanie aplikacji. W związku z tym kluczowym elementem efektywnego zarządzania bazami danych jest znajomość odpowiednich funkcji oraz ich funkcji i ograniczeń.

Pytanie 9

Zgodnie z zasadami ACID, odnoszącymi się do przeprowadzania transakcji, wymóg trwałości (ang. durability) wskazuje, że

A. w sytuacji naruszenia spójności bazy danych transakcja eliminuje tabele z kluczami obcymi
B. transakcja może w pewnych okolicznościach być rozdzielona na dwa niezależne etapy
C. dane zatwierdzone przez transakcję powinny być dostępne niezależnie od tego, co się wydarzy po jej zakończeniu
D. w trakcie realizacji transakcji dane mogą być zmieniane przez inne transakcje
Wymóg trwałości (durability) w kontekście właściwości ACID oznacza, że po zatwierdzeniu transakcji, wszystkie zmiany dokonane na danych muszą być utrwalone w trwałym magazynie danych, a ich dostępność nie może być zagrożona przez awarie systemu, takie jak utrata zasilania czy awarie oprogramowania. Przykładem może być system bankowy, gdzie po wykonaniu operacji przelewu, saldo konta musi być natychmiastowo zaktualizowane i dostępne w systemie, niezależnie od tego, co wydarzy się później. W praktyce, wiele systemów zarządzania bazami danych, takich jak PostgreSQL czy MySQL, wykorzystuje mechanizmy logowania transakcji oraz techniki replikacji, aby zapewnić, że dane pozostaną spójne i dostępne nawet w obliczu kryzysów. Zgodność z zasadą trwałości jest kluczowa dla utrzymania zaufania użytkowników i stabilności operacyjnej systemów informacyjnych, co jest wspierane przez standardy takie jak ISO/IEC 27001 dotyczące zarządzania bezpieczeństwem informacji.

Pytanie 10

W tabeli o nazwie pracownicy zdefiniowano klucz główny w typie INTEGER z atrybutami NOT NULL oraz AUTO_INCREMENT. Dodatkowo zdefiniowane zostały pola imie oraz nazwisko. W przypadku wykonania podanej kwerendy SQL, która dodaje dane i pomija pole klucza, w bazie danych MySQL nastąpi

INSERT INTO pracownicy (imie, nazwisko)
VALUES ('Anna', 'Nowak');
A. dodanie rekordu do tabeli, dla klucza głównego zostanie przypisana wartość NULL
B. dodanie rekordu do tabeli, dla klucza głównego zostanie przypisana kolejna wartość naturalna
C. zignorowanie polecenia, tabela nie ulegnie zmianie
D. błąd związany z niewłaściwą liczbą pól
W przypadku tabeli z kluczem głównym typu INTEGER z atrybutem AUTO_INCREMENT, kiedy wprowadzamy nowy rekord i pomijamy pole klucza głównego, baza danych MySQL sama automatycznie przydziela kolejną wartość liczbową dla tego pola. AUTO_INCREMENT to mechanizm, który zapewnia, że każdemu nowemu rekordowi przypisana jest unikalna wartość klucza głównego, zaczynając od wartości początkowej, zwykle 1, i zwiększając ją o 1 z każdym nowym rekordem. Jest to niezwykle użyteczne w sytuacjach, gdy zależy nam na unikalności wartości kluczy głównych, co zapewnia integralność danych i unika konieczności ręcznego określania wartości klucza przy każdym nowym wpisie. Takie podejście jest zgodne ze standardami dobrych praktyk, ponieważ minimalizuje ryzyko błędów związanych z duplikacją danych. Przykładowo, jeśli do tabeli pracownicy dodajemy rekord z danymi pracownika, nie musimy się martwić o wartość identyfikatora, co znacznie upraszcza proces zarządzania danymi. Mechanizm AUTO_INCREMENT jest zatem kluczowy w kontekście zarządzania bazami danych, zapewniając automatyzację i integralność danych.

Pytanie 11

Które z poniższych zapytań SQL zwróci wszystkie kolumny z tabeli 'produkty'?

A. SELECT produkty FROM *;
B. GET * FROM produkty;
C. SELECT * FROM produkty;
D. FETCH * FROM produkty;
Zapytanie SQL, które zwraca wszystkie kolumny z tabeli, wykorzystuje składnię SELECT * FROM nazwa_tabeli. Gwiazdka (*) jest symbolem, który oznacza, że chcemy pobrać wszystkie kolumny z danej tabeli. Jest to bardzo przydatne, gdy chcemy szybko uzyskać pełne dane z tabeli bez konieczności wymieniania każdej kolumny z osobna. W praktyce często używa się tej składni w sytuacjach, gdy chcemy wykonać operacje diagnostyczne lub szybkie przeglądanie zawartości tabeli. Jednakże, w środowiskach produkcyjnych, zaleca się raczej precyzyjne określanie potrzebnych kolumn zamiast używania "*", ponieważ pozwala to na optymalizację zapytań i może zmniejszyć obciążenie bazy danych. Niemniej jednak, zapytanie SELECT * FROM produkty; jest poprawne i zgodne z SQL-owym standardem, co czyni je prawidłowym wyborem w tym kontekście.

Pytanie 12

Jakiego ograniczenia (constraint) używa się do zdefiniowania klucza obcego?

A. UNIQUE KEY(ID)
B. FOREIGN KEY(ID)
C. AUTO_INCREMENT(ID)
D. PRIMARY KEY(ID)
Odpowiedź 'FOREIGN KEY(ID)' jest poprawna, ponieważ klucz obcy służy do definiowania relacji między tabelami w bazach danych. Klucz obcy to atrybut lub zestaw atrybutów w jednej tabeli, który odnosi się do klucza głównego innej tabeli. Przykładowo, w bazie danych, która obsługuje system zarządzania zamówieniami, tabela 'Zamówienia' może zawierać kolumnę 'KlientID', będącą kluczem obcym odnoszącym się do kolumny 'ID' w tabeli 'Klienci'. Użycie kluczy obcych pozwala na zapewnienie integralności referencyjnej, co oznacza, że każdy wpis w tabeli 'Zamówienia' musi odpowiadać istniejącemu klientowi w tabeli 'Klienci'. Dobrym praktykom w projektowaniu baz danych jest stosowanie kluczy obcych jako sposobu na unikanie niezgodności danych oraz na umożliwienie wykonywania zapytań z wykorzystaniem JOIN, co ułatwia uzyskiwanie skonsolidowanych informacji z różnych tabel. Ponadto, w przypadku usunięcia lub aktualizacji rekordów w tabeli źródłowej, można skonfigurować odpowiednie zasady, takie jak 'CASCADE', które automatycznie zaktualizują powiązane dane w tabeli docelowej, co jest istotne dla zachowania spójności danych.

Pytanie 13

Baza danych MySQL została uszkodzona. Które z poniższych działańnie przyczyni się do jej naprawy?

A. Wykonanie replikacji bazy danych
B. Odtworzenie bazy z kopii zapasowej
C. Utworzenie nowej bazy i przeniesienie do niej tabel
D. Próba naprawy za pomocą polecenia REPAIR
Próba naprawy bazy danych za pomocą polecenia REPAIR, odtwarzanie bazy z kopii bezpieczeństwa czy stworzenie nowej bazy z przeniesieniem tabel mogą być mylnie uznawane za skuteczne rozwiązania w przypadku uszkodzenia bazy danych. Polecenie REPAIR TABLE ma zastosowanie tylko w przypadku tabel, które zostały uszkodzone, a nie w przypadku całej bazy danych. W praktyce, jeśli baza danych jest uszkodzona w sposób, który uniemożliwia jej działanie, to polecenie naprawy nie będzie wystarczające. Odzyskiwanie z kopii zapasowej to bardzo efektywna metoda, jednak wymaga wcześniejszego posiadania aktualnej kopii, a czasami dane mogą być utracone. Stworzenie nowej bazy danych i przeniesienie tabel jest procesem czasochłonnym i może nie zapewnić pełnej integralności danych, szczególnie w przypadku złożonych relacji między tabelami. Często mylone są pojęcia naprawy i odzyskiwania danych, co może prowadzić do błędnych decyzji w sytuacjach kryzysowych. Ważne jest, aby w momencie wystąpienia uszkodzenia bazy danych podejść do tematu z pełną wiedzą na temat dostępnych narzędzi i metod, aby uniknąć dalszych problemów związanych z bezpieczeństwem danych.

Pytanie 14

Jaką funkcję pełni instrukcja DROP w języku SQL?

A. wprowadzić nowy obiekt
B. zmienić właściwości obiektu
C. usunąć już istniejący obiekt
D. aktualizować dane obiektu
Instrukcja DROP w języku SQL jest kluczowym narzędziem do zarządzania bazami danych, używaną do usuwania istniejących obiektów, takich jak tabele, widoki czy procedury składowane. Kiedy używamy polecenia DROP, nie tylko usuwamy obiekt z bazy danych, ale również wszystkie dane z nim związane, co sprawia, że operacja ta jest nieodwracalna. Przykładowo, jeśli chcemy usunąć tabelę o nazwie 'Użytkownicy', musimy użyć polecenia DROP TABLE Użytkownicy. Ważne jest, aby przed wykonaniem takiej operacji upewnić się, że dane są już zarchiwizowane lub nie są już potrzebne, ponieważ ta instrukcja nie da nam możliwości ich odzyskania po wykonaniu. W praktyce, DROP powinno być stosowane z rozwagą — zaleca się przed wykonaniem operacji wykorzystanie polecenia SELECT, aby sprawdzić, jakie dane są w danym obiekcie. Zgodnie z najlepszymi praktykami, organizacje powinny wprowadzać polityki dotyczące usuwania danych, aby zminimalizować ryzyko przypadkowej utraty ważnych informacji.

Pytanie 15

Przygotowując raport w systemie zarządzania relacyjnymi bazami danych, można uzyskać

A. aktualizowanie danych w tabelach
B. usuwanie danych z tabel
C. dodawanie danych do tabel
D. analizę wybranych danych
W kontekście systemów obsługi relacyjnych baz danych, raportowanie odgrywa kluczową rolę w analizie danych. Wykonywanie raportu umożliwia użytkownikom dostęp do wybranych informacji, co pozwala na podejmowanie świadomych decyzji opartych na danych. Analiza danych to proces przetwarzania informacji w celu wydobycia wartościowych wniosków. Przykłady zastosowania to generowanie raportów sprzedażowych, finansowych czy analizy trendów klientów. W raportach można wykorzystać różne techniki, takie jak filtrowanie, grupowanie czy agregowanie danych, co umożliwia prezentację wyników w przystępnej formie graficznej. Dodatkowo, standardy takie jak SQL (Structured Query Language) są powszechnie używane do wykonywania zapytań w relacyjnych bazach danych, co pozwala na efektywne przeszukiwanie i analizowanie danych. W praktyce, raporty mogą być generowane na podstawie zapytań do bazy danych i mogą obejmować różne parametry, co zwiększa ich użyteczność w podejmowaniu decyzji strategicznych i operacyjnych.

Pytanie 16

Zgodnie z zasadami ACID, które odnoszą się do realizacji transakcji, wymóg trwałości (ang. durability) oznacza, że

A. w trakcie wykonywania transakcji dane mogą być zmieniane przez inne transakcje
B. transakcja może w pewnych okolicznościach być podzielona na dwa niezależne etapy
C. w przypadku naruszenia spójności bazy danych transakcja usuwa tabele z kluczami obcymi
D. dane zatwierdzone przez transakcję powinny być dostępne niezależnie od wydarzeń, które nastąpią po jej zakończeniu
Trwałość (czyli durability) w bazach danych to taka cecha, która mówi, że jak już zatwierdzisz transakcję, to wszystkie zmiany zostaną na zawsze w systemie. To znaczy, że niezależnie od tego, co się później wydarzy, jak na przykład awaria, Twoje dane są bezpieczne. To naprawdę ważne, bo pozwala na utrzymanie spójności i pewności, że system działa tak, jak powinien. Weźmy na przykład systemy bankowe. Gdy robisz przelew, musisz być pewien, że pieniądze poszły tam, gdzie miały, nawet jak serwer padnie tuż po zakończeniu transakcji. Dobrze jest mieć też takie mechanizmy, jak zapisywanie dzienników, które pomagają odtworzyć dane, jeśli coś pójdzie nie tak. Trwałość to kluczowa sprawa w projektowaniu baz danych, bo buduje zaufanie użytkowników oraz pozwala spełnić różne normy i regulacje.

Pytanie 17

Klucz obcy w tabeli jest używany w celu

A. zdefiniowania relacji 1..n łączącej go z kluczem głównym innej tabeli
B. opracowania formularza do wprowadzania danych do tabeli
C. połączenia go z innymi kluczami obcymi w tabeli
D. umożliwienia jednoznacznej identyfikacji rekordu w danej tabeli
Klucz obcy w tabeli pełni kluczową rolę w definiowaniu relacji między tabelami w bazach danych. Dzięki zastosowaniu klucza obcego możliwe jest określenie relacji 1..n, co oznacza, że jeden rekord w tabeli głównej może być powiązany z wieloma rekordami w tabeli podrzędnej. Przykładem może być tabela 'Klienci' i tabela 'Zamówienia', gdzie klucz obcy w tabeli 'Zamówienia' wskazuje na klucz główny w tabeli 'Klienci'. To pozwala na gromadzenie wielu zamówień dla jednego klienta, co jest niezbędne w systemach e-commerce. Praktyczne wdrożenie kluczy obcych wspiera integralność danych oraz zapobiega ich duplikacji. Właściwe projektowanie relacji w bazach danych zgodnie z zasadami normalizacji wprowadza przejrzystość i efektywność w zarządzaniu danymi, a także ułatwia ich późniejszą analizę i raportowanie. W branży IT standardem jest stosowanie kluczy obcych w celu zapewnienia spójności i relacyjności danych, co jest istotne dla każdej aplikacji opierającej się na bazach danych.

Pytanie 18

W MS SQL Server instrukcja RESTORE DATABASE jest używana do

A. usunięcia bazy danych z głównego serwera subskrybenta
B. przywrócenia bazy danych z kopii zapasowej
C. aktualizacji bazy danych z kontrolą więzów integralności
D. reorganizacji bazy danych na podstawie zapisanych danych
Fajnie, że się zabrałeś za temat RESTORE DATABASE w MS SQL Server! To naprawdę ważne narzędzie, które pomaga w sytuacjach kryzysowych, tak jak wtedy, gdy coś pójdzie nie tak z bazą danych. Wiesz, jak to jest, czasem coś się popsuje albo niechcący usuniemy ważne dane. Dzięki temu poleceniu można szybko wrócić do wcześniejszego stanu. Istnieją różne sposoby przywracania, jak pełne, różnicowe czy punktowe, co daje dużą swobodę w pracy z danymi. Warto też pamiętać, że regularne robienie kopii zapasowych i testowanie, czy można je przywrócić, to bardzo mądra praktyka. Dzięki temu, w razie problemów, można szybko odzyskać dane. No i nie zapominaj o monitorowaniu kopii zapasowych, by mieć pewność, że wszystko działa jak należy. To naprawdę kluczowe dla bezpieczeństwa danych!

Pytanie 19

Jakiego wyniku można się spodziewać po wykonaniu zapytania na przedstawionej tabeli?

SELECTCOUNT(DISTINCT wykonawca)
FROM`muzyka`;
IDtytul_plytywykonawcarok_nagraniaopis
1Czas jak rzekaCzesław Niemen2005Przyjdź W Taka Noc itp.
2IkonaStan Borys2014
3AerolitCzesław Niemen2017Winylowa reedycja płyty "Aerolit"
4JourneyMikołaj Czechowski2013
A. 1
B. 0
C. 4
D. 3
Zapytanie SQL SELECT COUNT(DISTINCT wykonawca) FROM muzyka; służy do zliczenia unikalnych wartości w kolumnie wykonawca w tabeli muzyka. W kontekście dostarczonej tabeli istnieje trzech różnych wykonawców: Czesław Niemen Stan Borys i Mikołaj Czechowski. Funkcja COUNT w połączeniu z DISTINCT pozwala na zliczenie jedynie unikalnych wystąpień wartości co oznacza że pomimo dwukrotnego wystąpienia Czesława Niemena zostanie on policzony tylko raz. Takie podejście jest kluczowe w analizie danych gdzie istotne jest rozważenie jedynie niepowtarzających się wartości na przykład w analizach raportów dotyczących różnorodności portfolio wykonawców w wytwórni muzycznej. Dobre praktyki w SQL zalecają użycie DISTINCT w sytuacjach wymagających precyzyjnego określenia różnorodności danych w kolumnie co nie tylko wspiera dokładność analiz ale również optymalizuje wydajność zapytań poprzez redukcję ilości danych do przetworzenia. Zrozumienie tego mechanizmu jest istotne w zarządzaniu bazami danych oraz w analizach biznesowych.

Pytanie 20

Jak należy skonstruować zapytanie przy pomocy polecenia SELECT, aby wyświetlić unikalne nazwiska osób zamieszkujących osiedle?

A. SELECT nazwisko FROM mieszkancy ORDER BY nazwisko;
B. SELECT TOP 10 nazwisko FROM mieszkancy;
C. SELECT DISTINCT nazwisko FROM mieszkancy;
D. SELECT AVG(nazwisko) FROM mieszkancy;
Odpowiedź 'SELECT DISTINCT nazwisko FROM mieszkancy;' jest poprawna, ponieważ wykorzystuje klauzulę DISTINCT, która eliminuje duplikaty w wynikach zapytania. W kontekście baz danych, klauzula ta jest niezwykle użyteczna, gdy zależy nam na uzyskaniu unikalnych wartości z kolumny. W tym przypadku, wybierając unikalne nazwiska osób z tabeli 'mieszkancy', zapewniamy, że każde nazwisko pojawi się w wynikach tylko raz, co jest istotne w analizach i raportach, gdzie duplikaty mogłyby wprowadzać w błąd. Praktycznym przykładem użycia tego zapytania może być sytuacja, w której chcemy przygotować raport dla władz lokalnych o mieszkańcach danego osiedla. Zastosowanie DISTINCT pozwoli na przejrzystość raportu i jego większą użyteczność. Warto dodać, że użycie DISTINCT jest zgodne z dobrymi praktykami w programowaniu SQL, ponieważ przyczynia się do efektywnego zarządzania danymi i poprawy jakości wyników.

Pytanie 21

Narzędzie phpMyAdmin służy do administrowania serwerem

A. WWW
B. plików
C. FTP
D. baz danych
Poprawnie – phpMyAdmin to narzędzie służące do administrowania serwerem baz danych, najczęściej MySQL lub MariaDB. Działa jako aplikacja webowa, czyli obsługujesz ją przez przeglądarkę, ale jej głównym zadaniem nie jest zarządzanie stroną WWW, tylko właśnie strukturą i danymi w bazie. Dzięki phpMyAdmin możesz tworzyć nowe bazy danych, zakładać i usuwać tabele, definiować typy kolumn, klucze główne i obce, indeksy, a także wykonywać zapytania SQL, eksportować i importować dane (np. do formatu SQL, CSV, czasem też JSON), robić backupy i przywracać je, zarządzać użytkownikami i ich uprawnieniami do konkretnych baz. W praktyce, gdy stawiasz stronę w PHP opartą na WordPressie, Joomla czy autorskim CMS-ie, to bardzo często pierwsze narzędzie, po które się sięga do ogarnięcia bazy, to właśnie phpMyAdmin. Z mojego doświadczenia to jest taki „szwajcarski scyzoryk” do MySQL – niby prosty interfejs, ale pod spodem pełna moc SQL-a. Warto też wiedzieć, że phpMyAdmin nie zastępuje poprawnie napisanego kodu aplikacji czy mechanizmów migracji baz danych, ale w codziennej pracy administratora i programisty webowego jest niesamowicie przydatny: do szybkiego podglądu rekordów, debugowania problemów z danymi, sprawdzania wydajności zapytań czy ręcznej korekty błędnie zapisanych wpisów. Dobrą praktyką jest ograniczanie dostępu do phpMyAdmina (np. przez hasło, IP, HTTPS), bo daje on bardzo szerokie możliwości ingerencji w dane – a więc jest newralgicznym punktem z punktu widzenia bezpieczeństwa.

Pytanie 22

W jaki sposób można ocenić normalizację przedstawionej tabeli?

FirmaAdres
Forbotul. Krótka 11, 22-222 Warszawa
Marbotul. Długa 5, 33-333 Warszawa
A. Tabela jest w trzeciej postaci normalnej
B. Tabela znajduje się w pierwszej postaci normalnej
C. Tabela znajduje się w drugiej postaci normalnej
D. Tabela nie została znormalizowana
Tabela nie jest znormalizowana ponieważ zawiera dane redundancyjne które mogą prowadzić do anomalii aktualizacji W tej tabeli adresy są przechowywane jako pojedyncze pola tekstowe co uniemożliwia ich efektywne wyszukiwanie i przetwarzanie Normalizacja bazy danych polega na usuwaniu redundancji danych poprzez ich dekompozycję na mniejsze tabele z zachowaniem integralności danych i minimalizacją utraty informacji W tym przypadku adresy powinny być rozbite na osobne pola takie jak ulica miasto i kod pocztowy co pozwoli na bardziej precyzyjną kontrolę i manipulację tymi danymi Dodatkowo należy zwrócić uwagę na potencjalne naruszenie zasad drugiej postaci normalnej gdzie klucz główny powinien jednoznacznie identyfikować wartości z nim powiązane Przy poprawnej normalizacji uzyskamy lepszą spójność danych i eliminację nieścisłości co jest kluczowe w przypadku aplikacji gdzie dane są często aktualizowane lub używane do różnorodnych analiz Ostatecznym celem normalizacji jest zwiększenie wydajności i dokładności operacji bazodanowych oraz ułatwienie zarządzania złożonymi strukturami danych

Pytanie 23

W SQL po wykonaniu zapytania ALTER TABLE osoba DROP COLUMN grupa; co się stanie?

A. nazwa tabeli zmieni się na grupa
B. nazwa kolumny zmieni się na grupa
C. kolumna grupa zostanie dodana
D. kolumna grupa zostanie usunięta
No więc dobrze trafiłeś. To zapytanie SQL ALTER TABLE osoba DROP COLUMN grupa; jest używane do usunięcia kolumny 'grupa' z tabeli 'osoba'. To polecenie jest częścią SQL, który służy do zmieniania struktury tabel. Usunięcie kolumny może być fajne, gdy już nie jest potrzebna, albo jeśli wprowadzasz jakieś zmiany w danych. Na przykład, może się zdarzyć, że kolumna 'grupa' ma dane, które są już nieaktualne, bo zmieniłeś sposób klasyfikacji. A tak w ogóle, dobrze jest przed taką operacją zrobić kopię zapasową danych, bo usunięcie kolumny to trwała zmiana. To podejście jest powszechnie wykorzystywane w zarządzaniu bazami danych oraz w procesach ETL, gdzie ważne jest, by dane były dobrze zorganizowane.

Pytanie 24

Celem testów wydajnościowych jest ocena

A. sekwencji zdarzeń, w której prawdopodobieństwo wystąpienia każdego zdarzenia zależy wyłącznie od wyniku zdarzenia poprzedniego
B. możliwości oprogramowania do funkcjonowania w warunkach błędnej pracy sprzętu
C. poziomu spełnienia wymagań dotyczących wydajności przez system bądź moduł
D. możliwości oprogramowania do funkcjonowania w warunkach niewłaściwej pracy systemu
Testy wydajnościowe są kluczowym elementem procesu zapewnienia jakości oprogramowania, mającym na celu ocenę, w jakim stopniu system lub moduł spełnia określone wymagania wydajnościowe. Zazwyczaj obejmują one pomiar czasu reakcji, przepustowości, obciążenia oraz skalowalności aplikacji w różnych warunkach użytkowania. Przykładowo, podczas testów wydajnościowych można symulować równoczesne połączenia użytkowników, aby ocenić, jak system zachowuje się pod dużym obciążeniem. Dobre praktyki w tej dziedzinie, takie jak przeprowadzanie testów w kontrolowanym środowisku oraz stosowanie narzędzi takich jak JMeter czy LoadRunner, pozwalają na uzyskanie wiarygodnych wyników. Prawidłowe przeprowadzenie testów wydajnościowych jest istotne nie tylko dla spełnienia oczekiwań klientów, ale także dla uniknięcia problemów z wydajnością po wdrożeniu systemu na rynek, co może prowadzić do utraty reputacji firmy oraz finansowych strat.

Pytanie 25

Istnieje tabela o nazwie przedmioty, która zawiera kolumny ocena i uczenID. Jakie zapytanie należy wykorzystać, aby obliczyć średnią ocen ucznia z ID równym 7?

A. SELECT AVG(ocena) FROM przedmioty WHERE uczenID=7;
B. COUNT SELECT ocena FROM przedmioty WHERE uczenID=7;
C. SELECT COUNT(ocena) FROM przedmioty WHERE uczenID=7;
D. AVG SELECT ocena FROM przedmioty WHERE uczenID=7;
Odpowiedź SELECT AVG(ocena) FROM przedmioty WHERE uczenID=7; jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje funkcję agregującą AVG, która oblicza średnią wartość dla podanego zestawu danych. W tym przypadku skupiamy się na ocenach ucznia o ID równym 7, co osiągamy poprzez zastosowanie klauzuli WHERE. Funkcje agregujące, takie jak AVG, są standardowym narzędziem w SQL do analizy danych, szczególnie przydatnym w kontekście raportowania i analityki. Dzięki takiemu zapytaniu możemy szybko uzyskać średnią ocen ucznia, co może być wykorzystane do oceny jego postępów w nauce lub do podejmowania decyzji z zakresu pedagogiki w oparciu o zebrane dane. W praktyce, takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w pracy z bazami danych, pozwalając na wydobycie istotnych informacji z dużych zbiorów danych bez konieczności przetwarzania ich ręcznie. Użycie AVG w połączeniu z klauzulą GROUP BY mogłoby również być zastosowane, gdybyśmy chcieli uzyskać średnie oceny dla wielu uczniów jednocześnie, co dodatkowo podkreśla elastyczność i moc SQL w analizie danych.

Pytanie 26

Kiedy należy użyć kwerendy SELECT DISTINCT, aby wybrać rekordy?

A. obecne w bazie tylko raz.
B. pogrupowane.
C. uporządkowane w kolejności malejącej lub rosnącej.
D. tak, aby w wskazanej kolumnie nie powtarzały się wartości.
Kwerenda SELECT DISTINCT jest używana w SQL do zwracania unikalnych rekordów z określonej kolumny lub kolumn. Głównym celem tej kwerendy jest eliminacja duplikatów z wyników zapytania, co jest szczególnie przydatne w sytuacjach, gdy interesuje nas uzyskanie listy unikalnych wartości, na przykład nazwisk pracowników w firmie, których można znaleźć w tabeli „Pracownicy”. Dzięki zastosowaniu DISTINCT, wynik zapytania dostarczy tylko różne nazwiska, eliminując powtarzające się wystąpienia. W kontekście dobrych praktyk w projektowaniu baz danych, korzystanie z DISTINCT pozwala na efektywniejsze analizowanie danych oraz lepsze zrozumienie struktury informacji w tabelach. Użycie SELECT DISTINCT może również pomóc w optymalizacji zapytań, szczególnie w rozbudowanych bazach danych, gdzie występowanie duplikatów może prowadzić do zafałszowania wyników analiz. Przykład praktyczny to zapytanie: SELECT DISTINCT kraj FROM Klienci, które zwróci wszystkie różne kraje, w których znajdują się klienci, co jest kluczowe w analizach geolokalizacyjnych.

Pytanie 27

Które zapytanie MySQL należy użyć, aby usunąć jedynie pracowników, którzy zarabiają nie mniej niż 500 i nie więcej niż 1000 zł oraz ich miejsce pracy zawiera frazę tx

A. DELETE FROM pracownicy WHERE pensja BETWEEN 500 AND 1000 AND miejsce_pracy LIKE '%tx%';
B. DELETE FROM pracownicy WHERE pensja > 500 AND pensja < 1000 AND miejsce_pracy LIKE '%tx%';
C. DELETE FROM pracownicy WHERE pensja IN (500,1000) AND miejsce_pracy LIKE '*tx*';
D. DELETE FROM pracownicy WHERE pensja BETWEEN 500 AND 1000 OR miejsce_pracy LIKE '%tx%';
Poprawne jest zapytanie: DELETE FROM pracownicy WHERE pensja BETWEEN 500 AND 1000 AND miejsce_pracy LIKE '%tx%';. Słowo kluczowe BETWEEN w SQL oznacza przedział domknięty, czyli w tym przypadku usuwani będą pracownicy, którzy zarabiają co najmniej 500 i jednocześnie nie więcej niż 1000 zł. To dokładnie odpowiada treści zadania, bez żadnych niedomówień na granicach zakresu. Gdybyśmy użyli > i <, to wartości 500 i 1000 zostałyby wykluczone, co w tym zadaniu byłoby niezgodne z wymaganiem. Drugi warunek korzysta z operatora LIKE wraz z maską '%tx%'. Wzorzec z procentami z obu stron oznacza: znajdź wszystkie wiersze, gdzie ciąg znaków „tx” występuje gdziekolwiek w tekście kolumny miejsce_pracy – na początku, w środku albo na końcu. W MySQL znak % jest standardowym symbolem wieloznacznym (wildcard) dla dowolnego ciągu znaków, a nie gwiazdka *, dlatego zapis z % jest poprawny i zgodny z dokumentacją. Spójnik AND jest tu kluczowy, bo warunek mówi wyraźnie: usuwamy tylko tych pracowników, którzy spełniają jednocześnie oba kryteria – zarówno zakres pensji, jak i fragment tekstu w miejscu pracy. W praktyce takie zapytanie stosuje się np. przy porządkowaniu danych testowych: można szybko usunąć sztuczne rekordy z określonego przedziału płac i z wybranych lokalizacji. Moim zdaniem warto wyrabiać sobie nawyk bardzo precyzyjnego formułowania warunków logicznych (AND/OR) i zawsze sprawdzać, czy zakres jest domknięty czy otwarty. Dobrą praktyką jest też najpierw wykonać SELECT z tym samym WHERE, zobaczyć jakie rekordy zostaną naruszone, a dopiero potem odpalać DELETE – szczególnie na produkcyjnej bazie, bo tam pomyłki bywają bolesne.

Pytanie 28

W systemie baz danych hurtowni utworzono tabelę sprzedaz z polami: id, kontrahent, grupa_cenowa, obrot. Jakie polecenie należy zastosować, aby znaleźć jedynie kontrahentów z drugiej grupy cenowej, których obrót przekracza 4000zł?

A. SELECT kontrahent FROM sprzedaz WHERE grupa_cenowa = 2 AND obrot > 4000
B. SELECT sprzedaz FROM kontrahent WHERE grupa_cenowa = 2 AND obrot > 4000
C. SELECT kontrahent FROM sprzedaz WHERE grupa_cenowa = 2 OR obrot > 4000
D. SELECT sprzedaz FROM kontrahent WHERE obrot > 4000
Poprawna odpowiedź to 'SELECT kontrahent FROM sprzedaz WHERE grupa_cenowa = 2 AND obrot > 4000;'. To polecenie SQL precyzyjnie spełnia wymagania postawione w pytaniu, ponieważ korzysta z operatora AND do jednoczesnego filtrowania kontrahentów w drugiej grupie cenowej oraz tych, których obrót przekracza 4000 zł. W praktyce, takie zapytanie jest niezwykle użyteczne w analizie danych w hurtowniach, umożliwiając wyodrębnienie tylko tych kontrahentów, którzy spełniają oba warunki, co jest kluczowe w procesach selekcji kontrahentów do dalszych działań marketingowych czy analizy rentowności. Warto zauważyć, że dobrym nawykiem jest dokładne określenie, które pola chcemy wyświetlić, a w tym przypadku 'kontrahent' wskazuje na konkretne dane, które są istotne dla analizy. Dodatkowo, stosowanie odpowiednich warunków w zapytaniach SQL jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie optymalizacji wydajności bazy danych, ponieważ pozwala na minimalizację ilości przetwarzanych danych oraz zwiększa przejrzystość wyników.

Pytanie 29

Poniżej przedstawiono sposób obsługi:

<?php
if (!isset($_COOKIE[$nazwa]))
    echo "nie ustawiono!";
else
    echo "ustawiono, wartość: " . $_COOKIE[$nazwa];
?>
A. ciasteczek
B. zmiennych tekstowych
C. sesji
D. baz danych
Kod PHP przedstawiony w pytaniu ilustruje użycie mechanizmu ciasteczek w przeglądarce. Ciasteczka to małe pliki tekstowe, które serwer umieszcza na komputerze użytkownika, aby przechowywać informacje między sesjami HTTP. W tym przypadku kod sprawdza, czy zmienna o nazwie $nazwa jest ustawiona w tablicy superglobalnej $_COOKIE. Jeśli ciasteczko o danej nazwie nie zostało ustawione, skrypt zwraca komunikat 'nie ustawiono!'. Gdy ciasteczko istnieje, wyświetlana jest jego wartość. Ciasteczka są powszechnie stosowane do śledzenia sesji użytkowników, przechowywania preferencji czy zachowania stanu zalogowania. Ważnym aspektem jest zrozumienie, że ciasteczka działają po stronie klienta i mogą być modyfikowane przez użytkownika, dlatego powinny być używane z ostrożnością i w połączeniu z innymi mechanizmami zabezpieczeń. Warto pamiętać, że ciasteczka mają ograniczenia co do wielkości i liczby, które mogą być przechowywane przez przeglądarkę. Implementacja ciasteczek powinna być zgodna z regulacjami dotyczącymi prywatności, takimi jak RODO, które nakładają obowiązek informowania użytkowników o ich używaniu oraz uzyskiwania zgody.

Pytanie 30

Tabele Klienci oraz Zgłoszenia są ze sobą połączone relacją jeden do wielu. W celu uzyskania jedynie opisu zgłoszenia oraz odpowiadającego mu nazwiska klienta dla zgłoszenia o numerze 5, należy wykonać polecenie

Ilustracja do pytania
A. SELECT opis, nazwisko FROM Zgłoszenia JOIN Klienci ON Klienci.id = Zgłoszenia.Klienci_id WHERE Zgłoszenia.id = 5
B. SELECT opis, nazwisko FROM Zgłoszenia JOIN Klienci WHERE Klienci.id = 5
C. SELECT opis, nazwisko FROM Zgłoszenia JOIN Klienci ON Klienci.id = Zgłoszenia.id WHERE Zgłoszenia.id = 5
D. SELECT opis, nazwisko FROM Zgłoszenia JOIN Klienci ON Klienci.id = Zgłoszenia.Klienci_id WHERE Klienci.id = 5
Odpowiedź jest poprawna, ponieważ uwzględnia właściwe połączenie między tabelami Klienci i Zgłoszenia za pomocą klucza obcego Klienci_id w tabeli Zgłoszenia. W relacyjnych bazach danych, gdy chcemy pobrać dane z dwóch tabel powiązanych relacją klucz główny-klucz obcy, używamy klauzuli JOIN. W tym przypadku Klienci_id w tabeli Zgłoszenia odnosi się do kolumny id w tabeli Klienci. Zapytanie SELECT opis, nazwisko FROM Zgłoszenia JOIN Klienci ON Klienci.id = Zgłoszenia.Klienci_id WHERE Zgłoszenia.id = 5; precyzyjnie pobiera kolumny opis i nazwisko z odpowiednich tabel, filtrując wyniki, aby dotyczyły jedynie zgłoszenia o id równym 5. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania relacyjnych baz danych, gdzie separacja danych na tabele pozwala na efektywne zarządzanie związkami między danymi. Korzystając z JOIN, integrujemy te dane w logiczny sposób, co jest fundamentem wydajnych i skalowalnych systemów bazodanowych. Praktyczne zastosowanie tego podejścia można znaleźć w projektowaniu systemów CRM, gdzie dane o klientach i ich zgłoszeniach są regularnie łączone w celu analizy i raportowania.

Pytanie 31

W tabeli mieszkańcy zawierającej pola id, imie, nazwisko, ulica, numer, czynsz (wartość całkowita) należy zidentyfikować osoby zamieszkujące ulicę Mickiewicza pod numerami 71, 72, 80, których czynsz jest niższy niż
1000 zł. Jak będzie wyglądać klauzula WHERE w zapytaniu?

A. WHERE ulica = 'Mickiewicza' AND numer IN (71, 72, 80) AND czynsz < 1000
B. WHERE ulica = 'Mickiewicza' AND numer IN (71, 72, 80) OR czynsz < 1000
C. WHERE ulica = 'Mickiewicza' OR numer IN (71, 72, 80) OR czynsz < 1000
D. WHERE ulica = 'Mickiewicza' AND numer > 70 AND numer < 81 OR czynsz < 1000
Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ klauzula WHERE w zapytaniu SQL skutecznie filtruje dane zgodnie z wymaganiami. W tym przypadku, użycie operatora AND w połączeniu z IN i warunkiem < 1000 zapewnia, że zwrócone zostaną jedynie te rekordy, które spełniają wszystkie trzy kryteria: ulica musi być 'Mickiewicza', numer musi być jednym z 71, 72 lub 80, a czynsz musi być mniejszy niż 1000 zł. To jest zgodne z dobrą praktyką w SQL, gdzie łączenie warunków z użyciem operatorów logicznych pozwala na precyzyjne określenie zestawu danych, które nas interesują. Przy tak skonstruowanej klauzuli, zapytanie będzie wydajne i zrozumiałe, co jest kluczowe w pracy z bazami danych. Przykładowe zastosowanie to generowanie raportów dotyczących mieszkańców, co może być istotne dla zarządzania nieruchomościami lub analizy rynku wynajmu. Tego typu zapytania są powszechnie używane w aplikacjach webowych i systemach zarządzania danymi, co podkreśla znaczenie umiejętności formułowania precyzyjnych zapytań SQL.

Pytanie 32

W SQL, aby uniemożliwić stworzenie konta przy wykonywaniu kwerendy CREATE USER, gdy konto już istnieje, można zastosować następującą składnię

A. CREATE OR REPLACE USER 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'yu&T%';
B. CREATE USER 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'yu&T%';
C. CREATE USER IF NOT EXISTS 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'yu&T%';
D. CREATE USER OR DROP 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'yu&T%';
Odpowiedź 'CREATE USER IF NOT EXISTS 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'yu&T%';' jest poprawna, ponieważ użycie klauzuli 'IF NOT EXISTS' pozwala na uniknięcie błędów w sytuacji, gdy konto użytkownika już istnieje w bazie danych. W praktyce oznacza to, że wykonanie tego polecenia nie spowoduje żadnej zmiany ani błędu, jeśli konto 'anna' jest już zdefiniowane, co jest szczególnie przydatne w skryptach automatyzujących tworzenie użytkowników. Dzięki temu można uniknąć powtarzania kodu sprawdzającego istnienie użytkownika przed jego utworzeniem. Zaleca się stosowanie tej formy w celu uproszczenia procesu zarządzania użytkownikami i zapewnienia, że skrypty wykonują się bez zakłóceń. W kontekście bezpieczeństwa, ważne jest używanie silnych haseł, jak w tym przykładzie, aby zabezpieczyć konta przed nieautoryzowanym dostępem. Warto także pamiętać o dobrych praktykach w zakresie nadawania uprawnień oraz regularnego przeglądania kont użytkowników, aby zapewnić, że wszystkie konta są wykorzystywane i zarządzane odpowiednio.

Pytanie 33

W systemie MySQL trzeba użyć polecenia REVOKE, aby użytkownikowi anna cofnąć możliwość wprowadzania zmian jedynie w definicji struktury bazy danych. Odpowiednia komenda do odebrania tych uprawnień ma postać

A. REVOKE CREATE INSERT DELETE ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'
B. REVOKE ALL ON tabela1 FROM 'anna'@'locaihost'
C. REVOKE CREATE ALTER DROP ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'
D. REVOKE CREATE UPDATE DROP ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'
Polecenie REVOKE w MySQL jest używane do odbierania przydzielonych wcześniej uprawnień użytkownikom. W kontekście pytania, właściwa odpowiedź to 'REVOKE CREATE ALTER DROP ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost''. To polecenie wskazuje na odebranie użytkownikowi 'anna' możliwości tworzenia nowych obiektów w bazie danych (CREATE), zmiany struktury istniejących obiektów (ALTER) oraz usuwania obiektów (DROP) w tabeli 'tabela1'. Odbieranie tych praw jest kluczowe w zarządzaniu bezpieczeństwem bazy danych, ponieważ pozwala na precyzyjne kontrolowanie, kto ma dostęp do modyfikacji struktury bazy danych. W praktyce, administratorzy baz danych często muszą ograniczać uprawnienia użytkowników, aby zapobiec nieautoryzowanym zmianom, które mogą wpłynąć na integralność danych. Dobrą praktyką jest regularne przeglądanie i aktualizowanie uprawnień użytkowników, aby dostosować je do zmieniających się potrzeb organizacji oraz zwiększyć poziom bezpieczeństwa systemu.

Pytanie 34

W MSSQL Server rola dbcreator, która jest predefiniowana, umożliwia użytkownikowi

A. tworzenie, modyfikowanie, usuwanie i odzyskiwanie bazy danych
B. zarządzanie bezpieczeństwem systemu
C. zarządzanie plikami na dysku
D. wykonywanie każdej operacji na serwerze i posiadanie prawa własności każdej bazy
Rola dbcreator w Microsoft SQL Server jest jedną z predefiniowanych ról serwerowych, która umożliwia użytkownikom zaawansowane zarządzanie bazami danych. Użytkownicy z tą rolą mają pełne uprawnienia do tworzenia nowych baz danych, modyfikowania istniejących oraz usuwania ich, co jest kluczowe dla administratorów i deweloperów pracujących w środowisku SQL. Rola ta pozwala także na odzyskiwanie baz danych, co jest niezbędne w kontekście zarządzania danymi krytycznymi oraz zapewniania ciągłości działania aplikacji. Przykład praktyczny zastosowania roli dbcreator można zobaczyć w sytuacji, gdy zespół deweloperski tworzy nowe środowisko testowe na podstawie istniejącej bazy danych produkcyjnej. Dzięki tej roli, deweloperzy mogą w łatwy sposób sklonować bazę, przeprowadzić modyfikacje i testy, a następnie usunąć niepotrzebne już zasoby. Standardy bezpieczeństwa oraz dobre praktyki zarządzania danymi zalecają ograniczanie uprawnień, co czyni rolę dbcreator narzędziem potężnym, ale wymagającym odpowiedzialnego podejścia ze strony użytkowników.

Pytanie 35

Która z funkcji SQL nie przyjmuje żadnych argumentów?

A. len
B. year
C. now
D. upper
Wybór funkcji 'upper', 'len' lub 'year' jako odpowiedzi wskazuje na nieporozumienie dotyczące funkcji w SQL. Funkcja 'upper' służy do konwertowania tekstu na wielkie litery, co oznacza, że wymaga argumentu - ciągu znaków, który ma zostać przekształcony. Przykładowe użycie tej funkcji to 'SELECT upper(nazwa) FROM tabela;', gdzie 'nazwa' jest kolumną z danymi tekstowymi. Podobnie, funkcja 'len' wylicza długość ciągu znaków i również wymaga argumentu; na przykład, 'SELECT len(nazwa) FROM tabela;' zwróci liczbę znaków w kolumnie 'nazwa'. Funkcja 'year' wyciąga rok z daty, co czyni ją również funkcją wymagającą argumentu, jak 'SELECT year(data) FROM tabela;', gdzie 'data' jest kolumną z wartościami dat. Typowe błędy myślowe prowadzące do wyboru tych funkcji jako odpowiedzi wynikają z mylenia ich z funkcjami, które mogą działać bez argumentów, jak 'now'. Warto znać różnice między tymi funkcjami, aby skutecznie korzystać z SQL w praktyce, a także unikać niepoprawnych zapytań, które mogą prowadzić do błędów wykonania lub nieprawidłowych wyników.

Pytanie 36

W PHP, aby poprawnie zakończyć połączenie z bazą danych MySQL, ostatnim krokiem powinno być użycie polecenia

A. mysqli_close
B. die
C. mysql_exit
D. exit
Aby prawidłowo obsłużyć połączenie z bazą danych MySQL w języku PHP, kluczowym krokiem jest zamknięcie tego połączenia po zakończeniu operacji na bazie danych. Najlepszą praktyką jest użycie funkcji mysqli_close. Ta funkcja jest częścią rozszerzenia MySQLi (MySQL Improved), które oferuje nowoczesne podejście do komunikacji z bazą danych, w tym zwiększone bezpieczeństwo i wydajność. Po wywołaniu mysqli_close, wszystkie zasoby związane z połączeniem są zwalnianie, co pozwala na uniknięcie potencjalnych wycieków pamięci. Przykładowe użycie: $connection = mysqli_connect('host', 'user', 'password', 'database'); // Po dokonaniu operacji na bazie danych mysqli_close($connection);. Ważne jest, aby zamykać połączenia, szczególnie w aplikacjach działających w środowisku produkcyjnym, aby zapewnić optymalne wykorzystanie zasobów serwera oraz bezpieczeństwo danych. Standardowe zalecenia dokumentacji PHP podkreślają znaczenie użycia mysqli_close w celu zakończenia sesji z bazą danych, co sprzyja stabilności i niezawodności aplikacji.

Pytanie 37

Wartość atrybutu w tabeli, który pełni rolę klucza głównego

A. może przyjmować wartość null (NULL)
B. jest używana do szyfrowania zawartości tabeli
C. musi być unikalna
D. nigdy nie jest innego typu niż numeryczny
Klucz podstawowy w bazach danych to coś, co naprawdę musi być unikalne, żeby każda informacja w tabeli była dobrze zidentyfikowana. Przykładowo, w tabeli 'Klienci' mamy kolumnę 'ID_klienta'. To jest dobry klucz podstawowy, bo każdy klient musi mieć swój własny numer, żeby nie było sytuacji, gdzie dwóch klientów ma ten sam identyfikator. Gdyby klucz podstawowy był taki sam dla różnych rekordów, mogłoby to wywołać spore zamieszanie przy aktualizacjach czy usuwaniu danych. Warto też pamiętać, że są takie rzeczy jak indeksy, które mogą pomóc w zapewnieniu, że klucz podstawowy jest unikalny i przyspiesza wyszukiwanie danych. Można użyć kluczy naturalnych, które mają sens w kontekście danych, albo kluczy syntetycznych, które system tworzy sam, jak na przykład GUID-y. Z mojego doświadczenia, to znajomość tych zasad naprawdę pomaga w lepszym projektowaniu baz danych.

Pytanie 38

Jaką funkcję pełni CONCAT w języku SQL?

A. łączenie tekstu do wyświetlenia
B. przycinanie wyświetlanego tekstu
C. określenie podłańcucha znaków z tekstu wejściowego
D. usuniecie określonego tekstu
Funkcja CONCAT w języku SQL jest używana do łączenia dwóch lub więcej ciągów tekstowych w jeden. Jest to bardzo przydatne narzędzie w zarządzaniu danymi, gdyż pozwala na tworzenie bardziej złożonych i informacyjnych komunikatów tekstowych z pojedynczych elementów. Funkcja ta przyjmuje jako argumenty dowolną liczbę ciągów znakowych, a jej wynik to jeden skonsolidowany ciąg. Na przykład, jeżeli mamy dwie kolumny, 'imię' i 'nazwisko', używając CONCAT możemy stworzyć pełne imię i nazwisko: SELECT CONCAT(imię, ' ', nazwisko) AS pełne_imie FROM użytkownicy; W wyniku tego zapytania otrzymamy pełne imiona i nazwiska użytkowników. Funkcja ta jest zgodna z normami ANSI SQL i jest wspierana przez większość systemów zarządzania bazami danych, takich jak MySQL, PostgreSQL, czy Microsoft SQL Server, co sprawia, że jest bardzo uniwersalnym narzędziem w świecie baz danych.

Pytanie 39

Jak wybrać nazwy produktów z tabeli sprzet zawierającej pola: nazwa, cena, liczbaSztuk, dataDodania, które zostały dodane w roku 2021, a ich cena jest poniżej 100 zł lub liczba sztuk przekracza 4, w sekcji WHERE?

A. WHERE dataDodania LIKE '2021%' OR (cena < 100 AND liczbaSztuk > 4)
B. WHERE dataDodania LIKE '2021%' AND cena < 100 AND liczbaSztuk > 4
C. WHERE dataDodania LIKE '2021%' OR cena < 100 OR liczbaSztuk > 4
D. WHERE dataDodania LIKE '2021%' AND (cena < 100 OR liczbaSztuk > 4)
Odpowiedź trzecia jest poprawna, ponieważ stosuje logiczne połączenie warunków w sekcji WHERE, które precyzyjnie spełnia wymagania zawarte w pytaniu. Warunek 'dataDodania LIKE '2021%'' filtruje dane, aby uwzględnić jedynie te produkty, które zostały dodane w roku 2021. Następnie, użycie operatora AND łączy ten warunek z nawiasem, który grupuje dwa inne warunki: 'cena < 100 OR liczbaSztuk > 4'. Taki zapis oznacza, że wystarczy spełnić jeden z tych dwóch warunków - cena musi być niższa niż 100 zł lub liczba sztuk większa niż 4. Dzięki temu, zapytanie będzie wydajne i zwróci wszystkie pasujące rekordy, co jest kluczowe w pracy z bazami danych. Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami SQL, które sugerują stosowanie nawiasów do grupowania logiki warunków, co zwiększa czytelność i zrozumienie zapytania. Przykładem zastosowania tego podejścia jest sytuacja w dużych sklepach internetowych, gdzie istotne jest szybkie filtrowanie danych produktów, aby poprawić doświadczenie użytkownika oraz efektywność sprzedażową.

Pytanie 40

W SQL prawo SELECT w poleceniu GRANT umożliwia użytkownikowi bazy danych na

A. pobieranie danych z tabeli
B. tworzenie nowych tabel
C. zmianę danych w tabeli
D. usuwanie danych z tabeli
Przywilej SELECT w poleceniu GRANT w języku SQL jest kluczowym elementem zarządzania dostępem do danych w bazach danych. Umożliwia on użytkownikowi wykonanie operacji odczytu na danych przechowywanych w tabelach. W praktyce oznacza to, że użytkownik, któremu przyznano ten przywilej, może wykonywać zapytania SELECT, aby przeglądać dane, analizować je i generować raporty. Przykładowo, w kontekście systemu zarządzania bazą danych (DBMS) takiego jak MySQL, po przyznaniu przywileju SELECT dla konkretnej tabeli, użytkownik może wywołać zapytanie takie jak 'SELECT * FROM nazwa_tabeli;', co pozwala mu na wyświetlenie wszystkich rekordów z tej tabeli. Praktyka ta jest zgodna z podstawowymi zasadami zarządzania dostępem do danych, które są zdefiniowane w standardzie SQL. Odczytywanie danych jest fundamentalnym zadaniem w analizie danych, a przywilej SELECT jest często pierwszym krokiem w budowaniu bardziej złożonych zapytań, które mogą obejmować agregacje, filtrowanie czy łączenie tabel. W ten sposób przywilej SELECT nie tylko umożliwia dostęp do danych, ale także stanowi podstawę dla bardziej zaawansowanych operacji na danych.