Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych
Data rozpoczęcia: 13 kwietnia 2026 00:52
Data zakończenia: 13 kwietnia 2026 01:01

Egzamin zdany!

Wynik: 36/40 punktów (90,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu— sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Na ilustracji przedstawiono przewód z wtykami

A. Molex

B. SATA

C. Berg

D. ATA

Kabel przedstawiony na rysunku to kabel SATA co oznacza Serial ATA Serial Advanced Technology Attachment Jest to nowoczesny standard interfejsu służący do podłączania dysków twardych SSD oraz napędów optycznych do płyt głównych komputerów osobistych W odróżnieniu od starszych interfejsów takich jak PATA SATA charakteryzuje się znacznie wyższą przepustowością co pozwala na szybszy transfer danych Obecnie SATA jest powszechnie stosowanym standardem ze względu na swoją wydajność i niezawodność Wtyczki SATA są wąskie i płaskie co umożliwia łatwe podłączanie i odłączanie kabli nawet w ciasnych obudowach komputerowych Warto zaznaczyć że kable SATA transmitują dane na zasadzie punkt-punkt co eliminuje konieczność stosowania zworek w przeciwieństwie do PATA Dodatkowo standard SATA wspiera funkcje takie jak Hot Plugging co pozwala na podłączanie i odłączanie urządzeń bez konieczności wyłączania komputera Dzięki zdolności obsługi różnorodnych technologii dyskowych oraz zwiększonej przepustowości SATA stał się nieodzownym elementem nowoczesnych infrastruktur komputerowych W praktyce zastosowanie kabli SATA przyczynia się do zwiększenia wydajności systemu i optymalizacji pracy dysków twardych

Pytanie 2

Fragment konfiguracji pliku httpd.conf dla serwera Apache wygląda następująco Listen 8012 Server Name localhost:8012 Aby zweryfikować prawidłowe działanie witryny WWW na serwerze, należy wpisać w przeglądarkę

A. http://localhost:apache

B. http://localhost:8080

C. http://localhost

D. http://localhost:8012

Wybór odpowiedzi http://localhost:8012 jest poprawny, ponieważ port 8012 został skonfigurowany w pliku httpd.conf serwera Apache za pomocą dyrektywy Listen. Oznacza to, że serwer nasłuchuje na tym porcie dla przychodzących połączeń. Wprowadzenie tego adresu URL w przeglądarce umożliwia nawiązanie połączenia z serwerem działającym lokalnie, co jest kluczowe w przypadku testowania aplikacji webowych. Użycie lokalnego adresu IP (localhost) oraz przypisanie odpowiedniego portu jest standardową praktyką w rozwoju oprogramowania, pozwalającą na szybkie uruchomienie i testowanie aplikacji bez potrzeby dostępu do zewnętrznych zasobów. Dodatkowo, w przypadku zmiany portu w przyszłości, należy pamiętać o aktualizacji ustawień w aplikacji klienckiej, aby zapewnić prawidłowe działanie. Zrozumienie tej koncepcji jest istotne dla każdego, kto pracuje z serwerami WWW, zwłaszcza w kontekście konfiguracji i zarządzania serwerami Apache.

Pytanie 3

Cechą charakterystyczną pojedynczego konta użytkownika w systemie Windows Serwer jest

A. numer telefonu, pod który powinien oddzwonić serwer, gdy użytkownik nawiąże połączenie telefoniczne.

B. maksymalna wielkość pulpitu przypisanego użytkownikowi.

C. maksymalna wielkość profilu użytkownika.

D. maksymalna wielkość pojedynczego pliku, który użytkownik ma prawo zapisać na dysku serwera.

Prawidłowa odpowiedź dotyczy numeru telefonu, pod który serwer ma oddzwonić w przypadku nawiązania połączenia telefonicznego przez użytkownika. W systemach Windows Server, zarządzanie kontami użytkowników obejmuje różnorodne ustawienia, w tym możliwość integrowania różnych form komunikacji. Przykładowo, w przypadku zastosowania zdalnego dostępu lub funkcji VoIP, ważne jest, aby serwer potrafił zidentyfikować i zarządzać połączeniami telefonicznymi. Integracja z systemami telekomunikacyjnymi pozwala na automatyczne przekierowywanie połączeń do odpowiednich użytkowników, co znacząco poprawia efektywność komunikacji. W praktyce, takie rozwiązania są stosowane w środowiskach korporacyjnych, gdzie komunikacja zdalna z pracownikami jest niezbędna. Standardy branżowe, takie jak ITIL, podkreślają znaczenie integracji różnych systemów w celu zapewnienia płynności operacyjnej oraz zwiększenia wydajności zarządzania. W związku z tym, rozumienie i właściwe konfigurowanie takich ustawień jest kluczowe dla administratorów systemów.

Pytanie 4

Który z protokołów należy do warstwy transportowej, działa bez nawiązywania połączenia i nie posiada mechanizmów weryfikujących poprawność dostarczania danych?

A. IP

B. TCP

C. ICMP

D. UDP

UDP (User Datagram Protocol) jest protokołem warstwy transportowej, który działa w trybie bezpołączeniowym. Oznacza to, że nie ustanawia on dedykowanego połączenia przed przesyłaniem danych, co skutkuje mniejszym opóźnieniem oraz niższym narzutem w porównaniu do protokołu TCP (Transmission Control Protocol). UDP nie posiada mechanizmów kontroli poprawności dostarczania danych, co oznacza, że nie gwarantuje, iż pakiety dotrą do odbiorcy ani że dotrą w odpowiedniej kolejności. W praktyce UDP jest często wykorzystywany w aplikacjach, gdzie szybkość przesyłania danych jest ważniejsza niż ich integralność, na przykład w transmisji strumieniowej audio i wideo, gier online czy VoIP (Voice over Internet Protocol). W tych zastosowaniach utrata niektórych pakietów nie wpływa znacząco na jakość obsługi, a zbyt duża latencja może być bardziej problematyczna. Zastosowanie UDP wpisuje się w standardy branżowe, które preferują protokoły minimalizujące opóźnienia, a jednocześnie potrafią elastycznie dostosować się do zmiennych warunków sieciowych.

Pytanie 5

Jakie polecenie umożliwia śledzenie drogi datagramu IP do miejsca docelowego?

A. ping

B. nslookup

C. route

D. tracert

Odpowiedzi takie jak 'ping', 'route' i 'nslookup' mają różne funkcje w kontekście zarządzania i diagnozowania sieci, jednak nie są one odpowiednie do śledzenia trasy datagramu IP. Ping jest narzędziem diagnostycznym, które służy do sprawdzania dostępności hosta oraz mierzenia czasu odpowiedzi na wysłane żądanie ICMP Echo Request. Nie dostarcza jednak informacji o trasie, jaką pokonuje pakiet. Route jest poleceniem używanym do wyświetlania oraz modyfikowania tablicy routingu w systemie operacyjnym, co pozwala na określenie, jak pakiety będą kierowane przez sieć, ale nie służy do śledzenia fizycznej trasy pakietu. Z kolei nslookup to narzędzie używane do zapytań DNS, które umożliwia uzyskiwanie informacji o adresach IP przypisanych do nazw domen, a nie do analizy trasy pakietów. Typowym błędem myślowym jest mylenie funkcji tych narzędzi i przypisywanie im zadań, do których nie są przeznaczone. Ostatecznie, każde z tych poleceń ma swoją specyfikę i zastosowanie, ale tylko tracert jest właściwym narzędziem do śledzenia trasy datagramu IP, co podkreśla znaczenie rozumienia różnic między nimi w kontekście zarządzania siecią.

Pytanie 6

Który z wymienionych adresów należy do klasy C?

A. 154.0.12.50

B. 196.74.6.29

C. 125.9.3.234

D. 176.18.5.26

Adres klasy C to adresy IP, które w głównym zakresie mają pierwszą oktet w przedziale od 192 do 223. Adres 196.74.6.29 spełnia ten warunek, ponieważ jego pierwsza oktet, 196, mieści się w tym przedziale. Adresy klasy C są powszechnie stosowane w mniejszych sieciach, gdzie organizacje potrzebują od 256 do 65 536 adresów IP do przypisania do swoich urządzeń. Dzięki podziałowi na podsieci, administratorzy mogą efektywnie zarządzać ruchem w sieci oraz zwiększać bezpieczeństwo poprzez ograniczenie komunikacji między różnymi podsieciami. Praktycznym zastosowaniem adresów klasy C jest np. przypisanie adresów IP dla małych biur, gdzie liczba urządzeń nie przekracza 254. Oprócz tego, zastosowanie CIDR (Classless Inter-Domain Routing) pozwala na bardziej elastyczne zarządzanie adresami IP, co jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie administracji sieci.

Pytanie 7

W trakcie instalacji systemu Windows, zaraz po rozpoczęciu instalatora w trybie graficznym, istnieje możliwość otwarcia Wiersza poleceń (konsoli) za pomocą kombinacji klawiszy

A. CTRL+Z

B. SHIFT+F10

C. ALT+F4

D. CTRL+SHIFT

Odpowiedź SHIFT+F10 jest prawidłowa, ponieważ ta kombinacja klawiszy uruchamia Wiersz poleceń w trakcie instalacji systemu Windows. Jest to przydatne w sytuacjach, gdy użytkownik potrzebuje dostępu do narzędzi diagnostycznych lub chce wprowadzić dodatkowe polecenia przed zakończeniem procesu instalacji. Umożliwia to również modyfikację ustawień systemowych oraz naprawę problemów, które mogą wystąpić podczas konfiguracji. Przykładem zastosowania może być sytuacja, w której użytkownik chce uruchomić narzędzie DISKPART do zarządzania partycjami dyskowymi, co pozwala na tworzenie, usuwanie lub formatowanie partycji przed zainstalowaniem systemu. Ta funkcjonalność jest zgodna z najlepszymi praktykami w zakresie instalacji systemów operacyjnych, gdzie dostęp do dodatkowych narzędzi może znacząco ułatwić proces oraz zwiększyć elastyczność konfiguracji. Warto również zaznaczyć, że ta kombinacja klawiszy jest standardem w różnych wersjach systemów Windows, co czyni ją zrozumiałą i uniwersalną dla użytkowników.

Pytanie 8

Jaką minimalną ilość pamięci RAM powinien mieć komputer, aby zainstalować 32-bitowy system operacyjny Windows 7 i móc efektywnie korzystać z trybu graficznego?

A. 1GB

B. 512MB

C. 2GB

D. 256MB

Aby zainstalować 32-bitowy system operacyjny Windows 7 i korzystać z trybu graficznego, minimalne wymagania dotyczące pamięci RAM wynoszą 1GB. Takie wymagania są zgodne z dokumentacją Microsoftu, która wskazuje, że system Windows 7 potrzebuje co najmniej 1GB pamięci RAM dla wersji 32-bitowej, aby efektywnie działać. Praktyczne zastosowanie tej wiedzy jest kluczowe, gdyż przy zbyt małej ilości pamięci RAM system może działać niestabilnie, spowalniając ogólne działanie komputera. W przypadku aplikacji graficznych lub programów wymagających intensywnego przetwarzania danych, zaleca się posiadanie co najmniej 2GB pamięci RAM, co pozwala na płynne działanie wielu zadań jednocześnie. Zastosowanie systemu operacyjnego w środowisku biurowym, edukacyjnym czy graficznym wymaga dostosowania specyfikacji sprzętowej do wymagań oprogramowania, co jest standardem w branży IT.

Pytanie 9

Jakie korzyści płyną z zastosowania systemu plików NTFS?

A. możliwość zapisywania plików z nazwami dłuższymi niż 255 znaków

B. opcja formatowania nośnika o niewielkiej pojemności (od 1,44 MB)

C. przechowywanie jedynie jednej kopii tabeli plików

D. funkcja szyfrowania folderów oraz plików

Zgłoszona odpowiedź na temat szyfrowania folderów i plików w NTFS jest całkiem trafna. NTFS, czyli New Technology File System, naprawdę ma kilka super fajnych funkcji zabezpieczeń, w tym szyfrowanie danych przez EFS (Encrypting File System). Dzięki temu można szyfrować pojedyncze pliki albo nawet całe foldery, co znacznie podnosi bezpieczeństwo danych, zwłaszcza w sytuacjach, gdzie informacje są narażone na nieautoryzowany dostęp. Na przykład w firmach, które przetwarzają wrażliwe dane, szyfrowanie staje się wręcz koniecznością, aby spełniać regulacje, jak RODO. Poza tym NTFS ma też inne ciekawe funkcje, jak zarządzanie uprawnieniami, więc można precyzyjnie kontrolować kto ma dostęp do różnych zasobów. W praktyce szyfrowanie w NTFS to coś, co może bardzo pomóc w ochronie danych, a to jest zgodne z najlepszymi praktykami bezpieczeństwa informacji.

Pytanie 10

Na podstawie filmu wskaż z ilu modułów składa się zainstalowana w komputerze pamięć RAM oraz jaką ma pojemność.

A. 2 modułów, każdy po 8 GB.

B. 2 modułów, każdy po 16 GB.

C. 1 modułu 32 GB.

D. 1 modułu 16 GB.

Poprawnie wskazana została konfiguracja pamięci RAM: w komputerze zamontowane są 2 moduły, każdy o pojemności 16 GB, co razem daje 32 GB RAM. Na filmie zwykle widać dwa fizyczne moduły w slotach DIMM na płycie głównej – to są takie długie wąskie kości, wsuwane w gniazda obok procesora. Liczbę modułów określamy właśnie po liczbie tych fizycznych kości, a pojemność pojedynczego modułu odczytujemy z naklejki na pamięci, z opisu w BIOS/UEFI albo z programów diagnostycznych typu CPU‑Z, HWiNFO czy Speccy. W praktyce stosowanie dwóch modułów po 16 GB jest bardzo sensowne, bo pozwala uruchomić tryb dual channel. Płyta główna wtedy może równolegle obsługiwać oba kanały pamięci, co realnie zwiększa przepustowość RAM i poprawia wydajność w grach, programach graficznych, maszynach wirtualnych czy przy pracy z dużymi plikami. Z mojego doświadczenia lepiej mieć dwie takie same kości niż jedną dużą, bo to jest po prostu zgodne z zaleceniami producentów płyt głównych i praktyką serwisową. Do tego 2×16 GB to obecnie bardzo rozsądna konfiguracja pod Windows 10/11 i typowe zastosowania profesjonalne: obróbka wideo, programowanie, CAD, wirtualizacja. Warto też pamiętać, że moduły powinny mieć te same parametry: częstotliwość (np. 3200 MHz), opóźnienia (CL) oraz najlepiej ten sam model i producenta. Taka konfiguracja minimalizuje ryzyko problemów ze stabilnością i ułatwia poprawne działanie profili XMP/DOCP. W serwisie i przy montażu zawsze zwraca się uwagę, żeby moduły były w odpowiednich slotach (zwykle naprzemiennie, np. A2 i B2), bo to bezpośrednio wpływa na tryb pracy pamięci i osiąganą wydajność.

Pytanie 11

Urządzenie zaprezentowane na ilustracji jest wykorzystywane do zaciskania wtyków:

A. SC

B. BNC

C. E 2000

D. RJ 45

Przyrząd przedstawiony na rysunku to zaciskarka do wtyków RJ 45 które są powszechnie stosowane w technologii Ethernet do tworzenia sieci komputerowych. Wtyk RJ 45 jest standardem w kablach kategorii 5 6 i 6a umożliwiając przesył danych z dużą szybkością. Proces zaciskania polega na umieszczeniu przewodów w odpowiednich kanałach wtyku a następnie użyciu zaciskarki do zabezpieczenia połączenia. Zaciskarka jest specjalnie zaprojektowana aby zapewnić równomierny nacisk na wszystkie piny dzięki czemu połączenie jest niezawodne i trwałe. Ważnym aspektem podczas pracy z RJ 45 jest przestrzeganie norm takich jak EIA/TIA 568 które definiują kolorystykę przewodów co zapobiega błędnym połączeniom. Zaciskanie wtyków RJ 45 jest kluczową umiejętnością w pracy technika sieciowego ponieważ bezpośrednio wpływa na jakość i stabilność połączenia sieciowego. Prawidłowe zaciskanie zapewnia minimalizację strat sygnału i poprawę wydajności sieci.

Pytanie 12

Aby uruchomić monitor wydajności oraz niezawodności w systemie Windows, należy skorzystać z przystawki

A. fsmgmt.msc

B. diskmgmt.msc

C. taskschd.msc

D. perfmon.msc

Perfmon.msc to naprawdę przydatne narzędzie w Windowsie, bo pozwala na monitorowanie, jak dobrze działa cały system. Z jego pomocą administratorzy mają możliwość zbierania danych o tym, jak wykorzystują zasoby, jak CPU, RAM, dyski czy sieci. Można nawet tworzyć wykresy, które pokazują te dane w czasie rzeczywistym, co mega ułatwia łapanie problemów z wydajnością oraz zauważanie ewentualnych wąskich gardeł. Na przykład, kiedy jakaś aplikacja jest intensywnie używana, dobrze jest jej działanie monitorować, żeby zobaczyć, co można poprawić. Dzięki funkcji alertów administratorzy dostają informacje na bieżąco, gdy coś przekroczy ustalone limity wydajności, co jest bardzo ważne dla stabilności systemu. Regularne monitorowanie to w sumie najlepsza praktyka, bo pozwala wcześniej wyłapać problemy i lepiej planować, co się w organizacji dzieje.

Pytanie 13

Jakie narzędzie powinno się wykorzystać w systemie Windows, aby uzyskać informacje o problemach z systemem?

A. Harmonogram zadań

B. Foldery udostępnione

C. Zasady grupy

D. Podgląd zdarzeń

Podgląd zdarzeń to kluczowe narzędzie w systemie Windows, które umożliwia administratorom i użytkownikom monitorowanie i analizowanie zdarzeń systemowych w czasie rzeczywistym. Umożliwia on dostęp do szczegółowych informacji o zdarzeniach, takich jak błędy, ostrzeżenia oraz informacje, które mogą wskazywać źródło problemów z systemem. W kontekście rozwiązywania problemów, Podgląd zdarzeń jest nieocenionym narzędziem, które pozwala na identyfikację nieprawidłowości w działaniu systemu, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania systemami IT. Na przykład, gdy system operacyjny przestaje odpowiadać, Podgląd zdarzeń może ujawnić, czy problem wynika z błędów aplikacji, problemów ze sterownikami czy też awarii sprzętowych. To narzędzie jest również niezbędne do przeprowadzania audytów bezpieczeństwa oraz do zgodności z normami ochrony danych, ponieważ pozwala na śledzenie działań użytkowników i systemów. Dobrze skonfigurowany Podgląd zdarzeń może znacząco przyspieszyć proces diagnostyki i przywracania systemu do pełnej sprawności.

Pytanie 14

Który z protokołów służy do weryfikacji poprawności połączenia pomiędzy dwoma hostami?

A. RIP (Routing Information Protocol)

B. ICMP (Internet Control Message Protocol)

C. UDP (User DatagramProtocol)

D. RARP (ReverseA ddress Resolution Protocol)

ICMP, czyli Internet Control Message Protocol, jest kluczowym protokołem w rodziny protokołów internetowych, który służy do przesyłania komunikatów kontrolnych oraz diagnostycznych pomiędzy hostami w sieci. Jego podstawowym zastosowaniem jest wykrywanie osiągalności i diagnostyka problemów związanych z połączeniami sieciowymi. Przykładem użycia ICMP jest polecenie 'ping', które wysyła pakiety typu Echo Request do docelowego hosta, a następnie oczekuje na odpowiedź w postaci pakietu Echo Reply. To pozwala na zweryfikowanie, czy dany host jest osiągalny oraz na zmierzenie czasu potrzebnego na przesłanie danych. ICMP odgrywa także istotną rolę w informowaniu systemów o problemach w transmisji, takich jak utrata pakietów czy błędy w trasie. W kontekście standardów branżowych, ICMP jest zdefiniowany w dokumentach RFC (Request for Comments), co potwierdza jego powszechne zastosowanie oraz znaczenie w infrastrukturze internetowej.

Pytanie 15

Czym jest mapowanie dysków?

A. przypisaniem etykiety dysku do określonego katalogu w sieci

B. określaniem użytkowników oraz grup użytkowników

C. przyznawaniem praw do folderu użytkownikom w sieci WAN

D. ustawienie interfejsów sieciowych

Niepoprawne odpowiedzi wskazują na nieporozumienia dotyczące definicji mapowania dysków oraz jego zastosowań. Konfiguracja interfejsów sieciowych, choć kluczowa dla działania sieci, nie ma związku z mapowaniem dysków. Interfejsy sieciowe służą do ustanawiania połączeń między urządzeniami w sieci, ale nie dotyczą przekazywania oznaczeń dysków do katalogów. Podobnie, nadawanie uprawnień do folderu użytkownikom sieci WAN to proces zarządzania dostępem, który dotyczy bezpieczeństwa i nie wiąże się bezpośrednio z samym mapowaniem dysków. Uprawnienia mogą być przyznawane w kontekście mapowania, ale pojęcia te są różne. Definiowanie użytkowników i grup użytkowników jest z kolei częścią zarządzania tożsamością w sieci, co również nie ma związku z przypisywaniem liter dysków. Takie podejścia mogą prowadzić do mylnego rozumienia architektury sieciowej i procesów związanych z udostępnianiem zasobów. Kluczowe jest zrozumienie, że mapowanie dysków ułatwia dostęp do zasobów sieciowych, a odpowiedzialne zarządzanie uprawnieniami i interfejsami jest nieodłączną częścią ochrony i wydajności sieci.

Pytanie 16

Wskaż procesor współpracujący z przedstawioną płytą główną.

A. AMD Ryzen 5 1600, 3.2 GHz, s-AM4, 16 MB

B. AMD X4-880K 4.00GHz 4 MB, s-FM2+, 95 W

C. Intel i5-7640X 4.00 GHz 6 MB, s-2066

D. Intel Celeron-430 1.80 GHz, s-755

Wybrałeś procesor Intel i5-7640X, co jest zgodne z wymaganiami tej płyty głównej. Tutaj mamy do czynienia z płytą główną ASUS STRIX X299-E Gaming, która korzysta z gniazda LGA 2066, dedykowanego właśnie procesorom Intel z serii Skylake-X i Kaby Lake-X. Te procesory wymagają odpowiedniego chipsetu (X299), który pozwala wykorzystać wszystkie możliwości tej platformy: wiele linii PCIe do kart graficznych czy dysków NVMe oraz zaawansowaną obsługę pamięci DDR4 w trybach wielokanałowych. W praktyce to jest sprzęt, który spotkasz w lepszych stacjach roboczych albo komputerach do zaawansowanego gamingu, streamingu czy nawet do montażu video. Wybierając CPU pod konkretną podstawkę, trzeba kierować się nie tylko fizycznym dopasowaniem (liczba pinów i układ), ale także kompatybilnością chipsetu i wsparciem BIOSu – to jest taka dobra praktyka, którą często się bagatelizuje. Moim zdaniem, warto znać te niuanse, bo pozwalają uniknąć kosztownych błędów przy składaniu komputera, a w branży IT to jest absolutna podstawa. Jeszcze dodam, że dobór procesora z odpowiedniej rodziny daje dostęp do pełnych możliwości platformy, np. obsługa większej liczby linii PCIe czy bardziej zaawansowane funkcje zarządzania energią.

Pytanie 17

Który z komponentów NIE JEST zgodny z płytą główną MSI A320M Pro-VD-S socket AM4, 1x PCI-Ex16, 2x PCI-Ex1, 4x SATA III, 2x DDR4- max 32 GB, 1x D-SUB, 1x DVI-D, ATX?

A. Pamięć RAM Crucial 8GB DDR4 2400MHz Ballistix Sport LT CL16

B. Karta graficzna Radeon RX 570 PCI-Ex16 4GB 256-bit 1310MHz HDMI, DVI, DP

C. Dysk twardy 500GB M.2 SSD S700 3D NAND

D. Procesor AMD Ryzen 5 1600, 3.2GHz, s-AM4, 16MB

Dysk twardy 500GB M.2 SSD S700 3D NAND nie jest kompatybilny z płytą główną MSI A320M Pro-VD, ponieważ ta płyta obsługuje standardy SATA III oraz PCI-Express, ale nie ma złącza M.2, które jest konieczne do podłączenia dysków SSD w formacie M.2. Płyta główna MSI A320M Pro-VD jest idealnym rozwiązaniem dla budżetowych zestawów komputerowych, które wykorzystują pamięci DDR4 oraz oferuje złącza dla kart rozszerzeń w standardzie PCI-Express. W praktyce, użytkownicy tej płyty głównej mogą korzystać z tradycyjnych dysków SATA III, które są łatwo dostępne na rynku. W przypadku modernizacji, warto zainwestować w dyski SSD SATA III, które znacząco poprawią wydajność systemu operacyjnego oraz czas ładowania aplikacji. Warto również zwrócić uwagę na zgodność z pamięciami RAM DDR4 oraz procesorami z rodziny AMD Ryzen, co czyni tę płytę wszechstronnym wyborem dla różnych zastosowań.

Pytanie 18

Co symbolizuje graficzny znak przedstawiony na ilustracji?

A. główny punkt dystrybucyjny

B. otwarty kanał kablowy

C. gniazd telekomunikacyjne

D. zamknięty kanał kablowy

Symbol przedstawiony na rysunku jest powszechnie stosowany w dokumentacji technicznej związanej z instalacjami teletechnicznymi i odnosi się do gniazd telekomunikacyjnych. Gniazda te są kluczowymi elementami infrastruktury telekomunikacyjnej, umożliwiającymi podłączanie urządzeń takich jak telefony, modemy, czy komputery do sieci. W praktyce gniazda telekomunikacyjne są instalowane w ścianach budynków w miejscach dostosowanych do potrzeb użytkowników, zapewniając łatwy dostęp do sieci. Standardy branżowe, takie jak TIA/EIA-568, regulują specyfikacje dotyczące ich instalacji i oznaczeń, aby zapewnić kompatybilność i funkcjonalność w różnych środowiskach. Symboliczne przedstawienie gniazd telekomunikacyjnych w dokumentacji technicznej ułatwia projektantom i instalatorom szybkie identyfikowanie kluczowych punktów połączeń w planach budynku. Dzięki temu można zaplanować efektywne rozmieszczenie infrastruktury sieciowej, co jest szczególnie istotne w dużych obiektach komercyjnych lub biurowych, gdzie niezawodność sieci jest priorytetem. Właściwe rozpoznanie takich symboli pozwala na poprawne zrozumienie i realizację projektów teletechnicznych zgodnie z najlepszymi praktykami i standardami branżowymi.

Pytanie 19

Który z zapisów stanowi pełną formę maski z prefiksem 25?

A. 255.255.0.0

B. 255.255.255.192

C. 255.255.255.128

D. 255.255.255.0

Odpowiedź 255.255.255.128 jest prawidłowa, ponieważ w systemie CIDR (Classless Inter-Domain Routing) prefiks 25 oznacza, że 25 bitów jest przeznaczonych na identyfikację sieci, a pozostałe 7 bitów na identyfikację hostów w tej sieci. Zapis 255.255.255.128 wskazuje, że pierwsze 25 bitów maski jest ustawionych na 1, co w postaci dziesiętnej odpowiada 255.255.255.128. Dzięki temu można utworzyć maksymalnie 128 adresów IP w tej podsieci, z czego 126 adresów jest dostępnych dla urządzeń, ponieważ jeden adres jest zarezerwowany dla adresu sieci, a drugi dla rozgłoszenia. W praktyce, stosowanie takiej maski jest korzystne w małych sieciach lokalnych, gdzie nie jest potrzebna duża liczba hostów. Dobrą praktyką jest dobieranie maski podsieci w taki sposób, aby nie marnować adresów IP, co jest szczególnie istotne w kontekście globalnego wyczerpywania się adresów IPv4.

Pytanie 20

Jakie jest główne zadanie programu Wireshark?

A. ochrona komputera przed złośliwym oprogramowaniem

B. ocena wydajności komponentów komputera

C. zapobieganie nieautoryzowanemu dostępowi do komputera przez sieć

D. monitorowanie aktywności użytkowników sieci

Wireshark to zaawansowane narzędzie do analizy i monitorowania ruchu sieciowego, które pozwala na szczegółowe badanie pakietów przesyłanych w sieci. Dzięki Wireshark użytkownicy mogą obserwować działania i interakcje w sieciach komputerowych, co jest niezwykle istotne w praktyce administracji sieciowej oraz w kontekście bezpieczeństwa IT. Przykłady zastosowania obejmują diagnozowanie problemów z wydajnością sieci, analizowanie ataków zewnętrznych, a także monitorowanie komunikacji między aplikacjami. Wireshark umożliwia filtrowanie i analizowanie specyficznych protokołów, co pozwala na lepsze zrozumienie, jakie dane są przesyłane oraz jakie są źródła potencjalnych problemów. Narzędzie to jest zgodne z dobrymi praktykami branżowymi, takimi jak audyty bezpieczeństwa i optymalizacja wydajności, co czyni je nieocenionym w arsenale specjalistów IT. Korzystanie z Wireshark wymaga jednak znajomości protokołów sieciowych oraz umiejętności analizy danych, co podkreśla jego rolę jako narzędzia dla profesjonalistów.

Pytanie 21

Jakie urządzenie jest pokazane na ilustracji?

A. Ruter

B. Modem

C. Punkt dostępu

D. Przełącznik

Punkt dostępu, znany również jako Access Point (AP), to urządzenie sieciowe, które umożliwia bezprzewodowe połączenie urządzeń z istniejącą siecią przewodową. Jego główną funkcją jest rozszerzenie zasięgu sieci Wi-Fi, co jest szczególnie przydatne w dużych budynkach lub miejscach, gdzie sygnał jest tłumiony przez przeszkody. Punkt dostępu może być podłączony do routera za pomocą kabla Ethernet, co pozwala mu na przekazywanie sygnału bezprzewodowego do obszarów, które wymagają zasięgu. W praktyce punkty dostępu są szeroko stosowane w miejscach publicznych, takich jak lotniska, hotele czy biura, gdzie zapewniają ciągłość i stabilność połączenia dla wielu użytkowników jednocześnie. Ponadto punkty dostępu mogą oferować zaawansowane funkcje, takie jak zarządzanie pasmem, kontrola dostępu i monitorowanie ruchu, co czyni je kluczowymi elementami w zarządzaniu nowoczesnymi sieciami bezprzewodowymi. Standardem komunikacji dla punktów dostępu są protokoły IEEE 802.11, które definiują sposób przesyłania danych w sieciach bezprzewodowych. Dzięki możliwościom skalowania i adaptacji do różnych środowisk punkty dostępu są nieodzowne w profesjonalnym wdrażaniu sieci bezprzewodowych.

Pytanie 22

W serwisie komputerowym dokumentem zawierającym informacje o sprzęcie, opis usterki, datę zgłoszenia i dane klienta jest

A. paragon

B. WZ

C. karta naprawy

D. PZ

Prawidłowo – w realnym serwisie komputerowym takim dokumentem jest właśnie karta naprawy. To jest podstawowy dokument roboczy serwisu, coś w rodzaju „historii choroby” komputera. Zawiera dane klienta (imię, nazwisko/nazwa firmy, kontakt), dokładne informacje o sprzęcie (model, numer seryjny, czasem konfigurację: procesor, RAM, dysk), opis zgłaszanej usterki, datę przyjęcia sprzętu oraz często przewidywany termin realizacji. Bardzo często dopisuje się tam też uwagi serwisanta, wykonane czynności, użyte części, wyniki testów i końcową diagnozę. Dzięki temu w każdej chwili wiadomo, co się z danym urządzeniem działo, kto je przyjął, kto naprawiał i jakie działania były podjęte. W profesjonalnych serwisach karta naprawy jest też podstawą do rozliczeń – na jej podstawie wystawia się paragon albo fakturę oraz raportuje czas pracy. Moim zdaniem bez porządnie prowadzonej karty naprawy serwis szybko zamienia się w chaos: gubią się informacje, klient ma poczucie bałaganu, a w razie reklamacji nie ma się do czego odwołać. W wielu firmach karta naprawy ma formę elektroniczną w systemie serwisowym (CRM/Helpdesk), ale zasada jest ta sama – musi być przypisane zgłoszenie z dokładnym opisem sprzętu, usterki i przebiegu naprawy. To jest po prostu dobra praktyka branżowa i element podstawowej dokumentacji serwisowej.

Pytanie 23

Jaką wartość w systemie dziesiętnym ma suma liczb szesnastkowych: 4C + C4?

A. 271

B. 272

C. 270

D. 273

Aby zrozumieć poprawność odpowiedzi 272, musimy najpierw przeliczyć liczby szesnastkowe 4C i C4 na system dziesiętny. Liczba szesnastkowa 4C składa się z dwóch cyfr – 4 i C. W systemie szesnastkowym C odpowiada dziesiętnej wartości 12, więc 4C to 4 * 16^1 + 12 * 16^0 = 64 + 12 = 76 w systemie dziesiętnym. Z kolei C4 to C * 16^1 + 4 * 16^0 = 12 * 16 + 4 = 192 + 4 = 196. Suma tych wartości wynosi 76 + 196 = 272. Takie przeliczenia są kluczowe w programowaniu, zwłaszcza w kontekście programowania niskopoziomowego oraz obliczeń związanych z adresowaniem pamięci, gdzie system szesnastkowy jest powszechnie stosowany. Warto również zauważyć, że znajomość konwersji między systemami liczbowymi jest niezbędna w wielu dziedzinach informatyki, takich jak kryptografia, grafika komputerowa oraz przy tworzeniu oprogramowania operacyjnego, gdzie precyzyjnie zarządzane adresy pamięci są kluczowe. W praktyce, umiejętność konwersji między systemami liczbowymi może być wykorzystana do optymalizacji algorytmów oraz poprawy efektywności kodu.

Pytanie 24

Aby komputery mogły udostępniać swoje zasoby w sieci, muszą mieć przypisane różne

A. maski podsieci.

B. serwery DNS.

C. adresy IP.

D. grupy robocze.

Adres IP (Internet Protocol Address) jest unikalnym identyfikatorem przypisywanym każdemu urządzeniu podłączonemu do sieci komputerowej. Aby komputery mogły komunikować się w Internecie, każdy z nich musi mieć przypisany unikalny adres IP. W przeciwnym razie, gdy dwa urządzenia mają ten sam adres IP, dochodzi do konfliktu adresów, co uniemożliwia prawidłowe przesyłanie danych. W praktyce, na przykład w sieciach domowych, router przypisuje adresy IP urządzeniom za pomocą DHCP (Dynamic Host Configuration Protocol), co zapewnia unikalność adresów. Dobre praktyki w zarządzaniu sieciami zalecają użycie rezerwacji DHCP dla urządzeń, które muszą mieć stały adres IP, co zapobiega konfliktom. Zrozumienie roli adresów IP jest kluczowe dla administrowania sieciami i zapewnienia ich prawidłowego działania, co jest istotne szczególnie w kontekście coraz bardziej złożonych systemów informatycznych i Internetu Rzeczy (IoT).

Pytanie 25

Jak wygląda liczba 356 w systemie binarnym?

A. 110011000

B. 101100100

C. 110011010

D. 100001100

Przekształcanie liczb z systemu dziesiętnego na system binarny może być mylące, zwłaszcza gdy nie stosujemy właściwego podejścia do obliczeń. W przypadku liczby 356, istotne jest zrozumienie, że każda z podanych opcji to wyniki konwersji, które nie odpowiadają rzeczywistej liczbie. Na przykład, odpowiedź 110011000 sugeruje, że liczba byłaby w przedziale 384-511, co jest niewłaściwe w kontekście liczby 356. Podobnie, 110011010 odpowiadałoby liczbie 410, a 100001100 oznaczałoby 268. Te pomyłki często wynikają z błędów w dzieleniu bywa, że niektórzy nie zapisują reszt w odpowiedniej kolejności lub źle interpretują wyniki dzielenia. Aby uniknąć takich błędów, ważne jest, aby dokładnie przeglądać każdy krok procesu konwersji, a także praktykować z różnymi liczbami, aby zyskać pewność w tej umiejętności. Rekomendowane jest również korzystanie z kalkulatorów binarnych, które mogą szybko i efektywnie przekształcić liczby bez ryzyka błędu ludzkiego. Warto również zaznaczyć, że w systemie binarnym każda cyfra reprezentuje potęgę liczby 2, co jest kluczowym elementem w zrozumieniu konwersji między systemami.

Pytanie 26

Czym jest odwrotność bezstratnego algorytmu kompresji danych?

A. prekompresja

B. pakowanie danych

C. dekompresja

D. archiwizacja

Dekomresja to proces, w którym dane skompresowane są przywracane do ich oryginalnej postaci. W przypadku bezstratnej kompresji, dekompresja gwarantuje, że otrzymane dane są identyczne z tymi, które zostały pierwotnie skompresowane. W praktyce, dekompresja jest kluczowym elementem w obszarze zarządzania danymi, na przykład w przesyłaniu plików w formatach takich jak ZIP czy GZIP, gdzie po pobraniu pliku użytkownik musi go dekompresować, aby uzyskać dostęp do zawartych danych. W branży IT, standardy kompresji i dekompresji, takie jak DEFLATE, zapewniają efektywność i oszczędność przestrzeni dyskowej. Dobre praktyki branżowe sugerują regularne testowanie narzędzi do kompresji i dekompresji, aby zapewnić integralność danych oraz ich szybki dostęp, co jest szczególnie istotne w kontekście dużych zbiorów danych oraz aplikacji wymagających wysokiej wydajności.

Pytanie 27

Rekord startowy dysku twardego w komputerze to

A. FAT

B. PT

C. BOOT

D. MBR

Wybór odpowiedzi FAT, PT lub BOOT może wynikać z mylnego zrozumienia ich funkcji w kontekście uruchamiania systemu operacyjnego. FAT (File Allocation Table) to system plików, który zarządza przechowywaniem plików na dysku, ale nie jest odpowiedzialny za rozruch komputera. Odpowiedź PT, czyli Partition Table, to termin, który odnosi się do struktury przechowującej informacje o partycjach, ale nie pełni roli głównego rekordu rozruchowego. Odpowiedź BOOT może również wprowadzać w błąd, ponieważ choć termin ten kojarzy się z procesem uruchamiania systemu, nie odnosi się bezpośrednio do konkretnego rekordu na dysku. Często mylnie utożsamia się te terminy z MBR, co prowadzi do nieporozumień w zakresie architektury dysków twardych. Kluczowe jest zrozumienie, że MBR zawiera zarówno kod rozruchowy, jak i informacje o partycjach, co czyni go fundamentalnym dla procesu bootowania. Zrozumienie różnić między tymi terminami jest kluczowe dla skutecznego zarządzania systemami komputerowymi oraz ich konfiguracją.

Pytanie 28

Który z dynamicznych protokołów rutingu został stworzony jako protokół bramy zewnętrznej do łączenia różnych dostawców usług internetowych?

A. BGP

B. IS - IS

C. EIGRP

D. RIPng

BGP, czyli Border Gateway Protocol, jest protokołem routingu zaprojektowanym z myślą o wymianie informacji o trasach między różnymi systemami autonomicznymi (AS). To kluczowy element funkcjonowania internetu, ponieważ umożliwia współpracę między różnymi dostawcami usług internetowych (ISP). BGP jest protokołem bramy zewnętrznej, co oznacza, że operuje na granicach sieci różnych organizacji, a nie wewnątrz pojedynczej sieci. Dzięki BGP, ISP mogą wymieniać informacje o dostępnych trasach, co pozwala na optymalizację ścieżek przesyłania danych oraz zapewnia redundancję. W praktyce, BGP jest wykorzystywane w dużych, rozproszonych sieciach, gdzie konieczne jest zarządzanie wieloma połączeniami i zabezpieczanie stabilności routingowej. Zgodnie z najlepszymi praktykami, operatorzy sieci często implementują BGP w połączeniu z innymi protokołami routingu wewnętrznego, aby zwiększyć elastyczność i efektywność transmisji danych. BGP również wspiera różne mechanizmy polityki routingu, co pozwala administratorom sieci na dostosowywanie tras w zależności od wymagań biznesowych.

Pytanie 29

Na przedstawionym rysunku zaprezentowane jest złącze

A. DVI-A

B. HDMI

C. DVI-D

D. D-SUB

Złącze DVI-A jest rodzajem złącza używanego do przesyłania analogowego sygnału wideo. Rozwiązanie to jest częścią standardu Digital Visual Interface, który obsługuje zarówno sygnały cyfrowe jak i analogowe. DVI-A jest często stosowane do podłączania starszych monitorów CRT oraz niektórych projektorów. Jego kluczowym zastosowaniem jest kompatybilność z urządzeniami, które nie obsługują sygnałów cyfrowych. Złącze DVI-A jest fizycznie podobne do innych rodzajów DVI, ale różni się układem pinów, co pozwala na przesyłanie wyłącznie sygnałów analogowych. Pomimo rosnącej popularności sygnałów cyfrowych, DVI-A nadal znajduje zastosowanie w systemach, gdzie wymagane jest połączenie z urządzeniami analogowymi. Dbałość o odpowiedni dobór kabli i złączek jest istotna, aby uniknąć zakłóceń sygnału i zapewnić optymalną jakość obrazu. W kontekście praktycznych zastosowań, znajomość standardu DVI-A może być kluczowa dla specjalistów zajmujących się modernizacją i konserwacją starszych systemów wizyjnych, w których zastosowanie znajdują rozwiązania analogowe. Standardy takie jak DVI-A są przykładem na ciągłą potrzebę znajomości różnych technologii wideo w dynamicznie zmieniającym się świecie cyfrowym.

Pytanie 30

Jaką długość ma maska sieci dla adresów z klasy B?

A. 12 bitów

B. 16 bitów

C. 8 bitów

D. 24 bity

Odpowiedź 16 bitów jest prawidłowa, ponieważ w klasie B adresy IP mają zdefiniowaną długość maski sieci wynoszącą 255.255.0.0, co odpowiada 16 bitom przeznaczonym na identyfikację sieci. Klasa B jest używana w dużych sieciach, gdzie liczba hostów w sieci jest znaczna. Zastosowanie tej długości maski pozwala na podział dużych przestrzeni adresowych, co jest istotne w kontekście efektywnego zarządzania adresami IP. W praktyce, adresy IP klasy B są często wykorzystywane w organizacjach oraz instytucjach posiadających wiele urządzeń w sieci. Przykładem zastosowania jest zbudowanie infrastruktury dla korporacji, gdzie adresy przypisane do różnych działów mogą być zarządzane w ramach tej samej sieci. Warto również zauważyć, że w standardach TCP/IP, klasy adresowe są klasyfikowane w sposób, który wspiera różnorodne scenariusze sieciowe, a znajomość długości maski jest kluczowa dla administratorów sieci.

Pytanie 31

Zarządzaniem czasem procesora dla różnych zadań zajmuje się

A. chipset.

B. system operacyjny.

C. cache procesora.

D. pamięć RAM.

System operacyjny odgrywa kluczową rolę w zarządzaniu zasobami komputera, w tym przydzielaniu czasu procesora poszczególnym zadaniom. Odpowiada za efektywne zarządzanie wielozadaniowością, co oznacza, że może jednocześnie obsługiwać wiele procesów. Dzięki algorytmom planowania, system operacyjny decyduje, które zadanie powinno uzyskać dostęp do procesora w danym momencie, co jest kluczowe dla wydajności i responsywności systemu. Na przykład, w systemie Windows używany jest algorytm o nazwie 'Round Robin', który zapewnia, że każde zadanie dostaje równą ilość czasu na wykonanie. Praktyczne zastosowanie tej technologii można zauważyć w codziennym użytkowaniu komputera, gdzie użytkownicy mogą jednocześnie korzystać z przeglądarki, edytora tekstu i aplikacji komunikacyjnej bez zauważalnych opóźnień. Standardowe dobre praktyki obejmują również monitorowanie wykorzystania procesora w narzędziach systemowych, co pozwala na optymalizację wydajności i szybsze rozwiązywanie problemów. Współczesne systemy operacyjne, takie jak Linux, także stosują zaawansowane techniki zarządzania wieloma rdzeniami procesora, co jeszcze bardziej zwiększa efektywność pracy.

Pytanie 32

W jakim systemie numerycznym przedstawione są zakresy We/Wy na ilustracji?

A. Dziesiętnym

B. Binarnym

C. Szesnastkowym

D. Ósemkowym

Odpowiedź szesnastkowa jest prawidłowa, ponieważ zakresy We/Wy w systemach komputerowych często są przedstawiane w systemie szesnastkowym (hexadecymalnym). System szesnastkowy jest bardzo powszechnie stosowany w informatyce, ponieważ pozwala na bardziej zwięzłe przedstawienie danych binarnych. Każda cyfra szesnastkowa reprezentuje cztery bity, co ułatwia konwersję między tymi dwoma systemami liczbowymi. W praktyce, system szesnastkowy jest używany do reprezentacji adresów pamięci, rejestrów procesora oraz innych zasobów systemowych. W interfejsach użytkownika, takich jak menadżery zasobów systemowych, adresy są często wyświetlane w formacie szesnastkowym, poprzedzone prefiksem '0x', co jednoznacznie wskazuje na ich format. Standardowe zasady i dobre praktyki w branży informatycznej sugerują użycie systemu szesnastkowego do oznaczania adresacji sprzętowej, co minimalizuje błędy i ułatwia zarządzanie zasobami. W szczególności, w systemach operacyjnych takich jak Windows, zakresy pamięci i adresy portów są często prezentowane w tym systemie, co daje administratorom systemów i programistom narzędzie do precyzyjnego zarządzania i diagnozowania systemów komputerowych. Zrozumienie i umiejętność interpretacji danych szesnastkowych jest kluczowe dla profesjonalistów w dziedzinie IT.

Pytanie 33

Jakie procesory można wykorzystać w zestawie komputerowym z płytą główną wyposażoną w gniazdo procesora typu Socket AM3?

A. Pentium D

B. Itanium

C. Phenom II

D. Core i7

Procesor Phenom II jest zgodny z gniazdem Socket AM3, co czyni go odpowiednim wyborem do montażu na płycie głównej obsługującej ten standard. Socket AM3 został zaprojektowany z myślą o procesorach AMD, w tym rodzinie Phenom, Phenom II oraz Athlon II. Użycie procesora Phenom II w zestawie komputerowym zapewnia dobrą wydajność w zastosowaniach multimedialnych oraz gier, co czyni go popularnym wyborem wśród entuzjastów. Przykładowo, procesory z tej serii oferują wielordzeniową architekturę, co pozwala na równoległe przetwarzanie zadań, co jest istotne w dzisiejszych aplikacjach wymagających dużej mocy obliczeniowej. Warto dodać, że Phenom II obsługuje także pamięć DDR2 i DDR3, co pozwala na większą elastyczność w konfiguracji systemu. W kontekście standardów branżowych, zgodność z gniazdem jest kluczowa dla zapewnienia stabilności i wydajności, a wybór odpowiednich komponentów zgodnych z płytą główną to fundamentalna zasada w budowie komputerów.

Pytanie 34

Podczas analizy ruchu sieciowego przy użyciu sniffera zauważono, że urządzenia przesyłają dane na portach 20 oraz 21. Przyjmując standardową konfigurację, oznacza to, że analizowanym protokołem jest protokół

A. SMTP

B. FTP

C. SSH

D. DHCP

Odpowiedź FTP (File Transfer Protocol) jest prawidłowa, ponieważ porty 20 i 21 są standardowymi portami wykorzystywanymi przez ten protokół. Port 21 jest używany do zarządzania połączeniem, nawiązywania sesji oraz przesyłania poleceń, natomiast port 20 służy do rzeczywistego przesyłania danych w trybie aktywnym. FTP jest powszechnie stosowany w celu przesyłania plików pomiędzy komputerami w sieci, co czyni go kluczowym narzędziem w zarządzaniu danymi w środowiskach serwerowych i klienckich. Przykłady zastosowania FTP obejmują transfer plików na serwery WWW, synchronizację zawartości z lokalnych maszyn oraz przesyłanie dużych zbiorów danych. W kontekście standardów branżowych, FTP jest jedną z najstarszych i najbardziej fundamentujących technologii wymiany plików, a jego implementacje często są zgodne z RFC 959, co zapewnia interoperacyjność pomiędzy różnymi systemami operacyjnymi i urządzeniami. Wiedza o FTP oraz jego działaniu jest istotna dla specjalistów zajmujących się zarządzaniem sieciami oraz bezpieczeństwem IT, ponieważ nieodpowiednia konfiguracja FTP może prowadzić do poważnych luk w zabezpieczeniach.

Pytanie 35

Zgodnie z podanym cennikiem, przeciętny koszt zakupu wyposażenia stanowiska komputerowego wynosi:

Nazwa sprzętu	Cena minimalna	Cena maksymalna
Jednostka centralna	1300,00 zł	4550,00 zł
Monitor	650,00 zł	2000,00 zł
Klawiatura	28,00 zł	100,00 zł
Myszka	22,00 zł	50,00 zł

A. 6700,00 zł

B. 2000,00 zł

C. 5000,50 zł

D. 4350,00 zł

Prawidłowa odpowiedź wynika z analizy średniego kosztu wyposażenia stanowiska komputerowego na podstawie podanych cen minimalnych i maksymalnych dla poszczególnych elementów. Dla jednostki centralnej cena minimalna wynosi 1300 zł, a maksymalna 4550 zł. Dla monitora wartości te to 650 zł i 2000 zł, dla klawiatury 28 zł i 100 zł, a dla myszki 22 zł i 50 zł. Obliczając średnią dla każdego elementu, otrzymujemy: jednostka centralna (1300+4550)/2 = 2925 zł, monitor (650+2000)/2 = 1325 zł, klawiatura (28+100)/2 = 64 zł i myszka (22+50)/2 = 36 zł. Sumując te wartości, średni koszt całego wyposażenia wynosi 2925+1325+64+36 = 4350 zł. Znajomość takich obliczeń jest kluczowa w planowaniu budżetów w branży IT i zakupach sprzętu komputerowego, umożliwiając efektywne zarządzanie kosztami przy jednoczesnym zachowaniu standardów jakości.

Pytanie 36

W systemie Linux, żeby ustawić domyślny katalog domowy dla nowych użytkowników na katalog /users/home/new, konieczne jest użycie polecenia

A. /users/home/new -n -D useradd

B. useradd -D -b /users/home/new

C. /users/home/new useradd -s -D

D. useradd /users/home/new -D -f

Polecenie 'useradd -D -b /users/home/new' jest poprawne, ponieważ używa opcji '-D' do ustawienia wartości domyślnych dla nowych użytkowników, a opcja '-b' pozwala na określenie katalogu domowego, który ma być używany w przyszłości dla nowych kont. Właściwe ustawienie katalogu domowego jest kluczowe dla organizacji plików użytkowników w systemie Linux. Dobrą praktyką jest unikanie używania domyślnych lokalizacji, takich jak '/home', aby zminimalizować ryzyko konfliktów oraz zapewnić lepszą strukturę zarządzania danymi. Aby zweryfikować zmiany, można użyć polecenia 'useradd -D' bez dodatkowych argumentów, co wyświetli aktualne ustawienia, w tym domyślny katalog domowy. Przykład użycia: po ustawieniu katalogu domowego w ten sposób, gdy stworzymy nowego użytkownika za pomocą 'useradd username', katalog '/users/home/new/username' zostanie automatycznie utworzony jako katalog domowy nowego użytkownika.

Pytanie 37

Jakie oprogramowanie należy zainstalować, aby serwer Windows mógł obsługiwać usługi katalogowe?

A. rolę serwera DHCP

B. rolę serwera Web

C. kontroler domeny

D. usługi zarządzania prawami

Kontroler domeny jest kluczowym elementem infrastruktury sieciowej opartej na systemach Windows, który zarządza usługami katalogowymi w sieci. Głównym zadaniem kontrolera domeny jest przechowywanie informacji o członkach domeny, w tym komputerach i użytkownikach, oraz zarządzanie ich uwierzytelnianiem i autoryzacją. Dzięki Active Directory, które jest głównym komponentem usługi katalogowej, administratorzy mogą zarządzać dostępem do zasobów sieciowych, co jest niezbędne w każdej organizacji. Przykładem zastosowania kontrolera domeny w praktyce może być sytuacja, gdy pracownik loguje się do swojego komputera w sieci korporacyjnej; kontroler domeny weryfikuje jego dane uwierzytelniające i przyznaje dostęp do odpowiednich zasobów. Zgodnie z najlepszymi praktykami, w większych organizacjach zaleca się posiadanie co najmniej dwóch kontrolerów domeny dla zapewnienia redundancji i zwiększonej dostępności usług. Dzięki temu organizacja może zminimalizować ryzyko utraty dostępu do krytycznych zasobów w przypadku awarii jednego z kontrolerów.

Pytanie 38

Na ilustracji zaprezentowano sieć komputerową w układzie

A. pierścienia

B. gwiazdy

C. mieszanej

D. magistrali

Topologia pierścienia to rodzaj sieci komputerowej, w której każdy węzeł jest podłączony do dwóch innych węzłów, tworząc jedną nieprzerwaną ścieżkę komunikacyjną przypominającą pierścień. W tej topologii dane przesyłane są w jednym kierunku od jednego węzła do następnego, co minimalizuje ryzyko kolizji. Jednym z praktycznych zastosowań tej topologii jest sieć Token Ring, gdzie stosuje się protokół token passing umożliwiający kontrolowany dostęp do medium transmisyjnego. Główne zalety topologii pierścienia to jej deterministyczny charakter oraz łatwość w przewidywaniu opóźnień w przesyłaniu danych. W kontekście standardów sieciowych, sieci opartych na tej topologii można znaleźć w lokalnych sieciach LAN wykorzystujących standard IEEE 802.5. Dobrymi praktykami w implementacji topologii pierścienia są regularna kontrola stanu połączeń oraz odpowiednia konfiguracja urządzeń sieciowych, aby zapewnić niezawodność i optymalną wydajność sieci. Choć nieco mniej popularna w nowoczesnych zastosowaniach niż topologia gwiazdy, topologia pierścienia znalazła swoje zastosowanie w specyficznych środowiskach przemysłowych, gdzie deterministyczny dostęp do medium jest kluczowy.

Pytanie 39

W lokalnej sieci protokołem odpowiedzialnym za dynamiczną konfigurację adresów IP jest

A. DNS

B. TCP/IP

C. DHCP

D. FTP

Protokół DHCP to naprawdę ważny element w sieciach lokalnych, bo to on sprawia, że przydzielanie adresów IP do urządzeń jest łatwe i szybkie. Kiedy podłączasz komputer albo smartfona, to wysyła on do serwera DHCP zapytanie. A ten serwer odpowiada, przydzielając wolny adres IP oraz inne dane, jak maska podsieci czy brama domyślna. To mega ułatwia życie administratorom, bo nie muszą ręcznie przydzielać adresów, co mogłoby skończyć się błędami. Ze swojego doświadczenia mogę powiedzieć, że w dużych sieciach, gdzie jest masa urządzeń, DHCP naprawdę robi różnicę. I jeszcze, co jest super, to daje możliwość rezerwacji adresów IP dla konkretnych urządzeń, co jest przydatne, gdy musisz mieć urządzenia zawsze dostępne w sieci.

Pytanie 40

Jakiego typu rozbudowa serwera wymaga zainstalowania dodatkowych sterowników?

A. Dodanie pamięci RAM

B. Dodanie dysków fizycznych

C. Montaż kolejnej karty sieciowej

D. Instalacja kolejnego procesora

Montaż kolejnej karty sieciowej wymaga dodatkowych sterowników, ponieważ każda nowa karta sieciowa zazwyczaj posiada własny zestaw sterowników, które muszą być zainstalowane w systemie operacyjnym, aby zapewnić pełną funkcjonalność urządzenia. Sterowniki te pozwalają systemowi na komunikację z kartą, umożliwiając przesyłanie danych przez sieć. Na przykład, jeśli dodasz kartę sieciową obsługującą technologię Ethernet, musisz zainstalować odpowiednie sterowniki, aby system operacyjny mógł korzystać z jej funkcji, takich jak szybkie przesyłanie danych czy obsługa protokołów sieciowych. W praktyce, po zainstalowaniu nowej karty, użytkownicy często korzystają z płyty CD lub instalatorów dostępnych w Internecie, aby pobrać i zainstalować najnowsze sterowniki, co jest zgodne z zaleceniami producentów sprzętu. Ważne jest również, aby upewnić się, że sterowniki są aktualne, aby uniknąć problemów z kompatybilnością oraz zapewnić najwyższą wydajność i bezpieczeństwo systemu. Niektóre systemy operacyjne mogą automatycznie wykrywać i instalować niezbędne sterowniki, ale zawsze warto sprawdzić ich wersje i aktualizacje manualnie.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej