Wyniki egzaminu

Nowy egzamin
Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik weterynarii
  • Kwalifikacja: ROL.12 - Wykonywanie weterynaryjnych czynności pomocniczych
  • Data rozpoczęcia: 16 grudnia 2025 00:41
  • Data zakończenia: 16 grudnia 2025 00:50

Egzamin zdany!

Wynik: 24/40 punktów (60,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!
Facebook
X.com
LinkedIn
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Aby uzyskać osad w moczu, należy próbkę

A. wirować
B. wytrząsać
C. zamrozić
D. mieszać
Wytrząsanie próbki moczu może wydawać się jakimś sposobem na wymieszanie jej, ale to nie do końca działa, jeśli chodzi o uzyskanie osadu. Takie mieszanie może prowadzić do błędnych wyników, bo nie można oddzielić stałych składników od cieczy. Poza tym, to może uszkodzić delikatne komórki, co tylko pogorszy wyniki. A zamrażanie próbki? To też nie jest najlepszy pomysł, bo może spowodować krystalizację niektórych składników i zniszczyć komórki, a później z analizą jest problem. Dlatego lepiej postawić na wirowanie, które działa dzięki sile odśrodkowej i dobrze oddziela osad od cieczy na podstawie różnicy w gęstości. Wiedza o tych różnicach jest kluczowa, żeby dobrze interpretować wyniki badań i podejmować mądre decyzje diagnostyczne.
Pytanie 2

Co pięć lat realizuje się kontrolę bydła na obecność

A. wąglika
B. toksoplazmozy
C. białaczki
D. salmonellozy
Badanie bydła w kierunku białaczki jest kluczowym elementem monitorowania zdrowia stada. Białaczka bydła, zwana także wirusową leukozą bydła (BLV), jest chorobą zakaźną, która prowadzi do poważnych problemów zdrowotnych, takich jak osłabienie układu odpornościowego oraz zwiększone ryzyko infekcji i nowotworów. Przeprowadzanie badań co pięć lat jest zgodne z zaleceniami organizacji takich jak Światowa Organizacja Zdrowia Zwierząt (OIE) oraz krajowych programów zdrowotnych dla bydła, które dążą do eliminacji tej choroby z populacji bydła. Regularne testowanie pozwala na wczesne wykrycie zakażonych osobników i wdrożenie odpowiednich działań, takich jak izolacja chorych zwierząt oraz eliminacja zarażonego stada, co w efekcie przyczynia się do ochrony zdrowia całej populacji. W praktyce, zaleca się również edukację hodowców na temat białaczki, aby zwiększyć ich świadomość i umiejętności w zakresie profilaktyki i kontroli tej choroby, co jest kluczowe dla zapewnienia dobrostanu zwierząt i bezpieczeństwa produkcji mleka oraz mięsa.
Pytanie 3

Retikulocyty to wczesne stadia

A. eozynofilii
B. bazofili
C. erytrocytów
D. monocytów
Eozynofile, bazofile i monocyty to inne typy komórek krwi, które pełnią zupełnie odmienne funkcje w organizmie. Eozynofile są odpowiedzialne głównie za reakcje alergiczne i zwalczanie pasożytów, co sprawia, że ich obecność w organizmie jest istotna w kontekście odpowiedzi immunologicznej na te zagrożenia. Bazofile z kolei, choć są najmniej liczne z leukocytów, wydzielają substancje takie jak histamina, które są kluczowe w procesach zapalnych, a także biorą udział w reakcjach alergicznych. Monocyty, po migracji do tkanek, różnicują się w makrofagi i odgrywają kluczową rolę w odpowiedzi immunologicznej, pochłaniając patogeny i martwe komórki. Pomimo, że wszystkie te komórki są kluczowymi składnikami układu krwiotwórczego, nie mają one związku z retikulocytami, które są jedynie młodocianymi erytrocytami. Wybór odpowiedzi dotyczących eozynofilii, bazofili lub monocytów ukazuje typowy błąd myślowy związany z myleniem funkcji i etapu rozwoju różnych komórek krwi. Kluczowe jest zrozumienie, że retikulocyty są bezpośrednio związane z produkcją i dojrzewaniem erytrocytów, a nie z innymi rodzajami komórek krwi, co pokazuje, jak istotne jest precyzyjne zrozumienie terminologii i procesów hematologicznych w kontekście diagnostyki i leczenia schorzeń krwi.
Pytanie 4

Włośnica to zoonoza przenoszona przez

A. świnki morskie i konie
B. świnie i nutrie
C. owce i psy
D. krowy i dziki
Wybór odpowiedzi związanych z bydłem, dzikami, owcami, psami, a nawet świnkami morskimi i końmi pokazuje, że nie do końca rozumiesz, jak działa włośnica. Bydło i dziki, mimo że mogą przenosić inne choroby, wcale nie są typowymi nosicielami Trichinella. Często mylą się je z innymi pasożytami, które atakują te zwierzęta. Zarażenia Trichinella u owiec czy psów są bardzo rzadkie. A co do świnek morskich i koni, to nie mają one związku z epidemią tej choroby, więc nie każde zwierzę jest źródłem włośnicy. Ważne jest, żeby wiedzieć, które zwierzęta odpowiadają za te zakażenia, bo to pomaga w zapobieganiu chorobom. Często ludzie myślą, że wszystkie gatunki mogą przenosić te same patogeny, co jest błędne. Trzeba znać biologię tych pasożytów i ich cykle życiowe, żeby dobrze radzić sobie z ryzykiem zoonoz. Edukacja w tym temacie jest kluczowa dla specjalistów zdrowia publicznego i hodowców zwierząt, żeby podejmowali mądre decyzje dotyczące bezpieczeństwa i profilaktyki.
Pytanie 5

Ile leku należy podać kotu o wadze 3,5kg?

Dawkowanie i stosowanie: Lek jest przeznaczony do podawania domięśniowego lub podskórnego.
Świnie 1 ml/10 kg m.c. co 24 godz., przez 2 do 7 dni.
Cielęta nieprzeżuwające – 1 ml/10 kg m.c., dzień pierwszy 2 x co 12 godzin, następnie 1 x dziennie przez 2-4 dni.
Psy i koty – 1 ml/5 kg m.c. co 12 lub 24 godz., maksymalny okres podawania 21 dni.
Drób 0,5 ml/2,5 kg m.c. 1 x dziennie przez 3 kolejne dni lub jedna iniekcja pierwszego dnia, a następnie przez 3-5 dni lek w wodzie do picia.
A. 0,35 ml
B. 0,7 ml
C. 1,75 ml
D. 0,5 ml
Podanie niewłaściwej dawki leku może być groźne dla zdrowia kota. Jak ktoś zaznacza błędne odpowiedzi, jak 0,35 ml, 0,5 ml albo 1,75 ml, często nie rozumie zasad dawkowania. Na przykład wybór 0,35 ml pokazuje, że nie wzięto pod uwagę masy ciała, co może dawać złe wartości. Z kolei 0,5 ml nie uwzględnia całkowitej wagi kota w odniesieniu do standardowego przelicznika, dlatego można dojść do błędnych wniosków co do bezpieczeństwa leku. Natomiast 1,75 ml to już za dużo, co może prowadzić do toksyczności albo innych poważnych skutków ubocznych. Często takie błędne obliczenia biorą się z braku znajomości zasad dawkowania oraz niezrozumienia indywidualnych potrzeb zdrowotnych zwierzaków. Wiedza o tym, jak obliczać dawki według wagi zwierzęcia, jest kluczowa dla bezpieczeństwa i skuteczności leczenia. Zawsze lepiej korzystać z wytycznych i pytać weterynarza, żeby uniknąć problemów z niewłaściwym dawkowaniem.
Pytanie 6

Materiał wysokiego ryzyka (SRM) u bydła, niezależnie od wieku, obejmuje

A. mózg oraz rdzeń kręgowy
B. czaszkę wraz z mózgiem
C. ostatni czterometrowy fragment jelita cienkiego, jelito ślepe, krezkę oraz migdałki
D. jelita od dwunastnicy do odbytnicy oraz migdałki
Ostatni czterometrowy odcinek jelita cienkiego, jelito ślepe, krezka i migdałki są uznawane za materiały szczególnego ryzyka (SRM) u bydła, co ma kluczowe znaczenie w kontekście bezpieczeństwa zdrowotnego. Materiały te mogą zawierać priony, które są odpowiedzialne za choroby takie jak BSE (choroba szalonych krów). W przypadku bydła, szczególnie ważne jest, aby podczas uboju i przetwarzania mięsa te tkanki były oddzielane i eliminowane zgodnie z obowiązującymi przepisami. Przykładem zastosowania tej wiedzy jest przestrzeganie norm unijnych, które nakładają obowiązek na rzeźnie, aby skutecznie identyfikować i usuwać SRM, co ma na celu zapobieganie potencjalnym zagrożeniom dla zdrowia publicznego. Wiedza ta jest również istotna w kontekście bioasekuracji i monitorowania zdrowia stada, co pozwala na wczesne wykrywanie i reagowanie na ewentualne przypadki chorób prionowych. Dobre praktyki w zakresie zarządzania SRM obejmują także odpowiednie szkolenie personelu oraz wdrażanie procedur higienicznych, aby zminimalizować ryzyko kontaminacji.
Pytanie 7

Z każdej tuszy bydła do SRM-ów wliczane są

A. przedżołądki oraz jelita
B. przedżołądki oraz rdzeń kręgowy
C. jelita, rdzeń kręgowy
D. przedżołądki oraz mózg
Wybór przedżołądków i mózgu jako SRM jest błędny, ponieważ te elementy nie są uznawane za wysokie ryzyko w kontekście przetwórstwa mięsa bydła. Przedżołądki, choć mogą być narażone na różne bakterie, nie są klasyfikowane jako materiały specjalnego ryzyka. W rzeczywistości, przedżołądki są często wykorzystywane w przemyśle spożywczym do produkcji paszy lub jako składniki w różnych przetworach, co dowodzi, że nie stanowią one zagrożenia w takim samym stopniu jak jelita czy rdzeń kręgowy. Mózg z kolei, choć może zawierać priony, nie jest uznawany jako SRM w przypadku bydła, ponieważ ustawodawstwo skupia się na obszarach o największym ryzyku przeniesienia chorób prionowych. Typowym błędem w myśleniu związanym z tym pytaniem jest niepełne zrozumienie definicji i klasyfikacji SRM, co prowadzi do mylnych wniosków. Kluczowe jest, aby branża mięsna stosowała się do aktualnych regulacji dotyczących bezpieczeństwa żywności oraz podejmowała działania mające na celu minimalizację ryzyka zakażeń. Wiedza na temat SRM i ich klasyfikacji jest niezbędna dla każdego, kto pracuje w przemyśle mięsnym, aby zapewnić bezpieczeństwo żywności i chronić zdrowie publiczne.
Pytanie 8

W kurniku, w którym przetrzymywanych jest 18 000 brojlerów, a 15 z nich padło, jaki jest wskaźnik dziennej śmiertelności?

A. 8,3%
B. 0,083%
C. 83%
D. 0,83%
Podczas analizy wskaźnika śmiertelności w hodowli brojlerów, wiele osób popełnia błędy wynikające z niepoprawnego zrozumienia proporcji oraz jednostek miary. Przykładowo, odpowiedź sugerująca 83% wynika z mylnego założenia, że liczba padłych ptaków jest w pełni reprezentatywna wobec całej populacji, co prowadzi do dramatycznie przesadzonego wskaźnika. Tak wysoki wynik jest w rzeczywistości nierealistyczny i świadczy o poważnych problemach w zarządzaniu stadem, takich jak niewłaściwe warunki sanitarno-epidemiologiczne. Z kolei wybór 0,83% może wynikać ze zrozumienia wskaźnika jako liczby padłych, bez zastosowania odpowiedniego wzoru, co odbiega od zasad obliczeń statystycznych. Podobny błąd można dostrzec w przypadku 8,3%, gdzie skala obliczeń jest błędnie interpretowana, co prowadzi do nieprawidłowych wartości procentowych. Kluczowe w tej tematyce jest zrozumienie, że wskaźnik śmiertelności powinien być zawsze interpretowany w kontekście całej populacji, a nie jako wartość absolutna. W kontekście hodowli brojlerów, często stosuje się normy i wskaźniki, które pomagają w monitorowaniu zdrowia stada oraz efektywności produkcji. Niewłaściwe obliczenia mogą prowadzić do fałszywych wniosków co do stanu zdrowia ptaków oraz mogą mieć poważne konsekwencje dla zarządzania gospodarstwem.
Pytanie 9

Do jakich celów wykorzystuje się igłę atraumatyczną?

A. do szycia naczyń krwionośnych
B. do szycia skóry bydła
C. do spajania ścięgien
D. do łączenia kości
Igła atraumatyczna jest specjalnym narzędziem medycznym, które znajduje zastosowanie głównie w chirurgii do szycia naczyń krwionośnych. Jej konstrukcja pozwala na minimalizowanie uszkodzeń tkanek, co ma kluczowe znaczenie w kontekście zachowania ich funkcji oraz estetyki. W przeciwieństwie do standardowych igieł, igła atraumatyczna jest często wyposażona w przewód prowadzący, co ułatwia jej wprowadzenie oraz manipulację w trudnodostępnych miejscach. Praktycznym przykładem zastosowania igły atraumatycznej jest operacja kardiochirurgiczna, gdzie precyzyjne zszycie naczyń krwionośnych jest kluczowe dla zapewnienia prawidłowego przepływu krwi po zabiegu. Jej użycie jest zgodne z najlepszymi praktykami chirurgicznymi, które zalecają stosowanie narzędzi minimalizujących ryzyko powikłań, takich jak krwawienie czy infekcje. Warto również zauważyć, że igły atraumatyczne są dostępne w różnych rozmiarach i kształtach końcówki, co pozwala na ich wszechstronne zastosowanie w różnych procedurach chirurgicznych, od mikrochirurgii po operacje ortopedyczne, gdzie precyzja i dokładność są absolutnie kluczowe.
Pytanie 10

W procesach dezynfekcji chemicznej wykorzystuje się

A. gorące powietrze
B. spalanie
C. związki utleniające
D. promieniowanie UV
Promieniowanie UV, gorące powietrze i spalanie to alternatywne metody dezynfekcji, które mogą być skuteczne w pewnych warunkach, ale nie są one klasyfikowane jako chemiczne metody dezynfekcji. Promieniowanie UV działa poprzez uszkodzenie DNA mikroorganizmów, co może prowadzić do ich śmierci. Jednak nie działa ono na wszystkie rodzaje drobnoustrojów i może być ograniczone przez obecność zanieczyszczeń, które mogą blokować promieniowanie. Gorące powietrze jest metoda, która polega na podgrzewaniu powierzchni do wysokich temperatur, co również może zabijać mikroby, ale wymaga długiego czasu ekspozycji i nie jest skuteczna na wszystkich typach drobnoustrojów. Spalanie jest ekstremalną metodą dezynfekcji, która eliminuje mikroorganizmy przez ich całkowite zniszczenie w procesie wysokotemperaturowym. Mimo że te techniki mogą być użyteczne w pewnych aspektach, ich zastosowanie jest często ograniczone przez konieczność zachowania określonych warunków oraz potencjalne ryzyko dla środowiska. Dlatego kluczowe jest, aby w kontekście dezynfekcji zrozumieć różnorodność dostępnych metod oraz wybrać najskuteczniejsze i najmniej szkodliwe podejście zgodnie z aktualnymi standardami i dobrymi praktykami branżowymi.
Pytanie 11

Gdy transport zwierząt odbywa się na dystansie przekraczającym 50 km, pojazd transportowy powinien mieć

A. decyzję przyznaną przez Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii
B. świadectwo otrzymane od Inspektora Dozoru Technicznego
C. certyfikat wydany przez Inspektora Transportu Drogowego
D. dopuszczenie wydane przez Powiatowego Lekarza Weterynarii
Wybór certyfikatu wydanego przez Inspektora Transportu Drogowego oraz świadectwa wydanego przez Inspektora Dozoru Technicznego jako alternatywnych odpowiedzi na pytanie o transport zwierząt jest problematyczny, ponieważ te dokumenty nie są bezpośrednio związane z przepisami dotyczącymi dobrostanu zwierząt. Certyfikat wydany przez Inspektora Transportu Drogowego dotyczy raczej ogólnych przepisów dotyczących transportu drogowego, który nie zawsze uwzględnia specyfikę przewozu żywych zwierząt. Świadectwo Inspektora Dozoru Technicznego jest skierowane na bezpieczeństwo techniczne pojazdów, ale nie adresuje kwestii związanych z transportem zwierząt. Kolejną niepoprawną odpowiedzią jest decyzja wydana przez Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii, która często dotyczy kwestii zdrowotnych i weterynaryjnych, ale nie jest to dokument wymagany dla każdego transportu. W praktyce, aby zapewnić prawidłowy i odpowiedni transport zwierząt, ważne jest, aby środek transportu miał dopuszczenie od Powiatowego Lekarza Weterynarii, co jest zgodne z obowiązującymi normami i dobrymi praktykami w branży. Zignorowanie tego aspektu może prowadzić do poważnych problemów, takich jak naruszenie przepisów prawa oraz zagrożenie zdrowia i dobrostanu zwierząt."
Pytanie 12

Głównym organem administracji rządowej, który nadzoruje działalność Inspekcji Weterynaryjnej, jest

A. Urzędowy Lekarz Weterynarii
B. Powiatowy Lekarz Weterynarii
C. Wojewódzki Lekarz Weterynarii
D. Główny Lekarz Weterynarii
Główny Lekarz Weterynarii to taka ważna figura w naszej administracji rządowej, która nadzoruje działanie Inspekcji Weterynaryjnej w Polsce. W skrócie można powiedzieć, że jego zadanie to koordynowanie działań kontrolnych i administracyjnych na poziomie całego kraju. To wszystko ma na celu dbanie o zdrowie zwierząt i ludzi. Ten Główny Lekarz Weterynarii wydaje różne regulacje oraz zalecenia, które potem trafiają do Wojewódzkich i Powiatowych Lekarzy Weterynarii. Np. czasem wydaje dyrektywy na temat walki z chorobami zakaźnymi u zwierząt, co jest bardzo ważne, bo to stanowi podstawę dla działań lokalnych. Co ciekawe, jego praca jest w zgodzie z regulacjami unijnymi, które wymagają wysokiego standardu ochrony zdrowia publicznego. Dzięki temu, że jest centralizacja w zarządzaniu, łatwiej radzić sobie z zagrożeniami, co w dzisiejszych czasach ma ogromne znaczenie.
Pytanie 13

Co oznacza skrót GHP?

A. Dobrą Praktykę Spożywczą
B. Dobrą Praktykę Produkcyjną
C. Dobrą Praktykę Hodowlaną
D. Dobrą Praktykę Higieniczną
Skrót GHP oznacza Dobrą Praktykę Higieniczną, co jest kluczowym elementem w zapewnieniu bezpieczeństwa zdrowotnego w branży spożywczej. GHP odnosi się do zasad, które mają na celu minimalizowanie ryzyka zanieczyszczenia żywności poprzez właściwe praktyki higieniczne w procesie produkcji i obróbki. Te zasady obejmują m.in. utrzymanie czystości w pomieszczeniach produkcyjnych, odpowiednie mycie rąk personelu, kontrolę stanu sanitarno-epidemiologicznego oraz odpowiednie magazynowanie surowców. Przykładem zastosowania GHP jest przestrzeganie zasad higieny w zakładach przetwórstwa mięsnego, gdzie zanieczyszczenia mogą prowadzić do poważnych zagrożeń epidemiologicznych, takich jak salmonella. Zgodność z GHP jest również wymagane przez przepisy prawa, na przykład rozporządzenie WE 852/2004 dotyczące higieny żywności, które kładzie nacisk na konieczność stosowania się do zasad GHP w zakładach spożywczych. Stosowanie tych praktyk przyczynia się do ochrony zdrowia konsumentów oraz budowania zaufania do produktów żywnościowych.
Pytanie 14

Preparaty w formie "spot on" powinny być aplikowane

A. dousto
B. na skórę
C. podskórnie
D. do worka spojówkowego
Preparaty w formie "spot on" są przeznaczone do stosowania na skórę, co oznacza, że aplikacja polega na bezpośrednim nałożeniu substancji czynnej w formie kropli na skórę zwierzęcia, najczęściej w rejonie karku lub między łopatkami. Ta forma podania jest bardzo popularna w przypadku preparatów przeciwpasożytniczych, takich jak środki przeciwkleszczowe czy pchlarze, ze względu na ich skuteczność oraz łatwość aplikacji. Dzięki zastosowaniu preparatów w formie "spot on", substancje czynne wnikają w skórę i są absorbowane przez naczynia limfatyczne, co pozwala na długotrwałe działanie. Dobrą praktyką jest upewnienie się, że skóra jest czysta i sucha przed nałożeniem preparatu, co zwiększa jego skuteczność. Ponadto, ważne jest, aby unikać mycia danego miejsca przez 48 godzin po aplikacji, aby nie zredukować skuteczności preparatu. W kontekście standardów weterynaryjnych, preparaty te są regulowane przez odpowiednie instytucje, które zapewniają ich bezpieczeństwo i skuteczność.
Pytanie 15

Odczyn Rivalty stosowany podczas analizy laboratoryjnej ma na celu badanie

A. płynów z jam ciała
B. osadu moczu
C. zawartości żwacza
D. materii kałowej
Odczyn Rivalty to naprawdę ważne narzędzie w diagnostyce w laboratoriach. Pomaga ocenić różne komórki w płynach z jam ciała, co jest super istotne w przypadku chorób zapalnych czy nowotworowych. Na przykład, jeśli badamy płyn mózgowo-rdzeniowy, to możemy szybko wykryć choroby neuroinfekcyjne, jak zapalenie opon mózgowych. Analogicznie, w płynie opłucnowym można zobaczyć, czy nie ma nowotworów lub stanów zapalnych. W praktyce w laboratoriach używamy odczynu Rivalty, żeby ocenić morfologię komórkową, co jest zgodne z wytycznymi do diagnozowania i monitorowania leczenia. Generalnie, stosowanie tego odczynu jest zgodne z zasadami jakości w medycynie, co jest kluczowe dla dobrej opieki zdrowotnej.
Pytanie 16

Zastosowanie ogłuszania przez zanurzenie w wodzie pod napięciem jest akceptowane w odniesieniu do

A. drobiu.
B. świn.
C. bydła.
D. owiec.
Ogłuszanie drobiu poprzez zanurzenie w rynnie z wodą pod napięciem jest dozwolone i stanowi jedną z metod humanitarnego uśmiercania ptaków. Procedura ta jest zgodna z wytycznymi unijnymi oraz międzynarodowymi standardami, które promują dobrostan zwierząt. W przypadku drobiu, ogłuszanie w wodzie elektrycznej pozwala na szybkie i skuteczne znieczulenie przed dalszymi procesami, co minimalizuje cierpienie zwierząt. W praktyce, stosując tę metodę, zwierzęta są umieszczane w rynnie, gdzie prąd elektryczny powoduje natychmiastowe uniesienie ich stanu świadomości. Ważne jest, aby urządzenia były odpowiednio skalibrowane i spełniały normy techniczne, co zapewnia skuteczność procesu. Dobrostan zwierząt oraz minimalizacja stresu są kluczowymi czynnikami w nowoczesnych praktykach hodowlanych, a metoda ta jest szeroko stosowana w zakładach przetwórczych, które dążą do spełnienia wymogów etycznych oraz prawnych.
Pytanie 17

Mięso świń, które zostało pozyskane na cele konsumpcyjne, a jego ubój odbył się na obszarze bez ograniczeń, musi być obowiązkowo poddane badaniu w kierunku

A. różycy
B. ASF
C. włośnicy
D. BSE
Mięso świń, które jest pozyskiwane na użytek własny i poddawane ubojowi na terenach nieobciążonych ograniczeniami, wymaga przeprowadzenia badania w kierunku włośnicy. Włośnica, wywoływana przez pasożytnicze nicienie z rodzaju Trichinella, stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia ludzi, gdyż może prowadzić do poważnych powikłań zdrowotnych. Zgodnie z obowiązującymi przepisami, każde mięso świń, które ma być spożywane, powinno być poddane badaniu w celu wykrycia obecności larw Trichinella. Badania te są przeprowadzane w akredytowanych laboratoriach, które stosują metody zgodne z normami krajowymi i międzynarodowymi. Przykładem może być badanie mięsa wykonane w laboratoriach weterynaryjnych, które stosują metody suchych ekstrakcji i immunoenzymatyczne. Praktyczne zastosowanie wiedzy na temat włośnicy jest istotne nie tylko z punktu widzenia zdrowia publicznego, ale również dla producentów, którzy pragną zapewnić bezpieczeństwo swoich produktów. Wdrożenie tych procedur może zapobiec rozprzestrzenieniu się choroby w populacji ludzi, a także zwiększyć zaufanie konsumentów do lokalnych źródeł żywności.
Pytanie 18

Produkt uboczny kategorii 1 powinien być barwiony błękitem patentowym w taki sposób, aby barwnik pokrywał

A. 30% powierzchni
B. 100% powierzchni
C. 50% powierzchni
D. 20% powierzchni
Barwienie produktu ubocznego kategorii 1 błękitem patentowym w 100% powierzchni jest zgodne z przepisami dotyczącymi identyfikacji i klasyfikacji odpadów. W przypadku produktów ubocznych, które mogą być niebezpieczne, całkowite pokrycie barwnikiem ma na celu jasne oznaczenie ich właściwości, co zwiększa bezpieczeństwo w ich dalszym przetwarzaniu. Na przykład, w przemyśle spożywczym, jeśli produkt uboczny jest całkowicie zabarwiony, zapewnia to, że nie zostanie pomylony z innymi materiałami, co może mieć poważne konsekwencje zdrowotne. Barwnik ten pełni również rolę informacyjną, wskazując na to, że dany materiał nie nadaje się do konsumpcji. Zgodnie z normami ISO 14001 dotyczącymi zarządzania środowiskowego, oznakowanie produktów ubocznych jest kluczowe dla efektywnego zarządzania odpadami oraz zabezpieczenia zdrowia publicznego. W praktyce aplikacje związane z obróbką i utylizacją odpadów wymagają takiego podejścia, aby minimalizować ryzyko błędów i zapewniać zgodność z regulacjami prawnymi.
Pytanie 19

Właściciel zwierzęcia powinien nosić fartuch ołowiany podczas przeprowadzania badania

A. elektrokardiograficznego
B. endoskopowego
C. rentgenowskiego
D. bioelektrycznej aktywności mózgu
Jeśli chodzi o bioelektryczną czynność mózgu, endoskopię i EKG, to nie potrzeba fartuchów ołowianych, bo nie ma tam promieniowania jonizującego. Bioelektryczna czynność mózgu, czyli EEG, to badań, które rejestruje aktywność elektryczną mózgu przez elektrody na głowie. Ta metoda jest bezpieczna i nie generuje promieniowania. Endoskopia wykorzystuje cieniutkie narzędzie z kamerą, żeby zbadać wnętrze ciała, również bez użycia promieniowania. W EKG rejestruje się aktywność serca i też nie ma tu ryzyka promieniowania. Więc zakładanie fartuchów w tych sytuacjach nie ma sensu. Ważne, żeby rozumieć, że fartuchy ołowiane są potrzebne tylko przy badaniach z promieniowaniem jonizującym, jak rentgen. W każdym innym przypadku to może prowadzić do zbędnych kosztów i dodatkowego obciążenia dla pacjentów i lekarzy.
Pytanie 20

Prawidłowo nad obszarem płuc konia można usłyszeć dźwięk wypukły

A. jawny
B. metaliczny
C. bębenkowy
D. stłumiony
Prawidłowa odpowiedź to "jawny". W kontekście osłuchania płuc konia, termin "jawny" odnosi się do wyraźnie słyszalnych dźwięków oddechowych, które są wynikiem prawidłowego przepływu powietrza przez drogi oddechowe. W osłuchiwaniu, specjaliści zwracają uwagę na charakterystykę dźwięków, aby ocenić stan zdrowia zwierzęcia. Przykładami zastosowania tej wiedzy mogą być rutynowe kontrole zdrowotne, w trakcie których weterynarze osłuchują płuca, aby wykryć ewentualne problemy, takie jak zapalenie płuc czy inne choroby układu oddechowego. W praktyce weterynaryjnej, znajomość prawidłowego dźwięku oddechowego oraz jego interpretacja są kluczowe dla diagnostyki, co jest zgodne z wytycznymi American Association of Equine Practitioners (AAEP), które podkreślają znaczenie regularnych badań układu oddechowego koni. Zrozumienie różnic między dźwiękami płuc może pomóc w szybkiej identyfikacji problemów zdrowotnych, co ma bezpośrednie przełożenie na efektywność leczenia.
Pytanie 21

Aby unieruchomić zwierzę, zabrania się używania prądu elektrycznego, który nie powoduje ogłuszenia ani nie prowadzi do śmierci w warunkach kontrolowanych, szczególnie mowa tu o prądzie elektrycznym, który nie przepływa przez

A. gałki oczne
B. nozdrza
C. serce
D. mózg
Zastosowanie prądu elektrycznego w unieruchamianiu zwierząt jest kwestią bardzo delikatną i wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności. Właściwe zastosowanie prądu elektrycznego, które ma na celu ogłuszenie lub uśmiercenie, powinno być ściśle kontrolowane. Odpowiedź 'mózg' jest poprawna, ponieważ prąd elektryczny, który przepływa przez mózg, ma potencjał do szybkiego wywołania utraty przytomności, co jest kluczowe dla humanitarnego traktowania zwierząt. Przykładowo, w kontekście uboju zwierząt, stosuje się urządzenia do ogłuszania, które wykorzystują prąd o odpowiedniej intensywności, aby skutecznie i szybko znieczulić zwierzę. Właściwe organy regulacyjne, takie jak FAO czy OIE, zalecają użycie takich metod, które minimalizują cierpienie zwierząt i zachowują zasady dobrostanu zwierząt. Praktyki te są zgodne z etyką oraz przepisami prawa, co jest niezbędne w każdym procesie związanym z obsługą zwierząt.
Pytanie 22

Co oznacza znak jakości zdrowotnej?

A. owalna pieczęć urzędowa przybita na półtuszy wieprzowej
B. Weterynaryjny Numer Identyfikacyjny umieszczony na opakowaniu produktów pochodzenia zwierzęcego
C. wartość odżywcza produktu mięsnego podana na opakowaniu
D. wszystkie symbole i oznaczenia znajdujące się na opakowaniu, które świadczą o wysokiej klasie produktu mięsnego
Znak jakości zdrowotnej, w kontekście produktów mięsnych, to owalna urzędowa pieczęć przybita na półtuszy wieprzowej. Tego rodzaju pieczęć ma na celu potwierdzenie, że mięso pochodzi z zakładu, który spełnia określone normy sanitarno-epidemiologiczne oraz weterynaryjne. Taka pieczęć jest niezwykle istotna, gdyż zapewnia konsumenta o, że produkt został poddany odpowiednim kontrolom jakości i bezpieczeństwa, zanim trafił na rynek. Standardy te są regulowane przez przepisy prawa, w tym przez rozporządzenia Unii Europejskiej dotyczące higieny żywności oraz bezpieczeństwa żywności. Przykładowo, w Polsce, znaki jakości zdrowotnej są nadawane przez Inspekcję Weterynaryjną, co zapewnia, że produkt spełnia wysokie standardy jakości. Dzięki takim regulacjom konsumenci mogą mieć większe zaufanie do wyboru produktów mięsnych, co jest kluczowe dla ich zdrowia i bezpieczeństwa.
Pytanie 23

Przeprowadzając badanie fizykalne żołądka u psa, należy zbadać obszar

A. rejon zapępkowy
B. prawy bok klatki piersiowej
C. okolice pachwin
D. lewy bok klatki piersiowej
Analizując pozostałe odpowiedzi, można zauważyć, że odpowiedzi "prawą zażebrową", "pachwinową" oraz "zapępkową" są nieprawidłowe ze względu na ich lokalizację i funkcjonalne znaczenie. Obszar prawy żołądka nie jest miejscem, w którym można skutecznie ocenić stan żołądka, ponieważ to właśnie lewa strona ciała jest miejscem, w którym ten narząd jest umiejscowiony. Nieprawidłowe podejście do diagnostyki poprzez omacywanie okolic niewłaściwych może prowadzić do pominięcia istotnych symptomów, co w konsekwencji może zagrażać zdrowiu zwierzęcia. Niewłaściwe omacywanie pachwinowej lokalizacji nie tylko nie pozwala na ocenę stanu żołądka, ale także może prowadzić do mylnych wniosków o stanie zdrowia całego układu trawiennego. Z kolei palpacja w okolicy zapępkowej, która obejmuje obszar wokół pępka, nie dostarcza informacji o stanie żołądka, a tym samym nie przyczynia się do prawidłowej diagnostyki. Ważne jest, aby weterynarze i technicy weterynaryjni byli dobrze przeszkoleni w zakresie anatomii zwierzęcej, aby skutecznie przeprowadzać badania palpacyjne, co jest kluczowe dla postawienia prawidłowej diagnozy i podjęcia odpowiednich działań. Zrozumienie anatomii oraz lokalizacji poszczególnych narządów jest fundamentem skutecznej diagnostyki w praktyce weterynaryjnej.
Pytanie 24

Kleszcz należy do

A. roztoczy.
B. płazińców.
C. owadów.
D. obleńców.
Kleszcz jest klasyfikowany jako roztocz, należący do gromady arachnidów. Roztocze to grupa stawonogów, która obejmuje zarówno kleszcze, jak i inne organizmy, takie jak np. roztocze kurzu domowego. Kleszcze są ważnym elementem ekosystemów, odgrywają rolę w łańcuchach pokarmowych, ale są również znane jako wektory wielu chorób, takich jak borelioza czy kleszczowe zapalenie mózgu. Zrozumienie ich biologii i ekologii jest kluczowe w kontekście ochrony zdrowia publicznego oraz rolnictwa. Praktyczne zastosowanie tej wiedzy obejmuje stosowanie odpowiednich środków ochrony osobistej podczas pracy w terenie, monitorowanie populacji kleszczy w określonych ekosystemach oraz edukację społeczeństwa na temat zagrożeń związanych z tymi stawonogami. W zaleceniach dotyczących ochrony przed kleszczami warto zwrócić uwagę na stosowanie odzieży ochronnej oraz repelentów, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zdrowia publicznego.
Pytanie 25

Choroba wirusowa dotykająca zwierzęta parzystokopytne, objawiająca się wysoką gorączką oraz pojawianiem się pęcherzyków i pęcherzy na błonach śluzowych pyska, racicach i wymieniu to

A. choroba guzowatej skóry bydła
B. pęcherzykowe zapalenie jamy ustnej
C. pryszczyca
D. gruźlica
Gruźlica to choroba zakaźna, która dotyka głównie płuc, a u zwierząt parzystokopytnych objawia się głównie w postaci przewlekłych zmian zapalnych w płucach lub w innych narządach, ale nie jest związana z charakterystycznymi objawami, jak gorączka i pęcherzyki. Choroba guzowatej skóry bydła jest wirusową infekcją skórną, która powoduje tworzenie guzów, jednak objawy tej choroby różnią się znacznie od objawów pryszczycy i nie obejmują gorączki oraz pęcherzyków na błonach śluzowych. Pęcherzykowe zapalenie jamy ustnej to choroba, która również nie jest związana z objawami opisanymi w pytaniu, a jej etiologia oraz objawy kliniczne różnią się od pryszczycy. Kluczowym błędem w analizie możliwych odpowiedzi jest nieprawidłowe łączenie objawów z chorobami, które mają różne przyczyny i mechanizmy zakaźne. Zrozumienie różnicy pomiędzy tymi chorobami i ich objawami jest istotne nie tylko w diagnostyce, ale również w podejmowaniu działań prewencyjnych oraz terapeutycznych w hodowli zwierząt. Właściwe rozpoznanie choroby jest kluczowe dla ochrony zdrowia zwierząt oraz dla zapobiegania dalszemu rozprzestrzenieniu się infekcji w stadzie.
Pytanie 26

Transport możliwy jest bez rozdzielania w przypadku

A. dorosłych ogierów i byków
B. matki z młodym potomstwem
C. zwierząt z rogami oraz bez nich
D. zwierząt uwiązanych oraz tych luzem
Odpowiedź wskazująca na transport matek z zależnym potomstwem jest zgodna z normami dotyczącymi dobrostanu zwierząt. Zgodnie z wytycznymi, transport takich grup zwierząt powinien odbywać się w sposób jak najmniej stresujący, co pozwala na zachowanie ich naturalnych zachowań. Przykładem zastosowania tej zasady może być transport krów z cielakami, gdzie cielaki podążają obok matek, co redukuje stres związany z oddzieleniem. W praktyce transporty muszą być zaplanowane tak, aby zminimalizować czas podróży oraz zapewnić odpowiednie warunki, takie jak dostęp do wody i przestrzeń do leżenia. Dobre praktyki branżowe, takie jak te zawarte w rozporządzeniach unijnych (np. Rozporządzenie WE nr 1/2005), jasno wskazują na konieczność transportowania zwierząt w rodzinnych grupach, co ma na celu ich zdrowie i bezpieczeństwo. Te zasady są kluczowe dla zapewnienia dobrostanu zwierząt i minimalizacji stresu podczas transportu.
Pytanie 27

Aby przeprowadzić badanie mikroskopowe próbki moczu, należy ją

A. zamrozić
B. wytrząsać
C. wirować
D. mieszać
Odpowiedź "wirować" jest poprawna, ponieważ wirowanie próbki moczu jest kluczowym krokiem w procesie przygotowania materiału do badania mikroskopowego. Wirowanie pozwala na oddzielenie osadu moczu od pozostałej cieczy, co umożliwia dokładną analizę komórek, kryształów i innych składników znajdujących się w osadzie. Zgodnie z najlepszymi praktykami w laboratoriach analitycznych, próbki moczu powinny być wirowane z określoną prędkością i czasem, aby uzyskać najlepsze wyniki; zazwyczaj stosuje się prędkość 1500-3000 obrotów na minutę przez 5 do 10 minut. Taki proces pozwala na skoncentrowanie osadu i ułatwia jego dalsze badanie, co jest niezbędne do diagnozowania różnych stanów zdrowotnych, takich jak infekcje dróg moczowych, choroby nerek czy inne zaburzenia metaboliczne. W praktyce klinicznej oznaczenie jakości osadu moczu jest kluczowe dla postawienia właściwej diagnozy, dlatego tak istotne jest przestrzeganie standardów wirowania.
Pytanie 28

Jeśli producent sugeruje podanie leku "i.v.", to oznacza, że lek powinien być podawany

A. doustnie
B. dowiązkowo
C. dożylnie
D. dootrzewnowo
Podanie leku 'i.v.' oznacza, że substancja czynna powinna być dostarczona bezpośrednio do krwiobiegu pacjenta, co pozwala na szybkie i efektywne wchłanianie leku. Droga dożylna, czyli intravenozalna, jest jedną z najczęściej stosowanych metod podawania medykamentów, szczególnie w stanach nagłych, wymagających błyskawicznego działania. Na przykład, w przypadku pacjentów z ciężkim odwodnieniem, leki elektrolitowe oraz płyny nawadniające są podawane dożylnie, aby szybko przywrócić równowagę elektrolitową. Ponadto, terapia niektórymi antybiotykami czy chemioterapeutykami również wymaga podawania ich drogą dożylną, co zapewnia większą skuteczność terapeutyczną i minimalizuje ryzyko działań niepożądanych. Praktyka ta jest zgodna z wytycznymi zawartymi w standardach medycznych, które podkreślają znaczenie odpowiedniego sposobu podawania leków dla osiągnięcia optymalnych efektów terapeutycznych.
Pytanie 29

FIP u kotów jest spowodowany przez

A. wirusy
B. priony
C. grzyby
D. bakterie
FIP, czyli wirusowe zapalenie otrzewnej kotów, jest chorobą wywoływaną przez wirusy z rodziny koronawirusów, a dokładniej przez mutację koronawirusa felinowego (FCoV). W przypadku FIP, wirus ten przechodzi mutację, co prowadzi do powstania formy, która wywołuje silną odpowiedź zapalną w organizmie kota. Zrozumienie natury wirusów jako patogenów jest kluczowe dla efektywnego zarządzania zdrowiem zwierząt. W praktyce weterynaryjnej, szczególnie w kontekście profilaktyki, ważne jest rozpoznawanie objawów FIP, takich jak gorączka, utrata apetytu oraz objawy neurologiczne. Właściwe podejście obejmuje także zastosowanie szczepień oraz podejmowanie kroków mających na celu ograniczenie stresu i poprawę ogólnej odporności kotów. Standardy opieki zdrowotnej w przypadku FIP podkreślają znaczenie wczesnego rozpoznania i interwencji, co może znacząco poprawić rokowania zwierzęcia.
Pytanie 30

Przed wysłaniem do ubojni, stado brojlerów jest badane pod kątem obecności pałeczek

A. Listeria
B. Campylobacter
C. Escherichia coli
D. Salmonella
Odpowiedź 'Salmonella' jest prawidłowa, ponieważ pałeczki Salmonella są jednymi z najczęstszych patogenów związanych z zakażeniami pokarmowymi, a ich obecność w hodowlach brojlerów może stanowić poważne zagrożenie dla zdrowia publicznego. Badania kierowane na nosicielstwo Salmonelli przed ubojem są standardową procedurą w przemyśle drobiarskim, aby zminimalizować ryzyko zakażeń w produktach mięsnych. W praktyce, stosowanie metod mikrobiologicznych do analizy próbek pobranych z kurczaków jest kluczowe dla wczesnego wykrywania tego patogenu. Przykłady zastosowania obejmują wdrażanie programów monitorujących oraz standardów takich jak Hazard Analysis and Critical Control Points (HACCP), które pomagają w identyfikacji krytycznych punktów w procesie produkcji, gdzie może dojść do zanieczyszczenia. Dodatkowo, wiedza o nosicielstwie Salmonelli pomaga w implementacji skutecznych strategii bioasekuracji, które zapobiegają rozprzestrzenieniu się patogenu w stadzie i w końcu do produktów końcowych.
Pytanie 31

Jakie schorzenie powoduje występowanie zapachu owoców (acetonu) w moczu?

A. ketonurii
B. ropomoczu
C. bakteriurii
D. leukocyturii
Bakteriuria odnosi się do obecności bakterii w moczu, co zwykle jest związane z infekcjami układu moczowego. W tym przypadku zapach moczu może być zmieniony, ale nie będzie on specyficznie owocowy. Z kolei ropomocz to obecność ropy w moczu, co również wiąże się z infekcją, ale z reguły nie powoduje charakterystycznego zapachu acetonu. Leukocyturia to obecność leukocytów w moczu, najczęściej związana z procesami zapalnymi, jak infekcje, które mogą powodować zmiany zapachowe, ale nie mają one charakterystycznego owocowego aromatu. Błędem myślowym jest mylenie objawów związanych z infekcjami lub stanami zapalnymi z objawami metabolicznymi, takimi jak ketonuria. Niezrozumienie różnicy między tymi stanami może prowadzić do niewłaściwej diagnozy i leczenia. W przypadku pacjentów z podejrzeniem zaburzeń metabolicznych, takich jak cukrzyca, kluczowe jest przeprowadzanie dokładnych badań diagnostycznych, aby zidentyfikować przyczyny zmian w składzie moczu oraz odpowiednio zareagować na objawy, co jest zgodne z wytycznymi diagnostycznymi.
Pytanie 32

Informacja dotycząca skażenia partii jaj zarażonych pałeczkami Salmonella będzie przekazywana przez system

A. EFSA
B. ISO
C. RASFF
D. HACCP
HACCP, czyli System Analizy Zagrożeń i Krytycznych Punktów Kontroli, to fajna metoda na zarządzanie bezpieczeństwem żywności. Skupia się ona na identyfikowaniu zagrożeń na różnych etapach produkcji. Tylko, że to nie jest to samo co RASFF, który działa bardziej jak system alarmowy, który informuje w czasie rzeczywistym o zagrożeniach. ISO to zbiór różnych standardów dotyczących jakości, w tym bezpieczeństwa żywności, ale nie daje takiej możliwości na szybkie przekazywanie informacji w razie wykrycia skażenia. EFSA, z kolei, zajmuje się oceną ryzyka związanego z żywnością, ale też nie ma funkcji, żeby od razu powiadamiać o zanieczyszczeniach. Ludzie często mylą te systemy, myśląc, że HACCP, ISO i EFSA działają tak samo jak RASFF, co jest mało trafne. Ważne, żeby zrozumieć, że RASFF to komunikacja kryzysowa, a inne systemy bardziej się koncentrują na prewencji i ocenie. Żeby dobrze zarządzać bezpieczeństwem żywności, trzeba wiedzieć, co każdy z tych systemów robi.
Pytanie 33

Jakie materiały są niezbędne do przeprowadzenia pobrania krwi od psa z żyły odpromieniowej?

A. wyłącznie gazik, igłę oraz probówkę
B. gazik, igłę, probówkę, alkohol oraz stazę
C. jedynie gazik, igłę i stazę
D. gazik, igłę, probówkę oraz sól fizjologiczną
Prawidłowa odpowiedź obejmuje wszystkie istotne elementy, które są niezbędne do przeprowadzenia bezpiecznego i skutecznego pobrania krwi od psa. Gazik jest używany do ucisku miejsca nakłucia po zakończeniu procedury, co minimalizuje ryzyko krwawienia oraz przyspiesza proces gojenia. Igła to kluczowy element, który umożliwia dostęp do układu krwionośnego. Probówka jest niezbędna do zebrania krwi i jej przechowywania do dalszych badań. Alkohol ma funkcję dezynfekującą, co jest niezwykle ważne, aby zredukować ryzyko zakażeń oraz zapewnić czystość miejsca nakłucia. Staza, czyli opaska uciskowa, pomaga w zwiększeniu ciśnienia w naczyniach krwionośnych, co ułatwia znalezienie żyły i pobranie krwi. Przestrzeganie tych zasad jest zgodne z dobrymi praktykami weterynaryjnymi i zapewnia komfort zwierzęcia oraz bezpieczeństwo procedury. W praktyce, przygotowując się do pobrania krwi, warto mieć wszystkie te akcesoria pod ręką, aby móc szybko i bezpiecznie zrealizować zadanie.
Pytanie 34

Obowiązkowe nacięcia wątroby oraz badanie powierzchni przekrojów przeprowadza się

A. u bydła
B. u dzików
C. u świń
D. u cieląt
Nieprawidłowe jest przypisywanie obowiązkowych nacięć wątroby i oględzin powierzchni przekrojów do innych gatunków zwierząt, takich jak dziki, cielęta czy świnie. W przypadku dzików, nacięcia takie nie są standardową praktyką, ponieważ są one często badane w innym kontekście, głównie ze względu na różnice w patologiach i warunkach środowiskowych. Dziki mogą być poddawane innym formom oceny zdrowia, które nie wymagają nacięć wątroby, co wynika z ich biologii oraz różnic w systemie hodowli. Cielęta, będące młodszym stadkiem bydła, również nie są poddawane regularnym, obowiązkowym nacięciom wątroby, chociaż monitoring ich zdrowia jest istotny. Z kolei w przypadku świń, standardy dotyczące nacięć wątroby różnią się od tych stosowanych w bydle. W przemyśle mięsnym, procedury weterynaryjne są dostosowane do specyficznych potrzeb i charakterystyk każdego gatunku, a błędne rozumienie tych procedur może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych dla zwierząt oraz ludzi. Prawidłowe podejście do oceny stanu zdrowia zwierząt wymaga zatem znajomości specyficznych praktyk, które są uzależnione od gatunku oraz warunków ich hodowli.
Pytanie 35

W ramach kontroli właścicielskiej w kierunku pałeczek Salmonella oraz Campylobacter konieczne jest pobieranie próbek z tusz

A. końskich
B. drobiowych
C. wołowych
D. wieprzowych
Odpowiedź drobiowe jest prawidłowa, ponieważ nadzór właścicielski w kierunku patogenów, takich jak Salmonella i Campylobacter, koncentruje się głównie na produktach drobiowych. Salmonella i Campylobacter to jedne z najczęstszych czynników wywołujących zatrucia pokarmowe na całym świecie, a ich źródłem często są nieodpowiednio przetworzone lub niewłaściwie przechowywane produkty drobiowe. W ramach norm HACCP (Analiza Zagrożeń i Krytyczne Punkty Kontroli) oraz regulacji unijnych, takich jak Rozporządzenie (WE) nr 2073/2005, wymagane jest regularne monitorowanie i badanie tusz drobiowych na obecność tych patogenów. Przykładowo, w przypadku wykrycia Salmonelli w tuszy drobiowej, następuje natychmiastowe wstrzymanie sprzedaży i przeprowadzenie dalszych badań, a także działań mających na celu eliminację zagrożenia. Oprócz tego, właściwe praktyki w hodowli drobiu, takie jak bioasekuracja i kontrola paszy, są kluczowe dla ograniczenia ryzyka wystąpienia tych bakterii.
Pytanie 36

Kto odpowiada za przeprowadzanie szkoleń dla pracowników zakładów produkujących artykuły pochodzenia zwierzęcego?

A. Właściciel lub kierujący zakładem
B. Pracownicy na własną rękę
C. Urzędowy Lekarz Weterynarii nadzorujący zakład
D. Powiatowy Lekarz Weterynarii
Właściciel lub kierujący zakładem jest odpowiedzialny za szkolenie pracowników w zakładach wytwarzających produkty pochodzenia zwierzęcego, ponieważ to on odpowiada za zgodność z przepisami prawa oraz standardami dotyczącymi bezpieczeństwa żywności. Właściciel ma obowiązek zapewnienia, że wszyscy pracownicy są odpowiednio przeszkoleni w zakresie higieny, obsługi sprzętu oraz procedur związanych z produkcją, co jest kluczowe dla zachowania zdrowia publicznego i jakości produktów. Przykładem dobrze wdrożonego systemu szkoleniowego może być program szkoleń w zakładach przetwórstwa mięsnego, gdzie każdy pracownik przechodzi specjalistyczne kursy związane z technologią produkcji, a także z procedurami BHP. Ponadto, zgodnie z normami ISO 22000, odpowiednie szkolenie pracowników jest istotnym elementem systemu zarządzania bezpieczeństwem żywności, co podkreśla znaczenie tej odpowiedzialności.
Pytanie 37

System informatyczny do monitorowania i informowania o ruchach żywych zwierząt oraz produktów pochodzenia zwierzęcego w obrębie państw członkowskich UE to

A. TRACES
B. GHP
C. HACCP
D. RASFF
TRACES (Trade Control and Expert System) to system informatyczny wykorzystywany w Unii Europejskiej, który ma na celu monitorowanie i zarządzanie przemieszczeniami zwierząt żywych oraz produktów pochodzenia zwierzęcego. Jego główną funkcją jest umożliwienie ścisłej kontroli tych produktów w obrębie rynku wewnętrznego UE, co jest kluczowe dla zapewnienia wysokiego poziomu bezpieczeństwa żywności i zdrowia publicznego. TRACES pozwala na łatwe śledzenie pochodzenia zwierząt oraz produktów, co przyczynia się do szybkiej reakcji w przypadku wykrycia zagrożeń epidemiologicznych. Przykładem zastosowania tego systemu może być monitorowanie przemieszczania bydła z jednego kraju członkowskiego do drugiego, co pozwala na weryfikację zgodności z obowiązującymi normami oraz na zapewnienie, że zwierzęta są zdrowe i spełniają wszystkie wymagania weterynaryjne. Wdrożenie systemu TRACES jest zgodne z przepisami prawa unijnego, co czyni go niezbędnym narzędziem w zarządzaniu bezpieczeństwem żywności w Europie.
Pytanie 38

Technika rehabilitacji opierająca się na ugniataniu, rozcieraniu, klepaniu oraz wstrząsaniu to

A. masaż leczniczy
B. magnetoterapia
C. kinezyterapia
D. sonoterapia
Masaż leczniczy to coś więcej niż tylko przyjemność. To naprawdę fajna metoda rehabilitacyjna, która działa na tkanki ciała za pomocą rąk. Techniki takie jak ugniatanie czy klepanie to kluczowe elementy, które pomagają w rehabilitacji. Dzięki nim krążenie poprawia się, napięcie mięśniowe się zmniejsza, a procesy regeneracyjne idą szybciej. Sporo osób korzysta z masażu, gdy mają bóle, urazy sportowe, a nawet stres. Na przykład, po operacjach ortopedycznych masaż jest super ważny, bo pomaga w odbudowie ruchu i zmniejsza obrzęki. Oczywiście, warto pamiętać, żeby masaż robił wykwalifikowany terapeuta, bo to gwarantuje bezpieczeństwo i efekty. Dobrze zrobiony masaż potrafi też pozytywnie wpłynąć na samopoczucie psychiczne, co w rehabilitacji jest naprawdę ważne.
Pytanie 39

Umiejętność mikroorganizmów do przekraczania barier ochronnych organizmu, reprodukcji oraz rozprzestrzeniania się w nim, określa się jako

A. rozprzestrzenialność
B. agresywność
C. inwazyjność
D. zjadliwość
Wybór innych odpowiedzi może prowadzić do niejasności w zrozumieniu terminologii używanej w mikrobiologii. Napastliwość, choć może sugerować agresywne działanie, nie jest terminem powszechnie używanym w kontekście mikroorganizmów. Często mylona z inwazyjnością, napastliwość nie odnosi się konkretnie do zdolności do przenikania barier; zamiast tego, może być używana w odniesieniu do ogólnego zachowania patogenów, co jest niewystarczające do opisu ich mechanizmów działania. Rozsiewalność, z drugiej strony, odnosi się do zdolności mikroorganizmów do rozprzestrzeniania się w organizmie lub środowisku, ale nie wyjaśnia ich zdolności do wnikania w tkanki. Zjadliwość natomiast dotyczy zdolności mikroorganizmów do wywoływania chorób, co jest istotne, ale nie obejmuje aspektu inwazyjności. Te terminy są często mylone, co może prowadzić do błędnych interpretacji w kontekście chorób zakaźnych, a zrozumienie ich odrębnych definicji jest kluczowe dla poprawnej analizy sytuacji klinicznych oraz wyboru odpowiednich metod diagnostycznych i terapeutycznych. Dobrą praktyką jest zatem precyzyjne posługiwanie się terminami w kontekście ich specyficznych znaczeń, aby uniknąć dezinformacji w badaniach mikrobiologicznych.
Pytanie 40

W przypadku wystąpienia lipochromatozy, jaki kolor ma mięso?

A. żółte.
B. różowe.
C. sine.
D. jasne.
Wybór szarego, bladego lub czerwonego koloru mięsa jako odpowiedzi w kontekście lipochromatozy jest wynikiem niepełnego zrozumienia tego zjawiska. Szare mięso często wskazuje na procesy degradacji i nieświeżości, co jest niezgodne z pojęciem lipochromatozy, która dotyczy pigmentacji spowodowanej przez lipidowe substancje w mięsie. Z kolei blade mięso może sugerować ubóstwo w hemoglobinę lub niską zawartość mioglobiny, co również nie jest związane z lipochromatozą. Czerwony kolor mięsa jest charakterystyczny dla świeżego i zdrowego mięsa, ale nie odnosi się do zmian spowodowanych przez pigmenty lipidowe. Wiedza na temat lipochromatozy jest istotna z perspektywy kontroli jakości i oceny produktów mięsnych. Kluczowym aspektem jest zrozumienie, że zmiany barwy są de facto wynikiem biochemicznych reakcji w mięsie, które mogą wpływać na postrzeganą jakość produktu. Dlatego, aby skutecznie ocenić mięso, ważne jest zapoznanie się z właściwymi normami oraz zrozumienie procesu biochemicznego, który prowadzi do zmian barwy, co ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia wysokiej jakości i bezpieczeństwa żywności.
Rozpocznij nowy egzamin
Powrót do strony głównej