Wyniki egzaminu

Nowy egzamin
Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik programista
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 4 lutego 2026 21:16
  • Data zakończenia: 4 lutego 2026 21:39

Egzamin zdany!

Wynik: 29/40 punktów (72,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!
Facebook
X.com
LinkedIn
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Aby uczynić stronę internetową bardziej dostępną dla osób niewidomych, należy przypisać obrazom wyświetlanym za pomocą znacznika img odpowiedni atrybut

A. style
B. alt
C. text
D. src
Atrybut alt (alternatywny) jest niezbędnym elementem w kontekście dostępności stron internetowych. Jego podstawową funkcją jest dostarczenie opisu graficznego treści zawartych w obrazach dla użytkowników korzystających z czytników ekranu. Dzięki temu niewidomi lub słabo widzący użytkownicy mogą zrozumieć, co przedstawia dany obraz. Przykładowo, jeśli na stronie znajduje się zdjęcie przedstawiające psa bawiącego się w parku, atrybut alt mógłby mieć wartość "Pies bawiący się w parku na zielonej trawie". To pozwala użytkownikowi na mentalne odtworzenie obrazu i kontekstu. W praktyce, zgodnie z wytycznymi WCAG (Web Content Accessibility Guidelines), każdy obraz użyty na stronie internetowej powinien mieć przypisany opis w atrybucie alt, co zwiększa dostępność i użyteczność treści. Warto również pamiętać, że atrybut alt powinien być używany tylko w sytuacjach, gdy obraz ma znaczenie dla treści; obrazy dekoracyjne powinny mieć pusty atrybut alt (alt=""). Dobre praktyki w zakresie dostępności podkreślają, że właściwe stosowanie atrybutów alt nie tylko wspiera użytkowników z niepełnosprawnościami, ale także poprawia SEO, gdyż wyszukiwarki lepiej rozumieją treści obrazów.
Pytanie 2

Deklarując var x="true"; w języku JavaScript, jakiego typu zmienną się tworzy?

A. string (ciąg znaków)
B. liczbowym
C. logicznym
D. nieokreślonym (undefined)
W języku JavaScript, deklaracja zmiennej za pomocą var x="true"; tworzy zmienną o typie string, co oznacza, że jest to ciąg znaków. Wartość "true" w tym przypadku jest interpretowana dosłownie jako tekst i nie ma związku z wartością logiczną typu boolean, która również może być używana w JavaScript. Typ string jest jednym z podstawowych typów danych w tym języku i jest używany do reprezentowania tekstu. Zmienne typu string mogą zawierać litery, cyfry oraz znaki specjalne i są otaczane cudzysłowami, jak w tym przypadku. W praktyce programiści często używają stringów do przechowywania danych wejściowych od użytkowników, komunikatów oraz wszelkiego rodzaju informacji tekstowych. Warto zauważyć, że w ECMAScript 6 (ES6) wprowadzono również let oraz const do deklaracji zmiennych, ale zasada dotycząca typów danych pozostaje taka sama. Należy także zwrócić uwagę, że typy danych w JavaScript są dynamiczne, co oznacza, że można przypisać różne typy wartości do tej samej zmiennej w różnych momentach. Na przykład, po przypisaniu stringa, możemy przypisać liczbę lub obiekt do tej samej zmiennej, co pokazuje elastyczność JavaScriptu jako języka programowania.
Pytanie 3

Który z przedstawionych poniżej fragmentów kodu HTML5 zostanie uznany przez walidator HTML za niepoprawny?

A. <p class= "stl">tekst</p>
B. <p class= "stl" id= "a">tekst</p>
C. <p class= "stl" style= "color: #F00 ">tekst</p>
D. <p class= "stl"><style>.a{color:#F00}</style>tekst</p>
Poprawna odpowiedź, która została wskazana, to <p class= "stl"><style>.a{color:#F00}</style>tekst</p>. W kontekście HTML5, element <style> jest przeznaczony do umieszczania w nagłówkach dokumentu (<head>), a nie wewnątrz elementów blokowych, takich jak <p>. Umieszczanie tagu <style> w tagu <p> narusza zasady dotyczące struktury dokumentu HTML. Walidatory HTML5, które sprawdzają zgodność kodu z obowiązującymi standardami W3C, uznają takie umieszczenie za błąd, ponieważ stylizacja powinna być oddzielona od treści. Zgodnie z najlepszymi praktykami, CSS powinno być zaimplementowane w plikach zewnętrznych lub sekcjach <head>, co ułatwia utrzymanie i modyfikację kodu. Przykładem poprawnej struktury może być: <head><style>.a{color:#F00}</style></head><body><p class="stl">tekst</p></body>. To zapewnia przejrzystość i zgodność z zasadami HTML5, co jest kluczowe dla SEO oraz dostępności strony.
Pytanie 4

Jaki typ mechanizmu zapewnienia bezpieczeństwa podczas uruchamiania aplikacji jest zawarty w środowisku .NET Framework?

A. Mechanizm wykonywania aplikacji realizowany przez frameworki aplikacji webowych (ASP.NET)
B. Mechanizm wykonywania aplikacji oparty na uprawnieniach kodu (CAS - Code Access Security) oraz na rolach (RBS - Role-Based Security)
C. Mechanizm wykonywania aplikacji realizowany przez funkcję Windows API (Application Programming Interface)
D. Mechanizm wykonywania aplikacji dla bibliotek klas
Odpowiedź wskazująca na mechanizm oparty na uprawnieniach kodu (CAS - Code Access Security) oraz rolach (RBS - Role-Based Security) jest poprawna, ponieważ .NET Framework implementuje te mechanizmy w celu zapewnienia bezpieczeństwa aplikacji. CAS pozwala na kontrolowanie dostępu do zasobów systemowych na podstawie tożsamości i uprawnień kodu. To oznacza, że aplikacje mogą działać w ograniczonym środowisku, w którym mogą mieć dostęp tylko do tych zasobów, które zostały im jawnie przydzielone, co minimalizuje ryzyko nieautoryzowanego dostępu. RBS natomiast umożliwia przypisywanie uprawnień na podstawie ról użytkowników, co ułatwia zarządzanie bezpieczeństwem w aplikacjach, zwłaszcza w kontekście aplikacji wieloużytkownikowych. Przykładem zastosowania CAS może być aplikacja, która korzysta z zasobów sieciowych - może być skonfigurowana tak, aby nie miała dostępu do lokalnych plików użytkownika, co zabezpiecza przed nieautoryzowanym odczytem danych. W branży, stosowanie CAS i RBS jest zgodne z najlepszymi praktykami zarządzania bezpieczeństwem, które zalecają ograniczanie dostępu do zasobów na zasadzie minimalnych uprawnień.
Pytanie 5

Jaką formę ma kolor przedstawiony w systemie szesnastkowym jako #11FE07 w formacie RGB?

A. rgb(17,255,7)
B. rgb(11,127,7)
C. rgb(17,FE,7)
D. rgb(17,254,7)
Wszystkie trzy niepoprawne odpowiedzi odzwierciedlają błędne konwersje wartości szesnastkowych na wartości dziesiętne w systemie RGB. Pierwsza z odpowiedzi sugeruje użycie rgb(17, FE, 7), co jest niepoprawne, ponieważ 'FE' nie zostało przekształcone na wartość dziesiętną. W systemie szesnastkowym 'FE' odpowiada wartości 254, więc ta odpowiedź nie oddaje prawidłowej wartości dla koloru. W drugiej odpowiedzi, rgb(11, 127, 7), również występuje nieprawidłowa konwersja - '11' powinno być 17, a '127' nie ma odpowiadającej wartości w kolorze #11FE07, ponieważ powinno to być 254. Ostatnia odpowiedź, rgb(17, 254, 7), jest bliska prawidłowej, ale nie jest uznawana za poprawną, co może budzić wątpliwości. Kluczowe w całym procesie jest zrozumienie, że każda para szesnastkowa musi być konwertowana na odpowiednią wartość dziesiętną, a błędne konwersje prowadzą do nieprawidłowych reprezentacji kolorów. Właściwe rozumienie i precyzyjne stosowanie konwersji jest fundamentalne w pracy z kolorami w różnych projektach graficznych.
Pytanie 6

Jakiego protokołu należy użyć do przesyłania plików witryny internetowej na serwer hostingowy?

A. IRC
B. HTTP
C. SMTP
D. FTP
Protokół FTP (File Transfer Protocol) jest standardowym rozwiązaniem służącym do transferu plików pomiędzy komputerami w sieci. Dzięki FTP użytkownicy mogą przesyłać pliki na serwer hostingowy, co jest kluczowym krokiem w procesie publikacji stron internetowych. Protokoły FTP działają w oparciu o model klient-serwer, gdzie klient łączy się z serwerem, aby przesłać lub pobrać dane. Przykładem praktycznego wykorzystania FTP jest wgrywanie plików HTML, CSS, obrazków oraz innych zasobów potrzebnych do działania strony. Warto również zwrócić uwagę na to, że FTP może działać w trybie pasywnym lub aktywnym, co jest istotne w kontekście zapory sieciowej i konfiguracji sieci. Istnieją również inne protokoły, takie jak SFTP (Secure File Transfer Protocol), które oferują dodatkowe zabezpieczenia, co czyni je preferowanym wyborem w sytuacjach, gdy bezpieczeństwo danych jest priorytetem. W praktyce, FTP jest szeroko stosowany w branży web developmentu, a znajomość tego protokołu jest niezbędna dla każdego, kto zajmuje się tworzeniem i zarządzaniem stronami internetowymi.
Pytanie 7

W aplikacji PHP do bazy danych została wysłana kwerenda SELECT przy pomocy funkcji mysqli_query. Jaką funkcję powinien wykorzystać użytkownik, aby ustalić, ile rekordów zostało zwróconych przez zapytanie?

A. mysqli_num_rows
B. mysqli_query
C. mysqli_fetch_row
D. mysqli_connect
Funkcja mysqli_num_rows jest kluczowym narzędziem w interakcji z bazą danych w PHP, umożliwiającym sprawdzenie liczby rekordów zwróconych przez zapytanie SELECT. Po wywołaniu mysqli_query, które wykonuje zapytanie SQL, można uzyskać wynik, który jest obiektem typu mysqli_result. Używając mysqli_num_rows, możemy szybko i efektywnie dowiedzieć się, ile rekordów zostało zwróconych przez to zapytanie. Przykładowo, po wykonaniu zapytania do bazy danych można użyć poniższego kodu: $result = mysqli_query($conn, 'SELECT * FROM users'); $count = mysqli_num_rows($result); echo 'Liczba rekordów: ' . $count;. Dzięki temu użytkownik ma pełną kontrolę nad danymi, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w programowaniu, gdzie liczenie rekordów może być niezbędne do dalszej logiki aplikacji, jak stronicowanie wyników czy walidacja danych. Warto również wiedzieć, że mysqli_num_rows nie tylko zwraca liczbę rekordów, ale także działa wydajnie, co ma znaczenie przy dużych zbiorach danych, gdzie minimalizowanie obciążenia serwera i bazy jest kluczowe.
Pytanie 8

Oznaczenie barwy w postaci #FF00E0 jest równoważne zapisowi

A. rgb(FF, 0, E0)
B. rgb(255, 0, 224)
C. rgb(F, 0, E0)
D. rgb(255, 0, 128)
Oznaczenie #FF00E0 to zapis koloru w systemie szesnastkowym (hex), bardzo typowym w CSS i ogólnie w tworzeniu interfejsów. Składa się ono z trzech par znaków: FF (czerwony), 00 (zielony), E0 (niebieski). Każda para to jedna składowa kanału RGB zapisana w systemie szesnastkowym, czyli w bazie 16. Zakres dla każdej składowej to od 00 do FF, co odpowiada wartościom dziesiętnym od 0 do 255. FF w systemie szesnastkowym to 15×16 + 15 = 255 w systemie dziesiętnym. 00 to po prostu 0. Natomiast E0 to 14×16 + 0 = 224. Dlatego zapis #FF00E0 jest równoważny rgb(255, 0, 224). To jest dokładnie ten sam kolor, tylko zapisany w innym formacie. W CSS możesz używać obu zapisów zamiennie: np. `color: #FF00E0;` oraz `color: rgb(255, 0, 224);` dadzą identyczny efekt w przeglądarce. W praktyce, przy projektowaniu stron i interfejsów, warto rozumieć oba zapisy, bo narzędzia graficzne (Photoshop, GIMP, Figma) często podają kolory w hex, a dokumentacja front-endowa i tutoriale bardzo często używają rgb() albo nawet rgba(). Dobra praktyka w branży jest taka, żeby umieć szybko w głowie lub z pomocą prostego kalkulatora przeliczyć wartości hex na dziesiętne, szczególnie przy drobnych korektach kolorów. Moim zdaniem świadomość, że hex to po prostu inna reprezentacja tych samych liczb 0–255, bardzo ułatwia później rozumienie gradientów, filtrów, a nawet pracy z kolorami w JavaScript, gdzie możesz programowo generować wartości rgb().
Pytanie 9

Jaką cechę pola w tabeli należy ustalić, aby pole mogło przyjmować wyłącznie dane składające się z cyfr?

Ogólne
Rozmiar pola255
Format
Maska wprowadzania
Tytuł
Wartość domyślna
Reguła spr. poprawności
Tekst reguły spr. poprawności
WymaganeNie
Zerowa dł. dozwolonaTak
IndeksowaneNie
Kompresja UnicodeTak
Tryb IMEBez formantu
Tryb zdania edytora IMEBrak
Tagi inteligentne
A. Maskę wprowadzania
B. Tagi inteligentne
C. Regułę sprawdzania poprawności
D. Wartość domyślną
Maska wprowadzania to coś, co bardzo ułatwia życie, zwłaszcza w systemach baz danych i aplikacjach. Dzięki niej możemy dokładnie określić, jakie znaki mogą być wpisywane w dane pole, co jest szczególnie przydatne, gdy potrzebujemy tylko cyfr. Wyobraź sobie, że musisz wpisać numer telefonu – to właśnie wtedy maska pokazuje, że możesz wpisać tylko cyfry i może nawet dodać myślniki dla lepszej estetyki. To dobry sposób na ograniczenie błędów, bo nikt nie będzie miał okna do wpisania literek, których nie powinno być. W praktyce, jeżeli projektujesz coś jak formularze online, to maseczki wprowadzania są bardzo fajne, bo zabezpieczają dane przed wprowadzeniem czegokolwiek, co nie pasuje. Możesz je łatwo zaimplementować w językach programowania jak C# czy JavaScript przy pomocy wyrażeń regularnych albo gotowych komponentów UI. Dobrze zaprojektowane maski wprowadzania pomagają też utrzymać porządek w bazach danych i zgodność z wymaganiami, które mamy na myśli.
Pytanie 10

Jakim poleceniem można zobaczyć konfigurację serwera PHP, zawierającą między innymi: wersję PHP, system operacyjny serwera oraz wartości przedefiniowanych zmiennych?

A. echo phpversion();
B. print_r(ini_get_all());
C. phpinfo();
D. phpcredits();
Funkcja phpinfo() jest najczęściej używaną metodą do wyświetlania szczegółowych informacji o konfiguracji serwera PHP. Umożliwia ona dostarczenie danych na temat wersji PHP, zainstalowanych modułów, wartości konfiguracyjnych oraz informacji o systemie operacyjnym, na którym działa serwer. W kontekście dostosowywania aplikacji webowych, phpinfo() jest nieocenionym narzędziem diagnostycznym. Na przykład, gdy programista potrzebuje zweryfikować, czy określony moduł PHP, taki jak cURL czy GD, jest aktywowany, wystarczy umieścić w skrypcie polecenie `<?php phpinfo(); ?>`. Efektem jest pełna tabela z danymi, która zawiera wszystkie istotne informacje. Dobre praktyki wskazują, aby nie publikować wyników phpinfo() na stronach dostępnych publicznie, ponieważ ujawniają one wrażliwe informacje o konfiguracji serwera, co może prowadzić do potencjalnych luk w bezpieczeństwie.
Pytanie 11

Które zapytanie języka SQL zlicza wszystkie rekordy w tabeli Zamowienia?

A. SELECT COUNT(*) FROM Zamowienia;
B. SELECT SUM() FROM Zamowienia;
C. COUNT(Zamowienia);
D. SELECT ALL(*) FROM Zamowienia;
W SQL bardzo ważne jest precyzyjne trzymanie się składni języka, bo nawet jeśli coś „wygląda logicznie”, to silnik bazy danych tego nie zrozumie. W przypadku zliczania rekordów mamy w standardzie jasno zdefiniowaną funkcję agregującą COUNT(), która zawsze występuje w kontekście instrukcji SELECT. Samo napisanie COUNT(Zamowienia); bez SELECT i bez gwiazdki jest sprzeczne ze składnią SQL – baza nie wie, czy Zamowienia to tabela, kolumna, czy może alias. Brakuje też słowa kluczowego FROM, więc takie wyrażenie po prostu nie jest poprawnym zapytaniem. Częsty błąd polega też na mieszaniu słowa ALL z innymi elementami składni. Konstrukcja SELECT ALL(*) FROM Zamowienia; wygląda jakby miała zwrócić wszystkie rekordy, ale po pierwsze, ALL stosuje się do listy kolumn, a nie do gwiazdki w nawiasach, a po drugie, taka forma jest niezgodna ze standardem SQL. ALL i DISTINCT mogą występować po SELECT, ale bez nawiasów, np. SELECT ALL kolumna FROM tabela; i w dodatku ALL jest domyślne, więc i tak jest zbędne. To zapytanie i tak nie liczy wierszy, tylko próbowałoby je wypisać (gdyby było poprawne składniowo), czyli rozwiązuje zupełnie inne zadanie niż w pytaniu. Kolejny typowy trop to mylenie funkcji SUM() z COUNT(). SUM() służy do sumowania wartości liczbowych w konkretnej kolumnie, np. SELECT SUM(kwota) FROM Zamowienia; oblicza łączną wartość zamówień. Zostawienie pustych nawiasów SUM() bez wskazania kolumny jest niepoprawne, bo silnik nie wie, co ma sumować. Nawet gdyby tam była kolumna, to dalej nie liczyłbyś rekordów, tylko sumę liczbową. To zupełnie inny rodzaj operacji agregującej. Z mojego doświadczenia widać, że wiele osób próbuje „zgadywać” składnię SQL, zamiast oprzeć się na standardowych wzorcach. Dobra praktyka w branży jest prosta: do liczenia wierszy w tabeli zawsze używamy SELECT COUNT(*) FROM nazwa_tabeli; ewentualnie z dodatkowymi warunkami w klauzuli WHERE. Taki zapis jest czytelny, jednoznaczny i działa tak samo w większości popularnych systemów bazodanowych, co ma ogromne znaczenie w projektach wieloosobowych i w dłuższej perspektywie utrzymania kodu.
Pytanie 12

Edytor, który realizuje zasady WYSIWYG, powinien umożliwiać

A. publikację serwisów na serwerze przy użyciu wbudowanego klienta FTP
B. tworzenie elementów podstawowej grafiki wektorowej
C. przetwarzanie plików dźwiękowych przed ich umieszczeniem na stronie internetowej
D. osiągnięcie podobnego rezultatu tworzonej strony do jej wizualizacji w przeglądarce internetowej
Edytor WYSIWYG (What You See Is What You Get) jest narzędziem, które umożliwia użytkownikom tworzenie treści internetowych w sposób intuicyjny, bez konieczności znajomości kodu HTML czy CSS. Kluczowym założeniem tego typu edytora jest to, że użytkownik widzi na ekranie dokładny obraz tego, co będzie wyświetlane w przeglądarce. Uzyskanie zbliżonego wyniku tworzonej strony do jej obrazu w przeglądarce internetowej oznacza, że edytor powinien umożliwiać podgląd na żywo oraz edytowanie treści w sposób, który bezpośrednio odzwierciedla rezultaty. Przykładem takiego edytora jest WordPress, który pozwala na tworzenie stron za pomocą edytora blokowego, gdzie użytkownik może na bieżąco widzieć, jak jego strona będzie wyglądać. Standardy, takie jak HTML5 oraz CSS3, są kluczowe w kontekście tworzenia responsywnych i interaktywnych stron, a edytory WYSIWYG powinny wspierać te standardy, aby zapewniać zgodność z nowoczesnymi praktykami webowymi. Dodatkowo, funkcje takie jak przeciąganie i upuszczanie elementów, możliwość dodawania multimediów oraz formatowania tekstu są nieodłącznymi elementami, które przyczyniają się do efektywności edytorów WYSIWYG.
Pytanie 13

W znaczniku (w sekcji ) strony internetowej nie zamieszcza się informacji odnoszących się do

A. kodowania
B. autora
C. rodzaju dokumentu
D. automatycznego przeładowania
Odpowiedź "typu dokumentu" jest trafna, bo znacznik <meta> w HTML jest używany do ustawiania metadanych, które nie mówią nam bezpośrednio o typie dokumentu. W praktyce, to co znajdziemy w <meta>, dotyczy głównie takich rzeczy jak automatyczne odświeżanie strony (przez tag http-equiv="refresh"), kodowanie (gdzie definiujemy zestaw znaków, np. UTF-8) czy informacje o autorze strony (poprzez tag name="author"). Typ dokumentu jest ustalany w deklaracji DOCTYPE na początku dokumentu HTML, a nie w <meta>. Znaczniki <meta> mogą też pomóc w SEO i lepszym indeksowaniu przez wyszukiwarki. Na przykład, używając tagu <meta name="description" content="Opis strony">, możemy pomóc wyszukiwarkom lepiej zrozumieć, o czym jest nasza strona, co może zachęcić do kliknięcia w link w wynikach wyszukiwania.
Pytanie 14

W standardzie HDTV wykorzystywana jest rozdzielczość

A. 720 x 480 px
B. 1280 x 1024 px
C. 1920 x 1080 px
D. 704 x 576 px
Rozdzielczość 1920 x 1080 px jest standardem w technologii HDTV, znanym również jako Full HD. Oznacza to, że obraz składa się z 1920 pikseli w poziomie i 1080 pikseli w pionie, co daje łącznie ponad 2 miliony pikseli. Taki poziom rozdzielczości zapewnia wyraźny i szczegółowy obraz, co jest szczególnie ważne w kontekście nowoczesnych mediów wizualnych, takich jak filmy, transmisje telewizyjne oraz gry komputerowe. Standard HDTV ma kluczowe znaczenie w branży filmowej i telewizyjnej, ponieważ umożliwia osiągnięcie wysokiej jakości obrazu potrzebnej do pełnego doświadczenia wizualnego. Warto zaznaczyć, że wiele nowoczesnych urządzeń, takich jak telewizory, projektory i monitory, jest dostosowanych do odtwarzania w tej rozdzielczości, co czyni ją standardowym wyborem w domowych i profesjonalnych zastosowaniach. Zastosowanie Full HD jest szerokie; obejmuje transmisje sportowe, filmy akcji oraz produkcje artystyczne, gdzie szczegóły obrazu mają kluczowe znaczenie dla odbioru.
Pytanie 15

Jakiego języka można użyć do obsługi połączenia z bazą danych MySQL podczas rozwijania aplikacji webowej?

A. HTML
B. CSS
C. PHP
D. XHTML
PHP jest językiem skryptowym, który jest szeroko stosowany do tworzenia dynamicznych aplikacji internetowych, a jego zdolność do interakcji z bazami danych, takimi jak MySQL, czyni go idealnym narzędziem do obsługi połączeń z bazą danych. PHP umożliwia programistom wysyłanie zapytań SQL do bazy danych, wykonywanie operacji CRUD (tworzenie, odczyt, aktualizacja, usuwanie) oraz przetwarzanie wyników, co jest kluczowe w nowoczesnym tworzeniu aplikacji webowych. Przykładowy kod PHP do nawiązania połączenia z bazą danych MySQL może wyglądać następująco: $conn = new mysqli('localhost', 'username', 'password', 'database');. W przypadku niepowodzenia połączenia, można użyć if ($conn->connect_error) { die('Connection failed: ' . $conn->connect_error); }. PHP wspiera również różne techniki zabezpieczeń, takie jak przygotowywanie zapytań, co znacząco zwiększa bezpieczeństwo aplikacji przed atakami typu SQL Injection. Dokumentacja PHP oraz standardy, takie jak PSR (PHP Standards Recommendations), dostarczają programistom niezbędnych wytycznych, aby tworzyć wydajne i bezpieczne aplikacje. Dzięki swojej elastyczności i wszechstronności, PHP stał się językiem pierwszego wyboru dla programistów zajmujących się tworzeniem aplikacji internetowych z interfejsem do baz danych.
Pytanie 16

Podaj definicję metody, którą trzeba umieścić w miejscu kropek, aby na stronie WWW pojawił się tekst: Jan Kowalski

Ilustracja do pytania
A. C
B. A
C. D
D. B
Poprawna odpowiedź A jest prawidłowa, ponieważ metoda osoba.dane jest zdefiniowana jako funkcja wewnątrz obiektu osoba, co pozwala na użycie słowa kluczowego this, aby odwołać się do właściwości obiektu. W JavaScript this w kontekście metody obiektu odnosi się do samego obiektu, zatem this.imie i this.nazwisko poprawnie odwołują się do właściwości imie i nazwisko obiektu osoba. Dzięki temu funkcja zwraca ciąg tekstowy Jan Kowalski, który zostaje przypisany do innerHTML elementu o id wynik. Zastosowanie this jest zgodne z dobrymi praktykami programowania obiektowego w JavaScript, ponieważ umożliwia dynamiczne odwoływanie się do właściwości obiektu w kontekście tej samej instancji. Praktyczne zastosowanie tej metody pozwala na efektywne zarządzanie danymi w obrębie złożonych aplikacji webowych, gdzie obiekty mogą mieć wiele właściwości i metod. Kluczowym aspektem jest zrozumienie, że w JavaScript this jest dynamicznie wiązane w zależności od kontekstu wywołania, co jest szczególnie ważne przy pracy z metodami i konstruktorami obiektów.
Pytanie 17

Jaką treść komunikatu należy umieścić w kodzie PHP zamiast znaków zapytania?

$a = mysql_connect('localhost', 'adam', 'mojeHaslo');

if (!$a)
    echo "?????????????";
A. Błąd połączenia z serwerem SQL
B. Błąd w trakcie przetwarzania zapytania SQL
C. Wybrana baza danych nie istnieje
D. Rekord został pomyślnie dodany do bazy
Niepoprawne odpowiedzi wynikają z niezrozumienia działania funkcji mysql_connect(). Na przykład twierdzenie, że błąd dotyczy 'Wybrana baza nie istnieje' jest błędne, ponieważ mysql_connect() jedynie łączy z serwerem, a nie wybiera bazy. Do tego służy funkcja mysql_select_db(). Jest to częsty błąd, gdyż początkujący użytkownicy mogą mylić różne etapy interakcji z bazą danych. Kolejnym błędnym podejściem jest zakładanie, że problem dotyczy 'Błędu przetwarzania zapytania SQL'. Funkcja mysql_connect() nie przetwarza zapytań SQL, a jedynie ustanawia połączenie. Odpowiedzialność za przetwarzanie zapytań leży po stronie innych funkcji takich jak mysql_query(). Założenie, że komunikat powinien brzmieć 'Pomyślnie dodano rekord do bazy' również jest nieprawidłowe, ponieważ zawiera informację o sukcesie, gdy w rzeczywistości mamy do czynienia z sytuacją błędną, gdy połączenie nie mogło zostać nawiązane. Zrozumienie tych koncepcji jest kluczowe w budowaniu aplikacji korzystających z baz danych, ponieważ właściwe zarządzanie błędami i komunikacja z użytkownikiem wpływają na stabilność i użyteczność aplikacji.
Pytanie 18

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.
B. Zwiększenie ostrości zdjęcia.
C. Zmiana jasności zdjęć.
D. Przenikanie zdjęć.
W tym zadaniu łatwo pomylić kilka różnych rodzajów operacji na obrazie, bo wszystkie jakoś „zmieniają wygląd zdjęcia”, ale działają zupełnie inaczej. Efekt pokazany na filmie to przenikanie dwóch zdjęć w czasie, czyli animowane przejście między jednym obrazem a drugim. Kluczowa cecha: widzimy jednocześnie dwa zdjęcia, jedno stopniowo zanika, a drugie stopniowo się pojawia. To nie jest typowa operacja edycyjna na pojedynczym pliku graficznym, tylko efekt animacyjny, często wykorzystywany w pokazach slajdów, sliderach na stronach WWW i w montażu wideo. Zmiana jasności zdjęć to zupełnie inny rodzaj przetwarzania. Jasność modyfikuje poziom luminancji całego obrazu lub jego fragmentów – obraz staje się ciemniejszy albo jaśniejszy, ale dalej jest to to samo zdjęcie. Nie pojawia się nowe, drugie zdjęcie, nie ma nakładania dwóch kadrów. W programach do grafiki mamy to jako „Brightness”, „Exposure” czy „Levels”. Jeśli na filmie widać, że jeden obraz przechodzi płynnie w inny, to nie jest korekta jasności, tylko przejście między dwiema warstwami. Podobnie z ostrością – zwiększenie ostrości polega na podbiciu kontrastu na krawędziach, żeby szczegóły wyglądały wyraźniej. W praktyce używa się filtrów typu Unsharp Mask, Smart Sharpen albo algorytmów wyostrzania w czasie rzeczywistym. Obraz przed i po wyostrzeniu to ciągle ta sama klatka, tylko z innym przetworzeniem detali, nie ma efektu zanikania jednego zdjęcia i pojawiania się drugiego. Zmniejszenie kontrastu to kolejna korekta globalna, która spłaszcza różnice między jasnymi a ciemnymi partiami obrazu. Zdjęcie robi się bardziej „szare”, mniej dynamiczne. Znowu – cały czas pracujemy na jednym ujęciu, bez miksowania dwóch fotografii. Typowym błędem myślowym przy takich pytaniach jest to, że skoro coś się „zmienia w czasie”, to musi chodzić o jakąś regulację parametrów typu jasność czy kontrast. Tymczasem w efektach multimedialnych bardzo często operujemy na wielu warstwach – dwa obrazy, dwie klatki wideo – i animujemy ich wzajemną przezroczystość. Właśnie to jest esencją przenikania zdjęć i odróżnia je od zwykłych korekt obrazu.
Pytanie 19

Która z wymienionych funkcji sortowania w języku PHP służy do sortowania tablicy asocjacyjnej według kluczy?

A. rsort()
B. asort()
C. ksort()
D. sort()
Funkcja ksort() w języku PHP jest dedykowana do sortowania tablic asocjacyjnych według ich kluczy. Dzięki zastosowaniu tej funkcji, tablica zostaje uporządkowana w sposób rosnący, co jest szczególnie przydatne, gdy potrzebujemy danych w zorganizowanej formie lub gdy chcemy prezentować je użytkownikowi w logicznej kolejności. Przykładowo, jeśli mamy tablicę asocjacyjną, gdzie klucze reprezentują nazwy produktów, a wartości to ich ceny, użycie ksort() pozwoli nam posortować produkty alfabetycznie. Dobrą praktyką jest stosowanie ksort() w projektach, gdzie istotna jest czytelność i przejrzystość danych, co może mieć wpływ na UX (User Experience) aplikacji. Warto również pamiętać, że jeśli tablica zawiera różne typy kluczy, to sortowanie może prowadzić do nieoczekiwanych wyników. Z tego względu, ksort() jest najlepszym wyborem, gdyż spełnia wymagania standardów sortowania oraz zapewnia zgodność z dobrymi praktykami programistycznymi.
Pytanie 20

W JavaScript wynik operacji przyjmuje wartość NaN, jeśli skrypt próbował wykonać

A. funkcję sprawdzającą długość napisu, a zawartość zmiennej była liczbą
B. funkcję parseFloat zamiast parseInt na zmiennej typu liczbowego
C. operację arytmetyczną, a zmienna miała postać napisu
D. operację arytmetyczną na dwóch zmiennych liczbowych dodatnich
W JavaScript, wartość NaN (Not-a-Number) jest wynikiem, który pojawia się, gdy operacja arytmetyczna nie może zostać wykonana z powodu nieprawidłowego typu danych. Gdy skrypt próbuje wykonać operacje matematyczne na zmiennej, która jest napisem (string), a nie liczbą, wynikiem jest NaN. Na przykład, wyrażenie '5' + 5 zwróci '55', ponieważ operator '+' w tym przypadku działa jako konkatenacja napisów. Jeżeli jednak spróbujemy wykonać operację, taką jak 'a' * 2, wówczas wynikiem będzie NaN, ponieważ nie można pomnożyć napisu przez liczbę. Zgodnie ze standardem ECMAScript, NaN jest jedyną wartością, która nie jest równa samej sobie, co można sprawdzić za pomocą metody isNaN(). W praktyce, aby uniknąć tego problemu, programiści często stosują funkcje konwertujące, takie jak parseFloat() i parseInt(), aby upewnić się, że operacje są wykonywane na liczbach. Przykładowo, parseFloat('3.14') zwróci 3.14, co umożliwia poprawne przeprowadzenie działań matematycznych.
Pytanie 21

Na stronie WWW umieszczono obrazek, a następnie akapit. Aby obrazek był wyświetlany przez przeglądarkę w tej samej linii co akapit, po lewej stronie tekstu akapitu, w stylu CSS dla obrazka należy ustawić formatowanie

A. float: left;
B. alt: left;
C. align: left;
D. style: left;
Odpowiedź "float: left;" jest poprawna, ponieważ właściwość CSS "float" służy do określenia, w jaki sposób elementy są rozmieszczane na stronie. Ustawienie "float: left;" dla rysunku sprawia, że zostaje on umieszczony po lewej stronie swojego kontenera, a pozostałe elementy, takie jak akapit, mogą układać się obok niego. Jest to powszechnie stosowana technika w układach stron internetowych, pozwalająca na osiągnięcie płynnych i responsywnych rozkładów treści. Na przykład, w przypadku gdy mamy obrazek i akapit, stosując float, obrazek zostanie wypchnięty w lewo, a tekst akapitu automatycznie dostosuje się, zajmując dostępną przestrzeń obok rysunku. Warto również dodać, że po zastosowaniu float, należy zadbać o usunięcie efektu 'zatrzymywania się' rysunków, co można osiągnąć poprzez stosowanie właściwości "clear" w odpowiednich miejscach, aby nie zakłócać układu sąsiednich elementów. Tego typu techniki są fundamentem projektowania stron, zgodnie z zasadami dobrych praktyk UX/UI oraz standardami W3C. W przypadku bardziej złożonych układów warto również rozważyć zastosowanie Flexbox lub Grid Layout, które oferują większą elastyczność i kontrolę nad położeniem elementów w nowoczesnych projektach.
Pytanie 22

Jak nazywa się domyślny plik konfiguracyjny dla serwera Apache?

A. htaccess.cnf
B. configuration.php
C. .configuration
D. .htaccess
.htaccess to plik konfiguracyjny używany przez serwer Apache, który pozwala na lokalne zarządzanie ustawieniami serwera dla konkretnego katalogu. Jego nazwa zaczyna się od kropki, co czyni go ukrytym plikiem w systemach Unix/Linux. Plik .htaccess umożliwia m.in. definiowanie reguł przekierowań, ustawianie zabezpieczeń, zarządzanie dostępem do zasobów czy konfigurację behawioralną modułów serwera. Działa na zasadzie dziedziczenia, co oznacza, że ustawienia w pliku .htaccess mają pierwszeństwo przed globalnymi ustawieniami w pliku httpd.conf. Przykładem użycia .htaccess może być przekierowanie użytkowników z HTTP na HTTPS, co zwiększa bezpieczeństwo strony. Warto również wspomnieć, że odpowiednie wykorzystanie pliku .htaccess może wspierać SEO, na przykład poprzez zarządzanie 404 błędami lub ustalanie kanonikalnych adresów URL, co wpływa na indeksowanie przez wyszukiwarki. Istnieją również standardy, takie jak RFC 2616, które regulują zasady działania serwerów, w tym również Apache, co podkreśla znaczenie pliku .htaccess w kontekście administracji serwerem.
Pytanie 23

Web designer pragnie wstawić w znaczniku <header> nagłówek do treści. Zgodnie z zasadami użycia znaczników semantycznych, powinien wykorzystać znacznik

A. <strong>
B. <title>
C. <p>
D. <h1>
Zastosowanie znacznika <h1> w nagłówkach strony internetowej jest zgodne z zasadami semantycznymi HTML. Znacznik <h1> jest przeznaczony do oznaczania głównego nagłówka dokumentu i powinien być używany do przedstawienia najważniejszej treści. Dobrą praktyką jest, aby każda strona miała tylko jeden znacznik <h1>, co pomaga wyszukiwarkom zrozumieć hierarchię treści na stronie. Na przykład, w przypadku artykułu, tytuł artykułu mógłby być umieszczony w znaczniku <h1>, a podtytuły w <h2>, <h3> itd. W ten sposób struktura dokumentu jest jasna, co poprawia dostępność oraz SEO. Dodatkowo, stosowanie semantycznych znaczników ułatwia nawigację po stronie osobom korzystającym z technologii asystujących, takich jak czytniki ekranu, które interpretują hierarchię treści na podstawie użytych znaczników.
Pytanie 24

Dostępna jest tabela pracownicy zawierająca pola id, nazwisko, imię oraz wynagrodzenie. Kolumnę wynagrodzenie można usunąć przy użyciu następującej instrukcji

A. ALTER TABLE pracownicy DELETE COLUMN wynagrodzenie
B. ALTER TABLE pracownicy DROP COLUMN wynagrodzenie
C. DROP TABLE pracownicy DELETE COLUMN wynagrodzenie
D. ALTER TABLE pracownicy DELETE wynagrodzenie
W niepoprawnych odpowiedziach pojawiają się błędy związane z użyciem SQL i polecenia ALTER TABLE. Na przykład w pierwszej odpowiedzi ktoś użył kombinacji DROP TABLE i DELETE COLUMN, co jest totalnie pomyłką, bo DROP TABLE usuwa całą tabelę, a nie tylko kolumnę. Może to wynikać z pomylenia usuwania tabeli z usuwaniem kolumny. W następnej odpowiedzi, ALTER TABLE pracownicy DELETE COLUMN, mamy do czynienia z błędem, bo w SQL nie ma czegoś takiego jak DELETE COLUMN. Ludzie mogą to mylić z instrukcją DELETE, która dotyczy usuwania wierszy, a nie kolumn. Ostatnia odpowiedź, czyli ALTER TABLE pracownicy DELETE wynagrodzenie, też jest błędna, bo nie zaznacza, że chodzi o kolumnę, a użycie słowa DELETE w tym kontekście jest mylące. Takie błędy mogą wynikać z niepełnego zrozumienia podstawowych konceptów związanych z bazami danych i SQL. Żeby tego uniknąć, dobrze jest regularnie przeglądać dokumentację oraz ćwiczyć pisanie zapytań, bo to naprawdę pomaga w lepszym rozumieniu tego, co się robi.
Pytanie 25

Komunikat błędu generowany przez walidator HTML może wskazywać na

A. niezgodną ilość znaczników <p> otwartych i zamkniętych
B. zamknięciu znacznika <p>, mimo że wcześniej nie był on otwarty
C. brak zamknięcia znaczników zagnieżdżonych wewnątrz znacznika <p> przed jego zakończeniem
D. brak zamknięcia znacznika <p>
Błąd mówi, że zamknąłeś znacznik <p>, ale niektóre znaczniki wewnętrzne, jak <a>, pozostają otwarte. To nie chodzi o to, żeby zamknąć <p> bez wcześniejszego otwarcia, ale o to, że musisz zamknąć wszystkie zagnieżdżone znaczniki przed zamykaniem nadrzędnego. Jeśli to zrobisz, to wszystko powinno działać lepiej i strona powinna się wyświetlać tak, jak chcesz.
Pytanie 26

W SQL po wykonaniu zapytania ALTER TABLE osoba DROP COLUMN grupa; co się stanie?

A. kolumna grupa zostanie usunięta
B. kolumna grupa zostanie dodana
C. nazwa tabeli zmieni się na grupa
D. nazwa kolumny zmieni się na grupa
No więc dobrze trafiłeś. To zapytanie SQL ALTER TABLE osoba DROP COLUMN grupa; jest używane do usunięcia kolumny 'grupa' z tabeli 'osoba'. To polecenie jest częścią SQL, który służy do zmieniania struktury tabel. Usunięcie kolumny może być fajne, gdy już nie jest potrzebna, albo jeśli wprowadzasz jakieś zmiany w danych. Na przykład, może się zdarzyć, że kolumna 'grupa' ma dane, które są już nieaktualne, bo zmieniłeś sposób klasyfikacji. A tak w ogóle, dobrze jest przed taką operacją zrobić kopię zapasową danych, bo usunięcie kolumny to trwała zmiana. To podejście jest powszechnie wykorzystywane w zarządzaniu bazami danych oraz w procesach ETL, gdzie ważne jest, by dane były dobrze zorganizowane.
Pytanie 27

DOM oferuje funkcje i atrybuty, które w JavaScript umożliwiają

A. wykonywanie operacji na zmiennych przechowujących wartości liczbowe
B. przesyłanie danych formularza bezpośrednio do bazy danych
C. manipulowanie łańcuchami zadeklarowanymi w kodzie
D. pobieranie i modyfikowanie elementów strony załadowanej w przeglądarce
Manipulacja łańcuchami, wysyłanie danych formularzy do baz danych oraz operacje na zmiennych liczbowych to pojęcia, które nie są bezpośrednio związane z funkcjonalnościami DOM. Przykładowo, manipulacja łańcuchami odnosi się do operacji na stringach w JavaScript, takich jak łączenie, dzielenie czy modyfikowanie tekstu, co nie ma związku z strukturą dokumentu HTML. W przypadku formularzy, wysyłanie danych do bazy danych jest zazwyczaj realizowane przez backend, a nie bezpośrednio przez DOM. DOM może jednak wspierać ten proces, umożliwiając zebranie danych w formularzach, ale to skrypty po stronie serwera zajmują się obsługą i przechowywaniem tych danych. Operacje na zmiennych liczbowych również są częścią podstawowej składni JavaScript, ale nie mają związku z manipulowaniem strukturą dokumentu. Często podczas nauki programowania zdarza się mylić koncepcje związane z różnymi warstwami aplikacji, co prowadzi do nieporozumień. Kluczowe jest zrozumienie, że DOM jest narzędziem do interakcji z dokumentem strony w przeglądarkach, a nie do manipulacji danymi czy zmiennymi w ogólnym sensie. Właściwe zrozumienie roli DOM w kontekście aplikacji webowych jest istotne dla efektywnego rozwoju złożonych interfejsów użytkownika.
Pytanie 28

Jakie polecenie należy zastosować, aby cofnąć uprawnienia przyznane użytkownikowi?

A. REMOVE
B. DROP PRIVILEGES
C. GRANT NO PRIVILEGES
D. REVOKE
Polecenie REVOKE jest standardowym poleceniem w systemach zarządzania bazami danych, które służy do odebrania wcześniej przyznanych uprawnień użytkownikowi. Używając tego polecenia, administrator może skutecznie kontrolować dostęp do różnych zasobów w bazie danych. Na przykład, jeśli użytkownik A otrzymał uprawnienia do edytowania danych w tabeli 'Zamówienia', a administrator postanowi, że użytkownik A nie powinien mieć już takich uprawnień, może użyć polecenia REVOKE, aby je odebrać. W praktyce użycie REVOKE wygląda następująco: "REVOKE UPDATE ON Zamówienia FROM 'użytkownikA'". Dzięki temu podejściu administratorzy mogą zapewnić, że dostęp do wrażliwych danych jest odpowiednio zarządzany i zgodny z zasadami bezpieczeństwa danych. Dobrą praktyką jest regularne przeglądanie przyznanych uprawnień i ich aktualizacja w zależności od zmieniających się potrzeb organizacji oraz polityki zarządzania dostępem.
Pytanie 29

Znacznik <ins> w HTML jest używany do wskazywania

A. tekstu, który został przeformatowany
B. tekstu, który został usunięty
C. tekstu, który został dodany
D. cytowanego fragmentu tekstu
Wiesz, znacznik <ins> w HTML to coś, co używamy, żeby pokazać tekst dodany w stosunku do poprzedniej wersji dokumentu. To mega przydatne, zwłaszcza kiedy edytujemy różne treści, bo od razu widać, co się zmieniło. Zastosowanie tego znacznika można znaleźć w różnych dokumentach, jak blogi czy umowy, gdzie ważne jest, żeby pokazać, co się zmieniło w treści. Zgodnie z tym, co mówią wytyczne W3C, używanie znaczników semantycznych, jak <ins>, sprzyja lepszej dostępności tekstów i ułatwia ich zrozumienie przez wyszukiwarki oraz technologie wspierające. Przykładowo, gdy robisz poprawki w dokumencie, właśnie dzięki <ins> możesz wyróżnić nowe informacje, co sprawi, że użytkownicy łatwiej ogarną, co się zmieniło. Dobrze jest też dodać odpowiedni styl CSS, żeby nadać tym elementom wyraźniejszy wygląd.
Pytanie 30

Który z poniższych zapisów w HTML określa kodowanie znaków stosowane w dokumencie?

A. <charset="UTF-8">
B. <meta encoding="UTF-8">
C. <encoding="UTF-8">
D. <meta charset="UTF-8">
Zapis <meta charset="UTF-8"> jest prawidłową deklaracją kodowania znaków w dokumencie HTML. Element <meta> jest używany w sekcji <head> dokumentu i pozwala na zdefiniowanie różnych metadanych, w tym kodowania znaków. Użycie "UTF-8" jako wartości dla atrybutu charset oznacza, że dokument będzie używał kodowania Unicode, które jest standardem preferowanym w sieci. Dzięki temu, dokumenty mogą poprawnie wyświetlać znaki z różnych języków, co jest kluczowe w zglobalizowanym świecie internetu. Przykładem zastosowania tego zapisu może być strona internetowa, która zawiera teksty w wielu językach, co wymaga wsparcia dla różnorodnych znaków diakrytycznych i symboli. Warto również podkreślić, że zgodnie z zasadami dobrych praktyk, zawsze powinno się definiować kodowanie znaków w dokumencie HTML, aby uniknąć problemów z wyświetlaniem treści, co może negatywnie wpłynąć na doświadczenia użytkowników oraz SEO strony.
Pytanie 31

Jaką maksymalną liczbę znaczników &lt;td&gt; można zastosować w tabeli składającej się z trzech kolumn i trzech wierszy, która nie zawiera złączeń między komórkami oraz wiersza nagłówkowego?

A. 3
B. 9
C. 12
D. 6
Wybór innych odpowiedzi może wynikać z niepoprawnego rozumienia struktury tabeli lub zasadności użycia znaczników &lt;td&gt;. Odpowiedź 3, sugerująca 6 znaczników, pomija fakt, że każda kolumna powinna zawierać wszystkie wiersze, co w przypadku trzech wierszy prowadzi do stwierdzenia, że maksymalna liczba komórek powinna być znacznie wyższa. Natomiast odpowiedź 12 może wynikać z błędnego założenia, że każda komórka może być użyta wielokrotnie, co jednak narusza zasady HTML, które zakładają jednoznaczne przypisanie danych do danej komórki. Dlatego, aby uzyskać poprawną liczbę znaczników &lt;td&gt;, należy pomnożyć liczbę kolumn przez liczbę wierszy. W tym przypadku mamy trzy kolumny i trzy wiersze, więc całkowita liczba znaczników &lt;td&gt; wynosi 9. Kluczowe jest zrozumienie, że znaczniki &lt;td&gt; są przeznaczone wyłącznie do umieszczania danych w tabeli, a zasady ich użycia są ściśle określone w standardach HTML. W praktyce, błędy takie jak zbyt niska lub zbyt wysoka liczba znaczników mogą prowadzić do niepoprawnych wyświetleń tabeli oraz utrudniać użytkownikom dostęp do danych. Aby uniknąć podobnych nieporozumień, zawsze warto stosować się do dobrze zdefiniowanych zasad projektowania tabel w HTML.
Pytanie 32

Aby utworzyć strukturę strony internetowej za pomocą znaczników semantycznych języka HTML 5, zgodnie z przedstawionym na ilustracji projektem, SEKCJA B powinna być zawarta w znaczniku

Ilustracja do pytania
A. <article></article>
B. <header></header>
C. <section></section>
D. <nav></nav>
W tym zadaniu kluczowe jest rozpoznanie, że sekcja B na ilustracji nie jest zwykłym fragmentem treści, tylko blokiem służącym do poruszania się po stronie: linki „Główna”, „O nas”, „Kontakt”. W semantycznym HTML5 dla takiej właśnie grupy odsyłaczy przewidziano specjalny znacznik <nav>. Częsty błąd polega na tym, że projektanci wrzucają menu nawigacyjne do zwykłego <div> albo <section>, a semantykę zostawiają na później. Technicznie strona działa, ale traci się zalety wynikające z poprawnej struktury: czytniki ekranu nie mogą łatwo przeskoczyć do nawigacji, roboty wyszukiwarek gorzej interpretują układ, a cała strona staje się mniej dostępna. Innym typowym nieporozumieniem jest używanie <header> dla wszystkiego, co znajduje się „na górze” strony. Nagłówek faktycznie często zawiera menu, ale to menu i tak powinno być wydzielone znacznikiem <nav> wewnątrz <header>. Sam <header> opisuje obszar wprowadzający: logo, tytuł, czasem slogan. Z kolei <section> i <article> służą do logicznego dzielenia treści merytorycznej, a nie do nawigacji. Jeśli więc sekcja B zawiera tylko linki menu, zamykanie jej w <section> myli sens dokumentu – wygląda, jakby to była kolejna część artykułu, a nie narzędzie przechodzenia między podstronami. Podobnie znaczniki typu <aside> czy <footer> też nie pasują: <aside> jest na treści poboczne, a <footer> na stopkę. W nowoczesnych projektach, zgodnych z HTML Living Standard i dobrymi praktykami dostępności, wszystkie główne obszary nawigacji opisuje się konsekwentnie za pomocą <nav> i to właśnie odróżnia kod „zlepiony byle działał” od kodu, który jest przemyślany i profesjonalny.
Pytanie 33

W programie do grafiki wektorowej stworzono zaprezentowany kształt, który został uzyskany z dwóch figur: trójkąta oraz koła. Aby utworzyć ten kształt, po narysowaniu figur i ich odpowiednim umiejscowieniu, należy zastosować funkcję

Ilustracja do pytania
A. wykluczenia
B. rozdzielenia
C. sumy
D. różnicy
Funkcja sumy w edytorach grafiki wektorowej, takich jak Adobe Illustrator czy CorelDRAW, pozwala na łączenie kilku figur wektorowych w jedną całość. W tym przypadku użycie funkcji sumy jest odpowiednie, ponieważ łączy trójkąt i koło w jeden spójny kształt. Ten proces jest powszechnie określany jako operacja boolean i jest kluczowy w projektowaniu wektorowym, gdzie wymagana jest precyzyjna kontrola nad kształtami. Użycie sumy jest standardem w branży, gdy celem jest połączenie kształtów bez utraty ich integralności, co jest często stosowane w projektowaniu logo czy ikon. Operacja ta zapewnia płynne przejścia między figurami, co jest niezbędne w profesjonalnych projektach graficznych. Dodatkowo, sumowanie kształtów pozwala na optymalizację projektu pod kątem druku i wyświetlania, ponieważ zmniejsza liczbę niezależnych obiektów wektorowych, co jest praktyką zalecaną dla wydajnej pracy z dużymi plikami. Zrozumienie i umiejętność stosowania funkcji sumy to fundamentalna umiejętność dla każdego grafika pracującego z grafiką wektorową.
Pytanie 34

W tabeli produkt znajdują się przedmioty wyprodukowane po roku 2000, z kolumnami nazwa i rok_produkcji. Klauzula SQL pokaże listę przedmiotów wyprodukowanych

SELECT * FROM `produkt` WHERE SUBSTR(rok_produkcji,3,2)=17;
A. w roku 2017
B. w latach innych niż 2017
C. po roku 2017
D. przed rokiem 2017
Wybór odpowiedzi "w roku 2017" jest prawidłowy, ponieważ zapytanie SQL stosuje funkcję SUBSTR do wydobycia części roku produkcji. Funkcja ta zaczyna od trzeciego znaku w łańcuchu reprezentującym rok produkcji i zwraca dwa znaki, co w przypadku roku 2017 daje nam '17'. W związku z tym zapytanie wyświetli jedynie te przedmioty, których rok produkcji kończy się na '17', co obejmuje rok 2017. Zastosowanie funkcji SUBSTR jest częstą praktyką w SQL, gdy chcemy analizować lub filtrować dane tekstowe według określonych wzorców. Na przykład, w przypadku bazy danych produktów, możemy wykorzystać tę metodę do kategoryzowania towarów według roczników lub do analizy sprzedaży w danym roku. Dobrą praktyką jest także zapewnienie, że dane w kolumnie rok_produkcji są przechowywane w jednolitym formacie, co ułatwia ich przetwarzanie i analizę.
Pytanie 35

W języku PHP symbol "//" oznacza

A. operator dzielenia całkowitego
B. początek komentarza jednoliniowego
C. początek skryptu
D. operator alernatywy
Wybór odpowiedzi, które sugerują, że "//" w PHP oznacza operator dzielenia całkowitego, operator alternatywy lub początek skryptu, opiera się na nieporozumieniu co do funkcji i zastosowania symboli w języku PHP. Operator dzielenia całkowitego w PHP to "intdiv()" lub użycie znaku dzielenia "/". Przykład niewłaściwego przypisania to, gdy programista myli operator dzielenia z komentarzem, co może prowadzić do błędów wykonania, gdyż interpreter PHP nie zrozumie zamiaru, a kod nie zadziała zgodnie z oczekiwaniami. Operator alternatywy w PHP nie jest reprezentowany przez "//"; zamiast tego, alternatywy są często wyrażane poprzez stosowanie warunków w instrukcjach kontrolnych, takich jak "if" lub "switch". Ponadto "//" nie oznacza początku skryptu, gdyż skrypt PHP zaczyna się od tagu otwierającego "<?php" lub "<?=" w przypadku krótkiego tagu. Niezrozumienie tych podstawowych aspektów języka PHP może prowadzić do znaczących błędów w kodzie oraz złożoności w jego dalszym rozwoju. Dlatego istotne jest, aby programiści dobrze zrozumieli różnice między operatorami, komentarzami i strukturą skryptu w PHP, co jest kluczowe dla pisania efektywnego i poprawnego kodu.
Pytanie 36

W tabeli zwierzeta znajdują się kolumny nazwa, gatunek, gromada, cechy, dlugosc_zycia. Aby uzyskać listę nazw zwierząt, które dożywają przynajmniej 20 lat oraz są ssakami, jakie zapytanie należy wykonać?

A. SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE gromada = 'ssak';
B. SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >= 20;
C. SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >= 20 AND gromada = 'ssak';
D. SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >= 20 OR gromada = 'ssak';
Zrozumienie, dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, wymaga analizy koncepcji związanych z używaniem operatorów w zapytaniach SQL. Pierwsza opcja, która wskazuje jedynie na gromadę ssaków, nie spełnia wymagania dotyczącego długości życia. W rezultacie, takie zapytanie może zwrócić wszystkie ssaki, niezależnie od ich długości życia, co nie odpowiada na postawione pytanie. Druga odpowiedź koncentruje się wyłącznie na długości życia zwierząt, a więc zignoruje ich przynależność do gromady, co również prowadzi do niekompletnych wyników. Z punktu widzenia standardów projektowania baz danych, takie podejście jest niewłaściwe, ponieważ nie uwzględnia wymagań wielokryterialnych. Ostatnia opcja używa operatora 'OR', co oznacza, że wystarczy, aby jedno z kryteriów było spełnione, co skutkuje zwróceniem większej liczby zwierząt, w tym tych, które są krócej żyjące i nie są ssakami. Taki sposób myślenia prowadzi do sytuacji, w której wyniki są rozmyte i nieprecyzyjne, co w praktyce może wpłynąć na jakość analiz i decyzji opartych na tych danych. Właściwe formułowanie zapytań jest kluczowe dla zapewnienia, że otrzymujemy tylko te dane, które są istotne dla naszych potrzeb i celów analitycznych.
Pytanie 37

Proces przetwarzania sygnału wejściowego w czasie, wykorzystujący zasadę superpozycji, jest związany z filtrem

A. przyczynowym
B. niezmiennym w czasie
C. liniowym
D. o skończonej odpowiedzi impulsowej
Filtr liniowy to taki, który w procesie przetwarzania sygnału spełnia zasadę superpozycji. Oznacza to, że wynik działania filtru na sumie sygnałów wejściowych jest równy sumie wyników działania filtru na poszczególne sygnały. W praktyce, filtry liniowe są powszechnie stosowane w różnych zastosowaniach, takich jak audio, telekomunikacja czy przetwarzanie obrazu, co wynika z ich zdolności do efektywnej analizy sygnałów. Przykładowo, w systemach audio, filtry liniowe mogą być używane do eliminacji szumów czy wzmacniania określonych częstotliwości, co pozwala na uzyskanie lepszej jakości dźwięku. Zgodnie z dobrą praktyką inżynieryjną, projektowanie filtrów liniowych opiera się na zrozumieniu ich charakterystyki częstotliwościowej oraz odpowiedzi impulsowej, co jest kluczowe dla osiągnięcia zamierzonych efektów w przetwarzaniu sygnałów.
Pytanie 38

Kod

$liczba2 = &$liczba1;
wskazuje, że zmienna $liczba2 jest
A. wskaźnikiem do $liczba1
B. negacją logiczną zmiennej $liczba1
C. iloczynem logicznym ze zmienną $liczba1
D. referencją do $liczba1
Zmienna \$liczba2 jest referencją do zmiennej \$liczba1, co w języku PHP oznacza, że obie zmienne odwołują się do tego samego miejsca w pamięci. Dzięki temu każda zmiana wartości w jednej z nich automatycznie wpływa na drugą. Użycie referencji jest przydatne w sytuacjach, gdzie potrzebujemy pracować z dużymi strukturami danych bez tworzenia ich kopii, co pozwala na oszczędność pamięci i zwiększenie wydajności. Standardowym sposobem tworzenia referencji w PHP jest użycie operatora ampersand (&) przed nazwą zmiennej, co widzimy w przedstawionym kodzie. Dobre praktyki programistyczne sugerują stosowanie referencji w sposób przemyślany, aby uniknąć trudności w debugowaniu kodu, które mogą wynikać z nieoczekiwanych zmian wartości zmiennych. Referencje są również często wykorzystywane w funkcjach, aby przekazać zmienne przez referencję, co pozwala na modyfikację oryginalnych wartości przesyłanych argumentów."
Pytanie 39

W skrypcie JavaScript użyto metody DOM getElementsByClassName('akapit'). Ta metoda odniesie się do akapitu

A. <p>akapit</p>
B. <p href="/akapit">akapit3</p>
C. <p class="akapit">akapit4</p>
D. <p id="akapit">akapit2</p>
Metoda DOM getElementsByClassName jest jedną z najważniejszych funkcji w JavaScript, która pozwala na selekcję elementów na stronie internetowej na podstawie ich klas CSS. W tym przypadku, odpowiedź <p class="akapit">akapit4</p> jest poprawna, ponieważ element ten ma przypisaną klasę "akapit", co czyni go bezpośrednim kandydatem do selekcji przez metodę getElementsByClassName('akapit'). Metoda ta zwraca kolekcję elementów (HTMLCollection), które mają podaną klasę, a następnie można z nimi pracować w kodzie JavaScript. Na przykład, możemy zmieniać ich style, zawartość lub dodawać zdarzenia. Dobrą praktyką jest stosowanie klas do stylizacji oraz manipulacji DOM, co pozwala na lepszą organizację kodu i zwiększa jego czytelność. Pamiętaj, że klasy są bardziej uniwersalne i elastyczne niż identyfikatory (ID), które powinny być unikalne na stronie. W przypadku konieczności stosowania metod do manipulacji elementami DOM, warto znać również inne metody, takie jak querySelector i querySelectorAll, które oferują bardziej zaawansowane opcje selekcji, umożliwiające wykorzystanie kombinacji klas, identyfikatorów i innych atrybutów.
Pytanie 40

Instrukcja REVOKE SELECT ON nazwa1 FROM nazwa2 w języku SQL pozwala na

A. odebranie uprawnień danemu użytkownikowi
B. przyznawanie praw do tabeli
C. przyznawanie uprawnień z użyciem ustalonego schematu
D. usunięcie użytkownika z bazy danych
Polecenie REVOKE SELECT ON w języku SQL jest używane do odbierania uprawnień do wykonywania operacji SELECT na określonej tabeli lub widoku dla konkretnego użytkownika lub grupy użytkowników. W przypadku użycia tej komendy, administrator bazy danych lub właściciel obiektu wskazuje, że dany użytkownik nie ma już prawa do odczytu danych z określonej tabeli, co skutkuje zablokowaniem dostępu do informacji w tej tabeli. Przykładowo, jeśli mamy tabelę 'Pracownicy' i użytkownika 'JanKowalski', polecenie REVOKE SELECT ON Pracownicy FROM JanKowalski skutkuje tym, że Jan Kowalski nie będzie mógł wykonywać zapytań typu SELECT na tej tabeli. Ważne jest, aby zrozumieć, że polecenie to nie usuwa użytkownika z bazy danych ani nie zmienia struktury bazy, a jedynie modyfikuje uprawnienia dostępu. W kontekście SQL, standardy takie jak ANSI SQL definiują sposób, w jaki uprawnienia mogą być przyznawane i odbierane, co sprawia, że umiejętność zarządzania uprawnieniami jest niezbędna dla każdego administrującego bazą danych.
Rozpocznij nowy egzamin
Powrót do strony głównej