Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 13 maja 2026 10:57
Data zakończenia: 13 maja 2026 11:13

Egzamin zdany!

Wynik: 24/40 punktów (60,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Aby wprowadzić rekord do tabeli Pracownicy, jakie polecenie SQL należy zastosować?

A. INSERT INTO Pracownicy (imie, nazwisko) VALUES (Jan, Kowalski);

B. INSERT (Jan, Kowalski) INTO Pracownicy;

C. INSERT VALUES Pracownicy INTO (Jan, Kowalski);

D. INSERT VALUES (Jan, Kowalski) INTO Pracownicy;

Odpowiedź 'INSERT INTO Pracownicy (imie, nazwisko) VALUES (Jan, Kowalski);' jest poprawna, ponieważ jest zgodna z ogólną składnią polecenia SQL do dodawania danych do tabeli. W składni tej najpierw wskazujemy, do której tabeli chcemy wprowadzić dane, używając frazy 'INSERT INTO', a następnie w nawiasach podajemy nazwy kolumn, do których mają być wprowadzone wartości. Wartości te umieszczamy po słowie kluczowym 'VALUES', również w nawiasach. Takie podejście jest zgodne z normami SQL i zapewnia, że dane będą poprawnie wstawione. Przykładem praktycznym może być dodanie nowego pracownika do bazy danych firmy, co jest kluczowym elementem zarządzania informacjami o pracownikach. Prawidłowa składnia pozwala również na łatwe wprowadzenie wielu rekordów jednocześnie, co jest efektywne w dużych systemach baz danych. Ponadto, użycie poprawnej składni ułatwia przyszłe modyfikacje oraz optymalizację zapytań, co jest istotne w kontekście dobrą praktyką w programowaniu baz danych.

Pytanie 2

W języku PHP, aby nawiązać połączenie z bazą danych MySQL za pomocą biblioteki mysqli, wykorzystując podany kod, w miejscu parametru 'c' powinno się wpisać

$a = new mysqli('b', 'c', 'd', 'e')

A. nazwę użytkownika

B. nazwę bazy danych

C. hasło użytkownika

D. lokalizację serwera bazy danych

Aby poprawnie korzystać z biblioteki mysqli w PHP konieczne jest zrozumienie kolejności i znaczenia parametrów używanych do nawiązywania połączenia z bazą danych MySQL. Pierwszym parametrem w funkcji mysqli_connect lub konstruktorze klasy mysqli jest lokalizacja serwera bazy danych. Zazwyczaj wartością domyślną jest 'localhost' co oznacza że serwer bazy danych działa na tej samej maszynie co serwer PHP. Błędne przypisywanie innej wartości w tym miejscu może prowadzić do problemów z połączeniem jeśli serwer bazy danych jest w rzeczywistości lokalny. Drugim parametrem jest nazwa użytkownika która jest niezbędna do autoryzacji dostępu do bazy danych. Często stosowanym błędem jest użycie niewłaściwego użytkownika co może skutkować odmową dostępu do bazy. Trzecim jest hasło które powinno być silne i dobrze zabezpieczone aby zapobiec nieautoryzowanemu dostępowi. Błędne przypisanie tego parametru może skutkować podatnością na ataki. Czwartym parametrem jest nazwa bazy danych do której zamierzamy się połączyć. Błędne podanie tej wartości może powodować że operacje bazy danych będą wykonywane na niewłaściwej bazie co może mieć katastrofalne skutki dla danych. Zrozumienie i poprawne przypisanie tych wartości jest kluczowe w kontekście bezpieczeństwa i stabilności aplikacji webowych i często jest elementem dobrych praktyk w programowaniu PHP. Również zrozumienie tego w kontekście skalowalności i zarządzania środowiskami produkcyjnymi jest istotne aby uniknąć problemów związanych z konfiguracją na różnych etapach rozwoju aplikacji. Właściwe zarządzanie tymi parametrami często wiąże się z używaniem plików konfiguracyjnych co pozwala na łatwiejsze zarządzanie i większą elastyczność w kontekście różnych środowisk programistycznych i produkcyjnych. Poprawne zrozumienie tego mechanizmu jest kluczowe dla tworzenia bezpiecznych i stabilnych aplikacji webowych.

Pytanie 3

Zmienna należąca do typu integer lub int jest w stanie przechować

A. znak

B. liczbę rzeczywistą

C. ciąg znaków

D. liczbę całkowitą

Typ zmiennych integer, czyli int, jest super ważny w programowaniu, bo służy do przechowywania liczb całkowitych. To takie liczby, co nie mają części dziesiętnych. Jest sporo języków programowania, które go używają, na przykład C++, Java czy Python. Głównie dzięki nim możemy efektywnie przechowywać i operować na tych liczbach. Wartości tego typu mogą być różne w zależności od systemu, na przykład w 32-bitowym typ int przechowuje liczby od -2 147 483 648 do 2 147 483 647. Używamy liczb całkowitych w różnych algorytmach, zwłaszcza tam, gdzie liczy się precyzja, jak w zliczaniu elementów albo w operacjach matematycznych. W standardzie C99 mamy różne typy całkowite, co pomaga w dokładnym określeniu, co potrzebujemy. Moim zdaniem, ogarnięcie typu integer to podstawa dla każdego, kto chce coś programować, bo na tym buduje się operacje matematyczne i logiczne.

Pytanie 4

Aby zastosować w CSS wcięcie pierwszej linii akapitu na 30 pikseli, należy użyć zapisu

A. p{line-indent: 30px;}

B. p{text-spacing: 30px;}

C. p{line-height: 30px;}

D. p{text-indent: 30px;}

Właściwość 'text-spacing' nie istnieje w standardzie CSS, dlatego odpowiedź ta jest niepoprawna. W CSS nie ma definicji dla 'text-spacing', co oznacza, że nie można jej wykorzystać do modyfikacji odstępów w akapitach. Zamiast tego, do regulacji przestrzeni między znakami i wierszami stosuje się inne właściwości, takie jak 'letter-spacing' czy 'line-height'. Dodatkowo, 'line-height' służy do kontrolowania wysokości linii tekstu, co wpływa na odstęp między poszczególnymi liniami w akapicie, ale nie na wcięcie pierwszej linii. Użycie 'line-height' z wartością 30px nie osiągnie zamierzonego efektu, gdyż wpływa to tylko na wysokość wiersza, a nie na wcięcie. Z kolei 'line-indent' to kolejna fikcyjna właściwość, która nie jest częścią CSS, więc nie można jej używać w żadnym kontekście kodowania CSS. Poprawne formatowanie akapitów wymaga znajomości właściwych technik i terminologii, a użycie nieistniejących właściwości prowadzi do błędów w stylizacji i może negatywnie wpływać na interpretację stylów przez przeglądarki, co w efekcie może obniżyć jakość wyświetlania treści w sieci.

Pytanie 5

Dla przedstawionego fragmentu kodu

<img src="kwiat.jpg alt="kwiat">

walidator HTML zwróci błąd, ponieważ

A. użyto nieznanego atrybutu alt

B. użyto niewłaściwego znacznika do wyświetlenia grafiki

C. nie zamknięto cudzysłowu

D. nie odnaleziono pliku kwiat.jpg

W kodzie HTML zauważyłem mały błąd - brakuje ci domknięcia cudzysłowu dla atrybutu src. Powinno to wyglądać tak: <img src="kwiat.jpg" alt="kwiat">. No, cudzysłów jest ważny, bo bez niego przeglądarka może mieć problem z odczytaniem, gdzie kończy się wartość atrybutu. To może prowadzić do różnych, nieprzewidzianych efektów przy wyświetlaniu strony. Zasady W3C mówią, że każdy atrybut powinien być poprawnie sformatowany, żeby działało to na różnych przeglądarkach i urządzeniach. Pamiętaj też o atrybucie alt - jest kluczowy dla dostępności. Właściwe użycie cudzysłowów i dbałość o format kodu też wpływają na jego czytelność, a my przecież chcemy pisać jak najlepiej.

Pytanie 6

Znacznik <pre> </pre> służy do prezentacji

A. treści czcionką o stałej szerokości

B. treści polską czcionką

C. znaku przekreślenia

D. znaku wielokropka

Wybór znaków przekreślenia, znaków wielokropka czy treści polską czcionką jest niepoprawny, ponieważ żaden z tych elementów nie jest związany z funkcją znacznika <pre>. Po pierwsze, znaki przekreślenia są używane w HTML do zaznaczania tekstu, który ma być przedstawiony jako przekreślony, co nie ma nic wspólnego z preformatowaniem tekstu. Element <s> lub <del> jest odpowiedzialny za takie formatowanie, a nie <pre>. Kolejną pomyłką jest zrozumienie roli wielokropka. W HTML nie istnieje znacznik, który odpowiada za wyświetlanie wielokropka w specyficzny sposób poza standardowym tekstem. W rzeczywistości wielokropek jest jedynie trzema kropkami i nie ma potrzeby go formatować w kontekście preformatowanego tekstu. Ostatnia z wymienionych odpowiedzi, sugerująca, że <pre> służy do wyświetlania treści polską czcionką, jest również błędna. HTML nie definiuje czcionek narodowych; zamiast tego, czcionki są kontrolowane przez CSS, a nie przez znaczniki HTML. Z tego powodu znaczniki <pre> nie mają żadnego wpływu na wybrany styl czcionki, a ich główną funkcją jest zachowanie formatowania tekstu, co czyni je idealnym narzędziem do wyświetlania kodu źródłowego, a nie do stylizacji typograficznej.

Pytanie 7

Jakie parametry trzeba przekazać do polecenia PHP, aby wprowadzić dane do bazy?

mysqli_query($zm1, $zm2);

A. NULL w $zm1, aby baza mogła zapisać tam kod błędu oraz zapytanie SELECT w $zm2

B. identyfikator połączenia z bazą danych w $zm1 oraz zapytanie INSERT INTO w $zm2

C. identyfikator połączenia z bazą danych w $zm1 oraz zapytanie SELECT w $zm2

D. id wiersza w $zm1 oraz zapytanie INSERT INTO w $zm2

Problem ze zrozumieniem jak należy przekazywać parametry do funkcji mysqli_query może wynikać z niezrozumienia struktury połączenia z bazą danych i operacji jakie można na niej wykonywać. Pierwszy błędny pomysł zakłada użycie zapytania SELECT które służy do pobierania danych a nie ich dodawania. Stąd nie pasuje do kontekstu wstawiania danych. Identyfikator połączenia to kluczowy element oznaczający uchwyt do sesji z bazą a nie id wiersza który w tym kontekście nie ma zastosowania. Próba użycia NULL jako parametru wskazuje na błędne zrozumienie mechanizmów obsługi błędów w PHP. Bazy danych nie zapisują kodów błędów w zmiennej przekazywanej do zapytania. Takie podejście świadczy o braku świadomości jak zarządzać błędami w programowaniu z wykorzystaniem PHP gdzie standardem jest analiza wartości zwracanych przez funkcje i wykorzystanie funkcji takich jak mysqli_error do diagnozowania problemów. W kontekście wstawiania danych do bazy poprawne rozumienie mechanizmu polega na znajomości struktury SQL i obsługi połączeń z bazą co jest fundamentalne dla efektywnej pracy z bazami danych w PHP. Zrozumienie tych koncepcji pozwala na bezpieczne i skuteczne wykonywanie operacji na danych a także na efektywne diagnozowanie i obsługę błędów dzięki czemu aplikacje są bardziej odporne na awarie i ataki zewnętrzne co jest kluczowe dla ich stabilności i bezpieczeństwa.

Pytanie 8

W jakich formatach można przechować wideo razem z dźwiękiem?

A. MP4

B. WMA

C. WAV

D. AAC

AAC, WAV i WMA to formaty, które służą głównie do przechowywania dźwięku, a nie wideo. AAC (Advanced Audio Codec) jest formatem kompresji audio, który zapewnia wysoką jakość dźwięku przy niskiej przepływności, ale nie obsługuje obrazu, co sprawia, że nie nadaje się do zapisywania materiałów wideo. WAV (Waveform Audio File Format) to nieskompresowany format dźwiękowy, który oferuje doskonałą jakość audio, jednak jego dużą wadą jest rozmiar pliku, co czyni go mało praktycznym do przechowywania wideo. WAV jest często używany w kontekście profesjonalnej produkcji audio, ale nie ma możliwości zapisu ścieżki wideo w tym formacie. WMA (Windows Media Audio) to kolejny format audio, który jest stosowany głównie w systemach Windows. Mimo że WMA może oferować dobrą jakość dźwięku, jest to format zaprojektowany wyłącznie do przechowywania plików audio, co wyklucza go z możliwości zapisu materiałów wideo. Dlatego też, wszystkie te formaty są niewłaściwe w kontekście zapisu materiałów wideo z dźwiękiem, ponieważ każdy z nich skupia się wyłącznie na audio lub nie obsługuje wideo wcale.

Pytanie 9

Którą funkcję z menu Kolory programu GIMP użyto, w celu uzyskania efektu przedstawionego w filmie?

A. Progowanie.

B. Inwersja.

C. Krzywe.

D. Barwienie.

Wiele osób myli w GIMP-ie różne narzędzia z menu Kolory, bo na pierwszy rzut oka kilka z nich „mocno zmienia” obraz. Jednak efekt pokazany na filmie, gdzie obraz staje się dwuwartościowy (czarno-biały, bez półtonów), jest typowym działaniem funkcji Progowanie. Kluczowe jest tu zrozumienie, czym różnią się od siebie dostępne operacje. Krzywe służą do zaawansowanej korekcji tonalnej i kontrastu. Można nimi mocno przyciemnić lub rozjaśnić wybrane zakresy jasności, robić tzw. efekt kontrastu „S”, korygować prześwietlenia itd. Ale nawet przy bardzo agresywnych ustawieniach krzywych obraz nadal zawiera półtony – pojawiają się stopniowe przejścia między odcieniami, a nie ostre odcięcie na zasadzie czarne/białe. To świetne narzędzie do retuszu zdjęć, ale nie do uzyskania efektu progowania. Inwersja (Kolory → Inwersja) po prostu odwraca wartości kolorów lub jasności: jasne staje się ciemne, czerwony zmienia się na cyjan, zielony na magentę itd. To jak negatyw fotograficzny. Struktura szczegółów pozostaje identyczna, zmienia się tylko ich „biegun”. Nie pojawia się żadne odcięcie progowe, więc obraz wciąż ma pełne spektrum odcieni. W praktyce inwersja przydaje się np. przy przygotowaniu masek lub pracy z materiałami skanowanymi, ale nie generuje typowego, „plakatowego” efektu czerni i bieli jak progowanie. Barwienie z kolei (Kolory → Barwienie) służy do nadania całemu obrazowi jednolitego odcienia, zwykle po wcześniejszym sprowadzeniu go do skali szarości. Można w ten sposób uzyskać np. sepię, niebieski ton nocny albo dowolny kolorystyczny „filtr”. Jasność i kontrast lokalny pozostają bardzo podobne, zmienia się dominująca barwa. To zupełnie inna kategoria operacji niż progowanie, które pracuje na poziomie progów jasności, a nie na poziomie koloru. Typowym błędem jest patrzenie tylko na to, że „obraz bardzo się zmienił” i przypisywanie tego narzędziom takim jak krzywe czy inwersja. W pracy z grafiką warto zawsze zadać sobie pytanie: czy efekt polega na zmianie rozkładu jasności, na odwróceniu kolorów, czy na twardym podziale na dwa poziomy? Jeśli widzisz brak półtonów i ostre granice, praktycznie zawsze chodzi o progowanie, które zostało wskazane jako poprawna funkcja.

Pytanie 10

Przedstawiony kod PHP nawiązuje połączenie z serwerem bazy danych. Jakiego typu operacje powinny się znaleźć w instrukcji warunkowej w miejscu trzech kropek?
$db = mysqli_connect("localhost", "root", "qwerty", "baza1");
if (!$db) {
...
}

A. Obsługa danych uzyskanych z bazy

B. Informacja o udanym połączeniu z bazą

C. Obsługa błędu połączenia

D. Zamknięcie połączenia z bazą danych

Zamknięcie bazy danych w kontekście nieudanego połączenia jest koncepcją, która nie ma sensu. Jeśli połączenie się nie uda, to nie ma nawet nawiązanej sesji, która mogłaby być zamknięta. Połączenie z bazą danych powinno być zamykane tylko w momencie, gdy zostało nawiązane i jest już niepotrzebne, a nie w przypadku, gdy wystąpił błąd w trakcie łączenia. Komunikat o pomyślnym połączeniu także nie ma zastosowania w tej sytuacji, ponieważ, skoro połączenie się nie udało, nie ma podstaw do informowania użytkownika o jego powodzeniu. Obsługa danych pobranych z bazy również nie ma miejsca, jeśli połączenie nie zostało ustanowione, co czyni te odpowiedzi błędnymi. Właściwe podejście w takich sytuacjach to zawsze najpierw sprawdzenie, czy połączenie zostało nawiązane, a następnie działania w przypadku usunięcia błędu. Ignorowanie tej zasady może prowadzić do nieprzewidzianych zachowań aplikacji, a nawet do wycieków danych lub awarii serwerów.

Pytanie 11

W CSS zastosowano regułę: float:left; dla bloku. Jakie będzie jej zastosowanie?

A. dopasowanie elementów tabeli do lewej krawędzi

B. wyrównanie tekstu do lewej strony

C. umieszczanie bloków jeden pod drugim

D. ustawienie bloku na lewo względem innych

Reguła CSS 'float: left;' jest kluczowym narzędziem do zarządzania układem elementów na stronach internetowych. Gdy zastosujemy tę regułę do bloku, powoduje to, że blok zostaje przesunięty do lewej strony swojego kontenera, co pozwala na przyleganie innych elementów po prawej stronie. Przykładowo, jeżeli mamy obrazek jako blok z regułą 'float: left;', tekst umieszczony obok tego obrazka będzie 'przeplatał' się z nim, co jest często wykorzystywane w projektowaniu stron dla uzyskania efektu estetycznego i funkcjonalnego. Stosowanie floata jest zgodne z dobrymi praktykami CSS, ale należy pamiętać, że może prowadzić do problemów z układem, szczególnie w przypadku elementów o różnej wysokości. Aby zniwelować efekty uboczne, często stosuje się regułę 'clear', aby kontrolować przepływ elementów. Warto również zwrócić uwagę, że w nowoczesnym CSS często zyskują na znaczeniu flexbox i grid, które oferują bardziej elastyczne i wydajne metody układania elementów, jednak 'float' nadal pozostaje istotnym narzędziem w arsenale front-end developera.

Pytanie 12

CMYK to zestaw czterech podstawowych kolorów używanych w druku:

A. turkusowego, purpurowego, żółtego, czarnego

B. turkusowego, błękitnego, białego, różowego

C. czerwonego, purpurowego, żółtego, szarego

D. turkusowego, purpurowego, białego, czarnego

Wśród pozostałych odpowiedzi znajdują się kolory, które nie są częścią modelu CMYK. Przykładowo, wykorzystanie białego jako jednego z podstawowych kolorów jest błędne, ponieważ w druku subtraktywnym biały kolor uzyskuje się poprzez brak nałożenia farby, a nie przez jej obecność. Ponadto, odpowiedzi zawierające szary również są niepoprawne, ponieważ szary nie jest podstawowym kolorem w modelu CMYK, a jego uzyskanie wymaga mieszania pozostałych kolorów w odpowiednich proporcjach. W druku istotne jest, aby zrozumieć, że kolory muszą pochodzić z farb o wysokiej czystości, które efektywnie współpracują ze sobą podczas procesu drukowania. Również, obecność turkusowego w tych odpowiedziach jest myląca, ponieważ w kontekście CMYK chodzi o cyjan, który ma zupełnie inną charakterystykę kolorystyczną. Znajomość właściwych terminów i kolorów w druku jest niezbędna, aby unikać pomyłek w projektowaniu oraz druku materiałów, co może prowadzić do znacznych błędów w końcowym produkcie.

Pytanie 13

W jakiej technologii niemożliwe jest przetwarzanie danych wprowadzanych przez użytkownika na stronie WWW?

A. CSS

B. JavaScript

C. PHP

D. AJAX

CSS, czyli Kaskadowe Arkusze Stylów, jest technologią używaną do stylizacji stron internetowych. Jego głównym celem jest określenie, jak elementy HTML powinny wyglądać, w tym ich wygląd, kolor, rozmiar oraz układ na stronie. CSS nie ma możliwości przetwarzania danych użytkownika, ponieważ działa wyłącznie po stronie klienta i nie posiada funkcji interakcji z danymi użytkowników. Przykładem zastosowania CSS jest nadanie stylu nawigacji w serwisie internetowym, gdzie style mogą być określone w pliku CSS, ale nie mają zdolności do przechwytywania i przetwarzania informacji wprowadzonych przez użytkowników w formularzach. Standardy CSS rozwijane przez World Wide Web Consortium (W3C) podkreślają jego rolę w stylizacji i prezentacji, a nie w logice aplikacji czy przetwarzaniu danych. Użytkownicy mogą korzystać z CSS do tworzenia responsywnych układów, jednak bez zdolności do interakcji z danymi, co czyni go technologią czysto wizualną.

Pytanie 14

W notacji szesnastkowej kolor zielony reprezentowany jest jako #008000. Jaką wartość przyjmuje on w notacji RGB?

A. rgb(0, 128, 0)

B. rgb(0, 160, 0)

C. rgb(0, 100, 0)

D. rgb(0, 80, 0)

Wartości rgb(0, 80, 0), rgb(0, 160, 0) oraz rgb(0, 100, 0) są niepoprawnymi reprezentacjami koloru zielonego w notacji RGB, ponieważ nie odwzorowują one prawidłowej kombinacji składowych odpowiadających wartości szesnastkowej #008000. Wartość ta jest wyrażona jako sześć cyfr, gdzie dwie pierwsze reprezentują składową czerwoną, dwie kolejne składową zieloną, a ostatnie dwie składową niebieską. W przypadku #008000, składowa czerwona wynosi 0, składowa zielona wynosi 128, a składowa niebieska również wynosi 0. Typowym błędem, prowadzącym do błędnych odpowiedzi, jest mylenie zakresu wartości składowych. Na przykład, rgb(0, 80, 0) sugeruje, że składowa zielona wynosi 80, co jest znacznie niższą wartością niż 128, przez co kolor staje się ciemniejszy i mniej nasycony. Podobnie, rgb(0, 160, 0) i rgb(0, 100, 0) modyfikują intensywność koloru zielonego, co prowadzi do zupełnie innych odcieni, które nie odpowiadają standardowemu zielonemu. Znajomość konwersji między tymi formatami oraz ich zastosowanie w praktyce, np. w grafikach komputerowych czy web designie, jest kluczowa dla uzyskania pożądanych efektów wizualnych. Dobrą praktyką jest zawsze sprawdzanie wartości za pomocą narzędzi do wyboru kolorów, które mogą pomóc uniknąć takich pomyłek.

Pytanie 15

Zapisano kod HTML wstawiający grafikę na stronę internetową: ``` pejzaż ``` Jeżeli rysunek.png nie zostanie odnaleziony, przeglądarka:

A. w miejscu grafiki wypisze błąd wyświetlania strony.

B. nie wyświetli strony internetowej.

C. w miejscu grafiki wypisze tekst "rysunek.png".

D. w miejscu grafiki wypisze tekst "pejzaż".

Brawo! Wybrałeś prawidłową odpowiedź. Element <img> w kodzie HTML może mieć atrybut alt, który określa tekst alternatywny, który ma być wyświetlony, gdy obrazek nie może zostać załadowany. W tym przypadku, atrybut alt ma wartość 'pejzaż', co oznacza, że jeśli obraz 'rysunek.png' nie może zostać załadowany, przeglądarka wyświetli tekst 'pejzaż' w miejscu, gdzie powinien być obraz. Ta funkcja jest przydatna z kilku powodów. Po pierwsze, pozwala użytkownikowi zrozumieć kontekst strony, nawet jeśli nie może zobaczyć obrazu. Po drugie, jest to zgodne ze standardami dostępności, ponieważ czytniki ekranu dla osób niewidomych mogą odczytywać ten tekst. To jest ważne dla tworzenia stron internetowych, które są dostępne dla wszystkich.

Pytanie 16

Aby przywrócić uszkodzoną tabelę w MySQL, jakie polecenie należy wykonać?

A. FIX TABLE

B. CHECK TABLE

C. RESOLVE TABLE

D. REPAIR TABLE

Aby naprawić uszkodzoną tabelę w MySQL, należy użyć polecenia REPAIR TABLE, które jest dedykowane do przywracania integralności i usuwania problemów z danymi w tabelach MyISAM. Kiedy tabela jest uszkodzona, na przykład wskutek awarii systemu lub błędów dysku, REPAIR TABLE analizuje strukturę tabeli i podejmuje się jej naprawy. Proces ten może przywrócić usunięte wiersze oraz naprawić inne ograniczenia. Przykładowe użycie polecenia to: REPAIR TABLE nazwa_tabeli; Warto zaznaczyć, że REPAIR TABLE nie działa na tabelach InnoDB, które wymagają innych procedur naprawczych. W przypadku MyISAM, to polecenie jest często pierwszą metodą diagnostyczną, gdy pojawiają się problemy z danymi. Zgodnie z dokumentacją MySQL, REPAIR TABLE jest jednym z podstawowych narzędzi do zarządzania integralnością danych, a jego prawidłowe użycie może uratować istotne dane przed ich całkowitą utratą. Z tego powodu znajomość tego polecenia jest kluczowa dla administratorów baz danych.

Pytanie 17

Jaką funkcję pełni instrukcja DROP w języku SQL?

A. wprowadzić nowy obiekt

B. aktualizować dane obiektu

C. usunąć już istniejący obiekt

D. zmienić właściwości obiektu

Instrukcja DROP w języku SQL jest kluczowym narzędziem do zarządzania bazami danych, używaną do usuwania istniejących obiektów, takich jak tabele, widoki czy procedury składowane. Kiedy używamy polecenia DROP, nie tylko usuwamy obiekt z bazy danych, ale również wszystkie dane z nim związane, co sprawia, że operacja ta jest nieodwracalna. Przykładowo, jeśli chcemy usunąć tabelę o nazwie 'Użytkownicy', musimy użyć polecenia DROP TABLE Użytkownicy. Ważne jest, aby przed wykonaniem takiej operacji upewnić się, że dane są już zarchiwizowane lub nie są już potrzebne, ponieważ ta instrukcja nie da nam możliwości ich odzyskania po wykonaniu. W praktyce, DROP powinno być stosowane z rozwagą — zaleca się przed wykonaniem operacji wykorzystanie polecenia SELECT, aby sprawdzić, jakie dane są w danym obiekcie. Zgodnie z najlepszymi praktykami, organizacje powinny wprowadzać polityki dotyczące usuwania danych, aby zminimalizować ryzyko przypadkowej utraty ważnych informacji.

Pytanie 18

Kaskadowe arkusze stylów są tworzone w celu

A. zwiększenia szybkości ładowania grafiki na stronie internetowej

B. dodania na stronie internetowej treści tekstowych

C. ulepszenia nawigacji dla użytkownika

D. określenia metod formatowania elementów na stronie internetowej

Wybór odpowiedzi, które nie dotyczą głównego celu kaskadowych arkuszy stylów, pokazuje niepełne zrozumienie ich funkcji. Kaskadowe arkusze stylów nie są narzędziem do ułatwienia użytkownikowi nawigacji po stronie, ponieważ nawigacja jest głównie zrealizowana przez HTML oraz JavaScript, a CSS jej nie wspiera w kontekście strukturalnym. CSS wpływa na wygląd elementów, ale nie definiuje samej struktury nawigacyjnej. Z kolei CSS nie służy do dodawania treści tekstowych na stronach internetowych. Treści są wprowadzane poprzez HTML, a CSS jedynie stylizuje te elementy. Tworzenie interfejsu użytkownika to nie tylko kwestia estetyki, lecz także odpowiedniego zarządzania danymi i treściami, co jest zadaniem HTML. Jeśli chodzi o przyspieszanie wyświetlania grafiki, CSS nie jest odpowiedzialny za optymalizację czasu ładowania obrazów; ten aspekt leży w gestii technik takich jak kompresja obrazów, użycie odpowiednich formatów oraz technik lazy loading. CSS skupia się na stylizacji elementów, a nie na ich wydajności. W związku z powyższym, każda z tych odpowiedzi pomija kluczową funkcję CSS, jaką jest definiowanie stylów dla elementów, co jest jego głównym celem.

Pytanie 19

Aby zmienić wartość atrybutu elementu przy użyciu skryptu JavaScript, należy zastosować następujący zapis

A. document.getElementById(id).style.<nazwa właściwości> = <nowa wartość>

B. document.getElementById(id).<nazwa-atrybutu> = <nowa wartość>

C. document.getElementById(id).<nazwa właściwości> = <nowa wartość>

D. document.getElementById(id).innerHTML = <nowa wartość>

Sposoby zapisu w pozostałych odpowiedziach nie są odpowiednie dla zmiany cech elementów opisanych w CSS, co może prowadzić do nieporozumień w zakresie manipulacji stylem w JavaScript. Użycie document.getElementById(id).<nazwa-atrybutu> = <nowa wartość>; może sugerować, że próbujemy ustawić atrybuty HTML, jednak nie odnosi się to do stylów CSS. Atrybuty HTML i style CSS to dwa różne obszary, a manipulowanie stylem wymaga bezpośredniego odniesienia do obiektu style. Podobnie, w przypadku document.getElementById(id).<nazwa właściwości> = <nowa wartość>; wygląd elementu nie jest zmieniany, ponieważ nie wskazujemy na obiekt style, lecz na właściwości samego elementu. Użycie document.getElementById(id).innerHTML = <nowa wartość>; również wprowadza w błąd, ponieważ ta metoda służy do zmiany zawartości HTML wewnątrz danego elementu, a nie stylów. Często pojawia się mylne przekonanie, że można manipulować stylem, używając ogólnych atrybutów lub zawartości, co prowadzi do nieefektywnego i błędnego kodu. Istotne jest zrozumienie, że stylizacja elementów wymaga poprawnej interakcji z obiektem style, co zapewnia jednocześnie zgodność z najlepszymi praktykami programowania i pozwala uniknąć błędów w logice aplikacji.

Pytanie 20

Na zaprezentowanej tabeli dotyczącej samochodów wykonano zapytanie SQL SELECT ```SELECT model FROM samochody WHERE rocznik=2016;``` Jakie wartości zostaną zwrócone w wyniku tego zapytania?

A. Fiat, Opel, Toyota

B. Punto, Corsa, Corolla

C. Czerwony, grafitowy

D. Punto, Corsa, Astra, Corolla, Yaris

Zapytanie SQL, które podałeś, czyli SELECT model FROM samochody WHERE rocznik=2016, jest zaprojektowane tak, żeby wyciągnąć z tabeli samochody wszystkie modele aut z rocznika 2016. To ogranicza wynik tylko do tych modeli, które spełniają ten właśnie warunek. Patrząc na dostarczoną tabelę, widzimy, że modele z rocznika 2016 to Punto, Corsa i Corolla. Więc z tego zapytania otrzymamy tylko te trzy modele. W realnym świecie, zapytania SQL są mega przydatne przy filtrowaniu danych w bazach. Zrozumienie, jak pisać zapytania SELECT, jest naprawdę ważne, zwłaszcza dla analityków i administratorów. Dobrze jest znać zasady budowania zapytań, żeby były one jasne i precyzyjne, bo to pozwala lepiej zarządzać i analizować dane. Ta wiedza to podstawa w analizie danych, gdzie umiejętność wyciągania odpowiednich informacji jest kluczowa do podejmowania dobrych decyzji biznesowych.

Pytanie 21

Który z wymienionych formatów wideo nie jest wspierany przez standard HTML5?

A. D. WebM

B. B. Ogg

C. C. MP4

D. A. AVI

Wybór Ogg, MP4 czy WebM jako odpowiedzi niewłaściwych jest nie do końca trafny, bo wszystkie te formaty są jednak obsługiwane przez HTML5. Ogg, mimo że mniej popularny, jest całkowicie ok w specyfikacji HTML5 i zyskuje na znaczeniu w kontekście otwartych standardów. MP4 to jeden z najpopularniejszych formatów, wspierany przez prawie wszystkie przeglądarki i urządzenia mobilne, więc to świetny wybór do strumieniowania. WebM, stworzony przez Google, również ma swoje miejsce i jest często używany do wideo w sieci. Wiele osób myli się myśląc, że mniej znane formaty są niekompatybilne z HTML5. Często ludzie uważają, że starsze formaty jak AVI są bardziej uniwersalne, ale to nieprawda, bo współczesne przeglądarki mają inne wymagania. Dlatego tak ważne jest, by programiści i twórcy treści znali różnorodność formatów i ich zastosowanie w multimediach w sieci.

Pytanie 22

W dokumencie HTML umieszczono tekst sformatowany określonym stylem. Aby dodać do tego tekstu kilka słów sformatowanych innym stylem, należy użyć znacznika

A. <section>

B. <span>

C. <table>

D. <hr>

Znaczniki <hr>, <table> oraz <section> nie są odpowiednie do wtrącania fragmentów tekstu w innym stylu. <hr> to znacznik, który wprowadza poziomą linię, służący do wizualnego oddzielania elementów na stronie, a nie do formatowania tekstu. Stosowanie go w miejscu, gdzie chcemy zmienić styl fragmentu tekstu, byłoby nieefektywne i zmniejszałoby czytelność. Z kolei <table> jest używane do tworzenia tabel, co oznacza, że jego zastosowanie ogranicza się do strukturyzowania danych w formie wierszy i kolumn. Tego znacznika nie można użyć do lokalnego formatowania tekstu, ponieważ wprowadza on zupełnie inny kontekst i zmienia sposób, w jaki przeglądarka interpretuje i wyświetla zawartość. Ostatecznie <section> jest stosowane do grupowania powiązanych treści w sekcję dokumentu, co jest przydatne w kontekście organizacji treści, ale nie ma zastosowania w przypadku, gdy chcemy zmienić styl pojedynczych wyrazów lub fraz. Każdy z tych znaczników ma swoje specyficzne zastosowanie w HTML, które nie odpowiada potrzebie lokalnego formatowania tekstu, co czyni je niewłaściwymi wyborami w tym kontekście.

Pytanie 23

W systemie baz danych dla sklepu znajduje się tabela artykuly, która zawiera kolumnę o nazwie nowy. Jak należy skonstruować zapytanie, aby przypisać wartość TRUE dla tego pola w każdym rekordzie?

A. INSERT INTO artykuly VALUE nowy=TRUE

B. INSERT INTO nowy FROM artykuly SET TRUE

C. UPDATE artykuly SET nowy=TRUE

D. UPDATE nowy FROM artykuly VALUE TRUE

Odpowiedź UPDATE artykuly SET nowy=TRUE; jest poprawna, ponieważ wykorzystuje standardową składnię zapytań SQL, która pozwala na aktualizację istniejących danych w tabeli. W tym przypadku kwerenda ta zmienia wartość pola 'nowy' na TRUE dla każdego rekordu w tabeli 'artykuły'. W praktyce, używając tej kwerendy, można efektywnie zaktualizować wiele rekordów jednocześnie bez konieczności wprowadzania danych indywidualnie. Dobrą praktyką w pracy z bazami danych jest korzystanie z transakcji, aby zapewnić integralność danych, zwłaszcza w przypadku operacji, które mogą wpływać na dużą liczbę rekordów. Ponadto, warto wiedzieć, że używanie wartości logicznych, takich jak TRUE/FALSE, jest powszechną praktyką w projektowaniu relacyjnych baz danych, co pozwala na lepszą semantykę i łatwiejszą obsługę danych. Na przykład, jeśli w bazie danych istnieje konieczność oznaczania produktów jako nowe, odpowiednia aktualizacja wszystkich rekordów przy użyciu tej kwerendy jest szybkim rozwiązaniem.

Pytanie 24

Element <meta charset="utf-8"> definiuje metadane odnoszące się do strony internetowej dotyczące

A. kodowania znaków

B. języka używanego na stronie

C. słów kluczowych

D. opisu witryny

Element <meta charset="utf-8"> jest kluczowym składnikiem metadanych w dokumentach HTML, który określa sposób kodowania znaków używanych na stronie internetowej. Użycie kodowania UTF-8, które jest najczęściej stosowanym standardem, pozwala na wyświetlanie różnorodnych znaków z różnych języków, w tym znaków diakrytycznych. Dzięki temu, strony internetowe mogą być dostępne dla szerokiego grona użytkowników bez obaw o błędy związane z wyświetlaniem tekstu. Kiedy przeglądarka internetowa napotyka ten element, wie, że powinna interpretować zawartość dokumentu zgodnie z określonym kodowaniem. Jest to szczególnie ważne w kontekście globalizacji internetu, gdzie treści mogą być tworzone w wielu językach. Ustalając odpowiednie kodowanie, programiści minimalizują ryzyko wystąpienia problemów z wyświetlaniem, takich jak zamienione znaki czy nieczytelne fragmenty tekstu. Właściwe ustawienie metadanych jest zgodne z wytycznymi W3C oraz zaleceniami dla twórców stron internetowych, co czyni ten element niezbędnym w każdej współczesnej witrynie.

Pytanie 25

W CSS należy ustawić tło dokumentu na obrazek rys.png. Obrazek powinien się powtarzać tylko w poziomej osi. Jaką definicję powinien mieć selektor body?

A. {background-image: url("rys.png"); background-repeat: repeat;}

B. {background-image: url("rys.png"); background-repeat: repeat-x;}

C. {background-image: url("rys.png"); background-repeat: repeat-y;}

D. {background-image: url("rys.png"); background-repeat: round;}

Wybrana odpowiedź {background-image: url("rys.png"); background-repeat: repeat-x;} jest poprawna, ponieważ precyzyjnie definiuje tło dokumentu jako obrazek 'rys.png', który ma się powtarzać wyłącznie w poziomie. W CSS, właściwość 'background-image' pozwala na ustawienie obrazu jako tła, a 'background-repeat' kontroluje, w jaki sposób tło się powtarza. Użycie wartości 'repeat-x' oznacza, że obrazek będzie powtarzany tylko w osi poziomej, co jest idealne dla wzorów, które powinny być rozciągnięte na całej szerokości ekranu, ale nie na wysokości. Przykładem zastosowania może być stworzenie tła z deseniem, które ma być widoczne w poziomie, np. paski lub linie, co jest powszechnie stosowane w projektowaniu stron internetowych. Zgodnie z dobrymi praktykami, warto również pamiętać, aby dostosować rozmiar obrazka do wymagań responsywności, aby zapewnić optymalne wyświetlanie na różnych urządzeniach.

Pytanie 26

Aby zrealizować łamanie linii w tekście, na przykład w zmiennej typu string, należy wykorzystać symbol

A. slash

B. b

C. t

D. n

Aby zdefiniować łamanie linii tekstu w zmiennych napisowych, stosuje się znak "n" (newline), który jest często reprezentowany jako \n w kodzie. Jest to standardowy sposób na wprowadzenie nowej linii w wielu językach programowania, na przykład w Pythonie, C, czy JavaScript. Użycie znaku \n pozwala na formatowanie tekstu w sposób czytelny, dzieląc dłuższe ciągi na mniejsze fragmenty, co poprawia jego przejrzystość. W praktyce, gdy chcemy stworzyć wieloliniowy tekst, stosujemy \n, aby oddzielić poszczególne wiersze, co jest kluczowe w tworzeniu raportów, komunikatów użytkownika lub w interfejsach graficznych. Dobrą praktyką jest również pamiętanie o kontekście, w jakim używamy łamania linii, gdyż różne systemy operacyjne mogą mieć różne konwencje dotyczące znaków końca linii (np. w systemie Windows używa się kombinacji \r\n). Zrozumienie tego mechanizmu jest istotne dla każdego programisty, by skutecznie zarządzać formatowaniem tekstu oraz jego prezentacją.

Pytanie 27

Warunek zapisany w JavaScript będzie prawdziwy, gdy zmienna x posiada

A. dowolną całkowitą wartość liczbową

B. dowolną dodatnią wartość liczbową

C. pusty ciąg znaków

D. wartość, która nie jest liczbą

W JavaScript warunek zapisany jako if (!isNaN(x) && x > 0) sprawdza dwie rzeczy jednocześnie. Po pierwsze, użycie funkcji isNaN(x) w negacji oznacza, że zmienna x musi być wartością liczbową. Funkcja isNaN() zwraca true, jeśli wartość nie jest liczbą, więc jego negacja wymaga, aby x było liczbą. Po drugie, x > 0 wymaga, aby liczba była większa od zera, czyli dodatnia. To sprawia, że warunek jest prawdziwy tylko wtedy, gdy x jest dowolną dodatnią wartością liczbową. W praktyce takie sprawdzenie jest używane na przykład w walidacji danych wejściowych, kiedy chcemy upewnić się, że użytkownik podał poprawną wartość liczbową, która ma znaczenie w kontekście aplikacji, na przykład w przypadku formularzy zamówień, gdzie cena produktu musi być dodatnia. Użycie takich warunków odzwierciedla dobre praktyki programistyczne, gdzie walidacja i sprawdzanie poprawności danych są kluczowe dla stabilności i bezpieczeństwa aplikacji. Podsumowując, poprawne rozumienie i implementacja takiego warunku pomaga unikać błędów logicznych i zapewnia, że aplikacja działa zgodnie z oczekiwaniami.

Pytanie 28

Aby ustawić wewnętrzne marginesy dla elementu: margines górny 50px, dolny 40px, prawy 20px oraz lewy 30px, powinno się zastosować składnię CSS

A. padding: 50px, 20px, 40px, 30px;

B. padding: 20px, 40px, 30px, 50px;

C. padding: 40px, 30px, 50px, 20px;

D. padding: 50px, 40px, 20px, 30px;

Podane odpowiedzi niepoprawne wynikają z pomylenia kolejności, w jakiej wartości paddingu są interpretowane w CSS. Wartości paddingu są rozpoznawane w określonej sekwencji: najpierw górny, następnie prawy, dolny, a na końcu lewy. Dlatego, jeśli margines górny wynosi 50px, prawy 20px, dolny 40px i lewy 30px, to niektóre z przedstawionych opcji nie oddają tej kolejności. Użycie nieodpowiednich wartości skutkuje nieprzewidywalnym wyglądem elementów na stronie, co może prowadzić do problemów z układem oraz zaburzenia estetyki. W szczególności, niepoprawne zestawienie wartości może powodować, że odstępy będą nie tylko niewłaściwe, ale także mogą przyczynić się do trudności w interakcji użytkowników z elementami na stronie. Dodatkowo, błędy w stosowaniu paddingu mogą prowadzić do konfliktów z innymi stylami CSS, co jeszcze bardziej komplikuje proces projektowania. W praktyce, niepoprawne stosowanie kolejności wartości paddingu jest częstym błędem, który może być wynikiem braku zrozumienia konwencji CSS lub pośpiechu w implementacji. Kluczowe jest zrozumienie, że CSS jest oparty na ściśle określonych zasadach, a niewłaściwe stosowanie tych zasad może prowadzić do nieefektywnych rozwiązań projektowych.

Pytanie 29

Zakładając, że użytkownik nie miał wcześniej żadnych uprawnień, polecenie SQL przyzna użytkownikowi anna jedynie uprawnienia do

GRANT SELECT, INSERT, UPDATE ON klienci TO anna;

A. wybierania, wstawiania oraz aktualizacji danych tabeli o nazwie klienci

B. wybierania, dodawania pól oraz modyfikacji struktury tabeli o nazwie klienci

C. wybierania, dodawania pól oraz modyfikacji struktury wszystkich tabel w bazie o nazwie klienci

D. wybierania, wstawiania oraz modyfikacji danych w wszystkich tabelach w bazie o nazwie klienci

To polecenie SQL, które widzisz, czyli GRANT SELECT INSERT UPDATE ON klienci TO anna, po prostu przyznaje użytkownikowi anna konkretne uprawnienia do tabeli klienci. Dzięki temu, ona może odczytywać dane z tej tabeli, co jest naprawdę ważne, zwłaszcza przy robieniu różnych zapytań czy raportów. A jakbyś chciał dodać nowe rekordy, to właśnie INSERT na to pozwala. To mega istotne, bo w bazach danych często coś się zmienia! Natomiast UPDATE daje możliwość zmieniania już istniejących danych, co jest bardzo przydatne, żeby utrzymać wszystko w porządku i aktualności. To jakby standard w zarządzaniu bazami danych. Przyznawanie uprawnień do konkretnej tabeli, a nie całej bazy, zmniejsza ryzyko, że ktoś dostanie dostęp do danych, które nie są dla niego przeznaczone. To wszystko działa zgodnie z zasadą minimalnych uprawnień, co jest super ważne! Można też lepiej kontrolować, kto i jakie operacje może robić na danych, co zapewnia bezpieczeństwo i integralność danych w firmie.

Pytanie 30

W języku JavaScript, w programowaniu obiektowym, zapis this.zawod w przedstawionym kodzie oznacza

function Uczen(){
   this.imie = "";
   this.nazwisko = "";
   this.technik = 'informatyk';
   this.zawod = function(){
     return this.technik;
   };
 }

A. metodę

B. konstruktor

C. klasę

D. właściwość

W JavaScript programowanie obiektowe działa trochę inaczej niż w innych językach. W tym kodzie, zapis this.zawod wskazuje, że mamy do czynienia z metodą obiektu. Po prostu, metoda to funkcja przypisana do właściwości obiektu, która może korzystać z danych w obiekcie. Używając this, mamy dostęp do innych właściwości. W tym przypadku, funkcja pod this.zawod zwraca wartość this.technik, co ładnie pokazuje, jak metody mogą zmieniać dane obiektu. To jest właśnie cała filozofia programowania obiektowego, gdzie logika jest umieszczona w funkcjach związanych z danymi. To sprawia, że kod jest bardziej modułowy i łatwiejszy do ogarnięcia. W pracy w zespole dobrze jest, jak nazwy metod mówią, co robią, bo to bardzo pomaga innym zrozumieć, co się dzieje w kodzie.

Pytanie 31

W języku JavaScript zdefiniowano funkcję potega. Funkcja ta

function potega(a, b = 2) { ... return wynik; }

A. nie zwraca wartości

B. może być wywołana z jedną wartością

C. nie przyjmuje żadnych argumentów

D. wymaga podania dwóch argumentów przy wywołaniu

W JavaScript funkcja może przyjmować parametry, zwracać wartości i być wywoływana z różną liczbą argumentów. Odpowiedź, że funkcja potega nie przyjmuje parametrów, jest nieprawidłowa. W kodzie widzimy, że przyjmuje dwa parametry (a, b), z czego drugi ma wartość domyślną. Funkcja w JavaScript może zwracać wartość poprzez instrukcję return, co jest standardową praktyką w celu uzyskania wyniku operacji. Zatem stwierdzenie, że nie zwraca żadnej wartości, jest błędne. W kodzie widoczna jest instrukcja return, co oznacza, że funkcja zwraca wynik. Koncepcja, że funkcja wymaga podania dwóch parametrów przy wywołaniu, również jest błędna, ponieważ jeden z parametrów ma przypisaną wartość domyślną i może być pominięty podczas wywołania funkcji. Wartości domyślne w JavaScript pozwalają na bardziej elastyczne użycie funkcji, co jest ugruntowaną praktyką od czasu wprowadzenia standardu ES6, umożliwiając łatwe zarządzanie brakującymi argumentami bez komplikowania kodu.

Pytanie 32

W poniższym kodzie CSS czcionka zmieni kolor na żółty

a[target="_blank"]
{
  color: yellow;
}

A. każdego linku

B. odnośników, które otwierają się w tej samej karcie

C. odnośników, które otwierają się w nowej karcie

D. tekstu akapitu

Prawidłowa odpowiedź wskazuje na zastosowanie selektora a[target="_blank"] w języku CSS. Ten selektor odnosi się do wszystkich odnośników HTML, które otwierają się w nowej karcie przeglądarki dzięki użyciu atrybutu target z wartością "_blank". Stylizacja tych odnośników na kolor żółty jest możliwa przez przypisanie właściwości color z odpowiednią wartością. Jest to praktyczne podejście, które pozwala na wizualne wyróżnienie linków otwierających się w osobnych zakładkach. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania stron internetowych, gdzie wskazane jest, aby użytkownicy mieli wyraźne sygnały o nietypowych działaniach linków. W kontekście dostępności webowej, takie stylizowanie wspiera użytkowników w szybszym orientowaniu się w sposobie działania poszczególnych elementów interfejsu. Separacja stylu i treści zgodnie z zasadami CSS umożliwia bardziej elastyczne zarządzanie wyglądem strony i ułatwia utrzymanie spójności wizualnej na całej witrynie. Przykład ten ilustruje, jak CSS może wpływać na interakcję użytkownika z elementami strony, co jest kluczowe w procesie tworzenia przyjaznych i intuicyjnych interfejsów użytkownika.

Pytanie 33

Podczas weryfikacji pliku HTML5 pojawił się komunikat brzmiący: "Error: Element head is missing a required instance of child element title". Co to oznacza w kontekście dokumentu?

A. nie zdefiniowano elementu <title> w sekcji <head> dokumentu.

B. element <title> nie został prawidłowo zamknięty przez </title>.

C. element <title> nie jest konieczny.

D. nie zdefiniowano obowiązkowego atrybutu title w tagu <img>.

Twoja odpowiedź jest całkowicie trafna! Zgodnie z tym, co mówi specyfikacja HTML5, element <title> rzeczywiście jest obowiązkowy i musi znaleźć się w sekcji <head>. To bardzo ważne, bo tytuł strony to coś, co pokazuje się na karcie przeglądarki, a także w wynikach wyszukiwania. Jak go brakuje, to strona nie spełnia podstawowych wymogów i pojawia się błąd walidacji. Fajnie jest mieć unikalne i opisowe tytuły dla każdej strony, bo to korzystnie wpływa na SEO i użyteczność. Na przykład, jeśli robiłbyś stronę o kulinariach, to tytuł mógłby być "Przepisy na zdrowe obiady", co od razu informuje użytkowników i wyszukiwarki, o co chodzi. Dobrze dobrany tytuł to naprawdę kluczowa sprawa, bo ma duży wpływ na to, jak użytkownicy postrzegają Twoją stronę i czy klikną w link. Pamiętaj też, że element <title> powinien być krótki, ale wystarczająco informacyjny, zazwyczaj nie dłuższy niż 60 znaków.

Pytanie 34

W HTML-u utworzono formularz. Jaki efekt działania poniższego kodu zostanie pokazany przez przeglądarkę, jeśli w drugie pole użytkownik wprowadził tekst "ala ma kota"?

<form>
    <select>
        <option value="v1">Kraków</option>
        <option value="v2">Poznań</option>
        <option value="v3">Szczecin</option>
    </select><br>
    <input type="password" />
</form>

A. C

B. B

C. A

D. D

Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne z kilku powodów związanych z różnym renderowaniem elementów formularza HTML. Odpowiedź A pokazuje zastosowanie checkboxów, które są używane do wyboru wielu opcji z zestawu, ale nie są obecne w podanym kodzie HTML. Kod formularza zawiera element select, co sugeruje użycie rozwijanego menu, a nie checkboxów. Tym samym, A jest niepoprawna, ponieważ nie odzwierciedla struktury kodu. W odpowiedzi C widoczny jest poprawny element select, jednak pole hasła nie jest zamaskowane co nie jest zgodne z typowym zachowaniem pola input typu password w przeglądarkach. Hasła wprowadzane do formularzy są z reguły maskowane w celu ochrony danych użytkownika. Odpowiedź D przedstawia przyciski radiowe, które są stosowane, gdy użytkownik może wybrać tylko jedną opcję z grupy, co również nie odpowiada strukturze kodu HTML gdzie użyto rozwijanego menu poprzez element select. W HTMLu nie ma przycisków radiowych, co czyni tę odpowiedź niepoprawną. Typowe błędy myślowe prowadzące do wyboru nieprawidłowych odpowiedzi obejmują nieznajomość standardowego odwzorowania elementów HTML w przeglądarkach oraz brak zrozumienia różnicy między rodzajami pól wyboru i ich zastosowaniami. Znajomość tych podstawowych zasad pozwala na prawidłowe zrozumienie działania kodu HTML i jego reprezentacji w interfejsie użytkownika.

Pytanie 35

Atrybut wskazujący na lokalizację pliku graficznego w znaczniku <img> to

A. link

B. href

C. src

D. alt

Atrybut 'src' (source) jest kluczowym elementem znacznika <img>, ponieważ wskazuje lokalizację pliku graficznego, który ma być wyświetlony na stronie internetowej. Użycie tego atrybutu jest niezbędne, aby przeglądarka mogła zlokalizować i załadować odpowiedni obraz. Na przykład, jeśli chcesz wyświetlić grafikę logo na stronie, możesz użyć znacznika <img src='logo.png'>, gdzie 'logo.png' jest ścieżką do pliku graficznego. Ważne jest, aby pamiętać o dokładnym podaniu ścieżki, która może być względna lub absolutna. Zgodnie z najlepszymi praktykami, ważne jest również użycie atrybutu 'alt', który opisuje obraz dla osób z problemami wzrokowymi oraz w przypadku, gdy obraz nie może być załadowany. Przestrzeganie standardów W3C w zakresie HTML zapewnia lepszą dostępność i użyteczność stron internetowych.

Pytanie 36

Podczas tworzenia tabeli w SQL określono pole, w którym wartości muszą być unikalne. Którego atrybutu należy użyć w jego definicji?

A. DEFAULT

B. IDENTITY

C. UNIQUE

D. NOT NULL

Atrybut UNIQUE w SQL służy do zapewnienia, że wartości w danym polu są unikalne w całej tabeli. Jest to kluczowy mechanizm dla zachowania integralności danych, szczególnie w przypadkach, gdy konkretne pole powinno pełnić rolę identyfikatora lub klucza obcego. Przykładem zastosowania atrybutu UNIQUE może być tabela zawierająca dane o użytkownikach, w której adres e-mail musi być wyjątkowy dla każdego użytkownika. Definiując pole e-mail jako UNIQUE, baza danych zablokuje możliwość dodania dwóch rekordów z tym samym adresem, co chroni przed duplikacją danych. Warto pamiętać, że atrybut UNIQUE może być stosowany na wielu polach jednocześnie, co pozwala na tworzenie złożonych reguł unikalności. Przykładowo, można zdefiniować UNIQUE na kombinacji imienia i nazwiska w tabeli klientów, co zapewni, że nie pojawią się dwa identyczne wpisy dla tej samej osoby. Praktyka ta jest zgodna z zasadami normalizacji danych, które dążą do minimalizacji redundancji oraz zapewnienia spójności danych w bazie.

Pytanie 37

Podany kod źródłowy ma na celu pokazanie

$liczba = 1;
 while ($liczba != 0)
 {
   $liczba = rand(0, 100);
   echo $liczba;
 }

A. wylosowane liczby od 1 do 99

B. losowe liczby od 0 do 100 aż do momentu, gdy wylosowana zostanie wartość 0

C. kolejne liczby od 1 do 100

D. liczby wprowadzane z klawiatury do momentu, gdy wczytana zostanie wartość 0

Odpowiedź "losowe liczby od 0 do 100 tak długo, aż nie zostanie wylosowana wartość 0" jest poprawna, ponieważ kod źródłowy wykorzystuje funkcję rand(), która generuje losowe liczby z zadanego zakresu, w tym przypadku od 0 do 100. Pętla while działa w taki sposób, że kontynuuje swoje działanie, dopóki zmienna $liczba nie przyjmie wartości 0. Oznacza to, że wszystkie wylosowane liczby, niezależnie od tego, czy są to liczby parzyste, nieparzyste, czy wartości graniczne, będą wyświetlane na ekranie do momentu, aż wylosowana zostanie wartość 0, która przerwie działanie pętli. Przykładem zastosowania tego typu kodu może być generowanie próbki danych w celu testowania algorytmów lub symulacji. Praktyka ta jest zgodna z dobrymi standardami programowania, gdzie często wykorzystuje się losowe dane do różnych celów, takich jak testowanie, analizy statystyczne lub gry. Ponadto, rozumienie jak działa generowanie liczb losowych i kontrola pętli jest podstawową umiejętnością w programowaniu, która pomaga w rozwoju bardziej zaawansowanych aplikacji.

Pytanie 38

W języku JavaScript zmienna i, która ma przechowywać wynik dzielenia równy 1, powinna być zadeklarowana jako

A. var i = parseFloat(3/2)

B. var i = parseInt(3/2)

C. var i = Number(3/2)

D. var i = 3/2

Odpowiedź "var i = parseInt(3/2);" jest prawidłowa, ponieważ funkcja parseInt konwertuje podaną wartość na liczbę całkowitą, w tym przypadku wynik dzielenia 3/2 wynosi 1.5. Funkcja ta zaokrągla wynik w dół do najbliższej liczby całkowitej, co skutkuje wartością 1, która jest następnie przypisywana do zmiennej i. W praktyce, użycie parseInt jest często spotykane w sytuacjach, gdy zachodzi potrzeba uzyskania liczby całkowitej z wartości zmiennoprzecinkowej, na przykład podczas obliczeń wymagających całkowitych jednostek, takich jak liczba produktów w koszyku. Ponadto, ważne jest również, aby rozumieć, że parseInt przyjmuje drugi argument, który określa podstawę liczbową, co jest zgodne z najlepszymi praktykami programistycznymi, aby unikać niejednoznaczności w interpretacji wartości. W związku z tym, używanie parseInt w kontekście takich operacji jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi i pozwala na uniknięcie nieprzewidzianych błędów w obliczeniach.

Pytanie 39

W SQL, aby utworzyć tabelę, konieczne jest użycie polecenia

A. INSERT TABLE

B. ADD TABLE

C. ALTER TABLE

D. CREATE TABLE

Żeby stworzyć tabelę w SQL, musisz użyć polecenia CREATE TABLE. To jest coś jak fundament, bo dzięki temu mówisz systemowi, jak ma wyglądać Twoja tabela. Możesz określić nazwę tabeli i jakie kolumny będą przechowywać dane. Wchodzą tu nie tylko nazwy kolumn, ale też ich typy, co jest ważne, żeby dane były dobrze zapisane. Na przykład, chcesz zrobić tabelę 'Użytkownicy', która ma ID, imię i nazwisko? Wtedy używasz takiego zapisu: CREATE TABLE Użytkownicy (ID INT PRIMARY KEY, Imię VARCHAR(50), Nazwisko VARCHAR(50)). Poza tym, to polecenie działa w różnych systemach, jak MySQL czy PostgreSQL, co czyni je naprawdę uniwersalnym. Z mojego doświadczenia, znajomość tego polecenia jest mega ważna, jeśli chcesz dobrze pracować z bazami danych, bo to w końcu ich podstawy!

Pytanie 40

W dokumentacji języka PHP znajduje się informacja dotycząca jednej z jego funkcji:
„Warning. This extension was deprecated in PHP 5.5.0, and it was removed in PHP 7.0.0.”.
Zgodnie z tą informacją użycie tej funkcji jest:

A. przestarzałe od wersji PHP 5.5.0 i całkowicie usunięte w wersji 7.0.0.

B. niezalecane w wersji PHP 5.5.0 i dostępne od wersji 7.0.0.

C. dostępne w wersjach PHP od 5.5.0 do 7.0.0 (włącznie) i niedostępne w innych wersjach.

D. niemożliwe w wersjach PHP 5.5.0 lub starszych i dostępne dopiero od wersji 7.0.0.

Komunikat z dokumentacji PHP „Warning. This extension was deprecated in PHP 5.5.0, and it was removed in PHP 7.0.0.” oznacza dwa różne stany w cyklu życia funkcji/rozszerzenia. „Deprecated” od wersji 5.5.0 znaczy, że funkcja nadal działa, ale jej użycie jest oficjalnie niezalecane. Silnik PHP może generować ostrzeżenia (E_DEPRECATED), a autorzy języka jasno sugerują, żeby migrować kod na nowsze, wspierane rozwiązania. „Removed w PHP 7.0.0” oznacza, że od tej wersji funkcja po prostu nie istnieje – próba jej użycia skończy się błędem typu „undefined function” lub „undefined extension”. Z mojego doświadczenia wynika, że taki status to sygnał alarmowy dla programisty: w nowych projektach nie używamy funkcji oznaczonych jako deprecated, a w istniejących aplikacjach planujemy refaktoryzację, zanim wejdziemy na wyższą wersję PHP. Dobrym przykładem jest stare rozszerzenie mysql_* – od PHP 5.5 było oznaczone jako przestarzałe, a w PHP 7 zostało usunięte i trzeba było przejść na mysqli lub PDO. W praktyce, gdy widzisz w dokumentacji „deprecated od wersji X”, powinieneś: sprawdzić zalecaną alternatywę, włączyć raportowanie błędów i ostrzeżeń na środowisku developerskim, usunąć stopniowo wszystkie wywołania danej funkcji. Branżową dobrą praktyką jest też testowanie aplikacji na docelowej wersji PHP przed aktualizacją produkcji, żeby właśnie takie usunięte funkcje wyłapać automatycznie w logach lub podczas testów jednostkowych. Twoja odpowiedź dokładnie to odczytała: od 5.5 funkcja jest przestarzała (deprecated), a w 7.0 całkowicie znika z języka.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej