Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik weterynarii
  • Kwalifikacja: ROL.12 - Wykonywanie weterynaryjnych czynności pomocniczych
  • Data rozpoczęcia: 10 lutego 2026 17:36
  • Data zakończenia: 10 lutego 2026 18:36

Egzamin niezdany

Wynik: 14/40 punktów (35,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Toksokaroza to schorzenie powodowane przez

A. bakterie
B. pasożyty
C. wirusy
D. grzyby
Chociaż wirusy, grzyby i bakterie są odpowiedzialne za wiele chorób, w przypadku toksokarozy to pasożyty odgrywają kluczową rolę. Odpowiedzi dotyczące wirusów mogłyby być mylące, ponieważ wiele chorób wirusowych (jak grypa czy COVID-19) jest powszechnie znanych, jednak toksokaroza nie jest jedną z nich. W kontekście grzybów, niektóre mogą infekować ludzi, ale nie mają związku z toksokarozą. Typowe infekcje grzybicze obejmują np. kandydozę, ale są one inne pod względem etiologii. Bakterie są również odpowiedzialne za liczne choroby, takie jak zapalenie płuc czy salmonelloza, ale tak jak wirusy i grzyby, nie mają związku z powstawaniem toksokarozy. Wiele osób myli te grupy patogenów, co prowadzi do nieporozumień dotyczących sposobów zakażeń i ich przyczyn. Zrozumienie, że toksokaroza jest wywoływana przez pasożyty, a nie inne grupy mikroorganizmów, jest istotne z punktu widzenia epidemiologii i zdrowia publicznego. Edukacja na temat różnic pomiędzy grupami patogenów oraz ich wpływu na zdrowie ludzi jest kluczowa w profilaktyce chorób pasożytniczych.

Pytanie 2

Właściciel zwierzęcia powinien nosić fartuch ołowiany podczas przeprowadzania badania

A. bioelektrycznej aktywności mózgu
B. rentgenowskiego
C. elektrokardiograficznego
D. endoskopowego
Fartuch ołowiany to naprawdę ważny element ochronny, kiedy robimy badania rentgenowskie. I to zarówno dla lekarzy, jak i dla zwierząt, które są badane. Wiesz, promieniowanie rentgenowskie może być szkodliwe dla zdrowia, dlatego fartuchy ołowiane są takie istotne. Działają jak bariera, przez co zmniejszają narażenie na promieniowanie, które mogłoby zaszkodzić komórkom w ciele. Na przykład, kiedy weterynarz przeprowadza zdjęcia rentgenowskie psa, powinien koniecznie założyć fartuch ołowiany. To jest zgodne z zasadami ochrony radiologicznej. Co więcej, gdy pies potrzebuje prześwietlenia klatki piersiowej, właściciel też powinien nosić fartuch, żeby zminimalizować ryzyko ewentualnych skutków zdrowotnych spowodowanych promieniowaniem. To wszystko znajduje potwierdzenie w zaleceniach Międzynarodowej Komisji Ochrony Radiologicznej (ICRP), która mówi, że w trakcie takich procedur powinno się stosować odpowiednie środki ochronne.

Pytanie 3

Najgrubsza nić chirurgiczna to nić o numerze

A. 0
B. 2-0
C. 1-0
D. 2
Wybór odpowiedzi nieprawidłowej może wynikać z powszechnego nieporozumienia na temat systemu numeracji nici chirurgicznych. Odpowiedzi takie jak 1-0, 2-0 czy 2, mogą sugerować, że niższe numery oznaczają większą grubość, co jest błędne. W rzeczywistości, w standardowym systemie oznaczeń, stosuje się numerację opartą na systemie jednoczynnikowym, gdzie '0' jest najgrubsza. Na przykład, nić o numerze 1-0 jest cieńsza niż nić o numerze 0, co oznacza, że grubość nici maleje wraz ze wzrostem numeru. Osoby wybierające błędne odpowiedzi mogą myśleć, że dodanie dodatkowego zera lub zmiana struktury numeracji wpłynie na interpretację grubości nici, jednak takie podejście jest mylne. W praktyce chirurgicznej, błędny dobór grubości nici może prowadzić do nieodpowiedniego wsparcia dla gojących się tkanek, co z kolei może prowadzić do powikłań, takich jak rozchodzenie się ran czy opóźnione gojenie. Dlatego kluczowe jest zrozumienie i znajomość systemu numeracji oraz jego zastosowanie w kontekście przeprowadzanych zabiegów chirurgicznych, a także stałe odniesienie do wytycznych i wytycznych branżowych.

Pytanie 4

Przedsiębiorstwa sektora spożywczego zobowiązane są, aby mięso po badaniu poubojowym zostało niezwłocznie schłodzone w rzeźni do temperatury nie wyższej niż

Fragment Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady Nr 853/2004
Wszelkie prace przy obróbce mięsa muszą być zorganizowane w sposób zapobiegający zanieczyszczeniu lub je minimalizujący. W tym celu, przedsiębiorstwa sektora spożywczego muszą zapewnić, aby:
a) mięso przeznaczone do rozbioru było wnoszone do pomieszczeń roboczych stopniowo, w miarę potrzeb;
b) w trakcie rozbioru, oddzielania tuszy od kości, trybowania, porcjowania i krojenia, pakowania jednostkowego lub zbiorczego, temperatura mięsa wynosiła nie więcej niż 3°C dla podrobów i 7°C dla pozostałego mięsa, przez utrzymanie temperatury otoczenia nie wyższej niż 12°C lub za pomocą innego alternatywnego systemu o równoważnym skutku;
A. 12°C
B. 3°C
C. 7°C
D. 3,7°C
Wybór innej temperatury schłodzenia mięsa po badaniu poubojowym, niż 7°C, wskazuje na niepełne zrozumienie regulacji dotyczących bezpieczeństwa żywności. Wiele osób może uważać, że niższe temperatury, takie jak 3°C, są bardziej odpowiednie, jednak w kontekście przepisów prawnych dotyczących mięsa, tylko 7°C jest dopuszczalne dla jego przechowywania w rzeźniach. Wybierając 12°C czy 3°C, można wpaść w pułapkę myślenia, że im niższa temperatura, tym lepiej, co w rzeczywistości może prowadzić do nieprawidłowego przechowywania. Schłodzenie do 12°C nie spełnia wymogów najwyższej jakości produktów spożywczych, ponieważ w tej temperaturze ryzyko namnażania się bakterii znacząco rośnie. Dodatkowo, podczas transportu i sprzedaży mięsa, utrzymanie niewłaściwej temperatury może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych dla konsumentów. Niezrozumienie zasad dotyczących odpowiednich temperatur może prowadzić do poważnych błędów w procesie produkcji i dystrybucji, co jest nie tylko szkodliwe dla zdrowia publicznego, ale również zagraża reputacji i przyszłości przedsiębiorstwa w sektorze spożywczym.

Pytanie 5

Izolacja zwierząt w celu ograniczenia rozprzestrzeniania się choroby zakaźnej to

A. kohorta
B. kontaminacja
C. kwerenda
D. kwarantanna
Odpowiedź 'kwarantanna' jest prawidłowa, ponieważ odnosi się do praktyki izolowania zwierząt, które mogą być potencjalnie chore, aby zapobiec dalszemu rozprzestrzenianiu się chorób zakaźnych. Kwarantanna jest kluczowym narzędziem w profilaktyce zdrowotnej, stosowanym w weterynarii oraz w ochronie zdrowia publicznego. Przykładem zastosowania kwarantanny może być sytuacja, w której do schroniska dla zwierząt przybywa nowy pies z podejrzeniem choroby zakaźnej, takiej jak parwowiroza. W takim przypadku pies powinien być umieszczony w izolacji na określony czas, aby monitorować jego zdrowie i zapobiec zarażeniu innych zwierząt. Kwarantanna powinna być wdrażana zgodnie z wytycznymi lokalnych służb weterynaryjnych oraz standardami, takimi jak te określone przez Międzynarodową Organizację Zdrowia Zwierząt (OIE). Jest to nie tylko praktyka zdrowotna, ale także element odpowiedzialności właścicieli zwierząt oraz instytucji zajmujących się ich opieką.

Pytanie 6

Jaki dokument wypełnia urzędowy weterynarz, wykonujący nadzór w rzeźni?

A. Zezwolenie na przewóz zwierząt
B. Księga rejestracji zwierząt
C. Dziennik badania poubojowego mięsa
D. Paszport dla zwierzęcia rzeźnego
Paszport zwierzęcia rzeźnego, zezwolenie na transport zwierząt oraz księga rejestracji zwierząt to dokumenty istotne w procesie obrotu zwierzętami i ich transportu, jednak nie pełnią one funkcji, które przypisuje się dziennikowi badania poubojowego mięsa. Paszport zwierzęcia rzeźnego to dokument, który potwierdza pochodzenie i historię danego zwierzęcia, w tym jego zdrowie oraz szczepienia. Jest on ważny w kontekście transportu i handlu zwierzętami, ale nie dotyczy bezpośrednio procesów mających miejsce w rzeźni. Zezwolenie na transport zwierząt to formalność wymagająca zgodności z przepisami, jednak jego celem jest zapewnienie dobrostanu zwierząt podczas transportu, a nie kontrola bezpieczeństwa mięsa po uboju. Księga rejestracji zwierząt również nie odnosi się do samych badań poubojowych; jej rolą jest prowadzenie ewidencji zwierząt, co jest istotne dla monitorowania zdrowia populacji, ale nie dla dokumentacji procesów w rzeźni. W praktyce, osoby zajmujące się nadzorem weterynaryjnym mogą mylić te dokumenty, co prowadzi do błędnych wniosków. Kluczowe jest zrozumienie, że każdy z tych dokumentów pełni odmienną rolę w systemie kontroli zdrowia zwierząt oraz bezpieczeństwa żywności, a ich właściwe zastosowanie jest niezbędne dla efektywnego zarządzania zdrowiem publicznym.

Pytanie 7

Ile litrów reagentu trawiącego powinno się przygotować do analizy próbki zbiorczej składającej się z 49 próbek mięśni o masie jednego grama, korzystając z metody wytrawiania próbki zbiorczej przy użyciu mieszania magnetycznego?

A. 3,0 l
B. 1,5 l
C. 0,5 l
D. 1,0 l
Odpowiedź 1,0 l jest prawidłowa, ponieważ przy badaniu próby zbiorczej złożonej z 49 jednogramowych próbek mięśni zaleca się stosowanie płynu trawiącego w ilości 20 ml na każdy gram próbki. W przypadku 49 próbek, łączna masa wynosi 49 g, co przekłada się na 980 ml płynu. Przy zaokrągleniu do najbliższej wartości litra otrzymujemy 1,0 l. Taki dobór objętości płynu jest zgodny z najlepszymi praktykami w laboratoriach analitycznych, gdzie precyzyjne przygotowanie prób jest kluczowe dla uzyskania wiarygodnych wyników. Używanie właściwej ilości płynu trawiącego zapewnia skuteczne rozpuszczenie próbki, co jest niezbędne do dalszej analizy składników mięśniowych. Zastosowanie magnetycznego mieszania dodatkowo podnosi efektywność procesu, zapewniając równomierne wymieszanie płynu z próbką, co pozwala na dokładniejsze reakcje chemiczne i lepszą ekstrakcję danych. Takie procedury są standardem w laboratoriach zajmujących się biotechnologią oraz analityką żywności.

Pytanie 8

Co należy zrobić z próbką krwi zbieraną do badań biochemicznych surowicy, których realizacja nie jest możliwa w krótkim czasie?

A. odwirować i zamrozić surowicę
B. zamrozić
C. odwirować i pozostawić surowicę w temperaturze pokojowej
D. pozostawić w temperaturze pokojowej
Zatrzymanie próbki krwi w temperaturze pokojowej w celu przeprowadzenia badań biochemicznych jest nieodpowiednie, ponieważ prowadzi do niekontrolowanej degradacji wielu składników. Pozostawienie próbki w takiej temperaturze sprzyja rozwojowi mikroorganizmów oraz niepożądanym reakcjom chemicznym, które mogą powodować zmiany w składzie biochemicznym surowicy. W praktyce, enzymy i inne substancje czynne w surowicy mogą ulegać denaturacji, co wpływa na wyniki analiz. Odwirowanie próbki, ale pozostawienie surowicy w temperaturze pokojowej, również nie jest wystarczające, ponieważ nie zatrzymuje procesów biochemicznych. Propozycja, by zamiast zamrożenia po prostu odwirować i pozostawić surowicę, ignoruje kluczowy aspekt stabilności próbki. Zamrożenie surowicy jest najlepszym sposobem na zabezpieczenie jej integralności. Z kolei odpowiedź sugerująca zamrożenie próbki przed odwirowaniem jest również błędna, ponieważ nie można zamrozić całej próbki w stanie nienałożonym, co prowadzi do nieefektywnej separacji składników. Każdy z tych błędów wynika z niezrozumienia procesu analitycznego i znaczenia odpowiedniego przygotowania próbki.

Pytanie 9

Jakie będą skutki braku witaminy A u zwierząt?

A. kurza ślepota
B. zaburzenia w płodności
C. krzywica
D. szkorbut
Kurza ślepota, znana także jako night blindness, jest schorzeniem wynikającym z niedoboru witaminy A, która odgrywa kluczową rolę w prawidłowym funkcjonowaniu narządu wzroku. Witamina A jest niezbędna do produkcji rodopsyny, pigmentu w siatkówce, który umożliwia widzenie w warunkach słabego oświetlenia. Niedobór tej witaminy prowadzi do osłabienia zdolności wzrokowej, szczególnie w ciemności. Oprócz problemów ze wzrokiem, niedobór witaminy A może wpływać na ogólny stan zdrowia zwierząt, prowadząc do osłabienia układu odpornościowego. W praktyce, aby zapobiegać niedoborom, ważne jest zapewnienie odpowiedniej diety, bogatej w źródła witaminy A, takie jak marchew, wątroba czy produkty mleczne. W przypadku hodowli zwierząt, monitorowanie poziomu witaminy A w diecie jest kluczowe dla zapewnienia ich zdrowia i wydajności. Przestrzeganie zaleceń dotyczących żywienia zwierząt, według standardów takich jak NRC (National Research Council), może pomóc w uniknięciu tego rodzaju niedoborów.

Pytanie 10

U 8-letniej suki rasy labrador lekarz weterynarii podejrzewa ropomacicze. W celu potwierdzenia diagnozy, najlepszym krokiem będzie wykonanie badania

A. RTG
B. poziomu progesteronu
C. USG
D. poziomu estradiolu
Ultrasonografia (USG) jest najskuteczniejszą metodą diagnostyczną w przypadku podejrzenia ropomacicza u suki. Pozwala na bezinwazyjne ocenienie stanu macicy, co jest kluczowe dla potwierdzenia obecności ropnia, zmian zapalnych oraz innych patologii w obrębie narządów rodnych. USG umożliwia lekarzowi weterynarii dokładne zbadanie struktury macicy, co pozwala na określenie jej kształtu, wielkości oraz obecności płynów, które mogą sugerować ropomacicze. W praktyce klinicznej, wykonanie USG powinno być standardowym krokiem w diagnostyce tego schorzenia, gdyż jest to technika bezpieczna, szybka i skuteczna. Dodatkowo, USG nie wywołuje stresu u zwierząt w porównaniu do innych metod, takich jak RTG czy inwazyjne badania. Systematyczne zastosowanie ultrasonografii w diagnostyce ginekologicznej u psów staje się normą, co jest zgodne z najlepszymi praktykami weterynaryjnymi.

Pytanie 11

Czym jest tęgoryjec?

A. pierwotniakiem
B. bakterią
C. nicieniem
D. tasiemcem
Tęgoryjec jest przedstawicielem nicieni, co czyni go organizmem wielokomórkowym z grupy robaków obłych. Nicienie są charakterystyczne dla szerokiego zakresu środowisk, a ich obecność w glebie, wodzie oraz jako pasożyty w organizmach roślinnych i zwierzęcych jest powszechna. Tęgoryjec, jako pasożyt, może być istotny w kontekście zdrowia zwierząt hodowlanych oraz rolnictwa, co czyni jego badanie istotnym w praktyce weterynaryjnej i agrarnej. Zrozumienie cyklu życiowego nicieni, w tym jak infekują one swoje gospodarze oraz jakie mają skutki dla ich zdrowia, jest kluczowe w kontroli ich populacji i zapobieganiu chorobom. Istnieją również standardy dotyczące monitorowania i zarządzania populacjami nicieni, które są istotne w kontekście ochrony zdrowia publicznego oraz ochrony środowiska, co podkreśla ich znaczenie w różnych dziedzinach biologii i medycyny.

Pytanie 12

Przytoczony fragment instrukcji dotyczy pobierania próbek celem wykluczenia

Wszystkie gatunki mięsa dzikich zwierząt łownych innych niż dziki, takich jak niedźwiedzie, mięsożerne ssaki (włączając ssaki morskie) oraz gady bada się, pobierając próbkę z mięśni w miejscach szczególnie narażonych. Miejsca predylekcyjne to:

  • u niedźwiedzia: przepona, mięśnie żwaczy i język;
  • u morsa: język;
  • u krokodyli: mięśnie żwaczy, skrzydłowe i międzyżebrowe;
  • u ptaków: mięśnie głowy (np. mięśnie żwaczy i szyi).

Masa próbki pierwotnej pobranej z miejsc predylekcyjnych nie może być mniejsza niż 10g.

A. włośnicy.
B. bąblowicy.
C. sarkosporydiozy.
D. wągrzycy.
Wybór odpowiedzi dotyczącej włośnicy jest prawidłowy, ponieważ fragment instrukcji odnosi się do procedury pobierania próbek mięśni w celu diagnozowania tej konkretnej choroby pasożytniczej. Włośnica jest wywoływana przez pasożyta - włośnia krętego, który zaraża gospodarzy poprzez spożycie surowego lub niedogotowanego mięsa zwierząt, które były nosicielami larw. W praktyce, pobieranie próbek mięśni od dzikich zwierząt jest kluczowym krokiem w diagnostyce, zwłaszcza w obszarach, gdzie włośnica jest endemiczna. Zgodnie z wytycznymi branżowymi, laboratoria zajmujące się diagnostyką włośnicy powinny stosować standardowe procedury pobierania próbek, które zapewniają ich odpowiednią jakość i bezpieczeństwo analizy. Istotne jest, aby próbki były pobierane aseptycznie i odpowiednio transportowane do laboratorium, co pozwala na wyeliminowanie ryzyka kontaminacji oraz zwiększa szansę na dokładne wyniki. Dodatkowo, wiedza na temat włośnicy oraz procedur jej wykrywania jest niezbędna dla profesjonalistów zajmujących się zdrowiem publicznym oraz weterynarią, aby skutecznie zapobiegać i kontrolować tę chorobę.

Pytanie 13

W rzeźni zwierzęta, które nie są w stanie poruszać się samodzielnie, powinny być

A. odsyłane do miejsca pochodzenia
B. transportowane do lecznicy dla zwierząt
C. przekazywane do magazynu żywca
D. uśmiercone w miejscu, w którym się znajdują
Odpowiedzi sugerujące przekazanie zwierząt do magazynu żywca, transport do lecznicy dla zwierząt czy zwrot do miejsca pochodzenia nie uwzględniają kluczowych aspektów związanych z dobrostanem zwierząt oraz ich stanu zdrowia. Przekazanie zwierząt do magazynu żywca może prowadzić do dalszego cierpienia i stresu, co jest sprzeczne z zasadami humanitarnego traktowania. W sytuacji, gdy zwierzęta są niesprawne, ich transport do lecznicy może być nieodpowiedzialny ze względu na ich stan zdrowia, a także narażenie na dodatkowy stres związany z przemieszczeniem. Z kolei zwrot do miejsca pochodzenia jest często niemożliwy, ze względu na przepisy dotyczące transportu zwierząt oraz ich stan zdrowia, co może stwarzać dodatkowe zagrożenie dla ich dobrostanu. W każdej z tych sytuacji, nie uwzględnia się odpowiedniego zarządzania sytuacjami kryzysowymi związanymi z dobrostanem zwierząt. Kluczowe jest, aby decyzje były podejmowane w oparciu o rzetelną ocenę stanu zwierzęcia oraz zgodność z przepisami prawnymi i etycznymi, co podkreśla znaczenie humanitarnego uśmiercania jako najwłaściwszego rozwiązania w przypadku zwierząt niezdolnych do ruchu.

Pytanie 14

Przed sterylizacją narzędzi chirurgicznych w autoklawie, należy je najpierw

A. wyczyścić, przepłukać w bieżącej wodzie
B. wyczyścić, przepłukać i osuszyć
C. osuszyć
D. opalić nad płomieniem
Odpowiedź "wymyć, opłukać i osuszyć" jest prawidłowa, ponieważ przed sterylizacją narzędzi chirurgicznych, niezwykle istotne jest usunięcie wszelkich resztek organicznych oraz zanieczyszczeń, które mogą być obecne na ich powierzchni. Przeprowadzając proces mycia, opłukiwania i osuszania, zapewniamy, że narzędzia będą dokładnie oczyszczone przed umieszczeniem ich w autoklawie, co jest kluczowe dla skuteczności sterylizacji. W praktyce, mycie narzędzi chirurgicznych powinno odbywać się w specjalnych basenach z detergentami enzymatycznymi, które ułatwiają rozkładanie białek i innych substancji. Następnie, narzędzia powinny być opłukane czystą wodą, aby usunąć wszelkie pozostałości detergentów. Końcowym krokiem jest osuszenie narzędzi, co zapobiega powstawaniu korozji i umożliwia skuteczne przeprowadzenie procesu sterylizacji. Te czynności są zgodne z normami ISO 17664 oraz wytycznymi Światowej Organizacji Zdrowia, które definiują zasady dotyczące przygotowania narzędzi do sterylizacji. Właściwe przygotowanie narzędzi chirurgicznych jest fundamentem zapewnienia bezpieczeństwa pacjentów oraz jakości świadczonej opieki zdrowotnej.

Pytanie 15

Zaburzenie krążenia, które polega na wewnątrznaczyniowym krzepnięciu krwi w trakcie życia, określa się mianem

A. zawału
B. zakrzepu
C. skrzepliny
D. przekrwienia
Zakrzep to skrzep krwi, który powstaje w naczyniach krwionośnych na skutek aktywacji układu krzepnięcia, a proces ten może prowadzić do poważnych komplikacji zdrowotnych. Zakrzepica, czyli obecność zakrzepu w naczyniu, może prowadzić do zatorów, które zagrażają życiu, jak w przypadku zatorowości płucnej. W praktyce, rozpoznawanie i leczenie zakrzepicy są kluczowe w kardiologii i hematologii, a także w chirurgii. W przypadkach ryzyka zakrzepicy, takich jak długotrwałe unieruchomienie, chirurgia ortopedyczna czy stosowanie niektórych leków hormonalnych, zaleca się profilaktykę, na przykład poprzez stosowanie leków przeciwzakrzepowych. Współczesne standardy w medycynie zalecają również monitorowanie pacjentów pod kątem objawów zakrzepicy, takich jak ból nóg, obrzęk czy zmiana koloru skóry, aby szybko interweniować, co może uratować życie. Zrozumienie mechanizmów krzepnięcia i ryzyka związanych z zakrzepami jest fundamentalne dla skutecznego leczenia i profilaktyki chorób układu krążenia.

Pytanie 16

Jaka jest prawidłowa temperatura ciała dorosłej owcy?

A. 40,5°C - 42,0°C
B. 35,5°C - 36,0°C
C. 38,5°C - 40,0°C
D. 36,0°C - 36,5°C
Prawidłowa temperatura ciała dorosłej owcy wynosi od 38,5°C do 40,0°C, co mieści się w normalnym zakresie dla tego gatunku. Temperatura ciała owcy jest istotnym wskaźnikiem jej stanu zdrowia, a odchylenia od normy mogą wskazywać na różne problemy zdrowotne, takie jak infekcje czy stany zapalne. Regularne monitorowanie temperatury ciała owcy jest kluczowe w hodowli, ponieważ pozwala na szybką reakcję w przypadku wystąpienia chorób. W praktyce, aby dokładnie zmierzyć temperaturę, stosuje się termometry weterynaryjne, które powinny być wprowadzane do odbytnicy zwierzęcia. Warto dodać, że temperatura może się różnić w zależności od pory dnia, aktywności owcy oraz jej stanu emocjonalnego. Dobrą praktyką jest regularne zapisywanie wyników pomiarów, co pozwala na śledzenie ewentualnych zmian w zdrowiu zwierząt i wczesne wykrywanie nieprawidłowości. Odpowiednia temperatura ciała jest kluczowa dla dobrostanu owiec, wpływa na ich apetyt, wydajność mleczną i ogólną kondycję. Dlatego znajomość norm temperaturowych jest niezbędna dla każdego hodowcy owiec.

Pytanie 17

Dyskopatie to choroby

A. powięzi.
B. zębów.
C. kręgosłupa.
D. mięśni.
Dyskopatie to schorzenia, które dotyczą kręgosłupa, a dokładniej dysków międzykręgowych, które pełnią kluczową rolę w amortyzacji i stabilizacji kręgosłupa. Te struktury, zbudowane z tkanki chrzęstnej, mogą ulegać różnym zmianom, takim jak degeneracja czy przepuklina, co prowadzi do bólu oraz ograniczenia ruchomości. Przykładowo, dyskopatia lędźwiowa jest powszechnym schorzeniem, które może prowadzić do bólu promieniującego do kończyn dolnych, znanego jako rwa kulszowa. W praktyce, diagnoza dyskopatii opiera się na badaniach obrazowych, takich jak rezonans magnetyczny, które pozwala ocenić stan dysków oraz ewentualne uciski na nerwy. Leczenie może obejmować rehabilitację, farmakologię, a w niektórych przypadkach zabiegi chirurgiczne. Zrozumienie dyskopatii ma istotne znaczenie w kontekście profilaktyki, ponieważ wielu pacjentów może uniknąć poważnych problemów poprzez regularne ćwiczenia wzmacniające mięśnie grzbietu oraz stosowanie odpowiedniej ergonomii w miejscu pracy.

Pytanie 18

Wzrost stężenia mocznika oraz kreatyniny w surowicy krwi może wskazywać na chorobę

A. nerek
B. trzustki
C. wątroby
D. śledziony
Podwyższony poziom mocznika i kreatyniny w surowicy krwi jest istotnym wskaźnikiem funkcji nerek. Mocznik jest produktem przemiany białek, a kreatynina powstaje jako produkt uboczny metabolizmu mięśni. Obydwa te związki są normalnie usuwane z organizmu przez nerki. W przypadku, gdy ich poziom w surowicy jest podwyższony, może to świadczyć o osłabionej funkcji nerek, co jest kluczowe w diagnostyce takich schorzeń jak przewlekła choroba nerek, ostre uszkodzenie nerek czy też zespół nerczycowy. Dobrą praktyką jest regularne monitorowanie tych parametrów, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem chorób nerek, takich jak osoby z cukrzycą czy nadciśnieniem tętniczym. W takich przypadkach, znajomość poziomów mocznika i kreatyniny może prowadzić do wcześniejszego wykrywania problemów z nerkami oraz umożliwić odpowiednie interwencje medyczne, co może znacznie poprawić rokowania pacjentów.

Pytanie 19

U psów choroba rozprzestrzenia się drogą aerogenną

A. borelioza
B. tężec
C. toksyoplazmoza
D. nosówka
Nosówka jest poważną chorobą wirusową, która szerzy się drogą aerogenną u psów. Wirus nosówki, znany jako Canine distemper virus (CDV), przenosi się przez powietrze, a jego cząsteczki mogą być obecne w wydzielinach z dróg oddechowych zainfekowanych zwierząt. Kluczowym aspektem profilaktyki tej choroby jest stosowanie szczepień, które są standardem w opiece zdrowotnej nad psami. W przypadku stwierdzenia nosówki, istotne jest oddzielenie chorych zwierząt od zdrowych, aby ograniczyć rozprzestrzenianie się wirusa. Objawy nosówki obejmują gorączkę, wydzielinę z nosa, problemy oddechowe oraz zaburzenia neurologiczne. Dzięki wczesnej diagnostyce i odpowiedniemu leczeniu, można zminimalizować skutki choroby, jednak profilaktyka za pomocą szczepień pozostaje najskuteczniejszym sposobem ochrony psów przed tym groźnym wirusem.

Pytanie 20

Do dróg podawania leków iniekcyjnych nie należy

A. p.o.
B. i.m.
C. s.c.
D. i.v.
Odpowiedź p.o. (per os) jest poprawna, ponieważ odnosi się do dróg podawania leków doustnych, które nie są iniekcyjne. Iniekcyjne metody podawania obejmują s.c. (podskórnie), i.v. (dożylnie) oraz i.m. (domięśniowo). Drogi te polegają na bezpośrednim wprowadzeniu leku do organizmu poprzez igłę, co pozwala na szybsze osiągnięcie efektu terapeutycznego. Przykładowo, w przypadku wstrzyknięcia insuliny, stosuje się drogę podskórną, aby zapewnić stopniowe wchłanianie leku. Z kolei w terapii bólu często stosuje się leki podawane dożylnie, co umożliwia natychmiastowy efekt. W praktyce klinicznej, znajomość różnych dróg podawania i zastosowania ich w odpowiednich sytuacjach jest kluczowa, aby zapewnić maksymalną skuteczność terapii oraz minimalne ryzyko powikłań. Zgodnie z wytycznymi zwracającymi uwagę na bezpieczeństwo pacjentów, lekarze powinni zawsze dobierać drogę podania leku zgodnie z jego właściwościami farmakokinetycznymi oraz stanem zdrowia pacjenta.

Pytanie 21

Aby wykluczyć ból nerek u konia, należy opukać obszar

A. szyjny.
B. krzyżowy.
C. lędźwiowy.
D. piersiowy.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpukując okolicę lędźwiową konia, można skutecznie ocenić ewentualne dolegliwości nerek. Region lędźwiowy jest odpowiedzialny za umiejscowienie nerek, które są kluczowymi organami w metabolizmie i usuwaniu toksyn z organizmu. W praktyce weterynaryjnej, opukiwanie lędźwi pozwala na identyfikację obszarów bolesnych, co może świadczyć o zapaleniu lub innej patologii nerek. Weterynarze często używają tej metody w rutynowych badaniach koni, zwłaszcza gdy istnieją symptomy sugerujące problemy z układem moczowym, takie jak zmiany w zachowaniu, spadek apetytu czy zmiany w urynacji. Ponadto, znajomość anatomicznych struktur w tym obszarze jest niezbędna, aby prawidłowo ocenić stan zdrowia zwierzęcia i podjąć odpowiednie kroki diagnostyczne, takie jak badania obrazowe czy analizy laboratoryjne. W kontekście dobrych praktyk, opukiwanie jest nieinwazyjną metodą, która może być stosowana jako pierwszy krok w kierunku bardziej zaawansowanej diagnostyki.

Pytanie 22

Obowiązek rejestracji w terminie 30 dni od narodzin dotyczy

A. kóz
B. owiec
C. bydła
D. trzody

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Obowiązek rejestracji w ciągu 30 dni od urodzenia dotyczy trzody chlewnej, co jest zgodne z przepisami prawa weterynaryjnego oraz regulacjami dotyczącymi identyfikacji i rejestracji zwierząt. W Polsce, zgodnie z ustawą o ochronie zdrowia zwierząt oraz organizacji weterynaryjnej, każdy hodowca trzody jest zobowiązany do rejestracji nowo narodzonych prosiąt w odpowiednim rejestrze. Proces ten ma na celu zapewnienie pełnej kontroli nad populacją zwierząt, co jest istotne w kontekście zdrowia publicznego oraz zwalczania chorób zakaźnych, takich jak ASF (Afrykański Pomór Świń). Rejestracja pozwala na monitorowanie ruchu zwierząt oraz ich zdrowia, co jest kluczowe w przypadku wykrycia choroby. Dodatkowo, hodowcy, którzy przestrzegają tych przepisów, mogą liczyć na wsparcie finansowe w ramach programów wspierających bioasekurację oraz poprawę warunków hodowli. Przykładem zastosowania tych regulacji jest konieczność zgłaszania do weterynarii każdego przypadku choroby w stadzie, co umożliwia szybką interwencję i kontrolę epidemii.

Pytanie 23

Wykonywanie badań pod kątem nosicielstwa pałeczek Salmonella jest niezbędne przed skierowaniem do uboju

A. królików
B. bydła
C. drobiu
D. świń

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Badanie w kierunku nosicielstwa pałeczek Salmonella jest szczególnie istotne w przypadku drobiu, ponieważ ptaki te są jednym z głównych rezerwuarów tej bakterii. Salmonella może przenikać do organizmu człowieka przez spożycie zanieczyszczonego mięsa, jaj czy produktów pochodzenia drobiowego. Zgodnie z normami weterynaryjnymi oraz standardami bezpieczeństwa żywności, każde zwierzę kierowane do uboju musi być poddane badaniom na obecność patogenów, które mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia publicznego. W przypadku drobiu, szczególne procedury sanitarno-weterynaryjne są wdrażane, aby zminimalizować ryzyko zakażeń. Regularne testy na nosicielstwo pałeczek Salmonella pozwalają na szybką identyfikację i eliminację zarażonych osobników, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa żywności oraz ochrony konsumentów. Przykładem dobrych praktyk może być wprowadzenie systemów HACCP (Analiza Zagrożeń i Krytyczne Punkty Kontroli), które umożliwiają monitorowanie i kontrolowanie ryzyka związanego z patogenami w całym procesie produkcyjnym.

Pytanie 24

Na powstawanie syndromu DFD wpływa w znacznym stopniu

A. mykotoksykozy
B. leki weterynaryjne
C. czynniki stresogenne
D. infekcje bakteryjne

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Czynniki stresogenne odgrywają kluczową rolę w powstawaniu syndromu DFD (Dead Fetus Syndrome), który objawia się w kontekście reprodukcji zwierząt. Stres, zarówno fizyczny, jak i psychiczny, może prowadzić do osłabienia układu odpornościowego, co zwiększa podatność na różnego rodzaju choroby. Przykłady czynników stresogennych obejmują niewłaściwe warunki środowiskowe, takie jak przepełnienie w pomieszczeniach hodowlanych, niewłaściwa dieta, zmiany temperatury oraz hałas. W praktyce hodowlanej, monitorowanie warunków bytowych zwierząt jest kluczowe dla zapobiegania syndromowi DFD. Zastosowanie dobrych praktyk, takich jak regularne kontrole stanu zdrowia zwierząt, adaptacja warunków hodowlanych do ich potrzeb oraz ograniczanie stresu przy użyciu technik behawioralnych, może znacząco obniżyć ryzyko wystąpienia tego syndromu. Dbanie o dobrostan zwierząt to nie tylko wymóg etyczny, ale także praktyka prowadząca do zwiększenia wydajności produkcji i zmniejszenia strat ekonomicznych.

Pytanie 25

W jakiej temperaturze dokonuje się sterylizacji narzędzi za pomocą suchego, gorącego powietrza?

A. 180°C
B. 100°C
C. 120°C
D. 280°C

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Sterylizacja narzędzi suchym, gorącym powietrzem w temperaturze 180°C jest uznawana za jedną z najskuteczniejszych metod dezynfekcji w branży medycznej oraz laboratoryjnej. Proces ten polega na wystawieniu narzędzi na działanie gorącego powietrza przez określony czas, co pozwala na eliminację wszelkich form życia mikrobiologicznego, w tym bakterii, wirusów oraz grzybów. Standardowe procedury sterylizacji, takie jak te opisane w normach ISO 13485 czy zaleceniach CDC, wskazują, że temperatura 180°C jest wystarczająca do osiągnięcia właściwego poziomu sterylizacji, szczególnie dla materiałów odpornych na wysoką temperaturę, takich jak metalowe narzędzia chirurgiczne. Przykładowo, w chirurgii estetycznej i stomatologii, gdzie sterylność narzędzi ma kluczowe znaczenie, stosowanie pieców do sterylizacji w tej temperaturze jest powszechną praktyką. Wysoka temperatura oraz czas ekspozycji są kluczowe dla skuteczności tej metody, ponieważ umożliwiają denaturację białek i zniszczenie struktur komórkowych mikroorganizmów.

Pytanie 26

Test terenowego odczynu komórkowego to badanie przeprowadzane w warunkach polowych, które umożliwia oszacowanie ilości komórek somatycznych w

A. treści żwacza
B. moczu
C. mleku
D. krwi

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Terenowy Odczyn Komórkowy (TOK) jest specyficznym testem, który ma na celu ocenę liczby komórek somatycznych w mleku. Jest to kluczowe w praktykach związanych z hodowlą bydła mlecznego, ponieważ wysoka liczba komórek somatycznych jest wskaźnikiem zdrowia wymienia i może sugerować obecność infekcji, takiej jak mastitis. Regularne monitorowanie TOK pozwala na szybką identyfikację problemów zdrowotnych u krów, co przekłada się na lepszą jakość mleka oraz wyższe zyski ekonomiczne dla producentów. W przypadku stwierdzenia podwyższonego poziomu komórek somatycznych, hodowcy mogą podjąć odpowiednie działania, takie jak poprawa warunków utrzymania bydła, wdrożenie lepszych praktyk higienicznych oraz zastosowanie środków weterynaryjnych. Standardy branżowe, takie jak te określone przez World Organisation for Animal Health (OIE), podkreślają znaczenie regularnych badań jakości mleka, co czyni TOK nieocenionym narzędziem w codziennej praktyce mleczarskiej.

Pytanie 27

Zaświadczenie zdrowotne w obrocie krajowym jest wymagane przy przewozie do rzeźni

A. owiec
B. kur
C. świń
D. krów

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Świadectwo zdrowia w obrocie krajowym jest kluczowym dokumentem, który potwierdza, że drób, w tym kury, spełnia określone normy zdrowotne wymagane do uboju. Zgodnie z przepisami unijnymi oraz krajowymi, każda partia zwierząt przeznaczonych do uboju musi być poddana badaniom weterynaryjnym, które mają na celu wykrycie ewentualnych chorób zakaźnych. W przypadku drobiu, szczególną uwagę zwraca się na choroby takie jak ptasia grypa czy choroba Newcastle. Praktyka ta ma na celu zapewnienie bezpieczeństwa zdrowotnego zarówno dla konsumentów, jak i dla zwierząt. Warto zaznaczyć, że świadectwo zdrowia jest również istotne w kontekście monitorowania zdrowia stada i zapobiegania rozprzestrzenianiu się chorób. Na przykład, w sytuacji, gdy w danym regionie zgłoszono przypadki ptasiej grypy, kontrola dokumentacji zdrowotnej drobiu staje się kluczowa. W związku z tym, posiadanie aktualnego świadectwa zdrowia dla kur, które są kierowane do rzeźni, jest niezbędne, aby zapewnić zgodność z regulacjami i normami sanitarnymi.

Pytanie 28

Jak długo po przeprowadzeniu zabiegu sterylizacji suki usuwa się szwy zewnętrzne ze skóry?

A. po 3 dniach
B. po 24 dniach
C. po 17 dniach
D. po 10 dniach

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź „10 dniach” jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z aktualnymi standardami weterynaryjnymi, szwy zewnętrzne po zabiegu sterylizacji suki powinny być usuwane po około 10 dniach. Jest to czas, który pozwala na odpowiednie zrośnięcie się tkanek oraz minimalizuje ryzyko powikłań, takich jak ropnie czy infekcje. W praktyce, jeśli szwy są usuwane zbyt wcześnie, może to prowadzić do otwarcia rany i w konsekwencji do konieczności kolejnych interwencji chirurgicznych. Z drugiej strony, pozostawienie szwów na zbyt długo może skutkować podrażnieniem skóry, a także nieprzyjemnymi dolegliwościami dla zwierzęcia. Warto podkreślić, że czas gojenia może się różnić w zależności od indywidualnych cech psa, jego stanu zdrowia oraz techniki chirurgicznej zastosowanej podczas operacji. Zawsze zaleca się konsultację z weterynarzem, który oceni stan rany i podejmie decyzję o usunięciu szwów, dostosowując się do potrzeb konkretnego pacjenta.

Pytanie 29

Urządzenie do pomiaru poziomu glukozy we krwi to

A. glukograf
B. glukometr
C. glikogen
D. glukagon

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Glukometr to takie ważne urządzenie, które mierzy poziom glukozy we krwi. Jest naprawdę niezbędny dla osób z cukrzycą, bo dzięki niemu można na bieżąco sprawdzać, jak się ma ten poziom. Dobrze jest wiedzieć, jak zarządzać glikemią, bo unika się przez to różnych powikłań, jak hipoglikemia czy hiperglikemia. Glukometry różnią się między sobą; niektóre mają fajne funkcje pamięci, które pozwalają śledzić, jak poziom glukozy się zmienia. To pomaga w dostosowywaniu terapii insulinowej. Standardy kalibracji i dokładności ustalają organizacje takie jak ISO, co daje gwarancję, że te sprzęty są dobrej jakości. Osoby z cukrzycą powinny regularnie korzystać z glukometrów, żeby lepiej dostosować dietę i leczenie, co pomaga w kontrolowaniu poziomu cukru we krwi.

Pytanie 30

W zaawansowanym stadium tej choroby u ptaków zauważa się takie symptomy jak: biegunka z dodatkiem śluzu i krwi, brak apetytu oraz osłabienie. W tym etapie choroby często występują upadki zwierząt. Jaką chorobę opisano?

A. tasiemczyca przewodu pokarmowego
B. inwazja motylicy wątrobowej
C. kokcydioza
D. glistnica przewodu pokarmowego

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kokcydioza to choroba zakaźna wywoływana przez pierwotniaki należące do rodzaju Eimeria, które atakują układ pokarmowy drobiu. Objawy, takie jak biegunka z domieszką śluzu i krwi, utrata apetytu oraz apatia, są charakterystyczne dla ostrej postaci tej choroby. Biegunka, w której można zaobserwować krew i śluz, jest wynikiem uszkodzenia błony śluzowej jelit przez pasożyty, co prowadzi do znacznych strat w masie ciała u ptaków. W praktyce, zwłaszcza w hodowli drobiu, kluczowe jest wprowadzenie programów profilaktycznych, w tym odpowiednich szczepień oraz monitorowania warunków bytowych ptaków. Dobre praktyki w hodowli obejmują również regularne badania weterynaryjne, a także utrzymywanie czystości i odpowiedniej wentylacji w budynkach inwentarskich, co minimalizuje ryzyko wystąpienia kokcydiozy. Długofalowe podejście to także stosowanie pasz probiotycznych, które wspierają zdrowie jelit ptaków oraz ich ogólną kondycję.

Pytanie 31

Wskaż schorzenie, w którym obserwuje się wypuk zajawny?

A. Rozedma pęcherzykowa
B. Zapalenie płuc
C. Niedodma
D. Obrzęk płuc

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Rozedma pęcherzykowa to przewlekła choroba płuc, charakteryzująca się zniszczeniem pęcherzyków płucnych, co prowadzi do utraty elastyczności tkanki płucnej oraz trudności w wydychaniu powietrza. W przypadku rozedmy pęcherzykowej, często występuje zjawisko wypuku zajawnego, które jest wynikiem nieprawidłowego ciśnienia w obrębie klatki piersiowej. To zjawisko jest szczególnie istotne w diagnostyce, ponieważ pozwala na odróżnienie rozedmy od innych jednostek chorobowych, takich jak zapalenie płuc. Kluczowe w zarządzaniu rozedmą jest zarówno unikanie czynników ryzykownych, jak palenie tytoniu, jak i stosowanie standardów terapeutycznych, takich jak rehabilitacja oddechowa i leki rozszerzające oskrzela. W praktyce klinicznej, rozpoznanie rozedmy pęcherzykowej opiera się na badaniach obrazowych, takich jak tomografia komputerowa, które ukazują charakterystyczne zmiany w tkance płucnej. Znajomość tego schorzenia oraz umiejętność rozpoznawania jego objawów jest kluczowa dla terapeutów i specjalistów zajmujących się chorobami płuc.

Pytanie 32

Jaki rodzaj oddychania jest właściwy dla zdrowego kota?

A. Piersiowo-brzuszny
B. Brzuszno-piersiowy
C. Brzuszny
D. Piersiowy

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź "piersiowo-brzuszny" jest prawidłowa, ponieważ zdrowe koty oddychają głównie w sposób piersiowo-brzuszny, co oznacza, że podczas wdechu zarówno klatka piersiowa, jak i brzuch się rozszerzają. Taki typ oddychania jest u kotów efektywny, ponieważ umożliwia maksymalne wykorzystanie pojemności płuc oraz zapewnia optymalne dotlenienie organizmu. Oddychanie piersiowo-brzuszne jest również bardziej naturalne dla kotów, które są zwierzętami o elastycznych ciałach, co pozwala im na swobodne poruszanie się i wykonywanie skoków. W praktyce, właściciele kotów powinni obserwować wzory oddychania swoich pupili, aby zauważyć jakiekolwiek nieprawidłowości, które mogą wskazywać na problemy zdrowotne, takie jak choroby układu oddechowego czy stres. W przypadku wystąpienia takich problemów, zaleca się konsultację z weterynarzem, który pomoże w ocenie stanu zdrowia zwierzęcia oraz zaproponuje odpowiednie leczenie. Zgodnie z dobrą praktyką, regularne badania weterynaryjne oraz odpowiednia dieta mają kluczowe znaczenie dla utrzymania zdrowia układu oddechowego kota.

Pytanie 33

Czynnik nefrotoksyczny powoduje uszkodzenia

A. płuca
B. wątrobę
C. serce
D. nerki

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Hej, wiesz, że czynnik nefrotoksyczny to coś, co może naprawdę zaszkodzić twoim nerkom? To kluczowa sprawa w medycynie, bo wiele różnych schorzeń wymaga zwracania uwagi na to, co może nasze nerki uszkodzić. Na przykład, niektóre leki, jak aminoglikozydy, w większych ilościach mogą spowodować uszkodzenia. Dobrze jest wiedzieć, że lekarze muszą pilnować stanu nerek pacjentów, którzy biorą te leki, bo mogą być niebezpieczne. Dlatego tak ważne jest, żeby stosować różne strategie, jak odpowiednie nawodnienie czy mniejsze dawki takich medykamentów. Dzięki temu można zmniejszyć ryzyko uszkodzeń nerek i poprawić zdrowie pacjentów. Ciekawe, jak wiele z tego, co się dowiadujemy, jest istotne zarówno dla lekarzy, jak i dla pacjentów. Warto mieć tę wiedzę, żeby leki były stosowane w bezpieczny sposób.

Pytanie 34

Jak długo trwa okres karencji przy używaniu pasz zawierających

A. regulator kwasowości
B. kokcydiostatyki
C. stabilizator flory jelitowej
D. aminokwasy

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kokcydiostatyki to substancje stosowane w paszach dla zwierząt, które mają na celu zwalczanie chorób wywołanych przez pierwotniaki z rodziny Eimeria, odpowiedzialne za kokcydiozę. Wprowadzenie tych środków do diety zwierząt hodowlanych wymaga zachowania odpowiedniego okresu karencji, co oznacza czas, który musi minąć od ostatniego podania kokcydiostatyku do momentu, gdy zwierzęta mogą być przeznaczone do uboju lub ich produkty mogą być spożywane przez ludzi. Przykładem może być stosowanie kokcydiostatyków w chowie drobiu, gdzie ich obecność ma kluczowe znaczenie w zapobieganiu chorobom jelitowym i poprawie ogólnego zdrowia ptaków. W Polsce oraz w wielu krajach Unii Europejskiej regulacje dotyczące stosowania kokcydiostatyków są ściśle określone przez prawo, co jest zgodne z zasadami bezpieczeństwa żywności i ochrony zdrowia publicznego. Wiedza o konieczności przestrzegania okresów karencji jest istotna dla hodowców, gdyż niewłaściwe stosowanie środków leczniczych może prowadzić do przekroczenia dopuszczalnych poziomów substancji czynnych w mięsie, co z kolei wpływa na bezpieczeństwo konsumentów oraz reputację producentów.

Pytanie 35

W odległości 3 kilometrów od miejsca wystąpienia choroby określa się strefę

A. zagrożoną
B. zapowietrzoną
C. buforową
D. ogniskową

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'zapowietrzoną' jest poprawna, ponieważ zgodnie z zasadami epidemiologii, w przypadku wystąpienia ogniska choroby, wyznaczenie strefy zapowietrzonej ma na celu ograniczenie rozprzestrzeniania się choroby. Strefa ta obejmuje obszar o promieniu 3 kilometrów od ogniska, gdzie podejmuje się działania prewencyjne oraz monitorujące, aby kontrolować ewentualne zakażenia. Praktycznie rzecz biorąc, w strefie zapowietrzonej lokalne władze sanitarno-epidemiologiczne mogą wprowadzać obostrzenia, takie jak zakaz zgromadzeń, zwiększone kontrole sanitarno-epidemiologiczne, a także działania edukacyjne skierowane do mieszkańców. Tego rodzaju procedury są zgodne z zaleceniami Światowej Organizacji Zdrowia oraz lokalnych regulacji prawnych, które mają na celu ochronę zdrowia publicznego. Dodatkowo, w strefie zapowietrzonej monitoruje się nie tylko osoby, które miały kontakt z chorymi, ale także obserwuje się rozwój sytuacji epidemiologicznej, co pozwala na szybkie reagowanie na nowe przypadki. Zrozumienie znaczenia stref zapowietrzonych jest kluczowe w zarządzaniu zdrowiem publicznym i w prewencji epidemiologicznej.

Pytanie 36

Na zdjęciu przedstawiony jest

Ilustracja do pytania
A. stereoskop.
B. stetoskop.
C. oftalmoskop.
D. otoskop.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'oftalmoskop' jest poprawna, ponieważ to właśnie to narzędzie jest wykorzystywane przez okulistów do badania wnętrza oka. Oftalmoskop umożliwia lekarzom ocenę stanu siatkówki oraz tarczy nerwu wzrokowego, co jest kluczowe w diagnostyce wielu schorzeń oczu, takich jak retinopatia cukrzycowa czy jaskra. Dzięki zastosowaniu oftalmoskopu, specjaliści mogą w porę wykrywać zmiany patologiczne, co pozwala na wczesne wdrożenie leczenia i zapobieganie poważnym konsekwencjom zdrowotnym. Warto zauważyć, że umiejętność prawidłowego użycia oftalmoskopu jest niezbędną kompetencją w praktyce okulistycznej i jest omawiana w standardach nauczania w medycynie. W codziennej praktyce klinicznej oftalmoskop jest także wykorzystywany w ocenie stanu układu naczyniowego oka, co wiąże się z całościowym zrozumieniem zdrowia pacjenta.

Pytanie 37

Głównym organem administracji rządowej, który nadzoruje działalność Inspekcji Weterynaryjnej, jest

A. Urzędowy Lekarz Weterynarii
B. Wojewódzki Lekarz Weterynarii
C. Główny Lekarz Weterynarii
D. Powiatowy Lekarz Weterynarii

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Główny Lekarz Weterynarii to taka ważna figura w naszej administracji rządowej, która nadzoruje działanie Inspekcji Weterynaryjnej w Polsce. W skrócie można powiedzieć, że jego zadanie to koordynowanie działań kontrolnych i administracyjnych na poziomie całego kraju. To wszystko ma na celu dbanie o zdrowie zwierząt i ludzi. Ten Główny Lekarz Weterynarii wydaje różne regulacje oraz zalecenia, które potem trafiają do Wojewódzkich i Powiatowych Lekarzy Weterynarii. Np. czasem wydaje dyrektywy na temat walki z chorobami zakaźnymi u zwierząt, co jest bardzo ważne, bo to stanowi podstawę dla działań lokalnych. Co ciekawe, jego praca jest w zgodzie z regulacjami unijnymi, które wymagają wysokiego standardu ochrony zdrowia publicznego. Dzięki temu, że jest centralizacja w zarządzaniu, łatwiej radzić sobie z zagrożeniami, co w dzisiejszych czasach ma ogromne znaczenie.

Pytanie 38

Referencyjną metodą wykrywania włośnia jest

A. metoda mechanicznie wspomaganego wytrawiania prób zbiorczych/technika sedymentacji
B. metoda wytrawiania próby zbiorczej z wykorzystaniem magnetycznego mieszania
C. test sztucznego trawienia do identyfikacji larw włośnia w próbkach mięsa PrioCHECK Trichinella AAD Kit
D. metoda mechanicznie wspomaganego wytrawiania prób zbiorczych/technika izolacji filtrowej

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Metoda wytrawiania próby zbiorczej z zastosowaniem magnetycznego mieszania jest jednym z najskuteczniejszych sposobów wykrywania włośni w mięsie. W tej metodzie próbki mięsa są poddawane odpowiednim procesom wymiany ciepła i mieszania, co zapewnia efektywne rozpuszczenie tkanek i uwolnienie larw włośni. Magnetyczne mieszanie pozwala na równomierne rozprowadzenie enzymów i reagentów w próbce, co zwiększa efektywność procesu wytrawiania. Dzięki temu można uzyskać wyższy współczynnik wykrycia włośni, co jest kluczowe w kontekście bezpieczeństwa żywności oraz ochrony zdrowia publicznego. W zastosowaniach przemysłowych, ta metoda jest preferowana ze względu na jej wydajność oraz zdolność do przetwarzania większych ilości próbek, co jest istotne w kontekście inspekcji jakości w przemyśle mięsnym. Ponadto, zgodnie z normami Międzynarodowej Organizacji ds. Żywności (FAO) oraz Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), skuteczne metody wykrywania włośni są kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa zdrowotnego konsumentów i eliminacji ryzyka zakażeń pasożytniczych.

Pytanie 39

W jakim badaniu diagnostycznym wykorzystuje się promieniowanie X?

A. EKG
B. USG
C. TK
D. MR

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Tomografia komputerowa (TK) to technika diagnostyczna, która wykorzystuje promieniowanie rentgenowskie do generowania szczegółowych obrazów wewnętrznych struktur ciała. W przeciwieństwie do tradycyjnych zdjęć rentgenowskich, TK oferuje trójwymiarowe obrazy, które są niezwykle przydatne w diagnostyce wielu schorzeń. Procedura polega na wykonaniu serii zdjęć z różnych kątów, które są następnie przetwarzane komputerowo w celu uzyskania szczegółowego obrazu. TK jest szeroko stosowana w diagnostyce urazów, nowotworów, chorób płuc oraz schorzeń układu naczyniowego. Przykładem zastosowania TK jest ocena urazów głowy po wypadku, gdzie szybkie i dokładne uzyskanie obrazu może być kluczowe dla dalszego leczenia. TK jest zgodna z obowiązującymi standardami radiologicznymi, co zapewnia wysoką jakość obrazów przy minimalnej dawce promieniowania dla pacjenta. Zdobyte dane mogą również wspierać planowanie operacji oraz monitorowanie postępów leczenia.

Pytanie 40

Aby zidentyfikować inwazję nużeńców u psów, należy zbadać

A. odchody metodą sedymentacji
B. zeskrobinę skóry
C. preparat krwi
D. odchody metodą flotacji

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zeskrobinę skóry pobiera się od psów w celu wykrycia nużeńców, co jest standardową metodą diagnostyczną dla tych pasożytów. Nużeńce, szczególnie rodzaj Demodex, są mikroskopijnymi roztoczami, które zasiedlają mieszki włosowe i skórę zwierząt. Pobrany materiał pozwala na mikroskopowe badanie, które umożliwia identyfikację obecności nużeńców oraz ocenę ich liczebności. W przypadku psów, zeskrobanie skóry jest szczególnie skuteczne, ponieważ nużeńce często występują w dużych ilościach w miejscach z objawami skórnymi, takimi jak łysienie czy stan zapalny. W praktyce, weterynarze mogą wykonać zeskrobanie w znieczuleniu miejscowym, co minimalizuje dyskomfort zwierzęcia. Tego rodzaju diagnostyka jest kluczowa dla wczesnego wykrywania infestacji oraz wdrażania odpowiedniego leczenia, co może obejmować stosowanie leków przeciwpasożytniczych. Znajomość tej metody jest niezbędna dla każdego specjalisty zajmującego się zdrowiem zwierząt.