Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik logistyk
Kwalifikacja: SPL.04 - Organizacja transportu
Data rozpoczęcia: 8 grudnia 2025 09:52
Data zakończenia: 8 grudnia 2025 10:20

Egzamin zdany!

Wynik: 24/40 punktów (60,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W morskim liście przewozowym nazwę odbiorcy przesyłki oraz jego adres umieszcza się w polu oznaczonym literą

A. C.

B. D.

C. A.

D. B.

Odpowiedź wskazująca na pole D jest prawidłowa, ponieważ właśnie w tym miejscu morski list przewozowy przewiduje wpisanie danych odbiorcy przesyłki, czyli tzw. consignee. Wpisuje się tam nazwę firmy lub osoby fizycznej, która ma otrzymać ładunek, a także jej adres, numer telefonu i ewentualne dodatkowe dane kontaktowe. Jest to jedno z najważniejszych pól w całym dokumencie, ponieważ bez prawidłowego oznaczenia odbiorcy przewoźnik nie mógłby wydać towaru właściwej osobie ani zrealizować dostawy zgodnie z umową. W praktyce porty, firmy spedycyjne oraz przewoźnicy zawsze zwracają szczególną uwagę na dane umieszczone w polu consignee, aby uniknąć błędów przy przeładunku i wydawaniu przesyłki. Niepoprawne wypełnienie tego miejsca mogłoby spowodować poważne opóźnienia, a nawet ryzyko wydania towaru niewłaściwemu podmiotowi. Dlatego właśnie dane odbiorcy zawsze muszą znaleźć się w polu D, a poprawne ich uzupełnienie jest gwarancją bezpieczeństwa i płynności całego procesu transportowego.

Pytanie 2

Zanim zacznie się korzystać z urządzenia wymagającego nadzoru technicznego, osoba eksploatująca to urządzenie

A. zgłasza na piśmie urządzenie do odpowiedniego organu jednostki nadzoru technicznego w celu uzyskania decyzji o zezwoleniu na eksploatację

B. realizuje badanie specjalne, określone w dokumentacji projektowej urządzenia lub w technicznie uzasadnionych przypadkach, na żądanie odpowiedniego organu dozoru technicznego

C. sama przeprowadza ocenę urządzenia poprzez weryfikację zgodności jego wykonania z dokumentacją oraz warunkami technicznymi nadzoru technicznego

D. wykonuje próby techniczne przed rozpoczęciem działania urządzenia oraz w warunkach pracy ustalonych w technicznych zasadach nadzoru technicznego i przekazuje wyniki do nadzoru technicznego

Wiele osób mogących być odpowiedzialnych za eksploatację urządzeń podlegających dozorowi technicznemu często ma błędne wyobrażenie o tym, jakie obowiązki na nich spoczywają przed rozpoczęciem użytkowania. Często pojawia się przekonanie, że wystarczy przeprowadzić rutynowe kontrole lub próby techniczne, aby móc rozpocząć eksploatację urządzenia. Jednak takie podejście nie uwzględnia kluczowego momentu, jakim jest formalne zgłoszenie urządzenia do odpowiedniego organu dozoru technicznego. Odpowiedź wskazująca na przeprowadzenie badań specjalnych, badania urządzenia czy prób technicznych pomija fundamentalny obowiązek zgłoszenia, który jest niezbędny do uzyskania zezwolenia na eksploatację. Zgłoszenie to jest pierwszym krokiem, który uruchamia procedurę oceny technicznej, a bez tego działania, nawet najlepiej przeprowadzone badania mogą okazać się niewystarczające. Niestety, nieznajomość lub ignorowanie tego wymogu może prowadzić do poważnych konsekwencji prawnych oraz zagrożeń dla bezpieczeństwa. Eksploatacja urządzeń bez odpowiedniego zgłoszenia i zezwolenia naraża użytkowników na nieprzewidziane sytuacje, mogące skutkować wypadkami, szkodami materialnymi oraz karami finansowymi. Dlatego tak ważne jest, aby zrozumieć, że każdy aspekt eksploatacji urządzenia musi być zgodny z wymaganiami prawnymi oraz standardami bezpieczeństwa, a zgłoszenie to kluczowy element tego procesu.

Pytanie 3

Jeśli zleceniodawca wynagradza za rzeczywistą lub wyliczoną wagę ładunku, a środek transportu jest wybierany przez spedytora i jego rozmiar nie wpływa na cenę przewozu, to mamy do czynienia z przewozem

A. tranzytowym

B. drobnicowym

C. intermodalnym

D. całopojazdowym

Przewóz tranzytowy odnosi się do sytuacji, w której towar jest transportowany przez terytorium jednego kraju w drodze do innego, a opłaty są związane z tranzytem, a nie specyficznym przewozem towarów. Przewóz całopojazdowy polega na tym, że cały pojazd jest zarezerwowany dla jednego klienta, co nie jest zgodne z opisanym przypadkiem, gdzie zleceniodawca płaci tylko za wagę towaru. Z kolei przewóz intermodalny angażuje różne środki transportu, co również nie ma miejsca w sytuacji, w której pojazd jest wybierany przez spedytora, a waga towaru jest jedynym czynnikiem wpływającym na koszt transportu. Typowe pomyłki w analizie tych opcji często wynikają z braku zrozumienia różnic między nimi oraz ich zastosowania w praktyce. Przewóz drobnicowy jest najczęściej stosowany dla małych ładunków, co czyni go właściwą odpowiedzią, natomiast inne formy przewozu mają swoje specyficzne zasady i warunki, które nie pasują do przedstawionej sytuacji.

Pytanie 4

Tablica przedstawiona na ilustracji informuje o przewozie

A. ładunków w ramach bimodalnego przewozu krajowego.

B. materiałów niebezpiecznych.

C. ładunków w ramach uproszczonych procedur celnych.

D. towarów szybko psujących się.

Tablica przedstawiona na ilustracji informuje o przewozie ładunków w ramach uproszczonych procedur celnych, co jest ściśle związane z systemem TIR. Skrót TIR oznacza "Transports Internationaux Routiers" i jest międzynarodowym systemem umożliwiającym przewóz towarów przez granice państw z minimalnymi kontrolami celnymi. Przykładowo, gdy towar transportowany jest z Europy do Azji, dzięki systemowi TIR, przewoźnik nie musi przechodzić szczegółowych kontroli na każdej granicy, co znacząco przyspiesza cały proces transportowy. Uproszczone procedury celne w ramach TIR są zgodne z międzynarodowymi standardami, takimi jak Konwencja TIR z 1975 roku, która promuje współpracę pomiędzy państwami i usprawnienie wymiany towarów. Dzięki temu systemowi, przewoźnicy mogą zaoszczędzić czas i koszty, co jest kluczowe w dynamicznym świecie logistyki.

Pytanie 5

Firma transportowa wynajęła 4 naczepy kłonicowe na czas 5 godzin. Koszt wypożyczenia jednej naczepy na godzinę wynosi 50,00 zł netto. Jaka będzie całkowita kwota brutto, za którą wystawiona zostanie faktura za korzystanie z naczep, jeśli przysługuje jej 10% rabatu, a usługa objęta jest stawką VAT wynoszącą 23%?

A. 1 230,00 zł

B. 1 000,00 zł

C. 900,00 zł

D. 1 107,00 zł

Aby obliczyć kwotę brutto za wynajem naczep, należy najpierw obliczyć koszt wynajęcia bez rabatu. Koszt wynajęcia jednej naczepy na godzinę wynosi 50,00 zł. Wynajmując 4 naczepy przez 5 godzin, całkowity koszt wynajmu wynosi: 4 naczepy * 5 godzin * 50,00 zł = 1 000,00 zł. Następnie, przysługujący rabat wynoszący 10% należy odjąć od tej kwoty: 1 000,00 zł * 10% = 100,00 zł. Zatem koszt po rabacie wynosi: 1 000,00 zł - 100,00 zł = 900,00 zł. Teraz należy dodać podatek VAT. Stawka VAT wynosi 23%, więc kwotę netto 900,00 zł należy pomnożyć przez 1,23 (100% + 23% VAT): 900,00 zł * 1,23 = 1 107,00 zł. Warto podkreślić, że znajomość zasad obliczania kosztów wynajmu oraz odpowiednich stawek podatków jest kluczowa w branży transportowej i wynajmu, co pozwala na prawidłowe oszacowanie wydatków oraz zysków, a także lepsze planowanie działań finansowych.

Pytanie 6

Transport w gospodarce można analizować jako podmiot przekazujący i odbierający. Jako podmiot przekazujący

A. korzysta z usług instytucji zajmujących się ubezpieczeniami

B. pozyskuje paliwa do realizacji zadań przewozowych

C. współdziała z firmami zapewniającymi serwis techniczny pojazdów

D. umożliwia wymianę dóbr oraz usług

Wybór odpowiedzi, które koncentrują się na aspektach nabywania paliw, współpracy z instytucjami technicznymi czy ubezpieczeniowymi, nie oddaje odpowiedniej roli transportu w gospodarce jako dawcę dóbr i usług. Transport jako dawca powinien być rozumiany jako proces, który umożliwia przemieszczanie produktów, a nie jedynie jako podmiot pasywny, który korzysta z różnych usług. Odpowiedzi sugerujące nabywanie paliw czy współpracę z podmiotami technicznymi koncentrują się na operacyjnych aspektach transportu, jednak nie ujmują jego fundamentalnej roli w tworzeniu wartości dodanej w gospodarce. Takie podejście może wynikać z typowego błędu myślowego, który ogranicza perspektywę analizy transportu do jego funkcji pomocniczych. W rzeczywistości transport to kluczowy element łańcucha dostaw, który wspiera wymianę dóbr, wpływając na całą gospodarkę. Warto zwrócić uwagę, że odpowiedzi koncentrujące się na kwestiach technicznych czy finansowych pomijają szerszy kontekst funkcjonowania rynku. Efektywny transport przyczynia się do zmniejszenia kosztów logistycznych, co przekłada się na konkurencyjność przedsiębiorstw. Zrozumienie, że transport to nie tylko narzędzie, ale i kluczowy element w tworzeniu wartości, jest istotne dla prawidłowej oceny jego roli w gospodarce.

Pytanie 7

Aby przeprowadzić transport łatwo psujących się produktów spożywczych, konieczne jest zastosowanie przepisów zgodnych z konwencją

A. ATP

B. CMR

C. ADR

D. INTERBUS

Konwencja ATP (Aneks do Konwencji o międzynarodowym przewozie drogowym towarów, które wymagają szczególnego traktowania ze względu na ich szybko psującą się naturę) jest kluczowym dokumentem regulującym przewóz artykułów żywnościowych, które muszą być transportowane w ściśle określonych warunkach temperaturowych. Przepisy te gwarantują, że produkty, takie jak świeże owoce, warzywa, mięso czy nabiał, są transportowane w odpowiednich pojazdach zapewniających odpowiednią temperaturę. Przykładowo, przewóz mięsa wymaga, aby temperatura wewnątrz pojazdu nie przekraczała 4°C, co minimalizuje ryzyko rozwoju bakterii i zapewnia bezpieczeństwo żywności. Implementacja standardów ATP jest również istotna w kontekście ochrony zdrowia publicznego oraz zgodności z przepisami prawnymi. Przewoźnicy są zobowiązani do przestrzegania tych norm, co zwiększa jakość usług logistycznych, a także zapewnia, że produkty dotrą do odbiorcy w stanie świeżym i bezpiecznym do spożycia.

Pytanie 8

Firma transportowa średnio w skali miesiąca realizuje pracę przewozową na poziomie 882 000 tonokilometrów (tkm). W doborze środków transportu używa 7 pojazdów, których ładowność jest wykorzystywana przeciętnie w 70%. Jaką ilość pracy przewozowej w przeciągu miesiąca zrealizuje przedsiębiorstwo przy 7 pojazdach, na tych samych trasach, jeśli wykorzystanie ładowności wzrośnie do 80%?

A. 899 000 tkm

B. 945 000 tkm

C. 1 008 000 tkm

D. 1 071 000 tkm

Wiele osób popełnia błąd, przyjmując, że wzrost wykorzystania ładowności pojazdów nie wpływa proporcjonalnie na całkowitą wydajność pracy przewozowej. Na przykład, w przypadku odpowiedzi sugerujących wartości powyżej 1 008 000 tkm, często opierają się one na mylnych założeniach dotyczących liniowego związku między ładownością a wydajnością. Ważne jest zrozumienie, że podniesienie współczynnika wykorzystania ładowności z 70% do 80% nie oznacza, że zyskamy 10% więcej ładunków, ale raczej, że efektywnie wykorzystamy większą część dostępnej ładowności, co w tym przypadku przekłada się na konkretną wartość. Również należy pamiętać, że zmiany w wykorzystaniu ładowności mogą być ograniczone przez inne czynniki, takie jak dostępność towaru do transportu czy zmiany w popycie na usługi transportowe. Przy podejmowaniu decyzji o zwiększeniu wydajności operacyjnej, przedsiębiorstwa powinny skupić się na optymalizacji całego procesu logistycznego, w tym analizy tras, zarządzania czasem pracy kierowców czy też efektywności ładunków. Tylko kompleksowe podejście do zarządzania flotą transportową oraz ich ładownością może przynieść pożądane efekty w postaci wzrostu wydajności i przychodu.

Pytanie 9

Dokumentem, który potwierdza zgodność techniczną pojazdów z odpowiednimi regulacjami, jest

A. dowód rejestracyjny

B. karta pojazdu

C. raport techniczny pojazdu

D. świadectwo homologacji

Wybór dowodu rejestracyjnego, karty pojazdu lub raportu technicznego jako dokumentu potwierdzającego spełnienie wymagań technicznych pojazdu jest mylny. Dowód rejestracyjny jest dokumentem administracyjnym, który potwierdza, że pojazd jest zarejestrowany, ale nie dostarcza informacji o spełnieniu technicznych norm i standardów. Karta pojazdu zawiera informacje na temat specyfikacji technicznych i historii pojazdu, ale również nie stanowi dokumentu homologacyjnego. Raport techniczny pojazdu może zawierać informacje o stanie technicznym, jednak nie jest to dokument, który potwierdza spełnienie wymagań homologacyjnych. Często mylnie zakłada się, że wystarczające są dokumenty związane z rejestracją pojazdu, co prowadzi do nieporozumień w zakresie odpowiedzialności producentów oraz użytkowników. Zrozumienie różnic pomiędzy tymi dokumentami jest kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania w branży motoryzacyjnej i przestrzegania przepisów prawa. Dlatego, aby uniknąć konsekwencji prawnych oraz technicznych, ważne jest, aby każdy pojazd posiadał świadectwo homologacji, które jest potwierdzeniem należnej jakości i bezpieczeństwa pojazdu na rynku.

Pytanie 10

Do monitorowania transportu pojazdów oraz ładunków wykorzystuje się technologię opartą na falach radiowych, znaną pod skrótem

A. RFID

B. ERP

C. SSCC

D. GTIN

Technologia RFID (Radio-Frequency Identification) to zaawansowany system identyfikacji, który wykorzystuje fale radiowe do automatycznego rozpoznawania obiektów, takich jak pojazdy czy ładunki. Składa się z tagów RFID, które zawierają unikalne identyfikatory, oraz czytników, które odczytują te dane z odległości. RFID znajduje szerokie zastosowanie w logistyce, gdzie umożliwia efektywne śledzenie przesyłek w czasie rzeczywistym, co pozwala na optymalizację procesów zarządzania łańcuchem dostaw. Przykładem jest stosowanie tagów RFID w magazynach, gdzie ich zastosowanie eliminuje konieczność ręcznego skanowania kodów kreskowych, co przyspiesza proces inwentaryzacji. Dodatkowo, RFID może być wykorzystywane w transporcie publicznym do zautomatyzowanego pobierania opłat. Warto zaznaczyć, że technologia ta jest zgodna z międzynarodowymi standardami, takimi jak ISO 18000, co zapewnia jej powszechną akceptację i stosowanie w różnych branżach.

Pytanie 11

Czynności dotyczące obsługi ładunków oraz procesu transportu, takie jak: załadunek towaru na środek transportowy, zabezpieczenie ładunku, przewóz oraz rozładunek, należą do działań

A. handlowych

B. logistycznych

C. wykonawczych

D. organizacyjnych

Odpowiedź "wykonawcze" jest prawidłowa, ponieważ odnosi się do rzeczywistych działań podejmowanych w ramach procesu logistycznego, które mają na celu skuteczne zarządzanie ładunkiem w trakcie transportu. Czynności takie jak załadunek towaru, zabezpieczenie ładunku, przewóz oraz rozładunek są kluczowymi elementami operacyjnymi w logistyce. W praktyce, każda z tych czynności wymaga dokładnego planowania oraz zastosowania odpowiednich procedur, aby zminimalizować ryzyko uszkodzenia towaru czy opóźnień w dostawach. Na przykład, stosowanie odpowiednich technik załadunku, takich jak układanie towaru według ciężaru i symetrii, pozwala na efektywne wykorzystanie przestrzeni ładunkowej oraz zwiększa stabilność podczas transportu. W branży logistycznej istnieją również standardy, takie jak normy ISO związane z zarządzaniem łańcuchem dostaw, które określają najlepsze praktyki w zakresie obsługi ładunku. Te działania są niezbędne do zapewnienia efektywności i bezpieczeństwa całego procesu transportowego.

Pytanie 12

Na podstawie danych zawartych w tabeli, wskaż, które przedsiębiorstwo transportowe osiągnęło najwyższy wskaźnik niezawodności dostaw.

Przedsiębiorstwo transportowe	Liczba zrealizowanych przewozów [szt.]	Liczba terminowo zrealizowanych przewozów [szt.]	Liczba nieterminowo zrealizowanych przewozów [szt.]
A.	890	860	30
B.	1 450	1 310	140
C.	570	500	70
D.	2 380	2 050	330

A. Przedsiębiorstwo transportowe B

B. Przedsiębiorstwo transportowe A

C. Przedsiębiorstwo transportowe C

D. Przedsiębiorstwo transportowe D

Przedsiębiorstwo transportowe A osiągnęło najwyższy wskaźnik niezawodności dostaw, wynoszący około 96.63%. Wskaźnik ten jest kluczowym parametrem w branży transportowej, który mierzy efektywność operacyjną i zdolność przedsiębiorstwa do realizacji przewozów w ustalonym terminie. Przy obliczaniu wskaźnika niezawodności dostaw, zazwyczaj stosuje się wzór, w którym procent terminowo zrealizowanych przewozów dzieli się przez całkowitą liczbę zrealizowanych przewozów. Wysoki wskaźnik niezawodności jest nie tylko wskaźnikiem jakości usług, ale również istotnym atutem w konkurencji rynkowej. Firmy z wysokim wskaźnikiem niezawodności często zyskują przewagę nad konkurentami, co może prowadzić do zwiększenia zaufania klientów oraz długoterminowych relacji biznesowych. W praktyce, przedsiębiorstwa transportowe dążą do optymalizacji swoich procesów logistycznych i usprawnienia zarządzania łańcuchem dostaw, aby osiągać jak najwyższe wskaźniki niezawodności. Stosowanie zaawansowanych systemów zarządzania transportem (TMS) oraz monitorowanie wyników w czasie rzeczywistym to elementy, które mogą przyczynić się do poprawy efektywności operacyjnej.

Pytanie 13

W systemie Ro-La (Rollende Landstrasse - ruchoma droga) pojazdy są załadowywane na wagony niskopodwoziowe zawsze w poziomie poprzez najazd z przodu pojazdu

A. przodem na rampę boczną

B. tyłem na rampę boczną

C. tyłem na rampę czołową

D. przodem na rampę czołową

Odpowiedź 'przodem na rampę czołową' jest poprawna, ponieważ w systemie Ro-La, który umożliwia transport drogowy za pomocą wagonów kolejowych, pojazdy są załadowywane w sposób zapewniający maksymalne bezpieczeństwo i stabilność. Załadunek z przodu na rampę czołową gwarantuje optymalne rozmieszczenie masy pojazdu na wózkach wagonowych, co zmniejsza ryzyko uszkodzenia zarówno samego pojazdu, jak i struktury wagonu. Dodatkowo, takie podejście ułatwia proces załadunku i wyładunku, ponieważ kierowca ma lepszą widoczność oraz kontrolę nad manewrami. W wielu krajach europejskich, takich jak Niemcy czy Austria, standardowe procedury załadunku Ro-La wymagają stosowania ramp czołowych, co potwierdza ich efektywność i zgodność z normami branżowymi. W praktyce, załadunek odbywa się często na stacjach przystosowanych do tego celu, które są wyposażone w odpowiednie urządzenia, takie jak wciągniki czy platformy robocze, co znacznie ułatwia cały proces.

Pytanie 14

Jaką procedurę celną powinno się wybrać w związku z czasowym wwozem do strefy celnej Unii Europejskiej towarów spoza Unii w celu ich naprawy?

A. Uszlachetniania biernego

B. Uszlachetniania czynnego

C. Odprawy czasowej

D. Składu celnego

Odprawa czasowa jako procedura celna jest związana z czasowym wprowadzeniem towarów do obszaru celnego, jednak nie odnosi się bezpośrednio do ich naprawy. Procedura ta jest stosowana głównie w przypadku towarów, które będą wykorzystywane przez określony czas, po którym powinny być wywiezione, ale nie obejmuje czynności związanych z ich uszlachetnianiem. Skład celny z kolei to procedura, która pozwala na przechowywanie towarów w strefie celnej bez obowiązku uiszczenia należności celnych, ale nie dotyczy ona naprawy lub przetwarzania towarów, co czyni ją niewłaściwą w kontekście naprawy. Uszlachetnianie bierne jest procedurą, która dotyczy towarów unijnych, które są poddawane obróbce poza Unią Europejską, co również nie ma zastosowania w przypadku towarów nieunijnych przywożonych do UE w celu naprawy. Typowe błędy myślowe, które prowadzą do wyboru niewłaściwych odpowiedzi, wynikają z mylenia procedur celnych oraz nieznajomości ich specyfiki. Każda z tych procedur ma swoje unikalne zasady i zastosowania, które są ściśle regulowane przez prawo celne, w tym przez Kodeks Celny Unii Europejskiej. Zrozumienie różnic między tymi procedurami oraz ich właściwego zastosowania jest kluczowe dla skutecznego zarządzania logistyką i obrotem towarami w ramach rynku unijnego.

Pytanie 15

Co rozumie się przez termin formuły handlowe?

A. regulacje prawne odnoszące się do relacji między zleceniodawcą, spedytorem a przewoźnikiem

B. akty prawne wydawane oraz aktualizowane przez Ministerstwo Finansów

C. kodeks handlowy określający formy oraz realizację umów pomiędzy spedytorem a przewoźnikiem

D. zasady, które określają podział kosztów, obowiązków i ryzyka dostawy towaru pomiędzy stronami zawierającymi umowę

Formuły handlowe to kluczowy element w obszarze umów handlowych, który reguluje podział kosztów, obowiązków oraz ryzyk związanych z dostawą towaru. Odpowiedź podkreśla, że w każdej umowie między stronami dochodzi do wyznaczenia jasnych reguł dotyczących odpowiedzialności, co ma fundamentalne znaczenie dla zapewnienia przejrzystości i bezpieczeństwa transakcji. Przykładem zastosowania formuł handlowych może być kontrakt sprzedaży, w którym szczegółowo określa się, kto ponosi odpowiedzialność za uszkodzenia towaru w trakcie transportu. W praktyce branżowej powszechnie stosowane są standardy INCOTERMS, które definiują obowiązki sprzedającego i kupującego w zakresie dostawy, ryzyka oraz kosztów. Poprawne zrozumienie i stosowanie tych formuł pozwala na minimalizację sporów oraz nieporozumień pomiędzy stronami, co jest kluczowym elementem efektywnego zarządzania łańcuchem dostaw.

Pytanie 16

Koszt transportu 1 tony ładunku na dystansie 1 kilometra to 0,30 zł. Jakie będą łączne wydatki na transport 24 ton ładunku na odległość 50 kilometrów oraz 20 ton ładunku na dystansie 70 kilometrów?

A. 1 200.00 zł

B. 1 400,00 zł

C. 1 584,00 zł

D. 780.00 zł

Aby obliczyć łączny koszt przewozu ładunków, najpierw musimy zrozumieć, jak obliczamy koszty transportu. Cena przewozu 1 tony ładunku na 1 kilometr wynosi 0,30 zł. Obliczamy koszt przewozu dla dwóch odrębnych zleceń. Dla pierwszego zlecenia, przewozimy 24 tony na odległość 50 kilometrów, co daje: 24 tony x 50 km x 0,30 zł = 360 zł. Dla drugiego zlecenia, przewozimy 20 ton na odległość 70 kilometrów, co daje: 20 ton x 70 km x 0,30 zł = 420 zł. Łączny koszt przewozu to suma kosztów obu zleceń, czyli 360 zł + 420 zł = 780 zł. Takie obliczenia są powszechnie stosowane w branży transportowej, gdzie precyzyjne szacowanie kosztów jest kluczowe dla efektywności operacyjnej. Dobre praktyki wymagają, aby przedsiębiorstwa transportowe regularnie weryfikowały swoje stawki za przewóz, aby dostosować je do zmieniających się warunków rynkowych oraz kosztów paliwa i innych zasobów.

Pytanie 17

Zbiór zasad określających prawa i obowiązki stron w umowie spedycji znajduje się w

A. AGTC

B. SMGS

C. IMDGC

D. OPWS

Odpowiedź OPWS, czyli Ogólnych Przepisów Wojskowych Spedycji, jest prawidłowa, ponieważ te przepisy regulują w sposób kompleksowy prawa i obowiązki stron umowy spedycji. OPWS stanowią fundament dla działalności spedycyjnej, zapewniając jasność w zakresie odpowiedzialności, terminów oraz proceduralnych aspektów związanych z transportem towarów. W praktyce, korzystanie z OPWS pozwala na minimalizację ryzyka w sporach pomiędzy zleceniodawcą a spedytorem, ponieważ każdy z uczestników ma wyraźnie określone obowiązki. Przykład zastosowania OPWS można znaleźć w przypadku zlecenia transportu materiałów budowlanych, gdzie szczegółowe normy dotyczące zabezpieczenia ładunku oraz terminów dostawy mogą zapobiec ewentualnym nieporozumieniom. Ponadto, zgodność z OPWS zwiększa wiarygodność spedytora, co jest kluczowe w budowaniu relacji z klientami oraz partnerami biznesowymi. Te przepisy są też często stosowane jako standard w branży i przyjęte przez wiele organizacji spedycyjnych na całym świecie, co podkreśla ich znaczenie w kontekście międzynarodowego transportu.

Pytanie 18

W sytuacji, gdy odpowiedzialność za transport na głównym etapie przewozu przypada kupującemu, powinna być użyta formuła INCOTERMS 2010?

A. EXW

B. DAT

C. DAP

D. DDP

Odpowiedź EXW (Ex Works) jest rzeczywiście prawidłowa. W tej formule to kupujący ma na sobie odpowiedzialność za transport głównej części przewozu. Sprzedający dostarcza towar do wskazanego miejsca, ale za zorganizowanie transportu ani pokrycie kosztów nie odpowiada. To rozwiązanie często stosuje się w handlu międzynarodowym, zwłaszcza gdy kupujący ma lepsze warunki do ogarnięcia transportu lub potrafi znaleźć tańszych przewoźników. Na przykład, jeśli firma sprzedająca maszyny budowlane zdecyduje się, że odbiór będzie w ich zakładzie, to kupujący musi sam ogarnąć transport. Często to się opłaca, gdyż można wykorzystać swój sprzęt i znajomości. Używanie tej formuły wymaga, żeby obie strony rozumiały swoje obowiązki i zasady sprzedaży, co jest mega ważne, żeby być zgodnym z międzynarodowymi standardami handlowymi jak INCOTERMS 2010.

Pytanie 19

Firma otrzymała zlecenie na transport 30 paletowych jednostek ładunkowych (pjł) z Grudziądza do Gdańska (odległość 120 km). Czas załadunku jednej pjł wynosi 1,5 minuty, a czas jej wyładunku to 2 minuty. Pojazd porusza się z prędkością 60 km/h. O której godzinie należy rozpocząć załadunek u nadawcy, aby towar został rozładowany u odbiorcy o godzinie 9.00?

A. O 5.45

B. 0 7.15

C. 0 5.15

D. 0 6.15

Odpowiedź 05:15 jest prawidłowa, ponieważ uwzględnia wszystkie aspekty związane z załadunkiem, transportem i wyładunkiem towaru. Aby obliczyć, o której godzinie należy rozpocząć załadunek, należy najpierw ustalić czas potrzebny na transport oraz czas potrzebny na załadunek i wyładunek. Pojazd porusza się z prędkością 60 km/h na trasie 120 km, co oznacza, że czas transportu wynosi 120 km / 60 km/h = 2 godziny. Wyładunek 30 palet trwa 30 pjł * 2 minuty = 60 minut, a załadunek 30 pjł to 30 pjł * 1,5 minuty = 45 minut. Łączny czas potrzebny na załadunek, transport i wyładunek wynosi 2 godziny + 45 minut + 60 minut = 3 godziny i 45 minut. Jeśli towar ma być rozładowany o 09:00, to czas wyładunku kończy się o 09:00 i należy odjąć 3 godziny i 45 minut, co prowadzi do godziny 05:15. W praktyce, tego rodzaju obliczenia są niezbędne do efektywnego zarządzania logistyką w przedsiębiorstwie, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w dziedzinie transportu i logistyki.

Pytanie 20

Wyznacz minimalną liczbę stanowisk do przeładunku potrzebnych do rozładunku 8 pojazdów w trakcie jednej zmiany roboczej, mając na uwadze, że nominalny czas pracy punktu przeładunkowego wynosi 7 godzin. Każdy z pojazdów transportuje 30 paletowych jednostek ładunkowych (pjł), a czas obsługi jednej jednostki ładunkowej to 3 minuty.

A. 11 stanowisk

B. 4 stanowiska

C. 1 stanowisko

D. 2 stanowiska

Aby obliczyć minimalną liczbę stanowisk przeładunkowych potrzebnych do rozładunku 8 pojazdów w ciągu jednej zmiany roboczej, musimy najpierw obliczyć całkowity czas obsługi wszystkich jednostek ładunkowych. Każdy z 8 pojazdów przewozi 30 paletowych jednostek ładunkowych, co daje łącznie 240 pjł. Czas obsługi jednej jednostki wynosi 3 minuty, więc całkowity czas rozładunku wynosi 240 pjł * 3 min = 720 minut, czyli 12 godzin. Z uwagi na to, że nominalny czas pracy punktu przeładunkowego wynosi 7 godzin, a nie 12, niezbędne jest obliczenie liczby stanowisk. Dzieląc całkowity czas pracy (720 minut) przez czas pracy jednego stanowiska (420 minut, co odpowiada 7 godzinom) otrzymujemy 720/420 ≈ 1,71. Oznacza to, że potrzebujemy co najmniej 2 stanowisk, aby sprawnie rozładować wszystkie pojazdy w założonym czasie. W praktyce, posiadanie dodatkowego stanowiska może zwiększyć wydajność i zredukować ryzyko opóźnień, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w logistyce i zarządzaniu łańcuchem dostaw, gdzie elastyczność i zdolność do szybkiego reagowania na zmiany są kluczowe.

Pytanie 21

Zgodnie z aktualnymi regulacjami, w pomieszczeniach zamkniętych nie jest dozwolone użytkowanie wózków

A. gazowych (LPG)

B. spalinowych

C. elektrycznych

D. gazowych (CNG)

Używanie wózków spalinowych w pomieszczeniach zamkniętych jest niedopuszczalne ze względu na emisję szkodliwych spalin, które mogą mieć negatywny wpływ na zdrowie pracowników oraz ogólne bezpieczeństwo w miejscu pracy. Spaliny te zawierają tlenek węgla, azotany oraz inne substancje toksyczne, które mogą prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych, w tym zatrucia. Przepisy BHP oraz normy, takie jak PN-EN 1726, jasno określają, że wózki transportowe w pomieszczeniach zamkniętych powinny być napędzane alternatywnymi źródłami energii, takimi jak prąd elektryczny, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia zagrożeń zdrowotnych. Dla przykładu, wózki elektryczne są znacznie bardziej przyjazne dla środowiska i nie emitują szkodliwych gazów, co czyni je odpowiednim wyborem w obiektach zamkniętych, takich jak magazyny czy hale produkcyjne. Zastosowanie wózków elektrycznych przyczynia się również do zmniejszenia hałasu, co ma pozytywny wpływ na komfort pracy w zamkniętych przestrzeniach.

Pytanie 22

Do firmy transportowej wpłynęło zamówienie na przewiezienie 272 paletowych jednostek ładunkowych (pjł). Przedsiębiorstwo dysponuje naczepami, z których każda w jednej warstwie może pomieścić 34 pjł, a ich wysokość pozwala na piętrzenie ładunku w dwóch warstwach. Oblicz, ile minimum naczep jest koniecznych do zrealizowania tego zamówienia?

A. 5 naczep

B. 2 naczepy

C. 3 naczepy

D. 4 naczepy

Odpowiedź cztery naczepy jest prawidłowa, ponieważ aby obliczyć minimalną liczbę naczep potrzebnych do przewozu 272 paletowych jednostek ładunkowych (pjł), należy wziąć pod uwagę zarówno pojemność naczep, jak i możliwość piętrzenia ładunku. Każda naczepa pomieści 34 pjł w jednej warstwie, co oznacza, że w dwóch warstwach można przewieźć łącznie 68 pjł. Aby określić liczbę naczep, dzielimy całkowitą liczbę pjł przez liczbę pjł, którą można przewieźć w jednej naczepie: 272 pjł / 68 pjł/naczepę = 4 naczepy. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami branżowymi, które zalecają maksymalne wykorzystanie dostępnej przestrzeni ładunkowej, co wpływa na efektywność kosztową transportu. W praktyce, przedsiębiorstwa transportowe dążą do optymalizacji tras i wykorzystania naczep, co pozwala na zmniejszenie kosztów operacyjnych oraz zwiększenie satysfakcji klientów przez terminowe dostarczanie towarów.

Pytanie 23

Jednostka miary czasu wykorzystania środków transportowych do realizacji określonych zadań, obliczana jako różnica pomiędzy momentem zakończenia a rozpoczęcia, nazywana jest

A. tonokilometr

B. motogodzina

C. wozogodzina

D. wozokilometr

Wozogodzina to jednostka miary, która odzwierciedla czas zaangażowania pojazdu w wykonywanie określonych zadań transportowych. Oblicza się ją jako różnicę między czasem zakończenia a rozpoczęcia przewozu. Jest to kluczowy wskaźnik używany w logistyce oraz transporcie drogowym i kolejowym, umożliwiający efektywne zarządzanie flotą oraz kalkulację kosztów operacyjnych. Przykładowo, jeśli ciężarówka zaczyna dostawę o 10:00 i kończy ją o 12:00, to zaangażowanie tej jednostki wynosi 2 wozogodziny. Praktyczne zastosowanie tej miary pozwala na analizę efektywności transportu, identyfikację zbędnych przestojów oraz optymalizację harmonogramów przewozów. W branży transportowej istotne jest także powiązanie wozogodzin z innymi wskaźnikami, takimi jak koszty eksploatacji czy wykorzystanie pojazdów, co zgodnie z dobrą praktyką branżową pozwala na lepsze podejmowanie decyzji operacyjnych oraz strategicznych.

Pytanie 24

Międzynarodowa Unia Kolejowa UIC wybrała standard, który stanowi podstawę cyfrowego systemu łączności ruchomej

A. UMTS

B. GPS

C. DGPS

D. GSM-R

Wybór niepoprawnych odpowiedzi może wynikać z niepełnego zrozumienia różnic pomiędzy różnymi standardami łączności mobilnej. DGPS (Differential Global Positioning System) jest systemem, który zwiększa dokładność tradycyjnego GPS, ale nie jest przeznaczony do komunikacji w czasie rzeczywistym pomiędzy pojazdami a infrastrukturą. Stosowanie DGPS w kontekście kolei może prowadzić do błędnych wniosków, ponieważ nie zapewnia ono wymiany istotnych informacji operacyjnych, jak to ma miejsce w GSM-R. GPS (Global Positioning System) z kolei jest standardem lokalizacyjnym, a nie komunikacyjnym, i nie dysponuje odpowiednimi funkcjami do zarządzania ruchem kolejowym. UMTS (Universal Mobile Telecommunications System) jest technologią szerokopasmową, która również nie spełnia specyficznych wymagań dla transportu kolejowego. Błędne przekonanie o zastosowaniu tych standardów może prowadzić do niewłaściwego doboru technologii w projektach kolejowych, co skutkuje obniżeniem efektywności i bezpieczeństwa operacji. Właściwe zrozumienie roli GSM-R w kontekście kolejowym jest kluczowe dla implementacji efektywnych rozwiązań w zakresie zarządzania ruchem oraz komunikacji.

Pytanie 25

Przekazanie towaru do odbiorcy za pośrednictwem punktów przeładunkowych, gdzie ładunki są przenoszone z większych środków transportu na mniejsze, realizowane jest z użyciem modelu

A. promienistego

B. wahadłowego

C. obwodowego

D. sztafetowego

Model sztafetowy jest szczególnie efektywnym rozwiązaniem w logistyce, kiedy towary są transportowane z jednego punktu do drugiego przez szereg punktów przeładunkowych. W tym modelu duże środki transportu, takie jak ciężarówki czy kontenery, dostarczają ładunek do centrów logistycznych, gdzie następuje przeładunek na mniejsze jednostki, które następnie dostarczają towary bezpośrednio do odbiorców. Przykładem zastosowania modelu sztafetowego może być dystrybucja paczek w miastach, gdzie dużymi pojazdami przewozi się paczki do lokalnych centrów, a następnie mniejsze pojazdy, takie jak rowery dostawcze czy vany, zajmują się dostarczeniem paczek bezpośrednio do klientów. Taki system pozwala na efektywne zarządzanie flotą transportową, optymalizację kosztów oraz zwiększenie elastyczności dostaw. W praktyce, model sztafetowy jest zgodny z zasadami dostaw „just in time”, które mają na celu minimalizację czasu przechowywania towarów oraz zwiększenie efektywności procesów logistycznych.

Pytanie 26

Zgodnie z regulacjami odnoszącymi się do czasu pracy kierowców, dozwolone jest dwa razy w tygodniu wydłużenie dobowego czasu jazdy do

A. 9 godzin

B. 10 godzin

C. 12 godzin

D. 11 godzin

Zgodnie z przepisami dotyczącymi czasu pracy kierowców, dopuszczalny maksymalny dobowy czas jazdy wynosi 9 godzin, jednak dwukrotnie w tygodniu można go wydłużyć do 10 godzin. Takie regulacje mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa na drodze oraz ochronę zdrowia kierowców. Przykładowo, w praktyce oznacza to, że kierowca, który realizuje dłuższą trasę, może skorzystać z tego wydłużenia, co pozwoli mu na efektywne planowanie czasu pracy i odpoczynku. Ważne jest, aby przestrzegać tych norm, aby uniknąć zarówno kar, jak i potencjalnych wypadków spowodowanych zmęczeniem. Zastosowanie tych zasad wymaga od pracodawców oraz kierowców znajomości i ścisłego przestrzegania przepisów, co jest kluczowe dla utrzymania wysokiego standardu bezpieczeństwa w transporcie drogowym.

Pytanie 27

Koszt 1 godziny pracy operatora suwnicy wynosi 15,00 zł, natomiast roboczogodzina pracy suwnicy podczas załadunku to 25,00 zł. Jaką łączną kwotę należy zapłacić załadunek trwający 8 godzin?

A. 200,00 zł

B. 120,00 zł

C. 400,00 zł

D. 320,00 zł

Obliczenie błędnych kosztów może wynikać z wielu typowych nieporozumień związanych z interpretacją danych. Na przykład, w przypadku niewłaściwego zrozumienia stawki za roboczogodzinę suwnicy, można przyjąć, że 25,00 zł dotyczy całkowitego kosztu, a nie jednostkowej stawki za godzinę pracy urządzenia. Ważne jest, aby pamiętać, że koszt całkowity nie jest jedynie sumą kosztów jednostkowych, lecz także uwzględnia różne aspekty operacyjne, takie jak czas pracy, kwalifikacje operatora i efektywność sprzętu. Innym błędnym podejściem jest ignorowanie czasu pracy operatora, co prowadzi do zaniżenia całkowitych kosztów. Ponadto, przy obliczeniach należy zachować szczególną ostrożność, aby nie pomylić jednostek miary oraz nie zbagatelizować wpływu dodatkowych zmiennych, takich jak wynagrodzenia czy koszty eksploatacji urządzeń. Zrozumienie tych podstawowych zasad jest kluczowe, aby uniknąć poważnych błędów w kosztorysowaniu, które mogą prowadzić do nieprzewidzianych wydatków i problemów w zarządzaniu projektami. Warto również zaznaczyć, że dobrze skonstruowany budżet powinien zawsze bazować na rzetelnych danych i przemyślanej kalkulacji, co jest standardem w branży logistycznej i budowlanej.

Pytanie 28

Czas załadunku węgla do jednego wagonu wynosi 8 minut. Jak długo potrwa załadunek całego pociągu, który ma dostarczyć do klienta 1 920 t węgla, wiedząc, że w jednym wagonie mieści się 40 000 kg tego surowca?

A. 0 godzin 48 minut

B. 3 godziny 56 minut

C. 6 godzin 24 minuty

D. 2 godziny 48 minut

Załadunek węgla do jednego wagonu trwa 8 minut, a każdy wagon pomieści 40 000 kg węgla. Aby obliczyć, ile wagonów potrzebnych jest do przewiezienia 1 920 ton węgla, należy najpierw przekonwertować 1 920 ton na kilogramy, co daje 1 920 000 kg. Następnie dzielimy całkowitą masę węgla przez pojemność jednego wagonu: 1 920 000 kg / 40 000 kg = 48 wagonów. Czas załadunku całego składu obliczamy mnożąc liczbę wagonów przez czas załadunku jednego wagonu: 48 wagonów * 8 minut = 384 minut. Przekształcając 384 minuty na godziny i minuty, otrzymujemy 6 godzin i 24 minuty. Tego rodzaju obliczenia są powszechnie stosowane w logistyce i transporcie, zwłaszcza w branży surowcowej, gdzie precyzyjne planowanie czasowe jest kluczowe dla efektywności operacyjnej. Przykłady zastosowania obejmują planowanie transportu surowców do zakładów przemysłowych oraz organizację pracy w portach i na terminalach kolejowych.

Pytanie 29

Określ koszt przewozu 10-ciu paletowych jednostek ładunkowych o masie po 225 kg na odległość 120 kilometrów.

Tabela – Cennik przewozu
Waga	Odległość [w km]	Cena za kilometr
od 500 do 1000 kg	do 100	2,00 zł
od 500 do 1000 kg	powyżej 100	2,05 zł
powyżej 1001 kg	do 100	2,10 zł
powyżej od 1001 kg	powyżej 100	2,20 zł

A. 240 zł

B. 264 zł

C. 246 zł

D. 252 zł

Odpowiedzi takie jak 240 zł, 246 zł, 252 zł i inne błędne wartości wynikają często z mylnych założeń dotyczących kosztów przewozu. W przypadku obliczeń kosztu przewozu kluczowe jest zrozumienie, jak różne elementy wpływają na końcową wartość. Po pierwsze, istotnym błędem jest niewłaściwe określenie całkowitej masy ładunku. W przypadku tego pytania, 225 kg na jednostkę pomnożone przez 10 jednostek daje łączną masę 2250 kg, co kwalifikuje do stawki dla cięższych ładunków. Kolejnym typowym błędem jest nieprawidłowe zastosowanie stawki za kilometr, ponieważ w zależności od odległości oraz wagi ładunku, występują różne stawki. W tym przypadku, odległość 120 km spełnia kryteria dla wyższej stawki, co należy uwzględnić w kalkulacji. Ignorowanie tych zasad prowadzi do znaczącego zaniżenia kosztów przewozu oraz potrafi skutkować problemami w planowaniu budżetów logistycznych. Praktyczne zastosowanie wiedzy o stawkach i masach jest kluczowe dla efektywnej działalności w branży transportowej, a niedokładności mogą wpływać na rentowność firmy. Warto zatem zwracać uwagę na detale i stosować się do standardów branżowych przy kalkulacji kosztów.

Pytanie 30

Jakie będą łączne wydatki firmy transportowej w ciągu miesiąca, jeśli wydatki na wynagrodzenia pracowników wynoszą 8 400 zł i stanowią 40% wszystkich kosztów?

A. 21 000 zł

B. 16 800 zł

C. 19 000 zł

D. 24 200 zł

Aby obliczyć całkowity koszt działalności przedsiębiorstwa transportowego, możemy skorzystać z proporcji. Z danych wynika, że nakłady na zatrudnienie pracowników wynoszą 8 400 zł i stanowią 40% całkowitych kosztów. Możemy więc ustalić, że 100% kosztów wynosi 8 400 zł podzielone przez 40%, co przekłada się na 21 000 zł. W praktyce oznacza to, że jeśli wynagrodzenia stanowią istotny element kosztów, to pozostałe wydatki, takie jak paliwo, serwis pojazdów, ubezpieczenia czy inne opłaty operacyjne, także należy wziąć pod uwagę przy planowaniu budżetu. Tego typu analizy są kluczowe dla efektywnego zarządzania finansami w firmach transportowych, gdzie kontrola kosztów ma kluczowe znaczenie dla rentowności. Dobrą praktyką jest regularne monitorowanie wszystkich wydatków oraz przeprowadzanie analizy kosztów w celu optymalizacji wydatków operacyjnych.

Pytanie 31

Jaki list przewozowy w transporcie lotniczym powinien wystawić spedytor, gdy wysyła przesyłki różnych klientów do tego samego miejsca przeznaczenia?

A. CMR

B. MAWB

C. CIM

D. AWB

CMR, czyli Konwencja o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów, odnosi się wyłącznie do transportu drogowego i nie ma zastosowania w kontekście transportu lotniczego. Jako że pytanie dotyczy sytuacji w transporcie lotniczym, odpowiedź ta jest błędna, ponieważ CMR nie jest dokumentem akceptowanym w przewozach lotniczych. W przypadku CIM, który dotyczy międzynarodowego przewozu towarów koleją, również jest to rozwiązanie nieodpowiednie w kontekście lotnictwa. MAWB jest odpowiednim dokumentem dla operacji w transporcie lotniczym i łączy w sobie wszystkie przesyłki od różnych nadawców, które są transportowane do jednego miejsca. Master AWB różni się od AWB (Air Waybill), który dotyczy przesyłki pojedynczej. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe w logistyce, gdzie wybór właściwego dokumentu jest niezbędny do zapewnienia sprawnej obsługi i zgodności z regulacjami prawnymi. Typowe błędy myślowe prowadzące do takich niepoprawnych wniosków mogą wynikać z niepełnego zrozumienia, jak różne dokumenty przewozowe są klasyfikowane w zależności od rodzaju transportu oraz kontekstu aplikacji. Każdy z tych dokumentów ma swoje specyficzne zastosowanie, które musi być rozumiane przez osoby pracujące w branży spedycyjnej, aby uniknąć problemów w czasie transportu.

Pytanie 32

Który akt prawny określa normy pojazdów ogrzewanych, chłodni oraz izoterm w transporcie samochodowym?

	Akt prawny	Charakterystyka
A.	Konwencja ATP	Umowa międzynarodowa o przewozach szybko psujących się artykułów żywnościowych oraz o środkach transportu przeznaczonych do tych przewozów.
B.	Konwencja CMR	Umowa regulująca zasady, prawa i obowiązki stron umowy zarobkowego drogowego przewozu międzynarodowego.
C.	Konwencja ADR	Umowa europejska dotycząca międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych.
D.	Konwencja AETR	Umowa europejska dotycząca pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe.

A. C.

B. A.

C. D.

D. B.

Odpowiedź A jest poprawna, ponieważ odnosi się do Konwencji ATP, która jest kluczowym dokumentem regulującym wymagania techniczne dla pojazdów transportujących szybko psujące się artykuły żywnościowe. Konwencja ta ustanawia normy dotyczące chłodzenia, ogrzewania oraz izolacji termicznej pojazdów, co jest niezbędne dla zapewnienia jakości i bezpieczeństwa przewożonych produktów. Przykładowo, w przypadku transportu świeżych owoców i warzyw, pojazdy muszą być w stanie utrzymać odpowiednią temperaturę, aby zapobiec ich psuciu się. Dodatkowo, normy te obejmują także wymogi dotyczące certyfikacji pojazdów, co ma istotne znaczenie dla przedsiębiorstw zajmujących się logistyką i transportem. Zrozumienie i przestrzeganie norm ATP jest kluczowe dla zapewnienia zgodności z przepisami prawa oraz dla budowania zaufania w relacjach z klientami, co w szerszej perspektywie wpływa na konkurencyjność na rynku.

Pytanie 33

Kontener powinien być przetransportowany drogą lądową do terminala na 1,5 godziny przed odjazdem pociągu, do którego ma być załadowany. Pociąg wyrusza o godzinie 10:30. Kiedy najpóźniej należy podstawć pojazd u nadawcy w celu załadunku kontenera, jeśli załadunek zajmie 15 minut, odbiór wymaganych dokumentów przez kierowcę po załadunku 10 minut, a przejazd z nadawcy do terminala 45 minut?

A. O godzinie 8:10

B. O godzinie 7:50

C. O godzinie 9:20

D. O godzinie 8:30

Wybór innej godziny jako momentu podstawienia pojazdu może wynikać z błędnego oszacowania czasów potrzebnych na poszczególne etapy transportu. Często zdarza się, że osoby zajmujące się logistyką nie uwzględniają całkowitego czasu, jaki jest potrzebny na załadunek kontenera oraz na przejazd do terminala. Na przykład, jeśli ktoś wybiera godzinę 8:10, to nie bierze pod uwagę, że czas załadunku (15 minut) i czynności związane z dokumentacją (10 minut) już wydłużają czas, który należy zarezerwować przed wyjazdem. Jeśli doliczymy do tego 45 minut przejazdu, to suma wynosi 70 minut, co oznacza, że kierowca musiałby opuścić miejsce nadawcy o 8:10, co w rzeczywistości skutkuje przybyciem na terminal o 9:20, a to z kolei jest za późno, ponieważ kontener powinien być na terminalu do 9:00. Kluczowym aspektem jest zrozumienie zasady, że przewozy muszą być odpowiednio zaplanowane z wyprzedzeniem, a każdy etap transportu powinien być uwzględniony w harmonogramie. W praktyce, aby uniknąć opóźnień, zaleca się zawsze dodać kilka minut zapasu na nieprzewidziane sytuacje, co zwiększa efektywność i niezawodność operacji transportowych.

Pytanie 34

Statki morskie z poziomym systemem przeładunkowym, przeznaczone do transportu znormalizowanych kontenerów, określane są jako

A. drobnicowcami

B. lo-lo

C. masowcami

D. ro-ro

Odpowiedzi 'drobnicowce', 'lo-lo' oraz 'masowce' są nietrafione z kilku powodów. Drobnicowce to statki zaprojektowane do transportu niewielkich, różnorodnych ładunków, które są zazwyczaj od siebie oddzielone. W związku z tym ich konstrukcja różni się od statków ro-ro, które umożliwiają transport dużych jednostek, takich jak pojazdy. Statki drobnicowe nie mają poziomego systemu przeładunkowego, co ogranicza ich zastosowanie w kontekście przewozu kontenerów. Z kolei statki typu lo-lo (lift-on/lift-off) są również używane do transportu kontenerów, lecz różnią się metodą załadunku; wymagają podnoszenia ładunków za pomocą dźwigów, co wiąże się z większymi kosztami i czasem przeładunku. Masowce natomiast są przystosowane do transportu dużych ilości jednorodnych surowców, takich jak węgiel, ruda żelaza czy zboża, co oznacza, że ich konstrukcja również nie jest dostosowana do przewozu kontenerów. Rozróżnienie pomiędzy tymi kategoriami statków jest kluczowe w logistyce morskiej oraz w planowaniu transportu, a nieznajomość tych różnic może prowadzić do nieefektywnego zarządzania łańcuchem dostaw.

Pytanie 35

Zezwolenie na jednokrotny przejazd, w okresie do 7 dni, pojazdu samochodowego ponadnormatywnego, zgodnie z Kodeksem drogowym, wydaje

Fragment Kodeksu drogowego – Prawo o ruchu drogowym
Art. 64.
1.	Ruch pojazdu lub zespołu pojazdów, którego naciski osi wraz z ładunkiem lub bez ładunku są większe od dopuszczalnych, przewidzianych dla danej drogi w przepisach o drogach publicznych, albo którego wymiary lub masa wraz z ładunkiem lub bez niego są większe od dopuszczalnych, przewidzianych w przepisach niniejszej ustawy, jest dozwolony tylko pod warunkiem uzyskania zezwolenia.
2.	Zezwolenia na przejazd, o których mowa w ust. 1, wydaje się: 1) na czas nieokreślony; 2) na czas określony w zezwoleniu; 3) na jednokrotny przejazd w wyznaczonym czasie po ustalonej trasie; 4) na jednokrotny przejazd po drogach krajowych, w wyznaczonym czasie, pojazdu przekraczającego granicę państwa przy wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
3.	Zezwolenia, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, wydaje starosta.
4.	Zezwolenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, wydaje Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad lub upoważniona przez niego państwowa lub samorządowa jednostka organizacyjna, po uzgodnieniu z właściwymi dla trasy przejazdu zarządami dróg, jeżeli istnieje możliwość wyznaczenia trasy przejazdu, w szczególności ze względu na stan techniczny drogi i innych obiektów budowlanych położonych w jej pobliżu.
4a.	Zezwolenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 4, wydaje naczelnik urzędu celnego.

A. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad.

B. starosta.

C. wojewoda.

D. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji.

Zezwolenie na przejazd pojazdu ponadnormatywnego jest mega ważne dla transportu drogowego. Wiesz, zgodnie z prawem, to Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, czyli GDDKiA, jest odpowiedzialny za wydawanie takich zezwoleń. To znaczy, że muszą dbać o bezpieczeństwo na drogach i starać się, żeby ruch przebiegał sprawnie, zwłaszcza gdy przewozimy duże rzeczy. Na przykład, jeśli transportujesz jakiś ciężki sprzęt budowlany, który wychodzi poza standardowe wymiary, to musisz wcześniej zdobyć zezwolenie. Dzięki temu można lepiej zaplanować trasę i skontaktować się z zarządami dróg, które czasami mają swoje ograniczenia. Warto też pamiętać, że uzyskanie takiego zezwolenia to dobra praktyka w branży, bo wszyscy powinniśmy zachować przepisy i myśleć o bezpieczeństwie innych kierowców.

Pytanie 36

Na podstawie cennika oblicz cenę usługi transportowej, polegającej na przewozie 20 ton ładunku na odległość 500 km.

Cennik przewozu
do 50 km	0,20 zł/tkm
do 200 km	0,30 zł/tkm
do 400 km	0,40 zł/tkm
do 600 km	0,50 zł/tkm

A. 2 000,00 zł

B. 3 000,00 zł

C. 4 000,00 zł

D. 5 000,00 zł

Hmm, tutaj coś nie gra. Wybierając niższe koszty, jak 3 000,00 zł czy 2 000,00 zł, może być, że nie do końca zrozumiałeś, jak się to liczy. Koszt transportu zależy od wagi i odległości, a stawki są zazwyczaj ustalane na podstawie tonokilometrów. Warto pamiętać, żeby przed podjęciem decyzji dobrze to policzyć i mieć na uwadze, że każda firma ma swoje zasady obliczeń. Myślę, że dobrze byłoby zwrócić uwagę na te stawki, żeby uniknąć nieporozumień. To trochę jak poszukiwanie najlepszej oferty, w końcu każdy grosz się liczy!

Pytanie 37

Jakie są właściwe etapy realizacji procesu przewozowego?

A. Dojazd pojazdu do miejsca załadunku → rozładunek → przewóz → załadunek oraz zabezpieczenie ładunku → powrót pojazdu z miejsca rozładunku do bazy lub nowego miejsca załadunku

B. Załadunek oraz zabezpieczenie ładunku → dojazd pojazdu do miejsca załadunku → przewóz → rozładunek → powrót pojazdu z miejsca rozładunku do bazy lub nowego miejsca załadunku

C. Dojazd pojazdu do miejsca załadunku → załadunek oraz zabezpieczenie ładunku → przewóz → powrót pojazdu z miejsca rozładunku do bazy lub nowego miejsca załadunku → rozładunek

D. Dojazd pojazdu do miejsca załadunku → załadunek oraz zabezpieczenie ładunku → przewóz → rozładunek → powrót pojazdu z miejsca rozładunku do bazy lub nowego miejsca załadunku

Zrozumienie sekwencji działań w procesie przewozowym jest kluczowe dla zapewnienia efektywności oraz bezpieczeństwa transportu. Istotnym błędem w niepoprawnych odpowiedziach jest pomijanie kolejności czynności, co może prowadzić do chaosu i potencjalnych niebezpieczeństw. Przykładowo, rozpoczęcie od rozładunku przed przeprowadzeniem załadunku oraz przewozu pokazuje nieprawidłowe zrozumienie logistyki. Taki krok jest całkowicie nieuzasadniony, ponieważ wymagałby przemieszczenia towaru, który nie został jeszcze załadowany. Również załadunek przed dojazdem pojazdu do miejsca załadunku sugeruje, że proces transportu został zdezorganizowany. Każdy etap powinien być ściśle realizowany w określonej kolejności, aby uniknąć opóźnień i potencjalnych uszkodzeń ładunku. Przyczyną takich błędów myślowych może być niewłaściwe zrozumienie roli transportu w łańcuchu dostaw oraz braku znajomości fundamentalnych zasad logistyki. Dobrą praktyką jest stosowanie standardów, takich jak Lean Management, które promują eliminację marnotrawstwa w procesach transportowych, co jest niemożliwe bez zrozumienia prawidłowej sekwencji działań.

Pytanie 38

Który typ umowy pomiędzy współdziałającymi firmami powinien być zastosowany w przypadku, gdy jedna ze stron zobowiązuje się do przygotowania, dostarczenia i przewozu paczki?

A. Umowę przewozu

B. Umowę agencyjną

C. Umowę spedycji

D. Umowę przechowania

Umowa przewozu jest niewłaściwym wyborem w omawianym kontekście, gdyż koncentruje się na realizacji transportu towaru przez przewoźnika, a nie na organizacji całego procesu logistycznego. Przewóz towarów dotyczy bezpośredniej odpowiedzialności przewoźnika za dostarczenie ładunku w określonym terminie i miejscu, co nie obejmuje przygotowania przesyłki ani zarządzania jej transportem. Z kolei umowa agencyjna, której celem jest reprezentowanie interesów jednej ze stron, nie odnosi się bezpośrednio do kwestii transportu czy spedycji, a tym samym nie odpowiada na potrzebę kompleksowego zarządzania przesyłką. Umowa przechowania również nie jest adekwatna w tym przypadku, ponieważ dotyczy tymczasowego przechowywania towarów, a nie organizacji ich transportu. Typowe błędy myślowe prowadzące do tych niepoprawnych konkluzji obejmują mylenie procesów transportowych z organizacją spedycyjną oraz niewłaściwe zrozumienie roli poszczególnych umów w łańcuchu dostaw. W rzeczywistości, właściwe zastosowanie umowy spedycji pozwala na skuteczne zarządzanie przesyłkami, co sprzyja optymalizacji kosztów i czasu dostaw.

Pytanie 39

Reguły stworzone przez Międzynarodową Izbę Handlową, które odnoszą się do podziału wydatków, obowiązków oraz ryzyk pomiędzy firmami biorącymi udział w transporcie, są określane mianem

A. CLECAT

B. IMDGC

C. INCOTERMS

D. OPWS

INCOTERMS, czyli Międzynarodowe Reguły Handlu, to zestaw standardów opracowanych przez Międzynarodową Izbę Handlową (ICC), które regulują kwestie związane z podziałem kosztów, obowiązków i ryzyka pomiędzy stronami uczestniczącymi w transakcjach handlowych. INCOTERMS są istotnym narzędziem w międzynarodowym handlu, ponieważ ułatwiają zrozumienie odpowiedzialności wobec transportu towarów. Przykładowo, stosując regułę CIF (cost, insurance, freight), sprzedawca ponosi odpowiedzialność za koszty transportu oraz ubezpieczenie towaru do portu przeznaczenia, co staje się korzystne dla kupującego, który ma pewność, że towar dotrze bezpiecznie. W praktyce, dobrze zrozumiane INCOTERMS mogą znacznie zmniejszyć ryzyko nieporozumień i sporów w toku realizacji kontraktów międzynarodowych, co przekłada się na sprawniejsze funkcjonowanie łańcuchów dostaw. Używanie odpowiednich terminów INCOTERMS w dokumentacji przewozowej jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, co zwiększa transparentność i efektywność transakcji.

Pytanie 40

Który system transportu kombinowanego wymaga użycia urządzenia do przeładunku w celu przeniesienia naczep podczas załadunku i rozładunku?

A. "Bimodalny"

B. "Na barana" z wagonem typu platforma kieszeniowa

C. "Ruchomej drogi"

D. "Na barana" z wagonem o obniżonej podłodze

Odpowiedzi takie jak "Na barana" z wagonem z obniżoną podłogą, "Ruchomej drogi" oraz "Bimodalny" nie są za bardzo trafne. Dlaczego? Bo nie wzięły pod uwagę, jak wygląda przeładunek naczep w kontekście transportu kombinowanego. Wagony z obniżoną podłogą wprawdzie mogą przewozić różne ładunki, ale nie są stworzone do przeładunku naczep w bezpośredni sposób, co niestety eliminuje je z tej sytuacji. System "Ruchomej drogi" z kolei ma inne cele, łączy transport drogowy z innymi metodami, ale nie wymaga używania specjalnych sprzętów do naczep. A "Bimodalny" transport też niekoniecznie musi mieć takie urządzenia, bo głównie chodzi o połączenie dwóch środków transportu przy minimalnym przeładunku. Te błędne odpowiedzi mogą wynikać z niepełnego zrozumienia, jak działa transport kombinowany i jakie są kluczowe aspekty związane z efektywnością. Ważne, żeby przy wyborze systemu transportu myśleć o specyfice ładunku i wymaganiach co do przeładunku, bo to jest naprawdę istotne w logistyce.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej