Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik spedytor
Kwalifikacja: SPL.05 - Organizacja transportu oraz obsługa klientów i kontrahentów
Data rozpoczęcia: 3 stycznia 2026 20:58
Data zakończenia: 3 stycznia 2026 21:17

Egzamin zdany!

Wynik: 21/40 punktów (52,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Przedsiębiorstwo zajmujące się transportem stosuje narzut na zysk w wysokości 20% kosztów produkcji. Koszt jednostkowy wytworzenia ostatniej usługi transportowej wyniósł 1 420,00 zł, a usługa ta jest objęta 23% podatkiem VAT. Oblicz, jaka była wartość brutto zrealizowanej usługi?

A. 1 704,00 zł

B. 3 450,60 zł

C. 2 095,92 zł

D. 1 746,60 zł

W analizowanych odpowiedziach istnieje szereg nieporozumień dotyczących sposobu obliczania wartości brutto usługi transportowej. Warto zauważyć, że niektóre odpowiedzi mogą wynikać z pomyłek w obliczeniach jednostkowych lub niewłaściwego zrozumienia narzutu zysku oraz podatku VAT. Na przykład, gdy ktoś oblicza wartość brutto bazując tylko na jednostkowym koszcie wytworzenia, pomija kluczowy element narzutu zysku. Wartość ta wynosi 20% z kosztów, więc brak uwzględnienia tej wartości prowadzi do zaniżenia wartości netto. Ponadto, nieprawidłowe jest również pomijanie obliczenia podatku VAT na etapie wyliczenia wartości brutto. VAT stanowi istotny element, który powinien być zastosowany na wartość netto, a nie jedynie przyjęty jako dodatkowy koszt. Błędne podejście do obliczeń, jak np. nadmierne dodawanie, może prowadzić do całkowitego zawyżenia końcowej wartości. W przypadku niektórych błędnych odpowiedzi mogło dojść do wykorzystania niewłaściwych danych lub założeń, co skutkuje nieprawidłowym rezultatem końcowym. Ważne jest, aby w przyszłości skupić się na krokach obliczeniowych i upewnić się, że każda część kalkulacji jest przeprowadzona w zgodzie z obowiązującymi zasadami rachunkowości oraz praktykami branżowymi, co zapewnia prawidłową i rzetelną analizę kosztów oraz cen usług.

Pytanie 2

Łączna wartość netto przesyłki wynosi 15 900,00 zł, a obowiązująca stawka VAT to 5%. Jaką kwotę wynagrodzenia powinien zaznaczyć spedytor w umowie spedycji za wykonane usługi, jeśli jego wynagrodzenie netto to 15% wartości brutto przesyłki?

A. 2 385,00 zł

B. 16 695,00 zł

C. 795,00 zł

D. 2 504,25 zł

W przypadku błędnych odpowiedzi, najczęściej wynika to z nieprawidłowego obliczenia wartości brutto lub niewłaściwego zastosowania stawki procentowej dla wynagrodzenia. Na przykład, jeśli ktoś oblicza wynagrodzenie na podstawie wartości netto, pomijając VAT, prowadzi to do znacznego zaniżenia wynagrodzenia. Odpowiedzi takie jak 2 385,00 zł mogą wynikać z obliczeń 15% wartości netto, co jest niewłaściwą praktyką, ponieważ wynagrodzenie spedytora powinno być oparte na wartości brutto, a nie netto. Ponadto, odpowiedzi takie jak 795,00 zł mogą powstać z błędnego założenia, że wynagrodzenie spedytora stanowi jedynie podatek VAT, co jest całkowicie mylne. Wynagrodzenie nie jest wliczane w VAT, ale obliczane na podstawie wartości brutto transakcji. Przy ocenie wartości brutto kluczowe jest uwzględnienie stawki VAT, co często bywa niedoceniane. Zrozumienie różnicy między wartościami netto a brutto jest fundamentalne w zakresie finansów oraz logistyki, a niepoprawne podejście do tych obliczeń może prowadzić do dużych różnic w wynagrodzeniach oraz problemów z rozliczeniami podatkowymi.

Pytanie 3

Minimalny dzienny czas odpoczynku dla kierowcy, który samodzielnie realizuje przewóz drogowy pojazdem o dopuszczalnej masie całkowitej (dmc) 8 t wynosi

A. 10 godzin

B. 7 godzin

C. 9 godzin

D. 12 godzin

Odpowiedzi, które mówią o innym czasie minimalnym dla odpoczynku kierowcy, jak 12 czy 7 godzin, są trochę mylące z przepisami. Tak, 12 godzin to standardowy odpoczynek, ale to nie jest minimalny czas, gdy mamy skrócony odpoczynek. Takie błędne podejście do przepisów może źle wpłynąć na planowanie pracy kierowców, a to już zagraża bezpieczeństwu na drogach. 7 godzin odpoczynku? To zdecydowanie za mało, żeby kierowca miał szansę na regenerację po długiej jeździe. Często wynika to z przestarzałych informacji lub braku wiedzy o aktualnych regulacjach. Na przykład kierowcy mogą myśleć, że skrócony czas odpoczynku to tylko połowa standardowego, co jest błędnym założeniem. Nieprzestrzeganie tych zasad może prowadzić do zmęczenia kierowców, co zwiększa ryzyko wypadków. Dlatego ważne jest, żeby każdy kierowca rozumiał i stosował się do tych przepisów, nie tylko żeby uniknąć problemów prawnych, ale przede wszystkim dla własnego bezpieczeństwa i innych na drodze.

Pytanie 4

Ile co najmniej pojazdów drogowych o ładowności 24 tony powinno być użytych do przewiezienia 960 ton ładunku w okresie 20 dni, przy założeniu, że średni czas wykonania pojedynczej dostawy oraz powrotu wynosi 2 dni?

A. 3 pojazdy

B. 2 pojazdy

C. 4 pojazdy

D. 1 pojazd

Aby obliczyć, ile środków transportu o ładowności 24 ton jest potrzebnych do przewozu 960 ton ładunku w ciągu 20 dni, należy najpierw określić, ile ładunku można przewieźć jednym środkiem transportu w ciągu tego okresu. Czas realizacji jednej dostawy, który wynosi 2 dni, oznacza, że jeden środek transportu może wykonać 10 pełnych cykli (20 dni / 2 dni). Każdy z tych cykli pozwala na przewóz 24 ton ładunku, co w rezultacie daje 240 ton ładunku na jeden środek transportu (10 cykli * 24 tony). Aby zrealizować przewóz 960 ton, potrzebujemy czterech środków transportu, ponieważ 960 ton / 240 ton = 4. W praktyce, taka kalkulacja jest kluczowa w logistyce, gdzie efektywne planowanie transportu może znacznie obniżyć koszty operacyjne. Wiedza ta jest zgodna z dobrymi praktykami branżowymi, które kładą nacisk na optymalizację floty transportowej, zapewniając jednocześnie terminowość dostaw.

Pytanie 5

Zespół składający się z pojazdów, infrastruktury, ludzi oraz reguł i zasad, które odpowiadają za transport osób i towarów od punktów początkowych, przez ewentualne miejsca przeładunku, do miejsc docelowych, nazywamy

A. łańcuchem logistycznym

B. energochłonnością transportu

C. procesem spedycyjnym

D. systemem transportowym

System transportowy to złożony układ składający się z różnych elementów, które współdziałają w celu efektywnego przemieszczenia osób i ładunków. Obejmuje on środki transportowe, takie jak pojazdy, infrastruktury, takie jak drogi i porty, a także zasady i reguły, które regulują te procesy. Przykładem praktycznego zastosowania systemu transportowego jest organizacja transportu towarów w ramach łańcucha dostaw, gdzie planowanie tras, zarządzanie flotą oraz optymalizacja czasu dostaw są kluczowe dla efektywności operacji. W branży transportowej istotne jest przestrzeganie standardów takich jak ISO 9001, które koncentrują się na zarządzaniu jakością, oraz ISO 14001, dotyczących zarządzania środowiskowego, co podkreśla znaczenie zrównoważonego rozwoju. Dobrze zaprojektowany system transportowy nie tylko zwiększa wydajność, ale także minimalizuje koszty operacyjne i wpływ na środowisko, co jest zgodne z aktualnymi trendami w logistyce i transport. Zrozumienie tych powiązań jest kluczowe dla skutecznego zarządzania procesami transportowymi w każdej organizacji.

Pytanie 6

Zleceniodawca zlecił transport 24 000 litrów paliwa. Jeśli środek transportu, który należy wybrać, może być napełniony maksymalnie do 80%, to ciągnik siodłowy z naczepą cysterną powinien mieć objętość co najmniej

A. 28 000 litrów

B. 26 000 litrów

C. 27 500 litrów

D. 30 000 litrów

Jak chcesz przewieźć 24 000 litrów paliwa, musisz wziąć pod uwagę, że środek transportu może być wypełniony tylko w 80%. Żeby obliczyć, jaka powinna być pojemność cysterny, dzielimy 24 000 przez 0,8. I wychodzi nam 30 000 litrów. To znaczy, że cysterna musi mieć przynajmniej tyle, by zmieścić te 24 000 litrów przy 80% wypełnieniu. To podejście jest typowe w branży, bo pozwala zredukować koszty transportu i sprawić, że wszystko idzie sprawniej. A bezpieczeństwo to też ważna sprawa! Zawsze trzeba mieć na uwadze, żeby nie przeładować zbiorników, bo to może prowadzić do rozlania paliwa czy innych problemów. Wiadomo, że w transporcie substancji niebezpiecznych, jak paliwa, musimy się trzymać określonych norm i przepisów, więc dobra pojemność cysterny to kluczowy element, o którym warto pamiętać przy planowaniu transportu.

Pytanie 7

Z jakiego rodzaju ubezpieczenia przysługuje zleceniodawcy wypłata odszkodowania za niewłaściwe wykonanie lub brak wykonania zobowiązań wynikających z umowy spedycji?

A. OC spedytora

B. OC przewoźnika

C. CARGO

D. NNW

Wybór odpowiedzi NNW (ubezpieczenie następstw nieszczęśliwych wypadków) jest niewłaściwy, ponieważ to ubezpieczenie chroni osoby fizyczne przed skutkami nieszczęśliwych wypadków, a nie zobowiązania wynikające z umowy spedycji. NNW nie ma zastosowania w kontekście odpowiedzialności finansowej spedytora, gdyż dotyczy przede wszystkim sytuacji związanych z osobami, a nie z odpowiedzialnością za niewykonanie usług transportowych. Odpowiedź OC przewoźnika jest także mylnym wyborem, ponieważ ubezpieczenie to dotyczy odpowiedzialności przewoźnika za uszkodzenie lub utratę towaru w trakcie transportu. OC przewoźnika nie obejmuje kwestii związanych z nienależytym wykonaniem czynności spedycyjnych, co czyni tę odpowiedź nieadekwatną do postawionego pytania. Odpowiedź CARGO jest błędna, ponieważ dotyczy ubezpieczenia ładunku w trakcie transportu, skupiając się na ochronie fizycznej towaru, a nie odpowiedzialności spedytora za błędy w organizacji transportu. Zrozumienie różnic między poszczególnymi rodzajami ubezpieczeń jest kluczowe, aby uniknąć nieporozumień i zapewnić odpowiednią ochronę interesów podczas działalności spedycyjnej. Kluczowe jest, aby uczestnicy rynku zdawali sobie sprawę z tego, jakie ubezpieczenia są istotne w kontekście ich działalności, co pozwala na lepsze zarządzanie ryzykiem.

Pytanie 8

Przedstawiony środek transportu służy do przewozu

A. ładunków łatwopalnych.

B. zwierząt.

C. zbiorników z gazem.

D. kruszywa.

Odpowiedź "zwierząt" jest poprawna, ponieważ pojazd na zdjęciu jest specjalnie zaprojektowany do transportu zwierząt. Tego typu środki transportu muszą spełniać określone normy, aby zapewnić dobrostan przewożonych żywych organizmów. Kluczową cechą takich pojazdów jest ich konstrukcja, która zazwyczaj zawiera dużą ilość otworów wentylacyjnych, co umożliwia odpowiednią cyrkulację powietrza, niezbędną dla zdrowia zwierząt. Dodatkowo, pojazdy te są często wyposażone w systemy zabezpieczeń i oddzielające przegrody, które minimalizują ryzyko urazów podczas transportu. W praktyce, transport zwierząt podlega regulacjom prawnym, takim jak Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2005 dotyczące ochrony zwierząt podczas transportu. Właściwe przygotowanie i odpowiednie warunki transportu są kluczowe, aby zminimalizować stres u zwierząt oraz zapewnić ich bezpieczeństwo i zdrowie podczas podróży.

Pytanie 9

Cieczy łatwopalnej (o temperaturze zapłonu poniżej 23 °C) przypisuje się zgodnie z regulacjami ADR numer

A. 55

B. 23

C. 33

D. 40

Materiał ciekły łatwo zapalny, którego temperatura zapłonu jest niższa niż 23 °C, oznaczany jest według przepisów ADR liczbą 33. W kontekście transportu materiałów niebezpiecznych, znajomość odpowiednich klasyfikacji jest kluczowa dla zapewnienia bezpieczeństwa oraz zgodności z regulacjami. Klasyfikacja materiałów niebezpiecznych w transporcie reguluje Konwencja o międzynarodowym przewozie drogowym towarów niebezpiecznych (ADR). Materiały te są szczególnie niebezpieczne, ponieważ mogą powodować pożary oraz eksplozje, co stwarza poważne zagrożenie dla ludzi oraz środowiska. Przykłady substancji zaliczających się do tej kategorii to niektóre rozpuszczalniki, benzyna czy etanol. W praktyce, podczas transportu takich substancji, konieczne jest stosowanie odpowiednich oznaczeń oraz zabezpieczeń, aby zminimalizować ryzyko wybuchu czy pożaru. Dobrą praktyką jest również szkolenie pracowników w zakresie postępowania z materiałami niebezpiecznymi, co jest zgodne z wytycznymi międzynarodowymi oraz krajowymi przepisami.

Pytanie 10

Dokument, który nie pojawia się w obiegu handlowym, to

A. oferta

B. zamówienie

C. reklamacja

D. podanie

Wybór zamówienia, oferty lub reklamacji jako formy pisma, które nie występuje w korespondencji handlowej, wskazuje na pewne nieporozumienie dotyczące ich definicji i funkcji w kontekście obiegu dokumentów. Zamówienie jest formalnym dokumentem składanym przez nabywcę, który określa chęć zakupu produktów lub usług i jest kluczowe w każdej transakcji handlowej. Oferta natomiast to propozycja sprzedaży, która szczegółowo opisuje warunki sprzedaży, ceny oraz inne istotne aspekty transakcji, co czyni ją również niezbędnym elementem komunikacji w biznesie. Reklamacja jest zgłoszeniem niezadowolenia z zakupionego towaru lub usługi, co również jest standardową praktyką w relacjach handlowych, mającą na celu poprawę jakości usług i produktów. Te dokumenty tworzą szereg formalnych interakcji, które są nie tylko uzasadnione, ale i wymagane w kontekście regulacji prawnych oraz standardów branżowych. W kontekście ewentualnych pomyłek, warto zauważyć, że mylenie podań z innymi rodzajami pism może prowadzić do nieefektywnej komunikacji i błędnych decyzji biznesowych, co w dłuższej perspektywie wpływa na reputację firmy oraz jej relacje z klientami. Właściwe rozpoznawanie i stosowanie różnych form pisemnej komunikacji jest kluczowe dla skutecznego zarządzania relacjami handlowymi.

Pytanie 11

Jakie mienie objęte jest ubezpieczeniem typu CARGO?

A. naczepa

B. kierowca

C. odbiorca

D. ładunek

Ubezpieczenie typu CARGO ma na celu ochronę ładunku przewożonego w czasie transportu. Jest to kluczowy element logistyki, który zabezpiecza interesy właścicieli towarów przed stratami wynikającymi z różnych ryzyk, takich jak uszkodzenie, zniszczenie czy kradzież. W praktyce, właściciele ładunków, a także firmy transportowe, decydują się na wykupienie takiego ubezpieczenia, aby zminimalizować potencjalne straty finansowe. Ubezpieczenie CARGO obejmuje różne rodzaje ładunków, w tym towary przemysłowe, żywność, materiały budowlane, a także inne dobra. Dobrym przykładem są transporty międzynarodowe, gdzie ładunek może być narażony na wiele nieprzewidzianych okoliczności, takich jak zmiana warunków pogodowych, wypadki drogowe czy problemy celne. W związku z tym, standardy branżowe, takie jak Instytut CARGO (Institute Cargo Clauses), dostarczają podstawowych wytycznych dotyczących ochrony ładunków oraz określają zasady odpowiedzialności przewoźników. Wiedza na temat ubezpieczenia CARGO jest kluczowa dla zapewnienia bezpieczeństwa w transporcie, co jest szczególnie istotne w kontekście globalizacji rynku.

Pytanie 12

Na rysunku przedstawiony jest wózek

A. unoszący boczny.

B. widłowy podnośnikowy elektryczny.

C. naładowny teleskopowy.

D. podnośnikowy spalinowy.

Odpowiedź 'widłowy podnośnikowy elektryczny' jest poprawna, ponieważ na zdjęciu przedstawiony jest wózek widłowy, który charakteryzuje się masztami podnoszącymi oraz widłami przeznaczonymi do transportu palet. Wózki elektryczne, w przeciwieństwie do spalinowych, nie mają widocznych elementów takich jak rury wydechowe, co jest kluczowym wskaźnikiem ich napędu. W praktyce wózki widłowe elektryczne są często wykorzystywane w magazynach i centrach dystrybucyjnych ze względu na swoją cichą pracę oraz mniejsze emisje zanieczyszczeń. Dodatkowo, ich kompaktowa budowa umożliwia manewrowanie w wąskich przestrzeniach, co jest niezwykle istotne w miejscach o dużym natężeniu ruchu. Stosowanie wózków elektrycznych jest zgodne z trendami zrównoważonego rozwoju, co czyni je preferowanym wyborem w nowoczesnych zakładach produkcyjnych i logistycznych. Zastosowanie takich urządzeń zwiększa efektywność operacyjną oraz redukuje koszty eksploatacji, czyniąc je nie tylko użytecznymi, ale także ekonomicznymi.

Pytanie 13

W firmie transportowej, nazwy oraz adresy współpracujących przedsiębiorstw (podwykonawców) zostały zastąpione numerami (losami) i umieszczone w pojemniku, z którego wylosowano trzy, z którymi firma nawiąże współpracę. Jaką metodę doboru podwykonawców zastosowano w tej firmie?

A. Pozycjonowania

B. Średniej ważonej

C. Losową

D. Maksimum-minimum

W przedsiębiorstwie transportowym zastosowano metodę losową przy doborze podwykonawców, co jest zgodne z praktykami, które zmniejszają ryzyko stronniczości i zapewniają obiektywność procesu selekcji. Losowanie firm współpracujących może być wykorzystywane w sytuacjach, gdzie nie ma wyraźnych kryteriów, które pozwalałyby na ocenę podwykonawców. Przykładem może być sytuacja, w której przedsiębiorstwo nie ma wystarczających danych na temat jakości usług oferowanych przez potencjalnych współpracowników. W takim przypadku losowanie staje się skutecznym narzędziem, które pozwala na sprawiedliwy i równy dostęp dla wszystkich potencjalnych partnerów. Tego rodzaju podejście jest przydatne zwłaszcza w branżach, gdzie istnieje duża konkurencja i różnorodność firm, co sprawia, że ocena ich oferty może być subiektywna. Dobrą praktyką w takich procesach jest również dokumentowanie wyników losowania oraz ewaluacja współpracy po zakończeniu zlecenia, co pozwala na lepsze przygotowanie do przyszłych wyborów.

Pytanie 14

Jakie jest dążenie osoby stosującej twardy styl negocjacji?

A. nawiązanie nowych relacji biznesowych

B. rozsądny rezultat osiągnięty w sposób przyjazny

C. zgoda

D. zwycięstwo

Styl negocjacji określany jako twardy opiera się na dążeniu do osiągnięcia maksymalnych korzyści dla własnej strony, co często przekłada się na podejście konkurencyjne. W takim kontekście zwycięstwo oznacza nie tylko osiągnięcie lepszych warunków umowy, ale także umiejętność przeforsowania własnych interesów w sposób zdecydowany. W praktyce, osoby stosujące twardy styl negocjacji mogą korzystać z technik takich jak wywieranie presji, manifestowanie siły, a także umiejętne zarządzanie informacjami, aby uzyskać przewagę. W świecie biznesu, gdzie rywalizacja jest powszechna, takie podejście może być skuteczne, zwłaszcza w sytuacjach, kiedy stawka jest wysoka, a czas jest ograniczony. Oprócz technik twardego negocjowania, warto również znać i stosować zasady etyki negocjacyjnej, które mogą wpływać na postrzeganie oraz długoterminowe relacje z partnerami biznesowymi.

Pytanie 15

Regulacje dotyczące czasu jazdy pojazdów, przerw dla kierowców oraz okresów odpoczynku są zawarte w

A. umowa CMR i rozporządzenie (EWG) 3821/85

B. umowa AETR i rozporządzenie (WE) 561/2006

C. umowa ADR i umowa AETR

D. umowa ADR i umowa CMR

Umowa AETR oraz rozporządzenie (WE) 561/2006 stanowią kluczowe regulacje dotyczące norm czasu prowadzenia pojazdów, przerw kierowców oraz okresów odpoczynku. Umowa AETR (Europejska Umowa dotycząca Pracy Kierowców) odnosi się do międzynarodowego transportu drogowego i jest stosowana w krajach, które ją ratyfikowały. Z kolei rozporządzenie (WE) 561/2006 reguluje te same kwestie w kontekście transportu wewnętrznego w krajach Unii Europejskiej. Przykładem zastosowania tych norm jest konieczność przestrzegania maksymalnych czasów prowadzenia pojazdu, które wynoszą 9 godzin dziennie (można je wydłużyć do 10 godzin nie więcej niż dwa razy w tygodniu) oraz obowiązek robienia przerw co 4,5 godziny. Wytyczne te mają na celu zwiększenie bezpieczeństwa na drogach oraz ochronę zdrowia kierowców, co jest zgodne z dobrymi praktykami branżowymi, takimi jak promowanie odpowiedzialnej pracy kierowców. Przestrzeganie tych norm nie tylko chroni kierowców, ale również zwiększa efektywność transportu poprzez ograniczenie ryzyka wypadków drogowych.

Pytanie 16

Podstawowe symbole używane do oznaczenia opakowań jednostkowych

A. określają sposób transportu i przechowywania towaru

B. informują o wybranych właściwościach opakowania i jego cenie

C. służą do zachęcania do zakupu danego produktu

D. umożliwiają rozpoznanie produktu oraz producenta

Odpowiedź dotycząca identyfikacji wyrobu i producenta jako kluczowego celu oznakowania opakowań jednostkowych jest całkowicie zasadna. W kontekście handlu i marketingu, skuteczna identyfikacja produktów jest niezbędna dla konsumentów, którzy potrzebują jasnych informacji o tym, co kupują. Oznakowanie powinno zawierać nie tylko nazwę produktu, ale także nazwę producenta, co umożliwia konsumentom podejmowanie świadomych decyzji. Przykładowo, w branży spożywczej istnieją rygorystyczne przepisy regulujące oznakowanie żywności, które zapewniają, że konsumenci mogą łatwo zidentyfikować pochodzenie produktów. Dobrą praktyką jest stosowanie kodów kreskowych lub QR, które pozwalają na szybkie i efektywne skanowanie, dostarczając dodatkowych informacji na temat produktu. Warto również zauważyć, że zgodność z normami, takimi jak ISO 9001, może znacząco zwiększyć zaufanie do marki, a tym samym poprawić sprzedaż. W związku z powyższym, oznakowanie odgrywa kluczową rolę w strategiach marketingowych i zarządzaniu jakością.

Pytanie 17

Firma musi załadować 64 pjł przy użyciu wózka widłowego czołowego. Średni czas realizacji jednego cyklu pracy wózka wynosi 2,5 min. Liczba obsługiwanych równocześnie paletowych jednostek ładunkowych wynosi 1. Jak długo operator będzie potrzebował na załadunek wszystkich pjł?

A. 160 min

B. 240 min

C. 120 min

D. 64 min

Aby obliczyć czas potrzebny na załadunek wszystkich 64 paletowych jednostek ładunkowych (pjł) przy pomocy wózka widłowego czołowego, musimy pomnożyć liczbę pjł przez średni czas jednego cyklu pracy wózka. Średni czas jednego cyklu wynosi 2,5 minuty. Zatem 64 pjł * 2,5 min = 160 minut. Taki proces obliczania czasu pracy jest kluczowy w logistyce oraz zarządzaniu łańcuchem dostaw, gdzie efektywność operacji załadunkowych może znacząco wpłynąć na całkowity czas realizacji zamówień. W praktyce, stosowanie takich obliczeń pozwala na optymalizację procesów oraz lepsze planowanie zasobów, co może prowadzić do zwiększenia wydajności i redukcji kosztów operacyjnych. Warto również zauważyć, że w rzeczywistych warunkach mogą wystąpić dodatkowe czynniki, takie jak przerwy w pracy, zmiany operatorów czy problemy techniczne, które mogą wpływać na całkowity czas załadunku. Niemniej jednak, prawidłowe obliczenia stanowią podstawę dla skutecznych strategii zarządzania.

Pytanie 18

Jaką stawkę należy zastosować do wyliczenia należności za usługę, jeśli wzrost rozmiarów świadczonej usługi transportowej skutkuje obniżeniem stawki frachtowej dla każdej kolejnej jednostki pracy przewozowej?

A. Zmienna

B. Progresywna

C. Degresywna

D. Stała

Wybór odpowiedzi "progresywna" jest niepoprawny, bo stawka progresywna oznacza, że gdy zamówienie rośnie, to cena za jednostkę też rośnie. Taki model działa w niektórych branżach, ale w tym kontekście wygląda to inaczej - większa ilość przewożonych jednostek nie powinna podnosić kosztów jednostkowych. A co do "zmiennej" stawki, to sugeruje, że cena może się zmieniać z różnych powodów, ale nie mówi konkretne o tym, że spada przy wzroście ilości przewożonych jednostek. Odpowiedź "stała" też nie jest dobra, bo zakłada, że cena za jednostkę nie zmienia się, niezależnie od ilości. Taki sposób myślenia nie bierze pod uwagę tego, co się dzieje na rynku transportowym - stawki tam mogą się zmieniać w zależności od popytu i podaży. Zrozumienie tych rzeczy ma kluczowe znaczenie, jeśli chcesz efektywnie zarządzać kosztami w logistyce i podejmować dobre decyzje biznesowe.

Pytanie 19

Transport wykonywany co najmniej przy użyciu dwóch środków transportu tej samej branży definiuje się jako proces transportowy

A. multimodalnym

B. kombinowanym

C. bimodalnym

D. łamanym

Wybór odpowiedzi "bimodalnym", "kombinowanym" lub "multimodalnym" wskazuje na pewne nieporozumienia dotyczące terminologii. Transport bimodalny odnosi się do wykorzystania dwóch różnych gałęzi transportu, na przykład transportu morskiego i drogowego, co nie jest zgodne z definicją łamanego, która sugeruje stosowanie różnych środków transportu w obrębie jednej gałęzi. Z kolei termin "kombinowany" jest często stosowany w kontekście transportu, który łączy różne metody, ale niekoniecznie w obrębie tej samej gałęzi. Transport multimodalny natomiast oznacza korzystanie z różnych gałęzi transportu, takich jak transport powietrzny, morski i lądowy, co różni się od koncepcji transportu łamanego. Typowym błędem myślowym prowadzącym do wybrania tych odpowiedzi jest mylenie rodzajów transportu z ich sposobem angażowania różnych środków. W kontekście logistyki, ważne jest zrozumienie tych subtelnych różnic, ponieważ każdy rodzaj transportu wiąże się z różnymi standardami, procedurami i regulacjami, co ma kluczowe znaczenie dla skutecznego zarządzania łańcuchem dostaw.

Pytanie 20

Jakim stylem negocjacji można określić dążenie do realizacji tylko swoich własnych interesów, nie dbając o potrzeby drugiej strony?

A. Kompromisu

B. Dopasowania się

C. Unikania

D. Dominacji

Styl negocjowania charakteryzujący się dominacją odnosi się do podejścia, w którym jedna strona stara się maksymalnie zaspokoić swoje interesy, często ignorując potrzeby drugiej strony. Tego rodzaju strategia jest zazwyczaj stosowana w sytuacjach, gdzie jedna strona ma przewagę, zarówno w kwestii zasobów, jak i wpływów. Przykładem może być sytuacja, w której firma negocjuje kontrakt z dostawcą i skupia się wyłącznie na uzyskaniu jak najniższej ceny, nie biorąc pod uwagę możliwości dostawcy do realizacji zamówienia. W dłuższej perspektywie, podejście to może prowadzić do pogorszenia relacji z partnerami biznesowymi i ich niezadowolenia, co w konsekwencji może wpłynąć na wyniki finansowe firmy. Dobre praktyki wskazują, że chociaż dominacja może przynieść krótkoterminowe zyski, ważne jest, aby w strategii negocjacyjnej uwzględniać interesy obu stron, co sprzyja długotrwałej współpracy.

Pytanie 21

Symbol PKWiU produktów i usług sprzedawanych na rynku jest wykorzystywany do określenia

A. ceny netto sprzedawanego towaru

B. dochodu firmy

C. wysokości stawki podatku VAT

D. zniżki na towar

Pojęcia związane z rabatem, zyskiem i ceną netto to aspekty, które choć istotne w kontekście działalności gospodarczej, nie mają bezpośredniego związku z rolą symbolu PKWiU. Rabat za towar to obniżenie ceny, które może być stosowane w różnych strategiach marketingowych, ale nie jest związane z klasyfikacją towaru w kontekście VAT. Zysk przedsiębiorstwa, będący różnicą pomiędzy przychodami a kosztami, również nie jest określany na podstawie PKWiU. Wysokość zysku nie jest bezpośrednio powiązana z klasyfikacją towarów czy usług, lecz z całościowym zarządzaniem finansami. Cena netto oferowanego towaru to kwota, którą klient płaci przed dodaniem podatku VAT, jednak ustalenie tej ceny nie zależy od PKWiU. PKWiU wpływa na określenie, jaka stawka VAT obowiązuje dla konkretnego towaru, co z kolei ma wpływ na cenę brutto. Typowym błędem jest mylenie roli PKWiU z innymi aspektami sprzedaży, co może prowadzić do niewłaściwego rozliczenia podatków oraz nieporozumień dotyczących polityki cenowej przedsiębiorstwa. Zrozumienie, że PKWiU służy do określenia stawki VAT, a nie do ustalania rabatów, zysków czy cen netto, jest kluczowe dla efektywnego zarządzania działalnością gospodarczą.

Pytanie 22

W kontenerze 20' o maksymalnej ładowności 22 ton oraz objętości 33 m3 załadowano 22 palety, z których każda waży 500 kg i ma objętość 1,35 m3. Jakie jest współczynnikiem wykorzystania objętości kontenera?

A. 0,90

B. 0,75

C. 0,85

D. 0,95

Błędy w obliczeniach współczynnika wykorzystania pojemności kontenera często wynikają z nieprawidłowego uwzględnienia objętości ładunku lub całkowitej pojemności kontenera. Na przykład, wybierając odpowiedzi, które sugerują niższy współczynnik wykorzystania, można pominąć kluczowe aspekty, takie jak różnice między masą ładunku a jego objętością. Masa 22 ton nie jest czynnikiem decydującym w tym przypadku, ponieważ obliczenia pojemności opierają się wyłącznie na objętości. Dlatego błędne odpowiedzi mogą sugerować, że objętość ładunku jest zbyt mała lub że pojemność kontenera jest większa niż w rzeczywistości, co prowadzi do zawyżonych wartości współczynnika. Typowym błędem jest także niewłaściwe zrozumienie formuły obliczeniowej, co skutkuje mylnymi założeniami i obliczeniami. Kluczowe w logistyce jest również zrozumienie, że maksymalne wykorzystanie przestrzeni ładunkowej nie tylko obniża koszty transportu, ale także skraca czas dostawy oraz zmniejsza wpływ na środowisko poprzez ograniczenie liczby transportów. Wzorcowe podejście do transportu i przechowywania ładunków wymaga ścisłego przestrzegania zasad optymalizacji, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży.

Pytanie 23

Urządzeniem załadunkowym przedstawionym na zdjęciu jest

A. wóz podsiębierny.

B. suwnica bramowa.

C. podnośnik czołowy.

D. żuraw portowy.

Wóz podsiębierny, przedstawiony na zdjęciu, jest specjalistycznym urządzeniem wykorzystywanym w portach do transportu kontenerów oraz ich załadunku i rozładunku. Jego charakterystyczna konstrukcja, wyposażona w duże koła oraz mechanizm podnoszenia, umożliwia sprawne manewrowanie w wąskich przestrzeniach terminali kontenerowych. Wóz podsiębierny jest projektowany zgodnie z europejskimi normami EN 15000, co zapewnia wysoki poziom bezpieczeństwa i efektywności operacyjnej. Przykłady zastosowania tego urządzenia obejmują prace w portach morskich, gdzie transportowane są kontenery z towarami. Dzięki swojej funkcjonalności, wóz podsiębierny przyczynia się do zwiększenia wydajności procesów logistycznych. Charakteryzuje się także łatwym dostępem do kabiny operatora, co znacząco wpływa na komfort pracy. Warto zaznaczyć, że wóz podsiębierny znacząco różni się od innych urządzeń, takich jak żurawie portowe, które są bardziej wyspecjalizowane w podnoszeniu ładunków na znaczne wysokości, oraz suwnic bramowych, które zwykle mają stałe miejsce i nie są przystosowane do transportu kontenerów na dużych przestrzeniach. Różnice te wynikają z ich dedykowanej funkcji oraz konstrukcji.

Pytanie 24

Na naczepie o wymiarach 13,60 x 2,45 x 2,50 m przewożone jest 33 paletowych jednostek ładunkowych (pjł). Na jednej palecie o wymiarach 1 200 x 800 x 144 mm znajduje się 24 opakowania zbiorcze, z których każde ma wymiary 400 x 400 x 400 mm. Jakie jest współczynnika wykorzystania objętości naczepy?

A. W przybliżeniu 0,66

B. W przybliżeniu 0,75

C. W przybliżeniu 1,00

D. W przybliżeniu 0,60

Jak wybierasz odpowiedź, to czasem mogą się zdarzyć małe błędy. Często ludzie patrzą na wymiary naczepy tylko z zewnątrz, nie myśląc o tym, ile miejsca zajmuje ładunek. Inni mogą też myśleć, że współczynnik to po prostu całkowita objętość, a to nie jest takie proste. Odpowiedzi takie jak 1,00 czy 0,75 mogą wynikać z błędnego założenia, że naczepa jest w pełni zapełniona, ale w praktyce zawsze musi być trochę miejsca. Poza tym, przy obliczeniach niektórzy nie biorą pod uwagę różnych zasad, jak ułożenie palet czy maksymalne obciążenia, które też mają wpływ na to, jak dobrze wykorzystujemy przestrzeń. Z mojego doświadczenia, ważne jest, żeby dobrze rozumieć, jak to wszystko działa i umieć poprawnie oszacować, co można załadować.

Pytanie 25

Aby zapewnić "czystość" konosamentu, wcześniej należy wystawić dokument o nazwie

A. instrukcja wysyłkowa

B. zaświadczenie spedytorskie

C. specyfikacja towarowa

D. kwit sternika

Kwit sternika jest dokumentem, który potwierdza przyjęcie ładunku na statek i jest niezbędny przy transporcie morskim. Jego główną rolą jest zapewnienie 'czystości' konosamentu, co oznacza, że dokument ten potwierdza, iż ładunek został załadowany na statek w odpowiednim stanie i zgodnie z umową. W praktyce, kwit sternika działa jako dowód, że przewoźnik przyjął towar w określonym stanie, co chroni zarówno nadawcę, jak i odbiorcę przed potencjalnymi roszczeniami związanymi z uszkodzeniem lub utratą towaru w trakcie transportu. Użycie kwitu sternika jest kluczowe w kontekście międzynarodowego transportu morskiego, gdzie przestrzeganie przepisów i standardów takich jak Konwencja o umowie międzynarodowego przewozu towarów morzem (Hague-Visby Rules) jest niezbędne dla zapewnienia odpowiedzialności przewoźnika. Na przykład, w praktyce, kwit sternika może być użyty jako dowód do ewentualnych roszczeń ubezpieczeniowych, gdy towar dojdzie do miejsca przeznaczenia w gorszym stanie niż został nadany.

Pytanie 26

Jaki typ negocjacji został użyty, jeśli obie strony uzyskały pewne korzyści, ale jednocześnie poniosły konkretne straty, a osiągnięte wspólne porozumienie nie spełnia całkowicie oczekiwań i potrzeb żadnego z uczestników rozmowy, lecz jedynie umożliwia zachowanie dobrych relacji?

A. Kompromis.

B. Dostosowanie się.

C. Dominacja.

D. Unikanie.

Styl unikania polega na unikaniu konfliktów i nie podejmowaniu żadnych decyzji. Osoby stosujące tę strategię często nie dążą do rozwiązania problemu, co może prowadzić do gromadzenia się napięć i niezadowolenia, zamiast rozwiązywania kwestii. Z kolei dominacja polega na dążeniu do osiągnięcia własnych celów kosztem drugiej strony, co często prowadzi do nierównowagi i może zakończyć się zerwaniem relacji. Taka strategia może przynieść krótkoterminowe korzyści, ale nie sprzyja długoterminowej współpracy. Dostosowanie się to podejście, w którym jedna strona ustępuje, aby zaspokoić potrzeby drugiej. To może prowadzić do poczucia frustracji u osoby, która ustępuje, ponieważ jej interesy mogą być ignorowane. W negocjacjach, gdzie celem jest osiągnięcie porozumienia korzystnego dla obu stron, ważne jest, aby unikać strategii, które mogą prowadzić do nadmiernej asymetrii w relacjach. Dlatego podejście kompromisowe, które łączy elementy obu stron, jest często bardziej efektywne, ponieważ pozwala na zachowanie relacji i wspólnego dążenia do rozwiązania problemu.

Pytanie 27

Jakie jest główne założenie negocjacji handlowych?

A. zróżnicowanie opinii uczestników rozmów.

B. doprowadzenie do sporu.

C. uzyskanie korzyści wyłącznie dla jednej strony.

D. osiągnięcie wspólnego porozumienia

Negocjacje handlowe nie są procesem mającym na celu zróżnicowanie poglądów uczestników. Choć różnice w opiniach mogą występować, ich celem nie jest ich eskalacja, ale znalezienie wspólnego stanowiska. Kiedy uczestnicy skupiają się na podkreślaniu różnic, mogą doprowadzić do sytuacji patowej, co stoi w sprzeczności z duchem efektywnych negocjacji. Dążenie do konfliktu również jest nieprawidłowe, ponieważ prowadzenie negocjacji na zasadzie konfrontacji zazwyczaj kończy się niepowodzeniem. Skuteczne negocjacje wymagają współpracy, a nie rywalizacji. Uzyskiwanie jednostronnych korzyści jest kolejnym błędnym podejściem. Tego typu taktyki mogą prowadzić do krótkoterminowych sukcesów, ale w dłuższej perspektywie niszczą relacje biznesowe. Negocjacje powinny opierać się na zasadzie win-win, czyli na osiągnięciu korzyści dla obu stron. Ignorowanie tego aspektu może skutkować utratą zaufania i reputacji, co jest niezwykle kosztowne w długim okresie. Zrozumienie, że negocjacje to proces współpracy, a nie konfliktu, jest kluczowe dla osiągnięcia sukcesu w środowisku biznesowym.

Pytanie 28

Który element marketingu mix zawiera reklamę, public relations, sponsoring oraz sprzedaż bezpośrednią?

A. Promocja.

B. Kanały dystrybucji.

C. Towar.

D. Wartość.

Cena, produkt i dystrybucja to trzy podstawowe elementy marketingu mix, jednak nie obejmują one działań promocyjnych, które są kluczowe w procesie sprzedaży. Cena odnosi się do wartości, jaką klienci są gotowi zapłacić za produkt, co jest istotne w strategiach ustalania cen, ale sama w sobie nie angażuje klientów w sposób, w jaki czyni to promocja. Produkt dotyczy cech i korzyści, jakie oferuje, ale brak działań promocyjnych może ograniczyć jego zasięg rynkowy. Dystrybucja koncentruje się na sposobach dostarczania produktów do konsumentów, co jest niezbędne, ale bez odpowiedniej promocji, informowanie o dostępności produktu może okazać się nieefektywne. Kluczowym błędem w myśleniu jest nieuznawanie, że promocja integruje wszystkie te elementy marketingu mix, działając jako most łączący produkt z klientem. Bez promocji, nawet najlepszy produkt w najkorzystniejszej cenie nie znajdzie nabywców, co podkreśla znaczenie edukacji w zakresie marketingu, aby zrozumieć, jak różne elementy współpracują ze sobą w celu osiągnięcia sukcesu rynkowego.

Pytanie 29

Długoterminowy proces podejmowania decyzji i wymiany informacji, którego celem jest rozwiązywanie istotnych problemów funkcjonowania firmy spedycyjnej w kontekście jej przetrwania oraz rozwoju, z szczególnym uwzględnieniem wpływu otoczenia oraz kluczowych czynników własnych zasobów, określa się mianem

A. zarządzaniem strategicznym

B. audytem operacyjnym

C. planowaniem taktycznym

D. zarządzaniem operacyjnym

Zarządzanie strategiczne to długofalowy proces, który ma na celu określenie i realizację kluczowych celów organizacji, w tym przedsiębiorstw spedycyjnych. Obejmuje ono analizę zewnętrznego otoczenia oraz wewnętrznych zasobów, co pozwala na identyfikację szans i zagrożeń. Przykładem zastosowania zarządzania strategicznego w branży spedycyjnej jest opracowanie strategii logistyki zrównoważonej, która uwzględnia nie tylko aspekty ekonomiczne, ale również ekologiczne. W praktyce oznacza to podejmowanie decyzji dotyczących wyboru partnerów transportowych, optymalizacji tras czy wdrażania innowacyjnych rozwiązań technologicznych, które poprawiają efektywność operacyjną. Standardy ISO 9001 w zakresie zarządzania jakością podkreślają znaczenie ciągłego doskonalenia oraz podejmowania decyzji na podstawie analiz danych, co jest kluczowe w kontekście zarządzania strategicznego. Właściwe rozpoznanie trendów rynkowych oraz umiejętność przewidywania zmian w otoczeniu pozwalają na długofalowe przetrwanie i rozwój firmy.

Pytanie 30

Pisemnym dokumentem wydanym załadowcy przez armatora (lub jego przedstawiciela), który potwierdza, że wskazany w tym dokumencie towar zostanie przyjęty na konkretny statek do określonego portu oraz ustalonej stawce frachtowej, jest

A. nota bukingowa

B. lista ładunkowa

C. zlecenie spedycyjne

D. manifest ładunkowy

Manifest ładunkowy oraz lista ładunkowa to dokumenty związane z transportem morskim, ale pełnią one różne funkcje niż nota bukingowa. Manifest ładunkowy to szczegółowy spis wszystkich towarów załadowanych na dany statek, służący głównie do celów celnych oraz kontroli. Nie jest to dokument potwierdzający rezerwację przestrzeni, lecz raczej dokument końcowy, który sporządza się po załadunku. W przypadku listy ładunkowej jest to również spis towarów, jednak zazwyczaj w formie bardziej ogólnej i zapewniający tylko podstawowe informacje. Zlecenie spedycyjne natomiast to dokument wydawany przez załadowcę spedycji, który inicjuje proces transportu, ale nie zawiera informacji o przyjęciu towaru na konkretny statek, co czyni go niewłaściwym dokumentem w kontekście tego pytania. Typowym błędem jest mylenie różnych dokumentów transportowych i ich funkcji, co może prowadzić do nieporozumień w zakresie obowiązków stron oraz organizacji transportu. Kluczowe jest zrozumienie, że każdemu z tych dokumentów przypisana jest inna rola w procesie transportowym i ich funkcje nie są wymienne.

Pytanie 31

Jaką maksymalną odległość w kilometrach może pokonać kierowca pojazdu o dopuszczalnej masie całkowitej (dmc) 24 t, poruszając się ze średnią prędkością 70 km/h przed przerwą na odpoczynek?

A. 315 km

B. 245 km

C. 280 km

D. 630 km

Maksymalny dystans, jaki kierujący pojazdem o dopuszczalnej masie całkowitej 24 t może przejechać przed przerwą, zależy od czasu jazdy oraz średniej prędkości. Przy prędkości 70 km/h, samochód może jechać przez maksymalnie 4,5 godziny przed obowiązkową przerwą, co jest zgodne z przepisami dotyczącymi czasu pracy kierowców. Aby obliczyć maksymalny dystans, należy pomnożyć średnią prędkość przez czas jazdy: 70 km/h * 4,5 h = 315 km. Oznacza to, że kierowca może pokonać do 315 km przed koniecznością zrobienia przerwy. Ważne jest, aby kierowcy przestrzegali tych ograniczeń, ponieważ są one kluczowe dla bezpieczeństwa na drodze oraz zdrowia kierowców. Przykładowo, w transporcie drogowym, zachowanie odpowiednich czasów jazdy i odpoczynku przyczynia się do zmniejszenia zmęczenia, co z kolei wpływa na mniejsze ryzyko wypadków. Przepisy te są określone w rozporządzeniach UE oraz krajowych, które regulują czas pracy kierowców, a ich przestrzeganie jest niezbędne dla efektywności oraz bezpieczeństwa transportu.

Pytanie 32

Jak określa się sposób prowadzenia negocjacji, w którym każda strona zdobywa pewne profity, ale również ponosi określone straty, a wypracowane porozumienie nie spełnia w pełni wymagań ani potrzeb żadnego z negocjatorów, a jedynie gwarantuje utrzymanie dobrych relacji?

A. Dominacji

B. Kompromisu

C. Manipulacji

D. Unikania

Podejścia takie jak dominacja, manipulacja oraz unikanie nie sprzyjają efektywnym i trwałym rozwiązaniom w negocjacjach. Styl dominacji koncentruje się na maksymalizacji własnych zysków kosztem drugiej strony, co często prowadzi do konfliktów oraz pogorszenia relacji. W praktyce, zamiast budować zaufanie, dominacja może wywoływać opór i frustrację, co ogranicza możliwość współpracy w przyszłości. Z kolei manipulacja, która polega na używaniu nieuczciwych technik, by osiągnąć przewagę, nie tylko jest nieetyczna, ale również może prowadzić do naruszenia zaufania i reputacji. Strony, które stosują takie podejścia, mogą krótkoterminowo zyskać, ale w dłuższej perspektywie ponoszą straty w postaci zerwanych relacji i utraty możliwości współpracy. Unikanie konfliktów przez jedną ze stron to kolejna nieefektywna strategia, która może prowadzić do braku rozwiązań. Choć w niektórych sytuacjach unikanie może być odpowiednią strategią, to w kontekście długoterminowych relacji lepiej jest dążyć do konstruktywnego dialogu. Również w kontekście standardów negocjacyjnych, skuteczne podejście powinno bazować na wzajemnym zrozumieniu i dążeniu do wspólnego celu, a nie na próbie dominacji czy manipulacji. Warto pamiętać, że realistyczne podejście do negocjacji polega na szukaniu win-win, gdzie kompromis staje się kluczowym elementem sukcesu.

Pytanie 33

Styl negocjacji określany jako dominacja charakteryzuje się

A. dbałością o relacje między uczestnikami

B. uległością wobec partnera negocjacyjnego

C. dążeniem do zaspokojenia własnych potrzeb

D. dążeniem do spełnienia oczekiwań drugiej strony

Podejmując się analizy niepoprawnych odpowiedzi, należy zauważyć, że każda z nich reprezentuje istotne, lecz błędne koncepcje dotyczące stylów negocjacji. Dążenie do realizacji interesów drugiej strony, które sugeruje pierwsza odpowiedź, jest podejściem opartym na współpracy, gdzie jedna strona stara się zaspokoić potrzeby drugiej, co w kontekście dominacji jest sprzeczne z jej istotą. Styl dominacji polega na prioritetyzacji własnych celów. Uległość wobec drugiej strony, przedstawiona w drugiej odpowiedzi, również nie ma miejsca w podejściu dominującym. Uległość to postawa, która zakłada rezygnację z własnych interesów, co stoi w opozycji do dążenia do ich maksymalizacji. Trzecia odpowiedź, która mówi o trosce o wzajemne stosunki, odnosi się do stylów bardziej współpracy i kompromisu, gdzie budowanie długotrwałych relacji jest kluczowe. W dominacji takie podejście często jest zaniedbywane na rzecz doraźnych korzyści. Typowe błędy myślowe, które prowadzą do takich niepoprawnych wniosków, obejmują mylenie asertywności z uległością oraz brak zrozumienia, że cele negocjacyjne różnią się w zależności od kontekstu. W praktyce warto mieć na uwadze, że każdy styl negocjacji ma swoje miejsce, a skuteczność dominacji zależy od okoliczności, w jakich jest stosowany, oraz długofalowych konsekwencji takich wyborów.

Pytanie 34

Urządzenie przedstawione na rysunku to

A. platforma przeładunkowa.

B. pomost najezdny.

C. waga ładunkowa.

D. wózek platformo wy.

Platforma przeładunkowa, jako urządzenie transportu bliskiego, odgrywa kluczową rolę w procesach logistycznych i magazynowych. Jej konstrukcja umożliwia łatwe przemieszczanie towarów pomiędzy różnymi poziomami, co jest szczególnie istotne w magazynach oraz na placach budowy. Dzięki regulowanej wysokości, platforma pozwala na załadunki i rozładunki w sposób bardziej efektywny, eliminując problemy związane z różnicami wysokości. Użycie platformy przeładunkowej zwiększa bezpieczeństwo pracy, ponieważ minimalizuje ryzyko wypadków związanych z ręcznym przenoszeniem ciężkich przedmiotów. W praktyce, platformy te mogą być stosowane w różnych branżach, od logistyki po przemysł budowlany, gdzie ich funkcjonalność przyczynia się do optymalizacji procesów i zwiększenia wydajności. Warto również zaznaczyć, że platformy przeładunkowe powinny być zgodne z normami bezpieczeństwa, co zapewnia ich niezawodność i długowieczność w codziennym użytkowaniu.

Pytanie 35

Zgodnie z przedstawionym fragmentem ustawy o podatku od towarów i usług najemca korzystający z krótkoterminowego najmu barki rzecznej, od dnia 2.11.2020 r., musi dokonać jej zwrotu najpóźniej do

Fragment Ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
Art.28j.
1.	Miejscem świadczenia usług krótkoterminowego wynajmu środków transportu jest miejsce, w którym te środki transportu są faktycznie oddawane do dyspozycji usługobiorcy.
2.	Przez krótkoterminowy wynajem środków transportu, o którym mowa w ust. 1, rozumie się ciągłe posiadanie środka transportu lub korzystanie z niego przez okres nieprzekraczający 30 dni, a w przypadku jednostek pływających – przez okres nieprzekraczający 90 dni.
3.	Miejscem świadczenia usług polegających na wynajmie, innym niż wynajem krótkoterminowy, środków transportu na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, gdzie usługobiorca posiada siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, z zastrzeżeniem ust.4.
4.	Miejscem świadczenia usługi wynajmu statku rekreacyjnego, innego niż wynajem krótkoterminowy, na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, w którym statek rekreacyjny jest faktycznie oddawany do dyspozycji usługobiorcy, pod warunkiem że usługodawca faktycznie świadczy tę usługę ze swojej siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, znajdujących się w tym miejscu.

A. 02.12.2020 r.

B. 01.03.2021 r.

C. 31.01.2021 r.

D. 01.01.2021 r.

Odpowiedź 31.01.2021 r. jest poprawna, ponieważ zgodnie z przepisami zawartymi w ustawie o podatku od towarów i usług, najem krótkoterminowy środka transportu, takiego jak barka rzeczna, musi być zrealizowany w ciągu maksymalnie 90 dni. W przypadku, gdy najem rozpoczął się 2 listopada 2020 r., obliczając 90 dni od tej daty, otrzymujemy 31 stycznia 2021 r. jako ostateczny termin zwrotu. W praktyce oznacza to, że najemcy muszą starannie planować daty wynajmu, aby uniknąć naruszania przepisów, co mogłoby skutkować konsekwencjami finansowymi. Zrozumienie tych regulacji jest kluczowe, zwłaszcza w kontekście działalności związanej z wynajmem środków transportu. Ponadto, powiązane przepisy mogą regulować inne aspekty najmu, takie jak podatki czy obowiązki informacyjne, dlatego zaleca się ich dokładne zapoznanie przed rozpoczęciem działalności w tym zakresie.

Pytanie 36

Jakie są zobowiązania spedytora?

A. szkodę powstałą na skutek niewykonania lub niewłaściwego wykonania zadań spedycyjnych

B. przesyłki o dużej wartości, nawet jeśli nadawca nie określił ich wartości w umowie

C. stratę wynikającą z opóźnienia w dostarczeniu przesyłki, które było spowodowane warunkami atmosferycznymi

D. ubytek masy w towarach zbiorowych, spowodowany ich cechami

Odpowiedź, że spedytor ponosi odpowiedzialność za szkodę wynikłą z niewykonania lub nienależytego wykonania czynności spedycyjnych, jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z przepisami prawa spedycyjnego, spedytor jest zobowiązany do starannego wykonywania swoich obowiązków. Odpowiedzialność ta obejmuje sytuacje, w których spedytor nie dopełnia określonych w umowie zobowiązań, co może prowadzić do strat dla nadawcy lub odbiorcy. Przykładem może być sytuacja, gdy spedytor nie zorganizował transportu w ustalonym terminie, co spowodowało opóźnienie dostawy i straty finansowe dla klienta. W praktyce, odpowiedzialność spedytora może być ograniczona do wysokości wynagrodzenia, które otrzymał za wykonanie usług spedycyjnych, jednak w przypadku rażącego niedbalstwa może ponosić pełną odpowiedzialność. Warto zaznaczyć, że spedytorzy powinni stosować się do standardów branżowych, takich jak normy ISO, aby zapewnić jakość oraz bezpieczeństwo świadczonych usług. Zrozumienie tej odpowiedzialności jest kluczowe dla profesjonalnego funkcjonowania w branży spedycyjnej.

Pytanie 37

Jaką maksymalną liczbę warstw kartonów o wysokości 600 mm można umieścić na palecie o wymiarach
1 200 x 1 000 x 150 mm (dł. x szer. x wys.), biorąc pod uwagę, że wysokość jednostki ładunkowej nie może przekraczać 1,8 m?

A. 3 warstwy

B. 1 warstwę

C. 2 warstwy

D. 4 warstwy

Wielu użytkowników może być skłonnych do mylenia wysokości jednostki ładunkowej z całkowitą wysokością, jaką można osiągnąć na palecie. Odpowiedzi sugerujące 3 warstwy mogą wynikać z niepełnego obliczenia, które nie uwzględnia wysokości samej palety. Trzeba pamiętać, że maksymalna wysokość jednostki ładunkowej to nie tylko wysokość kartonów, ale również wysokość palety, co jest kluczowym czynnikiem w obliczeniach. Odpowiedzi wskazujące na 1 warstwę również pomijają istotne elementy, takie jak możliwość efektywnego wykorzystania przestrzeni, przez co nie sprzyjają optymalizacji procesów logistycznych. Z kolei odpowiedź sugerująca 4 warstwy przeocza podstawowe ograniczenia związane z wysokością ładunku, co prowadzi do potencjalnych problemów z bezpieczeństwem. Właściwe podejście do obliczeń wysokości ładunku jest istotne dla zapewnienia stabilności i bezpieczeństwa w transporcie. W praktyce, niewłaściwe obliczenia mogą prowadzić do uszkodzeń towarów podczas transportu, a także zwiększać ryzyko wypadków w magazynach. Takie sytuacje są zgodne z zasadą, że zawsze należy uwzględniać wszystkie elementy, które wpływają na całkowitą wysokość ładunku, aby dostosować się do regulacji oraz standardów branżowych.

Pytanie 38

Firma ma do załadunku 64 paletowe jednostki ładunkowe (pjł) z użyciem wózka widłowego czołowego. Średnia długość jednego cyklu pracy wózka wynosi 1 minutę i 30 sekund. Równocześnie transportowane są 2 pjł. Jak długo minimalnie potrzebuje operator na załadunek wszystkich pjł?

A. 48 minut

B. 41 minut 36 sekund

C. 83 minut 12 sekund

D. 96 minut

Błędne odpowiedzi często wynikają z niepoprawnego zrozumienia zasad obliczeń lub niewłaściwego przeliczenia jednostek czasowych. Na przykład, niektórzy mogą pomylić jednostki i przeliczyć czas w oparciu o niepełne zrozumienie cykli. Odpowiedź 96 minut mogłaby wynikać z błędnego założenia, że każdy cykl zajmuje więcej czasu lub że operator przenosi mniej jednostek ładunkowych jednocześnie. Z kolei odpowiedzi takie jak 41 minut 36 sekund mogą sugerować, że osoba obliczająca nie uwzględniła pełnych cykli, co prowadzi do nieprawidłowego oszacowania czasu. Warto pamiętać, że w praktyce każdy cykl załadunku powinien być liczony w pełnych jednostkach czasu, a średni czas cyklu nie może być modyfikowany na podstawie subiektywnego oceny. Przy obliczeniach istotne jest również posługiwanie się standardowymi jednostkami czasu i ich przeliczeniami, co w logistyce jest kluczowe. Niedokładne obliczenia mogą prowadzić do opóźnień w dostawach oraz problemów z efektywnością operacyjną. W profesjonalnej logistyce, stosowanie odpowiednich wskaźników wydajności oraz dokładnych metod obliczeń jest podstawą do podejmowania trafnych decyzji operacyjnych.

Pytanie 39

Zgodnie z zasadami INCOTERMS 2010 wydatki związane z oznaczaniem oraz przygotowaniem towaru do transportu są obowiązkiem firmy

A. kupującego

B. przewozowej

C. sprzedającej

D. spedycyjnej

Koszty oznakowania i przygotowania towaru do transportu są kluczowym aspektem międzynarodowego handlu, jednak w przypadku błędnych odpowiedzi, warto zwrócić uwagę na zasady INCOTERMS 2010 i ich zastosowanie. Wybór kupującej jako strony odpowiedzialnej za te koszty może wynikać z nieporozumienia dotyczącego podziału obowiązków. W rzeczywistości, kupujący odpowiada za koszty transportu od momentu przekazania towaru przez sprzedającego, lecz wcześniej sprzedający ma obowiązek przygotować towar do wysyłki. Z kolei spedycja i przewoźnik są zaangażowani w proces transportu, jednak nie ponoszą odpowiedzialności za przygotowanie towaru. Często mylnie postrzega się, że spedycja zajmuje się wszystkimi aspektami transportu, co nie jest prawdą – ich rola polega na organizacji transportu, a nie przygotowaniu towaru. Błędem jest również zakładanie, że przewoźna firma może ingerować w proces przygotowania towaru, co powinno być obowiązkiem sprzedającego. Zrozumienie tych zasad jest istotne, aby unikać nieporozumień w transakcjach handlowych oraz zapewnić zgodność z międzynarodowymi standardami logistycznymi.

Pytanie 40

W przestrzeniach pustych, które mogą pojawić się w wyniku sztauowania jednostek ładunkowych o różnych kształtach i wymiarach, należy je wypełnić, aby zagwarantować

A. maksymalne wykorzystanie przestrzeni ładunkowej

B. oddzielenie poszczególnych jednostek ładunkowych od siebie

C. odpowiednie oparcie i stabilność ładunku

D. przyspieszenie działań związanych z załadunkiem i rozładunkiem

Wypełnienie pustych przestrzeni w ładunku jest kluczowe dla zapewnienia odpowiedniego oparcia i stabilności ładunku, co jest fundamentalnym aspektem w logistyce i transporcie. Gdy ładunek jest odpowiednio zabezpieczony, zmniejsza się ryzyko przesuwania się jednostek w czasie transportu, co mogłoby prowadzić do uszkodzeń zarówno ładunku, jak i pojazdu. Przykładowo, w transporcie morskim, wypełnienie pustych przestrzeni specjalnymi materiałami, takimi jak maty ochronne czy poduszki powietrzne, zapewnia stabilność kontenerów i minimalizuje ryzyko ich przewrócenia. Takie praktyki są zgodne z międzynarodowymi normami, takimi jak SOLAS (Safety of Life at Sea), które nakładają na operatorów obowiązek odpowiedniego zabezpieczenia ładunku. Dobre praktyki w tym zakresie obejmują również regularne szkolenie personelu w zakresie technik pakowania i zabezpieczania ładunków, co zwiększa bezpieczeństwo i efektywność operacji transportowych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej