Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik architektury krajobrazu
Kwalifikacja: OGR.03 - Projektowanie, urządzanie i pielęgnacja roślinnych obiektów architektury krajobrazu
Data rozpoczęcia: 29 kwietnia 2026 12:24
Data zakończenia: 29 kwietnia 2026 12:52

Egzamin zdany!

Wynik: 26/40 punktów (65,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Krzewem dekoracyjnym o kształcie kolumnowym jest

A. jaśminowiec wonny (Philadelphus coronarius)

B. sosna górska odm. Wintergold (Pinus mugo 'Wintergold')

C. perukowiec podolski (Cotinus coggygria)

D. jałowiec pospolity odm. Hibernica (Juniperus communis 'Hibernica')

Jaśminowiec wonny (Philadelphus coronarius) jest krzewem liściastym, który osiąga kształt bardziej rozłożysty i owalny, a nie kolumnowy. Krzew ten charakteryzuje się dużymi, pachnącymi kwiatami, które pojawiają się w czerwcu i są doskonałym elementem dekoracyjnym w ogrodzie, jednak jego pokrój jest niewłaściwy dla klasyfikacji jako roślina o pokroju kolumnowym. Sosna górska odm. Wintergold (Pinus mugo 'Wintergold') to drzewo iglaste o zaokrąglonym kształcie, które również nie wpisuje się w definicję krzewu kolumnowego. Mimo że sosny są często stosowane w ogrodach, ich pokrój oraz wymagania pielęgnacyjne są zupełnie inne niż w przypadku jałowca. Perukowiec podolski (Cotinus coggygria) to kolejny przykład krzewu o rozłożystym pokroju, który może przybierać formę drzewiastą z dość szeroką koroną. Wybierając krzewy do ogrodu, warto zwrócić uwagę na ich formę oraz wymagania, aby uniknąć błędów projektowych. Typowym błędem jest mylenie pokroju roślin, co prowadzi do niedopasowania ich do oczekiwań estetycznych i funkcjonalnych w ogrodzie. Prawidłowe rozpoznawanie typów pokroju roślin jest kluczowe w projektowaniu przestrzeni zielonych, a także w kontekście ich późniejszej pielęgnacji.

Pytanie 2

Kto w zakładzie pracy sporządza dokumentację powypadkową?

A. pracownik służb bhp.

B. naczelny kierownik zakładu.

C. główna księgowa.

D. asystentka.

Dokumentację powypadkową w zakładzie pracy sporządza pracownik służb bhp, ponieważ to właśnie ta osoba posiada odpowiednią wiedzę oraz kompetencje niezbędne do właściwego zarejestrowania i analizy incydentów wypadkowych. Pracownicy służb bhp są odpowiedzialni za zapewnienie bezpieczeństwa i higieny pracy, co obejmuje również prowadzenie dokumentacji związanej z wypadkami. W praktyce, powinni oni zbierać dane dotyczące okoliczności wypadku, świadków, jak również oceniać ryzyko związane z danym zdarzeniem. Warto zauważyć, że zgodnie z przepisami Kodeksu pracy oraz normami prawnymi, dokumentacja powypadkowa jest kluczowa dla analizy źródeł zagrożeń oraz wdrażania skutecznych działań prewencyjnych. Przykładowo, po każdym wypadku, pracownik służb bhp może przeprowadzać dochodzenie, które pomoże zidentyfikować przyczyny i zapobiec podobnym zdarzeniom w przyszłości.

Pytanie 3

Roślina jednoliścienna, która tworzy kłącza, to

A. pokrzywa zwyczajna (Urtica dioica)

B. bylica pospolita (Artemisia vulgaris)

C. mniszek lekarski (Taraxacum officinale)

D. perz właściwy(Agropyron repens)

Perz właściwy (Agropyron repens) jest rośliną jednoliścienną, która znana jest ze swojej zdolności do wytwarzania kłączy. Te podziemne pędy pozwalają jej na szybkie rozprzestrzenianie się i kolonizowanie nowych obszarów, co czyni ją jednym z najbardziej uciążliwych chwastów w rolnictwie i ogrodnictwie. Kłącza perzu są silnie rozwinięte i potrafią przetrwać w trudnych warunkach, co sprawia, że zwalczanie tego chwastu wymaga zastosowania odpowiednich metod. W praktyce, aby skutecznie kontrolować perz, zaleca się stosowanie herbicydów o działaniu systemowym, które są w stanie dotrzeć do podziemnych pędów. Dodatkowo, ważne jest regularne monitorowanie pól uprawnych i stosowanie technik agrotechnicznych, takich jak płodozmian, które mogą pomóc w zminimalizowaniu jego wpływu. Znajomość biologii i ekologii chwastów, takich jak perz, jest kluczowa dla skutecznego ich zwalczania i powinno być priorytetem w zarządzaniu uprawami.

Pytanie 4

Przy zakupie roślin do doniczek warto zadbać, aby nie były one

A. rozkrzewione

B. krępe

C. wybujałe

D. rozrośnięte

Kiedy wybierasz rośliny kwietnikowe, to naprawdę ważne, żeby nie były zbyt wybujałe. Jak rośliny rosną za bardzo, to mogą mieć problemy, na przykład łatwiej łapią choroby. Lepiej postawić na te, które mają zrównoważony rozmiar — wtedy łatwiej je zaaranżować i dłużej będą zdrowe. W ekologicznych zasadach pielęgnacji mówi się, żeby unikać okazów, które mają za długie pędy, bo to może źle wpłynąć na ich zdrowie. Na przykład, jak wybierasz fikusy albo paprocie, to zwróć uwagę na ich korzenie i liście - dobrze rozwinięte znakiem zdrowia. Takie proste decyzje mogą naprawdę pozytywnie wpłynąć na to, jak długo roślina przetrwa i jak zareaguje na zmiany w otoczeniu.

Pytanie 5

Jakie zestawienie dwóch gatunków roślin pozwala na uzyskanie efektu kontrastu w ich pokroju?

A. Jałowiec płożący 'Wiltonii' (Juniperus horizontalis 'Wiltonii') i cis pospolity 'Repandens' (Taxus baccata 'Repandens')

B. Jałowiec skalny Skyrocket (Juniperus scopulorum 'Skyrocket') i żywotnik zachodni 'Globosa' (Thuja occidentalis 'Globosa')

C. Żywotnik zachodni 'Globosa' (Thuja occidentalis 'Globosa') i sosna górska 'Mops' (Pinus mugo 'Mops')

D. Jałowiec skalny 'Skyrocket' (Juniperus scopulorum 'Skyrocket') i jałowiec pospolity 'Suecica' (Juniperus communis 'Suecica')

Wybór innych par roślin do uzyskania efektu kontrastu pokroju może prowadzić do niewłaściwych rezultatów w aranżacji przestrzeni ogrodowej. Jałowiec skalny 'Skyrocket' wraz z jałowcem pospolitym 'Suecica' tworzy dość jednolitą kompozycję, ponieważ oba te rośliny mają podobne cechy pokroju, które mogą nie dostarczyć pożądanego efektu kontrastu. Użycie jałowca płożącego 'Wiltonii' i cisa pospolitego 'Repandens' także nie generuje zjawiska kontrastu, gdyż oba gatunki mają niski, płożący pokrój, co skutkuje brakiem wyraźnych różnic w formach. W przypadku żywotnika zachodniego 'Globosa' i sosny górskiej 'Mops' również występuje problem z kontrastem, gdyż oba gatunki charakteryzują się zaokrąglonym pokrojem, co może zniwelować zróżnicowanie w aranżacji. Kluczowe dla uzyskania efektu kontrastu pokroju jest umiejętne łączenie roślin o różnorodnych formach, kształtach oraz wysokościach. Stosowanie jedynie roślin o podobnych cechach znacznie ogranicza możliwości wizualne i estetyczne, a także może wprowadzać monotonię do projektu. Warto zatem zwrócić uwagę na różnice w pokroju, aby uzyskać dynamiczne i interesujące kompozycje w przestrzeni ogrodowej.

Pytanie 6

Zamieszczone oznaczenie graficzne stosuje się w projektach terenów zieleni do oznaczenia

A. projektowanego krzewu iglastego.

B. projektowanego drzewa iglastego.

C. istniejącego krzewu iglastego.

D. istniejącego drzewa iglastego.

Odpowiedź "istniejącego drzewa iglastego" jest prawidłowa, ponieważ oznaczenie graficzne zamieszczone w pytaniu jest standardowym symbolem używanym w projektach terenów zieleni, który jednoznacznie wskazuje na istniejące drzewa iglaste. W praktyce, oznaczenia te są stosowane w dokumentacji projektowej, aby umożliwić identyfikację drzew, które nie będą podlegały wycince, co jest istotne dla zachowania bioróżnorodności oraz zgodności z lokalnymi przepisami ochrony środowiska. Typowe symbole zawierają charakterystyczne kształty korony oraz schematy, które wskazują na rodzaj i stan drzewa. Przykładem może być użycie tego symbolu w planowaniu przestrzennym terenów miejskich, gdzie ochrona istniejących drzew staje się kluczowym elementem strategii zrównoważonego rozwoju. Zgodnie z normami branżowymi, odpowiednie oznaczanie istniejących drzew w projektach to nie tylko wymóg formalny, ale również najlepsza praktyka, która sprzyja odpowiedzialnemu zarządzaniu zielenią.

Pytanie 7

Jaki okres sadzenia jest najbardziej korzystny dla drzew i krzewów iglastych?

A. Od końca maja do połowy czerwca

B. Od końca października do połowy listopada

C. Od końca kwietnia do połowy maja

D. Od końca marca do połowy kwietnia

Sadzenie drzew i krzewów iglastych w czasie od końca października do połowy listopada to raczej zły pomysł z kilku powodów. W tym okresie rośliny zaczynają wchodzić w spoczynek, co zmniejsza ich szanse na ukorzenienie się. Poza tym, niskie temperatury i ryzyko przymrozków mogą zaszkodzić młodym roślinom, które nie zdążą się dobrze zakorzenić przed zimą. W marcu i kwietniu też jest ryzyko, bo wczesna wiosna może przynieść niespodziewane przymrozki, a to zagraża młodym sadzonkom. Sadzenie od końca maja do połowy czerwca też nie jest najlepszym pomysłem, bo wtedy mogą być okresy suszy, które stresują rośliny. I jeszcze, dobrze jest unikać przesadzania w czasie intensywnego wzrostu, bo to może je osłabić. Dlatego, jak chcesz, żeby iglaki się dobrze rozwijały, warto trzymać się sprawdzonych zasad dotyczących sadzenia.

Pytanie 8

Ile sztuk roślin potrzeba do obsadzenia rabaty o wymiarach 2,0 x 2,5 m, jeżeli rośliny mają być posadzone w rozstawie 25 x 25 cm?

A. 40

B. 60

C. 80

D. 100

Jak chcesz obliczyć, ile roślin potrzebujesz, żeby obsadzić rabatę 2,0 na 2,5 metra przy rozstawie 25 na 25 cm, to najpierw musisz policzyć powierzchnię rabaty oraz to, jaką przestrzeń zajmuje jedna roślina. Więc: 2,0 m razy 2,5 m daje 5,0 m². A rozstaw rośliny 25 cm na 25 cm oznacza, że jedna roślina bierze 0,25 m razy 0,25 m, co daje 0,0625 m². Potem dzielisz powierzchnię rabaty przez powierzchnię jednej rośliny: 5,0 m² podzielone przez 0,0625 m² to 80. Czyli, potrzebujesz 80 roślin. Z mojego doświadczenia wiem, że takie obliczenia są ważne dla każdego ogrodnika czy architekta krajobrazu, ponieważ dobrze zaplanowany rozstaw roślin nie tylko wygląda lepiej, ale też zapewnia lepsze warunki do wzrostu, co dla roślin jest kluczowe.

Pytanie 9

Której odmiany drzew nie powinno się przesadzać z odkrytym systemem korzeniowym?

A. Sosny pospolitej (Pinus sylvestris)

B. Lipy drobnolistnej (Tilia cordata)

C. Klonu zwyczajnego (Acer platanoides)

D. Modrzewia europejskiego (Larix decidua)

Sosna pospolita, czyli Pinus sylvestris, ma naprawdę szczególne potrzeby, jeśli chodzi o korzenie. Najlepiej przesadzać ją z całym systemem korzeniowym, bo inaczej, przy przesadzaniu bez ziemi, korzenie mogą się uszkodzić, a to sprawia, że roślina ma trudności z przyjęciem się w nowym miejscu. Zauważyłem, że sosny mają głęboko sięgające korzenie, co czyni je bardziej podatnymi na uszkodzenia, jak się je przesadza. Badania pokazują, że przesadzanie z odkrytym systemem korzeniowym jest większym stresem dla tych roślin i prowadzi do ich wyższej śmiertelności. Dlatego, żeby skutecznie przesadzić sosnę pospolitą, warto zastosować metodę z bryłą ziemi, co pozwala korzeniom łatwiej się zaaklimatyzować w nowym otoczeniu. No i dobra praktyka arborystyczna mówi, że powinno się starać zminimalizować stres drzew podczas przesadzania, a zachowanie bryły korzeniowej na pewno w tym pomoże.

Pytanie 10

Długość ścieżki wynoszącej 12 m na mapie w skali 1:50 to

A. 6 cm

B. 24 cm

C. 12 cm

D. 18 cm

To super, że wybrałeś 24 cm! Przy obliczaniu długości na mapie w skali 1:50 ważne jest, żeby zrozumieć, jak działa ta skala. W skrócie, 1 cm na mapie to 50 cm w rzeczywistości. Więc jeśli mamy ścieżkę o długości 12 m, to przeliczamy to na centymetry, co daje nam 1200 cm. Potem dzielimy to przez 50 i wychodzi nam 24 cm. To prosta zasada, ale kluczowa, zwłaszcza w pracy geodetów, architektów czy inżynierów. Dzięki tym umiejętnościom można dobrze planować różne projekty, jak chociażby osiedla mieszkaniowe, gdzie trzeba wszystko przemyśleć i dopasować. Widać, że temat kartografii zaczyna Ci wchodzić w krew!

Pytanie 11

Rośliny o intensywnych rozgałęzieniach, z cienkimi i łamliwymi pędami, powinny być pakowane na czas transportu

A. w pozycji poziomej w warstwach do skrzyniopalet i transportowane do samochodu-chłodni

B. w układzie poziomym w warstwach na podłodze odkrytego środka transportu

C. w pozycji pionowej w odkrytym pojeździe

D. w układzie pionowym na wózkach z półkami i załadunek do samochodu zakrytego z windą

Rośliny mocno rozgałęzione, o delikatnych i kruchych pędach, powinny być transportowane w pozycji pionowej na wózkach z półkami do samochodu zakrytego z windą. Taka forma transportu minimalizuje ryzyko uszkodzeń mechanicznych, które mogą wystąpić w przypadku, gdy rośliny są ułożone poziomo lub w odkrytym pojeździe. Utrzymanie roślin w pozycji pionowej pozwala na lepsze podparcie i stabilizację, co jest istotne dla ich ochrony. Ponadto, stosowanie wózków z półkami umożliwia optymalne wykorzystanie przestrzeni ładunkowej, a także ułatwia załadunek i rozładunek, co jest kluczowe w kontekście logistyki transportu. W transporcie roślin obowiązują określone standardy, takie jak wytyczne Międzynarodowej Organizacji Ochrony Roślin (IPPC), które podkreślają znaczenie odpowiedniego pakowania i transportu roślin w celu zapewnienia ich zdrowia i jakości.

Pytanie 12

Oblicz, korzystając z tabeli, wartość kosztorysową materiału dla nasion traw przeznaczonych do obsiania 20 m2 terenu.

Lp.	Podstawa wyceny lub propozycja analizy	Opis kosztorysowy, jednostka miary i ilości	Cena jednostkowa w zł	Wartość kosztorysowa
Lp.	Podstawa wyceny lub propozycja analizy	Opis kosztorysowy, jednostka miary i ilości	Cena jednostkowa w zł	Robocizna R	Materiały M	Sprzęt S
1.	KNR 2-21 0401-03	Wykonanie trawników dywanowych siewem. Obmiar = 20 m² Materiały Nasiona traw 2,00 kg na 100 m²	20,00 zł/kg

A. 10,00 zł

B. 9,00 zł

C. 8,00 zł

D. 12,00 zł

Odpowiedź 8,00 zł jest poprawna, ponieważ obliczenie kosztorysowe materiału dla nasion traw należy przeprowadzić poprzez przeliczenie ilości nasion na powierzchnię 20 m². Standardowe normy dla materiałów siewnych wskazują na określoną ilość nasion potrzebną do obsiania jednej jednostki powierzchni, co w tym przypadku przekłada się na konkretną liczbę nasion na m². Jeśli cena jednostkowa nasion wynosi 0,40 zł za sztukę, to do obsiania 20 m² potrzeba 20 razy więcej nasion, co w rezultacie daje 8,00 zł jako całkowity koszt. Takie podejście jest zgodne z praktykami stosowanymi w ogrodnictwie i rolnictwie, gdzie precyzyjne kalkulacje pozwalają na efektywne zarządzanie budżetem. Umożliwia to także odpowiednie planowanie i optymalizację kosztów, co jest kluczowe w prowadzeniu działalności związanej z zielenią. Dlatego warto zwrócić uwagę na szczegóły, które pozwolą na efektywne wykorzystanie zasobów i minimalizację kosztów.

Pytanie 13

Pojedyncza roślina drzewiasta, występująca w sztucznie ukształtowanej przestrzeni, to

A. soliter

B. szpaler

C. bindaż

D. boskiet

Termin 'soliter' odnosi się do pojedynczego drzewa, które jest wysadzone w przestrzeni zaprojektowanej przez człowieka, takiej jak park, ogród czy aleja. Tego rodzaju nasadzenia mają na celu podkreślenie estetyki przestrzeni, a także zapewnienie cienia i miejsca do wypoczynku. Solitery są często używane w projektach krajobrazowych, gdzie ich wyrazista sylwetka i struktura zwracają uwagę i stanowią punkt centralny. Przykładem może być dąb sadzony jako soliter w parku miejskim, który nie tylko przyciąga wzrok, ale także jest miejscem dla ptaków i innych organizmów. W praktyce, podczas projektowania przestrzeni, należy uwzględnić odpowiednią przestrzeń dla korony drzewa, co jest zgodne z zasadami dobrego planowania krajobrazu, aby uniknąć konfliktów z innymi roślinami oraz zapewnić drzewu optymalne warunki do wzrostu. Standardy dotyczące sadzenia solitary określają także minimalne odległości od budynków oraz innych elementów infrastruktury, aby zapewnić ich prawidłowy rozwój.

Pytanie 14

Jeśli na najstarszych liściach rośliny występują objawy przedstawione na rysunku, należy zastosować nawóz

A. magnezowy.

B. fosforowy.

C. siarkowy.

D. azotowy.

Wybór nawozu azotowego może wynikać z błędnego założenia, że żółknięcie liści sygnalizuje niedobór azotu, co jest jedną z powszechnych mylnych koncepcji w uprawach roślinnych. Azot jest kluczowym składnikiem dla wzrostu roślin, odpowiedzialnym za rozwój zielonego ulistnienia i ogólną witalność rośliny. Jednakże, jeśli objawy manifestują się na najstarszych liściach, jest to silny sygnał, że problem nie dotyczy azotu. Ponadto, nadmiar azotu może prowadzić do problemów z nadmiernym wzrostem wegetatywnym i obniżoną odpornością na choroby, co można zaobserwować w praktyce w przypadku stosowania nawozów azotowych bez uprzedniego zbadania stanu rzeczywistego gleb. Wybór nawozu siarkowego jest również nieadekwatny, ponieważ siarka, choć niezbędna, nie jest bezpośrednio związana z objawami niedoboru magnezu. Siarkowe nawozy są bardziej skuteczne w przypadku objawów wskazujących na niską zawartość siarki w glebie. Z kolei użycie nawozów fosforowych, takich jak superfosfat, jest zasadne głównie w kontekście poprawy rozwoju korzeni i kwitnienia, a nie w przypadku chlorozy międzynerwowej. W praktyce, zrozumienie specyfiki potrzeb roślin oraz objawów niedoborów makro i mikroelementów jest kluczowe dla właściwej diagnostyki i skutecznego nawożenia.

Pytanie 15

Zamieszczone oznaczenie graficzne stosuje się w projektach terenów zieleni do oznaczenia

A. żywopłotu iglastego.

B. trawnika z darni.

C. żywopłotu liściastego.

D. trawnika z siewu.

Odpowiedź wskazująca na żywopłot iglasty jest poprawna, ponieważ oznaczenie graficzne, o którym mowa, jest powszechnie używane w projektowaniu terenów zieleni do identyfikacji tego typu roślinności. Żywopłoty iglaste, takie jak tuje, jałowce czy cisy, są w Polsce popularnym wyborem ze względu na swoje właściwości estetyczne oraz funkcjonalne. Używają ich nie tylko w ogrodach prywatnych, ale również w przestrzeni publicznej, gdzie często pełnią rolę naturalnych barier akustycznych oraz osłonowych. Oznaczenie graficzne dla żywopłotów iglastych zwykle ukazuje sylwetkę rośliny w formie regularnych kształtów, co podkreśla ich cięcia i formowanie. Zastosowanie odpowiednich oznaczeń w projektach jest kluczowe dla zrozumienia planowanych zagadnień i uzyskania efektywności w aranżacji terenu. Warto także zapoznać się z aktualnymi standardami w projektowaniu zieleni, które podkreślają znaczenie harmonii wizualnej oraz funkcjonalności przestrzeni przy użyciu odpowiednich gatunków roślin.

Pytanie 16

Na działkach z torfem charakteryzujących się odczynem pH gleby 4,5-5,5 zaleca się uprawę roślin gruntowych

A. różaneczników

B. irysów

C. róż

D. dalii

Różaneczniki (Rhododendron) są roślinami, które preferują gleby o kwaśnym odczynie pH, w zakresie od 4,5 do 5,5. Taki pH jest korzystny dla ich wzrostu, ponieważ odpowiada naturalnym warunkom występującym w ich siedliskach. Właściwy odczyn gleby wpływa na dostępność składników odżywczych, co jest kluczowe dla zdrowia i obfitości kwitnienia różaneczników. Przykładem zastosowania tej wiedzy jest planowanie ogrodu, gdzie różaneczniki mogą być sadzone w grupach, co podkreśla ich walory estetyczne i tworzy harmonijną kompozycję z innymi roślinami preferującymi podobne warunki glebowe. Oprócz pH, istotne jest również zapewnienie odpowiedniej wilgotności gleby oraz unikanie zastoju wody, co może prowadzić do chorób korzeni. W praktyce ogrodniczej warto stosować torfy lub mulch, które utrzymują wilgoć i jednocześnie regulują pH gleby, co sprzyja zdrowemu wzrostowi tych roślin.

Pytanie 17

Jak oblicza się koszty bezpośrednie w kosztorysie nakładczym?

A. obmiaru, nakładów i cen jednostkowych

B. przewidywanego zysku oraz wydatków na zakup materiałów

C. ogólnych kosztów budowy oraz wydatków na zarząd

D. wartości materiałów kosztorysowych oraz pracy sprzętu, pomijając robociznę i koszty zarządu

Koszty bezpośrednie w kosztorysie nakładczym są kluczowym elementem przy planowaniu i realizacji inwestycji budowlanych. Obmiar, nakłady i ceny jednostkowe stanowią fundament obliczeń kosztorysowych, ponieważ dokładnie określają ilość materiałów oraz pracy potrzebnej do wykonania danego zadania budowlanego. Przykładowo, jeśli planujemy budowę ściany, obmiar określi jej wymiary, nakłady zdefiniują, jakie materiały i ile ich będzie potrzebne, a ceny jednostkowe pozwolą na oszacowanie kosztów tych materiałów i robocizny. W praktyce, dokładne określenie tych elementów pozwala na precyzyjne oszacowanie całkowitych kosztów projektu, co jest niezbędne do efektywnego zarządzania budżetem. Zgodnie z normami branżowymi, właściwe ustalenie kosztów bezpośrednich przyczynia się do minimalizacji ryzyka finansowego oraz umożliwia lepsze planowanie harmonogramu prac budowlanych, co jest istotne w kontekście efektywności całego procesu budowlanego.

Pytanie 18

Jakie symptomy mogą sugerować, że roślina była zbyt mało podlewana?

A. Zwiędnięte liście, pomarszczona skórka na pędach

B. Zniekształcone liście, pokryte czarnym osadem

C. Plamy na pędach, na liściach szary osad

D. Zmiana barwy liści, skórka oddzielająca się od pędu

Zwiędnięte liście oraz pomarszczona skórka na pędach to kluczowe objawy, które świadczą o przesuszeniu rośliny. Przesuszenie następuje, gdy roślina nie otrzymuje wystarczającej ilości wody, co prowadzi do utraty turgoru komórkowego, skutkując zwiotczeniem liści. W praktyce, regularne monitorowanie wilgotności podłoża jest niezbędne dla zdrowego wzrostu roślin. Można to osiągnąć przez stosowanie wilgotnościomierzy, które pozwalają na precyzyjne określenie potrzeb wody. Warto również zwrócić uwagę na specyfikę rośliny, ponieważ różne gatunki mają różne wymagania dotyczące wilgotności. Dobre praktyki w zakresie nawadniania obejmują nawadnianie roślin wczesnym rankiem lub późnym wieczorem, aby zminimalizować parowanie. Przesuchanie roślin można również zminimalizować przez stosowanie mulczowania, które spowalnia parowanie wody z powierzchni podłoża, co jest zgodne z zaleceniami ekologicznego ogrodnictwa. Odpowiednia pielęgnacja i dostosowanie nawadniania do potrzeb konkretnej rośliny są kluczowe dla jej zdrowia i wzrostu.

Pytanie 19

W produkcji szczepionych roślin ozdobnych, pędy wyrastające z podkładki powinny być usuwane

A. natychmiast po ich wyrośnięciu

B. przed rozpoczęciem okresu wegetacji

C. po zakończeniu okresu wegetacji

D. po zdrewnieniu odrostów

Natychmiastowe usuwanie pędów odbijających z podkładki jest kluczowym aspektem w produkcji szczepionych roślin ozdobnych. Pędy te, nazywane również odrostami, mogą poważnie osłabić roślinę, konkurując z podkładką o składniki odżywcze i wodę. Poprzez ich wczesne usunięcie, zapewniamy, że energia rośliny jest skoncentrowana na wzroście i rozwoju szczepu, co jest szczególnie ważne w kontekście uzyskania zdrowych i silnych roślin ozdobnych. Praktyka ta jest zgodna z zaleceniami producentów roślin oraz standardami agrotechnicznymi, które podkreślają znaczenie kontroli wzrostu niepożądanych pędów. Na przykład, jeżeli mamy do czynienia z różami szczepionymi na podkładkach, ich wczesne przycinanie pozwala na lepsze ukierunkowanie wzrostu i obfite kwitnienie. Warto także pamiętać, że regularne monitorowanie roślin oraz ich pielęgnacja, w tym usuwanie odrostów, powinny być integralną częścią zarządzania uprawą, co przyczynia się do uzyskania wysokiej jakości produktu końcowego.

Pytanie 20

Jakie gatunki roślin potrzebują wsparcia konstrukcyjnego?

A. Hortensje, lilaki

B. Powojniki, glicynie

C. Funkie, werbeny

D. Pelargonie, petunie

Pelargonie i petunie są popularnymi roślinami ozdobnymi, jednak nie wymagają one wsparcia, ponieważ są to rośliny niskie lub półwysokie, które dobrze rosną w doniczkach i rabatach, gdzie mogą samodzielnie utrzymywać swój kształt. Często błędnie uważa się, że każda roślina kwitnąca wymaga wsparcia, co prowadzi do niepotrzebnych inwestycji w konstrukcje, które nie są potrzebne. Funkie (Hosta) i werbeny również nie są roślinami, które potrzebują wsparcia. Funkie są roślinami o dużych liściach, które rosną w formie kępy, a ich potrzeby glebowe i wilgotnościowe są zupełnie inne niż tych roślin pnących. Werbeny, z kolei, to rośliny jednoroczne lub wieloletnie o rozłożystych pędach, które dobrze radzą sobie bez jakiejkolwiek podpory. Typowym błędem jest więc zakładanie, że każda roślina, która osiąga wysokość, potrzebuje wsparcia, co jest jedynie prawdą w przypadku pnączy. Warto także wspomnieć, że hortensje i lilaki, choć mogą osiągać znaczące rozmiary, nie wymagają stosowania konstrukcji wspierających, gdyż ich struktura jest na tyle mocna, aby same mogły utrzymać swoje kwiatostany. Zrozumienie, które rośliny potrzebują wsparcia, a które nie, jest kluczowe w planowaniu przestrzeni ogrodowej oraz w zapewnieniu odpowiednich warunków dla ich wzrostu.

Pytanie 21

W oznaczeniu 2.50, liczba 50 informuje

A. o szerokości żywopłotu.

B. o liczbie roślin zamieszczonych w wykazie roślin.

C. o wysokości żywopłotu.

D. o liczbie sztuk krzewów.

Odpowiedź, że liczba 50 informuje o liczbie sztuk krzewów, jest poprawna, ponieważ w systemie oznaczeń stosowanym w ogrodnictwie i architekturze krajobrazu, liczby są używane do precyzyjnego określenia cech roślin. W przypadku oznaczenia 2.50, pierwsza liczba (2) często odnosi się do pozycji w wykazie roślin, co umożliwia identyfikację konkretnego gatunku lub odmiany. Z kolei druga liczba (50) jest kluczowa, ponieważ informuje nas o ilości roślin, jaką należy zakupić lub posadzić. W praktyce, znajomość takich oznaczeń jest niezbędna dla architektów krajobrazu i ogrodników, aby efektywnie planować nasadzenia oraz oszacować koszty realizacji projektu. Poprawne zrozumienie oznaczeń pozwala także na lepsze zarządzanie zasobami, co jest zgodne z dobrymi praktykami w branży ogrodniczej, gdzie precyzyjne planowanie ma kluczowe znaczenie dla sukcesu przedsięwzięcia. Warto pamiętać, że dodatkowe oznaczenia, takie jak 'h' dla wysokości czy 'w' dla szerokości, jeszcze bardziej precyzują wymagania dotyczące poszczególnych krzewów, co jest szczególnie istotne w kontekście projektowania ogrodów.

Pytanie 22

W rejonie gospodarstwa szkółkarskiego znajdującego się w okolicach Suwałk nie zaleca się prowadzenia uprawy na gruncie

A. kasztana jadalnego (Castanea sativa), sosny himalajskiej (Pinus wallichiana)

B. buka pospolitego (Fagus sylvatica), sosny wejmutki (Pinus strobus)

C. dębu szypułkowego (Quercus robur), świerka kaukaskiego (Picea orientalis)

D. platanolistnego klonu (Platanus x hispanica), świerka pospolitego (Picea abies)

Wybór drzew do uprawy w szkółkach to nie tylko kwestia ich popularności, ale trzeba patrzeć na to, co działa w danym miejscu. Dąb szypułkowy i świerk kaukaski nie są najlepszymi opcjami dla Suwałk, bo dąb potrzebuje specjalnych warunków glebowych, a te tam mogą się nie sprawdzać. Rośnie najlepiej tam, gdzie gleba jest żyzna i pełna próchnicy. Świerk kaukaski z kolei jest dość wymagający, zarówno jeśli chodzi o glebę, jak i klimat, a w Suwałkach czasem bywa różnie. Jeśli weźmiemy pod uwagę buk pospolity i sosnę wejmutkę, to też może być problem, bo buk lubi gleby kwaśne, a sosna wejmutka ma swoje wymagania co do pH gleby. Wybierając niewłaściwe gatunki, można napotkać sporo problemów - tak jak choroby drzew czy niską jakość drewna. Dlatego ważne jest, żeby dobrze to przemyśleć i dopasować wybór do warunków w danym miejscu.

Pytanie 23

Jaki gatunek roślin można zalecić do sadzenia w pasach zieleni wzdłuż dróg w celu tworzenia osłon przed śniegiem?

A. Miłorząb japoński (Ginkgo biloba)

B. Magnolia gwiaździsta (Magnolia stellata)

C. Świerk pospolity (Picea abies)

D. Jodła koreańska (Abies koreana)

Świerk pospolity (Picea abies) jest uważany za jedną z najlepszych roślin do obsadzania pasów zieleni przy drogach w celu tworzenia osłon przeciwśnieżnych. Jego gęsta, piramidalna forma oraz elastyczne gałęzie sprawiają, że skutecznie zatrzymuje wirujący śnieg, co jest kluczowe dla minimalizacji zasypania dróg. Dodatkowo, świerk pospolity szybko rośnie i osiąga znaczne rozmiary, co czyni go efektywnym narzędziem w walce z problemem śniegu. W standardach zrównoważonego rozwoju oraz planowania przestrzennego, wykorzystywanie drzew iglastych do tworzenia osłon przeciwśnieżnych jest zalecane, ponieważ poprawiają one mikroklimat w okolicach dróg, a także stanowią siedlisko dla wielu gatunków zwierząt. Przykładami zastosowania mogą być drogi w rejonach górskich, gdzie intensywne opady śniegu są powszechne. W takich lokalizacjach, świerk pospolity nie tylko pełni funkcję osłonową, ale także estetyczną, tworząc atrakcyjne zielone pasy, które wzbogacają krajobraz.

Pytanie 24

Zgodnie z wytycznymi jakościowymi dla materiałów szkółkarskich, opracowanymi przez Związek Szkółkarzy Polskich, różaneczniki i azalie przeznaczone do sprzedaży powinny posiadać

A. wykształcone 2 lub 3 pędy z uformowanymi pąkami kwiatowymi

B. wykształcone liścienie oraz pierwsze pędy

C. 2 lub 3 wykształcone pędy, bez pąków kwiatowych

D. rozwiniętą, uformowaną rozetę liściową

Różne odpowiedzi sugerują odmienne podejścia do oceny jakości roślin, ale ich analiza pokazuje, że nie uwzględniają kluczowych wymagań dla różaneczników i azalii w kontekście ich zdolności do rozwoju. Odpowiedź dotycząca wykształconych liścieni i pierwszych pędów wskazuje na etap wczesnego rozwoju roślin, jednak nie przyczynia się do określenia gotowości roślin do sprzedaży. W przypadku szkółkarskiego materiału roślinnego oczekuje się, że rośliny będą miały odpowiednią ilość pędów oraz pąków kwiatowych, co jest istotnym wskaźnikiem ich potencjału wzrostu. Z kolei rozetę liściową można uznać za element estetyczny, ale nie jest to decydujące w kontekście jakości materiału do sprzedaży. Co więcej, odpowiedzi sugerujące brak pąków kwiatowych w przypadku wykształconych pędów są niepoprawne, ponieważ pędy z pąkami kwiatowymi oznaczają, że roślina jest zdrowa i ma potencjał do kwitnienia, co z kolei przyciąga nabywców. Typowym błędem w myśleniu jest skupienie się na aspektach wizualnych roślin, zamiast na ich rzeczywistej gotowości do dalszego rozwoju i sprzedaży. Aby skutecznie uprawiać oraz sprzedawać różaneczniki i azalie, należy przestrzegać ustalonych standardów, które uwzględniają zarówno ilość pędów, jak i ich jakość oraz obecność pąków kwiatowych.

Pytanie 25

Jakiego z wymienionych pierwiastków nadmiar w ziemi powoduje zbyt intensywny rozwój roślin, redukcję ich kwitnienia oraz owocowania, a także zwiększa ich podatność na choroby?

A. Potasu

B. Azotu

C. Żelaza

D. Fosforu

Żelazo, potas i fosfor są również istotnymi składnikami odżywczymi dla roślin, jednak ich nadmiar nie powoduje tych samych skutków, co nadmiar azotu. Żelazo jest kluczowe dla fotosyntezy i enzymatycznych procesów w roślinach, ale jego nadmiar rzadko występuje i zwykle nie prowadzi do nadmiernego wzrostu. Co więcej, rośliny często cierpią na niedobór żelaza, co przejawia się w chlorozie i osłabieniu ich ogólnej kondycji. Potas natomiast, odgrywa ważną rolę w regulacji procesów wodnych i odporności na choroby. Choć zbyt wysoka jego zawartość może wpływać na równowagę innych składników, nie powoduje typowego wzrostu rośliny ani osłabienia kwitnienia w takim stopniu jak azot. Fosfor jest kluczowy w fazie kwitnienia i owocowania oraz w rozwoju korzeni. Jego nadmiar może prowadzić do eutrofizacji wód, ale nie ma tak bezpośredniego wpływu na wzrost masy zielonej jak w przypadku azotu. Wiele osób myli te pierwiastki z azotem, co jest typowym błędem, ponieważ każdy z nich pełni inną rolę w metabolizmie roślin. Zrozumienie różnicy między tymi składnikami jest kluczowe dla prawidłowego nawożenia i zdrowia roślin.

Pytanie 26

Okładzinę kamienną schodów zewnętrznych o dużym natężeniu ruchu należy wykonać z płyt

A. piaskowcowych

B. granitowych

C. trawertynowych

D. marmurowych

Granit jest materiałem o wysokiej twardości i odporności na ścieranie, co czyni go doskonałym wyborem do okładzin schodów terenowych, zwłaszcza w miejscach o intensywnym użytkowaniu. Dzięki swojej gęstości granit jest również odporny na działanie czynników atmosferycznych oraz chemikaliów, co zapewnia długotrwałą estetykę i funkcjonalność. W praktyce, schody wykończone granitem utrzymują swoje właściwości przez wiele lat, co jest kluczowe w przestrzeniach publicznych oraz przy budynkach użyteczności publicznej, gdzie wymagana jest wysoka trwałość. Standardy branżowe, takie jak normy PN-EN 12057, wskazują na konieczność stosowania odpowiednich materiałów, które zapewnią bezpieczeństwo i komfort użytkowania. Granitowe schody mogą być również łatwo pielęgnowane i czyszczone, co dodatkowo zwiększa ich atrakcyjność w intensywnie użytkowanych lokalizacjach.

Pytanie 27

Z przedstawionego kosztorysu wynika, że wartość kosztów bezpośrednich robocizny związanej z przygotowaniem terenu o powierzchni 5,00 m² pod obsadzenie kwiatowe, z wymianą gleby rodzimej, wynosi

Lp.	Podstawa wyceny	Opis kosztorysowy, jednostka miary i ilości	Cena jednostkowa [zł]	Wartość kosztorysowa [zł]
Lp.	Podstawa wyceny	Opis kosztorysowy, jednostka miary i ilości	Cena jednostkowa [zł]	R	M	S
01	02	03	04	05	06	07
1.	KNR 2-21 0412-01	Przygotowanie terenu pod obsadzenie kwiatowe w gruncie kat. IV z wymianą gleby rodzimej warstwą ziemi żyznej grubości 10 cm Przedmiar = 5,00 m² --R-- robocizna 5,00 m² × 57,59 r-g/100,00 m² = 28,795 r-g	30,00	863,85
		--M-- ziemia żyzna 5,00 m² × 10,30 m³/100,00 m² = 0,515 m³	35,00		18,03
		RAZEM		863,85	18,03	---
		Koszty pośrednie [Kp] 66% (R+S)		570,14	---	---
		RAZEM		1433,99	18,03	---
		Zysk [Z] 13% (R+S+Kp)		186,42	---	---
		RAZEM		1620,41	18,03	---
		VAT 23% (R +M+S+Kp+Z)		372,69	4,15	---
		RAZEM		1993,10	22,18
		OGÓŁEM		2015,28

A. 1433,99 zł

B. 1993,10 zł

C. 863,85 zł

D. 570,14 zł

Wartość kosztów bezpośrednich robocizny związanej z przygotowaniem terenu pod obsadzenie kwiatowe z wymianą gleby rodzimej na powierzchni 5,00 m² wynosi 863,85 zł. Jest to kwota zgodna z informacjami zawartymi w kosztorysie, który szczegółowo opisuje wydatki związane z poszczególnymi etapami prac. W praktyce, przygotowanie terenu wymaga nie tylko wymiany gleby, ale także odpowiedniego ukształtowania powierzchni, co może wpływać na koszty robocizny. Warto przy tym zwrócić uwagę, że prawidłowe wyliczenie kosztów w kosztorysie jest niezbędne do efektywnego zarządzania projektem ogrodniczym i realizacji planu budżetowego. Użycie odpowiednich wskaźników pozwala na uniknięcie nieprzewidzianych wydatków oraz zapewnia zgodność z normami branżowymi, które zalecają precyzyjne kalkulacje. Dobrze przygotowany kosztorys uwzględnia również czynniki takie jak lokalne ceny usług, co jest kluczowe dla rzetelności obliczeń.

Pytanie 28

Katalog Nakładów Rzeczowych nr 2-21 nie jest używany przy obliczaniu nakładów

A. na obsadzenie kwietników

B. na wykonanie instalacji elektrycznej

C. na wykonanie trawników

D. na sadzenie krzewów

Katalog Nakładów Rzeczowych nr 2-21 dotyczy nakładów związanych z pracami budowlanymi i instalacyjnymi, jednak nie obejmuje instalacji elektrycznych. W kontekście budownictwa, obliczenia dotyczące nakładów na różne instalacje powinny opierać się na specyfikacjach i normach dotyczących danego rodzaju instalacji. Instalacje elektryczne mają swoje odrębne normy i katalogi, które precyzują koszty pracy, materiałów oraz inne związane z nimi nakłady. Przykładem mogą być normy PN-IEC 60364, które zawierają wytyczne do projektowania i wykonawstwa instalacji elektrycznych. W przypadku obliczania nakładów na instalacje elektryczne, należy uwzględnić koszty związane z użytymi materiałami, robocizną oraz czasem realizacji projektu, co jest kluczowe dla rzetelnej kalkulacji kosztów i budżetowania projektu budowlanego. Użycie niewłaściwego katalogu może prowadzić do niedoszacowania lub nadmiernego oszacowania kosztów, co jest niekorzystne dla całego projektu.

Pytanie 29

Oblicz objętość wykopanego materiału ziemnego przy użyciu wgłębnika o wymiarach 10x20x0,5 m.

A. 200 m3

B. 50 m3

C. 150 m3

D. 100 m3

Aby obliczyć objętość mas ziemnych przy wykopie wgłębnika o wymiarach 10x20x0,5 m, należy zastosować podstawowy wzór na objętość prostopadłościanu, który brzmi: V = a × b × h, gdzie a to długość, b to szerokość, a h to wysokość. W tym przypadku mamy: V = 10 m × 20 m × 0,5 m = 100 m3. Obliczona objętość 100 m3 jest istotna w kontekście prac budowlanych i inżynieryjnych, ponieważ pozwala na oszacowanie ilości materiałów potrzebnych do wykopów, a także kosztów związanych z transportem i składowaniem tych mas. W praktyce, znajomość objętości wykopu jest kluczowa przy planowaniu projektów budowlanych, gdyż wpływa na dobór sprzętu oraz harmonogram realizacji prac. W branży budowlanej standardem jest również przeprowadzanie dokładnych pomiarów i obliczeń, aby zminimalizować ryzyko błędów i nieprzewidzianych kosztów związanych z wykopami.

Pytanie 30

Jakie rodzaje roślin można zalecić do zakupu żywopłotów obwódkowych?

A. Dereń jadalny (Cornus mas) oraz berberys Thunberga (Berberis Thunbergii)

B. Mahonia pospolita (Mahonia aąuifolium) oraz pęcherznica kalinolistna (Physocarpus opulifolius)

C. Karagana syberyjska (Caragana arborescens) oraz pigwowiec okazały (Chaenomeles speciosa)

D. Bukszpan wieczniezielony (Buxus sempervirens) oraz lawenda wąskolistna (Lavandula angustifolia)

Zalecane rośliny na żywopłoty obwódkowe powinny charakteryzować się odpowiednimi cechami estetycznymi oraz funkcjonalnymi w kontekście ich użytkowania. Karagana syberyjska (Caragana arborescens) i pigwowiec okazały (Chaenomeles speciosa) są roślinami, które niekoniecznie nadają się do formowania eleganckich obwódek. Karagana jest krzewem o luźnym pokroju, a jej wysokość oraz forma sprawiają, że nie tworzy gęstego żywopłotu. Z kolei pigwowiec, choć atrakcyjny, zwłaszcza podczas kwitnienia, nie jest rośliną wieczniezieloną, co oznacza, że w okresie zimowym jego walory wizualne maleją. Mahonia pospolita (Mahonia aquifolium) oraz pęcherznica kalinolistna (Physocarpus opulifolius) również nie są odpowiednie do żywopłotów obwódkowych. Mahonia, choć zimozielona, ma dość sztywny pokrój i może wymagać intensywnego przycinania, aby uzyskać pożądany kształt. Z kolei pęcherznica jest krzewem, który może osiągać znaczne wysokości, co nie sprzyja tworzeniu niskich, formalnych żywopłotów. Dereń jadalny (Cornus mas) oraz berberys Thunberga (Berberis Thunbergii) również nie są idealnym wyborem w tym kontekście. Chociaż berberys jest dobrze znany z odporności na przycinanie, jego ciernisty charakter może stanowić problem, jeśli żywopłot ma być używany jako osłona lub bariera. Wybierając rośliny do żywopłotów, warto więc kierować się ich pokrojem, odpornością na warunki atmosferyczne oraz ich zdolnością do tworzenia zwartej, estetycznej formy.

Pytanie 31

Jakie gatunki roślin wskazane są do sadzenia wzdłuż brzegów rzek i strumieni, aby zabezpieczyć je przed erozją?

A. Głogi, śliwy

B. Graby, dęby

C. Buki, klony

D. Wierzby, topole

Wierzby i topole są roślinami, które doskonale nadają się do sadzenia na brzegach cieków wodnych, ponieważ ich systemy korzeniowe są wyjątkowo efektywne w stabilizacji gruntu. Korzenie wierzby są elastyczne i potrafią wnikać w luźniejsze podłoża, co skutecznie zapobiega erozji brzegów. Ponadto, te gatunki roślin mają zdolność do szybkiego wzrostu, co pozwala na szybkie zakrycie obszarów narażonych na erozję. Ich obecność nie tylko chroni brzegi, ale także wspiera lokalny ekosystem, dostarczając schronienia i pożywienia dla wielu gatunków ptaków i owadów. W praktyce, sadzenie wierzby i topoli na obszarach narażonych na erozję jest zalecane w ramach projektów związanych z rekultywacją terenów podmokłych i ochroną bioróżnorodności. Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania wodami i ochrony środowiska, które zakładają użycie roślinności naturalnej w celu minimalizacji skutków działania sił erosyjnych.

Pytanie 32

Jaką czynność powinno się zakończyć na etapie zakupu ogrodu?

A. Sadzenie żywopłotu

B. Zakładanie trawnika

C. Sadzenie drzew

D. Obsadzanie rabaty bylinowej

Wybór posadzenia żywopłotu, drzew czy obsadzenia rabaty bylinowej jako ostatnich czynności przy tworzeniu ogrodu zawiera istotne błędy w rozumieniu procesu zakupu i zakładania ogrodu. Przede wszystkim, takie podejście może prowadzić do uszkodzenia już zasadzonych roślin w trakcie dodatkowych prac związanych z przygotowaniem podłoża pod trawnik. Żywopłoty i drzewa, które są sadzone na początku, mogą wymagać intensywnego przygotowania gleby, co może zrujnować delikatne nasiona trawy, które powinny być siane na końcu. Dodatkowo, sadzenie drzew i krzewów wymagałoby wykopania dużych dołów i przemieszczenia gleby, co mogłoby negatywnie wpłynąć na strukturę gleby przygotowanej pod trawnik. Również, obsadzenie rabaty bylinowej przed założeniem trawnika może prowadzić do niepożądanych przemieszczeń roślinności oraz utrudniać właściwe nawadnianie i nawożenie. Z kolei niewłaściwe planowanie kolejności prac może skutkować nieefektywnym wykorzystaniem przestrzeni ogrodowej, co jest sprzeczne z zasadami dobrego projektowania ogrodów. W ogrodnictwie kluczowe jest zrozumienie, że kolejność działań ma znaczenie, a założenie trawnika na końcu zapewnia optymalne warunki dla jego wzrostu oraz minimalizuje ryzyko uszkodzeń innych roślin.

Pytanie 33

Do formowania wysokich żywopłotów należy wybrać zestaw roślin:

A. jałowiec pośredni (Juniperus x media) oraz żywotnik wschodni (Thuja orientalis)

B. modrzew europejski (Larix decidua) oraz świerk pospolity (Picea abies)

C. jodła jednobarwna (Abies concolor) oraz świerk biały (Picea glauca)

D. jodła pospolita (Abies alba) i sosna pospolita (Pinus sylvestris)

Wybór roślin do formowania wysokich żywopłotów jest kluczowy, a podane alternatywy nie spełniają wymogów związanych z ich właściwościami. Jodła jednobarwna (Abies concolor) oraz świerk biały (Picea glauca) mogą być zbyt luźne w pokroju, co ogranicza ich zdolność do tworzenia zwartej struktury żywopłotu. Choć są to piękne drzewa, ich naturalny wzrost nie sprzyja kształtowaniu wysokich żywopłotów, co może prowadzić do wrażenia nieporządku w ogrodzie. Modrzew europejski (Larix decidua) i świerk pospolity (Picea abies) są bardziej odpowiednie, ponieważ ich gęstości i struktura umożliwiają osiągnięcie pożądanej formy. Kolejne połączenie jodły pospolitej (Abies alba) z sosną pospolitą (Pinus sylvestris) również jest problematyczne, ponieważ sosna ma tendencję do rozprzestrzeniania się, co może prowadzić do „rozmycia” linii żywopłotu. Ważne jest, aby unikać roślin, które nie mają naturalnej tendencji do gęstego wzrostu lub które mogą być zbyt szerokie. Jałowiec pośredni (Juniperus x media) i żywotnik wschodni (Thuja orientalis) to z kolei rośliny, które dobrze rosną, ale ich forma nie zawsze jest stabilna w wyższych żywopłotach, co czyni je mniej odpowiednimi do tego celu. Zrozumienie właściwych właściwości roślin jest kluczowe przy tworzeniu trwałych i estetycznych żywopłotów, dlatego wybór odpowiednich gatunków jest fundamentem dobrego projektu ogrodowego.

Pytanie 34

Kwietnik o okrągłym rzucie, wznoszący się ku centralnej części ponad otaczającym go terenem, powinien być obsadzany

A. z prawej do lewej

B. z lewej do prawej

C. z zewnątrz do wnętrza

D. z wnętrza na zewnątrz

Odpowiedzi, które mówią o obsadzaniu kwietnika od zewnątrz do środka, czy to z lewej do prawej, czy z prawej do lewej, są po prostu nietrafione. Gdy sadzimy od zewnątrz, to rośliny w środku będą miały trudniej, bo są trudniejsze do podlewania i pielęgnacji. Takie podejście też może sprawić, że rośliny na zewnątrz będą miały mniej światła, co nie jest dobre dla ich wzrostu. W przypadku podniesionych kwietników, ważne jest, żeby te w środku były wyższe, bo wtedy wszystko wygląda lepiej. A jak ktoś sadzi w linii poziomej, to zapomina, że rośliny potrzebują przestrzeni i mają swoje naturalne sposoby wzrostu. Często mylimy się myśląc, że wszystkie rośliny muszą być równomiernie rozmieszczone, a to nie uwzględnia ich potrzeb. Dobre projektowanie kwietników wymaga zrozumienia, jak rośliny rosną i jak ze sobą współpracują, a to jest klucz do stworzenia ładnej kompozycji w ogrodzie.

Pytanie 35

Jaki będzie koszt ziemi kompostowej potrzebnej do utworzenia rabaty o powierzchni 8 m2, jeśli na 100 m2 wymagane jest 25 m3 ziemi, a cena 1 m3 wynosi 50 zł?

A. 500 zł

B. 400 zł

C. 1250 zł

D. 100 zł

Aby obliczyć koszt ziemi kompostowej potrzebnej do założenia rabaty o powierzchni 8 m2, najpierw musimy ustalić, ile metrów sześciennych ziemi jest potrzebnych na tę powierzchnię. W danych podano, że na 100 m2 potrzebne jest 25 m3 ziemi, co oznacza, że na 1 m2 potrzeba 0,25 m3 (25 m3 / 100 m2). Następnie, dla rabaty o powierzchni 8 m2, potrzebujemy 8 m2 * 0,25 m3/m2 = 2 m3 ziemi. Koszt 1 m3 ziemi wynosi 50 zł, co oznacza, że całkowity koszt wyniesie 2 m3 * 50 zł/m3 = 100 zł. Takie obliczenia są istotne w kontekście zakupu materiałów do ogrodu, gdyż pozwalają na precyzyjne oszacowanie kosztów i unikanie zbędnych wydatków. Przy planowaniu rabat warto również rozważyć jakość ziemi i jej skład, co może wpłynąć na zdrowie roślin oraz efektywność nawożenia w przyszłości.

Pytanie 36

Drzewo charakteryzujące się luźną koroną, cienkimi i elastycznymi pędami, bardzo cienkimi, miękkimi igłami o długości 5-5-12 cm, rozłożonymi luźno na pędzie, zebranymi w grupki po 5 sztuk, oraz wydłużonymi, zazwyczaj wygiętymi szyszkami o długości 10-5-15 cm, to

A. sosna czarna (Pinus nigra)

B. sosna limba (Pinus cembra)

C. sosna wejmutka (Pinus strobus)

D. sosna pospolita (Pinus sylvestris)

Sosna limba, znana jako Pinus cembra, to zupełnie inny gatunek od sosny wejmutki. Jej igły są krótsze i takie sztywne, a zebrane w pęczki po 5, ale są bardziej gęste i mają ciemnozielony kolor. Szyszki sosny limby są mniejsze i mają owalny kształt, co je odróżnia od długich szyszek sosny wejmutki, które są bardziej wygięte. Z kolei sosna czarna, czyli Pinus nigra, ma ciemniejsze i grubsze igły, zebrane w pęczki po dwa. Szyszki tej sosny są bardziej kuliste i wyglądają inaczej, niż te, które znajdziesz u sosny wejmutki. A sosna pospolita, to już kolejny gatunek, gdyż jej igły są twardsze i dłuższe, a szyszki mniejsze i w innym kształcie. Wybierając sosny, warto patrzeć na ich cechy i zastosowania w leśnictwie i ogrodnictwie. Różne gatunki mają różne funkcje ekologiczne i estetyczne, a to na pewno wpływa na to, jakie drzewa sadzimy. Moim zdaniem, myślenie o sosnach powinno opierać się na ich cechach, żeby dobrze zrozumieć, jak je wykorzystywać w praktyce.

Pytanie 37

Rośliny przygotowane do transportu w tzw. balotach to materiał szkółkarski

A. z bryłami korzeniowymi zapakowanymi w siatkę lub jutę

B. z gołymi korzeniami zabezpieczonymi wodną zawiesiną gliny

C. z gołymi korzeniami związanymi po 25 sztuk w pęczki

D. z bryłami korzeniowymi ukształtowanymi w plastikowych doniczkach

Odpowiedź dotycząca roślin z bryłami korzeniowymi zapakowanymi w siatkę lub jutę jest prawidłowa, ponieważ baloty to metoda, która zapewnia roślinom odpowiednie warunki do transportu i sadzenia. Użycie siatki lub juty pozwala na zachowanie struktury bryły korzeniowej, co jest kluczowe dla ich zdrowia i dalszego rozwoju. Tego typu opakowanie umożliwia również wentylację, co jest istotne dla ograniczenia ryzyka gnicie korzeni podczas transportu. Dobrą praktyką w branży szkółkarskiej jest stosowanie takiego rodzaju zabezpieczeń, które minimalizują uszkodzenia brył korzeniowych, a jednocześnie ułatwiają ich transport i sadzenie. W praktyce, taki sposób przygotowania roślin do transportu jest często stosowany w produkcji drzew i krzewów ozdobnych oraz sadowniczych, co pozwala na ich szybkie wkomponowanie w nowe środowisko po dotarciu na miejsce. Oprócz tego, rośliny w balotach wykazują lepszą adaptację do nowych warunków glebowych, co jest istotne z perspektywy ich dalszego wzrostu.

Pytanie 38

Skutkiem żerowania mszyc na liściach roślin dekoracyjnych jest pojawienie się

A. min.

B. lepkiej substancji.

C. gołożerów.

D. białego nalotu.

Odpowiedzi mówiące o minach, gołożerach czy białym nalocie są błędne, bo to nie te objawy świadczą o mszycach. Miny w liściach to zazwyczaj sprawka larw innych owadów, jak muchówki, które drążą tunele w roślinach, a mszyce nie mają tu nic do rzeczy. Gołożery, które wyglądają dość podobnie, to też sprawka innych szkodników. Co do białego nalotu, to najczęściej to grzyby, jak mączniak, a nie mszyce. Typowy błąd to mylenie tych symptomów z działalnością mszyc, co prowadzi do złej diagnozy. Z mojego doświadczenia, trzeba umieć rozpoznać objawy szkodników, bo inaczej możemy zastosować złe środki ochrony roślin. To może w efekcie dać straty w uprawach i szkodzić środowisku. Dobrze jest więc obserwować rośliny i analizować sytuację, żeby skuteczniej je chronić, stosując metody, które są przyjazne dla natury.

Pytanie 39

Jakie wymagania muszą spełniać drzewa przeznaczone do sadzenia?

A. Właściwie wykształcone pędy i pąki kwiatowe

B. Właściwie uformowany pień oraz korzeń główny

C. Właściwie rozwinięte pąki liściowe oraz korzenie boczne

D. Właściwie ukształtowany pokrój oraz system korzeniowy

Prawidłowo uformowany pokrój i system korzeniowy są kluczowymi elementami, które decydują o dalszym wzroście oraz zdrowiu drzew. Pokrój drzewa powinien być harmonijny i odpowiednio zbalansowany, co pozwala na efektywną fotosyntezę oraz stabilność w warunkach wiatrowych. System korzeniowy, z kolei, odpowiada za pobieranie wody oraz składników odżywczych z gleby, a także za stabilizację drzewa w podłożu. Zgodnie z dobrymi praktykami sadowniczymi, drzewa powinny być sadzone w odpowiednich warunkach glebowych oraz mieć korzenie w pełni rozwinięte, co pozwala im lepiej przystosować się do nowego środowiska. Dobrze rozwinięty system korzeniowy umożliwia drzewom radzenie sobie w trudnych warunkach, takich jak susza czy nadmierna wilgotność. Przykładem praktycznym może być sadzenie drzew owocowych, które wymagają odpowiedniego pokroju, aby umożliwić łatwiejsze zbieranie plonów oraz zapewnić optymalne warunki do owocowania. Dlatego, przy wyborze drzew do sadzenia, szczególną uwagę należy zwrócić na ich pokrój i system korzeniowy.

Pytanie 40

Rośliny drzewiaste rytmicznie zestawione ze sobą pokazano na rysunku

A. D.

B. B.

C. C.

D. A.

Odpowiedź C. jest poprawna, ponieważ ukazuje harmonijne zestawienie roślin drzewiastych, co jest kluczowe dla estetyki i funkcjonalności przestrzeni zielonej. Rytmiczne rozmieszczenie roślin, takie jak sosny i krzewy, sprzyja nie tylko atrakcyjności wizualnej, ale również wzmacnia ich zdrowie poprzez odpowiednie warunki świetlne i przestrzenne. W projektowaniu krajobrazu, właściwe zestawienie roślin może wspierać bioróżnorodność, tworząc siedliska dla różnych gatunków zwierząt, a także poprawiając mikroklimat w danym obszarze. Dobrą praktyką jest stosowanie roślin o podobnych wymaganiach glebowych i świetlnych, co zwiększa szanse na ich prawidłowy rozwój. Dodatkowo, rytmiczne zestawienie roślin wpływa na postrzeganą harmonię i porządek w przestrzeni, co jest istotne dla użytkowników przestrzeni publicznych. Użycie roślinności w ten sposób ma na celu nie tylko estetykę, ale również funkcjonalność, zmniejszając erozję gleby i poprawiając jakość powietrza poprzez fotosyntezę.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej