Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 7 czerwca 2026 23:43
  • Data zakończenia: 8 czerwca 2026 00:03

Egzamin zdany!

Wynik: 32/40 punktów (80,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Aby pobrać dane (rekordy) z tabeli w bazie danych, należy użyć polecenia:

A.
GRANT
B.
CREATE
C.
INSERT
D.
SELECT
Do pobierania danych z tabel służy polecenie SELECT. Wskazuje się w nim kolumny i tabelę, a opcjonalnie warunki (WHERE), sortowanie (ORDER BY) czy złączenia. Przykładowo SELECT imie, nazwisko FROM klienci zwróci wybrane kolumny wszystkich klientów. To najczęściej używane zapytanie w pracy z bazą. Dlatego do odczytu rekordów z tabeli stosuje się SELECT.

Pytanie 2

Co oznacza integralność referencyjna w relacyjnych bazach danych?

A. klucz obcy musi równać się kluczowi głównemu powiązanej tabeli albo być NULL
B. klucz główny i obcy nie mogą być puste
C. klucz główny i obcy nie zawierają wartości NULL
D. każdemu kluczowi głównemu odpowiada dokładnie jeden klucz obcy
Integralność referencyjna wymaga, by wartość klucza OBCEGO odpowiadała istniejącemu kluczowi głównemu w powiązanej tabeli albo była pusta (NULL). Nie może wskazywać na nieistniejący rekord. Dlatego klucz obcy musi równać się kluczowi głównemu powiązanej tabeli albo być NULL.

Pytanie 3

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.
B. Zwiększenie ostrości zdjęcia.
C. Zmiana jasności zdjęć.
D. Przenikanie zdjęć.
Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.

Pytanie 4

W języku C++ stworzono zmienną char zm1[10]; Czym jest ta zmienna?

A. tablicą znaków
B. liczbą
C. znakiem
D. tablicą łańcuchów
Zmienna char zm1[10] w języku C++ jest tablicą znaków, co oznacza, że może przechowywać do 10 pojedynczych znaków. Tablice znaków są szeroko stosowane w programowaniu do reprezentacji łańcuchów tekstowych. W C++ tablice są strukturami, które umożliwiają przechowywanie kolekcji elementów tego samego typu. Zmienna char zm1[10] alokuje pamięć dla 10 znaków, gdzie każdy znak jest typu char. Dzięki temu możemy wykorzystać taką tablicę do przechowywania napisów, takich jak imiona, tytuły czy inne teksty. Przykładowo, możemy przypisać do tej tablicy łańcuch znaków: 'Hello', co wymaga dodatkowego miejsca dla znaku null ('\0'), co oznacza koniec łańcucha. W praktyce, aby przypisać wartość do zmiennej, możemy użyć funkcji strncpy lub strcat. Zgodnie z dobrymi praktykami, warto zawsze pamiętać o maksymalnym rozmiarze tablicy, aby uniknąć przepełnienia bufora, które może prowadzić do poważnych błędów w programie. Przy tworzeniu aplikacji, które operują na tekstach, znajomość tablic znaków jest kluczowa i niezbędna dla prawidłowego zarządzania danymi tekstowymi."

Pytanie 5

Funkcja zapisana w języku PHP wygląda tak patrz ramka): Jej celem jest

Ilustracja do pytania
A. wypisanie liczby nieparzystej
B. zwrócenie wartości 0, gdy liczba jest parzysta
C. zwrócenie wartości 1, gdy liczba jest parzysta
D. wypisanie liczby parzystej
Funkcja w języku PHP jest zapisana w taki sposób że przyjmuje jeden argument liczba i sprawdza czy jest on parzysty. Używa operatora modulo % który zwraca resztę z dzielenia. Jeśli liczba podzielona przez 2 daje resztę równą 0 oznacza to że jest parzysta. W takim przypadku funkcja zwraca wartość 1. W przeciwnym razie czyli gdy liczba jest nieparzysta funkcja zwraca 0. Takie podejście jest częstym wzorcem w programowaniu gdyż pozwala na szybkie i efektywne sprawdzenie parzystości liczby. Stosowanie operatora modulo jest standardem w wielu językach programowania dzięki czemu kod jest zrozumiały i łatwo go przenieść między różnymi platformami. W praktyce takie funkcje mogą być używane w algorytmach gdzie konieczne jest filtrowanie danych na podstawie parzystości lub innych podobnych kryteriów. Dobre praktyki w kodowaniu w PHP obejmują również jasne nazywanie funkcji i zmiennych co poprawia czytelność i utrzymanie kodu. Można także zastanowić się nad rozszerzeniem funkcji o dodatkowe sprawdzania lub logikę w zależności od potrzeb projektu.

Pytanie 6

Znaczniki HTML <strong> oraz <em> używane do wyróżniania istotności tekstu, pod względem formatowania odpowiadają znacznikom

A. ```<b>``` oraz ```<i>```
B. ```<b>``` oraz ```<u>```
C. ```<i>``` oraz ```<mark>```
D. ```<u>``` oraz ```<sup>```
Znaczniki HTML <strong> oraz <em> są używane do podkreślenia ważności tekstu, przy czym <strong> wskazuje na silniejsze akcentowanie, a <em> na akcentowanie mniej intensywne, pełniące rolę stylizacji typograficznej. W kontekście formatowania, ich odpowiednikami są znaczniki <b> oraz <i>. Oznacznik <b> wprowadza tekst w pogrubieniu, co sygnalizuje jego ważność, ale nie ma semantycznego znaczenia, podczas gdy <i> oznacza kursywę, która jest często używana do podkreślenia tytułów, obcojęzycznych wyrazów czy terminów technicznych. W praktyce, użycie <strong> i <em> jest zgodne z zasadami semantycznego HTML, które mają na celu zrozumienie treści przez maszyny oraz poprawę dostępności, co ma fundamentalne znaczenie w projektowaniu stron internetowych. Warto także pamiętać, że stosowanie semantycznych znaczników wpływa na SEO, umożliwiając lepsze indeksowanie treści przez wyszukiwarki, a także poprawia doświadczenia osób korzystających z technologii asystujących. Przykładowo, użycie <strong> w nagłówkach lub kluczowych informacjach na stronie pozwala na lepsze zrozumienie struktury treści przez użytkowników oraz boty wyszukiwarek.

Pytanie 7

Który sposób utworzenia tablicy w JavaScript jest składniowo NIEPOPRAWNY?

A.
var liczby = [1, 2, 3];
B.
var liczby = [3];
C.
var liczby = new Array(1, 2, 3);
D.
var liczby = new Array[1, 2, 3];
Trzy pozostałe zapisy są prawidłowe, więc nie są odpowiedzią na pytanie o błąd. [1, 2, 3] oraz [3] to literały tablicy w nawiasach kwadratowych – najprostszy i najczęstszy sposób. new Array(1, 2, 3) używa konstruktora Array z nawiasami okrągłymi, co również jest poprawne. Błędem składniowym jest new Array[1, 2, 3] – wywołanie konstruktora nie może mieć nawiasów kwadratowych, dlatego to ta odpowiedź jest poprawna.

Pytanie 8

W przedstawionym kodzie JavaScript występuje błąd logiczny. Program, zamiast informować, czy liczby są równe, nie działa prawidłowo. Wskaż, która odpowiedź dotyczy tego błędu.

var x = 5;
var y = 3;
if (x = y)
  document.getElementById("demo").innerHTML = "zmienne są równe";
else
  document.getElementById("demo").innerHTML = "zmienne się różnią";
A. Przed instrukcją else nie powinno być średnika
B. Zmienne zostały błędnie zadeklarowane
C. Polecenia w sekcjach if i else powinny zostać zamienione miejscami
D. W instrukcji if znajduje się przypisanie zamiast operacji porównania
W tym przypadku mamy do czynienia z częstym błędem w programowaniu, gdzie zamiast porównania użyto operatora przypisania. W języku JavaScript operator przypisania '=' służy do przypisywania wartości do zmiennej, natomiast do porównania dwóch wartości używa się operatora '==' dla równości lub '===' dla równości i sprawdzania typu. Użycie '=' w warunku if powoduje przypisanie wartości y do x, co zawsze zwróci true, jeśli y jest różne od zera. To prowadzi do nieoczekiwanych rezultatów w logice programu. Poprawnym zapisem w tym kontekście jest if (x == y). Warto pamiętać o dobrych praktykach, które zalecają używanie '===' zamiast '==' dla uzyskania lepszej precyzji i uniknięcia błędów spowodowanych niejawnych konwersji typów. To podejście minimalizuje ryzyko błędów logicznych i poprawia czytelność kodu. Regularne stosowanie takich dobrych praktyk zwiększa jakość kodu i ułatwia jego późniejszą konserwację oraz rozwój.

Pytanie 9

W języku PHP wartość 1 została przypisana do zmiennej $a. Porównanie $a === $b zwraca true, gdy zmienna $b ma wartość

A. B. '1'
B. D. "1" lub '1'
C. A. *1
D. C. 1 lub '1'
W przypadku użycia operatora == w porównaniu zmiennych w PHP, może dojść do automatycznej konwersji typów, co prowadzi do niejasnych wyników. Wiele osób myśli, że porównanie zmiennej typu integer z zmienną typu string zawsze będzie zachodzić poprawnie, co jest jednym z najczęstszych błędów. Na przykład, jeśli zmienna $b jest zainicjowana wartością '1' (string), operator == zwróci true, ponieważ PHP automatycznie przekształci string na liczbę przed porównaniem. To podejście może prowadzić do nieprzewidywalnych wyników, gdy porównujemy różne typy danych, co może być źródłem błędów w bardziej złożonych aplikacjach. Ponadto, w kontekście programowania w PHP, praktyki związane z silnym typowaniem zyskują na znaczeniu, a operator === staje się preferowany, ponieważ zapewnia większą przewidywalność i bezpieczeństwo kodu. Używanie operatora == może prowadzić do sytuacji, gdzie programista nie jest świadomy, że różne typy danych są porównywane, co może skutkować nieprawidłowymi wynikami. Warto również rozważyć, że w przypadku porównania z typem string, takie jak '1', PHP zastosuje konwersję, co może prowadzić do błędów, jeśli nie jesteśmy świadomi tej konwencji. Dlatego kluczowe jest zrozumienie różnicy między tymi operatorami, aby uniknąć niezamierzonych konsekwencji w logicznych warunkach w kodzie.

Pytanie 10

Jak nazywa się WYBRANY minimalny zestaw atrybutów jednoznacznie identyfikujący każdy rekord (wartości unikalne i niepuste)?

A. kandydującym
B. głównym
C. obcym
D. złożonym
Wybrany, minimalny zestaw atrybutów o wartościach unikalnych i niepustych, jednoznacznie identyfikujący każdy rekord, to klucz GŁÓWNY (podstawowy). Dlatego mowa o kluczu głównym.

Pytanie 11

Stronę internetową zapisano w języku XHTML. Który z kodów stanowi implementację przedstawionego fragmentu strony, jeżeli żadne style CSS nie zostały zdefiniowane?

Początki HTML

W 1980 fizyk Tim Berners-Lee, pracownik CERN,
stworzył prototyp hipertekstowego systemu informacyjnego – ENQUIRE


A.
<b>Początki HTML</b>
<p>W 1980 fizyk <b>Tim Berners-Lee</b>, pracownik <i>CERN</i>,<br /> stworzył
<b>prototyp hipertekstowego systemu informacyjnego – <i>ENQUIRE</i></b></p>
B.
<h1>Początki HTML</h1>
<p>W 1980 fizyk <b>Tim Berners-Lee</b>, pracownik <i>CERN</i>,<br /> stworzył
<b>prototyp hipertekstowego systemu informacyjnego – <i>ENQUIRE</i></b></p>
C.
<b>Początki HTML</b>
<p>W 1980 fizyk <b>Tim Berners-Lee</b>, pracownik <i>CERN</i>,<hr /> stworzył
<b>prototyp hipertekstowego systemu informacyjnego – <i>ENQUIRE</i></b></p>
D.
<h1>Początki HTML</h1>
<p>W 1980 fizyk <b>Tim Berners-Lee</b>, pracownik <i>CERN</i>,<br /> stworzył
<i>prototyp hipertekstowego systemu informacyjnego – <b>ENQUIRE</b></i></p>
A. C.
B. B.
C. D.
D. A.
Twoja odpowiedź jest poprawna. Wybrałeś opcję B, która przedstawiała poprawną implementację fragmentu strony internetowej napisanej w języku XHTML. W tym fragmencie wykorzystane zostały standardowe tagi XHTML, takie jak <h1> do oznaczenia nagłówka pierwszego poziomu oraz <p> do definiowania akapitu. Dodatkowo w tekście użyte zostały tagi <b> i <i> do odpowiednio pogrubienia i kursywy, co podkreśla ważność wybranych fragmentów tekstu. Tag <br /> pozwala na stworzenie przerwy wiersza, co jest szczególnie użyteczne w przypadku długich akapitów tekstu. Pamiętaj, że XHTML jest bardziej rygorystyczną wersją HTML i wymaga zawsze domknięcia tagów. Wiedza na ten temat jest niezwykle ważna podczas tworzenia stron internetowych, a standardy i dobre praktyki branżowe pomagają w utrzymaniu kodu w czytelnej i zrozumiałej formie.

Pytanie 12

Poniżej przedstawiono sposób obsługi:

<?php
if (!isset($_COOKIE[$nazwa]))
    echo "nie ustawiono!";
else
    echo "ustawiono, wartość: " . $_COOKIE[$nazwa];
?>
A. baz danych
B. sesji
C. zmiennych tekstowych
D. ciasteczek
Kod PHP przedstawiony w pytaniu ilustruje użycie mechanizmu ciasteczek w przeglądarce. Ciasteczka to małe pliki tekstowe, które serwer umieszcza na komputerze użytkownika, aby przechowywać informacje między sesjami HTTP. W tym przypadku kod sprawdza, czy zmienna o nazwie $nazwa jest ustawiona w tablicy superglobalnej $_COOKIE. Jeśli ciasteczko o danej nazwie nie zostało ustawione, skrypt zwraca komunikat 'nie ustawiono!'. Gdy ciasteczko istnieje, wyświetlana jest jego wartość. Ciasteczka są powszechnie stosowane do śledzenia sesji użytkowników, przechowywania preferencji czy zachowania stanu zalogowania. Ważnym aspektem jest zrozumienie, że ciasteczka działają po stronie klienta i mogą być modyfikowane przez użytkownika, dlatego powinny być używane z ostrożnością i w połączeniu z innymi mechanizmami zabezpieczeń. Warto pamiętać, że ciasteczka mają ograniczenia co do wielkości i liczby, które mogą być przechowywane przez przeglądarkę. Implementacja ciasteczek powinna być zgodna z regulacjami dotyczącymi prywatności, takimi jak RODO, które nakładają obowiązek informowania użytkowników o ich używaniu oraz uzyskiwania zgody.

Pytanie 13

Jakie wyrażenie należy umieścić w miejsce ??? w pętli napisanej w języku C++, aby na ekranie zostały wyświetlone wyłącznie elementy tablicy tab?

int tab[6];
for (int i = 0; ???; i++)
    cout << tab[i];
A. i >= 6
B. i <= 6
C. i < 6
D. i > 6
Niepoprawne wybory wyrażenia warunkowego w pętli for mogą prowadzić do różnych problemów, z których głównym jest przekroczenie zakresu tablicy, co jest powszechnym błędem w programowaniu w językach takich jak C++. Błędne zastosowanie warunku i >= 6 spowodowałoby, że pętla nie wykonałaby się ani razu, ponieważ początkowa wartość i wynosi 0, co nie spełnia tego warunku. Warunek i <= 6 może wydawać się poprawny, ponieważ uwzględnia indeks 6, jednak indeks ten wykracza poza zakres tablicy posiadającej 6 elementów (z indeksami od 0 do 5), co prowadziłoby do błędu out-of-bounds. Warunek i > 6 również jest błędny, ponieważ nigdy nie zostanie spełniony przy początkowej wartości i równej 0, a pętla tym samym się nie wykona. Typowe błędy myślowe prowadzące do takich wyborów wynikają z nieprawidłowego rozumienia indeksowania tablic oraz zakresu pętli. Ważne jest, aby dokładnie przeanalizować, jak indeksy są przypisywane w tablicach i dostosować warunki pętli, aby zawsze mieściły się w poprawnym zakresie. Aby uniknąć takich błędów, zaleca się stosowanie podejścia, które uwzględnia długość tablicy i iteruje do mniejszej wartości niż jej rozmiar. Tego typu prewencja nie tylko zwiększa stabilność programu, ale również jego bezpieczeństwo, eliminując ryzyko naruszenia pamięci programu i potencjalnych podatności bezpieczeństwa.

Pytanie 14

Wszelkie dane, które dostarczają informacji o innych danych, nazywane są

A. metadata.
B. markup language.
C. databus.
D. metalanguage.
Poprawna odpowiedź to „metadata”, czyli po polsku metadane. Metadane to wszystkie dane, które opisują inne dane. Można powiedzieć, że są to „informacje o informacji”. Przykład z życia: plik zdjęcia JPG. Sam obraz to dane, a takie elementy jak data wykonania, model aparatu, rozdzielczość, lokalizacja GPS, autor – to właśnie metadane zapisane np. w formacie EXIF. Podobnie w świecie WWW: w dokumencie HTML mamy sekcję <head>, a w niej znaczniki <meta>. Te znaczniki nie są wyświetlane użytkownikowi jako treść strony, ale przekazują wyszukiwarkom i przeglądarkom informacje o stronie, np. opis, słowa kluczowe, kodowanie znaków, język. To jest klasyczny przykład metadanych w praktyce. W bazach danych metadane to np. definicje tabel, typy kolumn, klucze główne, indeksy, ograniczenia. System zarządzania bazą danych przechowuje je w tzw. katalogach systemowych. Dzięki temu wie, jak interpretować rekordy, jakie są relacje między tabelami, jakie są dopuszczalne wartości. Bez metadanych dane byłyby po prostu chaotycznym zbiorem bitów, z którego niewiele da się wyciągnąć. W standardach branżowych stosuje się różne schematy metadanych, np. Dublin Core dla zasobów cyfrowych, czy schema.org dla stron internetowych, aby wyszukiwarki lepiej rozumiały zawartość. Z mojego doświadczenia warto od początku myśleć o metadanych jako o czymś, co podnosi jakość systemu: ułatwia wyszukiwanie, integrację, automatyczne przetwarzanie danych. Dobra praktyka jest taka, żeby dla ważnych zasobów (pliki, rekordy w bazie, strony WWW, API) zawsze planować strukturę metadanych: kto utworzył, kiedy, jaki typ, wersja, status. To bardzo pomaga przy utrzymaniu aplikacji, debugowaniu i rozwoju systemu.

Pytanie 15

Na przedstawionej grafice znajduje się struktura sekcji dla witryny internetowej. Przyjmując, że blok5 nie ma przypisanej szerokości, a bloki są określone w dokumencie HTML w kolejności ich numeracji, jak powinno wyglądać zdefiniowanie opływania?

Ilustracja do pytania
A. bloki 1, 2, 3, 4 float: right; blok 5 clear: right;
B. blok 1 float: left; bloki 2, 4 float: center; blok 3 float: right; blok 5 clear: both;
C. bloki 1, 2, 4 float: left; blok 3 float: right; blok 5 clear: both;
D. bloki 1, 2, 4 float: left; blok 3, 5 float: right;
Odpowiedź 3 jest poprawna, ponieważ odpowiada układowi bloków na stronie i ich pozycjonowaniu. Użycie właściwości CSS float: left; dla bloków 1, 2 i 4 pozwala im ułożyć się w linii po lewej stronie. Blok 3 z float: right; zostanie umieszczony po prawej stronie, co jest zgodne z przedstawionym układem. Blok 5 natomiast, znajdujący się na dole i rozciągający się na całą szerokość, wymaga użycia clear: both;, aby nie opływały go inne bloki i mógł zająć całą dostępną przestrzeń poziomą. Takie zastosowanie float i clear jest zgodne z najlepszymi praktykami w projektowaniu układów stron internetowych. Stylowanie za pomocą float jest powszechnie używane w CSS do tworzenia dynamicznych układów, a właściwość clear zapewnia, że element nie będzie opływany przez poprzedzające elementy pływające, co jest szczególnie istotne dla elementów podsumowujących lub końcowych na stronie.

Pytanie 16

Liczba 0x142 zapisana w kodzie JavaScript jest w postaci

A. szesnastkowej
B. dziesiętnej
C. dwójkowej
D. ósemkowej
Prefiks 0x oznacza zapis SZESNASTKOWY, więc 0x142 to liczba szesnastkowa (dziesiętnie 322). Dlatego 0x142 jest w postaci szesnastkowej.

Pytanie 17

Które zapytanie SQL wybiera nazwiska z tabeli klient, które mają co najmniej jedną literę i zaczynają się na literę Z?

A. SELECT nazwisko FROM klient WHERE nazwisko='Z_?'
B. SELECT nazwisko FROM klient WHERE nazwisko LIKE 'Z_%'
C. SELECT nazwisko FROM klient WHERE nazwisko='Z?'
D. SELECT nazwisko FROM klient WHERE nazwisko LIKE 'Z%'
Odpowiedź SELECT nazwisko FROM klient WHERE nazwisko LIKE 'Z%'; jest poprawna, ponieważ wykorzystuje operator LIKE, który jest standardowym narzędziem w SQL do wyszukiwania wzorców w danych tekstowych. Znak procenta (%) w tym kontekście oznacza, że może wystąpić dowolna liczba znaków po literze Z, co jest zgodne z wymaganiem, aby nazwiska były co najmniej jednoliterowe. W praktyce, takie zapytanie umożliwia efektywne wyszukiwanie danych w bazach, co jest kluczowe w kontekście aplikacji zarządzających danymi klientów. Dobre praktyki w projektowaniu baz danych zalecają stosowanie operatora LIKE do filtrowania wyników, co pozwala na zwiększenie przejrzystości i wydajności. W przypadku wyszukiwania nazwisk, można również użyć indeksów, aby przyspieszyć wykonanie zapytań, co jest ważne w kontekście dużych zbiorów danych, gdzie czas odpowiedzi aplikacji może mieć istotne znaczenie dla użytkowników końcowych. Używanie LIKE w połączeniu z odpowiednimi znakami wieloznacznymi jest więc kluczowym elementem efektywnego zarządzania danymi.

Pytanie 18

Wykonanie zapytania SQL spowoduje skasowanie rekordów:

DELETE FROM mieszkania WHERE status = 1;
A. rekordów, w których wartość pola status jest równa 1, z tabeli mieszkania
B. elementów o nazwie status z tabeli mieszkania
C. tabeli mieszkania znajdującej się w bazie danych
D. tabel, w których wartość pola status wynosi 1, z bazy danych mieszkania
Odpowiedź wskazująca na usunięcie rekordów, w których pole status jest równe 1, z tabeli mieszkania jest poprawna ponieważ w zapytaniu SQL użyto składni DELETE, która jest odpowiedzialna za usuwanie danych z określonej tabeli. W kontekście tego zapytania, po słowie 'FROM' znajduje się nazwa tabeli, czyli 'mieszkania', a warunek 'WHERE status = 1' precyzuje, które rekordy mają zostać usunięte. Przykładowo, jeśli w tabeli mieszkania znajdują się mieszkania oznaczone jako dostępne (status = 1), to po wykonaniu tego zapytania wszystkie takie mieszkania zostaną trwale usunięte z bazy danych. Ważne jest, aby przed wykonaniem zapytania DELETE rozważyć konieczność wykonania kopii zapasowej danych, aby zapobiec ich nieodwracalnej utracie. Dobrą praktyką jest również stosowanie zapytania SELECT z tym samym warunkiem, aby najpierw zweryfikować, które rekordy zostaną usunięte. Tego rodzaju podejście umożliwia lepsze zarządzanie danymi oraz redukuje ryzyko pomyłek podczas operacji na bazach danych.

Pytanie 19

Przedstawione zapytanie SQL przydziela uprawnienie SELECT

GRANT SELECT ON hurtownia.*
TO 'sprzedawca'@'localhost';
A. dla użytkownika root na serwerze sprzedawca
B. do wszystkich kolumn w tabeli hurtownia
C. dla użytkownika root na serwerze localhost
D. do wszystkich tabel w bazie hurtownia
Polecenie GRANT SELECT ON hurtownia.* TO 'sprzedawca'@'localhost'; nie przyznaje praw do użytkownika root ani do serwera localhost, co wyklucza te możliwości. W SQL, użytkownik root zazwyczaj posiada pełne uprawnienia administracyjne, a przypisanie mu dodatkowych specyficznych praw nie jest konieczne ani typowe w kontekście tego typu polecenia. Z kolei wskazanie serwera localhost w tym kontekście dotyczy tylko ograniczenia dostępu użytkownika do tego konkretnego hosta, a nie nadania mu praw selektywnych. Błędne jest również stwierdzenie, że polecenie to nadaje prawa do wszystkich pól w tabeli hurtownia. W rzeczywistości, wyrażenie hurtownia.* w kontekście GRANT odnosi się do wszystkich tabel, a nie do pól, które w SQL nazywane są kolumnami. Właściwe przypisanie uprawnień w systemach bazodanowych wymaga zrozumienia kontekstu, w którym dane polecenie jest stosowane, oraz znajomości specyfiki składni SQL. Wiele błędów wynika z niepełnego zrozumienia różnicy między tabelami a kolumnami oraz ról poszczególnych użytkowników w systemie zarządzania bazą danych. Praktyka i ciągłe doskonalenie wiedzy w zakresie zarządzania bazami danych jest kluczowe dla unikania takich pomyłek oraz dla utrzymania bezpieczeństwa i spójności danych w organizacjach.

Pytanie 20

Narzędzie zaprezentowane na ilustracji służy do

Ilustracja do pytania
A. walidacji stylów CSS
B. debugowania strony internetowej
C. sprawdzania zgodności witryny ze standardem HTML5
D. walidacji kodu HTML i XHTML
Walidacja kodu HTML i XHTML nie jest głównym celem narzędzia przedstawionego na ilustracji. Mimo że omawiana usługa W3C może wspierać analizę dokumentów HTML zawierających style CSS, jej podstawową funkcją jest analiza i walidacja samego CSS. Z kolei debugowanie strony internetowej to proces identyfikacji i usuwania błędów w kodzie, co wymaga użycia narzędzi takich jak przeglądarkowe narzędzia deweloperskie, np. Google Chrome DevTools, które oferują inspekcję DOM, monitorowanie działań sieciowych oraz debugowanie JavaScript. Narzędzie to nie sprawdza również zgodności witryny ze standardem HTML5, ponieważ koncentruje się wyłącznie na arkuszach stylów CSS. Walidacja pod kątem zgodności z HTML5 wymaga użycia innego narzędzia, takiego jak W3C Markup Validation Service, które analizuje składnię i strukturę kodu HTML. Wybór nieodpowiedniego narzędzia do walidacji może prowadzić do błędnych wniosków na temat jakości i zgodności kodu, co podkreśla znaczenie stosowania właściwych narzędzi do odpowiednich zadań.

Pytanie 21

Jaki rezultat zostanie wyświetlony po wykonaniu przedstawionego kodu HTML?

<ol>
    <li>punkt</li>
    <li>punkt
        <ul>
            <li>punkt</li>
            <li>punkt</li>
        </ul>
    </li>
    <li>punkt</li>
</ol>
<ol type="A" start="4">
    <li>punkt</li>
</ol>

1. punkt

2. punkt

  • punkt
  • punkt

3. punkt

4. punkt

A.

1. punkt

2. punkt

  • punkt
  • punkt

3. punkt

4. punkt

B.

1. punkt

2. punkt

  • punkt
  • punkt

3. punkt

D. punkt

C.

1. punkt

2. punkt

  • punkt
  • punkt

3. punkt

D. punkt

D.

A. B.
B. D.
C. A.
D. C.
Gratulacje, wybrałeś poprawną odpowiedź, która jest 'D'. Twoja znajomość struktury i semantyki kodu HTML jest na dobrym poziomie. Kod HTML w pytaniu składa się z dwóch uporządkowanych list (``), z których pierwsza zawiera trzy elementy. Drugi element pierwszej listy uporządkowanej zawiera zagnieżdżoną nieuporządkowaną listę (``) z dwoma elementami. Zwróć uwagę, że elementy listy nieuporządkowanej są wyświetlane z kropkami. Druga lista uporządkowana zaczyna numerację od litery 'D', co jest zgodne z odpowiedzią 'D'. W praktyce, zagnieżdżone listy są często używane do tworzenia struktur menu w aplikacjach webowych, a atrybut start w liście uporządkowanej pozwala na kontrolowanie numeracji elementów listy. Pamiętaj, że zrozumienie struktury i semantyki tagów HTML jest kluczowe dla tworzenia efektywnych i użytecznych stron internetowych.

Pytanie 22

Zademonstrowano fragment kodu JavaScript. Po jego uruchomieniu zmienna str2 otrzyma wartość.

var str1 = "JavaScript";
var str2 = str1.substring(2, 6);
A. vaSc
B. vaScri
C. avaS
D. avaScr
Pierwsza z niepoprawnych odpowiedzi 'avaS' sugeruje, że odczytujemy znaki zaczynając od drugiego indeksu, jednak końcowy indeks 6 zmienia sposób odczytu. Możliwe, że ktoś mógł pomylić kolejność lub sposób, w jaki substring działa, co jest częstym błędem w zrozumieniu tej metody. Druga odpowiedź 'vaScri' wydaje się sugerować, że ktoś zrozumiał, jak działa substring, ale błędnie wyznaczył końcowy indeks, co prowadzi do wyodrębnienia znacznie większej ilości znaków. W rzeczywistości, aby uzyskać 'vaScri', należałoby użyć indeksów 2 i 8, co również jest nieprawidłowe. Ostatnia niepoprawna odpowiedź 'avaScr' wskazuje na błędne wyznaczenie pierwszego znaku. Użytkownik mógł pomylić interpretację indeksu zaczynając od 0, co w JavaScript jest istotne. W kontekście całego łańcucha, odpowiedzi te pokazują, jak ważne jest zrozumienie indeksowania i prawidłowego użycia metod do manipulacji tekstem, aby unikać błędów w kodzie. Rozwój umiejętności w pracy z łańcuchami tekstowymi jest kluczowy dla efektywnego programowania w JavaScript.

Pytanie 23

SELECT ocena FROM oceny WHERE ocena>2 ORDER BY ocena;
Dana jest tabela oceny o polach id, nazwisko, imie, ocena. Przedstawione zapytanie jest przykładem:
A. sumowania
B. łączenia
C. selekcji
D. projekcji
Zapytanie SQL, które przedstawiłeś, jest naprawdę świetnym przykładem selekcji. Dzięki niemu można wyciągnąć konkretne dane z tabeli 'oceny'. Selekcja to nic innego jak filtracja danych według ustalonych kryteriów, a w tym przypadku chodzi o to, że 'ocena' musi być większa niż 2. Użycie klauzuli WHERE w SQL pozwala na efektywne wyodrębnienie danych spełniających te wymagania. A jak dodasz do tego klauzulę ORDER BY, to możesz posortować wyniki według wybranej kolejności, co jest naprawdę przydatne w różnych analizach. Takie operacje są kluczowe w pracy z bazami danych, bo dzięki nim zdobywasz konkretną wiedzę bez przeszukiwania całej bazy. W praktyce widać to w raportach, gdzie często potrzebne są tylko konkretne dane, przykładowo żeby sprawdzić, którzy studenci osiągnęli określony poziom ocen. Selekcja daje ci możliwość efektywnego zarządzania danymi, a to według mnie bardzo ważne, zwłaszcza w analizach.

Pytanie 24

Arkusze stylów w formacie kaskadowym są tworzone w celu

A. połączenia struktury dokumentu strony z odpowiednią formą jej wizualizacji
B. blokowania wszelkich zmian w wartościach znaczników już przypisanych w pliku CSS
C. nadpisywania wartości znaczników, które już zostały ustawione na stronie
D. ułatwienia formatowania strony
Kaskadowe arkusze stylów (CSS) stanowią kluczowy element w tworzeniu nowoczesnych stron internetowych, umożliwiając deweloperom separację zawartości od stylizacji. Poprawna odpowiedź, dotycząca ułatwienia formatowania strony, odnosi się do głównej funkcji CSS, która polega na umożliwieniu precyzyjnego stylizowania elementów HTML przy użyciu różnych właściwości, takich jak kolor, czcionka, marginesy czy tło. Dzięki CSS, można łatwo zmieniać wygląd całej strony lub jej części, co znacznie upraszcza proces utrzymania i aktualizacji. Na przykład, jeśli chcemy zmienić kolor tła całej witryny, wystarczy zaktualizować jedną regułę w arkuszu stylów, zamiast edytować każdy element osobno. Dodatkowo, CSS wspiera responsywność, co oznacza, że możemy dostosować wygląd strony do różnych rozmiarów ekranów, co jest istotne w dobie urządzeń mobilnych. Takie podejście do rozwijania stron internetowych jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, co pozwala na bardziej efektywne zarządzanie projektem oraz zapewnienie spójnego wyglądu witryny.

Pytanie 25

W języku PHP chcąc wyświetlić ciąg n znaków @, należy użyć funkcji

A. function znaki($znak, $n){
   for($i = 0; $i < $n; $i++)
     print($znak);
}
znaki(@, $n);

B. function znaki($i){
   for($i = 0; $i < $n; $i++)
     print("@");
}
znaki($i);

C. function znaki($znak, $n){
   for($i = 0; $i < $n; $i++)
     print($znak);
}
znaki($n);

D. function znaki($znak, $n){
   for($i = 0; $i < $n; $i++)
     print($znak);
}
znaki("@", $n);
A. B.
B. A.
C. D.
D. C.
Właśnie wybrałeś odpowiedź D i jest to absolutnie poprawne. W języku PHP, funkcja, o której mówimy, jest standardowym sposobem wyświetlania ciągu n znaków. Działa to poprzez użycie dwóch argumentów: znaku, który ma być wyświetlony, i liczby n, która określa, ile razy ten znak powinien zostać wyświetlony. W tym przypadku, użyto znaku '@'. Następnie, w pętli for, zmienna $i jest inkrementowana od 0 do n-1, a funkcja print wyświetla znak. To jest dobrym przykładem praktycznego zastosowania pętli w PHP, które są niezwykle przydatne w wielu różnych scenariuszach, od generowania list do manipulowania danymi. Pamiętaj, że zrozumienie, jak działa ta konkretna funkcja, może pomóc Ci lepiej zrozumieć, jak działają pętle i funkcje print w PHP.

Pytanie 26

Zakładając, że zmienna tablicowa $tab jest wypełniona liczbami naturalnymi, wynikiem programu będzie wypisanie

$liczba = $tab[0];
foreach ($tab as $element)
{
    if ($element > $liczba)
        $liczba = $element;
}
echo $liczba;
A. tych elementów, które są większe od zmiennej $liczba.
B. najmniejszego elementu tablicy.
C. elementu tablicy, który jest równy wartości $tab[0].
D. największego elementu tablicy.
Niektóre z błędnych odpowiedzi sugerują, że wynikiem programu będzie wypisanie najmniejszego elementu tablicy, tych elementów, które są większe od zmiennej $liczba, oraz elementu tablicy, który jest równy wartości $tab[0]. Te odpowiedzi są nieprawidłowe, ponieważ nie odzwierciedlają one prawidłowo działania programu. Program nie szuka najmniejszego elementu, ale największego. Nie ma również informacji, że program miałby wypisywać elementy większe od jakiejś konkretnej zmiennej - program porównuje wszystkie elementy tablicy z bieżącą największą znaną wartością, a nie z określoną z góry wartością. Odpowiedź sugerująca, że program wypisze wartość $tab[0] również jest nieprawidłowa, ponieważ wartość $tab[0] jest tylko początkową wartością do porównania, a nie koniecznie największym elementem tablicy.

Pytanie 27

W CSS, aby ustalić wewnętrzny górny margines, czyli odstęp pomiędzy elementem a jego obramowaniem, należy zastosować komendę

A. padding-top
B. local-top
C. border-top
D. outline-top
Odpowiedź 'padding-top' jest prawidłowa, ponieważ w CSS termin 'padding' odnosi się do wewnętrznego odstępu, który tworzy przestrzeń pomiędzy zawartością elementu a jego granicą (border). 'padding-top' specyfikuje górny odstęp wewnętrzny, co jest istotne w kontekście estetyki i układu strony. Definiując 'padding-top', możemy dostosować wygląd elementów, aby lepiej pasowały do reszty projektu i poprawiły czytelność. Na przykład, jeśli mamy przycisk z tekstem, użycie 'padding-top: 10px;' zapewni, że tekst nie będzie przyklejony do górnego brzegu przycisku, co zwiększy jego estetykę oraz użyteczność. W praktyce dobrą praktyką jest również stosowanie 'padding' w połączeniu z 'margin', aby osiągnąć odpowiednią separację między różnymi elementami w układzie. Przestrzeganie standardów CSS pomaga w tworzeniu responsywnych i dostosowanych układów, które dobrze działają na różnych urządzeniach.

Pytanie 28

W poniższym zapisie CSS kolor zielony zostanie zastosowany do

h2
{
    background-color: green;
}
A. czcionki wszystkich nagłówków na stronie
B. tła tekstu nagłówka drugiego poziomu
C. tła całej witryny
D. czcionki nagłówka drugiego poziomu
Zapis CSS h2 { background-color: green; } oznacza, że każdemu elementowi nagłówka drugiego stopnia przypisany zostanie zielony kolor tła. W CSS selektor h2 odnosi się bezpośrednio do wszystkich elementów HTML o tagu <h2>. Właściwość background-color służy do definiowania koloru tła elementu, nie wpływając na kolor czcionki samego nagłówka. W praktyce takie podejście pozwala na wyraźne wyróżnienie nagłówków na tle innych elementów strony, co może być kluczowe dla poprawy czytelności. Przyjęte w kodzie standardy zapewniają zgodność z najnowszymi wytycznymi W3C, pozwalając na efektywne zarządzanie stylami w projekcie. Wiedza o tym jak stylizować nagłówki za pomocą background-color jest fundamentalna dla każdego web developera, umożliwiając tworzenie atrakcyjnych i czytelnych interfejsów użytkownika w sposób zgodny z zasadami responsywnego projektowania. Ponadto, stosowanie takich stylizacji wspiera semantyczne podejście do strukturyzacji treści, co jest ważne dla optymalizacji SEO.

Pytanie 29

Które słowne wartości może przyjmować właściwość font-size?

A. tylko small, smaller, large, larger
B. tylko big i small
C. xx-small, x-small, small, medium, large, x-large, xx-large
D. wyłącznie small, medium, large
Właściwość font-size obok jednostek (np. px, em) przyjmuje słowne rozmiary BEZWZGLĘDNE: xx-small, x-small, small, medium, large, x-large, xx-large (są też względne smaller/larger). Dlatego pełny zestaw to czwarta odpowiedź.

Pytanie 30

Co w pasku adresu przeglądarki sygnalizuje, że połączenie ze stroną jest bezpieczne (szyfrowane HTTPS)?

A. adres IP serwera
B. nazwa serwera w nagłówku
C. dane whois domeny
D. ikona kłódki
Gdy strona działa przez HTTPS z ważnym certyfikatem, przeglądarka pokazuje w pasku adresu ikonę kłódki, a adres zaczyna się od https://. Oznacza to, że dane między przeglądarką a serwerem są szyfrowane, a tożsamość witryny potwierdzona certyfikatem. Dlatego bezpieczne połączenie sygnalizuje ikona kłódki.

Pytanie 31

Aby dopasować dźwięk do określonego poziomu głośności, należy zastosować efekt:

A. wyciszenia
B. podbicia basów
C. usuwania szumów
D. normalizacji
Normalizacja to obróbka dźwięku, która równomiernie zwiększa lub zmniejsza amplitudę całego nagrania tak, aby jego najgłośniejszy fragment (lub średni poziom) osiągnął zadaną wartość. Dzięki temu różne pliki brzmią z porównywalną głośnością, bez ręcznego dobierania wzmocnienia. Nie zmienia przy tym barwy ani proporcji dźwięków - skaluje jedynie poziom. Dlatego do dopasowania nagrania do określonego poziomu głośności służy efekt normalizacji.

Pytanie 32

Podana linia kodu została napisana w języku?

document.getElementById("paragraf1").innerHTML = wynik;
A. C#
B. JavaScript
C. Python
D. PHP
Odpowiedź JavaScript jest prawidłowa, ponieważ linia kodu, którą przedstawiono, wykorzystuje standardową metodę DOM (Document Object Model) do dynamicznej manipulacji zawartością HTML. W kodzie 'document.getElementById("paragraf1").innerHTML = wynik;' funkcja 'getElementById' służy do odnajdywania elementu HTML o identyfikatorze 'paragraf1'. Następnie, przypisanie wartości zmiennej 'wynik' do 'innerHTML' tego elementu zmienia jego zawartość tekstową. JavaScript jest głównym językiem do tworzenia interaktywnych stron internetowych i umożliwia programistom tworzenie dynamicznych funkcjonalności. Przykład praktycznego użycia to sytuacja, gdy na stronie internetowej chcemy wyświetlić obliczone wyniki w czasie rzeczywistym, np. w aplikacjach kalkulatorów online. W kontekście standardów branżowych, używanie DOM do manipulacji elementami HTML w JavaScript jest uważane za dobrą praktykę, a jego znajomość jest niezbędna dla każdego web developera.

Pytanie 33

W języku CSS zapis selektora

p > i { color: red; }
wskazuje, że kolorem czerwonym będzie sformatowany
A. tylko ten tekst w znaczniku <p>, który ma przypisaną klasę o nazwie i
B. jedynie ten tekst w znaczniku <i>, który znajduje się bezpośrednio wewnątrz znacznika <p>
C. wszystkie teksty w znaczniku <p> oprócz tych w znaczniku <i>
D. wszystki tekst w znaczniku <p> lub wszelkie treści w znaczniku <i>
Zapis selektora CSS p > i mówi, że styl ma być zastosowany tylko do elementów <i>, które są bezpośrednimi dziećmi znacznika <p>. W praktyce oznacza to tyle, że jeśli w <p> mamy <i>, to tylko ten <i> weźmie czerwony kolor. To jest w porządku, bo w CSS style mogą się dziedziczyć, ale można je też dokładnie określić z użyciem selektorów. Znak '>' wskazuje na relację rodzic-dziecko, co jest istotne, gdy patrzymy na strukturę dokumentu HTML. Na przykład, w kodzie: <p>To jest <i>przykład</i> tekstu.</p>, słowo „przykład” będzie czerwone. Dodatkowo, korzystanie z takich selektorów to dobra praktyka, bo ogranicza wpływ stylów tylko do konkretnego kontekstu, co bardzo ułatwia zrozumienie kodu. Tego typu selektory pomagają unikać niechcianych efektów, które mogą się zdarzyć przy bardziej ogólnych zasadach CSS, a także poprawiają wydajność przeglądarki przy stylizacji.

Pytanie 34

Jakie pola znajdują się w formularzu?

Ilustracja do pytania
A. Input(Text), Input(Checkbox), Select, Select, Input(Submit), Input(Reset)
B. Input(Text), Select, Input(Radio), Input(Radio), Input(Submit), Input(Reset)
C. Textarea, Select, Input(Radio), Input(Radio), Input(Reset), Input(Submit)
D. Textarea, Option, Input(Checkbox), Input(Checkbox), Input(Submit), Input(Reset)
Odpowiedź, którą wybrałeś, jest ok, bo wszystko trzyma się zasady formularzy z obrazka. Input(Text) to właśnie pole, w którym wpisujesz swoje nazwisko. Potem mamy Input(Select), który pozwala wybrać jedno z województw z listy – to też jest na plus. Przy Input(Radio) można wybrać jedną opcję, co dobrze pasuje do wyboru między Studiami podyplomowymi a Kursem. Input(Submit) jest do wysyłania formularza, więc tu też wszystko gra. Na końcu Input(Reset) zeruje wszystko, co jest przydatne, kiedy chcesz wyczyścić formularz. Wszystkie te elementy są zgodne z HTML5, co jest teraz standardem w tworzeniu stron. Fajnie, że formularz ma logiczne ułożenie, bo ułatwia to korzystanie z niego.

Moim zdaniem, dobrze wiedzieć, jakie elementy są stosowane w formularzach, żeby wszystko działało tak jak powinno.

Pytanie 35

Przedstawiony kod języka PHP

$dane = array ('imie' => 'Anna', 'nazwisko' => 'Nowak', 'wiek' => 21);
A. definiuje tablicę z sześcioma wartościami.
B. definiuje tablicę z trzema wartościami.
C. jest błędny, indeksami tablicy mogą być tylko liczby całkowite.
D. jest błędny, nieznany operator =>
Dobra robota, wybrałeś właściwą odpowiedź! Ten kod PHP, który analizujesz, rzeczywiście ustawia tablicę asocjacyjną z trzema parami klucz-wartość. Tak naprawdę tablica asocjacyjna to coś w stylu tablicy, gdzie każdemu elementowi przypisujesz unikalny klucz zamiast numeru indeksu. No i ten operator '=>' to typowy element PHP, służy do przypisywania wartości kluczom w tablicach. W twoim przykładzie widzisz, że kluczami mogą być nie tylko liczby, ale też łańcuchy tekstowe. To naprawdę przydatne, szczególnie przy przechowywaniu informacji, które łatwo zidentyfikować – na przykład numery telefonów czy adresy e-mail. Pamiętaj, że w PHP tablica to jedna z podstawowych struktur danych. Może trzymać różne typy danych, takie jak liczby, teksty, obiekty czy inne tablice, a jej rozmiar może się zmieniać w trakcie działania programu.

Pytanie 36

W tabeli podzespoly należy zaktualizować wartość pola URL na "toshiba.pl" dla wszystkich rekordów, w których pole producent jest równe TOSHIBA. Jak będzie wyglądała ta zmiana w języku SQL?

A. UPDATE producent='TOSHIBA' SET URL = 'toshiba.pl';
B. UPDATE podzespoly.producent='TOSHIBA' SET URL = 'toshiba.pl';
C. UPDATE podzespoly SET URL = 'toshiba.pl';
D. UPDATE podzespoly SET URL='toshiba.pl' WHERE producent='TOSHIBA';
Aby zaktualizować wartość pola URL w tabeli podzespoly na 'toshiba.pl' dla wszystkich rekordów, gdzie pole producent jest równe 'TOSHIBA', należy użyć instrukcji UPDATE w języku SQL. Właściwa składnia tej instrukcji to: UPDATE podzespoly SET URL='toshiba.pl' WHERE producent='TOSHIBA';. W tej instrukcji UPDATE najpierw wskazujemy, której tabeli dotyczy modyfikacja, w tym przypadku 'podzespoly'. Następnie określamy, jakie pole chcemy zaktualizować, czyli 'URL', oraz ustawiamy nową wartość, którą w tym przypadku jest 'toshiba.pl'. Kluczowym elementem tej operacji jest klauzula WHERE, która filtruje rekordy, które mają być zaktualizowane; w tym przypadku tylko te, które mają producenta 'TOSHIBA'. Bez klauzuli WHERE wszystkie rekordy w tabeli zostałyby zmodyfikowane, co mogłoby prowadzić do utraty danych. Przykład ilustruje, jak precyzyjnie można zarządzać danymi w bazie poprzez odpowiednie warunki. Tego typu operacje są zgodne z normami SQL, co zapewnia ich efektywność i bezpieczeństwo w zarządzaniu danymi.

Pytanie 37

W języku JavaScript rezultat działania instrukcji zmienna1 –= 1; będzie identyczny jak wynik instrukcji

A. zmienna1++;
B. zmienna1––;
C. zmienia1 = zmienna1 - 0;
D. zmienna1 === zmienna1 - 1;
Instrukcja 'zmienna1 -= 1;' w języku JavaScript jest skróconą formą zapisu, która oblicza nową wartość zmiennej 'zmienna1', odejmując od niej 1. Działa to na zasadzie równania, gdzie zmienna zostaje zaktualizowana do nowej wartości. Z kolei zapis 'zmienna1--;' również dokonuje dekrementacji zmiennej 'zmienna1' o 1, ale w formie operatora post-dekrementacji. W praktyce oznacza to, że obie instrukcje mają ten sam efekt końcowy, czyli zmiana wartości 'zmienna1' o 1 w dół. Przykładowo, jeżeli 'zmienna1' wynosi 5 przed wykonaniem powyższych operacji, to po ich wykonaniu jej wartość wyniesie 4. Takie skrócone formy zapisu są powszechną praktyką w programowaniu, ponieważ umożliwiają bardziej zwięzłe i czytelne przedstawienie operacji na zmiennych, co jest zgodne z zasadami czystego kodu. Używanie operatorów skróconych, takich jak '+=' i '-=', jest zalecane, ponieważ poprawia czytelność i zrozumiałość kodu.

Pytanie 38

Aby w JavaScript wykonać wymienione kroki, należy w znaczniku <script> umieścić kod

1. Wyświetlić okno do wpisania wartości z poleceniem "Podaj kwalifikację: ",
    następnie po zatwierdzeniu

2. Umieścić napis na stronie internetowej, gdzie w miejscu kropek znajduje się
    wartość pobrana z okna "Kwalifikacja: ..."
A. A = alert("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: " + A);
B. A = prompt("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: ".A);
C. A = prompt("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: " + A);
D. A << prompt("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: " + A);
Wybrana odpowiedź nie jest prawidłowa. W JavaScript, funkcja 'alert()' jest używana do wyświetlania okienka z komunikatem, ale nie pozwala na wprowadzenie przez użytkownika żadnej wartości, w przeciwieństwie do funkcji 'prompt()'. Operator '<<' nie jest odpowiedni w tym kontekście, ponieważ jest to operator przesunięcia bitowego, a nie służy do przypisywania wartości do zmiennej. W niektórych niepoprawnych odpowiedziach, próbowano połączyć łańcuchy znaków (stringi) za pomocą kropki ('.'), co jest niepoprawne w JavaScript. Operator do łączenia łańcuchów znaków w tym języku to '+'. Kropka jest używana do dostępu do właściwości obiektów. Pamiętaj, że zrozumienie różnicy między różnymi funkcjami interaktywnymi, takimi jak 'alert()', 'prompt()' i 'confirm()', oraz kiedy ich używać, jest kluczowe do efektywnego tworzenia interaktywnych stron internetowych.

Pytanie 39

W języku HTML aby zdefiniować słowa kluczowe strony, należy użyć zapisu

A. <meta name = "keywords" content = "psy, koty, gryzonie">
B. <meta keywords = "psy, koty, gryzonie">
C. <meta name = "description" content = "psy, koty, gryzonie">
D. <meta name = "keywords" = "psy, koty, gryzonie">
Poprawna odpowiedź to <meta name = "keywords" content = "psy, koty, gryzonie">, ponieważ jest to właściwy sposób definiowania słów kluczowych w sekcji <head> dokumentu HTML. Element <meta> służy do dostarczania metadanych o stronie internetowej, a atrybut 'name' określa, jakie informacje są zawarte w danym elemencie. W przypadku 'keywords', atrybut 'content' z kolei zawiera listę słów kluczowych, które są związane z treścią strony. Chociaż znaczenie słów kluczowych w SEO zmienia się, wciąż są one używane przez niektóre wyszukiwarki do kategoryzowania zawartości strony. Przykładowo, jeśli strona dotyczy zwierząt domowych, użycie fraz takich jak 'psy', 'koty', czy 'gryzonie' w atrybucie 'content' może pomóc w poprawie widoczności w wynikach wyszukiwania. Dobrą praktyką jest, aby słowa kluczowe były specyficzne, związane z tematyką strony i nie przekraczały rozsądnej liczby, aby nie wprowadzać w błąd algorytmy wyszukiwarek. Używanie odpowiednich metatagów to kluczowy element optymalizacji SEO.

Pytanie 40

Który selektor sformatuje jednocześnie akapity z klasą „tekst” oraz element blokowy o ID „obrazki”?

A.
p.tekst + div#obrazki
B.
p.tekst, div#obrazki
C.
p#tekst, div.obrazki
D.
p#tekst + div.obrazki
Kropka oznacza klasę, a krzyżyk identyfikator: p.tekst to akapity z klasą „tekst”, a div#obrazki to <div> o id „obrazki”. Przecinek między selektorami GRUPUJE je, więc p.tekst, div#obrazki zastosuje tę samą regułę do obu zestawów elementów naraz. Dlatego to ten selektor jest poprawny.