Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik przemysłu mody
  • Kwalifikacja: MOD.03 - Projektowanie i wytwarzanie wyrobów odzieżowych
  • Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 00:51
  • Data zakończenia: 8 czerwca 2026 01:04

Egzamin zdany!

Wynik: 29/40 punktów (72,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Na rysunku przedstawiona jest konstrukcja połowy spódnicy

Ilustracja do pytania
A. z koła.
B. z klinów.
C. z 1/2 koła.
D. podstawowej.
Konstrukcja spódnicy z 1/2 koła jest jedną z najpopularniejszych technik w szyciu odzieży, szczególnie kiedy chodzi o uzyskanie efektu pełnej formy w dolnej części spódnicy. Na rysunku widzimy, że talia (T1-T2) jest oparta na łukowatym kształcie, co jest typowe dla konstrukcji półkola. Główną zaletą tego typu konstrukcji jest możliwość łatwego dopasowania do sylwetki oraz uzyskania odpowiedniego krój, który ładnie układa się w ruchu. Przy projektowaniu spódnicy z 1/2 koła istotne jest również zrozumienie zasad proporcji; dla optymalnego efektu wizualnego, długość linii dołu (D1-D2) powinna być starannie dobrana. Spódnice te mogą być wykorzystywane w różnorodnych stylizacjach - od eleganckich po casualowe, co czyni je niezwykle wszechstronnymi. W branży odzieżowej, konstrukcja spódnicy z 1/2 koła jest często stosowana w szkoleniach dla początkujących krawców z uwagi na jej prostotę oraz estetykę końcowego produktu.

Pytanie 2

Aby zapobiec rozpruciu szwów na początku i końcu przeszycia, należy nitki

A. przymocować przez szycie do tyłu
B. związać
C. obciąć
D. pozostawić w szwie
Szycie do tyłu, czyli ta technika, o której tu mówimy, to naprawdę ważna sprawa w krawiectwie. Dzięki niej, szwy są dużo bardziej trwałe, bo pierwsze i ostatnie przeszycia są lepiej zabezpieczone. To trochę jak zabezpieczanie nitki, żeby się nie pruła, co ma ogromne znaczenie szczególnie w odzieży, która często jest narażona na duże naprężenia, jak np. ubrania robocze czy sportowe. Warto o tym pamiętać w każdym swoim projekcie, bo nie tylko przedłuża to żywotność, ale też sprawia, że wszystko wygląda lepiej. Fajnie jest też wiedzieć, że są standardy, jak ISO 4916, które mówią o tych technikach i ich znaczeniu dla wytrzymałości szwów. Dobre wykończenie nie tylko wygląda estetycznie, ale i wpływa na funkcjonalność, więc warto to przemyśleć w trakcie szycia.

Pytanie 3

Aby zlikwidować pętelkowanie na wierzchu tkaniny w szwie stębnowym, co należy zrobić?

A. zmienić igłę
B. dostosować transporter
C. podnieść napięcie nici górnej
D. obniżyć napięcie nici górnej
Zmniejszenie naprężenia nici górnej jest kluczowym krokiem w eliminacji pętelkowania na wierzchu materiału w ściegu stębnowym. Pętelkowanie jest efektem nadmiernego napięcia nici górnej, co prowadzi do nieprawidłowego ułożenia ściegów na powierzchni materiału. W praktyce, optymalne naprężenie nici górnej zapewnia równomierne i estetyczne wykończenie szwu. W przypadku stębnówki, właściwe napięcie nici górnej powinno być dostosowane do grubości materiału oraz rodzaju używanej nici. W przypadku cieńszych tkanin, zbyt duże napięcie może prowadzić do uszkodzenia włókien, podczas gdy zbyt małe spowoduje, że szew będzie niestabilny. Kluczowe jest, aby przed rozpoczęciem szycia przeprowadzić testy na próbnych kawałkach materiału, co pozwala na dokładne dostosowanie naprężenia i uzyskanie pożądanych rezultatów. Ponadto, standardy branżowe zalecają regularne przeglądy sprzętu oraz jego konserwację, co przyczynia się do poprawy jakości szycia i zmniejszenia ryzyka wystąpienia problemów z naprężeniem nici.

Pytanie 4

W trakcie prasowania odzieży z włókien, funkcję parowania należy deaktywować w żelazku parowo-elektrycznym

A. poliamidowych
B. bawełnianych
C. wełnianych
D. poliestrowych
Odpowiedź 'poliamidowych' jest prawidłowa, ponieważ włókna poliamidowe, takie jak nylon, mają tendencję do topnienia w wysokich temperaturach, które mogą występować podczas prasowania. Funkcja parowania w żelazku generuje dodatkową wilgoć, co może prowadzić do przegrzewania materiału. W praktyce, prasując odzież z poliamidu, należy używać niskiej temperatury i unikać pary, aby nie uszkodzić włókna. Dobrą praktyką jest przetestowanie żelazka na mało widocznym fragmencie materiału przed przystąpieniem do prasowania. Dodatkowo, zaleca się korzystanie z podkładek prasowniczych lub specjalnych osłon, które chronią delikatne materiały przed bezpośrednim działaniem wysokiej temperatury, co jest zgodne z ogólnymi standardami prasowania materiałów syntetycznych.

Pytanie 5

Profesjonalna usługa polegająca na naprawie zamka błyskawicznego, który zaciął się w połowie jego długości (jak na rysunku), powinna polegać na

Ilustracja do pytania
A. doszyciu haftek.
B. wymianie zamka.
C. skróceniu zapięcia.
D. przerobieniu zapięcia na guziki.
Wymiana zamka jest właściwym rozwiązaniem w przypadku, gdy zamek błyskawiczny zaciął się w połowie swojej długości. Tego rodzaju uszkodzenia mogą być spowodowane różnymi czynnikami, takimi jak zużycie elementów zapięcia, uszkodzenie zębów zamka czy niewłaściwe użytkowanie. W przypadku uszkodzonego zamka błyskawicznego, najlepszym podejściem jest całkowita wymiana zamka, ponieważ naprawa może nie przynieść trwałego efektu. Wymiana zamka zapewnia, że zamek będzie działał płynnie i niezawodnie, co jest szczególnie ważne w aplikacjach odzieżowych, akcesoriach oraz produktach tekstylnych, gdzie jakość wykonania ma kluczowe znaczenie. Warto także zwrócić uwagę na standardy produkcyjne, które zalecają stosowanie materiałów wysokiej jakości, aby uniknąć podobnych problemów w przyszłości. Dobrą praktyką jest również regularne przeglądanie i konserwacja zamków, aby zminimalizować ryzyko ich uszkodzenia.

Pytanie 6

Na podstawie cennika usług oraz dodatków krawieckich oblicz koszt usługi uszycia na miarę spódnicy damskiej podstawowej z powierzonego materiału. Cennik dodatków krawieckich wykorzystanych przez krawca:
- włóknitex: 10 cm (po 5 zł za 1 metr bieżący);
- zamek błyskawiczny: 1 sztuka po 2 zł;
- guzik: 1 sztuka po 0,50 zł.

Cennik usług krawieckich
Rodzaj usługiCena
Uszycie podstawowej spódnicy damskiej20 zł
Uszycie spódnicy damskiej fantazyjnej30 zł
Uszycie spodni damskich30 zł
Uszycie żakietu damskiego50 zł
Uszycie sukni wizytowej50 zł
Uszycie sukni wieczorowej60 zł
A. 35 zł
B. 20 zł
C. 30 zł
D. 23 zł
Poprawna odpowiedź oznacza, że potrafisz właściwie obliczyć koszt usługi krawieckiej na podstawie podanych cen materiałów i dodatków. Koszt uszycia spódnicy na miarę bazuje na sumowaniu ceny materiału oraz dodatków, które są niezbędne do wykonania projektu. W tym przypadku koszt włóknitexu wynosi 5 zł za metr bieżący, a przy zastosowaniu 10 cm, koszt wynosi 0,5 zł (10 cm = 0,1 m). Dodając koszt zamka błyskawicznego (2 zł) oraz guzika (0,50 zł), otrzymujemy całkowity koszt dodatków krawieckich równy 3 zł. Ostatecznie, jeśli podstawowy koszt uszycia spódnicy wynosi 20 zł, to całość daje 23 zł (20 zł + 3 zł). Taka umiejętność jest kluczowa w branży krawieckiej, gdzie dokładne obliczenia kosztów wpływają na wycenę usług oraz rentowność działalności. Znajomość cenników oraz umiejętność precyzyjnego szacowania kosztów to kluczowe elementy dobrych praktyk w krawiectwie, które przekładają się na zadowolenie klienta oraz efektywność procesu produkcji.

Pytanie 7

Wskaż sposób obliczania długości X szablonu paska do spódnicy zapinanej na zamek błyskawiczny, pod którym zamocowana jest listwa ochraniająca, jak na rysunku, o szerokości 3,0 cm (dk - dodatek konstrukcyjny).

Ilustracja do pytania
A. X = ot + dk + 3,0cm
B. X = ot + dk + 5,0 cm
C. X = ot + dk + 4,0cm
D. X = ot + dk + 2,0 cm
W przypadku obliczania długości szablonu paska do spódnicy, ważne jest zrozumienie, że nie każdy dodatek konstrukcyjny oraz wymagana szerokość listwy ochraniającej są traktowane tak samo. Próba użycia wartości 4,0 cm, 2,0 cm czy innych kombinacji, które nie zawierają poprawnych wartości, prowadzi do nieprawidłowych wyników. Istotnym błędem jest pominięcie dodatkowych 2,0 cm, które są kluczowe dla prawidłowego zapięcia i estetyki spódnicy. Takie podejście może prowadzić do niewłaściwego wymiarowania, co z kolei skutkuje problemami z dopasowaniem i komfortem noszenia. Dla przykładu, zbyt krótki pasek może nie tylko utrudnić zapięcie, ale także wpływać na ogólny wygląd odzieży, co odbiega od standardów jakości w branży mody. Ponadto, projektanci powinni zdawać sobie sprawę, że każdy element odzieży wymaga starannego przemyślenia, a ignorowanie zasad konstrukcyjnych skutkuje nie tylko estetycznymi, ale także praktycznymi problemami. Kluczowe jest, aby dobrze rozumieć, jak różne elementy odzieży współdziałają ze sobą, a w przypadku paska do spódnicy każdy dodatek ma swoje uzasadnienie. Dlatego też, nieprawidłowe obliczenia odnośnie długości paska mogą prowadzić do frustracji zarówno projektanta, jak i użytkowników, co jest nieakceptowalne w kontekście profesjonalnej produkcji odzieży.

Pytanie 8

Który rodzaj kołnierzy modeluje się na podstawie wykreślonego kąta prostego?

A. A.
Ilustracja do odpowiedzi A
B. B.
Ilustracja do odpowiedzi B
C. C.
Ilustracja do odpowiedzi C
D. D.
Ilustracja do odpowiedzi D
Zrozumienie różnych rodzajów kołnierzy to nie jest takie proste. Jak nie wybierzesz kołnierza włoskiego, to mogą się pojawić błędy, jak mylenie ich kształtów i funkcji. Na przykład, kołnierz stójkowy czy button-down mają zupełnie inną konstrukcję. Kołnierz stójkowy nie ma wyraźnego rozkroju, jest bardziej luźny i casualowy. A kołnierz button-down ma przyciski, co nie oddaje charakterystyki kąta prostego i jest bardziej na luzie. Te wszystkie nieporozumienia mogą skutkować złymi decyzjami przy projektowaniu ubrań, a to wpływa na końcowy efekt i komfort noszenia. Żeby tego unikać, warto przyjrzeć się dokładnie, jak każdy kołnierz jest zbudowany i w jakich sytuacjach będzie noszony.

Pytanie 9

Maszynę do fastrygowania wykorzystuje się do

A. ochrony krawędzi materiałów przed strzępieniem
B. ozdabiania ubrań w dowolnych wzorach
C. tworzenia ściegów zabezpieczających
D. tymczasowego łączenia elementów odzieży
Maszynę fastrygówkę stosuje się głównie do chwilowego łączenia elementów odzieży, co jest kluczowym etapem w procesie szycia. Dzięki zastosowaniu tego typu maszyny, krawcy mogą szybko przeszyć materiały, aby sprawdzić ich dopasowanie i wykonać ewentualne poprawki przed ostatecznym zszywaniem. Fastrygówka używa ściegu, który jest łatwy do usunięcia, co pozwala na elastyczne podejście do konstrukcji odzieży. Na przykład, podczas szycia skomplikowanych fasonów, takich jak sukienki czy garnitury, fastrygówka umożliwia pracę z wieloma warstwami tkaniny, zapewniając jednocześnie ich stabilność. W standardach szycia, takich jak te określone przez organizacje branżowe, fastrygówka jest uznawana za niezbędne narzędzie w każdych profesjonalnych warsztatach krawieckich. Dobrze wykonana fastryga pozwala na precyzyjne dopasowanie wzorów i ułatwia dalsze etapy produkcji, co znacząco wpływa na jakość finalnego produktu. Praktyka ta jest zgodna z najlepszymi metodami krawieckimi, które zalecają użycie fastrygi przed przystąpieniem do ostatecznego szycia, co minimalizuje ryzyko popełnienia błędów konstrukcyjnych.

Pytanie 10

Jaką metodę obróbki parowo-cieplnej powinno się zastosować, aby utrwalić położenie szwu, który został przewinięty na jedną stronę?

A. Zaprasowanie
B. Odparowanie
C. Dekatyzowanie
D. Rozprasowanie
Zaprasowanie to mega ważny krok w obróbce tkanin, bo pomaga ustabilizować szwy i nadać materiałom ładny kształt oraz gładkość. W skrócie, używamy odpowiedniej temperatury i ciśnienia, żeby trwale zafiksować szwy i pozbyć się zagnieceń. Moim zdaniem, to kluczowy proces, bo jeśli go dobrze przeprowadzisz, odzież będzie nie tylko ładna, ale i funkcjonalna. Na przykład, jak szyjesz ubranie, zaprasowanie pomaga ułożyć szwy tak, żeby nie deformowały się podczas noszenia. W branży odzieżowej, naprawdę warto zaprasowywać szwy po każdym etapie szycia, bo to znacznie podnosi jakość końcowego produktu. Używaj do tego dobrych narzędzi, jak żelazka parowe, które równomiernie rozprowadzają ciepło i wilgoć – to klucz do sukcesu!

Pytanie 11

Który rysunek przedstawia poprawną kolejność wykonywania zabiegów technologicznych przy wszyciu paska do spódnicy damskiej?

A. A.
Ilustracja do odpowiedzi A
B. B.
Ilustracja do odpowiedzi B
C. C.
Ilustracja do odpowiedzi C
D. D.
Ilustracja do odpowiedzi D
Wybierając inne rysunki, można zauważyć, że niektóre z nich nie uwzględniają logiki procesu szycia, co prowadzi do niepoprawnego wykonania zabiegów. Na przykład, przygotowanie paska powinno być zawsze pierwszym krokiem, a zrezygnowanie z tego etapu skutkuje niejednolitością i potencjalnymi problemami z trwałością produktów. Często można spotkać się z mylnym przekonaniem, że przyszywanie paska można rozpocząć bez wcześniejszego zadbania o jego krawędzie, co jest fundamentalnym błędem. Zbagatelizowanie odpowiedniego wykończenia krawędzi paska prowadzi do jego strzępienia się i może w efekcie osłabić całość konstrukcji. Ponadto, niewłaściwa kolejność zszywania końcówek paska przed przyszyciem do spódnicy może skutkować ich przesunięciem oraz wykrzywieniem, co nie tylko obniża jakość wykonania, ale także wpływa na komfort noszenia. Również, pominięcie przestębnowania paska jako ostatniego etapu pracy jest istotnym błędem, gdyż to właśnie ta czynność nadaje ostateczny wygląd oraz wzmacnia konstrukcję, zapobiegając przyszłym uszkodzeniom. Takie pomyłki mogą wynikać z braku znajomości technik szycia lub nieprzestrzegania standardów branżowych, które są kluczowe dla wytwarzania odzieży wysokiej jakości.

Pytanie 12

Rysunek przedstawia stopkę do szycia

Ilustracja do pytania
A. skór.
B. ortalionów.
C. dzianin.
D. laminatów.
Stopka do szycia zaprojektowana do pracy z laminatami to kluczowy element w procesie szycia, który pozwala na osiągnięcie wysokiej jakości wykończenia. Laminaty, ze względu na swoją strukturę i właściwości, wymagają specjalnych narzędzi, aby uniknąć uszkodzeń ich powierzchni, co może prowadzić do trudności w szyciu oraz nieestetycznych efektów końcowych. Specjalistyczne stopki do laminatów są skonstruowane w taki sposób, aby minimalizować tarcie i zapewniać gładkie przesuwanie podczas szycia. Dzięki temu, można uzyskać równomierne szwy, co jest istotne zwłaszcza w projektach, gdzie laminat jest istotnym elementem, np. w odzieży wodoodpornej czy torbach. Używanie odpowiednich stopek zgodnie z zaleceniami producentów maszyn do szycia oraz materiałów tekstylnych pozwala na osiągnięcie profesjonalnych rezultatów, zgodnych z branżowymi standardami i dobrymi praktykami. Również, stosowanie stopek zgodnych z rodzajem szytego materiału wpływa na trwałość i estetykę gotowych produktów.

Pytanie 13

Odstawanie kołnierza w marynarce męskiej, przedstawionej na rysunku, spowodowane jest

Ilustracja do pytania
A. za małym podkrojem szyi w tyle.
B. za szerokim tyłem.
C. za wąskim tyłem.
D. za dużym podkrojem szyi w tyle.
Odpowiedzi wskazujące na za mały podkrój szyi w tyle, za szeroki tył oraz za wąski tył jako przyczyny odstawania kołnierza w marynarce męskiej są nieprawidłowe, gdyż nie uwzględniają kluczowych zasad dotyczących kroju i dopasowania odzieży. Za mały podkrój szyi w tyle zazwyczaj prowadzi do zaciśnięcia, a nie do odstępowania kołnierza, co oznacza, że materiał z przodu może być zbyt napięty, ale nie pozwoli to na swobodne przejście materiału z tyłu. Z kolei za szeroki tył nie jest przyczyną odstawania kołnierza, lecz może powodować dyskomfort w obrębie pleców i ramion. Przy odpowiednim skroju, szerokość tyłu nie powinna wpływać na pozycję kołnierza, jeżeli reszta kroju jest odpowiednia. Również za wąski tył nie prowadzi do odstawania kołnierza, ale może powodować problemy z ruchem, co jest sprzeczne z dobrą praktyką krawiecką. Kiedy analizujemy skrojenie marynarki, należy brać pod uwagę różne aspekty, takie jak kształt sylwetki, rodzaj materiału, a także techniki szycia. Skuteczne dopasowanie wymaga zrozumienia, jak różne elementy wpływają na całość, a także jak błędne interpretacje mogą prowadzić do nieporozumień i niewłaściwego doboru rozmiarów, co w praktyce skutkuje niekorzystnym wyglądem odzieży.

Pytanie 14

W celu usunięcia przedstawionej na rysunku wady w bluzce damskiej należy

Ilustracja do pytania
A. zwiększyć głębokość zaszewki piersiowej.
B. skrócić przód i tył na linii ramienia przy podkroju szyi.
C. pogłębić podkrój szyi w przodzie.
D. pogłębić podkrój pachy.
Wybór odpowiedzi dotyczącej skrócenia przodu i tyłu na linii ramienia przy podkroju szyi jest właściwy, ponieważ umożliwia usunięcie nadmiaru materiału w okolicy ramion, co jest kluczowe dla poprawy dopasowania bluzki. W praktyce, nadmiar materiału w tej strefie może prowadzić do nieestetycznego wyglądu, a także do ograniczenia komfortu noszenia. Dobrym przykładem zastosowania tej techniki jest proces konstrukcji odzieży, gdzie projektanci często muszą dostosowywać wykrój, aby uzyskać optymalne przyleganie do ciała. Skrócenie przodu i tyłu w rejonie ramion pozwala na lepsze uformowanie linii szyi i ramion, co sprzyja estetyce całej sylwetki. W branży mody, stosuje się zasady dotyczące odpowiednich proporcji i linii, aby osiągnąć harmonijne połączenie różnych elementów odzieży. Warto również pamiętać o znaczeniu prób krawieckich, które pozwalają na identyfikację obszarów wymagających korekty, co jest standardową praktyką w projektowaniu odzieży.

Pytanie 15

Jak w najprostszy sposób można dopasować klasyczne spodnie o 2 cm za szerokie w pasie do postury klientki?

A. Pogłębić zaszewki z przodu na linii talii
B. Zmniejszyć szerokość spodni na linii szwów bocznych
C. Zmniejszyć szerokość spodni na linii szwu siedzeniowego
D. Pogłębić zaszewki z tyłu na linii talii
Pogłębianie zaszewek w przodzie na linii talii nie jest odpowiednim rozwiązaniem w przypadku spodni klasycznych, które są zbyt szerokie w pasie. Ta metoda może wprowadzać niepożądane zmiany w kształcie spodni, co prowadzi do utraty ich pierwotnej linii. Zmiana zaszewek w przodzie może również wpływać na komfort noszenia, a także na estetykę, co jest sprzeczne z celem dążenia do idealnego dopasowania. W przypadku zwężania na lini szwów bocznych, problem polega na tym, że może to zaburzyć proporcje nogawek, co negatywnie wpłynie na sylwetkę noszącej osobie. Dodatkowo, zmiana na szwach bocznych może ograniczyć ruchliwość, co jest niepożądane w klasycznych modelach spodni. Również pogłębianie zaszewek w tyle na linii talii nie przyniesie oczekiwanych rezultatów, ponieważ koncentruje się na tyle spodni, a nie na obszarze, w którym występuje nadmiar materiału. Przykładowo, takie podejście może prowadzić do efektu opadającego kroku, co jest szczególnie niekorzystne dla klasycznych spodni. Generalnie, te odpowiedzi wskazują na błędne zrozumienie zasad konstrukcji odzieży i nie uwzględniają wpływu na ogólny kształt oraz komfort noszenia spodni.

Pytanie 16

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.


Pytanie 17

Uzyskiwanie modelowych form odzieży przez przypinanie materiału na właściwie przygotowanym manekinie lub sylwetce ludzkiej nazywa się modelowaniem

A. według siatki konstrukcyjnej
B. technologicznym
C. przestrzennym
D. w oparciu o formę konstrukcyjną
Modelowanie przestrzenne odzieży to proces, w którym materiał odzieżowy jest formowany na manekinie lub figurze ludzkiej, co pozwala na uzyskanie realnych kształtów i form odzieży. Praktyka ta ma swoje korzenie w tradycyjnych technikach krawieckich, gdzie rysowane na papierze wzory były przenoszone na materiał. W procesie modelowania przestrzennego można dostosować kształt odzieży do indywidualnych wymiarów ciała, co jest kluczowe w branży mody i odzieżowej. Na przykład, projektanci często korzystają z manekinów o różnych rozmiarach, aby stworzyć odzież, która dobrze leży na różnych sylwetkach. Współczesne podejścia do modelowania przestrzennego wykorzystują również technologie takie jak skanowanie 3D, co pozwala na jeszcze dokładniejsze odwzorowanie kształtów ludzkiego ciała. Przestrzenne modelowanie umożliwia także testowanie materiałów i ich zachowania w czasie, co może wpływać na finalny wybór tkanin i konstrukcji odzieży.

Pytanie 18

Jaki kołnierz jest projektowany na podstawie formy przodu oraz tyłu bluzki?

A. Szalowy
B. Okrągły "be-be"
C. Koszulowy z doszywaną stójką
D. Koszulowy krojony wraz ze stójką
Kołnierz okrągły 'be-be' jest projektowany w oparciu o formy przodu i tyłu bluzki, co oznacza, że jego kształt jest dostosowany do konturów ciała. Jest to jeden z najprostszych i najczęściej stosowanych typów kołnierzy, który znajduje zastosowanie w różnych rodzajach odzieży, w tym bluzkach, sukienkach i t-shirtach. Okrągły kołnierz 'be-be' charakteryzuje się minimalnym wykończeniem, co sprawia, że jest on wygodny w noszeniu i estetycznie uniwersalny. W praktyce, jego konstrukcja pozwala na łatwe dopasowanie do różnych stylów i materiałów, co czyni go idealnym rozwiązaniem zarówno w modzie casualowej, jak i bardziej eleganckiej. Warto zauważyć, że przy projektowaniu okrągłego kołnierza 'be-be' ważne jest, aby zachować odpowiednie proporcje oraz dbać o detale wykończenia, takie jak szwy i obszycia, które wpływają na ogólny wygląd odzieży. Stosowanie tego typu kołnierza jest zgodne z obowiązującymi standardami branżowymi, które promują prostotę i funkcjonalność w projektowaniu odzieży.

Pytanie 19

Jakiego typu noża nie można wykorzystać w krajarkach do dzielenia nakładu na sekcje?

A. Z nożem pionowym
B. Z nożem taśmowym
C. Z nożem tarczowym
D. Z nożem wielokątnym
Wybór krajarki z nożem pionowym, tarczowym lub wielokątnym do rozkroju nakładu na sekcje jest zrozumiałą pomyłką, jednak nie uwzględnia kluczowych różnic w konstrukcji i przeznaczeniu tych narzędzi. Noże pionowe są powszechnie używane w pracy z materiałami, które wymagają precyzyjnego cięcia w różnych kierunkach. W kontekście rozkroju nakładu, ich zdolność do wykonywania cięć wzdłużnych i poprzecznych czyni je idealnym wyborem, dzięki czemu można z łatwością dostosować głębokość cięcia i uzyskać równomierne sekcje. Z kolei noże tarczowe, charakteryzujące się dużą prędkością obrotową, umożliwiają szybkie i efektywne cięcie, co jest szczególnie istotne w produkcji masowej. Ich zdolność do cięcia przez różne materiały sprawia, że są niezwykle wszechstronne. W przypadku noży wielokątnych, ich zastosowanie w krajarkach jest ograniczone do specyficznych aplikacji, gdzie wymagane jest cięcie o określonym kształcie. Powszechnym błędem przy wyborze narzędzi tnących jest ignorowanie specyfiki materiału oraz wymagań produkcyjnych, co prowadzi do niewłaściwych decyzji. Kluczowe jest, aby przed podjęciem decyzji o wyborze narzędzia tnącego, dokładnie zrozumieć jego właściwości oraz zastosowanie w kontekście specyficznych wymagań produkcyjnych.

Pytanie 20

Jaką maszynę można wykorzystać do tymczasowego łączenia wkładów nośnych w przednich częściach marynarek męskich?

A. Pikówkę
B. Ryglówkę
C. Fastrygówkę
D. Zygzakówkę
Fastrygówka to maszyna, która jest naprawdę przydatna w przemyśle odzieżowym. Używamy jej do tymczasowego łączenia różnych elementów odzieży, co daje nam możliwość dokładnego dopasowania i kontroli kształtu. Jak chodzi o przody marynarek męskich, to fastrygówka jest kluczowa, bo pozwala na delikatne zszycie tkanin. To ważne, bo zanim krawiec zdecyduje się na ostateczne zszycie, może precyzyjnie poprawić wszelkie niedociągnięcia. W praktyce często korzysta się z fastrygówki w miejscach, gdzie musimy zwrócić szczególną uwagę, jak klapy, ramiona czy guziki. Dobrze zrobiona fastryga zmniejsza ryzyko zniekształceń materiału i pozwala na lepsze wykończenie. W branży odzieżowej powszechnie uznaje się, że stosowanie fastrygówki na początku szycia naprawdę zwiększa jakość i efektywność produkcji.

Pytanie 21

Którą maszynę, należy zastosować do wykonania obrębu w spódnicy zgodnie z węzłem przedstawionym na rysunku?

Ilustracja do pytania
A. Stębnówkę.
B. Pikówkę.
C. Łańcuszkową.
D. Podszywarkę.
Stębnówka to maszyna, która jest kluczowa w procesie szycia, szczególnie gdy chodzi o wykonywanie ściegów prostych. Te ściegi są niezwykle istotne w obrębie spódnicy, gdzie wymagana jest nie tylko estetyka, ale także trwałość szwu. Użycie stębnówki pozwala na uzyskanie mocnych i równych ściegów, co jest niezbędne do zapewnienia, że materiał nie będzie się strzępił. W praktyce, stębnówki są wykorzystywane w wielu zastosowaniach, od prostych szwów po bardziej złożone konstrukcje. W przypadku obrębu, stębnówka oferuje możliwość zastosowania różnych rodzajów nici oraz regulacji długości ściegu, co pozwala na dostosowanie go do specyfiki materiału. W branży odzieżowej, standardem jest wykorzystanie stębnówki do wszelkich prac, które wymagają precyzji i solidności, co czyni ją najczęściej stosowaną maszyną w warsztatach krawieckich.

Pytanie 22

Jaką najwyższą temperaturę można ustawić podczas prasowania lnianej spódnicy damskiej, jeśli na metce producent umieścił symbol żelazka z trzema kropkami wewnątrz?

A. 150°C
B. 200°C
C. 120°C
D. 100°C
Odpowiedź 200°C jest poprawna, ponieważ symbol żelazka z trzema kropkami wskazuje, że materiał, z którego wykonana jest lniana spódnica, może być prasowany w maksymalnej temperaturze wynoszącej właśnie 200°C. W praktyce oznacza to, że przy takiej temperaturze można skutecznie usunąć zagniecenia, nie narażając włókien na uszkodzenia. Warto pamiętać, że len jest włóknem naturalnym, które z reguły dobrze reaguje na wysokie temperatury, co czyni go wyjątkowo odpornym na działanie ciepła. Prasowanie w zbyt niskiej temperaturze może być niewystarczające do wygładzenia tkaniny, a stosowanie zbyt wysokiej temperatury może prowadzić do przypalenia lub zniszczenia materiału. W praktyce, przed przystąpieniem do prasowania, zawsze warto przeprowadzić próbę na mało widocznej części materiału, aby upewnić się, że wybrana temperatura jest odpowiednia. Dodatkowo, korzystając z pary wodnej podczas prasowania, można jeszcze bardziej ułatwić proces wygładzania lnu, co jest zgodne z zaleceniami producentów. Znajomość symboli na metkach oraz odpowiednia technika prasowania są kluczowe dla zachowania estetyki i trwałości odzieży.

Pytanie 23

Redukując spódnicę z rozmiaru 164/68/94 do 164/66/92, należy w sumie boki

A. zwęzić o 2 cm
B. poszerzyć o 2 cm
C. poszerzyć o 1 cm
D. zwęzić o 1 cm
Zmieniając rozmiar spódnicy z 164/68/94 na 164/66/92, konieczne jest zwężenie boków spódnicy o 2 cm. Oznaczenia rozmiarów wskazują na obwód w talii, biodrach oraz długaść. Zmiana z 68 cm do 66 cm w talii oznacza redukcję o 2 cm. W praktyce, aby osiągnąć odpowiedni efekt, projektant lub krawiec powinien odjąć po 1 cm z każdego boku. Warto pamiętać, że w takich przypadkach istotne jest także zachowanie proporcji fasonu i dopasowania spódnicy. Dobre praktyki w krawiectwie sugerują, aby przy modyfikacjach zawsze sprawdzać, jak zmiana wpływa na resztę sylwetki oraz ogólny komfort noszenia. Zrozumienie zasad konstrukcji odzieży oraz umiejętność dostosowywania rozmiarów jest kluczowe, by zapewnić, że końcowy produkt będzie nie tylko estetyczny, ale również funkcjonalny. Przykładowo, jeśli w spódnicy zastosujemy elastyczny materiał, to zmiana rozmiaru wpłynie również na odpowiednie dopasowanie w okolicy bioder. Dlatego każda modyfikacja powinna być przemyślana i wykonana z uwzględnieniem wymagań użytkownika.

Pytanie 24

Przeróbka kamizelki bez podszewki polega na dostosowaniu jej do figury klientki oraz przyszyciu 4 guzików pobranych z magazynu zakładu. Koszt jednego guzika to 1,00 zł, a cena robocizny została oszacowana na 30,00 zł. Jaką kwotę należy zapłacić za wykonanie usługi?

A. 31,20 zł
B. 32,00 zł
C. 33,00 zł
D. 34,00 zł
No to super, że wybrałeś 34,00 zł! To jest prawidłowa odpowiedź, bo musimy dodać koszt robocizny, który wynosi 30,00 zł, do kosztu guzików. Każdy guzik kosztuje 1,00 zł, a potrzebujemy 4, więc to 4 x 1,00 zł daje nam 4,00 zł. Jak to zsumujemy, to mamy 30,00 zł za robociznę plus 4,00 zł za guziki, co daje 34,00 zł. To normalne, że w takich wycenach trzeba wszystko zsumować, żeby klient wiedział, za co dokładnie płaci. Dobrze jest mieć jasność w każdej transakcji, bo to pomaga zarówno nam, jak i klientom. Dzięki temu możemy lepiej planować, co do budżetu na przyszłość.

Pytanie 25

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.


Pytanie 26

Przy obliczaniu normy zużycia materiału o szerokości 140 cm, który ma być użyty do wykonania płaszcza kąpielowego z kapturem, należy uwzględnić takie wymiary jak: długość płaszcza oraz

A. długość rękawa i wysokość kaptura
B. wzrost oraz obwód klatki piersiowej
C. długość rękawa oraz obwód klatki piersiowej
D. wzrost i obwód bioder
Odpowiedź "długość rękawa i wysokość kaptura" jest poprawna, ponieważ przy obliczaniu normy zużycia materiału na płaszcz kąpielowy kluczowe jest uwzględnienie wszystkich elementów konstrukcyjnych, które mają wpływ na ostateczny kształt i funkcjonalność odzieży. Długość rękawa jest istotna, ponieważ wpływa na komfort noszenia oraz na zakres ruchu, co jest szczególnie ważne w przypadku odzieży przeznaczonej do użytku wodnego. Wysokość kaptura z kolei ma znaczenie zarówno estetyczne, jak i praktyczne – dobrze zaprojektowany kaptur chroni przed wiatrem i wodą, co jest istotne w kontekście płaszczy kąpielowych. Przykładowo, w standardach produkcji odzieży sportowej, takich jak ISO 13688, zaleca się uwzględnianie takich wymiarów, aby produkt końcowy spełniał oczekiwania użytkowników. Uwzględniając te wymiary, projektant może bardziej precyzyjnie obliczyć ilość materiału potrzebną do produkcji, co prowadzi do optymalizacji kosztów i minimalizacji odpadów materiałowych.

Pytanie 27

Na jakim materiale tekstylnym można umieszczać szablony odzieży w dwóch płaszczyznach?

A. Na popelinie
B. Na sztruksie
C. Na aksamicie
D. Na flauszu
Popelina to taka fajna tkanina, która ma gęsty splot, przez co jest naprawdę stabilna. To sprawia, że świetnie nadaje się do układania szablonów do odzieży w dwóch kierunkach. Dzięki temu, że nie zmienia swojego kształtu podczas krojenia, masz pewność, że wszystko będzie idealnie dopasowane. Na przykład, przy szyciu bluzek czy sukienek, możesz układać szablony zarówno wzdłuż, jak i w poprzek tkaniny, co w praktyce pozwala na lepsze wykorzystanie materiału i mniej odpadów. Z mojego doświadczenia, projektanci często sięgają po popelinę do ciuchów casualowych, bo jest lekka, przewiewna i łatwa w pielęgnacji. A do tego dostępna w przeróżnych wzorach i kolorach, co czyni ją hitem w wielu kolekcjach odzieżowych. To naprawdę pomaga w zrównoważonym rozwoju w przemyśle tekstylnym.

Pytanie 28

Aby wykonać przeróbkę rozszerzającą dół sukni princeski, trzeba przeciąć szwy na pionowej linii cięcia w dolnej części przodu i tyłu oraz wszyć

A. baskinkę
B. wolant
C. kryzę
D. godety
Godety to dodatkowe kawałki tkaniny wszywane w dolnej części sukni, które poszerzają jej dół i nadają jej lekkość oraz objętość. W przypadku sukni princeski, ich zastosowanie jest szczególnie istotne, ponieważ pozwala na uzyskanie efektownego rozkładu materiału wokół nóg, co jest kluczowe dla zachowania harmonijnego kształtu sukni. Aby wszyć godety, należy wcześniej rozpruć szwy na linii cięć pionowych w dolnej części przodu i tyłu sukni oraz odpowiednio je zaaranżować, aby zapewnić płynne przejście między oryginalnym materiałem a nowym elementem. Dobrą praktyką jest dobór godetów w tej samej lub zbliżonej kolorystyce oraz fakturze, co reszta sukni, aby uzyskać estetyczny efekt. Warto również pamiętać o odpowiednim wykończeniu brzegów godetów, aby zapobiec ich strzępieniu. Zastosowanie godetów jest zgodne z zasadami konstrukcji odzieży, a ich umiejętne wszycie może znacząco podnieść walory estetyczne oraz komfort noszenia sukni.

Pytanie 29

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.


Pytanie 30

Aby przerobić spodnie, należy je skrócić oraz doszyć mankiety z odciętych fragmentów nogawek, które zapinane są na 1 guzik. Cena jednego guzika wynosi 1,50 zł, a koszt robocizny to 47,00 zł. Jaką kwotę będzie trzeba zapłacić za przeróbkę?

A. 53,50 zł
B. 48,50 zł
C. 47,00 zł
D. 50,00 zł
Analizując inne odpowiedzi, można zauważyć pewne typowe błędy w logicznym rozumowaniu, które prowadzą do nieprawidłowych wyników. Odpowiedź 53,50 zł wynika z błędnego założenia, że do kosztów robocizny należy dodać więcej niż jeden guzik, co nie jest zgodne z treścią pytania. Przeróbka obejmuje doszycie jednego guzika, a nie wielu, co jest kluczowe w obliczeniach. Z kolei cena 48,50 zł, choć zbliżona do poprawnej odpowiedzi, pomija istotny aspekt związany z sumowaniem całkowitych kosztów. Warto zrozumieć, że każda przeróbka powinna być wyceniana z uwzględnieniem całości wydatków, a nie tylko robocizny. Odpowiedź 47,00 zł ignoruje koszt guzika, co jest fundamentalnym błędem w podejściu do kalkulacji kosztów, gdyż w branży krawieckiej koszty materiałów nigdy nie powinny być pomijane przy wycenie usług. Kluczowym aspektem jest także zrozumienie, że nie uwzględniając wszystkich elementów kosztowych, w tym materiałów i robocizny, można znacznie zaniżyć rzeczywisty koszt usługi. Prawidłowe podejście do kalkulacji kosztów przeróbek krawieckich powinno obejmować zarówno robociznę, jak i wszystkie niezbędne materiały, co pozwala na realne oszacowanie całkowitych wydatków.

Pytanie 31

Który znak umowny stosowany w krawiectwie miarowym kreślony kredą krawiecką na odzieży podczas miary, oznacza konieczność przesunięcia szwów względem siebie?

A. Znak 1
Ilustracja do odpowiedzi A
B. Znak 2
Ilustracja do odpowiedzi B
C. Znak 3
Ilustracja do odpowiedzi C
D. Znak 4
Ilustracja do odpowiedzi D
Zrozumienie oznaczeń w krawiectwie miarowym jest kluczowe dla poprawnego szycia, a każdy z symboli ma określone znaczenie. Odpowiedzi, które nie wskazują na znak numer 4, mogą być wynikiem nieznajomości konwencji stosowanych w tym zawodzie. Oznaczenia w krawiectwie są projektowane w celu ułatwienia komunikacji między projektantem a krawcem, a ich niewłaściwe zrozumienie może prowadzić do poważnych błędów w procesie szycia. Niepoprawne odpowiedzi często wynikają z mylnego postrzegania, co oznaczają poszczególne symbole; na przykład, niektóre osoby mogą błędnie sądzić, że inne znaki oznaczają przesunięcie szwów, podczas gdy w rzeczywistości odnoszą się do innych aspektów konstrukcji odzieży, takich jak dodanie zapasów materiału czy wskazanie miejsc narażonych na większe obciążenia. Przykładowo, znak, który informuje o konieczności dodania materiału, powinien być stosowany tam, gdzie wymagana jest dodatkowa przestrzeń, a nie tam, gdzie szwy mają być przesunięte. Takie nieporozumienia mogą prowadzić do powstania odzieży, która nie spełnia oczekiwań użytkowników, co w dłuższej perspektywie wpływa na reputację krawca i jakość oferowanych usług. Dlatego tak ważne jest, aby każdy krawiec był dobrze zaznajomiony z tymi symbolami oraz ich zastosowaniem w praktyce.

Pytanie 32

Którą krajarkę z przedstawionych na rysunku należy zastosować do przekrawania na sekcje nakładu o wysokości 280 mm?

A. Krajarka 1.
Ilustracja do odpowiedzi A
B. Krajarka 2.
Ilustracja do odpowiedzi B
C. Krajarka 3.
Ilustracja do odpowiedzi C
D. Krajarka 4.
Ilustracja do odpowiedzi D
Wybór niewłaściwej krajarki do przekrawania materiałów o wysokości 280 mm może prowadzić do szeregu problemów technicznych. Krajarki, które nie są przystosowane do obsługi tak dużych nakładów, mogą mieć ograniczenia w zakresie cięcia, co utrudnia precyzyjne dzielenie materiału. Na przykład, krajarka numer 1, choć może być używana do mniejszych projektów, nie dysponuje odpowiednim zakresem cięcia i stabilności, co skutkuje niedokładnym cięciem oraz uszkodzeniem materiału. Podobnie, krajarka numer 2, mimo że jej konstrukcja może wydawać się odpowiednia, może nie być w stanie poradzić sobie z takimi wymogami, co prowadzi do problemów ze spójnością i jakością końcowego produktu. Ważne jest, aby zrozumieć, że wybór krajarki powinien być uzależniony od specyfikacji projektu oraz wymagań dotyczących materiału. Typowe błędy myślowe obejmują założenie, że wszystkie krajarki mają podobne możliwości, a także ignorowanie wskazówek producenta dotyczących maksymalnej wysokości nakładu. Zrozumienie różnic między dostępnych krajarkami oraz ich specyfikacji technicznych jest kluczowe dla osiągnięcia wysokiej jakości wykonania i optymalizacji procesu produkcyjnego w branży poligraficznej.

Pytanie 33

Który układ szablonów przedstawiono na rysunku?

Ilustracja do pytania
A. Jednokierunkowy symetryczny.
B. Dwukierunkowy kombinowany.
C. Symetryczny dwukierunkowy.
D. Łączony asymetryczny.
Wybór jednej z pozostałych odpowiedzi wynika z niepełnego zrozumienia układów szablonów oraz ich zastosowania w murarstwie. Układ 'Jednokierunkowy symetryczny' sugeruje, że cegły byłyby układane tylko w jednym kierunku, co nie odzwierciedla rzeczywistego wyglądu rysunku – symetria w dwóch wymiarach jest kluczowa dla stabilności. W przypadku 'Dwukierunkowy kombinowany' uznaje się, że istnieje pewna forma asymetrii lub zmienności w kierunkach układu, co również nie pasuje do rysunku, gdzie wyraźnie widać równomierne ustawienie cegieł. 'Łączony asymetryczny' to kolejna nieadekwatna opcja, która sugeruje brak harmonii między elementami konstrukcji, co jest przeciwieństwem układu symetrycznego dwukierunkowego. Takie myślenie prowadzi do często popełnianych błędów w projektowaniu, gdzie ignoruje się zasady równowagi i rozkładu obciążeń. Merytoryczne zrozumienie układów murarskich wymaga nie tylko wizualizacji, ale także analizy ich wpływu na bezpieczeństwo i trwałość budowli. W praktyce błędem jest przekształcanie układów symetrycznych w te, które nie odpowiadają rzeczywistości, co prowadzi do poważnych konsekwencji w budownictwie.

Pytanie 34

Który z wzorników jest szablonem pomocniczym, służącym do nanoszenia pomocniczych linii i oznaczeń?

A. A.
Ilustracja do odpowiedzi A
B. B.
Ilustracja do odpowiedzi B
C. C.
Ilustracja do odpowiedzi C
D. D.
Ilustracja do odpowiedzi D
Wybór innej odpowiedzi może wynikać z nieporozumień dotyczących funkcji i charakterystyki wzorników. Wiele osób może mylnie uważać, że bardziej skomplikowane wzory, które zawierają wiele szczegółów, mogą również pełnić rolę szablonów pomocniczych. Takie podejście jest jednak niewłaściwe, ponieważ szablon pomocniczy powinien być narzędziem, które jasno i wyraźnie wskazuje, gdzie i jak należy nanieść oznaczenia, bez wprowadzenia dodatkowych elementów, które mogą powodować zamieszanie. Przykłady wzorników, które nie są szablonami pomocniczymi, mogą obejmować pełne wzory krojów, które są bardziej złożone i zawierają niezbędne szczegóły dotyczące konstrukcji odzieży, ale nie są przeznaczone do prostego nanoszenia linii. Większa ilość detali w takich wzorach może prowadzić do błędów w interpretacji, co w rezultacie może wpłynąć na jakość finalnego produktu. Dlatego kluczowe jest zrozumienie, że efektywne wykorzystanie wzorników w projektowaniu i produkcji wymaga umiejętności rozróżnienia między narzędziami pomocniczymi a bardziej szczegółowymi wzorami, które pełnią inne funkcje. Ignorowanie tej zasady może prowadzić do błędów w pracy, które są kosztowne i czasochłonne w naprawie.

Pytanie 35

Który symbol graficzny, oznaczający temperaturę prasowania, należy umieścić na przywieszce spodni damskich wykonanych z tkaniny bawełnianej?

A. A.
Ilustracja do odpowiedzi A
B. B.
Ilustracja do odpowiedzi B
C. C.
Ilustracja do odpowiedzi C
D. D.
Ilustracja do odpowiedzi D
Symbol graficzny oznaczający temperaturę prasowania dla tkanin bawełnianych to żelazko z trzema kropkami, co jednoznacznie wskazuje na możliwość prasowania w wysokiej temperaturze, wynoszącej aż do 200°C. Bawełna jako naturalny materiał charakteryzuje się znaczną odpornością na wysokie temperatury, co pozwala na skuteczne usuwanie zagnieceń. Przykładem praktycznego zastosowania tej wiedzy jest wybór odpowiedniego ustawienia żelazka podczas prasowania odzieży z bawełny — ważne jest, aby nie używać zbyt niskiej temperatury, ponieważ może to prowadzić do nieefektywnego prasowania. Warto także zwrócić uwagę na inne symbole, które często towarzyszą tym informacjom, na przykład symbol nawilżania, który może zwiększyć skuteczność prasowania. W branży odzieżowej stosowanie odpowiednich symboli na metkach jest kluczowe dla zapewnienia długowieczności odzieży oraz zadowolenia klienta, co potwierdzają standardy ISO dotyczące etykietowania tekstyliów. Znajomość tych symboli pozwala na odpowiednią pielęgnację i konserwację ubrań, co jest niezbędne dla utrzymania ich w dobrym stanie przez dłuższy czas.

Pytanie 36

Który sposób modelowania form należy zastosować w celu uzyskania formy rękawa o fasonie przedstawionym na rysunku?

Ilustracja do pytania
A. A.
Ilustracja do odpowiedzi A
B. B.
Ilustracja do odpowiedzi B
C. C.
Ilustracja do odpowiedzi C
D. D.
Ilustracja do odpowiedzi D
Odpowiedź D, którą wybrałeś, jest w punkt! To właśnie ta metoda modelowania rękawa najlepiej oddaje fason z rysunku. Widać, że uwzględnia dodatkowe cięcia i odpowiednią konstrukcję, co jest super ważne, bo wpływa na wygląd i funkcjonalność rękawa. Dzięki tym cięciom materiał ma więcej luzu w okolicy ramienia i fajnie opada, co daje swobodę ruchów. Z mojego doświadczenia wynika, że w projektowaniu odzieży warto stosować różne cięcia i szwy tam, gdzie potrzebna jest elastyczność. To też ułatwia szycie w dalszych etapach i ma wpływ na jakość gotowego produktu. No i jeszcze warto wspomnieć, że branża ma swoje standardy, które podkreślają znaczenie odpowiedniego modelowania form, żeby osiągnąć fajny efekt wizualny i praktyczny.

Pytanie 37

Który z przedstawionych znaków umownych określających rodzaj poprawki w krawiectwie miarowym dotyczy przesunięcia rękawów?

A. A.
Ilustracja do odpowiedzi A
B. B.
Ilustracja do odpowiedzi B
C. C.
Ilustracja do odpowiedzi C
D. D.
Ilustracja do odpowiedzi D
Odpowiedź B jest poprawna, ponieważ znak umowny zazwyczaj stosowany w krawiectwie miarowym do oznaczania przesunięcia rękawów to pionowa linia z przecięciem. Taki symbol informuje krawca o konieczności zmiany miejsca mocowania rękawa, co jest kluczowe dla zapewnienia odpowiedniego dopasowania odzieży. W praktyce, jeśli rękaw jest zbyt blisko ciała lub zbyt luźny, przesunięcie może być niezbędne, aby poprawić ergonomię oraz komfort noszenia. Warto również zauważyć, że w krawiectwie miarowym używa się różnych symboli, które mają swoje określone znaczenie, a umiejętność ich interpretacji jest niezbędna do pracy z wykrojami i konstrukcją odzieży. Dobrą praktyką jest zaznaczenie tych symboli na wykroju oraz ich przemyślane umiejscowienie, co pozwala na szybsze i dokładniejsze wykonanie poprawek. Zrozumienie i umiejętność rozpoznawania tych oznaczeń jest kluczowa dla każdego krawca oraz projektanta odzieży, aby tworzyć produkty wysokiej jakości, które będą dobrze leżały na sylwetce.

Pytanie 38

Na którym rysunku przedstawiono konstrukcję kołnierza z odcinaną stójką?

Ilustracja do pytania
A. A.
B. B.
C. C.
D. D.
Rysunek D jest prawidłową odpowiedzią, ponieważ wyraźnie przedstawia konstrukcję kołnierza z odcinaną stójką. Odcinana stójka to element, który w praktyce pozwala na lepsze dopasowanie i estetykę kołnierza w odzieży, szczególnie w kontekście odzieży roboczej i formalnej. W branży tekstylnej odcięcie stójki od reszty kołnierza może być kluczowe w produkcji ubrań, które wymagają elastyczności w kroju, a także umożliwiają zastosowanie różnych materiałów do stójki i reszty kołnierza, co wpływa na komfort noszenia. Dobrą praktyką w projektowaniu odzieży jest stosowanie konstrukcji, które umożliwiają łatwe modyfikacje w zależności od potrzeb klienta. W kontekście standardów, odcinana stójka znajduje swoje miejsce w wielu kolekcjach zgodnych z normami ISO dla odzieży, co zapewnia jej popularność i funkcjonalność w produkcji. Przykłady zastosowania to zarówno odzież codzienna, jak i specjalistyczna, gdzie estetyka oraz funkcjonalność odgrywają kluczową rolę.

Pytanie 39

Bluzka z dekoltem karo przedstawiona jest na rysunku

A. Rysunek 1.
Ilustracja do odpowiedzi A
B. Rysunek 2.
Ilustracja do odpowiedzi B
C. Rysunek 3.
Ilustracja do odpowiedzi C
D. Rysunek 4.
Ilustracja do odpowiedzi D
Bluzka z dekoltem karo jest charakterystyczna dla swojego specyficznego kształtu, który przypomina romb. W kontekście analizy rysunków, tylko rysunek numer 4 spełnia ten warunek, co można wytłumaczyć na podstawie zasad klasyfikacji rodzajów dekoltów w modzie. Dekolt karo jest często stosowany w eleganckich bluzkach, co nadaje im klasyczny i wyrafinowany wygląd. Umożliwia on także lepsze dopasowanie do sylwetki, podkreślając ramiona oraz dekolt, co jest szczególnie istotne w przypadku odzieży formalnej. Przykładem zastosowania bluzki z dekoltem karo może być profesjonalne wystąpienie, gdzie strój powinien oddawać powagę sytuacji. Standardy branżowe, takie jak wytyczne dotyczące odzieży biznesowej, często wskazują na preferencje dla tego typu dekoltów w kontekście spotkań czy konferencji. Zrozumienie różnic między dekoltem karo a innymi typami dekoltów, takimi jak okrągły czy w serek, jest ważne dla osób zajmujących się modą i stylistyką, ponieważ pozwala na właściwe dopasowanie ubioru do okazji i osobistych preferencji.

Pytanie 40

Który przyrząd pomocniczy można zamocować na maszynie stębnowej, aby między innymi ułatwić i usprawnić operację wykonania szwu przedstawionego na rysunku?

Ilustracja do pytania
A. Stopkę obrębiającą.
B. Obrębiacz.
C. Zwijacz.
D. Lamownik.
Lamownik jest kluczowym przyrządem pomocniczym w maszynach stębnowych, który znacząco ułatwia wykonanie szwów równoległych i precyzyjnych. Służy on do równoczesnego składania i szycia brzegów materiału, co pozwala na uzyskanie estetycznego wykończenia krawędzi. Dzięki zastosowaniu lamownika można uniknąć strzępienia się materiału oraz uzyskać równą linię szwu, co jest istotne w produkcji odzieży i innych wyrobów tekstylnych. Lamownik jest szczególnie przydatny przy obszywaniu tkanin o większej grubości, gdzie precyzyjne prowadzenie materiału jest kluczowe dla jakości końcowego produktu. Dobrym przykładem zastosowania lamownika jest szycie narzut, zasłon czy odzieży, gdzie estetyka szwów ma duże znaczenie. W ramach dobrych praktyk, warto również zwrócić uwagę na regularne sprawdzanie stanu lamownika oraz jego właściwe ustawienie, co znacząco wpływa na komfort pracy oraz efektywność produkcji.