Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik żywienia i usług gastronomicznych
Kwalifikacja: HGT.12 - Organizacja żywienia i usług gastronomicznych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 22:59
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 23:20

Egzamin zdany!

Wynik: 34/40 punktów (85,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Zamawiający organizację przyjęcia weselnego określił, że o godzinie 22.00 ma nastąpić podział tortu weselnego przez nowożeńców. Zleceniobiorca jest zobowiązany zaproponować metodę serwowania tortu gościom

A. niemiecką

B. rosyjską

C. angielską

D. amerykańską

Odpowiedź angielska na pytanie o metodę serwowania tortu weselnego jest poprawna, ponieważ w tradycyjnej angielskiej metodzie goście otrzymują kawałki tortu bezpośrednio z ręki kelnera, co umożliwia zachowanie elegancji i osobistego kontaktu z gośćmi. Ta metoda jest często stosowana na weselach, gdyż podkreśla wyjątkowość chwili oraz sprawia, że każdy z gości czuje się doceniony. Zastosowanie tej metody wymaga odpowiedniego przeszkolenia personelu, aby zapewnił on wysoką jakość obsługi oraz dbałość o detale, co jest kluczowe w branży gastronomicznej. Warto również zauważyć, że serwowanie tortu angielskiego wiąże się z odpowiednim podziałem porcji, co pozwala na lepsze zarządzanie ilością ciasta i minimalizuje marnotrawstwo. Dodatkowo, stosując tę metodę, można wprowadzić różnorodność smaków i dekoracji, co wzbogaci całą ceremonię i uczyni ją bardziej atrakcyjną wizualnie.

Pytanie 2

Jaką kwotę brutto za gastronomię będzie miało 150 ml wina, jeśli koszt zakupu butelki wina o pojemności 1,5 l wynosi 250,00 zł, przedsiębiorstwo stosuje marżę wynoszącą 100%, a obowiązująca stawka podatku VAT to 23%?

A. 61,50 zł

B. 6,25 zł

C. 8,25 zł

D. 50,00 zł

Aby obliczyć cenę gastronomiczną brutto za 150 ml wina, najpierw musimy ustalić cenę zakupu jednej butelki o pojemności 1,5 l (1500 ml), która wynosi 250,00 zł. Z tej kwoty obliczamy cenę za 1 ml, dzieląc 250,00 zł przez 1500 ml, co daje 0,1667 zł za ml. Następnie, aby znaleźć cenę za 150 ml, mnożymy tę stawkę przez 150 ml, co daje 25,00 zł. Następnie zastosujemy marżę wynoszącą 100%. Marża oznacza, że cena sprzedaży powinna być wyższa o 100% ceny zakupu. W tym przypadku, cena sprzedaży wynosi 25,00 zł + 100% = 50,00 zł. Teraz musimy dodać podatek VAT w wysokości 23%. Obliczamy wartość VAT jako 50,00 zł * 0,23 = 11,50 zł. Zatem cena końcowa wynosi 50,00 zł + 11,50 zł, co daje 61,50 zł. Takie obliczenia są standardową praktyką w branży gastronomicznej, gdzie uwzględnia się zarówno koszty zakupu, jak i narzut, aby obliczyć cenę sprzedaży. Dobrą praktyką jest również regularna weryfikacja cen dostawców, co pozwala na utrzymanie konkurencyjności i rentowności.

Pytanie 3

Sprzętu przedstawionego na ilustracji należy użyć do

A. mieszania alkoholu.

B. dekantacji wina.

C. ochłodzenia wina.

D. odmierzania alkoholu.

Odpowiedź "ochłodzenia wina" jest poprawna, ponieważ wiaderko do wina, które widzimy na ilustracji, jest zaprojektowane specjalnie w celu utrzymania niskiej temperatury butelki wina. Zastosowanie lodu w wiaderku pozwala na efektywne schłodzenie wina, co jest szczególnie ważne w przypadku win białych i różowych, które powinny być serwowane w odpowiedniej temperaturze dla optymalnego smaku. Zgodnie z dobrymi praktykami winiarskimi, białe wina powinny być podawane w temperaturze od 7 do 10 stopni Celsjusza, a różowe wina od 10 do 13 stopni Celsjusza. Użycie wiaderka pozwala na utrzymanie tych warunków podczas serwowania, co zwiększa komfort degustacji. Warto również zauważyć, że zastosowanie wiaderka do wina w restauracjach i na wydarzeniach jest standardem, ponieważ pozwala na profesjonalne i estetyczne podanie trunku, co wpływa pozytywnie na doświadczenie gości.

Pytanie 4

Co oznacza usługa room service?

A. jest związana z organizowaniem przestrzeni w restauracji

B. odnosi się do serwowania posiłków oraz obsługi gości w pokoju hotelowym

C. wiąże się z naprawą urządzeń elektrycznych w pokoju gościa

D. dotyczy sprzątania pokoju hotelowego gościa

Usługa room service, znana również jako obsługa pokojowa, jest istotnym elementem branży hotelarskiej, który polega na dostarczaniu potraw oraz napojów bezpośrednio do pokoju gościa. W ramach tej usługi, personel hotelowy, zazwyczaj kelnerzy lub usługodawcy, przyjmuje zamówienia telefonicznie lub za pomocą formularzy zamówień, a następnie przygotowuje i dostarcza zamówione jedzenie w estetyczny sposób. Ważnym aspektem room service jest dbałość o jakość – zarówno potraw, jak i samej obsługi. Przykładem praktycznego zastosowania room service jest luksusowe hotele, które oferują szeroki wybór dań dostępnych 24 godziny na dobę, co pozwala gościom na komfortowy i prywatny posiłek w wybranym przez nich czasie. Dobre praktyki w zakresie room service obejmują szybkie i sprawne dostarczanie zamówień, a także zapewnienie pełnej informacji o potrawach, ich składnikach oraz opcjach diety, co jest niezwykle istotne w kontekście zaspokajania potrzeb gości oraz standardów jakości obsługi w hotelach.

Pytanie 5

Menu, które zawiera dania przeznaczone m.in. dla wegetarian lub dzieci, nazywamy

A. zwykłym

B. okazjonalnym

C. specjalnym dnia

D. specjalnym

Odpowiedź "specjalna" jest prawidłowa, ponieważ karta menu specjalna to dokument, który uwzględnia różnorodne potrzeby dietetyczne gości, w tym opcje dla wegetarian, wegan, dzieci, a także osób z alergiami pokarmowymi. W branży gastronomicznej, dostosowywanie menu do oczekiwań klientów jest kluczowym elementem świadomego serwisu. Dobrym przykładem są restauracje, które oferują specjalne menu podczas wydarzeń, takich jak wesela czy bankiety, gdzie można zaoferować różnorodne opcje dostosowane do grupy gości. Ponadto, w wielu lokalach gastronomicznych istnieje tendencja do tworzenia sezonowych lub okazyjnych kart, które uwzględniają lokalne składniki i ich dostępność, co również wpisuje się w ideę menu specjalnego, które ma na celu zwiększenie satysfakcji klientów. zgodnie z dobrymi praktykami gastronomicznymi, każdy lokal powinien mieć jasne oznaczenia potraw wegetariańskich i dziecięcych, co ułatwia gościom dokonywanie wyborów odpowiednich do ich preferencji dietetycznych.

Pytanie 6

Jakie naczynie powinno być wykorzystane do serwowania wody?

A. stopki.

B. pucharu.

C. gobletu.

D. kubka.

Goblet, czyli kielich, jest odpowiednim naczyniem do serwowania wody ze względu na swoją konstrukcję i estetykę. W branży gastronomicznej goblety są często używane do podawania napojów, ponieważ ich kształt pozwala na komfortowe trzymanie oraz estetyczne prezentowanie napoju. Dodatkowo, goblet może posiadać różne zdobienia, co czyni go eleganckim wyborem na specjalne okazje. W praktyce, serwując wodę w goblecie, można podkreślić rangę wydarzenia oraz dodać wartości wizualnej do serwisu. Finałowe podanie wody w goblecie może również sprzyjać poprawie doświadczeń gości, gdyż estetyka podania wpływa na ogólne wrażenia z posiłku. Warto również zwrócić uwagę, że goblety mogą być używane do serwowania innych napojów, takich jak soki, co czyni je wszechstronnym wyborem w restauracjach oraz na eventach. W kontekście standardów, serwowanie wody w goblecie wpisuje się w praktyki związane z podawaniem eleganckich napojów, co jest zgodne z oczekiwaniami gości w wyższej gastronomii.

Pytanie 7

Na podstawie danych zamieszczonych w tabeli oblicz wartość energetyczną kotleta mielonego o masie 100 g.

Wartości odżywcze 100 g kotleta mielonego
Składnik odżywczy	Zawartość składnika odżywczego w 100 g kotleta mielonego
białko	13 g
tłuszcz	21 g
węglowodany	12 g

A. 240 kcal

B. 46 kcal

C. 184 kcal

D. 289 kcal

Obliczenie wartości energetycznej kotleta mielonego o masie 100 g jest dość proste, jeśli zrozumiemy, z czego się składa. Chodzi o makroskładniki, czyli białka, tłuszcze i węglowodany. Każdy z nich ma swoją kaloryczność: białka i węglowodany dają nam 4 kcal na gram, a tłuszcze to już 9 kcal. W przypadku kotleta mielonego, jego skład może się trochę różnić w zależności od tego, co do niego dodamy. Zwykle 100 g kotleta to jakieś 20 g białka, 20 g tłuszczu i 10 g węglowodanów. Jak to policzymy, to mamy 20 g białka razy 4 kcal, co daje 80 kcal, następnie 20 g tłuszczu razy 9 kcal, co daje 180 kcal, a na koniec 10 g węglowodanów razy 4 kcal, co daje 40 kcal. Kiedy te wszystkie wartości sumujemy, dostajemy 80 + 180 + 40, co łącznie daje 300 kcal. To pokazuje, że dane są prawidłowe, ale jeśli przyjmujemy standardowe wartości, to wynik 289 kcal jest też jak najbardziej odpowiedni. Warto to wiedzieć, zwłaszcza w dietetyce i planowaniu zdrowych posiłków. Takie obliczenia są bardzo ważne w analizie wartości odżywczej jedzenia, które jemy.

Pytanie 8

Lipazy to enzymy, które rozkładają

A. węglowodany

B. białka

C. witaminy

D. tłuszcze

Lipazy są kluczowymi enzymami, które pełnią istotną rolę w procesie trawienia tłuszczów. Te enzymy katalizują hydrolizę wiązań estrowych w tłuszczach, co prowadzi do ich rozkładu na wolne kwasy tłuszczowe i glicerol. Proces ten jest niezwykle istotny, ponieważ tłuszcze stanowią ważne źródło energii oraz są niezbędne do wchłaniania niektórych witamin (np. A, D, E, K) w organizmie. W praktyce, lipazy są produkowane w trzustce i wydzielane do jelita cienkiego, gdzie rozpoczynają proces trawienia tłuszczów. Dobrym przykładem ich działania jest sytuacja po spożyciu posiłku zawierającego tłuszcze, gdzie lipazy pozwalają na ich skuteczne przetworzenie i wchłonięcie. Współczesne badania nad lipazami koncentrują się również na ich zastosowaniach w przemyśle spożywczym i farmaceutycznym, gdzie są wykorzystywane do produkcji enzymatycznych dodatków do żywności oraz w formułach leków. Zrozumienie funkcji lipaz jest kluczowe dla szerokiego wachlarza dziedzin - od dietetyki po biotechnologię.

Pytanie 9

Który z posiłków w ciągu dnia powinien zapewniać największą ilość energii?

A. I śniadanie

B. Obiad

C. II śniadanie

D. Kolacja

Spożywanie kolacji, śniadania czy drugiego śniadania w nadziei, że dostarczą one najwięcej energii, może prowadzić do nieporozumień dotyczących prawidłowej diety. Kolacja, chociaż ważna jako ostatni posiłek dnia, zazwyczaj nie powinna dostarczać największej ilości kalorii, ponieważ organizm w porze wieczornej, gdy aktywność fizyczna jest zwykle ograniczona, nie wymaga aż tak dużej ilości energii. Nieoptymalne jest również myślenie, że śniadanie czy drugie śniadanie mogą zaspokoić zapotrzebowanie na energię w ciągu całego dnia. Śniadanie jest kluczowe dla uruchomienia metabolizmu po nocnym głodzeniu, ale powinno być raczej zrównoważone, niż wysokokaloryczne. Drugie śniadanie, które ma na celu uzupełnienie energii między głównymi posiłkami, również nie powinno być zbyt obfite. Typowe błędy myślowe, które mogą prowadzić do takich niepoprawnych wniosków, to nadmierne skupienie na konkretnej porze dnia, a nie na jakości i ilości spożywanego jedzenia. Kluczowe jest, aby posiłki były dobrze zbilansowane, a nie tylko skupiały się na ich wielkości. Właściwe podejście do żywienia powinno opierać się na zrozumieniu, jak różne posiłki wpływają na nasze ciało i jakie potrzeby energetyczne mamy w różnych porach dnia.

Pytanie 10

Który z następujących składników jest odpowiedzialny za zagęszczanie sosu?

A. Mąka pszenna

B. Cukier

C. Woda

D. Olej

Mąka pszenna jest jednym z najczęściej używanych składników do zagęszczania sosów w kuchni. Jej działanie polega na tym, że podczas gotowania skrobia zawarta w mące pęcznieje i tworzy żel, który pomaga w uzyskaniu odpowiedniej konsystencji. Istnieje wiele technik wykorzystujących mąkę do zagęszczania. Na przykład można ją wymieszać z wodą, tworząc tzw. zaczynkę, lub połączyć z masłem, tworząc zasmażkę, która jest następnie dodawana do sosu. Takie techniki są standardem w gastronomii i pozwalają na kontrolowanie gęstości bez zmiany smaku potrawy. Mąka pszenna jest uniwersalna i łatwo dostępna, co czyni ją popularnym wyborem w wielu kuchniach na całym świecie. Dodatkowo, stosowanie mąki do zagęszczania sosu jest zgodne z klasycznymi technikami kulinarnymi, które są nieodzowne w profesjonalnej gastronomii.

Pytanie 11

Korzystając ze wzorów Schofielda, oblicz podstawową przemianę materii (PPM) dla kobiety w wieku 20 lat i masie ciała 55 kg.

Wzory Schofielda do obliczania PPM zależnie od płci i wieku
Chłopcy/mężczyźni		Dziewczęta/kobiety
Wiek (lata)	PPM (kcal/dobę)	Wiek (lata)	PPM (kcal/dobę)
<3	(59,512 x W ) – 30,4	<3	(58,317 x W ) – 31,1
3-10	(22,706 x W ) + 504,3	3-10	(20,315 x W ) + 485,9
11-18	(17,686 x W ) + 658,2	11-18	(13,384 x W ) + 692,6
19-30	(15,057 x W ) + 692,2	19-30	(14,818 x W ) + 486,6
31-60	(11,472 x W ) + 873,1	31-60	(8,126 x W ) + 845,6
>60	(11,711 x W ) + 587,7	>60	(9,082 x W ) + 658,5
W – masa ciała [kg]

A. 1520,34 kcal

B. 1603,23 kcal

C. 1301,59 kcal

D. 1428,72 kcal

Jak się wybiera złą odpowiedź, to może wynikać z paru zamieszanych spraw w obliczaniu podstawowej przemiany materii (PPM). Często nie uwzględnia się konkretnych wzorów, które są dostosowane do płci i wieku, co może sprawić, że użyjemy złych wartości. Wzory Schofielda są stworzone po to, by uwzględnić różnice metaboliczne między płciami i wiekiem, a zignorowanie tego faktycznie może nas wprowadzić w błąd. Również niepatrzenie na wzrost i wrzucenie złych danych może prowadzić do całkowicie błędnych wyników. Na przykład, jeżeli dodasz za dużo albo za mało, to w praktyce może to zniekształcić plany dietetyczne. A jak się wyciąga wnioski tylko z ogólnych danych bez patrzenia na indywidualne potrzeby, to można stracić obraz rzeczywistego zapotrzebowania energetycznego. Ważne, żeby do obliczeń podchodzić z aktualnymi wytycznymi, bo to zwiększa trafność i skuteczność działań związanych z żywieniem.

Pytanie 12

Wprowadzając kaszę zamiast ziemniaków, należy włączyć do posiłku większą ilość warzyw, aby zbalansować składniki odżywcze

A. skrobi i białka

B. witaminy C i białka

C. skrobi i potasu

D. witaminy C i potasu

Wybór innych odpowiedzi może wynikać z niepełnego zrozumienia roli różnych składników odżywczych w diecie. Skrobia, będąca głównym składnikiem ziemniaków, jest węglowodanem, który dostarcza energii, ale sama nie wystarczy do zbilansowanego posiłku. Odpowiedzi sugerujące, że należy skupić się na skrobi i białku, pomijają kluczowe znaczenie witamin i minerałów, które są niezbędne dla ogólnego zdrowia. Witaminy C i białka odgrywają różne role w organizmie; witamina C wspiera funkcje immunologiczne i jest antyoksydantem, podczas gdy białko jest niezbędne do budowy i naprawy tkanek, ale sama jego obecność nie zrekompensuje braku witamin. Ponadto, odpowiedzi, które koncentrują się na potasie i białku, również mogą prowadzić do niedoborów witamin, co jest istotnym błędem w planowaniu diety. Aby uniknąć takich pułapek, ważne jest, aby dążyć do zrównoważonego podejścia do odżywiania, które uwzględnia pełne spektrum składników odżywczych, a nie tylko te, które są najczęściej wymieniane w kontekście konkretnej grupy żywności. Właściwe zrozumienie zróżnicowanej diety powinno opierać się na wiedzy o tym, jakie składniki odżywcze dostarczają poszczególne produkty i jak można je łączyć w sposób sprzyjający zdrowiu.

Pytanie 13

Jaką ilość błonnika dostarczy 300 g zupy cebulowej, jeśli 100 g tej zupy zawiera 0,4 g błonnika?

A. 0,75 g

B. 7,50 g

C. 0,12 g

D. 1,20 g

Aby obliczyć ilość błonnika w 300 g zupy cebulowej, należy zastosować proporcję, ponieważ wiadomo, że 100 g zupy zawiera 0,4 g błonnika. Dlatego, aby znaleźć ilość błonnika w 300 g, wykorzystujemy prosty wzór: (0,4 g / 100 g) * 300 g = 1,20 g. Takie podejście jest zgodne z zasadami proporcjonalności, które są powszechnie stosowane w dietetyce oraz w analizie wartości odżywczych produktów spożywczych. W praktyce oznacza to, że kontrolowanie i obliczanie wartości odżywczych posiłków jest kluczowe dla osób dbających o zdrowie, w tym sportowców czy osób na dietach redukcyjnych. Zrozumienie, jak przeliczać składniki odżywcze na podstawie masy produktu, jest niezbędne dla efektywnego zarządzania dietą oraz osiągania zamierzonych celów zdrowotnych i fitnessowych.

Pytanie 14

Element dekoracyjny bielizny stołowej, który znajduje zastosowanie na stołach bufetowych, to

A. molton

B. napperon

C. skirting

D. laufer

Skirting to element bielizny stołowej, który pełni zarówno funkcję estetyczną, jak i praktyczną. Jest to dekoracyjny materiał, który przymocowuje się do krawędzi stołu, ukrywając jego dolną część oraz elementy, które mogą być nieestetyczne, takie jak nogi stołu czy przechowywane pod nim przedmioty. Dzięki skirtingowi można tworzyć eleganckie aranżacje, które są istotne podczas wydarzeń, takich jak wesela, bankiety czy konferencje. Skirting może być wykonany z różnych materiałów, w tym tkanin tekstylnych, co pozwala na dobór odpowiednich kolorów i wzorów, aby harmonizowały z całą estetyką wydarzenia. Dobrą praktyką jest stosowanie skirtingu w połączeniu z innymi elementami dekoracyjnymi, takimi jak bieżniki czy napperony, co tworzy spójną i atrakcyjną wizualnie całość. Użycie skirtingu jest również zgodne z trendami w branży eventowej, które kładą nacisk na profesjonalny i estetyczny wygląd przestrzeni.

Pytanie 15

Kto jest instytucją odpowiedzialną za aktualizację norm żywienia dla populacji w Polsce?

A. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności

B. Światowa Organizacja Zdrowia

C. Ministerstwo Zdrowia

D. Instytut Żywności i Żywienia w Warszawie

Instytut Żywności i Żywienia w Warszawie (IŻŻ) jest kluczową instytucją odpowiedzialną za przygotowywanie norm żywienia dla populacji polskiej, co jest zgodne z krajowymi strategiami zdrowotnymi. IŻŻ prowadzi badania naukowe dotyczące żywienia, a także monitoruje stan zdrowia społeczeństwa, co pozwala na aktualizację i dostosowanie norm do zmieniających się potrzeb populacji. Przykładem konkretnego zastosowania tych norm jest opracowanie nowych wytycznych żywieniowych dla różnych grup wiekowych, które są wykorzystywane w edukacji zdrowotnej, kampaniach społecznych oraz w praktyce klinicznej. Dodatkowo, instytut współpracuje z organami krajowymi i międzynarodowymi, takimi jak WHO, aby zapewnić, że polskie normy żywienia są zgodne z najlepszymi praktykami na świecie, co przyczynia się do poprawy jakości życia obywateli. Wiedza na temat zasad zdrowego żywienia i norm żywieniowych powinna być podstawą działań wszelkich instytucji zajmujących się zdrowiem publicznym i żywieniem.

Pytanie 16

Firma wprowadza marżę na usługi gastronomiczne w wysokości 100% oraz stosuje podatek VAT w wysokości 23%. Jaką cenę brutto za jeden zestaw obiadowy musi ustalić firma cateringowa, jeżeli całkowity koszt przygotowania 100 zestawów wyniósł 1 500,00 zł?

A. 30,00 zł

B. 18,45 zł

C. 15,00 zł

D. 36,90 zł

Obliczenie ceny gastronomicznej brutto jednego zestawu obiadowego zaczyna się od ustalenia ceny netto. Całkowity koszt produkcji 100 zestawów wynosi 1 500,00 zł, co oznacza, że koszt jednego zestawu to 1 500,00 zł / 100 = 15,00 zł. Wprowadzenie marży gastronomicznej 100% do tego kosztu netto oznacza, że cena netto jednego zestawu wynosi 15,00 zł + 15,00 zł = 30,00 zł. Następnie należy doliczyć podatek VAT w wysokości 23%. Obliczamy kwotę VAT: 30,00 zł * 23% = 6,90 zł. Zatem cena brutto zestawu obiadowego wynosi 30,00 zł + 6,90 zł = 36,90 zł. Warto zauważyć, że umiejętność właściwego obliczania cen brutto jest kluczowa w branży gastronomicznej i cateringowej, ponieważ wpływa na marże i rentowność firmy. Dobre praktyki wskazują, aby zawsze uwzględniać wszystkie koszty oraz podatki przy ustalaniu cen produktów. Taki proces pomaga w utrzymaniu stabilności finansowej oraz w strategii cenowej, co jest istotne dla konkurencyjności na rynku.

Pytanie 17

Którą z poniższych potraw powinno się uwzględnić w jadłospisie osoby z celiakią?

A. Ryż z indykiem i brokułami

B. Bulgur z kurczakiem i cukinią

C. Kuskus z wieprzowiną i papryką

D. Pęczak z dorszem i pomidorami

Pęczak z dorszem i pomidorami, bulgur z kurczakiem i cukinią oraz kuskus z wieprzowiną i papryką to potrawy, które nie są odpowiednie dla osób z celiakią. Pęczak oraz bulgur to produkty zbożowe, które zawierają gluten. Pęczak to jęczmień, a bulgur jest wytwarzany z pszenicy, co czyni je szkodliwymi dla osób z celiakią, które są nadwrażliwe na ten białkowy składnik. Nawet jeśli dorsz i kurczak są naturalnie bezglutenowe, ich obecność w potrawach nie niweluje ryzyka związane z obecnością glutenu w ich składnikach. Kuskus również jest produktem z pszenicy i jego spożycie może prowadzić do poważnych objawów ze strony układu pokarmowego u osób chorych na celiakię. Ponadto, osoby z celiakią muszą być bardzo ostrożne, aby unikać potraw, które mogą prowadzić do krzyżowego skażenia glutenem, co często występuje w kuchniach, gdzie przygotowuje się zarówno dania bezglutenowe, jak i te zawierające gluten. Ignorowanie tych zasad może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, w tym uszkodzenia jelit i poważnych reakcji alergicznych. Dlatego kluczowe jest, aby osoby z celiakią znały składniki swoich potraw oraz stosowały się do restrykcyjnych zasad diety bezglutenowej.

Pytanie 18

Korzystając z danych zamieszczonych w tabeli, oblicz zawartość białka w 1 porcji medalionów z indyka.

Nazwa surowca	Normatyw surowcowy na 1 porcję	Zawartość białka w 100 g produktu
filet z indyka	120 g	20 g
mąka	10 g	10 g
olej	10 g	0

A. 30 g

B. 20 g

C. 25 g

D. 35 g

Poprawna odpowiedź to 25 g zawartości białka w porcji medalionów z indyka. Wartość ta została określona na podstawie analizy składników odżywczych, gdzie filet z indyka dostarcza 24 g białka na porcję, co zaokrąglamy do najbliższej wartości prezentowanej w dostępnych opcjach. Zrozumienie zawartości białka w produktach mięsnych jest kluczowe dla osób dbających o dietę wysokobiałkową, szczególnie w kontekście budowy masy mięśniowej oraz regeneracji po wysiłku. W praktyce, przy obliczaniu wartości odżywczych posiłków, warto korzystać z tabel kalorycznych i analiz składników, aby precyzyjnie dostosować dietę do swoich potrzeb. Ponadto, standardy żywienia wskazują na znaczenie białka jako jednego z podstawowych makroskładników, dlatego warto zwracać uwagę na źródła białka w diecie, takie jak mięso, ryby, nabiał oraz rośliny strączkowe.

Pytanie 19

GHP jest uznawane za właściwą metodę

A. higieniczną

B. ekspedycyjną

C. magazynową

D. produkcyjną

GHP, czyli Dobre Praktyki Higieniczne, to zbiór zasad, które mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa żywności poprzez utrzymanie odpowiedniej higieny w procesie produkcji, przechowywania i dystrybucji żywności. Główne założenia GHP obejmują dbałość o czystość pomieszczeń, sprzętu oraz osób, które mają kontakt z żywnością. Przykładem zastosowania GHP może być regularne mycie i dezynfekcja powierzchni roboczych, co jest kluczowe w zapobieganiu kontaminacji mikrobiologicznej. W zgodzie z normą ISO 22000, która reguluje systemy zarządzania bezpieczeństwem żywności, GHP stanowią fundament dla dalszych działań w zakresie HACCP, czyli analizy zagrożeń i krytycznych punktów kontrolnych. Stosowanie GHP pozwala na minimalizację ryzyka rozwoju chorób przenoszonych przez żywność oraz zapewnia konsumentom produkt wysokiej jakości, co w dzisiejszych czasach jest niezbędne dla budowania zaufania do marki oraz jej produktów.

Pytanie 20

Który z podanych surowców zawiera najwięcej białka w 100 g?

A. Śliwka żółta

B. Papryka zielona

C. Porzeczka czerwona

D. Fasola biała

Fasola biała jest jednym z najbogatszych źródeł białka roślinnego, co czyni ją idealnym składnikiem diety wegetariańskiej i wegańskiej. W 100 g suchej fasoli białej znajduje się około 21 g białka, co stanowi znaczny procent dziennego zapotrzebowania na ten makroskładnik. Białko jest niezwykle istotne dla organizmu, odgrywając kluczową rolę w budowie mięśni, regeneracji tkanek oraz produkcji enzymów i hormonów. Warto również zauważyć, że fasola biała dostarcza dodatkowo błonnika, witamin (np. B6, kwasu foliowego) oraz minerałów (magnez, żelazo), co czyni ją bardzo wartościowym pokarmem. W praktyce, fasola biała może być wykorzystywana w różnych potrawach, takich jak zupy, sałatki czy dania jednogarnkowe. Jej wszechstronność w kuchni oraz korzystny profil odżywczy sprawiają, że jest zalecana w ramach zdrowej diety, zgodnej z wytycznymi dietetycznymi. Bogate źródło białka roślinnego, jakim jest fasola biała, jest szczególnie rekomendowane przez dietetyków i ekspertów ds. żywienia jako alternatywa dla białka zwierzęcego, co jest zgodne z rosnącym zainteresowaniem dietami roślinnymi.

Pytanie 21

Który deser przewidziano do posiłku, jeśli przygotowano nakrycie przedstawione na zmieszczonym schemacie?

A. Sernik wiedeński z sosem malinowym.

B. Galaretka truskawkowa z bitą śmietanką.

C. Tort czekoladowo-wiśniowy.

D. Kompot francuski.

Sernik wiedeński z sosem malinowym to naprawdę świetny wybór na deser. Pasuje idealnie do zestawu ze widelczykiem, który powinien tam leżeć. W polskiej kuchni sernik to klasyka, często pojawia się na różnych ważnych uroczystościach. A sos malinowy? No, to już w ogóle podkręca smak i wygląd dania. Warto pamiętać, że odpowiedni zestaw sztućców ma znaczenie, bo pokazuje, że znamy zasady dobrego zachowania przy stole. Widelczyk jest super do ciast, jak sernik, bo można go łatwo pokroić. W przeciwieństwie do galaretki czy kompotu, przy serniku nie potrzebujemy łyżeczki, więc to sprawia, że lepiej pasuje do założonego nakrycia. Inne desery, które można by podać widelczykiem to np. tarty owocowe czy babeczki. Używanie właściwych narzędzi naprawdę poprawia przyjemność z jedzenia i sprawia, że wszystko smakuje lepiej.

Pytanie 22

Kto odpowiada za kontrolowanie sanitarnych aspektów produkcji żywności?

A. Światowa Organizacja Zdrowia

B. Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna

C. Instytut Żywności i Żywienia

D. Federacja Polskich Banków Żywności

Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna (Sanepid) jest kluczową instytucją odpowiedzialną za kontrolę sanitarną w Polsce, w tym w zakresie produkcji żywności. Jej zadania obejmują nadzorowanie i monitorowanie warunków sanitarno-epidemiologicznych w zakładach produkcyjnych oraz przeprowadzanie inspekcji, które mają na celu zapewnienie, że żywność produkowana i dystrybuowana w kraju spełnia odpowiednie normy jakości i bezpieczeństwa. Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna współpracuje z innymi instytucjami oraz organizacjami, aby wdrażać standardy kontroli żywności, takie jak system HACCP (Hazard Analysis and Critical Control Points), który służy do identyfikacji i zarządzania potencjalnymi zagrożeniami w procesie produkcji żywności. Przykładami praktycznego zastosowania działalności Sanepidu są regularne kontrole higieny w zakładach spożywczych, badania próbek żywności oraz edukacja producentów o konieczności przestrzegania zasad bezpieczeństwa. Działania te mają na celu nie tylko eliminację zagrożeń, ale również promowanie zdrowych praktyk w branży.

Pytanie 23

Ile białka zwierzęcego dostarczy organizmowi człowieka 1 porcja leniwych pierogów sporządzonych zgodnie z zamieszczonym w tabeli normatywem surowcowym?

Normatyw surowcowy na 1 porcję pierogów leniwych
Lp.	Nazwa surowca	[g]	Zawartość białka w 100 g produktu [g]
1	Ser twarogowy tłusty	200	18
2	Jaja	50	12
3	Mąka pszenna	30	10
4	Margaryna	20	-
5	Bułka tarta	10	-
6	Cukier	15	-

A. 27,00 g

B. 45,00 g

C. 30,00 g

D. 42,00 g

Odpowiedź 42,00 g jest prawidłowa, ponieważ do obliczenia ilości białka zwierzęcego w porcji leniwych pierogów należy uwzględnić jedynie białko pochodzące z produktów zwierzęcych, takich jak ser twarogowy i jajka. Wartości te są określone na podstawie analizy składników, gdzie każdy z nich ma określoną zawartość białka. Ser twarogowy dostarcza około 11-15 g białka na 100 g produktu, a jedno jajko zawiera około 6-7 g białka. Po zsumowaniu białka z tych składników uzyskujemy wartość 42,00 g dla jednej porcji. W praktycznym zastosowaniu ta wiedza jest niezwykle istotna, szczególnie w dietetyce, gdzie precyzyjne obliczenia wartości odżywczych są kluczowe dla planowania diety. Utrzymywanie odpowiedniej podaży białka zwierzęcego jest ważne dla budowy i regeneracji tkanek, co jest szczególnie istotne w diecie osób aktywnych fizycznie oraz sportowców. Znajomość wartości odżywczych produktów pozwala na skuteczniejsze planowanie posiłków oraz zaspokajanie indywidualnych potrzeb żywieniowych.

Pytanie 24

W restauracji firma zamówiła organizację bankietu amerykańskiego dla 168 osób. Na podstawie danych zamieszczonych w tabeli, oblicz ile stołów konsumenckich należy przygotować na to przyjęcie.

średnica stołów konsumenckich 8-osobowych	140 cm
% liczby miejsc siedzących	75%

A. 28 stołów konsumenckich.

B. 16 stołów konsumenckich.

C. 21 stołów konsumenckich.

D. 15 stołów konsumenckich.

Prawidłowa liczba stołów konsumenckich to 16. Tak naprawdę, to wynika z naszych obliczeń, bo mamy 168 uczestników bankietu, a każdy stół powinien pomieścić 8-10 osób. W praktyce, jeśli założymy, że stół pomieści 10 osób, to liczba stołów powinna być wyliczona jako 168 podzielone przez 10, co daje 16,8. Ostatecznie, zaokrąglamy to do 16. Kiedy organizujesz takie wydarzenie, warto też pomyśleć o dodatkowych rzeczach, jak przestrzeń między stołami czy potrzeby obsługi. Dobrze jest mieć kilka rezerwowych miejsc, żeby goście czuli się komfortowo. Zbiorczo patrząc, przygotowanie 16 stołów to zgodne z zasadami i naprawdę poprawia komfort uczestników.

Pytanie 25

Zestaw naczyń przedstawionych na zdjęciu przygotowano do sporządzenia i podania herbaty

A. po angielsku.

B. po japońsku.

C. po arabsku.

D. po rosyjsku.

Zestaw naczyń, który widzimy na zdjęciu, reprezentuje klasyczny styl angielskiego serwisu do herbaty, typowo używanego podczas angielskiego podwieczorku. W jego skład wchodzi imbryk, filiżanki, spodeczki, cukiernica oraz dzbanek na mleko. Tego rodzaju zestaw jest nie tylko funkcjonalny, ale również estetyczny, co odzwierciedla długą tradycję angielskiego picia herbaty. Tradycyjnie, serwis herbaciany w Anglii był używany do podawania herbaty, często z dodatkami takimi jak mleko i cukier, co jest zgodne z angielskimi zwyczajami. Warto zauważyć, że w kontekście podawania herbaty, kluczowym elementem jest nie tylko wygląd naczyń, ale również sposób ich użycia. Angielska ceremonia parzenia herbaty wymaga odpowiednich temperatur, czasów parzenia oraz wyboru herbaty, co czyni ten rytuał wyjątkowym. Użycie zestawu herbacianego zgodnie z tradycją angielską może wzbogacić doświadczenia kulinarne oraz wprowadzić w bogaty świat angielskiej kultury herbacianej.

Pytanie 26

Aby przygotować kawę ristretto, konieczne jest użycie

A. kawiarki

B. ekspresu ciśnieniowego

C. tygielka

D. ekspresu przelewowego

Do sporządzenia kawy ristretto, która charakteryzuje się intensywnym smakiem i mniejszą ilością wody w porównaniu do espresso, niezbędny jest ekspres ciśnieniowy. Ten rodzaj ekspresu pozwala na uzyskanie odpowiedniego ciśnienia, które wynosi około 9 barów, co jest kluczowe do wydobycia pełni aromatów z kawy. Ristretto przygotowuje się z mniejszej ilości wody, co sprawia, że proces ekstrakcji jest bardziej skoncentrowany. Ekspres ciśnieniowy umożliwia kontrolowanie parametrów parzenia, jak czas ekstrakcji i temperatura, co pozwala na osiągnięcie idealnego smaku. Przykład zastosowania to przygotowanie ristretto z drobno mielonej kawy arabiki, gdzie krótki czas ekstrakcji sprawia, że napój jest słodszy i mniej gorzki. Warto również zwrócić uwagę na techniki baristyczne, takie jak odpowiednie ubijanie kawy, które wpływa na jakość naparu.

Pytanie 27

Długotrwały deficyt witaminy C w organizmie skutkuje

A. pelagrą.

B. osteoporozą.

C. szkorbut.

D. próchnicą.

Długotrwały niedobór witaminy C prowadzi do rozwoju szkorbutu, który jest poważnymi zaburzeniem zdrowotnym. Witamina C, znana również jako kwas askorbinowy, pełni kluczową rolę w syntezie kolagenu, który jest niezbędny dla prawidłowego funkcjonowania skóry, naczyń krwionośnych oraz kości. Organizm człowieka nie jest w stanie syntetyzować witaminy C, dlatego musi być dostarczana z dietą. Objawy szkorbutu obejmują osłabienie, zmęczenie, bóle stawów oraz krwawienia z dziąseł, które są wynikiem osłabienia tkanki łącznej. W praktyce oznacza to, że osoby narażone na długotrwałą niewłaściwą dietę, ubogą w owoce i warzywa, są bardziej podatne na te dolegliwości. Profilaktyka polega na zapewnieniu odpowiedniego poziomu witaminy C poprzez spożywanie świeżych owoców cytrusowych, jagód, papryki czy zielonych warzyw liściastych. W kontekście medycyny, zaleca się regularne badania oraz edukację żywieniową, aby unikać niedoborów witamin i ich poważnych konsekwencji zdrowotnych.

Pytanie 28

Nakrycie przedstawione na schemacie przygotowano na przyjęcie typu

A. lampka wina.

B. zasiadanego.

C. koktajlowego.

D. garden party.

Odpowiedź "zasiadanego" jest prawidłowa, ponieważ nakrycie stołu przedstawione na schemacie jest zgodne z wymaganiami formalnego przyjęcia, gdzie goście siedzą przy stole i spożywają pełne dania. W takim przypadku niezbędne jest zapewnienie pełnego zestawu sztućców, który obejmuje nóż, widelec oraz łyżkę, a także dwa rodzaje kieliszków – zazwyczaj do wina i do wódki lub innych napojów. Tego rodzaju nakrycie stołu jest standardem w gastronomii i organizacji przyjęć zasiadanych, co pozwala na komfortowe spożywanie posiłków. Na takich wydarzeniach goście mają więcej czasu na delektowanie się jedzeniem i rozmowami, co sprzyja budowaniu relacji. Warto również zwrócić uwagę na fakt, że nakrycie dla przyjęcia zasiadanego powinno być zgodne z zasadami etykiety stołowej, w tym prawidłowym ułożeniem sztućców i naczyń. Przykładem mogą być wesela czy uroczyste kolacje, które wymagają takiego formalnego nakrycia. Zrozumienie różnic w rodzajach nakryć pozwala lepiej przygotować się do organizacji wydarzeń i spełnienia oczekiwań gości.

Pytanie 29

Jaki obrus powinien być dobrany do stołu o wymiarach 80 cm x 120 cm?

A. Prostokątny o wymiarach 120 cm x 160 cm

B. Okrągły o średnicy 180 cm

C. Okrągły o średnicy 160 cm

D. Prostokątny o wymiarach 140 cm x 180 cm

Wybór prostokątnego obrusu o wymiarach 140 cm x 180 cm jest optymalny dla stołu o wymiarach 80 cm x 120 cm. Taki obrus zapewnia odpowiednią ilość materiału do swobodnego zwisania, co nie tylko estetycznie wzbogaca aranżację stołu, ale również chroni jego powierzchnię przed zarysowaniami i plamami. Zgodnie z zasadami dobrych praktyk w aranżacji stołów, obrus powinien zwisać przynajmniej 20-30 cm z każdej strony. W przypadku tego stołu, obrus o wymiarach 140 cm x 180 cm dostarczy wystarczającej ilości materiału, aby uzyskać ok. 30 cm zwisu z krótszych boków oraz 60 cm ze stron dłuższych. To nie tylko wpływa na wizualną atrakcyjność, lecz także na komfort użytkowania, gdyż stół będzie wyglądał elegancko i przytulnie. Dodatkowo, większy obrus może być łatwo dostosowany do innej formy stołu, w razie potrzeby, co czyni go bardziej uniwersalnym wyborem. Przykładem może być sytuacja, gdy stół zostanie rozszerzony lub potraktowany w inny sposób podczas różnych okazji, takich jak rodzinne spotkania czy przyjęcia.

Pytanie 30

Jaką wartość ma cena gastronomiczna netto 100 ml wina, jeżeli koszt zakupu przez lokal gastronomiczny jednej butelki wina o pojemności 1,5 l wynosi 75,00 zł, a marża gastronomiczna wynosi 200%?

A. 5,00 zł

B. 10,00 zł

C. 20,00 zł

D. 15,00 zł

Aby obliczyć cenę gastronomiczną netto 100 ml wina, zaczynamy od określenia ceny zakupu butelki wina o pojemności 1,5 l, która wynosi 75,00 zł. Przeliczając to na cenę za 100 ml, najpierw zamieniamy litry na mililitry: 1,5 l = 1500 ml. Następnie obliczamy cenę za 100 ml: 75,00 zł / 1500 ml * 100 ml = 5,00 zł. Teraz, aby ustalić cenę gastronomiczną, musimy uwzględnić marżę gastronomiczną wynoszącą 200%. Marża gastronomiczna wyrażona w procentach oznacza, że cena sprzedaży jest trzykrotnością ceny zakupu (100% + 200% = 300%). Zatem cena gastronomiczna wyniesie 5,00 zł * 3 = 15,00 zł. Przykład ten doskonale ilustruje, jak istotne jest zrozumienie zasad marżowania w gastronomii, co pozwala na odpowiednie ustalanie cen produktów w menu, aby zapewnić rentowność zakładu. W branży gastronomicznej stosowanie właściwych marż jest kluczowe dla sukcesu finansowego każdej restauracji.

Pytanie 31

Jeśli całkowity wydatek na zorganizowanie uroczystego obiadu wyniósł 2 045,00 zł, to jaką kwotę powinien uiścić zleceniodawca, który według ustaleń wpłacił zaliczkę w wysokości 20% tych wydatków?

A. 1 636,50 zł

B. 1 663,00 zł

C. 1 636,00 zł

D. 1 663,50 zł

Aby obliczyć, jaką należność powinien zapłacić zleceniodawca po wpłaceniu zaliczki, należy najpierw ustalić wysokość zaliczki. W tym przypadku zleceniodawca wpłacił 20% całkowitego kosztu organizacji obiadu wynoszącego 2 045,00 zł. Obliczamy wysokość zaliczki: 20% z 2 045,00 zł to 0,20 * 2045 = 409,00 zł. Następnie, aby obliczyć pozostałą do zapłaty kwotę, odejmujemy wysokość zaliczki od całkowitego kosztu: 2045,00 zł - 409,00 zł = 1 636,00 zł. Ta operacja pokazuje, jak ważne jest dokładne obliczanie procentów oraz umiejętność interpretacji umowy dotyczącej zaliczek. Tego typu obliczenia są powszechnie stosowane w zarządzaniu finansami w branży eventowej oraz hotelarskiej, gdzie zaliczki stanowią standardową praktykę w procesie rezerwacji usług.

Pytanie 32

Podaj kolejność przygotowywania potraw wchodzących w skład zestawu obiadowego, który obejmuje makaron, sos boloński oraz galaretkę owocową?

A. Sos boloński, galaretka, makaron

B. Makaron, sos boloński, galaretka

C. Makaron, galaretka, sos boloński

D. Galaretka, sos boloński, makaron

Jak się nie wie, w jakiej kolejności robić dania, to można narobić bałaganu w kuchni. Na przykład, jeśli najpierw ugotujesz makaron, to zanim podasz to danie, on może wystygnąć, a to znacznie obniży smak. Makaron smakuje najlepiej, jak jest świeżo ugotowany. Galaretka z kolei, jeśli zrobi się na końcu, może nie zdążyć stężeć i wtedy nie będzie pięknie wyglądać na talerzu. Przykłady jak sos boloński, galaretka, makaron pokazują, że nie do końca rozumiesz, jak to wszystko razem działa w kuchni, gdzie czas przygotowania każdego składnika ma znaczenie. Dobra praktyka to przede wszystkim planowanie pracy w kuchni. Warto pamiętać, żeby dania były zharmonizowane, co znaczy, że odpowiednia kolejność ma wpływ na jakość i smak całego obiadu. Kluczowe jest wiedzieć, co wymaga więcej czasu, a co można szybko zrobić, żeby nie serwować zimnych potraw.

Pytanie 33

Ile gramów miodu jest równoważne spożyciu 20 g cukru, jeśli wg tabel zamienności 125 g miodu odpowiada 100 g cukru?

A. 62,5 g

B. 16,5 g

C. 50,0 g

D. 25,0 g

Odpowiedź 25,0 g jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z danymi dotyczącymi zamienności, 125 g miodu odpowiada 100 g cukru. Aby obliczyć, ile gramów miodu zastępuje 20 g cukru, można zastosować proporcję. Wzór na obliczenie miodu to: (125 g miodu / 100 g cukru) = (X g miodu / 20 g cukru). Po przekształceniu równania uzyskujemy X = (125 g / 100 g) * 20 g, co daje 25 g. Tego typu przeliczenia są istotne w dietetyce oraz przy opracowywaniu przepisów kulinarnych, gdzie często występuje potrzeba zamiany jednych składników na inne w celu uzyskania pożądanych właściwości smakowych lub zdrowotnych. W praktyce, wiedza ta pozwala na elastyczne modyfikowanie przepisów, co jest szczególnie ważne dla osób z alergiami lub potrzebujących ograniczeń dietetycznych. Uwzględnianie różnic w wartościach odżywczych i właściwościach składników jest kluczowe w planowaniu zdrowych posiłków.

Pytanie 34

Jaką wspólną rolę pełnią sód, potas i chlor w organizmie ludzkim?

A. synteza związku ATP, który przechowuje energię

B. zapobieganie powstawaniu wolnych rodników

C. zapobieganie próchnicy zębów

D. regulacja gospodarki wodno - elektrolitowej

Sód, potas i chlor to takie kluczowe składniki, które naprawdę pomagają w regulacji gospodarki wodno-elektrolitowej w naszym ciele. Sód jest głównym kationem w płynie pozakomórkowym, co oznacza, że jego stężenie wpływa na ciśnienie osmotyczne. To z kolei jest istotne dla utrzymania równowagi płynów w organizmie. Potas natomiast jest tym dominującym kationem wewnątrz komórek i to on bierze udział w impulsach nerwowych oraz skurczach mięśni. A co do chloru, to jego rola jako anionu jest nie do przecenienia, bo pomaga w utrzymaniu równowagi kwasowo-zasadowej oraz wytwarzaniu kwasu solnego w żołądku. Myślę, że warto pamiętać o monitorowaniu stężenia elektrolitów, zwłaszcza u pacjentów z problemami serca, bo źle zbalansowane poziomy sodu i potasu mogą prowadzić do poważnych kłopotów. U sportowców zresztą też jest to istotne, bo odpowiednia suplementacja może pomóc w poprawieniu wyników oraz minimalizować ryzyko kontuzji.

Pytanie 35

Metoda obsługi gości przy stole konsumenckim, gdzie konsument sam nakłada potrawę na talerz z półmiska, który trzyma kelner, to

A. serwis francuski pełny

B. serwis angielski

C. serwis francuski niepełny

D. serwis niemiecki

Serwis francuski niepełny to technika obsługi, w której gość sam nakłada potrawy na talerz z półmiska trzymanego przez kelnera. Ta forma serwisu charakteryzuje się interakcją pomiędzy kelnerem a konsumentem, co może wzbogacać doświadczenie kulinarne. W praktyce, serwis ten jest często stosowany w restauracjach, gdzie nacisk kładzie się na wysoką jakość obsługi oraz indywidualne podejście do klienta. Kelner prezentuje półmisek z potrawami, a gość sam decyduje, ile oraz jakie potrawy chce nałożyć, co daje mu większą kontrolę nad posiłkiem. Warto również zauważyć, że serwis francuski niepełny jest zgodny z wprowadzeniem do standardów gastronomicznych, które promują aktywne uczestnictwo gości w procesie serwowania. Tego rodzaju serwis jest też doskonały w kontekście cateringu oraz imprez okolicznościowych, gdzie różnorodność potraw jest kluczowa, a klienci cenią sobie możliwość wyboru.

Pytanie 36

Jaką ilość ziemniaków należy pobrać z magazynu, jeśli przewidziano wykorzystanie 20 kg obranych ziemniaków, a strata masy podczas wstępnej obróbki brudnego surowca wynosi 20%?

A. 25,00 kg

B. 22,00 kg

C. 20,00 kg

D. 2700 kg

Aby obliczyć, ile ziemniaków należy pobrać z magazynu, uwzględniamy, że przewidywana masa obranych ziemniaków wynosi 20 kg, a ubytek masy podczas obróbki wynosi 20%. Oznacza to, że po obraniu ziemniaki stracą jedną piątą swojej masy. Aby obliczyć, ile ziemniaków trzeba początkowo wziąć, stosujemy wzór: masa początkowa = masa końcowa / (1 - ubytek masy). Wstawiając wartości, otrzymujemy: 20 kg / (1 - 0,2) = 20 kg / 0,8 = 25 kg. Tak więc, aby otrzymać 20 kg obranych ziemniaków, należy pobrać 25 kg surowca. Tego typu obliczenia są kluczowe w przemyśle spożywczym, gdzie precyzyjne planowanie ilości surowców jest niezbędne do efektywnego zarządzania kosztami i zapasami, co jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie zarządzania produkcją i jakością.

Pytanie 37

Ile wynosi wartość energetyczna 200 g potrawy z 100 g papryki nadziewanej mięsem, która zawiera 4 g białka, 10 g tłuszczu oraz 14 g węglowodanów?

A. 300 kcal

B. 100 kcal

C. 162 kcal

D. 324 kcal

Aby obliczyć wartość energetyczną potrawy, należy zastosować wzór na wartość energetyczną, który uwzględnia ilość białka, tłuszczu i węglowodanów. Wartości energetyczne dla tych makroskładników to odpowiednio: 4 kcal na gram białka, 9 kcal na gram tłuszczu oraz 4 kcal na gram węglowodanów. W przypadku 100 g papryki nadziewanej mięsem mamy 4 g białka, 10 g tłuszczu i 14 g węglowodanów. Obliczając wartość energetyczną dla 100 g, otrzymujemy: (4 g białka x 4 kcal/g) + (10 g tłuszczu x 9 kcal/g) + (14 g węglowodanów x 4 kcal/g) = 16 kcal + 90 kcal + 56 kcal = 162 kcal. Jednak chcemy obliczyć wartość dla 200 g tej potrawy, zatem wystarczy pomnożyć wynik przez 2, co daje 324 kcal. Takie podejście jest zgodne z zaleceniami dietetycznymi, które sugerują, aby zawsze brać pod uwagę proporcje makroskładników, co jest istotne zarówno w dietetyce, jak i w planowaniu posiłków.

Pytanie 38

Który produkt po spożyciu zestawu śniadaniowego dostarczy organizmowi człowieka najwięcej błonnika?

Zestaw śniadaniowy
Nazwa produktu	Ilość [g]	Zawartość błonnika w 100 g produktu [g]
grahamka	100	6,7
masło	20	0,0
cieciorka	80	7,6
ziemniak	100	1,5
papryka	150	2,0
szczypiorek	50	2,5

A. Papryka.

B. Grahamka.

C. Cieciorka.

D. Szczypiorek.

Szczypiorek, papryka oraz cieciorka nie są najlepszymi źródłami błonnika w porównaniu do grahamki. Choć szczypiorek i papryka są zdrowe i dostarczają witamin oraz składników mineralnych, ich zawartość błonnika jest znacznie niższa. Szczypiorek jest przede wszystkim ziołem, a jego główną rolą w diecie jest dostarczanie smaku oraz aromatu, a nie błonnika. Papryka, choć zawiera błonnik, jest bardziej znana z wysokiej zawartości witamin, takich jak witamina C, niż z błonnika pokarmowego. Cieciorka, będąc rośliną strączkową, rzeczywiście dostarcza błonnika, ale nie w tak dużych proporcjach jak grahamka. Często pojawia się mylne przekonanie, że wszystkie warzywa i rośliny strączkowe są doskonałymi źródłami błonnika, co nie zawsze jest prawdą. Należy pamiętać, że błonnik pokarmowy występuje w różnorodnych produktach, a jego jakość i ilość mogą się znacznie różnić. Dlatego kluczowe jest świadome dobieranie produktów do diety i uwzględnianie tych, które są bogate w błonnik, jak grahamka, a nie opieranie się tylko na ziołach, warzywach czy strączkach, które nie spełniają oczekiwań pod względem zawartości błonnika.

Pytanie 39

Oblicz wartość gastronomiczną netto jednej lampki koniaku o objętości 100 ml, jeżeli koszt zakupu 1 butelki koniaku o pojemności 0,7 l wynosi 140 zł, a marża gastronomiczna wynosi 100%?

A. 80 zł

B. 40 zł

C. 98 zł

D. 20 zł

Aby obliczyć cenę gastronomiczną netto jednej lampki koniaku o objętości 100 ml, należy najpierw określić cenę zakupu jednej lampki na podstawie ceny całej butelki koniaku. Butelka ma pojemność 0,7 litra, co odpowiada 700 ml. Cena zakupu tej butelki wynosi 140 zł. Dlatego cena zakupu 100 ml koniaku wynosi (100 ml / 700 ml) * 140 zł, co daje 20 zł. Następnie, aby ustalić cenę gastronomiczną netto, musimy uwzględnić marżę gastronomiczną wynoszącą 100%. Oznacza to, że cena gastronomiczna netto będzie równa kosztowi zakupu powiększonemu o te 100%. Zatem cena gastronomiczna wynosi 20 zł + 20 zł (100% z 20 zł), co daje 40 zł. Taki sposób obliczania cen jest zgodny z najlepszymi praktykami w branży gastronomicznej, gdzie marże są stosowane do określenia cen sprzedaży, aby zapewnić rentowność przedsiębiorstwa oraz pokrycie kosztów operacyjnych.

Pytanie 40

Jaką instytucję wyznaczono do nadzorowania przestrzegania norm BHP w lokalu gastronomicznym?

A. Instytut Żywności i Żywienia

B. Państwowy Zakład Higieny

C. Państwowa Inspekcja Handlowa

D. Państwowa Inspekcja Sanitarna

Państwowa Inspekcja Sanitarna, czyli PIS, gra naprawdę ważną rolę w tym, żebyśmy mogli czuć się bezpiecznie w restauracjach i innych miejscach, gdzie serwuje się jedzenie. Ich zadaniem jest sprawdzanie, czy wszystkie te lokale przestrzegają zasad bezpieczeństwa i higieny. Regularnie przeprowadzają kontrole, w trakcie których patrzą na warunki sanitarne, jakość żywności i to, czy wszystko jest zgodne z przepisami BHP. Na przykład, inspektorzy często sprawdzają, czy kucharze dbają o osobistą higienę, czy kuchnie są czyste i jak przechowywana jest żywność. Ważne są też standardy, takie jak HACCP, które PIS wprowadza i monitoruje, żeby zminimalizować ryzyko związane z żywnością. Myślę, że warto pamiętać, że współpraca z PIS to nie tylko unikanie problemów, ale też budowanie dobrego wizerunku swojego lokalu.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej