Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik programista
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 22:01
  • Data zakończenia: 8 czerwca 2026 22:07

Egzamin niezdany

Wynik: 16/40 punktów (40,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Udostępnij swój wynik
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Rezultatem realizacji zaprezentowanego kodu PHP jest wyświetlenie wartości

Ilustracja do pytania
A. 147
B. 47
C. 14
D. 136
W pytaniu testowym dotyczącym przedstawionego kodu PHP niektóre odpowiedzi mogą wydawać się intuicyjnie poprawne jednak takie podejście często prowadzi do błędów. Kod PHP wykorzystuje pętlę for która jest formą kontrolowanej iteracji. Rozpoczyna się ona od ustalenia pierwszej wartości zmiennej kontrolnej $i na 1 a pętla kontynuuje swoją pracę tak długo jak długo warunek $i <= 7 jest spełniony. Każdorazowo $i zwiększa się o 3. Niewłaściwe zrozumienie tego mechanizmu może prowadzić do niepoprawnych estymacji wyniku zwłaszcza gdy nie analizuje się kolejnych wyrazów ciągu. Pierwsza wartość to 1 następnie 4 i kończy się na 7. Częstym błędem jest przeoczenie faktu że $i zwiększa się o 3 w każdej iteracji co może skutkować błędnym założeniem że pętla iteruje po wszystkich liczbach od 1 do 7 bezpośrednio. Innym częstym błędem jest błędne odczytanie wyników jako sumy wartości co wynika z niepełnej interpretacji działania funkcji print w kontekście pętli. Warto podkreślić że język PHP w kontekście iteracji wymaga szczególnej uwagi w interpretacji warunków sterujących co jest kluczowe dla prawidłowego działania aplikacji w środowisku produkcyjnym. Unikanie tych błędów wymaga zrozumienia podstawowych zasad działania pętli i dokładnego śledzenia logiki programu co jest esencją programowania proceduralnego i imperatywnego w PHP. To podejście zapobiega prostym błędom logicznym które mogą prowadzić do nieoczekiwanych rezultatów w bardziej złożonych aplikacjach webowych i skryptach.

Pytanie 2

Określ rezultat wykonania skryptu stworzonego w języku PHP

Ilustracja do pytania
A. B
B. A
C. C
D. D
Odpowiedzi B, C i D są niepoprawne z kilku powodów związanych z błędnym zrozumieniem działania funkcji asort() w PHP. Po pierwsze, funkcja ta sortuje tablicę według wartości w porządku rosnącym, ale co ważne, zachowuje oryginalne klucze. Odpowiedź B ukazuje tablicę z kluczami zresetowanymi do wartości całkowitych, co wskazuje na zastosowanie innej funkcji sortującej jak sort() zamiast asort(). Taki wynik wskazuje brak zrozumienia kluczowej cechy asort(), która jest istotna w pracy z tablicami asocjacyjnymi, gdzie zachowanie kluczy jest konieczne do prawidłowego odwzorowania danych. W odpowiedzi C klucze są także zresetowane, a wartości są w niewłaściwej kolejności, co mogłoby sugerować użycie sort() na tablicy o zmienionym indeksowaniu. Odpowiedź D pokazuje tablicę posortowaną poprawnie, ale w niewłaściwej kolejności, co sugeruje błędne użycie funkcji sortującej, być może zakładające odwrotną kolejność lub błędne przypisanie wartości. Kluczowe jest zrozumienie, jak różne funkcje sortujące w PHP wpływają na klucze i wartości tablic, aby unikać takich błędów i poprawnie wykorzystywać funkcje jak asort() do manipulacji danymi w kontekście ich praktycznego zastosowania, jak konfigurowanie ustawień czy analiza danych, gdzie zachowanie oryginalnych kluczy jest kluczowe. Niewłaściwe zastosowanie może prowadzić do błędnych interpretacji danych i problemów z zachowaniem integralności aplikacji.

Pytanie 3

W relacyjnym modelu danych, krotki definiuje się jako

A. wszystkie kolumny tabeli, które reprezentują atrybuty obiektu
B. wszystkie wiersze w tabeli łącznie z wierszem nagłówkowym
C. wiersze tabeli wyłączając wiersz nagłówkowy, w którym znajdują się nazwy kolumn
D. liczbę rekordów w tabeli
Krotka to taki ważny element w relacyjnych bazach danych, który odnosi się do konkretnych rekordów w tabeli. Każda krotka to jakby zestaw informacji, który dotyczy jednej jednostki, na przykład pojedynczego użytkownika w tabeli 'Użytkownicy'. Zawiera wartości atrybutów, które są przypisane do kolumn w tabeli. Te wartości są przechowywane w wierszach, a nagłówek z nazwami kolumn nie wchodzi w grę, jeśli chodzi o definicję krotek. Na przykład, w tabeli dotyczącej studentów, każdy wiersz mógłby zawierać dane jednego studenta, takie jak imię, nazwisko, wiek czy kierunek studiów. Myślę, że zrozumienie, czym jest krotka, jest kluczowe, żeby dobrze projektować bazy danych i używać SQL, bo w nim operacje na krotkach to podstawa większości zapytań. W praktyce, krotki pomagają również tworzyć relacje między tabelami w bazie danych, gdzie można je wykorzystać do przedstawiania powiązań między różnymi obiektami, na przykład 'Studenci' i 'Kursy'.

Pytanie 4

Na przedstawionej grafice widać fragment bazy danych. Jakie kwerendę należy zastosować, aby uzyskać nazwy produktów zakupionych przez klienta o id = 1?

Ilustracja do pytania
A. SELECT nazwa FROM produkty JOIN transakcje ON nr_produktu = nr_klienta WHERE nr_klienta = 1
B. SELECT nazwa FROM produkty JOIN transakcje_produkty USING(nr_produktu) JOIN transakcje USING(nr_transakcji) WHERE nr_klienta = 1
C. SELECT nazwa FROM produkty JOIN transakcje_produkty JOIN transakcje WHERE nr_klienta = 1
D. SELECT nazwa FROM produkty JOIN transakcje_produkty USING(nr_produktu) WHERE nr_klienta = 1
Niepoprawne odpowiedzi wynikają z błędnego zrozumienia struktury bazy danych oraz sposobu łączenia tabel. Błędem w połączeniach JOIN jest nieprawidłowe określenie warunków łączenia tabel co prowadzi do niekompletnych lub błędnych wyników. W przypadku bazy danych relacyjnej kluczowe jest aby każda tabela była prawidłowo połączona przez klucz obcy co zapewnia integralność danych. Źle skonstruowane zapytania mogą powodować problemy wydajnościowe jak również zwracać niewłaściwe informacje co jest szczególnie problematyczne w środowisku produkcyjnym. Typowe błędy myślowe obejmują nieprawidłowe zrozumienie pojęcia klucza obcego jako mechanizmu łączącego tabele oraz błędne stosowanie klauzuli WHERE bez uwzględnienia pełnej relacji między tabelami. Również użycie niewłaściwych aliasów czy nieprecyzyjnych warunków może prowadzić do nieoptymalnych zapytań. Dlatego też ważne jest zrozumienie działania JOIN oraz jego wpływu na zapytania SQL aby móc skutecznie projektować systemy bazodanowe które są skalowalne i efektywne w działaniu.

Pytanie 5

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Zmiana jasności zdjęć.
B. Przenikanie zdjęć.
C. Zwiększenie ostrości zdjęcia.
D. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.
Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.

Pytanie 6

Debugger to narzędzie programowe, którego zadaniem jest:

A. instalowanie środowiska programistycznego
B. analiza działającego programu w celu znalezienia przyczyn błędnego działania
C. łączenie bibliotek i kodu w plik wykonywalny
D. wykrywanie błędów składniowych w kodzie źródłowym
Debugger służy do dynamicznej analizy działającego programu - pomaga znaleźć przyczyny błędów logicznych, które ujawniają się dopiero podczas wykonania. Pozwala zatrzymać program w wybranym miejscu (punkt wstrzymania - breakpoint), wykonywać kod krok po kroku, podglądać wartości zmiennych i prześledzić, którędy „idzie” sterowanie. W praktyce korzysta się z debuggera wbudowanego w IDE (np. w przeglądarce dla JavaScriptu) albo narzędzia takiego jak gdb. To odróżnia go od kompilatora, który wyłapuje błędy składni przed startem. Dlatego zadaniem debuggera jest analiza uruchomionego programu w celu wykrycia przyczyn jego nieprawidłowego działania.

Pytanie 7

Które dane zostaną wybrane w wyniku działania kwerendy na przedstawionych rekordach?

SELECT id FROM samochody WHERE rocznik LIKE "2%4";
idmarkamodelrocznik
1FiatPunto2016
2FiatPunto2002
3FiatPunto2007
4OpelCorsa2016
5OpelAstra2003
6ToyotaCorolla2016
7ToyotaCorolla2014
8ToyotaYaris2004
A. Wszystkie identyfikatory.
B. Tylko identyfikator równy 8.
C. Identyfikatory równe 7 oraz 8.
D. Brak danych.
W analizowanej kwerendzie zastosowanie operatora LIKE z wzorcem '2%4' skutkuje koniecznością zrozumienia, jak działają operatory porównania w SQL. Odpowiedzi sugerujące puste dane lub zwracające wszystkie id są błędne, ponieważ nie uwzględniają specyfiki zastosowanego wzorca. Mówiąc o pustych danych, zakłada się, że żaden z rekordów nie spełniałby kryteriów, co jest fałszywe, gdyż odpowiednie rekordy istnieją. Z kolei odpowiedź dotycząca wszystkich id ignoruje kluczową funkcję operatora LIKE, który pozwala na filtrowanie danych na podstawie rozpoznawania wzorców, a nie zwracanie całości. Odpowiedzi wskazujące na konkretne id, takie jak 8 lub kombinacje 7 i 8, nie uwzględniają logicznego rozumienia, że kwerenda zwraca wyniki spełniające określone kryteria. Ważne jest, aby pamiętać, że w analizach SQL kluczowe jest zrozumienie, jak operatory wpływają na wyniki, co może być łatwo pominięte w przypadku niewłaściwej interpretacji syntaktycznej zapytania.

Pytanie 8

Zmienna zadeklarowana w C++ jako double x*; to

A. zmienna zmiennoprzecinkowa
B. zmienna typu całkowitego
C. parametr formalny typu zmiennoprzecinkowego
D. wskaźnik
Parametr formalny typu rzeczywistego nie ma zastosowania w kontekście 'double x*;', ponieważ nie jest to definicja dla parametru funkcji, lecz dla wskaźnika na zmienną typu double. Zmienna rzeczywista odnosi się do prostej deklaracji zmiennej, która przechowuje wartość typu double, jednak w tym przypadku mamy do czynienia z wskaźnikiem, a nie ze zmienną przechowującą wartość. Zmienna całkowita z kolei jest typem danych przechowującym liczby całkowite, a więc nie ma związku z typem double, który jest przeznaczony dla liczb zmiennoprzecinkowych. Wskaźniki są bardziej zaawansowanym konceptem w C++, pozwalającym na manipulacje adresami w pamięci oraz umożliwiającym dynamiczne alokacje pamięci. Użycie wskaźników jest kluczowe w przypadku struktur danych oraz programowania obiektowego, gdzie pozwalają one na efektywne przechowywanie i zarządzanie danymi. Zrozumienie różnic między różnymi typami danych w języku C++ oraz ich zastosowań jest niezbędne dla prawidłowego projektowania aplikacji i unikania błędów programistycznych.

Pytanie 9

W katalogu www znajdują się podkatalogi html oraz styles, w których umieszczone są pliki o rozszerzeniu html oraz pliki z rozszerzeniem css. Aby dołączyć styl.css do pliku HTML, należy zastosować

A. <link rel="Stylesheet" type="text/css" href="../style/styl.css" />
B. <link rel="Stylesheet" type="text/css" href="/style/styl.css" />
C. <link rel="Stylesheet" type="text/css" href="styl.css" />
D. <link rel=" Stylesheet" type="text/css" href="www/style/styl. css" />
Przy analizie pozostałych odpowiedzi można dostrzec pewne powszechne błędy w rozumieniu ścieżek do zasobów w dokumentach HTML. W pierwszej odpowiedzi, użycie ścieżki 'www/style/styl.css' sugeruje, że autor zakłada, że jest to pełna ścieżka dostępu, co jest mylące, ponieważ taka ścieżka nie jest względna w kontekście pliku HTML znajdującego się w folderze 'html'. Ponadto, użycie dużych liter w atrybucie 'rel' (np. 'Stylesheet') jest niepoprawne, ponieważ HTML jest językiem case-insensitive, lecz konwencjonalnie zaleca się używanie małych liter. Druga odpowiedź, wskazująca na '/style/styl.css', implikuje, że 'style' jest umiejscowione w katalogu głównym serwera, co również jest błędne w kontekście podanej struktury folderów. Takie podejście jest typowym błędem przy zrozumieniu relatywnych i bezwzględnych ścieżek URL. Ostatnia odpowiedź, 'styl.css', zakłada, że plik CSS znajduje się w tym samym folderze co plik HTML, co nie odpowiada rzeczywistości w przedstawionym układzie folderów. Wszyscy, którzy pracują nad projektami webowymi, muszą zrozumieć, jak ważne jest precyzyjne określenie lokalizacji zasobów, ponieważ błędy te mogą prowadzić do ładowania nieprawidłowych plików, co w efekcie negatywnie wpływa na wygląd i funkcjonalność strony. Wiedza na temat struktury folderów oraz umiejętność nawigacji po nich jest kluczowym elementem w pracy programisty.

Pytanie 10

Kto odpowiada za ciągłe przygotowanie systemu bazy danych do pracy, zarządzanie kontami użytkowników i instalowanie aktualizacji systemu bazodanowego?

A. administratorzy systemu bazy danych
B. twórcy narzędzi deweloperskich
C. administratorzy serwerów i sieci
D. projektanci i programiści SZBD
Pozostałe role zajmują się czym innym. Twórcy narzędzi deweloperskich budują oprogramowanie wspomagające programistów (edytory, środowiska), a nie obsługują działającą bazę. Administratorzy serwerów i sieci dbają o sprzęt, system operacyjny i łączność - to warstwa infrastruktury, a nie bezpośrednie zarządzanie kontami i bazą. Projektanci i programiści Systemu Zarządzania Bazą Danych tworzą sam silnik bazodanowy (np. MySQL), lecz nie administrują konkretnym wdrożeniem u klienta. Codzienną obsługą bazy zajmuje się administrator bazy danych, dlatego ta odpowiedź jest poprawna.

Pytanie 11

Fragment kodu SQL wskazuje, że klucz obcy

FOREIGN KEY (imie) REFERENCES obiekty (imiona) …
A. wiąże się z kolumną imiona
B. znajduje się w tabeli obiekty
C. jest przypisany do kolumny obiekty
D. jest odniesieniem do siebie samego
Próba interpretacji klucza obcego jako referencji do samego siebie jest niepoprawna, ponieważ klucz obcy w SQL zasadniczo odnosi się do kolumny w innej tabeli, a nie do tej samej tabeli. W rzeczywistości, klucz obcy może być zdefiniowany w obrębie tej samej tabeli, co nazywa się rekurencyjnym kluczem obcym, ale w przedstawionym przypadku odnosi się on do kolumny w tabeli 'obiekty'. Odpowiedź sugerująca, że klucz obcy znajduje się w tabeli 'obiekty' jest myląca, ponieważ definicja klucza obcego nie dotyczy miejsca jego przechowywania, lecz relacji między tabelami. Z kolei stwierdzenie, że klucz obcy jest ustawiony na kolumnie 'obiekty' również jest błędne, ponieważ odnosi się do kolumny 'imiona', co jest kluczowym punktem w zrozumieniu struktury relacyjnych baz danych. Klucz obcy powinien zawsze odnosić się do klucza podstawowego innej tabeli, co ma na celu zapewnienie integralności referencyjnej. Typowe błędy myślowe, które prowadzą do takich nieprawidłowych wniosków, obejmują niepełne zrozumienie koncepcji relacji tabelarycznych oraz mylenie kluczy podstawowych i obcych.

Pytanie 12

Które narzędzie edytora grafiki przedstawia rozkład jasności (tonów) pikseli obrazu w postaci wykresu?

A. kanał alfa
B. histogram
C. warstwy
D. kadrowanie
Pozostałe pojęcia dotyczą innych aspektów pracy z obrazem. Warstwy umożliwiają rozdzielenie elementów obrazu i niezależną ich edycję, ale nie analizują jasności. Kanał alfa przechowuje informację o przezroczystości pikseli, a nie o ich jasności. Kadrowanie służy do przycięcia obrazu do wybranego wycinka. Rozkład jasności (tonów) w postaci wykresu przedstawia histogram, dlatego to on jest poprawny.

Pytanie 13

Wyjątkowa metoda przynależąca do danej klasy w programowaniu obiektowym, która jest automatycznie wywoływana w momencie tworzenia obiektu i zazwyczaj ma na celu inicjalizację pól, to

A. destruktor
B. obiekt
C. specyfikator dostępu
D. konstruktor
Obiekt to instancja klasy, która zawiera konkretne wartości pól oraz metody zdefiniowane w klasie. Nie jest to jednak metoda, a raczej jej realizacja. W programowaniu obiektowym obiekty są tworzone za pomocą konstruktorów, co oznacza, że mylenie tych pojęć prowadzi do nieporozumień. Destruktor, z drugiej strony, to metoda wywoływana automatycznie podczas usuwania obiektu z pamięci. Jego zadaniem jest zwolnienie zasobów zajmowanych przez obiekt. Brak zrozumienia różnicy między konstruktorem a destruktorem może prowadzić do problemów z zarządzaniem pamięcią i wycieków zasobów. Specyfikator dostępu, natomiast, to mechanizm definiujący widoczność i dostępność pól oraz metod w klasie. Pomimo że jest kluczowym elementem programowania obiektowego, nie odnosi się bezpośrednio do tworzenia instancji obiektów. Powszechnym błędem jest zatem utożsamianie konstruktorów z innymi elementami języka obiektowego, co może prowadzić do nieefektywnej architektury oprogramowania oraz trudności w jego zrozumieniu i utrzymaniu. Kluczowe jest zatem zrozumienie roli, jaką konstruktor odgrywa w kontekście cyklu życia obiektu oraz zarządzania jego stanem.

Pytanie 14

Aby umieścić reguły CSS bezpośrednio w dokumencie HTML (wewnętrzny arkusz stylów), w sekcji <head> stosuje się znacznik:

A.
<script>
B.
<link>
C.
<css>
D.
<style>
Wewnętrzny arkusz stylów umieszcza się w znaczniku <style> wewnątrz sekcji <head>. Reguły CSS zapisane między <style> a </style> obowiązują w całym dokumencie. To wygodne dla pojedynczej strony, choć przy wielu podstronach lepszy jest arkusz zewnętrzny. Dlatego style wpisane bezpośrednio w dokumencie obejmuje znacznik <style>.

Pytanie 15

W aplikacji webowej komunikat powinien być wyświetlany jedynie wtedy, gdy użytkownik odwiedza stronę po raz pierwszy. Jakiej funkcji PHP należy użyć w tym przypadku?

A. define
B. mysqli_change_user
C. session_destroy
D. setcookie
Odpowiedzi, które nie są zgodne z funkcjonalnością opisaną w pytaniu, często opierają się na nieporozumieniach dotyczących zastosowań różnych funkcji w PHP. Funkcja define służy do definiowania stałych w aplikacji, co nie ma zastosowania w kontekście zarządzania stanem użytkownika czy komunikatami. Użycie define do wyświetlania komunikatów byłoby nieefektywne, ponieważ stałe są niezmienne w czasie działania skryptu. Z kolei session_destroy to funkcja, która kończy sesję użytkownika, co również nie jest zgodne z wymaganiami pytania. Zniszczenie sesji skutkuje utratą wszystkich danych sesyjnych, co często jest niepożądane, zwłaszcza jeśli potrzebujemy śledzić stan użytkownika. Mysqli_change_user to funkcja służąca do zmiany aktualnego użytkownika bazy danych, co jest zupełnie niezwiązane z wyświetlaniem komunikatów użytkownikom. Mylne jest przekonanie, że funkcje te mogą zastąpić mechanizm ciasteczek, ponieważ każda z nich ma swoje specyficzne zastosowanie w kontekście PHP. Właściwe zrozumienie roli ciasteczek, sesji oraz stałych jest kluczowe dla tworzenia aplikacji webowych, które są zarówno funkcjonalne, jak i przystosowane do potrzeb użytkowników.

Pytanie 16

Jakie wyrażenie logiczne powinno zostać użyte w języku JavaScript, aby przeprowadzić operacje wyłącznie na dowolnych liczbach ujemnych z zakresu jednostronnie domkniętego <-200, -100)?

A. (liczba >= -200) && (liczba < -100)
B. (liczba <= -200) || (liczba > -100)
C. (liczba >= -200) || (liczba > -100)
D. (liczba <= -200) && (liczba < -100)
Poprawna odpowiedź, (liczba >= -200) && (liczba < -100), jest zgodna z wymaganym zakresem liczb ujemnych. Wyrażenie to sprawdza, czy wartość zmiennej 'liczba' jest większa lub równa -200, a jednocześnie mniejsza niż -100. Oznacza to, że przyjmuje wszystkie liczby z przedziału, w tym -200, ale nie uwzględnia -100. To podejście jest zgodne z praktykami programowania, gdzie istotne jest dokładne definiowanie zakresów. W JavaScript stosowanie operatorów logicznych, takich jak &&, umożliwia precyzyjne warunkowanie wykonania kodu, co jest niezbędne do sprawnego zarządzania błędami oraz zwiększa czytelność kodu. Przykładowo, w kontekście walidacji danych, takie wyrażenie można wykorzystać do filtrowania nieprawidłowych wartości przed ich przetwarzaniem. Umożliwia to lepsze zarządzanie danymi oraz zapobiega błędom w aplikacjach. Zastosowanie tego wyrażenia w praktyce pokazuje, jak ważne jest precyzyjne formułowanie warunków, co jest kluczowym elementem skutecznego programowania.

Pytanie 17

Model, w którym wszystkie dane są zapisane w jednej tabeli, określa się mianem

A. jednorodnym
B. sieciowym
C. hierarchicznym
D. relacyjnym
Modele sieciowe i hierarchiczne są zupełnie inne od modelu jednorodnego, bo wprowadzają więcej złożoności w to, jak dane są trzymane. Na przykład model sieciowy pozwala tworzyć różne powiązania jak w grafie, co daje większą elastyczność, ale już dla prostych aplikacji to może być przesada. Z kolei model hierarchiczny z tą swoją drzewiastą strukturą też potrafi namieszać, bo trudniej wtedy zarządzać informacjami. Żeby dobrze zrozumieć, jak to wszystko działa, trzeba pojąć hierarchię i jak ze sobą te dane grają, co czasami bywa problematyczne, jak relacje się zmieniają. Moim zdaniem, w modelu relacyjnym, gdzie dane są w różnych tabelach połączonych kluczami, zyskujemy więcej elastyczności, ale też zwiększa się złożoność. Dlatego często można się zagubić w tych wszystkich możliwościach, a model jednorodny zazwyczaj jest najlepszy tylko tam, gdzie nic skomplikowanego nie trzeba. Większość systemów bazodanowych korzysta jednak z modelu relacyjnego, bo to zgodne ze standardami SQL, co ułatwia życie na dłuższą metę.

Pytanie 18

Które znaczniki HTML umożliwiają wyświetlenie tekstu w jednym wierszu na stronie, zakładając brak zdefiniowanego formatu CSS?

Dobre strony m o j e j  s t r o n y
A. <span>Dobre strony </span><span style="letter-spacing:3px">mojej strony</span>
B. <h3>Dobre strony </h3><h3 style="letter-spacing:3px">mojej strony</h3>
C. <div>Dobre strony </div><div style="letter-spacing:3px">mojej strony</div>
D. <p>Dobre strony </p><p style="letter-spacing:3px">mojej strony</p>
Elementy <h3> <p> i <div> są znacznikami HTML które domyślnie zachowują się jako elementy block-level co oznacza że każdy z nich zaczyna się w nowej linii i wprowadza przerwę przed i po sobie. Element <h3> jest używany do oznaczania nagłówków trzeciego poziomu co nadaje mu dodatkowego semantycznego znaczenia w strukturze dokumentu ale nie jest odpowiedni do użycia tam gdzie wymagane jest wyświetlenie tekstu w jednym wierszu. Podobnie <p> jest przeznaczony do oznaczania akapitów tekstu i dlatego również wprowadza przerwy przed i po swoim zawartości. Znacznik <div> jest uniwersalnym kontenerem w HTML używanym do grupowania elementów w celu stylizacji lub manipulacji za pomocą CSS i JavaScript ale także działa jako element block-level. Typowym błędem przy nauce HTML jest niezdawanie sobie sprawy z różnicy między elementami inline i block-level co prowadzi do problemów z układem strony gdy elementy block-level są stosowane tam gdzie potrzebny jest płynny układ w jednym wierszu. Zrozumienie i umiejętność właściwego zastosowania tych znaczników jest kluczowe dla każdej osoby zajmującej się profesjonalnie tworzeniem stron internetowych pozwalając na tworzenie bardziej intuicyjnych i estetycznych interfejsów użytkownika. Właściwe stosowanie elementów inline i block-level jest również istotne w kontekście responsywności i dostępności stron internetowych co ma kluczowe znaczenie we współczesnym środowisku webowym. Umiejętność rozróżniania i stosowania odpowiednich elementów w kodzie HTML jest kluczowym aspektem w tworzeniu wydajnych i semantycznie poprawnych stron internetowych które są zarówno estetyczne jak i funkcjonalne dla szerokiego grona użytkowników i urządzeń.

Pytanie 19

Jakie ustawienia dotyczące czcionki będą miały zastosowanie w przypadku kodu CSS?

* {
    font-family: Tahoma;
    color: Teal;
}
A. wszystkiego kodu HTML, jako domyślne formatowanie dla wszystkich elementów strony.
B. wszystkiego kodu HTML, niezależnie od kolejnych ustawień CSS.
C. znaczników o identyfikatorze równym *.
D. znaczników z klasą przypisaną jako *.
Wybór opcji dotyczącej całego kodu HTML jako formatowania domyślnego dla wszystkich elementów strony jest poprawny, ponieważ użycie selektora uniwersalnego * w CSS oznacza, że wszystkie dostępne elementy na stronie będą dziedziczyć określone style. W tym przypadku, zarówno font-family ustawiony na Tahoma, jak i kolor tekstu zmieniony na Teal, będą dotyczyły każdego elementu HTML, bez względu na jego typ. To podejście jest zgodne z zasadami stosowania stylów kaskadowych, gdzie style są aplikowane do elementów w sposób hierarchiczny, a selektor uniwersalny jest najogólniejszym z dostępnych. Przykładem zastosowania może być sytuacja, gdy chcemy ustawić jednolite formatowanie dla całej strony, co upraszcza proces projektowania i zapewnia spójność wizualną. Dobrą praktyką jest jednak używanie selektora uniwersalnego z umiarem, aby uniknąć nadmiernego obciążenia wydajności, szczególnie w większych dokumentach, gdzie precyzyjniejsze selektory mogą przynieść lepsze rezultaty.

Pytanie 20

Jaki kolor oznacza zapis szesnastkowy #0000FF?

A. zielony
B. czarny
C. czerwony
D. niebieski
W zapisie szesnastkowym #RRGGBB kolejne pary to czerwony, zielony i niebieski. W #0000FF czerwony i zielony są zerowe, a niebieski maksymalny (FF = 255), więc kolor jest NIEBIESKI. Dlatego #0000FF to niebieski.

Pytanie 21

Jak wygląda poprawny zapis samozamykającego się znacznika łamania linii?

A.
</br>
B.
<br/>
C.
</ br>
D.
<br> </br>
Pozostałe zapisy łamią zasady void-elementów. </br> i </ br> to znaczniki ZAMYKAJĄCE, a element pusty takiego nie posiada (do tego spacja w drugim jest niedozwolona). <br></br> próbuje domknąć go osobną parą, jakby miał zawartość. Poprawna samozamykająca forma to <br/>.

Pytanie 22

Podczas transmisji cyfrowego wideo na jakość wpływa bitrate (przepływność). Wielkość ta określa liczbę:

A. pikseli jako stosunek długości obrazu do wysokości
B. bitów przesyłanych w jednostce czasu
C. próbek dźwięku w jednostce czasu
D. pikseli obrazu wyświetlanych na ekranie
Pozostałe wielkości to co innego. Liczba próbek dźwięku w czasie to częstotliwość próbkowania (np. 44,1 kHz). Liczba pikseli na ekranie to rozdzielczość. Stosunek długości do wysokości obrazu to proporcje (aspect ratio). Przepływność to bity na jednostkę czasu.

Pytanie 23

Przy założeniu, że nie istnieją inne definicje, jakie skutki będzie miało poniższe formatowanie CSS?

<style> td {padding: 30px; } </style>

<td style="padding: 10px;">Anna</td>
<td>Ewa</td>
A. margines wewnętrzny komórki z napisem Anna wyniesie 30 px, a z napisem Ewa – 10 px
B. marginesy wewnętrzne wszystkich komórek wyniosą 30 px
C. margines wewnętrzny komórki z napisem Anna wyniesie 10 px, a z napisem Ewa – 30 px
D. marginesy wewnętrzne wszystkich komórek wyniosą 10 px
Odpowiedź jest poprawna, ponieważ w kodzie HTML zastosowano bezpośrednie nadpisanie stylu dla komórki z napisem Anna. Chociaż w sekcji style zdefiniowano, że wszystkie komórki td mają padding 30px, to w przypadku komórki Anna zastosowano style inline, które mają wyższy priorytet i nadpisują ustalone wcześniej wartości. W rezultacie padding dla komórki Anna wynosi 10px. Natomiast dla pozostałych komórek, w tym komórki z napisem Ewa, obowiązuje reguła zdefiniowana globalnie w sekcji style, czyli padding wynosi 30px. Jest to przykład specyficzności w CSS, gdzie style inline są bardziej specyficzne niż style w sekcji style. W praktyce ważne jest, aby rozumieć hierarchię i specyficzność CSS, ponieważ pozwala to na skuteczne zarządzanie stylami i unikanie niezamierzonych zmian w wyglądzie strony. Dobra praktyka nakazuje unikać styli inline na rzecz zewnętrznych arkuszy stylów, co ułatwia zarządzanie kodem i czyni go bardziej czytelnym oraz łatwiejszym w utrzymaniu. Warto też stosować metodologie takie jak BEM, które pomagają w organizacji kodu CSS.

Pytanie 24

Które wyrażenie należy wstawić w miejsce ??? w pętli zapisanej w języku C++, aby zostały wyświetlone jedynie elementy tablicy tab

int tab[6];
for (int i = 0; ???; i++)
cout << tab[i];
A. i <= 6
B. i > 6
C. i >= 6
D. i < 6
Odpowiedź 'i >= 6' jest błędna, bo prowadzi do tego, że pętla opuści wszystkie elementy tablicy. Gdy i osiągnie 6 lub więcej, pętla staje, więc nic się nie wyświetli, bo przecież indeksy zaczynają się od 0, a kończą na 5. To jest typowy błąd, który wynika z nie do końca zrozumienia, jak działają tablice w C++. Z kolei 'i <= 6' też nie jest ok, bo wtedy pętla zakończy się po wyświetleniu elementu z indeksem 6, co prowadzi do niezdefiniowanego zachowania – a to nie jest fajne, bo nie ma takiego elementu w tablicy z sześcioma elementami. Odpowiedź 'i > 6' też jest źle, bo nie wykona żadnej iteracji, znowu pomijając całą tablicę. Ważne jest, żeby pamiętać, że indeksy tablic zaczynają się od 0, a ostatni indeks przy rozmiarze n wynosi n-1. Stosowanie złych warunków w pętlach może prowadzić do sporych problemów z pamięcią, więc trzeba uważać i pisać warunki, które dobrze pokazują rzeczywisty rozmiar tablicy.

Pytanie 25

Co opisuje polecenie

CREATE TABLE dane (kolumna INTEGER(3));
?
A. tabelę z jedną kolumną zawierającą 3-elementowe tablice
B. tabelę z kolumnami kolumna1, kolumna2, kolumna3
C. tabelę dane z JEDNĄ kolumną liczb całkowitych
D. tabelę z TRZEMA kolumnami liczb całkowitych
INTEGER przechowuje pojedynczą liczbę, a nie „3-elementowe tablice”. W definicji jest tylko jedna kolumna (kolumna) - nie ma „kolumna1, kolumna2, kolumna3”. (3) to parametr wyświetlania, a nie liczba KOLUMN. Powstaje tabela z jedną kolumną typu całkowitego.

Pytanie 26

Przedstawione zapytanie SELECT wykonane na tabeli przechowującej dane o uczestnikach konkursu ma za zadanie wybrać

SELECT MAX(wiek) - MIN(wiek) FROM uczestnicy;
A. średnią arytmetyczną wieku uczestników.
B. liczbę najstarszych uczestników.
C. różnicę wieku pomiędzy najstarszym i najmłodszym uczestnikiem.
D. minimalny oraz maksymalny wiek uczestników.
Gratulacje, ta odpowiedź jest poprawna. Zapytanie SQL używa funkcji agregujących MAX i MIN do określenia maksymalnej i minimalnej wartości wieku w tabeli uczestników. Użycie tych funkcji umożliwia nam zidentyfikowanie najstarszego i najmłodszego uczestnika. Następnie, zapytanie oblicza różnicę między tymi wartościami, co odpowiada różnicy wieku między najstarszym i najmłodszym uczestnikiem. To jest standardowe podejście w SQL do wykonywania tego typu zapytań. W praktyce, takie zapytania są często używane w analizie danych do określania różnorodności danych, takiej jak zakres wieku uczestników w danym konkursie. Pamiętaj, że funkcje agregujące w SQL, takie jak MAX i MIN, są niezwykle przydatne w analizie danych, umożliwiając nam podsumowanie i analizę dużych zbiorów danych.

Pytanie 27

Które polecenie MySQL aktualizuje statystyki tabeli wykorzystywane przez optymalizator zapytań?

A.
BACKUP TABLE
B.
RESTORE TABLE
C.
REPAIR TABLE
D.
ANALYZE TABLE
Optymalizator zapytań MySQL wybiera plan wykonania na podstawie statystyk o rozkładzie danych w tabeli. Polecenie ANALYZE TABLE przelicza te statystyki, dzięki czemu po dużych zmianach danych zapytania mogą działać szybciej. Nie zmienia ani danych, ani struktury. Dlatego do aktualizacji statystyk służy ANALYZE TABLE.

Pytanie 28

Która z poniższych technologii działa po stronie klienta (front-end, w przeglądarce)?

A. Perl
B. Node.js
C. PHP
D. CSS
Pozostałe technologie działają po stronie serwera. Node.js to środowisko uruchomieniowe pozwalające wykonywać JavaScript właśnie na serwerze (np. do budowy API) - mimo że JS kojarzy się z przeglądarką, Node.js to back-end. Perl to język skryptowy ogólnego przeznaczenia, tradycyjnie wykorzystywany w skryptach serwerowych. PHP również wykonuje się na serwerze i odsyła do przeglądarki gotowy HTML. Po stronie klienta przetwarzany jest CSS, dlatego ta odpowiedź jest poprawna.

Pytanie 29

Który format to RASTROWY format graficzny z kompresją BEZSTRATNĄ?

A. CDR
B. JNG
C. PNG
D. SVG
PNG to rastrowy format graficzny z kompresją BEZSTRATNĄ - zmniejsza rozmiar pliku bez pogorszenia jakości obrazu, dodatkowo obsługując przezroczystość. Dlatego nadaje się do grafik, w których liczy się czystość krawędzi i kolorów. Zapamiętaj: PNG = raster + bezstratność (+ kanał alfa).

Pytanie 30

Które z poniższych poleceń przyznaje użytkownikowi uczen najniższy poziom uprawnień w zakresie zmiany danych i struktury tabel?

A. GRANT SELECT ON szkola.przedmioty TO uczen;
B. GRANT ALTER, SELECT ON szkola.przedmioty TO uczen;
C. GRANT DROP ON szkola.przedmioty TO uczen;
D. GRANT INSERT, DROP ON szkola.przedmioty TO uczen;
Rozpatrując inne polecenia, które zostały zaproponowane, należy zauważyć, że każde z nich przyznaje użytkownikowi 'uczen' szerszy zakres uprawnień, co nie jest zgodne z założeniem nadawania minimalnych uprawnień. Przyznanie uprawnień DROP, jak w przypadku polecenia GRANT DROP ON szkola.przedmioty TO uczen, pozwoliłoby użytkownikowi usunąć tabelę 'przedmioty', co jest nieakceptowalne w kontekście użytkownika edukacyjnego. Takie działanie nie tylko zagrażałoby integralności bazy danych, ale również mogłoby prowadzić do utraty ważnych informacji. Podobnie, przyznanie uprawnień INSERT, jak w poleceniu GRANT INSERT, DROP ON szkola.przedmioty TO uczen, umożliwia użytkownikowi dodawanie nowych rekordów do tabeli, co w przypadku ucznia nie jest pożądane, ponieważ jego rola powinna być ograniczona do przeglądania danych. Co więcej, polecenie GRANT ALTER, SELECT ON szkola.przedmioty TO uczen zawiera uprawnienie ALTER, które pozwala na modyfikację struktury tabeli, co również nie powinno mieć miejsca w kontekście użytkownika, który jest tylko uczniem. Wszelkie te niepoprawne podejścia prowadzą do niebezpieczeństwa związane z nieautoryzowanymi zmianami w bazie danych, co jest sprzeczne z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania uprawnieniami i bezpieczeństwa danych. Warto pamiętać, że właściwe zarządzanie uprawnieniami nie tylko zabezpiecza dane, ale również usprawnia procesy edukacyjne, zapewniając odpowiedni dostęp do informacji w sposób kontrolowany.

Pytanie 31

W PHP typ float oznacza

A. typ łańcuchowy
B. typ całkowity
C. typ logiczny
D. typ zmiennoprzecinkowy
W języku PHP typ 'float' jest używany do reprezentacji liczb zmiennoprzecinkowych, co oznacza, że może on przechowywać liczby z częścią dziesiętną. Jest to kluczowy element programowania, ponieważ pozwala na bardziej precyzyjne obliczenia, które są niezbędne w wielu zastosowaniach, takich jak obliczenia finansowe czy analizy naukowe. Dzięki użyciu typu float, programiści mogą używać skomplikowanych algorytmów, które wymagają operacji na liczbach niecałkowitych. W praktyce, kiedy potrzebujemy obliczyć ceny z podatkiem lub odsetkami, użycie float pozwala na dokładniejsze wyniki niż w przypadku typów całkowitych. Należy również pamiętać, że przy pracy z typem float warto stosować funkcje takie jak round(), aby uniknąć problemów z precyzją wyników, które mogą wynikać z ograniczeń reprezentacji liczb zmiennoprzecinkowych w pamięci komputera. Warto także zaznaczyć, że zgodnie z dokumentacją PHP, float jest zgodny z standardem IEEE 754, co zapewnia jego szeroką kompatybilność z innymi systemami oraz językami programowania.

Pytanie 32

Tabela Pacjenci zawiera kolumny: imie, nazwisko, wiek oraz lekarz_id. W celu stworzenia raportu z imionami i nazwiskami pacjentów, którzy mają mniej niż 18 lat i są zapisani do lekarza o id wynoszącym 6, należy zastosować kwerendę SQL

A. SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE wiek < 18 OR lekarz_id = 6
B. SELECT imie, nazwisko WHERE wiek < 18 AND lekarz_id = 6
C. SELECT imie, nazwisko WHERE wiek < 18 OR lekarz_id = 6
D. SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE wiek < 18 AND lekarz_id = 6
Pierwsza z odpowiedzi nie spełnia wymogów, ponieważ używa operatora 'OR' w warunkach, co prowadziłoby do zwrócenia pacjentów, którzy są poniżej 18 roku życia lub są zapisani do lekarza o id równym 6. Taki sposób formułowania zapytania nie odpowiada na postawione w pytaniu wymagania, jako że może zwrócić również pacjentów, którzy nie są nieletni, ale są przypisani do lekarza nr 6. To podejście nie jest zgodne z zasadami analizy danych, gdzie kluczowe jest precyzyjne definiowanie kryteriów. Kolejna odpowiedź również zawiera błąd, gdyż brakuje w niej klauzuli 'FROM', co skutkuje niepełnym zapytaniem SQL. Bez tej klauzuli system nie wie, z jakiej tabeli powinien pobrać dane, co prowadzi do błędu wykonania. Zobaczenie wyników zapytania jest fundamentalne w praktyce baz danych, a każdy programista powinien być świadomy, jak zbudować poprawną kwerendę. Wreszcie, sposób użycia operatora 'AND' w pewnych odpowiedziach jest poprawny, ale sposób ich formułowania oraz pominięcie kluczowych elementów, jak 'FROM', wyklucza je z grona właściwych opcji. Warto zwracać uwagę na zrozumienie logiki kwerend SQL, co jest kluczowe w pracy z bazami danych.

Pytanie 33

Którego słowa kluczowego użyć do deklaracji zmiennej w JavaScript?

A.
variable
B.
new
C.
instanceof
D.
var
Do deklaracji zmiennej w JavaScripcie służy słowo var (a w nowszym standardzie także let i const), np. var liczba = 5;. Dlatego zmienną deklaruje var.

Pytanie 34

Zmienna o typie integer lub int jest w stanie przechowywać

A. znak
B. liczbę całkowitą
C. liczbę rzeczywistą
D. łańcuch znaków
Zmienna typu integer, znana również jako int, jest podstawowym typem danych w wielu językach programowania, takich jak C, C++, Java czy Python. Jej kluczową zaletą jest możliwość przechowywania tylko liczb całkowitych, co czyni ją idealnym wyborem do operacji arytmetycznych, które wymagają precyzyjnego zarządzania wartościami całkowitymi bez części dziesiętnych. Przykłady zastosowania to m.in. przechowywanie ilości przedmiotów w magazynie, zliczanie punktów w grze lub reprezentowanie indeksów w tablicach. W praktyce, użycie zmiennych typu integer umożliwia efektywne wykorzystanie pamięci, ponieważ zajmują one mniej miejsca niż zmienne typu zmiennoprzecinkowego, a ich operacje są wykonywane szybciej. Ponadto, stosowanie zmiennych całkowitych jest zgodne z dobrymi praktykami programowania, które zalecają dobór odpowiednich typów danych do specyficznych potrzeb aplikacji, co zwiększa ich wydajność i czytelność kodu. Warto także zrozumieć, że w kontekście programowania, typ zmiennej determinuje zakres wartości, które można przechowywać, co w przypadku typu integer zwykle wynosi od -2,147,483,648 do 2,147,483,647 w standardzie 32-bitowym, co czyni go wystarczającym dla wielu zastosowań.

Pytanie 35

Aby utworzyć różnicową kopię zapasową bazy danych na serwerze MS SQL, w poleceniu BACKUP należy użyć klauzuli:

A.
RESTORE
B.
FULL
C.
DIFFERENTIAL
D.
WITH FORMAT
Pozostałe klauzule dotyczą czego innego. WITH FORMAT inicjuje (formatuje) zbiór nośnika kopii, nadpisując jego zawartość - to opcja zapisu, nie rodzaj kopii. FULL odnosi się do kopii pełnej, która zapisuje całą bazę, czyli przeciwieństwo różnicowej. RESTORE w ogóle nie tworzy kopii - służy do odtworzenia bazy z już istniejącej. Kopię różnicową w MS SQL daje klauzula DIFFERENTIAL, dlatego to ona jest poprawna.

Pytanie 36

Która reguła CSS wyśrodkowuje tekst w PIONIE?

A.
vertical-align: center
B.
text-align: center
C.
align: middle
D.
vertical-align: middle
Pozostałe zapisy są błędne. vertical-align: center używa nieistniejącej wartości (poprawna to middle). text-align: center wyrównuje w POZIOMIE, a właściwość align w CSS nie istnieje. Wyśrodkowanie w pionie daje vertical-align: middle.

Pytanie 37

W którym formacie RASTROWYM zapisać wykres słupkowy, by miał ostre krawędzie (bez artefaktów)?

A. PNG
B. JPEG
C. SVG
D. CDR
Pozostałe formaty się nie nadają. JPEG kompresuje STRATNIE i wokół ostrych krawędzi tworzy widoczne „brudy” (artefakty). SVG i CDR to formaty WEKTOROWE - dobre do wykresów, ale pytanie wprost prosi o format RASTROWY. Rastrowy zapis wykresu bez artefaktów daje PNG.

Pytanie 38

Na czym polega zasada działania algorytmów zachłannych?

A. na przeszukiwaniu danych aż do znalezienia rozwiązania
B. na dzieleniu problemu na mniejsze podproblemy
C. na odwoływaniu się funkcji do samej siebie
D. na wybieraniu rozwiązania najkorzystniejszego na danym etapie
Pozostałe odpowiedzi opisują inne podejścia. Przeszukiwanie danych aż do znalezienia rozwiązania to strategia przeglądania (np. siłowego), a nie zachłanna. Dzielenie problemu na mniejsze podproblemy to technika „dziel i zwyciężaj”, w której wyniki podproblemów się scala. Odwoływanie się funkcji do samej siebie to rekurencja - sposób implementacji, a nie strategia wyboru. Algorytm zachłanny w każdym kroku wybiera lokalnie najlepszą opcję, dlatego ta odpowiedź jest poprawna.

Pytanie 39

W formularzu dokumentu PHP znajduje się pole <input name="im" />. Po wpisaniu przez użytkownika ciągu „Janek”, aby dodać wartość tego pola do bazy danych, w tablicy $_POST będzie obecny element

A. im z indeksem Janek
B. Janek z indeksem im
C. Janek z kolejnym numerem indeksu
D. im z kolejnym numerem indeksu
W przypadku formularzy w PHP, każdy element formularza jest przekazywany do tablicy superglobalnej $_POST po przesłaniu formularza. W analizowanej sytuacji, pole input o nazwie 'im' zostało wypełnione wartością 'Janek'. Po przesłaniu formularza do serwera, PHP automatycznie tworzy odpowiedni wpis w tablicy $_POST. Nazwa pola, czyli 'im', staje się kluczem w tablicy $_POST, natomiast wartość wprowadzona przez użytkownika, czyli 'Janek', staje się wartością tego klucza. Dlatego w tablicy $_POST znajdziemy element o kluczu 'im', którego wartość wynosi 'Janek'. W praktyce, dostęp do wartości można uzyskać w następujący sposób: $im = $_POST['im']; co przypisze zmiennej $im wartość 'Janek'. To zachowanie jest zgodne z dokumentacją PHP i standardowymi praktykami programowania w tym języku. Dobrze jest również pamiętać o zabezpieczeniach i walidacji danych pochodzących z formularzy, aby uniknąć potencjalnych ataków, takich jak SQL Injection.

Pytanie 40

Jaką rolę pełni kwerenda krzyżowa w bazie MS Access?

A. usuwa rekordy według kryteriów
B. modyfikuje istniejące dane w tabeli
C. prezentuje zliczone (podsumowane) wartości w układzie wierszy i kolumn
D. dołącza do tabeli rekordy z innej tabeli
Kwerenda krzyżowa (crosstab) w MS Access tworzy zestawienie przestawne: wartości z jednego pola stają się nagłówkami wierszy, z drugiego - nagłówkami kolumn, a na ich przecięciu pojawia się podsumowanie (np. suma lub liczba) z trzeciego pola. Dzięki temu duże dane można szybko streścić w czytelnej tabeli (np. sprzedaż wg miesiąca i produktu). To odpowiednik tabeli przestawnej z arkuszy kalkulacyjnych. Dlatego kwerenda krzyżowa prezentuje zliczone wartości w układzie wierszy i kolumn.