Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik agrobiznesu
Kwalifikacja: ROL.04 - Prowadzenie produkcji rolniczej
Data rozpoczęcia: 28 kwietnia 2026 22:36
Data zakończenia: 28 kwietnia 2026 23:02

Egzamin zdany!

Wynik: 27/40 punktów (67,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Lemiesz w korpusie pługa, zamieszczonego na rysunku, oznaczony jest numerem

A. 1.

B. 3.

C. 2.

D. 4.

Lemiesz w korpusie pługa, oznaczony numerem 1, odgrywa kluczową rolę w procesie orki. Jego głównym zadaniem jest odcinanie skiby od dna bruzdy oraz jej podnoszenie na odkładnicę. Odpowiedni kształt lemiesza, który zazwyczaj jest spłaszczony i zaostrzony, pozwala na skuteczne cięcie gleby, co jest istotne dla uzyskania odpowiedniej struktury gleby oraz jakości upraw. W praktyce, lemiesze mogą być wykonane z różnych materiałów, w tym ze stali wysokogatunkowej, co zwiększa ich wytrzymałość i efektywność. Standardy branżowe zalecają regularne sprawdzanie stanu lemieszy, ponieważ ich zużycie bezpośrednio wpływa na jakość pracy pługa. Odpowiednie ustawienie lemiesza oraz jego konserwacja są kluczowe dla zapewnienia optymalnego działania całego systemu, co przekłada się na wydajność pracy w polu oraz oszczędność paliwa. Wiedza na temat funkcji poszczególnych części pługa jest niezbędna dla operatorów maszyn rolniczych, a także dla agronomów zajmujących się optymalizacją procesów uprawowych.

Pytanie 2

Podaj rasę owiec, która jest hodowana dla mleka.

A. Owca pomorska

B. Owca fryzyjska

C. Owca Romanowska

D. Merynos polski

Owca fryzyjska to naprawdę ciekawa rasa, głównie dlatego, że potrafi dać sporo mleka. Mleko tej owcy jest nie tylko wydajne, ale też świetnej jakości, co sprawia, że nadaje się do robienia serów, jogurtów czy innych produktów mleczarskich. Hodowcy, żeby uzyskać jak najlepsze wyniki, muszą dbać o odpowiednie żywienie swoich stad. To przekłada się na zdrowie owiec i jakość mleka, a to bardzo ważne. Jeżeli chodzi o standardy, to mleko musi być czyste, świeże i spełniać określone normy mikrobiologiczne. Regularne badania weterynaryjne i dobre warunki dla owiec to też kluczowe elementy w hodowli. W Polsce owca fryzyjska coraz bardziej zyskuje na znaczeniu, a jej mleko jest coraz lepiej odbierane na rynku, co może być korzystne dla całej branży mleczarskiej.

Pytanie 3

Korzystając z danych w tabeli, określ zapotrzebowanie loch prośnych na wapń i fosfor w 105 dniu prośności.

Okres ciążności [dni]	Termin odsadzania prosiąt w wieku [dni]	Energii metabolicznej [MJ]	Jedn. ows.	Białka ogólnego strawnego [g]	Ca [g]	P [g]	NaCl [g]
1—100	28 42 56	25 + (43)	2,3 + (0,4)	285	23	18	7
		27 + (4,3)	2,5 + (0,4)	320	25	20	8
		30 + (4,3)	2,8 + (0,4)	345	27	21	9
101—111 111 - 114		43 —	4,0 —	500	36	28	12
101—111 111 - 114		21 —	2,0 —	250	18	14	6

A. 18 g i 14 g

B. 27 g i 21 g

C. 36 g i 28 g

D. 25 g i 20 g

Zdecydowanie poprawna odpowiedź to 36 g wapnia oraz 28 g fosforu. Normy żywienia prośnych loch, które są istotne dla prawidłowego przebiegu prośności i zdrowia przyszłych prosiąt, wskazują, że w okresie prośności od 101 do 111 dni zapotrzebowanie na wapń wynosi 36 g, a na fosfor 28 g. Zapewnienie odpowiedniej ilości tych minerałów jest kluczowe dla zachowania zdrowia i wydajności loch. Wapń jest niezbędny do prawidłowego rozwoju kości i zębów prosiąt, a także odgrywa istotną rolę w procesach metabolicznych samic. Fosfor wspiera rozwój systemu kostnego oraz jest kluczowym składnikiem w procesach energetycznych organizmu. W praktyce, dostosowanie diety loch do ich potrzeb w tym krytycznym okresie jest niezbędne dla utrzymania ich zdrowia oraz zapewnienia wysokiej jakości potomstwa. Warto również zaznaczyć, że niewłaściwe żywienie w tym okresie może prowadzić do problemów zdrowotnych i obniżenia wskaźników produkcyjnych w stadzie.

Pytanie 4

Najlepszą odmianą buraka do produkcji cukru w przemyśle cukrowniczym jest ta

A. o średniej wielkości korzeniach oraz zawartości cukru wynoszącej od 12% do 14%

B. o małych korzeniach i zawartości cukru od 19% do 21%

C. o dużych plonach i zawartości suchej masy od 9% do 12%

D. o wysokiej wydajności oraz zawartości suchej masy w zakresie od 14% do 16%

Odpowiedź wskazująca na odmianę buraka o drobnych korzeniach i zawartości cukru od 19% do 21% jest poprawna, ponieważ wysoka zawartość cukru jest kluczowym czynnikiem w przemysłowym przetwórstwie buraków cukrowych. Wysoka zawartość cukru w korzeniach buraków cukrowych oznacza lepszą efektywność procesu ekstrakcji cukru, co z kolei wpływa na rentowność produkcji. W branży cukrowniczej standardem jest dążenie do maksymalizacji uzysku cukru, co można osiągnąć przez wybór odpowiednich odmian. Przykładowo, odmiany o wysokiej zawartości cukru są preferowane przez plantatorów, ponieważ pozwalają na uzyskanie wyższych plonów cukru na jednostkę powierzchni. Dobrze dobrana odmiana może znacząco zmniejszyć koszty produkcji oraz zwiększyć konkurencyjność na rynku. W praktyce, takie odmiany są także bardziej odporne na choroby i szkodniki, co jest istotnym czynnikiem dla zapewnienia stabilności plonów w zmieniających się warunkach klimatycznych. Dlatego też, wybór odmiany buraka cukrowego z wysoką zawartością cukru jest kluczowy dla sukcesu w branży cukrowniczej.

Pytanie 5

Przygotowując ciągnik do prac polowych, który wcześniej był używany w transporcie, należy go wyposażyć w

A. szerokie opony i obniżyć ciśnienie

B. szerokie opony i podwyższyć ciśnienie

C. wąskie opony i zmniejszyć ciśnienie

D. wąskie opony i zwiększyć ciśnienie

Szerokie opony i obniżone ciśnienie są kluczowe w kontekście prac polowych, ponieważ ich zastosowanie sprzyja lepszemu rozkładowi ciężaru na powierzchni gleby, co pozwala zminimalizować ugniatanie i uszkodzenia struktury gleby. Dzięki temu zwiększa się porowatość gleby, co sprzyja lepszemu wchłanianiu wody oraz powietrza, co jest niezwykle istotne dla zdrowia roślin. Przykładowo, w przypadku upraw w trudnych warunkach glebowych, takich jak gleby gliniaste, zastosowanie szerokich opon z obniżonym ciśnieniem pozwala na swobodniejsze poruszanie się ciągnika bez ryzyka zapadania się w glebę. Dodatkowo, obniżone ciśnienie zwiększa powierzchnię kontaktu opon z podłożem, co przekłada się na lepszą przyczepność i stabilność podczas manewrowania w trudnym terenie. Warto również zauważyć, że szerokie opony są standardowym rozwiązaniem w wielu nowoczesnych ciągnikach używanych w rolnictwie, co zostało potwierdzone przez instytucje zajmujące się badaniami nad techniką rolniczą.

Pytanie 6

Podczas eksploatacji kombajnu zbożowego w zbiorniku zauważono dużą ilość kłosów, które nie zostały w pełni omłócone. W tej sytuacji operator kombajnu powinien

A. zmniejszyć szczelinę omłotową

B. zmniejszyć obroty bębna młócącego

C. zwiększyć prędkość działania kombajnu

D. zwiększyć obroty wentylatora

Zwiększenie prędkości pracy kombajnu nie jest odpowiednim rozwiązaniem w sytuacji, gdy stwierdzono dużą ilość niedomłóconych kłosów. Tego rodzaju działanie może prowadzić do jeszcze większych strat, ponieważ zbyt szybkie podawanie ziarna do bębna młócącego skutkuje nieefektywnym procesem omłotu, gdzie ziarna nie mają wystarczająco dużo czasu na oddzielenie się od kłosów. W efekcie może to prowadzić do sytuacji, w której znaczna część plonów pozostaje na polu, co jest sprzeczne z zasadami efektywnej uprawy. Zwiększenie obrotów wentylatora również nie jest właściwym działaniem. Wentylator ma na celu oddzielenie lekkich zanieczyszczeń od ziarna, a nie poprawę procesu omłotu. Podobnie, zmniejszenie obrotów bębna młócącego w tym kontekście może prowadzić do tego samego problemu, gdyż bęben nie działałby z wystarczającą siłą, aby skutecznie oddzielić ziarna od kłosów. Takie podejścia są często wynikiem błędnego zrozumienia pracy kombajnu i mechaniki młócenia. Właściwe podejście do optymalizacji procesu młócenia powinno koncentrować się na dostosowywaniu szczeliny omłotowej oraz na monitorowaniu wszystkich parametrów pracy, aby maksymalizować efektywność zbioru i minimalizować straty.

Pytanie 7

Przedstawione na ilustracji zmiany, występujące na młodych liściach kukurydzy, wskazują na niedobór

A. azotu.

B. potasu.

C. fosforu.

D. magnezu.

Zaznaczyłeś odpowiedź o niedoborze fosforu i to jest całkiem trafne. Na młodych liściach kukurydzy widać te jakieś purpurowe plamy, co faktycznie wskazuje na ten rodzaj problemu. Fosfor jest mega ważny dla roślin, bo uczestniczy w produkcji energii i budowie kwasów nukleinowych. Jak go brakuje, to liście mogą się zabarwić na fioletowo, przez gromadzenie antocyjanów. Rolnicy powinni co jakiś czas sprawdzać poziom fosforu w glebie – takie badania są naprawdę istotne. Dodatkowo, warto używać nawozów, które kontrolują uwalnianie fosforu, żeby rośliny miały go zawsze pod dostatkiem. To może się przełożyć na lepsze plony!

Pytanie 8

Rynek, na którym istnieje wielu nabywców i sprzedawców, a ceny kształtują się w wyniku popytu i podaży, to

A. konkurencja monopolistyczna

B. monopol

C. oligopol

D. konkurencja doskonała

Rynek o konkurencji doskonałej charakteryzuje się obecnością wielu kupujących oraz sprzedających, co prowadzi do równowagi rynkowej, gdzie ceny są ustalane przez interakcję popytu i podaży. W takim rynku, każdy sprzedawca oferuje identyczne dobra, co oznacza, że nie ma możliwości wpływania na cenę przez pojedynczych uczestników rynku. Przykładem mogą być rynki rolnicze, gdzie sprzedawcy oferują jednorodne produkty, takie jak pszenica czy kukurydza. W idealnym modelu konkurencji doskonałej, informacje rynkowe są doskonale dostępne dla wszystkich uczestników, co zapewnia transparentność oraz efektywność alokacji zasobów. Dobre praktyki w kontekście konkurencji doskonałej polegają na zachowaniu transparentności oraz równego dostępu do rynku, co sprzyja innowacjom i zwiększa dobrobyt społeczny. W przypadku stosowania się do zasad konkurencji doskonałej, sytuacje takie jak monopolizacja rynku czy sztuczne ograniczanie podaży są eliminowane, co pozytywnie wpływa na stabilność cen oraz dostępność dóbr.

Pytanie 9

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 10

Która roślina stanowi najlepszy przedplon dla pszenicy ozimej?

A. Kukurydza na zielonkę

B. Kukurydza na ziarno

C. Rzepak ozimy

D. Jęczmień ozimy

Rzepak ozimy to naprawdę świetny wybór jako przedplon dla pszenicy ozimej. Ma kilka fajnych właściwości, które wspomagają glebę i pomagają w utrzymaniu składników odżywczych. To, że jest rośliną krzyżową, sprawia, że dobrze wykorzystuje azot, co w efekcie przyczynia się do lepszego wzrostu pszenicy. Zauważyłem, że po zbiorze rzepaku wielu rolników decyduje się na nawożenie organiczne, co jeszcze bardziej wzbogaca glebę. Rzepak też potrafi ograniczać chwasty i patogeny glebowe, co jest bardzo ważne, bo to wpływa na zdrowie innych roślin. Dodatkowo, jego silny system korzeniowy poprawia strukturę gleby, więc woda i powietrze lepiej się tam rozchodzą. To wszystko sprzyja zdrowemu wzrostowi pszenicy. Słyszałem, że w wielu gospodarstwach właśnie rotacja upraw z uwzględnieniem rzepaku daje super efekty, jeśli chodzi o plony i jakość gleby.

Pytanie 11

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 12

W odniesieniu do budynków mieszkalnych, gdzie powinny być zlokalizowane budynki inwentarskie?

A. od strony północnej

B. w kierunku przeciwnym do dominującego wiatru

C. od strony południowej

D. od szczytu budynku mieszkalnego

Budynki inwentarskie, takie jak obory czy stajnie, powinny być usytuowane w sposób, który minimalizuje negatywny wpływ na warunki życia zwierząt i komfort ich użytkowania. Odpowiedź wskazująca na usytuowanie budynków inwentarskich od strony przeciwnej do dominującego kierunku wiatrów jest zgodna z zasadami dobrej praktyki w budownictwie rolniczym. Takie usytuowanie ogranicza narażenie zwierząt na działanie niekorzystnych warunków atmosferycznych, takich jak chłodne wiatry, które mogą prowadzić do stresu termicznego, obniżenia odporności oraz zwiększenia ryzyka chorób. Przykładem zastosowania tej zasady może być budowa obory, w której otwory wentylacyjne i wejścia są zlokalizowane tak, aby nie były skierowane w stronę północną, gdzie zimne wiatry mogą wprowadzać zimne powietrze do wnętrza. Zgodnie z wytycznymi dotyczącymi dobrostanu zwierząt, takie podejście zwiększa komfort życia zwierząt oraz wpływa na ich wydajność.

Pytanie 13

Planowanie upraw roślin na ustaloną ilość lat i obszarów oraz dla konkretnego gospodarstwa określa się jako

A. następstwo

B. przedplon

C. monokultura

D. płodozmian

Płodozmian to system agrotechniczny, który polega na rotacji różnych rodzajów roślin na tych samych polach w ustalonym okresie czasu. Jego celem jest optymalizacja wykorzystania składników odżywczych w glebie, co pozwala na zwiększenie plonów oraz zmniejszenie ryzyka wystąpienia chorób i szkodników, które mogą atakować te same gatunki roślin. Przykładem zastosowania płodozmianu może być rotacja roślin strączkowych i zbóż, gdzie strączkowe wzbogacają glebę w azot, co korzystnie wpływa na późniejsze uprawy zbóż. Płodozmian jest również zgodny z zasadami zrównoważonego rozwoju, ponieważ ogranicza potrzebę stosowania nawozów sztucznych oraz pestycydów, przyczyniając się tym samym do ochrony środowiska. W praktyce, stosowanie płodozmianu może poprawić strukturę gleby i jej biologiczną aktywność, co jest kluczowe dla długotrwałej produkcji rolniczej. Zgodnie z dobrymi praktykami rolniczymi, planowanie płodozmianu powinno uwzględniać specyfikę gospodarstwa oraz lokalne warunki glebowe i klimatyczne.

Pytanie 14

W diecie krowy mlecznej należy uwzględnić w odniesieniu do masy ciała poniższą ilość pasz

A. 10 % objętościowych pasz soczystych, 5 % objętościowych pasz suchych i paszę treściwą

B. 5 % pasz soczystych objętościowo, 15 % pasz suchych objętościowo oraz 5 kg paszy treściwej

C. 15 % pasz soczystych objętościowo, 5 % pasz suchych objętościowo i paszę treściwą

D. 10 % objętościowych pasz soczystych, 1 - 2 % objętościowych pasz suchych i paszę treściwą

Wiele osób może mieć trudności z właściwym określeniem optymalnych proporcji pasz dla krów mlecznych, co często prowadzi do nieprawidłowych wniosków. Odpowiedzi, które sugerują wyższy procent pasz soczystych lub suchych, mogą wynikać z nieporozumienia dotyczącego roli tych pasz w diecie. Na przykład, podanie 15 % objętościowych pasz soczystych może wydawać się korzystne, jednak zbyt duża ilość tych pasz w diecie prowadzi do nadmiaru wilgoci, co z kolei może powodować problemy trawienne u bydła, takie jak biegunka. Również propozycja 5 % objętościowych pasz suchych jest niewystarczająca, aby zapewnić odpowiednią ilość włókna, co jest kluczowe dla zdrowia układu pokarmowego krów. Właściwy poziom pasz suchych jest niezbędny do stymulacji wydzielania śliny, co neutralizuje kwasy żołądkowe i wspiera trawienie. Ponadto, brak paszy treściwej lub niewłaściwe jej proporcje mogą prowadzić do niedoborów białka i energii, co negatywnie wpłynie na wydajność mleczną. Dlatego ważne jest, aby opierać się na aktualnych badaniach naukowych oraz zaleceniach specjalistów w dziedzinie żywienia bydła, aby uniknąć błędów w doborze diety dla krów mlecznych.

Pytanie 15

Oblicz, ile ton kiszonki kukurydzianej można przechować w silosie o wymiarach 2 m x 10 m x 36 m, przy założeniu, że 1 m³ kiszonki kukurydzianej waży 0,6 tony?

A. 1 200 t

B. 720 t

C. 432 t

D. 600 t

Aby obliczyć, ile ton kiszonki z kukurydzy można zmagazynować w silosie o wymiarach 2 m x 10 m x 36 m, należy najpierw obliczyć objętość silosu. Objawwa ta wynosi: 2 m * 10 m * 36 m = 720 m³. Wiedząc, że 1 m³ kiszonki z kukurydzy waży 0,6 tony, możemy obliczyć całkowitą wagę kiszonki, mnożąc objętość przez wagę na metr sześcienny: 720 m³ * 0,6 t/m³ = 432 tony. Takie obliczenia są przydatne w praktyce rolniczej, gdzie dokładne oszacowanie zdolności magazynowej jest kluczowe dla efektywnego zarządzania zapasami. W kontekście przechowywania kiszonki, dobra praktyka wskazuje na konieczność regularnego monitorowania warunków przechowywania oraz jakości kiszonki, co wpływa na jej wartość odżywczą. Zrozumienie pojemności silosu i jego właściwego wykorzystania może znacząco wpłynąć na rentowność produkcji rolniczej i zapewnić efektywne wykorzystanie zasobów.

Pytanie 16

Do jakiego celu wykorzystuje się bronę talerzową?

A. w celu przykrycia nawozów zielonych

B. w celu przykrycia nasion po ich siewie

C. w celu ścięcia grzbietów skib

D. w celu przerzedzenia wschodów roślin

Bronę talerzową stosuje się przede wszystkim do przykrycia nawozów zielonych, co jest kluczowym zabiegiem w praktykach rolniczych związanych z ochroną i poprawą jakości gleby. Stosowanie brony talerzowej w tym celu umożliwia integrację nawozów z glebą, co prowadzi do lepszego rozkładu materii organicznej, a także zwiększa dostępność składników odżywczych dla roślin. Dzięki zastosowaniu brony talerzowej, nawozy zielone są efektywnie włączane do struktury gleby, co sprzyja ich dekompozycji oraz przekształceniu w substancje odżywcze. Przykładem takiej praktyki może być uprawa roślin strączkowych, które po skoszeniu mogą być używane jako nawozy zielone. Po ich zaoraniu oraz przykryciu brony talerzowej, ich materia organiczna poprawia strukturę gleby i przyczynia się do zwiększenia jej żyzności. Taki sposób działania jest zgodny z rolnictwem zrównoważonym oraz trendami proekologicznymi, które promują odpowiedzialne zarządzanie zasobami naturalnymi.

Pytanie 17

Wyznacz maksymalną ilość mocznika paszowego w diecie dla krowy o wadze 600 kg, jeżeli dzienne dozwolone spożycie mocznika przez krowę wynosi 1 g na każde 4 kg wagi ciała?

A. 40 g

B. 1 200 g

C. 600 g

D. 150 g

Odpowiedź 150 g jest poprawna, ponieważ dzienne dopuszczalne pobranie mocznika przez krowę wynosi 1 g na każde 4 kg masy ciała. W przypadku krowy o masie 600 kg obliczenia wyglądają następująco: 600 kg / 4 kg = 150 g. Ta ilość mocznika jest zgodna z zaleceniami żywieniowymi, które mają na celu zapewnienie optymalnego wzrostu i zdrowia zwierząt. Mocznik pastewny jest źródłem azotu, który jest kluczowy dla syntezy białek w organizmie krowy. Właściwe dawkowanie mocznika wspiera nie tylko wzrost masy ciała, ale również zwiększa wydajność mleczną, co jest istotne w produkcji mleka. Przestrzeganie tych norm jest niezbędne do uniknięcia problemów zdrowotnych, takich jak toksyczność mocznika, która może wystąpić przy nadmiernym podawaniu. W praktyce, odpowiednie stosowanie mocznika jest istotne w żywieniu bydła, a jego dawkowanie powinno być zawsze dostosowane do indywidualnych potrzeb zwierzęcia oraz oceniane na podstawie analizy paszy i stanu zdrowia zwierząt.

Pytanie 18

Który z dostępnych w gospodarstwie środków chemicznej ochrony roślin stosuje się w uprawie pszenicy ozimej w celu ochrony przed chorobami grzybowymi?

Środki ochrony roślin dostępne w gospodarstwie
Fungicyd	Adexar Plus
Herbicyd	Biathlon 4D
Insektycyd	Fastac 10 AC
Rodentycyd	Klerat K

A. Adexar Plus.

B. Biathlon 4 D.

C. Klerat K.

D. Fastac 10 AC.

Adexar Plus to preparat należący do grupy fungicydów, stosowany w ochronie pszenicy ozimej przed chorobami grzybowymi, takimi jak mączniak prawdziwy czy septorioza. Działa na zasadzie inhibitora biosyntezy ergosterolu, co skutkuje hamowaniem wzrostu i rozwoju patogenów. W praktyce, aby zabezpieczyć plony pszenicy ozimej, zaleca się stosowanie Adexar Plus w fazach rozwojowych roślin, kiedy ryzyko wystąpienia chorób grzybowych jest najwyższe. Oprócz skuteczności, Adexar Plus charakteryzuje się długotrwałym działaniem i ochroną roślin przed chorobami przez okres kilku tygodni. W kontekście dobrych praktyk, kluczowe jest dostosowanie terminu aplikacji do warunków pogodowych oraz monitorowanie stanu zdrowotnego upraw, aby maksymalizować efekty działania fungicydu. Rekomenduje się również stosowanie preparatu w rotacji z innymi środkami, co zapobiega rozwojowi odporności patogenów. Wiedza o właściwym stosowaniu fungicydów jest niezbędna dla uzyskania wysokich plonów oraz minimalizacji ryzyka strat w produkcji rolniczej.

Pytanie 19

Do roślin preferujących krótkie dni należy

A. pszenica

B. kukurydza

C. buraki

D. żyto

Buraki, żyto i pszenica są roślinami, które klasyfikowane są jako rośliny dnia długiego, co oznacza, że ich rozwój jest stymulowany przez dłuższe dni. W przypadku buraków (Beta vulgaris), proces fotosyntezy oraz wzrostu korzeni zachodzi intensywniej w okresach, kiedy długość dnia jest wydłużona, co wspiera ich produkcję cukru. Z kolei żyto (Secale cereale) i pszenica (Triticum spp.) również preferują długie dni, co jest związane z ich cyklami wzrostu. W praktyce, hodowcy powinni być świadomi, że zasiew tych roślin w okresach o krótszej długości dnia może prowadzić do opóźnień w rozwoju, co może negatywnie wpływać na plonowanie. Typowym błędem myślowym jest mylenie roślin dnia krótkiego z dniem długim, co prowadzi do nieprawidłowego doboru odmian do lokalnych warunków klimatycznych. Zrozumienie, jakie rośliny najlepiej adaptują się do różnych warunków świetlnych, jest kluczowe dla skutecznego zarządzania uprawami oraz osiągnięcia optymalnych plonów w rolnictwie.

Pytanie 20

Która z poniższych roślin jest typowym przykładem poplonu ozimego?

A. Żyto

B. Fasola

C. Kukurydza

D. Słonecznik

W przypadku kukurydzy, roślina ta nie jest odpowiednim wyborem na poplon ozimy, ponieważ jest to roślina ciepłolubna, która wymaga wyższych temperatur do wzrostu i nie przetrwałaby zimowych warunków w naszych szerokościach geograficznych. Kukurydza jest zazwyczaj uprawiana w ciepłych miesiącach i jako taka nie spełnia funkcji poplonu ozimego. Fasola również nie nadaje się na poplon ozimy, ponieważ, podobnie jak kukurydza, potrzebuje wyższych temperatur do kiełkowania i wzrostu. Jest to roślina strączkowa, która najlepiej rozwija się w cieplejszych warunkach i jej uprawa przypada głównie na wiosnę i lato. Co więcej, fasola jest bardziej wrażliwa na przymrozki, co czyni ją nieodpowiednią do zimowej uprawy. Słonecznik, choć jest rośliną o głębokim systemie korzeniowym, który może poprawiać strukturę gleby, również wymaga cieplejszego klimatu do wzrostu i nie przetrwałby zimowego okresu. Wszystkie te rośliny, pomimo swoich różnych zalet i zastosowań w rolnictwie, nie są przystosowane do funkcjonowania jako poplony ozime. Wybór odpowiedniego poplonu ozimego powinien uwzględniać zdolność rośliny do przetrwania zimy i jej korzyści dla struktury gleby oraz ochrony przed erozją i utratą składników pokarmowych.

Pytanie 21

Rolnik do nawożenia pszenicy zastosował 200 kg Polifoski 8:24:24 (N:P:K). Jaką ilość azotu w kilogramach użył?

A. 48 kg

B. 16 kg

C. 8 kg

D. 24 kg

Jak się wybiera złą ilość azotu, to mogą być różne powody, dla których tak się dzieje. Przykładowo, przy 200 kg nawozu Polifoska 8:24:24, niektórzy mogą myśleć, że te liczby można traktować jak proste wartości w kilogramach, co prowadzi do błędnych obliczeń. Na przykład, jeśli ktoś policzy 8 kg azotu, to może pomylić procenty z wagą nawozu i to jest dosyć częsty błąd. Poza tym, jak ktoś wybierze 24 kg albo 48 kg, to może nie ogarnąć, że te wartości dotyczą innych składników nawozu, czyli fosforu i potasu, a nie azotu. W praktyce rolniczej ważne jest, żeby rozumieć, jak te składniki są proporcjonowane w nawozach i umieć je dobrze policzyć. Jeśli się da błędne wartości, to może to prowadzić do złego nawożenia, a to potem ma negatywny wpływ na rośliny i wydajność upraw. Dlatego trzeba stosować się do zaleceń agrotechnicznych, które bazują na analizach gleby i potrzebach roślin, żeby zminimalizować ryzyko nadmiaru albo niedoboru składników odżywczych.

Pytanie 22

Podstawową operacją konserwacyjną studzienek drenarskich jest

A. zdejmowanie pokryw na okres zimowy

B. uszczelnianie wnętrza studzienki

C. usuwanie osadów z dna studzienki

D. sprawdzanie drożności zbieraczy

Usuwanie namułu z dna studzienki drenarskiej jest kluczową czynnością konserwacyjną, ponieważ nagromadzenie osadów organicznych i nieorganicznych może prowadzić do znacznego obniżenia efektywności systemu drenarskiego. Z czasem, namuł może zablokować odpływ wody, co skutkuje podtopieniami i innymi problemami związanymi z zarządzaniem wodami opadowymi. Regularne czyszczenie studzienek, zgodnie z zaleceniami standardów branżowych, takich jak normy PN-EN 752 dotyczące systemów odwadniających, jest niezbędne do zapewnienia ich prawidłowego funkcjonowania. Przykładowo, w systemach drenażowych w budownictwie drogowym, utrzymanie odpowiedniej drożności studzienek wpływa na stabilność nawierzchni oraz minimalizację ryzyka erozji. W praktyce, proces usuwania namułu powinien być przeprowadzany co najmniej raz do roku, a w obszarach o dużym opadzie – częściej, aby zminimalizować ryzyko poważnych awarii.

Pytanie 23

Po przeprowadzeniu uboju trzody chlewnej, według obowiązujących przepisów, mięso wieprzowe musi być obligatoryjnie badane pod kątem

A. osy

B. pryszczycy

C. brucelozy

D. włośnicy

Bruceloza, ospa i pryszczyca to choroby, które mogą dotyczyć różnych zwierząt, ale nie są one powodem do rutynowego badania mięsa wieprzowego po uboju. Bruceloza, na przykład, wywoływana jest przez bakterie Brucella i głównie dotyka bydło czy owce, a badania w kierunku tej choroby prowadzi się raczej w kontekście zdrowia całego stada, a nie samego mięsa. Ospa też jest związana z wirusami, które chorują bydło lub świnie i nie wymaga przeprowadzania rutynowych testów w mięsie. Co do pryszczycy, to jest to wirus, który głównie atakuje bydło, a nie trzodę chlewną, więc też nie ma potrzeby badać w kierunku tej choroby mięsa wieprzowego. Gdy rozmawiamy o bezpieczeństwie żywności, ważne jest, żeby zrozumieć, jakie konkretnie zagrożenia mogą być związane z mięsem, a jakie są standardy podczas badań weterynaryjnych. Łączenie tych chorób z badaniami mięsa wieprzowego może prowadzić do mylnych wniosków na temat bezpieczeństwa jedzenia, co pokazuje, jak ważna jest edukacja w zakresie bioasekuracji i jakości w przemyśle mięsnym.

Pytanie 24

Na jaką powierzchnię użytków rolnych może być użyty obornik przechowywany na płycie o wymiarach 50 m x 20 m x 1,5 m, jeżeli przewidziana dawka wynosi 30 t/ha, a 1 m3 nawozu waży 900 kg?

A. 45 ha

B. 15 ha

C. 30 ha

D. 50 ha

Wybór błędnych odpowiedzi często wynika z nieprawidłowego zrozumienia zależności między objętością nawozu, jego gęstością oraz planowaną dawką na jednostkę powierzchni. Niektórzy mogą myśleć, że większa objętość obornika automatycznie oznacza większą powierzchnię, co jest błędne bez uwzględnienia gęstości nawozu. Na przykład, osoba, która wybrała 50 ha, mogła założyć, że cała objętość obornika może być stosowana na większej powierzchni bez korekty na gęstość i dawkę. Inny typowy błąd to próba pominięcia jednostki miary, prowadząc do mylnych obliczeń. Warto pamiętać, że obornik, aby był skuteczny, musi być stosowany zgodnie z zaleceniami dotyczącymi ilości, co zapewnia optymalne warunki dla wzrostu roślin oraz minimalizuje ryzyko nadmiaru składników pokarmowych w glebie. Ostatecznie, prawidłowe podejście do stosowania nawozów organicznych, jak obornik, polega na dokładnym obliczeniu potrzeb na podstawie rzeczywistych danych, co wspiera zrównoważony rozwój produkcji rolnej.

Pytanie 25

Rasy przeżuwaczy wykorzystywane w produkcji mleka to:

A. jersey, saaneńska, fryzyjska

B. charolaise, alpejska, ile de france

C. hereford, kaszmirska, czarnogłówka

D. polska czerwona, burska, merynos

Jersey, saaneńska i fryzyjska to rasy przeżuwaczy, które są szczególnie cenione w produkcji mleka. Rasa Jersey jest znana z wysokiej wydajności mlecznej oraz doskonałej jakości mleka, które charakteryzuje się wysoką zawartością tłuszczu i białka. Saaneńska to rasa kozy, która również wyróżnia się dużą wydajnością mleczną oraz łagodnym temperamentem, co czyni ją popularnym wyborem w gospodarstwach nastawionych na produkcję koziego mleka. Fryzyjska, z drugiej strony, to rasa bydła mlecznego, która również osiąga wysokie wyniki w produkcji mleka. W praktyce, hodowcy często wybierają te rasy, aby maksymalizować wydajność produkcji mleka, stosując dobre praktyki żywieniowe oraz warunki hodowlane. Warto podkreślić, że stosowanie genetyki i selekcji w hodowli tych ras umożliwia dalsze poprawianie ich cech użytkowych, co jest zgodne z nowoczesnymi standardami zrównoważonego rozwoju w produkcji rolniczej.

Pytanie 26

Gdzie powinno być największe proporcjonalne zagospodarowanie powierzchni okien w stosunku do powierzchni podłogi?

A. w oborach dla krów mlecznych

B. w kurnikach

C. w stajniach dla klaczy z źrebiętami

D. w owczarniach

Odpowiedzi dotyczące owczarni, obór dla krów mlecznych oraz stajni dla klaczy ze źrebiętami nie uwzględniają specyfiki wymagań w zakresie naturalnego oświetlenia i wentylacji, które są kluczowe w przypadku różnych typów hodowli zwierząt. Owczarnie, chociaż mogą korzystać z naturalnego oświetlenia, nie wymagają tak wysokiego stosunku oszklenia do powierzchni podłogi, jak kurniki. O ile owce są zwierzętami bardziej odpornymi na zmiany w oświetleniu, o tyle ich zdrowie i wydajność nie są tak ściśle związane z intensywnością światła dziennego. Podobnie obory dla krów mlecznych, choć wymagają odpowiedniego oświetlenia, preferują raczej stabilne warunki mikroklimatyczne, co oznacza, że zbyt duża powierzchnia oszklona może prowadzić do przegrzewania się i niekorzystnych warunków dla zwierząt. W stajniach dla klaczy ze źrebiętami, ważniejsze jest zapewnienie odpowiedniego komfortu i bezpieczeństwa dla zwierząt, a niekoniecznie maksymalizacja dostępu do światła naturalnego. W rzeczywistości, w takich obiektach często stosuje się mniejsze okna, aby uniknąć drażnienia koni oraz zapewnić im poczucie bezpieczeństwa. Te błędne koncepcje wynikają często z niedostatecznego zrozumienia specyficznych potrzeb i wymagań różnych gatunków zwierząt oraz wpływu ich środowiska na zdrowie i wydajność produkcyjną.

Pytanie 27

Najbardziej masywna, dobrze wykorzystująca pasze rasa bydła, przydatna do opasu intensywnego, to

Wartość wybranych cech bydła ras mięsnych
Rasa	Masa ciała (kg)		Dobowe przyrosty w wieku / m-cy (g)
Rasa	Buhaj	krowa	Buhaj	krowa
Aberdeen angus	800	500	1050	950
Charolaise	1050	800	1130	1040
Hereford	950	550	985	880
Salers	800	500	1050	950

A. aberdeen angus.

B. salers.

C. charolaise.

D. hereford.

Rasa charolaise jest uznawana za jedną z najbardziej masywnych ras bydła mięsnego, co czyni ją idealną do intensywnego opasu. Charolaise charakteryzuje się nie tylko dużą masą ciała, ale również wysokimi dobowymi przyrostami, co jest kluczowe w produkcji mięsnej. U buhajów, masa ciała wynosi średnio 1050 kg, a u krów 800 kg. Dzięki tym cechom, rasa ta doskonale sprawdza się w systemach intensywnego chowu, gdzie wykorzystanie paszy i przyrosty masy ciała są kluczowe dla opłacalności produkcji. W praktyce, hodowcy często stosują systemy żywienia, które maksymalizują przyrosty masy, wykorzystując pasze wysokiej jakości. Warto również zauważyć, że charolaise dobrze adaptuje się do różnych warunków środowiskowych, co sprawia, że jest popularnym wyborem w wielu krajach. Dobre praktyki dotyczące hodowli tej rasy obejmują także regularne monitorowanie stanu zdrowia zwierząt oraz odpowiednie zarządzanie stadem, co przekłada się na lepsze wyniki hodowlane.

Pytanie 28

Farma specjalizuje się w uprawie pszenicy konsumpcyjnej i każdego roku siewa pszenicę na obszarze 3 500 ha. Najlepszym sposobem sprzedaży dla tego gospodarstwa jest

A. supermarket

B. giełda

C. aukcja

D. targowisko

Wybór supermarketu jako formy sprzedaży pszenicy może wydawać się atrakcyjny, jednak w praktyce wiąże się z wieloma ograniczeniami. Supermarkety często preferują dostawców o dużej skali produkcji, co może być problematyczne dla mniejszych gospodarstw. Ponadto, ceny oferowane przez supermarkety mogą być niższe niż te, które można uzyskać na giełdzie, ponieważ sieci detaliczne starają się maksymalizować swoje marże, co może negatywnie wpływać na dochody producentów. Sprzedaż na targowisku jest kolejną możliwością, jednak w przypadku dużych ilości pszenicy, wystawienie tak dużej partii na targowisko może być nieefektywne pod względem czasu i kosztów. Targowiska często przyciągają lokalnych konsumentów, co ogranicza zasięg i potencjalny zysk z transakcji. Aukcje, chociaż mogą wydawać się atrakcyjne, również mają swoje wady. Proces aukcyjny może być czasochłonny i nie zawsze przynosi oczekiwane rezultaty. Poza tym, nie gwarantuje stabilności cenowej w dłuższej perspektywie. W przypadku rynku pszenicy, kluczowym aspektem jest dostęp do dużych rynków zbytu, co najlepiej realizuje się poprzez giełdy, gdzie ceny są określane na podstawie rzeczywistego popytu i podaży, a sama sprzedaż odbywa się w sposób bardziej zorganizowany i przewidywalny.

Pytanie 29

Zakład produkcyjny zajmujący się opakowaniami tworzy jeden typ kontenerów. Całkowite koszty produkcji wyniosły 16 000 zł. W trakcie procesu produkcyjnego do magazynu dostarczono 160 gotowych kontenerów. Jaką wartość ma koszt jednostkowy wyrobu?

A. 95 zł/szt.

B. 110 zł/szt.

C. 100 zł/szt.

D. 106,25 zł/szt.

Koszt jednostkowy wyrobu obliczamy, dzieląc całkowite koszty produkcji przez liczbę wyprodukowanych jednostek. W tej sytuacji całkowity koszt produkcji wynosi 16 000 zł, a liczba gotowych kontenerów to 160. Dlatego koszt jednostkowy wynosi 16 000 zł / 160 szt. = 100 zł/szt. Taki sposób kalkulacji kosztów jednostkowych jest powszechnie stosowany w obszarze zarządzania produkcją i finansami, ponieważ pozwala na efektywne planowanie budżetu oraz analizowanie rentowności. W praktyce, znajomość kosztów jednostkowych jest istotna nie tylko dla wyceny produktów, ale także dla podejmowania decyzji strategicznych, takich jak ustalanie cen sprzedaży czy optymalizacja procesów produkcyjnych. Dobre praktyki w tej dziedzinie obejmują również regularne monitorowanie i aktualizowanie danych dotyczących kosztów, aby zapewnić ich adekwatność w dynamicznie zmieniającym się otoczeniu rynkowym.

Pytanie 30

Znana firma zajmująca się przetwarzaniem mleka planuje wprowadzenie nowych smaków jogurtów. W wyniku przeprowadzonych badań rynkowych ustalono, że nowe produkty wzbudzą duże zainteresowanie klientów. Jaką strategię dystrybucji należy zastosować dla jogurtów?

A. Intensywna

B. Ekskluzywna

C. Wyłączna

D. Selektywna

Wybór intensywnej strategii dystrybucji dla wprowadzenia nowych smaków jogurtów jest uzasadniony, ponieważ ta metoda pozwala na dotarcie do jak najszerszego grona konsumentów. Intensywna dystrybucja polega na umieszczaniu produktów w jak największej liczbie punktów sprzedaży, co zwiększa ich dostępność i widoczność. W przypadku jogurtów, które są produktami codziennego użytku, kluczowe jest, aby były one dostępne w supermarketach, sklepach spożywczych, a także w mniejszych punktach detalicznych. Przykładem może być umieszczanie jogurtów w różnych sieciach handlowych oraz kioskach, co pozwala konsumentom na łatwe ich nabycie. Branżowe standardy sugerują, że wprowadzenie nowych produktów na rynek powinno być wspierane przez agresywną strategię marketingową, w tym promocje i degustacje, aby zachęcić konsumentów do spróbowania nowości. Intensywna dystrybucja sprzyja także budowaniu silnej marki, gdyż zwiększa świadomość i przyciąga uwagę potencjalnych klientów. Warto także zauważyć, że strategia ta może być uzupełniana kampaniami reklamowymi, co dodatkowo wspiera sprzedaż.

Pytanie 31

Okres karencji pestycydów chroni

A. glebę przed akumulacją szkodliwych substancji.

B. wody gruntowe przed zanieczyszczeniem.

C. produkty ekologiczne w rolnictwie.

D. ludzi oraz zwierzęta przed toksycznością.

Okres karencji pestycydów to czas, który musi upłynąć pomiędzy zastosowaniem środka ochrony roślin a momentem, w którym można zbierać plony lub wprowadzać je do obrotu. Właściwe przestrzeganie okresu karencji jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i zwierząt, ponieważ pozwala na zredukowanie ryzyka wystąpienia pozostałości pestycydów w produktach spożywczych oraz na ich bezpieczne spożycie. Przykładem zastosowania tej zasady może być uprawa warzyw, takich jak pomidory czy sałata, gdzie stosowanie środków ochrony roślin wymaga dokładnego przestrzegania okresu karencji, aby zminimalizować ryzyko zatrucia. Praktyczne podejście do zarządzania okresami karencji jest zgodne z wytycznymi instytucji zajmujących się bezpieczeństwem żywności, takimi jak Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA), które promują stosowanie zasad integrowanej ochrony roślin, kładąc nacisk na ochronę zdrowia publicznego oraz środowiska. Właściwe zarządzanie okresami karencji jest więc nie tylko wymogiem prawnym, ale również ważnym elementem odpowiedzialnego i zrównoważonego rolnictwa.

Pytanie 32

Do kategorii spółek kapitałowych należy spółka

A. akcyjna oraz spółka z o.o.

B. partnerska i akcyjna.

C. jawna i akcyjna.

D. akcyjna i cywilna.

Spółki kapitałowe to rodzaj przedsiębiorstw, w których odpowiedzialność wspólników ogranicza się do wniesionych wkładów. Do tej grupy zalicza się spółkę akcyjną oraz spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością (sp. z o.o.). Spółka akcyjna jest formą organizacyjną, która umożliwia pozyskiwanie kapitału od wielu akcjonariuszy, a ich odpowiedzialność za zobowiązania spółki ogranicza się do wartości posiadanych akcji. Z kolei spółka z o.o. jest bardziej zwięzłą i elastyczną formą, chociaż również oferuje ograniczenie odpowiedzialności wspólników do wysokości wniesionych wkładów. Przykładami spółek kapitałowych są znane korporacje, które decydują się na emisję akcji, aby sfinansować rozwój i inwestycje. Obie te formy spółek są regulowane przez Kodeks spółek handlowych, co zapewnia przejrzystość i bezpieczeństwo transakcji. W praktyce, wybór pomiędzy spółką akcyjną a spółką z o.o. zależy od potrzeb kapitałowych oraz planów rozwoju przedsiębiorstwa.

Pytanie 33

Jak długo powinny być przechowywane jaja kurze w inkubatorze i wykluwalniku?

A. 13 w inkubatorze i 2 w wykluwalniku

B. 21 w inkubatorze i 3 w wykluwalniku

C. 9 w inkubatorze i 2 w wykluwalniku

D. 17 w inkubatorze i 3 w wykluwalniku

Odpowiedź '21 w lęgowej i 3 w klujnikowej' jest prawidłowa, ponieważ wskazuje na standardowy czas inkubacji jaj kurzych. Jaja kurze powinny być przechowywane w komorze lęgowej przez 21 dni, co jest zgodne z ogólnie przyjętymi zasadami w hodowli drobiu. W tym czasie rozwijają się embriony, a ich rozwój jest ściśle zależny od temperatury oraz wilgotności, które powinny wynosić około 37,5°C i 50-60% wilgotności. Po tym okresie, jaja są przenoszone do klujnika na 3 dni, gdzie temperatura jest nieco wyższa, a wilgotność zwiększona, co sprzyja wylęganiu piskląt. Taki proces umożliwia uzyskanie zdrowych i silnych piskląt, co jest kluczowe dla efektywnej produkcji drobiarskiej. Praktyczne zastosowanie tej wiedzy obejmuje również monitorowanie warunków w inkubatorze oraz regularne sprawdzanie stanu jaj, co pozwala na odpowiednią interwencję w przypadku problemów z inkubacją. Ważne jest, aby hodowcy byli zaznajomieni z tymi procedurami, aby zapewnić maksymalną wydajność chowu kur.

Pytanie 34

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 35

Wyniki finansowe spółki akcyjnej za dany miesiąc prezentują się w sposób następujący:
- przychody ze sprzedaży 300 000 zł
- koszty operacyjne 250 000 zł
- przychody finansowe 5 000 zł
- koszty finansowe 20 000 zł
- straty nadzwyczajne 50 000 zł
Jakie jest finansowe wyniki brutto spółki za ten miesiąc?

A. strata w wysokości 30 000 zł

B. strata w wysokości 15 000 zł

C. zysk w wysokości 50 000 zł

D. zysk w wysokości 25 000 zł

Wynik finansowy brutto spółki akcyjnej jest obliczany przez odjęcie kosztów działalności operacyjnej, kosztów finansowych oraz strat nadzwyczajnych od sumy przychodów ze sprzedaży oraz przychodów finansowych. W tym przypadku, przychody ze sprzedaży wynoszą 300 000 zł, a przychody finansowe 5 000 zł, co daje łączną kwotę przychodów równą 305 000 zł. Łączne koszty, które obejmują koszty działalności operacyjnej (250 000 zł), koszty finansowe (20 000 zł) oraz straty nadzwyczajne (50 000 zł), wynoszą 320 000 zł. W związku z tym wynik finansowy brutto to 305 000 zł - 320 000 zł, co skutkuje stratą w wysokości 15 000 zł. Zrozumienie tego procesu jest kluczowe dla analizy finansowej przedsiębiorstw oraz dla podejmowania decyzji finansowych. Umożliwia to menedżerom zrozumienie wpływu kosztów na rentowność oraz identyfikację obszarów wymagających poprawy, co jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie zarządzania finansami.

Pytanie 36

Proces rozdrabniania pasz i przekształcanie ich chemicznych składników odżywczych na prostsze związki, które mogą wnikać do krwi, nazywamy

A. utlenianie

B. przeżuwanie

C. wchłanianie

D. trawienie

Utlenianie to proces biochemiczny, który głównie dotyczy reakcji związanych z uzyskiwaniem energii z organicznych substancji przy użyciu tlenu. To trochę mylące, bo choć jest mega ważne dla komórek, to nie ma wiele wspólnego z trawieniem. Utlenianie zachodzi już po wchłonięciu składników odżywczych, a nie podczas ich rozkładu. Przeżuwanie, które jest charakterystyczne dla niektórych zwierząt jak bydło, polega na ponownym mieleniu pokarmu, ale nie ma tu chemicznego rozkładu składników. Wchłanianie to jeszcze inny etap, bo wtedy transportowane są już rozłożone składniki do krwiobiegu i to też nie dotyczy rozdrabniania pasz. Często ludzie mylą kolejność tych procesów i nie rozumieją, że trawienie to wcześniejszy krok przed wchłanianiem. Zrozumienie tego wszystkiego jest ważne dla zdrowego żywienia i ogólnego dobrego samopoczucia.

Pytanie 37

Podczas inspekcji przeprowadzanej przez bhp w gospodarstwie, zauważono nieprawidłowości w realizacji zabiegów ochrony roślin. Osoba wykonująca zabieg nie miała na sobie odzieży ochronnej, co stwarzało bezpośrednie zagrożenie dla

A. środowiska naturalnego roślin.

B. zdrowia i życia pracownika.

C. osób, które będą miały kontakt z tym pracownikiem.

D. jakości przeprowadzonego zabiegu.

Odpowiedź dotycząca zdrowia i życia pracownika jest prawidłowa, ponieważ brak odzieży ochronnej podczas wykonywania zabiegów ochrony roślin stwarza bezpośrednie zagrożenie dla pracownika. Pracownicy zajmujący się środkami ochrony roślin są narażeni na działanie substancji chemicznych, które mogą być toksyczne, drażniące lub nawet rakotwórcze. Zgodnie z przepisami BHP oraz normami takimi jak PN-EN 140, każdy pracownik powinien być wyposażony w odpowiednią odzież ochronną, w tym rękawice, maski i odzież odporną na chemikalia, aby zminimalizować ryzyko kontaktu z niebezpiecznymi substancjami. Przykładem może być stosowanie kombinezonów ochronnych, które nie tylko chronią skórę, ale również zmniejszają ryzyko inhalacji szkodliwych oparów. Dlatego tak ważne jest, aby pracownicy przestrzegali zasad dotyczących ochrony osobistej, co jest również częścią kultury bezpieczeństwa w miejscu pracy, do której dąży każda odpowiedzialna firma.

Pytanie 38

Na podstawie analizy danych z tabeli określ dawkę azotu zalecaną w uprawie pszenicy ozimej odmiany intensywnej, na glebie kompleksu żytniego dobrego, przy założonym plonie ziarna 6,5 t/ha.

Dawki azotu dla pszenicy ozimej w zależności od kompleksu glebowego (w kg/ha)
Przewidywany plon ziarna (t/ha)	Kompleks glebowy
Przewidywany plon ziarna (t/ha)	Pszenny bardzo dobry i dobry	Żytni bardzo dobry i dobry
Odmiany pszenicy średnio intensywne
3,0 – 5,5	60 – 80 kg/ha	80 – 100 kg/ha
6,5 i więcej	80 – 90 kg/ha	100 – 120 kg/ha
Odmiany pszenicy intensywne
3,0 – 5,5	80 – 100 kg/ha	90 – 120 kg/ha
6,5 i więcej	100 – 120 kg/ha	110 – 150 kg/ha

A. 100 - 120 kg N/ha

B. 110 - 150 kg N/ha

C. 80 - 90 kg N/ha

D. 80 - 100 kg N/ha

Wybór odpowiedzi 110 - 150 kg N/ha jako zalecanej dawki azotu w uprawie pszenicy ozimej odmiany intensywnej na glebie kompleksu żytniego dobrego przy plonie ziarna 6,5 t/ha jest poprawny. Zgodnie z wytycznymi dotyczącymi nawożenia roślin, odpowiednia dawka azotu jest kluczowym elementem w uzyskiwaniu wysokich plonów. W tabelach nawożeniowych dla pszenicy ozimej wskazano, że przy takim plonie i typie gleby, dawka azotu powinna wynosić od 110 do 150 kg N/ha. Przykładowo, w praktyce rolniczej, aby zapewnić optymalny wzrost roślin oraz ich rozwój, zaleca się podzielić tę dawkę na dwie aplikacje: pierwsza przed siewem oraz druga w fazie strzelania w źdźbło. Działania te pozwalają na lepsze wykorzystanie azotu przez rośliny oraz minimalizują ryzyko strat, co jest zgodne z dobrymi praktykami agrotechnicznymi.

Pytanie 39

Na właściwości struktury gruzełkowatej gleby wpływ mają czynniki negatywne

A. zamarznięcie i rozmrożenie

B. materiał organiczny

C. erozja wodna i wietrzna

D. nawilżanie i suszenie

W niektórych przypadkach zamarzanie i rozmarzanie gleby mogą wydawać się wpływać na jej strukturę, jednak w rzeczywistości te procesy są bardziej związane z cyklem wodnym i mogą mieć zarówno pozytywne, jak i negatywne skutki dla gleby. Zamarzanie powoduje, że woda w glebie przechodzi w stan stały, co może prowadzić do powstawania pęknięć w strukturze gruzełkowatej. Jednak proces ten, zwany mrozem, może także sprzyjać tworzeniu się porów, które poprawiają napowietrzenie gleby. Substancja organiczna, z drugiej strony, jest kluczowym elementem utrzymania struktury gleby. Przyczynia się do tworzenia agregatów glebowych, co sprzyja lepszemu zatrzymywaniu wody i składników odżywczych. Nawilżanie i wysychanie gleby mogą wpływać na jej strukturę, ale proces ten nie jest bezpośrednio szkodliwy dla gruzełkowatej struktury. Równocześnie, woda i powietrze w glebie są niezbędne do rozwoju organizmów glebowych, które przyczyniają się do poprawy jej struktury. W wielu przypadkach, mylenie wpływu czynników fizycznych na strukturę gleby prowadzi do błędnych wniosków, które mogą mieć poważne konsekwencje dla praktyk agrarnych i zarządzania glebami.

Pytanie 40

Zgodnie z normatywem zawartym w tabeli, w kojcu o wymiarach 4m x 6m może być utrzymywanych maksymalnie

Grupa świń	Powierzchnia kojca w m²/na 1 sztukę
warchlaki 10 - 20 kg	0,20
warchlaki 20 - 30 kg	0,30
tuczniki 30 - 50 kg	0,40
tuczniki 50 - 85 kg	0,55
tuczniki 85 - 110 kg	0,65

A. 40 warchlaków o masie do 30 kg.

B. 48 tuczników o masie do 110 kg.

C. 60 tuczników o masie do 50 kg.

D. 24 tuczniki o masie do 85 kg.

Niepoprawne odpowiedzi wskazują na niepełne zrozumienie zasad dotyczących powierzchni wymaganą do hodowli zwierząt. W przypadku tuczników o masie do 50 kg, każdy z nich potrzebuje 0,4m², co oznacza, że dla całej powierzchni 24m² można utrzymać dokładnie 60 tuczników. Wybór maksymalnego ich liczby opiera się na dokładnych obliczeniach i normach, które są ustanowione w celu zapewnienia odpowiednich warunków życia zwierząt. Odpowiedzi wskazujące na większe liczby, takie jak 40 warchlaków czy 24 tuczniki o masie do 85 kg, nie uwzględniają wymaganej przestrzeni, co może prowadzić do przeludnienia i niezdrowych warunków dla zwierząt. Zbyt duża gęstość zwierząt w kojcu może prowadzić do problemów zdrowotnych, takich jak stres, choroby zakaźne, a także wpływać negatywnie na ich przyrost masy ciała. Z kolei odpowiedzi dotyczące tucznika o masie do 110 kg są jeszcze bardziej nieprawidłowe, ponieważ masa ta przekracza zalecane normy oraz powierzchnię, jaką zwierzęta powinny zajmować, co może prowadzić do ich niewłaściwego rozwoju. Dlatego przy podejmowaniu decyzji dotyczących hodowli warto korzystać z aktualnych norm i regulacji, aby zapewnić rozwój zwierząt w zdrowych warunkach.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej