Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik ogrodnik
Kwalifikacja: OGR.02 - Zakładanie i prowadzenie upraw ogrodniczych
Data rozpoczęcia: 10 czerwca 2026 23:00
Data zakończenia: 10 czerwca 2026 23:00

Egzamin niezdany

Wynik: 0/40 punktów (0,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Przed rozpoczęciem uprawy roślin jagodowych konieczne jest przeprowadzenie nawożenia?

A. kompostem oraz azotem i potasem

B. obornikiem oraz fosforem i potasem

C. obornikiem oraz azotem i magnezem

D. kompostem oraz fosforem i żelazem

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Obornik oraz fosfor i potas stanowią kluczowe składniki odżywcze dla roślin jagodowych, które potrzebują odpowiednich warunków do wzrostu oraz owocowania. Obornik jest naturalnym nawozem organicznym, który dostarcza nie tylko makroskładników, ale także poprawia strukturę gleby, zatrzymując wilgoć i wspierając życie mikrobiologiczne. Fosfor wspomaga rozwój systemu korzeniowego oraz wpływa na kwitnienie, co jest istotne dla roślin jagodowych. Potas z kolei jest niezbędny do regulacji procesów metabolicznych, co zapewnia lepszą jakość owoców oraz ich odporność na choroby. Przykładem dobrej praktyki jest przygotowanie gleby na plantację poprzez dodanie obornika na kilka miesięcy przed sadzeniem, co pozwala na naturalną mineralizację składników. Zastosowanie tej metody jest zgodne z zaleceniami agrotechnicznymi, które promują zrównoważony rozwój i minimalizację chemicznych nawozów sztucznych.

Pytanie 2

W intensywnych sadach jabłoniowych najczęściej prowadzi się drzewka w formie korony

A. osiowej.

B. mikado.

C. szpalerowej.

D. kotłowej.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Forma osiowa to obecnie najczęściej stosowany sposób prowadzenia drzew w intensywnych sadach jabłoniowych i naprawdę trudno się dziwić, bo sprawdza się znakomicie w nowoczesnej produkcji. Drzewa o osiowej koronie mają jeden wyraźny przewodnik, a boczne gałęzie są krótkie i rozłożone równomiernie, co ułatwia nie tylko prowadzenie cięcia, ale też zbiór, prace pielęgnacyjne i ochronę. Dzięki temu drzewa lepiej wykorzystują światło, owoce szybciej dojrzewają i mają lepszą jakość – zarówno pod względem wielkości, jak i wybarwienia. Osiowa forma jest też kompatybilna z prowadzeniem szpalerów, choć osie są podstawą. W praktyce sadowniczej daje się ją łatwo utrzymać nawet przy dużym zagęszczeniu drzew i na podkładkach karłowych. To też standard branżowy rekomendowany przez większość doradców sadowniczych – chociaż, jasne, bywają wyjątki, szczególnie w starszych sadach czy w rejonach o tradycyjnych nasadzeniach. Z mojego doświadczenia – jeśli ktoś chce zmechanizować prace w sadzie, to bez osiowej korony ani rusz. No i warto jeszcze pamiętać, że ta forma bardzo pomaga w ograniczeniu chorób, bo lepsza przewiewność i dostępność światła to mniej problemów z parchem czy mączniakiem.

Pytanie 3

Oblicz koszt założenia 5 m² kwietnika, obsadzonego begonią stale kwitnącą w liczbie 25 szt./1 m², przy cenie sadzonki 2,00 zł.

A. 125,00 zł

B. 50,00 zł

C. 250,00 zł

D. 500,00 zł

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dokładnie tak, 250,00 zł to prawidłowy koszt założenia kwietnika o powierzchni 5 m², obsadzonego begonią stale kwitnącą przy podanych parametrach. W praktyce wszystko tu rozgrywa się wokół prostego wyliczenia: na 1 m² przypada 25 sadzonek, więc na 5 m² będzie łącznie 125 sadzonek. Przy cenie 2,00 zł za sadzonkę wychodzi 125 × 2,00 zł = 250,00 zł. To jest taki podstawowy sposób kalkulacji, który przydaje się nie tylko przy ogrodach przydomowych, ale też w projektowaniu terenów zieleni miejskiej. Takie podejście – czyli liczenie najpierw liczby roślin według przyjętego zagęszczenia na m², a potem kosztu jednostkowego – to w branży ogrodniczej standard. Dobrą praktyką jest też zawsze dodać pewien zapas na ewentualne ubytki czy uszkodzenia, ale w tym zadaniu operujemy czystą kalkulacją. Moim zdaniem, warto pamiętać, że przy większych realizacjach często negocjuje się ceny lub zamawia większe partie sadzonek, co może wpłynąć na koszt końcowy. Jednak przy takich zadaniach egzaminacyjnych liczy się poprawny przebieg rachunków. W codziennej pracy ogrodnika czy projektanta terenów zieleni taka umiejętność szybkiego szacowania kosztów jest wręcz podstawą. Często właśnie od takich prostych obliczeń zaczyna się każda wycena projektu. To pozwala uniknąć niedoszacowania budżetu inwestycji, co jest naprawdę kluczowe.

Pytanie 4

Do odstraszania zwierzyny łownej należy używać środków ochrony roślin z grupy

A. repelentów.

B. herbicydów.

C. akarycydów.

D. fungicydów.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Repelenty to specjalna grupa środków ochrony roślin, które stosuje się właśnie do odstraszania zwierzyny łownej, takiej jak sarny, jelenie czy dziki, z upraw i terenów leśnych. Działają głównie przez zapach lub smak, który jest nieprzyjemny dla zwierząt – po prostu zniechęcają je do zgryzania młodych pędów, kory drzew albo zbliżania się do chronionych obszarów. Moim zdaniem, w praktyce leśnej i rolniczej stosowanie repelentów to codzienność, szczególnie tam, gdzie szkody wyrządzane przez zwierzynę potrafią być naprawdę duże. Co ciekawe, profesjonalne repelenty są tak zaprojektowane, żeby nie szkodzić roślinom ani środowisku, a jednocześnie być skuteczne w odstraszaniu. Dobrą praktyką jest stosowanie ich zgodnie z instrukcją producenta i aktualnymi wytycznymi branżowymi – tak naprawdę to od tego zależy efekt końcowy. Warto dodać, że repelenty nie zabijają i nie ranią zwierząt, więc są zgodne z zasadami zrównoważonego rozwoju i humanitarnego podejścia do ochrony upraw czy sadów. W ostatnich latach pojawia się coraz więcej nowoczesnych preparatów, które są bezpieczne i nawet przyjazne dla środowiska. Z mojego doświadczenia wynika, że regularne stosowanie repelentów może naprawdę zauważalnie ograniczyć szkody wyrządzane przez zwierzynę, nawet w trudnych warunkach terenowych.

Pytanie 5

Które gatunki roślin ozdobnych mogą być uprawiane na stanowisku zacienionym?

A. Floks szydlasty i gęsiówka kaukaska.

B. Goździk ogrodowy i irysy bródkowe.

C. Konwalia majowa i barwinek pospolity.

D. Szałwia omszona i jeżówka pospolita.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Konwalia majowa i barwinek pospolity to naprawdę świetne przykłady roślin, które doskonale radzą sobie w cieniu. W praktyce ogrodniczej często właśnie te gatunki poleca się do miejsc, gdzie światła słonecznego jest mało, na przykład pod koronami drzew, w północnych fragmentach ogrodów czy przy murach. Barwinek pospolity to niska, zimozielona bylina, która nie tylko dobrze znosi zacienienie, ale też pięknie zadarnia teren i jest odporna na przesuszenie. Z kolei konwalia majowa, poza uroczymi dzwoneczkowatymi kwiatami i przyjemnym zapachem, świetnie się rozrasta w miejscach, gdzie inne rośliny mogą sobie nie poradzić z brakiem słońca. Moim zdaniem, przy zakładaniu rabat w trudnych, zacienionych miejscach, te dwa gatunki często ratują sytuację i pozwalają uzyskać efekt dekoracyjny nawet tam, gdzie większość bylin się nie sprawdza. W ogrodnictwie stosuje się zasadę doboru roślin zgodnie z ich wymaganiami siedliskowymi – to jedna z podstawowych dobrych praktyk. Rośliny cieniolubne mają grubsze liście, często ciemniejsze, co pomaga im efektywniej pochłaniać to niewielkie światło dostępne pod drzewami. Warto pamiętać, że konwalia i barwinek są też stosunkowo mało wymagające jeśli chodzi o pielęgnację, co jest kolejną zaletą dla ogrodników-amatorów.

Pytanie 6

Metryczkę na rysunku technicznym lub rysunku projektowym umieszcza się w

A. prawym dolnym rogu.

B. prawym górnym rogu.

C. lewym dolnym rogu.

D. lewym górnym rogu.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybór prawego dolnego rogu jako miejsca na metryczkę na rysunku technicznym absolutnie nie jest przypadkowy. To wynika z międzynarodowych norm, m.in. PN-EN ISO 7200, która jasno precyzuje, gdzie należy umieszczać ramkę z metryczką, żeby każdy – bez różnicy czy to projektant, konstruktor, technolog czy nawet drukarz – mógł bez problemu odnaleźć najważniejsze informacje o rysunku. Podczas pracy w biurze projektowym zauważyłem, że jednolity układ metryczek naprawdę ułatwia życie, bo wystarczy rzucić okiem w ten konkretny róg i od razu wiadomo, z jakim rysunkiem mamy do czynienia. Moim zdaniem to taka drobnostka, a jednak bardzo ważna dla porządku dokumentacji. W praktyce, kiedy rysunki trafiają do segregatorów, są skanowane albo przekładane między działami, ujednolicona lokalizacja metryczki zapewnia szybką identyfikację dokumentu, nawet gdy inne części arkusza są zakryte czy zamazane. Dodatkowo, metryczka to nie tylko podpis, ale też miejsce na takie dane jak numer rysunku, datę, skalę, wersję oraz kto rysował i kto sprawdzał – wszystko pod ręką, w jednym miejscu. W branży budowlanej czy mechanicznej absolutnie nie wyobrażam sobie innego rozwiązania, bo chaos w dokumentacji technicznej to proszenie się o kłopoty na budowie lub produkcji. Szczerze polecam zwracać na to uwagę, nawet jeśli nie zawsze wydaje się to istotne na pierwszy rzut oka.

Pytanie 7

Na zdjęciu przedstawiona jest

A. difenbachia.

B. sansewieria.

C. dracena.

D. zielistka.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Sansewieria, znana również jako wężownica, to roślina charakteryzująca się wyprostowanymi, mieczowatymi liśćmi, które mogą osiągać różne długości w zależności od gatunku. Liście sansewierii mają charakterystyczne jasnozielone pasy, co odróżnia ją od innych roślin doniczkowych. Dodatkowo, sansewieria jest niezwykle odporna na niekorzystne warunki, co czyni ją idealnym wyborem dla osób, które dopiero zaczynają swoją przygodę z uprawą roślin. W kontekście praktycznym, sansewieria ma zdolność do oczyszczania powietrza, co zostało potwierdzone przez badania przeprowadzone przez NASA. Roślina ta jest również niezwykle prosta w pielęgnacji – wymaga jedynie okresowego podlewania i umiarkowanego światła. Warto znać jej właściwości, ponieważ może być świetnym elementem dekoracyjnym w biurach oraz przestrzeniach mieszkalnych, dodając nie tylko estetyki, ale także pozytywnie wpływając na jakość powietrza.

Pytanie 8

Koszt produkcji ziemniaków na powierzchni 1 ha wyniósł 5 000 zł. Uzyskany plon to 25 t z ha. Ogrodnik sprzedał ziemniaki do skupu i uzyskał 0,5 zł za 1 kg. Oblicz zysk z produkcji.

A. 7500 zł

B. 2500 zł

C. 5000 zł

D. 9000 zł

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Obliczenie zysku z produkcji ziemniaków to jedno z kluczowych zadań każdego producenta rolnego, bo pozwala realnie ocenić opłacalność uprawy. W tym przypadku poprawnie wskazana odpowiedź 7500 zł wynika z prostego, ale bardzo praktycznego rachunku ekonomicznego. Najpierw należy wyznaczyć przychód: plon 25 ton z jednego hektara, czyli 25 000 kg, sprzedany po 0,5 zł za kilogram daje nam 12 500 zł wpływu ze sprzedaży. Następnie odejmujemy koszty produkcji (5 000 zł), co jest zgodne z ogólnie przyjętymi zasadami liczenia zysku netto w rolnictwie, czyli: Zysk = Przychód - Koszty. Wychodzi nam 7 500 zł. Taki sposób liczenia zgodny jest m.in. z zaleceniami doradców rolno-ekonomicznych czy standardami rachunkowości gospodarstw rolnych. Moim zdaniem warto zawsze pamiętać, że w praktyce należy uwzględniać wszystkie koszty, także te pośrednie, ale tu – zgodnie z treścią pytania – przyjęliśmy podane wprost wartości. Tego typu obliczenia stosuje się nie tylko przy ziemniakach, ale przy każdej produkcji polowej – to podstawa przy planowaniu inwestycji, negocjowaniu cen ze skupami czy rozmowach z bankiem o kredyt. Dobrą praktyką jest analizować nie tylko jednorazowy zysk, ale też średnie wyniki z kilku sezonów, bo rolnictwo bywa bardzo zmienne.

Pytanie 9

Na glebach o pH najbardziej zbliżonym do zasadowego należy uprawiać

Optymalne pH dla niektórych warzyw
warzywa	pH gleby
kalafior	6,5 – 7,5
marchew	6,0 – 7,0
pomidor	5,5 – 6,5
ziemniaki	4,5 – 6,5

A. kalafiory.

B. pomidory.

C. ziemniaki.

D. marchew.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kalafiory to warzywa, które najlepiej rozwijają się w glebach o pH w zakresie 6,5 – 7,5, co jest związane z ich wymaganiami pokarmowymi oraz preferencjami środowiskowymi. Gleby te, zbliżone do zasadowych, sprzyjają lepszemu wchłanianiu składników odżywczych, co jest kluczowe dla zdrowego wzrostu kalafiorów. W praktyce, uprawa kalafiorów na glebach o odpowiednim pH może znacząco wpłynąć na jakość plonów, ich smak oraz odporność na choroby. Warto również zauważyć, że podczas planowania uprawy, rolnicy powinni regularnie badać pH gleby, aby dostosować nawożenie i poprawić warunki wzrostu. W przypadku gleb o pH poniżej 6,5, mogą wystąpić problemy z dostępnością niektórych mikroelementów, takich jak bor czy mangan, co może prowadzić do niedoborów pokarmowych i obniżenia jakości plonów. Dobrym przykładem jest zastosowanie dolomitu lub wapna w celu podniesienia pH gleby, co jest powszechną praktyką w uprawach kalafiorów. Takie działania oparte są na standardach agrotechnicznych, które promują zrównoważony rozwój i efektywność upraw.

Pytanie 10

Na rysunku widoczne są objawy

A. brunatnej zgnilizny drzew pestkowych.

B. raka bakteryjnego drzew owocowych.

C. żółtaczki wiśni.

D. drobnej plamistości liści drzew pestkowych.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Brunatna zgnilizna drzew pestkowych, którą zidentyfikowano na zdjęciu, jest chorobą wywoływaną przez grzyby z rodzaju Monilinia. Objawy tej choroby obejmują charakterystyczne zgniliznowe plamy na owocach, które mogą prowadzić do ich opadania i znacznych strat w plonach. W praktyce, aby skutecznie zapobiegać tej chorobie, zaleca się stosowanie odpowiednich fungicydów w okresie wzrostu oraz usuwanie zainfekowanych owoców i gałęzi. Dobrym rozwiązaniem jest także stosowanie różnych technik agrotechnicznych, jak np. odpowiednia regulacja wilgotności gleby oraz odpowiednie nawożenie, co może zminimalizować ryzyko wystąpienia choroby. Ważne jest także monitorowanie stanu zdrowia drzew oraz wprowadzenie strategii zarządzania uprawami, które uwzględniają rotację i różnorodność gatunków. Dbanie o zdrowie roślin poprzez odpowiednią pielęgnację i stosowanie praktyk zgodnych z zasadami zrównoważonego rozwoju jest kluczowe w walce z chorobami grzybowymi.

Pytanie 11

Do pomiaru wilgotności podłoża w szklarni służy

A. pluwiometr.

B. tensjometr.

C. psyhrometr.

D. pehametr.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Tensjometr to jedno z podstawowych narzędzi stosowanych w nowoczesnych szklarniach do monitorowania wilgotności podłoża. W praktyce ogrodniczej, szczególnie tam, gdzie liczy się precyzja nawadniania, tensjometry naprawdę robią robotę. Działają na prostej zasadzie: mierzą siłę ssącą, jaką muszą wytworzyć korzenie, żeby pobrać wodę z gleby czy substratu. Dzięki temu ogrodnik wie, czy rośliny mają już "suche gardło" i trzeba podlać, czy jednak jeszcze nie ma potrzeby dodawać wody. Osobiście uważam, że dobrze ustawiony tensjometr pozwala oszczędzać nie tylko wodę, ale też energię i nawozy, bo przecież nadmiar wody często wypłukuje cenne składniki. W branży ogrodniczej, szczególnie przy produkcji warzyw czy roślin ozdobnych, stosowanie tensjometrów to już praktycznie standard i dobra praktyka. Coraz częściej spotyka się też wersje elektroniczne, które można podpiąć do systemu komputerowego sterującego podlewaniem. Moim zdaniem, mając pod ręką taki sprzęt, można naprawdę precyzyjnie prowadzić uprawę i unikać problemów typu przesuszenie czy przelanie. Dodatkowa korzyść? Wiadomo, że zadowolona roślina to większy plon i lepsza jakość produktu. Warto też pamiętać, że odpowiedni dobór długości tensjometru (głębokość pomiaru) pozwala monitorować wilgotność w różnych warstwach podłoża, co jest szczególnie ważne przy bardziej złożonych uprawach.

Pytanie 12

Ilość cebul tulipanów do sadzenia wynosi 100 sztuk na 1 m². Jakie będą wydatki na zakup cebul koniecznych do obsadzenia rabaty o powierzchni 20 m², jeśli cena 10 cebul to 15,00 zł?

A. 150 zł

B. 1500 zł

C. 3000 zł

D. 300 zł

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby obliczyć koszt zakupu cebul tulipanów potrzebnych do obsadzenia rabaty o powierzchni 20 m², najpierw musimy określić liczbę cebul, które są wymagane do takiej powierzchni. Zgodnie z informacjami podanymi w pytaniu, cebule tulipanów sadzimy w ilości 100 sztuk na 1 m². Zatem dla rabaty o powierzchni 20 m² potrzebujemy 20 m² * 100 cebul/m² = 2000 cebul. Następnie musimy obliczyć koszt zakupu tych cebul. Koszt 10 cebul wynosi 15,00 zł, co oznacza, że cena za jedną cebulę wynosi 15,00 zł / 10 = 1,50 zł. Aby obliczyć całkowity koszt 2000 cebul, mnożymy liczbę cebul przez koszt jednej cebuli: 2000 cebul * 1,50 zł/cebula = 3000 zł. Odpowiedź 3000 zł jest zatem poprawna, ponieważ dokładnie odzwierciedla koszty związane z zakupem cebul na wskazaną powierzchnię. W praktyce, dobrze jest również uwzględnić dodatkowe koszty związane z pielęgnacją rabaty, co może wpłynąć na całkowity budżet projektu ogrodniczego.

Pytanie 13

Dojrzałość zbiorczą jabłek określa się za pomocą płynu Lugola. Test ten wykrywa w owocach zawartość

A. sacharozy.

B. glukozy.

C. fruktozy.

D. skrobi.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Test z płynem Lugola to według mnie takie klasyczne rozwiązanie w sadownictwie i technologii przechowalnictwa jabłek, które pozwala w prosty sposób ocenić, czy jabłko osiągnęło dojrzałość zbiorczą. Płyn Lugola reaguje ze skrobią zawartą w miąższu owocu – jeśli w jabłku jest jeszcze dużo skrobi, po przekrojeniu i potraktowaniu płynem miąższ barwi się na ciemnofioletowo lub czarno. Z kolei gdy skrobia została już rozłożona do cukrów prostych (głównie glukozy i fruktozy), przebarwienie jest słabe albo wcale go nie widać. To właśnie dlatego sadownicy używają tej metody w praktyce, żeby określić optymalny moment zbioru, bo to wpływa potem na jakość przechowywanych jabłek i ich smak. Moim zdaniem najlepsze jest to, że test Lugola jest szybki, tani i nie wymaga skomplikowanego sprzętu – wystarczy nóż, płyn i kilka jabłek. Takie proste rozwiązania bardzo często sprawdzają się lepiej niż najnowsza aparatura. Tak naprawdę znajomość tej reakcji jest użyteczna też na etapie przetwórstwa, bo zawartość skrobi wpływa choćby na klarowność soków czy smak przecierów. Warto pamiętać, że test ten jest uznawany za standardową technikę kontrolną w sadach towarowych i w laboratoriach oceny jakości owoców.

Pytanie 14

Przed założeniem sadu, pod głęboką orkę należy zastosować nawozy

A. fosforowe i potasowe.

B. fosforowe i azotowe.

C. azotowe i wapniowe.

D. potasowe i magnezowe.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Przed założeniem sadu jednym z najważniejszych zabiegów przygotowawczych jest głęboka orka oraz odpowiednie nawożenie gleby. Fosforowe i potasowe nawozy właśnie wtedy mają największy sens – ich działanie jest długofalowe i powolne, a jednocześnie te pierwiastki nie przemieszczają się łatwo w profilu gleby, więc muszą być dokładnie wymieszane z glebą przed posadzeniem drzewek. W praktyce sadowniczej, na przykład w przypadku jabłoni czy śliw, takie nawożenie pod orkę głęboką pozwala na zbudowanie solidnej bazy pokarmowej dla młodych drzew przez pierwsze lata wzrostu. Fosfor wspomaga rozwój systemu korzeniowego, co jest wręcz kluczowe w przypadku młodych sadzonek, natomiast potas poprawia odporność na stresy środowiskowe i wspomaga gospodarkę wodną rośliny. Bardzo często w literaturze fachowej oraz na szkoleniach sadowniczych podkreśla się, że te dwa składniki to absolutna podstawa pod nowe nasadzenia. Takie podejście to nie tylko polska specyfika – moim zdaniem to już światowy standard w nowoczesnej agrotechnice sadowniczej. Oczywiście, z czasem w sadzie potrzeba innych składników (np. azotu), ale właśnie pod orkę – fosfor i potas to strzał w dziesiątkę. Kto raz to dobrze zrobił, ten wie, ile problemów można sobie później oszczędzić.

Pytanie 15

Przedstawiona na ilustracji roślina to

A. klarkia wytworna.

B. begonia bulwiasta.

C. begonia stale kwitnąca.

D. dalia zmienna.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
To rzeczywiście begonia stale kwitnąca, czyli Begonia semperflorens. W praktyce ogrodniczej bardzo często się ją spotyka na rabatach miejskich, w donicach balkonowych czy nawet w przydomowych ogródkach. Największą zaletą tej rośliny jest jej ogromna wytrzymałość na niekorzystne warunki pogodowe oraz długie, niemal nieprzerwane kwitnienie – stąd właśnie nazwa. W odróżnieniu od begonii bulwiastej nie wymaga wykopywania na zimę i świetnie sprawdza się w nasadzeniach sezonowych. Co ważne, liście begonii stale kwitnącej bywają zarówno jasnozielone, jak i ciemnoczerwone, co daje ciekawe efekty dekoracyjne. Osobiście uważam, że to jedna z najprostszych i zarazem najwdzięczniejszych roślin do nauki projektowania zieleni miejskiej – pozwala swobodnie łączyć kolory i tekstury, nie martwiąc się o szybkie przekwitanie. W wielu podręcznikach do technikum ogrodniczego podkreśla się jej rolę jako tła dla bardziej wymagających bylin i kwiatów sezonowych. Standardem jest też stosowanie begonii stale kwitnącej w skrzynkach balkonowych, bo praktycznie nie sprawia kłopotów nawet początkującym ogrodnikom. Jeśli wybierasz roślinę na stanowisko słoneczne lub lekko zacienione i chcesz mieć kwiaty przez całe lato, to według mnie właśnie ta begonia wygrywa z konkurencją.

Pytanie 16

Przed wysiewem nasion warzyw siewnikiem precyzyjnym, należy najpierw wykonać zabieg

A. moczenia.

B. otoczkowania.

C. zaprawiania.

D. stratyfikacji.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Otoczkowanie to taki zabieg, który naprawdę robi różnicę, jeśli chodzi o precyzyjny wysiew nasion warzyw siewnikiem. Chodzi w nim o pokrycie nasion specjalną otoczką, najczęściej z obojętnego materiału, która wyrównuje ich kształt i powiększa rozmiar do bardziej regularnego. Dzięki temu siewnik precyzyjny może dokładniej podawać pojedyncze nasiona, co zmniejsza straty i zapewnia równomierne wschody. Moim zdaniem bez tej operacji trudno mówić o profesjonalnym podejściu do uprawy warzyw na dużą skalę – po prostu nie da się uzyskać takiej równomierności plantacji. Warto pamiętać, że otoczkowanie można połączyć z zaprawianiem, czyli ochroną nasion przed patogenami, ale to właśnie otoczka poprawia mechaniczne właściwości nasiona pod kątem wysiewu. W wielu gospodarstwach korzysta się z gotowych otoczkowanych nasion, bo to oszczędza czas i daje powtarzalność efektów. Jeżeli ktoś chce samodzielnie to zrobić, nie jest to bardzo skomplikowane, ale wymaga odpowiednich materiałów i wprawy. Tak czy inaczej, w praktyce rolniczej i ogrodniczej otoczkowanie to już właściwie standard przed wysiewem precyzyjnym. Bez tego ryzykujemy zbyt gęsty lub rzadki wysiew, a potem konieczność przerywki, co generuje niepotrzebne koszty i straty czasu.

Pytanie 17

Na rysunku widoczny jest kwiatostan

A. pierwiosnka wyniosłego.

B. rudbekii purpurowej.

C. rozchodnika okazałego.

D. czyśćca wełnistego.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Rozchodnik okazały (Sedum spectabile) jest rośliną, która charakteryzuje się typowym dla siebie kwiatostanem, składającym się z różowych, płaskich baldachogron, co możemy zauważyć na zdjęciu. Jego liście są mięsiste i szerokie, co również jest widoczne w przedstawionym kwiatostanie. Zastosowanie rozchodnika okazałego w ogrodnictwie jest szerokie, gdyż roślina ta jest ceniona za swoje walory ozdobne oraz łatwość w uprawie. Rośnie najlepiej na dobrze nasłonecznionych stanowiskach z przepuszczalną glebą, co sprawia, że jest popularnym wyborem do ogrodów skalnych oraz rabat bylinowych. Dodatkowo, rozchodnik okazały jest rośliną odporną na suszę, co czyni go idealnym wyczekiwanym elementem w nowoczesnych ogrodach i projektach krajobrazowych. Warto również zauważyć, że ta roślina przyciąga owady zapylające, co jest korzystne dla bioróżnorodności w ogrodzie, a jej liście mają właściwości lecznicze.

Pytanie 18

Szkodnikiem truskawek przedstawionym na ilustracji jest

A. przędziorek chmielowiec.

B. roztocz truskawkowiec.

C. zmienik lucernowiec.

D. opuchlak truskawkowiec.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prezentowany na zdjęciu owad to opuchlak truskawkowiec (Otiorhynchus sulcatus). Moim zdaniem, bardzo charakterystyczną cechą tego szkodnika są jego mocno pofałdowane pokrywy skrzydeł oraz specyficzny, „garbaty” kształt ciała. Opuchlak truskawkowiec jest groźnym szkodnikiem upraw truskawek, ale też wielu innych roślin sadowniczych i ozdobnych. Dorosłe osobniki wygryzają nieregularne dziury na brzegach liści, a larwy, które przebywają w glebie, uszkadzają korzenie i szyjkę korzeniową roślin, przez co uprawy tracą wigoru, liście szybko więdną, a cała roślina zamiera. W praktyce ogrodniczej często spotykałem się z sytuacją, gdzie rośliny nie chciały się prawidłowo rozwijać pomimo dobrej pielęgnacji – właśnie przez działalność larw opuchlaka. Profesjonaliści przy monitoringu upraw powinni zwracać uwagę na typowe ślady żerowania oraz prowadzić regularne kontrole gleby. W branżowych zaleceniach dotyczących ochrony truskawek, zaleca się stosowanie pułapek feromonowych i ściółkowania gleby, co ogranicza liczebność tego szkodnika. Ważne też, aby nie lekceważyć objawów, bo szybka reakcja pozwala uniknąć poważniejszych strat. Z mojego doświadczenia, opuchlak to szkodnik, którego cykl życiowy trzeba znać, bo zwalczanie w nieodpowiednim momencie jest po prostu mało skuteczne. To taki typowy „ukryty wróg” w uprawach truskawek.

Pytanie 19

W celu usunięcia filcu z trawnika, wiosną należy zastosować

A. wertykulator.

B. widelki.

C. pielnik.

D. aerator.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wertykulator to urządzenie, które w kontekście pielęgnacji trawników odgrywa naprawdę ważną rolę, szczególnie po zimie. Usuwanie filcu, czyli tej zbitej warstwy martwych resztek roślinnych, mchu i zanieczyszczeń, jest kluczowe dla zdrowia trawnika, bo filc hamuje dostęp wody, powietrza i składników pokarmowych do korzeni. Wertykulator działa poprzez pionowe nacinanie darni ostrymi nożami lub sprężynami, co nie tylko wyczesuje i usuwa filc, ale też poprawia strukturę gleby oraz stymuluje trawę do krzewienia się. W Polsce standardem branżowym jest wykonanie wertykulacji na początku wiosny, zanim trawa zacznie intensywnie rosnąć – wtedy efekty są najlepsze. Z mojego doświadczenia, systematyczne stosowanie wertykulatora co najmniej raz do roku znacząco poprawia kondycję zielonej murawy, a także zmniejsza ryzyko pojawienia się chorób grzybowych. Warto pamiętać, że po zabiegu trawnik może wyglądać przez chwilę mało estetycznie, ale to całkowicie normalne i krótko trwa. Jeśli komuś zależy na pięknym, gęstym trawniku, to inwestycja w wertykulację jest po prostu niezbędna – to nie jest żadna „fanaberia ogrodnika”, tylko uznana technika pielęgnacyjna, o której wspominają praktycznie wszystkie profesjonalne podręczniki z zakresu zakładania i utrzymania trawników.

Pytanie 20

Higrofity to rośliny żyjące w środowisku

A. suchym.

B. wodnym.

C. wilgotnym.

D. stepowym.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Higrofity to specyficzna grupa roślin, które przystosowały się do życia w środowiskach wilgotnych – to takie miejsca, gdzie woda jest łatwo dostępna, choć niekoniecznie stale zalewa podłoże jak w przypadku roślin wodnych. Moim zdaniem to fascynujące, bo higrofity świetnie radzą sobie tam, gdzie inne rośliny by sobie nie poradziły – ich tkanki są miękkie, mają cienkie skórki, często duże blaszki liściowe, czasem wręcz „przewiewne”, bo mogą sprawnie oddychać i pozbywać się nadmiaru wody. Przykład z życia: często spotyka się je przy brzegach rzek, na bagnach czy w dolinach, gdzie gleba to taki trochę „wiecznie mokry gąbczasty dywan”. W praktyce branżowej, np. w architekturze krajobrazu albo utrzymaniu terenów zielonych, znajomość higrofitów jest ważna – pomagają odbudować naturalne strefy buforowe, retencjonują wodę, chronią glebę przed erozją. Zdecydowanie warto znać różnicę między higrofitami a roślinami wodnymi (hydrofitami) – te drugie żyją zatopione w wodzie, a higrofity tylko potrzebują, żeby było wilgotno. Z mojego doświadczenia wynika, że prawidłowa identyfikacja tych roślin to podstawa przy planowaniu terenów zielonych, szczególnie jeśli chodzi o ochronę różnorodności i przeciwdziałanie suszom.

Pytanie 21

W jakim miejscu na rysunku technicznym lub projektowym umieszcza się metryczkę?

A. w lewym dolnym rogu

B. w prawym górnym rogu

C. w lewym górnym rogu

D. w prawym dolnym rogu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Metryczka na rysunku technicznym lub projektowym jest kluczowym elementem, który zawiera podstawowe informacje na temat projektu, jego autora, daty oraz innych istotnych danych. Umieszczanie metryczki w prawym dolnym rogu jest zgodne z ogólnymi standardami i praktykami branżowymi, takimi jak normy ISO oraz ASME, które określają zasady dotyczące układu rysunków technicznych. Umiejscowienie metryczki w tym miejscu zapewnia zachowanie przejrzystości i estetyki rysunku, a także ułatwia szybki dostęp do istotnych informacji. W praktyce, metryczka powinna być czytelna, co oznacza, że powinna być odpowiednio skontrastowana w stosunku do tła rysunku. Przykładem zastosowania metryczki w inżynierii mechanicznej może być rysunek detaliczny elementów maszyn, gdzie metryczka zawiera dane o materiałach, wymiarach oraz numerze katalogowym. Właściwe umiejscowienie metryczki jest kluczowym elementem w komunikacji technicznej, a jego ignorowanie może prowadzić do nieporozumień oraz błędów w interpretacji dokumentacji.

Pytanie 22

Aby skutecznie zwalczać mszyce w sadzie wiśni, warto wybrać pestycyd z grupy

A. repelentów

B. nematocydów

C. insektycydów

D. akarycydów

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Insektycydy są grupą pestycydów, które skutecznie zwalczają owady szkodliwe, takie jak mszyce. W przypadku uprawy wiśni, mszyce stanowią poważne zagrożenie, ponieważ mogą uszkadzać liście, co prowadzi do obniżenia plonów oraz jakości owoców. Insektycydy działają poprzez różne mechanizmy, w tym poprzez kontakt, pokarm lub opary, co pozwala na ich skuteczne zastosowanie w warunkach polowych. Ważne jest, aby wybierać insektycydy, które są zarejestrowane do stosowania w uprawach wiśni, aby zapewnić bezpieczeństwo dla środowiska oraz zdrowia ludzi. Przykłady insektycydów stosowanych w walce z mszycami to preparaty zawierające imidaklopryd czy chloropiryfos. Stosując insektycydy, należy przestrzegać zasad integrowanej ochrony roślin, co oznacza, że powinny być one stosowane w połączeniu z innymi metodami ochrony, takimi jak stosowanie naturalnych drapieżników lub wspieranie bioróżnorodności w uprawach, co w dłuższej perspektywie przyczynia się do zrównoważonego rolnictwa.

Pytanie 23

Aby obsadzić 1 ha pomidorów gruntowych, producent potrzebuje 40 000 roślin. Oblicz, ile sadzonek będzie mu potrzebnych do zasadzenia 300 m².

A. 1 300 szt.

B. 1 500 szt.

C. 1 000 szt.

D. 1 200 szt.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to 1200 sztuk sadzonek pomidora gruntowego, co można obliczyć na podstawie danych producenta, który potrzebuje 40 000 roślin na 1 hektar (10 000 m²). Aby znaleźć ilość sadzonek na 300 m², należy wykonać proporcję. Najpierw obliczamy, ile roślin przypada na 1 m²: 40 000 roślin / 10 000 m² = 4 rośliny na m². Następnie mnożymy tę wartość przez powierzchnię, którą chcemy obsadzić: 4 rośliny/m² * 300 m² = 1200 roślin. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w uprawach, gdzie odpowiednie zagęszczenie roślin wpływa na ich zdrowotność oraz plon. Przykładowo, w ogrodnictwie intensywnym, właściwe rozmieszczenie roślin pozwala na optymalne wykorzystanie przestrzeni oraz zasobów, co jest kluczowe w produkcji rolnej. Ponadto, stosowanie obliczeń proporcjonalnych jest standardem w agrotechnice, co umożliwia precyzyjne planowanie powierzchni upraw.

Pytanie 24

Optymalne warunki przechowywania cebuli to

A. temp. 0°C i wilgotność względna powietrza 65-75%.

B. temp. 20°C i wilgotność względna powietrza 85-95%.

C. temp.-2°C i wilgotność względna powietrza 65-75%.

D. temp. 10°C i wilgotność względna powietrza 85-95%.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Optymalne warunki przechowywania cebuli obejmują temperaturę około 0°C oraz wilgotność względną powietrza w zakresie 65-75%. W takich warunkach cebula zachowuje swoje walory jakościowe przez długi czas, nie zaczyna przedwcześnie kiełkować, ani nie gnije. Z mojego doświadczenia wynika, że zarówno zbyt niska, jak i za wysoka wilgotność mogą prowadzić do strat – niedobór wilgoci przesusza cebulę i powoduje jej marszczenie, natomiast nadmiar wspiera rozwój pleśni i chorób grzybowych. Przechowywanie w okolicy 0°C spowalnia procesy metaboliczne cebuli, przez co cebula dłużej pozostaje świeża i nie rozwija się w niej zgnilizna. W profesjonalnych magazynach i przechowalniach warzyw właśnie takie parametry są ustawiane – są one zgodne z zaleceniami większości podręczników branżowych i norm, np. w wytycznych Instytutu Ogrodnictwa. W praktyce chłodnie mają często systemy kontroli wilgotności, żeby nie dopuścić do wahań. Opłaca się tego pilnować, zwłaszcza jeśli cebula ma leżeć kilka miesięcy, czy być sprzedawana na eksport, bo nawet niewielkie odchylenia od tych warunków mogą wpłynąć na stratę masy i pogorszenie jakości. Dobrze jest też zwrócić uwagę na cyrkulację powietrza – stojące powietrze to szybka droga do rozwoju pleśni. Takie warunki jak 0°C i umiarkowana wilgotność to po prostu złoty środek dla cebuli.

Pytanie 25

Jakie rośliny są dobrym przedplonem dla cebuli?

A. czosnek.

B. ogórek.

C. bób.

D. por.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Cebula (Allium cepa) jest rośliną, która może korzystać z odpowiednich przedplonów, aby zwiększyć swoje plony i jakość. Ogórek (Cucumis sativus) jest jednym z najlepszych przedplonów dla cebuli, ponieważ jego uprawa poprawia strukturę gleby, a także korzystnie wpływa na jej właściwości fizyczno-chemiczne. Ogórek, jako roślina jednoroczna, nie tylko wykorzystuje inne składniki odżywcze, ale także wzbogaca glebę w organiczne substancje po rozkładzie korzeni. Dodatkowo, ogórek i cebula mają różne wymagania dotyczące wody i składników odżywczych, co redukuje ryzyko konkurencji o te zasoby. W praktyce, przed sadzeniem cebuli na działkach, zaleca się wcześniej zasadzić ogórki, co po zbiorach pozwoli na efektywniejsze wykorzystanie przestrzeni i zasobów glebowych. Warto także pamiętać, że stosowanie takich praktyk agronomicznych wspiera bioróżnorodność w uprawach oraz zmniejsza ryzyko wystąpienia chorób.

Pytanie 26

Cyklamen należy uprawiać w temperaturze

A. 12÷16°C

B. 23÷24°C

C. 5÷10°C

D. 30÷35°C

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Cyklameny, czyli popularne rośliny doniczkowe, mają specyficzne wymagania co do temperatury, które są kluczowe dla ich prawidłowego wzrostu i kwitnienia. Właśnie zakres 12–16°C uchodzi za optymalny, bo w takich warunkach cyklameny tworzą najwięcej pąków kwiatowych, a ich liście są zwarte i zdrowe. Sam się przekonałem, że jak temperatura w pomieszczeniu przekracza 18°C, to roślina zaczyna żółknąć i szybko przekwita, co jest bardzo częstym problemem, zwłaszcza zimą w ogrzewanych mieszkaniach. Zbyt niska temperatura też nie jest dobra, bo w okolicach 5°C może dojść do uszkodzenia korzeni i zamierania części nadziemnej. Standardy branżowe, szczególnie rekomendacje producentów cebul i duże gospodarstwa ogrodnicze, wyraźnie wskazują właśnie na przedział 12–16°C jako najbezpieczniejszy zarówno do uprawy domowej, jak i szklarniowej. Takie warunki pozwalają na dłuższe utrzymanie kwiatów i minimalizują ryzyko chorób grzybowych, które rozwijają się w wyższych temperaturach i przy zbyt dużej wilgotności. Ważne, żeby nie stawiać cyklamenów bezpośrednio przy kaloryferze czy w miejscu narażonym na przeciągi. Z mojego doświadczenia wynika też, że utrzymywanie tej temperatury sprzyja lepszej kondycji bulw i pozwala na wieloletnią uprawę tej rośliny – co jest miłym bonusem dla osób, które nie chcą kupować nowych cyklamenów co sezon. Warto sprawdzić, czy w miejscu, gdzie stawiamy doniczkę, rzeczywiście jest chłodniej, szczególnie jeśli mamy ogrzewane parapety.

Pytanie 27

Pracownik w szkółce drzew owocowych zaokulizował 2000 szt. podkładek jabłoni. Przyjęło się tylko 1500 oczek. Ponosząc odpowiedzialność za podjęte działania, pracownik otrzyma wynagrodzenie za % przyjęcia oczek wynoszący

A. 50

B. 90

C. 75

D. 25

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 75% jest prawidłowa, bo w praktyce szkółkarskiej to właśnie wskaźnik przyjęcia oczek bezpośrednio pokazuje skuteczność okulizacji, czyli tej jednej z podstawowych metod rozmnażania drzew owocowych. W Twoim przypadku z 2000 podkładek jabłoni przyjęło się 1500 oczek. Liczymy to tak: 1500 przyjętych oczek dzielisz przez 2000 wykonanych okulizacji, mnożysz przez 100% i wychodzi 75%. Moim zdaniem takie liczenie „na piechotę” jest superprzydatne w codziennej pracy szkółkarza i warto to sobie dobrze zakodować w głowie – często się przydaje podczas oceny wyników sezonu. Branżowy standard mówi, że dobre przyjęcie oczek to 70–90%, choć zależy to mocno od warunków pogodowych, jakości podkładek, umiejętności okulizatora i nawet narzędzi. Wynik 75% uchodzi za solidny, choć zawsze dąży się do wyższych wartości. W praktyce, im wyższy procent przyjęć, tym niższe straty materiału szkółkarskiego, co finalnie przekłada się na opłacalność całego procesu. Niezależnie od tego, w jakiej szkółce się pracuje, warto znać ten parametr i go monitorować, bo świadczy o jakości wykonanej pracy i może wpływać na wysokość wynagrodzenia. Moim zdaniem każdy, kto myśli poważnie o pracy w szkółce, powinien umieć to wyliczyć praktycznie „z głowy”.

Pytanie 28

Do wykonania kompozycji wielkanocnej stosuje się pędy

A. mahonii.

B. pięciornika.

C. bukszpanu.

D. morwy.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Bukszpan to właściwie taki klasyk, jeśli chodzi o kompozycje wielkanocne. W branży florystycznej jego pędy są bardzo wysoko cenione – szczególnie w okresie świąt Wielkiej Nocy, bo cechują się intensywnie zielonym kolorem, drobnymi liśćmi i naprawdę dużą trwałością po cięciu. Moim zdaniem trudno o lepszy materiał do różnych stroików czy ozdób świątecznych. Bukszpan świetnie znosi nawet dłuższe przechowywanie bez wody, co jest dużym ułatwieniem przy tworzeniu palm wielkanocnych czy ozdabianiu koszyczków. Często się go również stosuje w wiankach na drzwi, zarówno tych tradycyjnych, jak i bardziej nowoczesnych, minimalistycznych. Z doświadczenia wiem, że bukszpan jest odporny na usychanie i długo zachowuje świeżość – dlatego florystki i floryści wybierają go w pierwszej kolejności. Zresztą, według polskiej tradycji, to właśnie bukszpan symbolizuje życie, odradzanie się i nadzieję – a te motywy są przecież bardzo mocno związane z Wielkanocą. Warto pamiętać, że stosowanie bukszpanu we florystyce świątecznej jest nie tylko praktyczne, ale i zgodne z lokalnymi zwyczajami oraz rekomendacjami branżowymi.

Pytanie 29

Pierwszą ocenę gleby przeprowadza się przed sadzeniem sadu, a kolejne średnio co

A. 4 lata

B. 6 lat

C. 8 lat

D. 2 lata

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź, że analizy gleby powinny być przeprowadzane średnio co 4 lata, jest zgodna z zaleceniami agrotechnicznymi i praktykami w uprawie sadowniczej. Regularne badanie gleby jest kluczowe dla oceny jej żyzności, pH oraz zasobności w składniki odżywcze, co bezpośrednio wpływa na zdrowie roślin i jakość plonów. Przykładowo, analizy gleby mogą wykazać niedobory lub nadmiary składników, takich jak azot, fosfor czy potas, co pozwala na odpowiednie nawożenie i poprawę jakości upraw. Ponadto, zmiany w strukturze gleby oraz jej biologicznej aktywności mogą być monitorowane, co jest istotne dla zrównoważonego rozwoju sadu. Regularne badania co cztery lata pomagają też dostosować praktyki agrotechniczne do zmieniających się warunków środowiskowych oraz zmieniającej się dynamiki gleby, co jest zgodne z wytycznymi organizacji zajmujących się rolnictwem ekologicznym i integrowanym. Należy również pamiętać, że precyzyjne badania gleby mogą przyczynić się do zwiększenia efektywności nawożenia i ograniczenia negatywnego wpływu na środowisko.

Pytanie 30

Wskaż nazwę chwastu przedstawionego na rysunku.

A. Gwiazdnica pospolita.

B. Przymiotno kanadyjskie.

C. Komosa biała.

D. Babka zwyczajna.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
To właśnie babka zwyczajna jest przedstawiona na zdjęciu – charakterystyczne, szerokie liście, które rosną w różyczce przy ziemi, to jeden z jej najbardziej rozpoznawalnych znaków. Babka zwyczajna (Plantago major) jest bardzo powszechnym chwastem na polskich trawnikach i łąkach. Łatwo ją rozpoznać po tych grubych nerwach biegnących równolegle wzdłuż liścia – moim zdaniem to prawie jak odcisk palca w świecie roślin. W branży ogrodniczej mówi się, że jest bardzo uporczywa, bo przystosowuje się do różnych warunków, nawet tych naprawdę nieprzyjaznych. Babka ma też praktyczne zastosowania: w zielarstwie używana jest do robienia okładów na rany, bo wykazuje właściwości łagodzące i przeciwzapalne. Często w praktyce terenowej, np. przy identyfikacji chwastów na pastwiskach, należy zwracać uwagę na kształt liści i sposób kwitnienia – kwiatostany babki są wydłużone, wyrastają z centrum różyczki liściowej i są dość charakterystyczne. Dobre praktyki zalecają regularne koszenie albo mechaniczne usuwanie, bo z mojego doświadczenia łatwo się rozsiewa przez nasiona. Standardy branżowe zalecają szczególną czujność przy utrzymaniu trawników, gdzie babka zwyczajna może się szybko rozprzestrzenić, jeśli zaniedbamy pielęgnację.

Pytanie 31

Na podstawie danych zawartych w tabeli wskaż owoce, które można przechowywać przez 3 tygodnie w temperaturze 0°C przy wilgotności 91%.

PRODUKT	TEMPERATURA Stopnie Celsjusza	WILGOTNOŚĆ Względna powietrza %	OKRES PRZECHOWYWANIA
Banany zielone	13-15	90-95	1-4 tygodni
Brzoskwinie	-1-0	90-95	2-6 tygodni
Czereśnie	-1-0	90-95	2-3 tygodnie
Jabłka Idared	3,5-4,5	90-95	5 miesięcy
Truskawki	0	90-95	2-7 dni
Wiśnie	0	90-95	3-7 dni

A. Jabłka Idared.

B. Banany zielone.

C. Brzoskwinie.

D. Truskawki.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Brzoskwinie są jedynym owocem w tej grupie, który spełnia wymagania dotyczące przechowywania w określonych warunkach. Owoce te można przechowywać przez 2-6 tygodni w temperaturze od -1 do 0°C przy wilgotności 90-95%. W kontekście przechowywania produktów spożywczych, kluczowe jest utrzymanie odpowiednich warunków, aby zapewnić ich świeżość i jakość. Przykładem zastosowania tej wiedzy są praktyki w magazynach chłodniczych, gdzie brzoskwinie są często przechowywane w kontrolowanej atmosferze, co pozwala na opóźnienie dojrzewania. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami branżowymi, które zalecają monitorowanie zarówno temperatury, jak i wilgotności w celu maksymalizacji trwałości owoców. Ponadto, stosując właściwe metody przechowywania, można również zmniejszyć straty związane z psuciem się produktów, co jest niezwykle istotne w przemyśle spożywczym, gdzie czas to pieniądz.

Pytanie 32

Oblicz koszt cebul tulipanów do obsadzenia 10 m² terenu, jeżeli na 1 m² należy wysadzić 40 szt., a cena 1 cebuli wynosi 1 zł.

A. 100 zł

B. 400 zł

C. 10 zł

D. 40 zł

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W tym zadaniu kluczowe było prawidłowe policzenie całkowitej ilości cebul potrzebnych na 10 m² oraz pomnożenie tej liczby przez cenę jednej sztuki. 40 cebul na 1 m² to taki standardowy wskaźnik zagęszczenia sadzenia tulipanów – spotyka się go często w materiałach branżowych dotyczących zakładania rabat kwiatowych, bo pozwala to na uzyskanie efektu pełnej, równomiernie pokrytej kwiatami powierzchni bez nadmiernej konkurencji o składniki pokarmowe. 10 m² razy 40 szt. daje nam 400 cebul, a to z kolei – przy cenie 1 zł za sztukę – bezpośrednio daje wynik 400 zł. W praktyce, planując zakup takich ilości do obsadzenia większego terenu (np. w miejskiej zieleni czy ogrodzie pokazowym), warto zawsze sprawdzić, czy cena hurtowa nie byłaby korzystniejsza, ale w tym pytaniu chodziło o sam mechanizm liczenia. Moim zdaniem, umiejętność szybkiego przeliczania takich kosztów to podstawa w planowaniu prac ogrodniczych – pozwala to uniknąć niedoszacowania budżetu czy niepotrzebnych zakupów. Często przy wycenach projektów ogrodów dokładnie w ten sposób kalkuluje się ilości i koszty poszczególnych materiałów (roślin, nasion, nawozów), według konkretnych wskaźników na metr kwadratowy. Takie podejście jest nie tylko zgodne z dobrą praktyką branżową, ale po prostu ułatwia życie – szybkie i precyzyjne wyliczenia są doceniane przez klientów i przełożonych.

Pytanie 33

Aby głęboko spulchnić glebę, przed założeniem sadu należy

A. zlikwidować podeszwę płużną.

B. zastosować nawożenie mineralne.

C. wykonać odchwaszczenie.

D. wykonać wapnowanie gleby.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zlikwidowanie podeszw płużnej przed założeniem sadu to absolutna podstawa przy właściwym przygotowaniu gleby pod uprawy sadownicze. Moim zdaniem, to właśnie ten zabieg w największym stopniu decyduje o przyszłym rozwoju drzew, bo umożliwia ich korzeniom swobodne i głębokie penetrowanie profilu glebowego. Podeszwa płużna to taka mocno zbita warstwa gleby, która powstaje przez wieloletnie oranie na tę samą głębokość. Jeżeli jej nie rozbijemy (np. głęboszowaniem), to korzenie drzew będą się płytko rozrastać, co ogranicza pobieranie wody i składników pokarmowych, a w okresach suszy drzewa szybciej cierpią. Z doświadczenia wiem, że sadownicy, którzy pomijają głęboszowanie, potem żałują, bo systemy korzeniowe są bardzo słabe, a drzewa podatne na przewracanie się i suszę. W branży to wręcz taki standard, że najpierw trzeba zrobić głębokie spulchnianie, nawet do 60 cm, a dopiero potem całą resztę zabiegów jak nawożenie czy wapnowanie. Dodatkowo, rozluźniona gleba lepiej magazynuje wodę z opadów – co szczególnie teraz, przy coraz częstszych okresach bezdeszczowych, ma ogromne znaczenie. Naprawdę, zniszczenie tej warstwy to nie jest fanaberia, tylko realny fundament pod zdrowy sad. Raz dobrze zrobisz – i masz spokój na długie lata!

Pytanie 34

Jaką dawkę nawozów wapniowych należy zastosować, na podstawie zamieszczonych w tabeli danych, na gleby średnie o pH 5,1?

Dawki nawozów wapniowych w przeliczeniu na CaO w t/ha
Odczyn gleby	Gleby lekkie	Gleby średnie	Gleby ciężkie
Do 4,5	1,5	2,0	2,5
4,5-5,5	0,75	1,5	2,0
5,6-6,0	0,25	0,75	1,5

A. 2,0 t/ha

B. 1,5 t/ha

C. 2,5 t/ha

D. 0,75 t/ha

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź to 1,5 t/ha i wynika ona bezpośrednio z interpretacji tabeli dawek nawozów wapniowych dla różnych typów gleb i poziomów pH. Gleba średnia o pH 5,1 mieści się w przedziale 4,5-5,5. Zgodnie z przyjętymi w Polsce zaleceniami agrotechnicznymi, właśnie dla tego zakresu odczynu dla gleb średnich stosuje się 1,5 tony CaO na hektar. To nie jest przypadkowa liczba – taka dawka pozwala skutecznie podnieść odczyn gleby do poziomu optymalnego, czyli zbliżonego do pH 6,0-6,5, gdzie większość składników pokarmowych jest najlepiej dostępna dla roślin. Moim zdaniem bardzo ważne jest, by nie stosować nawożenia „na oko”, tylko zawsze sprawdzać pH i korzystać z tabel czy zaleceń doradczych. Praktyka pokazuje, że zbyt mała dawka nie przyniesie oczekiwanego efektu, a zbyt duża może prowadzić do strat składników czy wręcz pogorszenia struktury gleby. Wapnowanie to taki kluczowy zabieg, który w rolnictwie naprawdę decyduje o powodzeniu uprawy, szczególnie na glebach o niskim pH. Warto też pamiętać, że dobór odpowiedniej dawki i jej równomierne rozłożenie to absolutna podstawa – zawsze lepiej najpierw zrobić analizę gleby i kierować się sprawdzonymi danymi. Tak robią profesjonaliści – nie ma tu miejsca na zgadywanie.

Pytanie 35

Wysoka temperatura i niska wilgotność powietrza sprzyjają uprawie

A. cebuli.

B. marchwi.

C. kapusty.

D. pomidorów.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pomidor to roślina, która naprawdę lubi ciepło i suchsze powietrze. Wysoka temperatura, najlepiej w zakresie 22–27°C w dzień, przy niskiej wilgotności powietrza, wyraźnie wpływa na jej prawidłowy wzrost i obfite plonowanie. Z mojego doświadczenia, w szklarniach i tunelach foliowych często właśnie takie warunki się tworzy – i to nie bez powodu. Pomidory wtedy lepiej kwitną, pyłek jest bardziej suchy, przez co łatwiej dochodzi do zapylenia. Standardy produkcji warzyw ciepłolubnych wyraźnie wskazują na potrzebę unikania nadmiernej wilgoci powietrza, bo sprzyja ona chorobom grzybowym, takim jak zaraza ziemniaczana. Jak się popatrzy na uprawy np. w południowych Włoszech czy Hiszpanii – tam jest gorąco i sucho i nikt się nie dziwi, że pomidory są tak dorodne. U nas, jak ktoś chce mieć zdrowe, smaczne pomidory, to lepiej nie podlewać ich po liściach i nie trzymać ich w zbyt wilgotnej atmosferze. Zbyt mokre powietrze powoduje, że roślina staje się bardziej podatna na choroby, a owoce mogą gorzej wybarwiać się i pękać. Praktyka pokazuje, że nawet w gruncie warto sadzić pomidory na stanowiskach dobrze nasłonecznionych, a w tunelach czy szklarniach często wentyluje się, żeby wilgotność nie była za duża. To takie podstawy, które każdemu ogrodnikowi czy rolnikowi dobrze jest znać.

Pytanie 36

Podziemnym organem zimowita jesiennego jest

A. korzeń spichrzowy.

B. bulwa.

C. kłącze.

D. rozłóg wieloletni.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zimowit jesienny, czyli Colchicum autumnale, wytwarza bulwę jako swój główny organ podziemny. To właśnie bulwa umożliwia przetrwanie niekorzystnych warunków, zwłaszcza zimą – magazynuje substancje zapasowe, głównie skrobię, które roślina wykorzystuje w kolejnym sezonie wegetacyjnym. Moim zdaniem warto zapamiętać, że bulwy są charakterystyczne dla kilku bardzo znanych gatunków, na przykład ziemniaka, ale właśnie zimowit jest doskonałym przykładem rośliny o bulwie, która nie jest typową uprawą rolniczą. W praktyce ogrodniczej oraz w uprawie roślin ozdobnych wiedza o organach podziemnych pomaga przy rozmnażaniu, planowaniu sadzenia czy nawet walce ze szkodnikami. Bulwa zimowita jest też ważna ze względów fitochemicznych – zawiera alkaloidy, w tym kolchicynę, co ma znaczenie dla farmacji i toksykologii. Dobrą praktyką jest rozpoznawanie organów spichrzowych po ich budowie wewnętrznej – bulwa powstaje najczęściej z przekształcenia łodygi, a nie korzenia czy rozłogu. Warto przeanalizować przekrój poprzeczny bulwy zimowita pod mikroskopem – to zawsze ciekawa lekcja, bo widać tam pięknie rozmieszczone tkanki przewodzące i zapasowe. Ta wiedza przydaje się zarówno w szkole, jak i w każdej pracy związanej z roślinami.

Pytanie 37

Ze względu na wysokie wymagania cieplne papryka w Polsce uprawiana jest głównie pod osłonami. Najwięcej papryki produkuje się w rejonie

A. Bydgoszczy.

B. Poznania.

C. Radomia.

D. Białegostoku.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Papryka, zwłaszcza odmiany słodkie, naprawdę ma dość wysokie wymagania cieplne, co sprawia, że w Polsce jej uprawa odbywa się głównie pod osłonami, np. w tunelach foliowych lub szklarniach. Rejon Radomia, a dokładniej okolice gminy Przytyk, to absolutny lider krajowy pod względem produkcji papryki – można wręcz powiedzieć, że to taka polska stolica papryki. Zawdzięczają to nie tylko odpowiedniemu mikroklimatowi, ale też wieloletnim inwestycjom lokalnych rolników w nowoczesne technologie, dobrej współpracy oraz wymianie doświadczeń. Moim zdaniem warto podpatrywać, jak radomscy producenci organizują techniczne zaplecze, np. systemy nawadniania kropelkowego, wietrzenia czy dobór nowoczesnych odmian przystosowanych do uprawy tunelowej. Często są oni wzorem dla innych regionów, a ich praktyki wpisują się w krajowe i unijne standardy integrowanej produkcji warzyw. Oprócz samej produkcji, w rejonie Radomia mocno rozwinięta jest też infrastruktura przechowalnicza oraz współpraca w ramach grup producenckich – to wszystko razem przekłada się na wysoką jakość i dostępność papryki na rynku. To fajny przykład, jak znajomość lokalnych warunków i dobre zarządzanie pozwalają rozwinąć specjalistyczną produkcję na naprawdę dużą skalę.

Pytanie 38

Ewidencja zabiegów ochrony roślin nie musi zawierać

A. powierzchni, na której wykonano zabieg.

B. adresu zamieszkania ogrodnika.

C. przyczyny zastosowania środka.

D. czasu zabiegu.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Adres zamieszkania ogrodnika faktycznie nie jest wymagany w ewidencji zabiegów ochrony roślin. Moim zdaniem, wynika to przede wszystkim z tego, że dokumentacja tej kategorii ma skupiać się na technicznych aspektach zabiegu, a nie na danych osobowych wykonawcy. W praktyce, ewidencja powinna zawierać takie informacje jak: data i czas przeprowadzenia zabiegu, powierzchnia objęta opryskiem, zastosowane środki ochrony roślin, dawka, użyty sprzęt, a także przyczyna wykonania oprysku, czyli np. wystąpienie konkretnego szkodnika lub choroby. Są to rzeczy, które w razie kontroli umożliwiają rzetelną ocenę, czy działania były przeprowadzone zgodnie z przepisami i zasadami dobrej praktyki rolniczej. Adres zamieszkania ogrodnika nie wpływa na bezpieczeństwo stosowania środków, ani na efektywność zabiegu, dlatego nie jest elementem obowiązkowym tej dokumentacji. Z mojego doświadczenia wynika, że najważniejsze jest precyzyjne prowadzenie ewidencji pod kątem ochrony środowiska i zdrowia konsumentów, a nie formalne dane personalne. Dobra praktyka to rzetelność w zapisie zabiegów – to potem pozwala uniknąć nieporozumień podczas kontroli czy przy sprzedaży płodów rolnych.

Pytanie 39

Wieloletni chwast z rodziny traw, bardzo uciążliwy i trudny do zwalczenia, który rozmnaża się za pomocą podziemnych rozłogów, to

A. perz właściwy.

B. skrzyp polny.

C. rdest ptasi.

D. komosa biała.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Perz właściwy (Elymus repens, dawniej Agropyron repens) to rzeczywiście jeden z najbardziej uciążliwych chwastów wieloletnich w polskim rolnictwie i ogrodnictwie. Wyróżnia się niesamowitą zdolnością do rozprzestrzeniania dzięki podziemnym rozłogom, które mogą rozciągać się nawet na kilka metrów pod powierzchnią gleby. To właśnie te rozłogi sprawiają, że walka z perzem jest taka trudna, bo nawet drobny kawałek pozostawiony w ziemi potrafi szybko się zregenerować i odnowić całą roślinę. Ja kiedyś próbowałem usunąć perz z warzywnika i po kilku tygodniach, mimo dokładnego oczyszczenia, znowu się pojawił – wystarczyła jedna drobna część rozłogu. W profesjonalnej uprawie najlepszą praktyką jest systematyczne mechaniczne usuwanie oraz odpowiednie płodozmiany, np. uprawa roślin konkurencyjnych lub głęboka orka. Stosuje się też środki chemiczne, głównie glifosat, choć według najnowszych wytycznych należy je stosować z głową, żeby nie szkodzić środowisku. Perz jest też ciekawy z punktu widzenia botanicznego – rośnie właściwie wszędzie, na polach, nieużytkach, nawet na trawnikach. Jego obecność to pewien wskaźnik degradacji gleby, bo często pojawia się tam, gdzie ziemia jest słabo uprawiana. Jeśli ktoś chce prowadzić zdrową uprawę, powinien go systematycznie usuwać, bo potrafi bardzo mocno ograniczyć plonowanie uprawianych roślin. Właśnie dlatego znajomość biologii perzu to podstawa dla każdego, kto chce poważnie zajmować się rolnictwem lub ogrodnictwem.

Pytanie 40

Nasiona roślin ozdobnych wysiewa się zwykle na głębokość większą od ich średnicy

A. 5 razy.

B. 1 raz.

C. 8 razy.

D. 3 razy.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowo – standardowa zasada w uprawie roślin ozdobnych mówi, że nasiona wysiewa się na głębokość odpowiadającą mniej więcej 3-krotnej średnicy nasion. Chodzi tu przede wszystkim o zapewnienie odpowiednich warunków kiełkowania i startu rozwoju siewki. Jeśli nasiona zostaną umieszczone zbyt głęboko, młode rośliny mogą nie mieć wystarczająco dużo energii, by przebić się na powierzchnię. Z kolei zbyt płytki siew skutkuje często przesychaniem i zwiększonym ryzykiem zniszczenia przez światło lub wiatr. Moim zdaniem, w codziennej praktyce ogrodniczej warto zawsze kierować się tą regułą 3-krotności, bo daje ona świetne rezultaty zarówno w gruncie, jak i podczas uprawy w multiplatach czy doniczkach. Warto jednak wiedzieć, że są wyjątki – niektóre bardzo drobne nasiona, np. begonie, lobelie czy petunie, wysiewa się w ogóle bez przykrywania ziemią, bo światło jest im potrzebne do kiełkowania. Ale co do zasady, 3 razy średnica to taki branżowy złoty środek – poparty i podręcznikami, i doświadczeniem ogrodników. Warto to zapamiętać, bo taka wiedza przyda się nie tylko w szkole, ale i w pracy, a nawet w domowej doniczce.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej