Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 30 kwietnia 2026 14:38
Data zakończenia: 30 kwietnia 2026 14:47

Egzamin zdany!

Wynik: 28/40 punktów (70,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W przedstawionym kodzie PHP w miejscu kropek powinno znajdować się polecenie

A. mysqli_free_result($zapytanie);

B. mysqli_fetch_row($zapytanie);

C. mysqli_query($zapytanie);

D. mysqli_num_fields($zapytanie);

Koncept mysqli_free_result wydaje się atrakcyjny gdyż służy do zwalniania pamięci zajmowanej przez zestaw wyników. Jednak jego zastosowanie w tym kontekście jest błędne ponieważ zwalnianie pamięci powinno odbywać się po zakończeniu przetwarzania danych a nie przed pobraniem wierszy. Użycie mysqli_num_fields mogłoby wprowadzić w błąd ponieważ funkcja ta zwraca liczbę kolumn w zestawie wyników a nie jest związana z pobieraniem poszczególnych wierszy danych. W kontekście iteracji po wierszach zapytania jest to nieadekwatne. Funkcja mysqli_query jest używana do wysyłania zapytań do bazy danych i zwraca wynik zapytania ale sama w sobie nie pobiera danych z zestawu wyników co w tym zadaniu jest niezbędne. Częstym błędem jest mylenie funkcji wynikowych z funkcjami wykonującymi zapytania. Kluczowym do zrozumienia jest właściwe wykorzystanie funkcji do iteracyjnego pobierania danych co wymaga rozróżnienia zadań jakie pełni każda z funkcji w kontekście przetwarzania wyników zapytań do bazy danych. Prawidłowe rozróżnianie tych funkcji pozwala na efektywne zarządzanie danymi i pamięcią co jest istotne w kontekście aplikacji webowych oraz zapewnienia ich wydajności i poprawnego działania.

Pytanie 2

Upload danych to termin, który oznacza

A. trasę transferu pliku.

B. opóźnienie w transmisji pliku.

C. przesyłanie plików na serwer.

D. pobieranie plików z serwera.

Pojęcie „upload danych” w praktyce oznacza wysyłanie, czyli przesyłanie plików lub innych danych z komputera klienta (Twojego urządzenia) na zdalny serwer albo do chmury. W typowym środowisku webowym klientem jest przeglądarka lub aplikacja, a serwerem – np. serwer HTTP, FTP, serwer aplikacyjny czy usługa w chmurze typu AWS S3 czy Google Drive. W standardowym modelu klient–serwer upload to ruch „w górę” – od użytkownika do usługi sieciowej. Download jest odwrotnością, czyli pobieraniem danych z serwera na komputer użytkownika. W protokołach takich jak HTTP upload odbywa się najczęściej poprzez żądania POST lub PUT, gdzie treść wysyłana jest w body requestu. W formularzach HTML odpowiada za to atrybut enctype="multipart/form-data" oraz odpowiednia konfiguracja input type="file". To właśnie wtedy następuje upload pliku – plik z Twojego dysku jest przesyłany na serwer, który może go zapisać w systemie plików, w bazie danych lub przetworzyć w inny sposób. W FTP termin upload jest wręcz podstawowy: komenda STOR służy do wysyłania pliku na serwer. Z mojego doświadczenia warto kojarzyć upload również z kwestiami bezpieczeństwa i wydajności. Dobrą praktyką jest ograniczanie maksymalnego rozmiaru przesyłanych plików, filtrowanie rozszerzeń, skanowanie antywirusowe oraz walidacja typu MIME, żeby nie dopuścić do wgrania złośliwych skryptów. W regulaminach usług i politykach RODO często pojawia się też zapis, że użytkownik jest odpowiedzialny za dane, które uploaduje na serwer. W pracy admina czy programisty webowego umiejętność poprawnej obsługi uploadu (limit czasu, przerwane połączenie, obsługa błędów) jest absolutnie standardem branżowym i jednym z podstawowych elementów każdej poważniejszej aplikacji internetowej.

Pytanie 3

W języku JavaScript zapis w ramce oznacza, że x=przedmiot.nazwa);

A. zmienna x będzie przechowywać wynik działania funkcji przedmiot

B. zmienna x będzie zawierać wynik działania metody nazwa

C. nazwa jest atrybutem klasy przedmiot

D. nazwa jest cechą obiektu przedmiot

Niepoprawne odpowiedzi wskazują na brak zrozumienia koncepcji obiektów w JavaScript oraz różnic pomiędzy właściwościami a metodami. Stwierdzenie, że 'nazwa jest polem klasy przedmiot', jest mylące, ponieważ w JavaScript nie ma klas w tradycyjnym sensie znanym z innych języków, jak Java czy C#. W JavaScript mamy do czynienia z prototypami, a atrybuty obiektów są nazywane właściwościami, a nie polami klasy. Kolejne stwierdzenie, że 'nazwa jest właściwością obiektu przedmiot', jest częściowo prawdziwe, ale w kontekście zadania nie jest wystarczająco precyzyjne, ponieważ może sugerować, że 'nazwa' jest statyczną wartością, podczas gdy w rzeczywistości może to być metoda, której wynikiem jest dynamiczna wartość. Ostatnia błędna odpowiedź, sugerująca, że 'zmienna x będzie przechowywać wynik działania funkcji przedmiot', również jest niepoprawna, ponieważ 'przedmiot' nie jest funkcją, lecz obiektem. W JavaScript, aby wywołać funkcję, potrzebujemy jej nazwy i odpowiednich nawiasów, co w tym przypadku nie ma miejsca. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla efektywnego programowania w tym języku oraz korzystania z jego pełnych możliwości.

Pytanie 4

Znacznik <pre> </pre> służy do prezentacji

A. treści polską czcionką

B. znaku wielokropka

C. treści czcionką o stałej szerokości

D. znaku przekreślenia

Znacznik <pre> </pre> jest używany w HTML do wyświetlania tekstu w formacie preformatowanym, co oznacza, że zawartość wewnątrz tego znacznika jest wyświetlana czcionką o stałej szerokości, gdzie wszystkie białe znaki, w tym spacje i nowe linie, są zachowywane tak, jak zostały wpisane. To sprawia, że jest on niezwykle przydatny przy prezentacji kodu źródłowego, skryptów oraz innych danych, gdzie zachowanie dokładnego formatowania jest kluczowe. Przykładem może być kod HTML, JavaScript czy CSS, który można umieścić wewnątrz znacznika <pre> w celu poprawienia czytelności i umożliwienia użytkownikom łatwego skopiowania. Ponadto, znaczniki <pre> są często stosowane w dokumentacji technicznej, gdzie precyzyjne odwzorowanie formatowania jest istotne dla zrozumienia. Ważne jest również, aby zwrócić uwagę na to, że domyślnie tekst w elemencie <pre> nie jest łamany, co pozwala zachować jego oryginalny kształt i układ.

Pytanie 5

Deklarując var x="true"; w języku JavaScript, jakiego typu zmienną się tworzy?

A. logicznym

B. liczbowym

C. string (ciąg znaków)

D. nieokreślonym (undefined)

W kontekście deklaracji var x="true"; niepoprawne odpowiedzi opierają się na nieporozumieniu dotyczącym typów danych w JavaScript. Zmienna logiczna, która jest jednym z typów boolean, przyjmuje jedynie dwie wartości: true lub false. Wartość "true" nie jest interpretowana jako wartość logiczna, ale jako tekst, co sprawia, że uznawanie jej za zmienną logiczną jest błędne. W JavaScript nie możemy przypisać stringa do typu boolean i oczekiwać, że uzyskamy wynik logiczny; w tej sytuacji wynik będzie zawsze tekstem. Kolejną niepoprawną odpowiedzią jest uznanie zmiennej za liczbową. Typ liczbowy w JavaScript odnosi się do wartości numerycznych, zarówno całkowitych jak i zmiennoprzecinkowych. Wartość "true" nie może być interpretowana jako liczba, ponieważ jest to ciąg znaków. Typ liczbowy wymaga, aby wartość była zapisana w formacie numerycznym, co w przypadku "true" nie ma miejsca. Ostatnią niepoprawną odpowiedzią jest stwierdzenie, że zmienna ma typ nieokreślony (undefined). W JavaScript typ undefined oznacza, że zmienna została zadeklarowana, ale nie przypisano jej żadnej wartości. W przypadku var x="true"; zmienna została zadeklarowana i przypisano jej wartość, więc nie można jej uznać za undefined. Dlatego wszystkie trzy niepoprawne odpowiedzi są wynikiem nieprawidłowego rozumienia typów danych oraz ich interpretacji w JavaScript.

Pytanie 6

Kod przedstawiony poniżej został napisany w języku JavaScript. W zdefiniowanym obiekcie metoda to element o nazwie

 var obj1 = {
    czescUlamkowa: 10,
    czescCalkowita: 20,
    oblicz: function () { ... }
}

A. obj1

B. oblicz

C. czescCalkowita

D. czescUlamkowa

Odpowiedź 'oblicz' jest poprawna, ponieważ w przedstawionym kodzie JavaScript to właśnie ta właściwość jest metodą obiektu 'obj1'. Metoda to funkcja zdefiniowana w kontekście obiektu, która może operować na danych przechowywanych w tym obiekcie. W tym przypadku, 'oblicz' definiuje funkcję, której szczegóły nie zostały pokazane (zaznaczone jako '…'), ale można domyślić się, że jej zadaniem jest wykonanie pewnych operacji na wartościach 'czescUlamkowa' i 'czescCalkowita'. Praktyczne zastosowanie metod obiektowych polega na umożliwieniu organizacji kodu w sposób, który łączy dane i operacje na tych danych, co jest zgodne z zasadami programowania obiektowego. Dzięki temu kod staje się bardziej czytelny, łatwiejszy w utrzymaniu i rozwoju. Dobre praktyki w JavaScript podkreślają znaczenie metod w obiektach, co pozwala na lepsze modelowanie rzeczywistych problemów, jak na przykład obliczanie wartości matematycznych w aplikacjach webowych, gdzie metody obiektowe zapewniają modularność i reusability kodu.

Pytanie 7

Efekt przedstawiony w filmie powinien być zdefiniowany w selektorze

A. td, th { background-color: Pink; }

B. tr:hover { background-color: Pink; }

C. tr { background-color: Pink; }

D. tr:active { background-color: Pink; }

Poprawny selektor to tr:hover { background-color: Pink; }, bo dokładnie opisuje sytuację pokazaną na filmie: efekt pojawia się dopiero po najechaniu kursorem na cały wiersz tabeli. Pseudo-klasa :hover w CSS służy właśnie do definiowania stylów w momencie, gdy użytkownik „najeżdża” myszką na dany element. Jeśli więc chcemy, żeby podświetlał się cały rząd tabeli, logiczne i zgodne z dobrymi praktykami jest przypięcie efektu do znacznika tr, a nie do pojedynczych komórek. W praktyce taki zapis stosuje się bardzo często w interfejsach webowych: w panelach administracyjnych, listach zamówień, tabelach z uczniami, produktami, logami systemowymi itd. Dzięki temu użytkownik łatwiej śledzi, który wiersz właśnie ogląda. To niby detal, ale z punktu widzenia UX robi sporą różnicę. Z mojego doświadczenia to jeden z tych prostych trików CSS, które od razu poprawiają „odczuwalną” jakość strony. Ważne jest też to, że :hover jest częścią standardu CSS (opisane m.in. w specyfikacji CSS Selectors Level 3/4) i działa w praktycznie wszystkich współczesnych przeglądarkach. Nie trzeba do tego żadnego JavaScriptu, żadnych skomplikowanych skryptów – czysty CSS. Dobrą praktyką jest również używanie bardziej stonowanych kolorów niż Pink w prawdziwych projektach, np. #f5f5f5 albo lekki odcień niebieskiego, tak żeby kontrast był czytelny i nie męczył wzroku. Warto też pamiętać, że podobny mechanizm możesz zastosować na innych elementach: np. a:hover dla linków, button:hover dla przycisków czy nawet div:hover dla całych kafelków w layoutach. Kluczowe jest to, żeby pseudo-klasa :hover była przypięta dokładnie do tego elementu, który ma reagować na interakcję użytkownika.

Pytanie 8

Która jednostka miary CSS ma charakter względny i wyraża wielkość proporcjonalną do rozmiaru aktualnej czcionki?

A. in

B. px

C. em

D. pt

Jednostki px, pt i in kuszą, bo wydają się „konkretne” i przewidywalne, ale w kontekście pytania o jednostki względne powiązane z rozmiarem czcionki prowadzą na manowce. px (piksel) w CSS jest traktowany jako jednostka absolutna – przeglądarka stara się odwzorować go w sposób stały, niezależnie od bieżącego font-size elementu. W nowoczesnych specyfikacjach CSS piksel jest co prawda jednostką „referencyjną”, ale nadal nie skaluje się automatycznie z rozmiarem tekstu w taki sposób, jak em czy rem. Używanie px do wszystkiego bywa wygodne na początku, ale potem utrudnia dostępność, bo użytkownikom trudniej powiększyć tekst wraz z otoczeniem. pt (punkt typograficzny) to z kolei jednostka historycznie związana z drukiem. W CSS jest mapowana na fizyczne rozmiary (1pt to 1/72 cala), a nie na rozmiar aktualnej czcionki. Sprawdza się raczej w mediach drukowanych (media print) albo w specyficznych projektach, gdzie ktoś próbuje zbliżyć wygląd strony do layoutu DTP. W codziennym front-endzie jest rzadko używana właśnie dlatego, że jest sztywna i słabo współgra z responsywnym web designem. Jednostka in (cal) też jest jednostką absolutną, zdefiniowaną fizycznie. 1in to 2.54 cm, a przeglądarka odwzorowuje ją w oparciu o DPI urządzenia lub założenia referencyjne. Z mojego doświadczenia stosowanie in w layoucie ekranowym mija się z celem – to bardziej ciekawostka niż realne narzędzie w CSS dla stron WWW. Ani pt, ani in nie reagują na zmianę font-size tak, jak oczekujemy po jednostkach względnych. Typowy błąd myślowy polega na założeniu, że skoro px czy pt są powiązane z jakimś „rozmiarem”, to automatycznie będą zależeć od czcionki. W rzeczywistości tylko jednostki takie jak em czy rem są projektowane specjalnie po to, by skalować się względem font-size. Dlatego przy projektowaniu nowoczesnych, dostępnych interfejsów lepiej świadomie wybierać jednostki względne, a jednostek absolutnych używać tylko tam, gdzie naprawdę ma to sens.

Pytanie 9

Która lista jest interpretacją przedstawionego kodu?

<ol>
    <li>muzyka
        <ul>
            <li>Wpis1</li>
            <li>Wpis2</li>
        </ul>
    </li>
    <li>filmy
        <ul>
            <li>Wpis3</li>
            <li>Wpis4</li>
        </ul>
    </li>
</ol>

A. Lista uporządkowana z dwoma składnikami, z których każdy ma wewnętrzną listę nieuporządkowaną.

B. Lista nieuporządkowana zawierająca wszystkie składniki, jeden za drugim.

C. Lista uporządkowana z podpunktami zapisanymi w formie numeracji dziesiętnej (np. 1.1, 1.2).

D. Lista uporządkowana z sześcioma następującymi elementami.

Przedstawiony kod HTML jest przykładem zagnieżdżonych list uporządkowanych i nieuporządkowanych. Na poziomie głównym użyto listy uporządkowanej oznaczonej tagiem <ol> która tworzy listę numerowaną. Listy zagnieżdżone opisane są za pomocą tagu <ul> co oznacza listy nieuporządkowane punktowane. Wewnętrzna struktura kodu pokazuje jak zagnieżdżać listy aby tworzyć hierarchiczne struktury które są często stosowane na stronach internetowych do organizowania treści. Taka organizacja danych jest szczególnie przydatna w przypadku tworzenia menu rozwijanych lub katalogów. Aby zrozumieć prawidłowość tej struktury należy zapoznać się z zasadą zagnieżdżania elementów w HTML gdzie jeden element może zawierać inne w celu tworzenia bardziej złożonych układów. Popularnymi zastosowaniami są również generowanie drzew katalogów oraz nawigacji w witrynach. Standardy HTML sugerują takie podejście do strukturyzacji danych aby były one semantycznie poprawne a zarazem łatwe do odczytania przez przeglądarki internetowe co zwiększa ich dostępność i użyteczność. Praktyka ta jest zgodna z dobrymi praktykami projektowania webowego gdzie zrozumiałość kodu oraz jego struktura są kluczowe dla dalszego rozwoju czy utrzymania aplikacji.

Pytanie 10

Zawarty blok ilustruje proces

A. wykorzystania zdefiniowanej procedury lub funkcji

B. odczytu lub prezentacji danych

C. realizacji zadania w pętli

D. podjęcia decyzji

Romb w diagramach przepływu sterowania jest używany do reprezentacji podejmowania decyzji jest kluczowym elementem w programowaniu warunkowym Proces ten polega na ocenie wyrażenia logicznego które prowadzi do jednego z dwóch możliwych stanów prawda lub fałsz a następnie przepływu sterowania w kierunku odpowiedniego bloku kodu Praktyczne zastosowanie tego elementu można znaleźć w strukturach takich jak instrukcje if-else czy switch-case Stosowanie decyzji w kodzie jest niezbędne do tworzenia dynamicznych i interaktywnych aplikacji które reagują na różne sytuacje w czasie rzeczywistym Dodatkowo podejmowanie decyzji jest podstawą dla wdrażania algorytmów sztucznej inteligencji i uczenia maszynowego gdzie różne scenariusze są oceniane a odpowiednie decyzje podejmowane na podstawie wyników analizy danych W praktyce inżynierowie oprogramowania muszą zgodnie z dobrymi praktykami projektowymi dbać o to aby każda decyzja była dobrze zaprojektowana i zoptymalizowana nie tylko pod kątem poprawności logicznej ale także wydajności i czytelności kodu co ma kluczowe znaczenie dla utrzymania i rozwoju złożonych systemów informatycznych

Pytanie 11

Reprezentacja znacznika HTML w formacie ```przejdź```

A. jest poprawny, po kliknięciu w odnośnik otworzy się strona internetowa o URL "hobby"

B. jest błędny, użyto niewłaściwego znaku "#" w atrybucie href

C. jest poprawny, po kliknięciu w odnośnik strona zostanie przewinięta do sekcji o nazwie "hobby"

D. jest błędny, w atrybucie href należy wpisać adres URL

Zapis znacznika HTML przedstawiony w pytaniu jest poprawny i spełnia standardy języka HTML. Użycie elementu <a> z atrybutem href i wartością #hobby oznacza, że użytkownik po kliknięciu w ten link zostanie przewinięty do sekcji na stronie, która ma przypisany identyfikator "hobby". Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w projektowaniu stron internetowych, umożliwiając tworzenie nawigacji wewnętrznej. Warto zaznaczyć, że użycie znaku hash (#) w atrybucie href wskazuje na lokalizację w obrębie tej samej strony. To jest powszechnie stosowane w przypadkach, gdy chcemy ułatwić użytkownikom dostęp do różnych sekcji na tej samej stronie, bez konieczności ładowania nowej strony. Przykładem zastosowania może być strona z długim artykułem, gdzie linki do poszczególnych nagłówków ułatwiają orientację czytelników. Oprócz tego, korzystając z takiej struktury, możemy również poprawić doświadczenia użytkowników oraz zwiększyć efektywność SEO, ponieważ wyszukiwarki są w stanie lepiej zrozumieć organizację treści na stronie.

Pytanie 12

Jaką właściwość należy zastosować w selektorze CSS, aby osiągnąć efekt rozrzucenia liter?

A. text-space

B. letter-transform

C. letter-spacing

D. text-decoration

Właściwość CSS, która pozwala na uzyskanie efektu rozstrzelenia liter, to 'letter-spacing'. Używając tej właściwości, możemy dostosować odstęp pomiędzy poszczególnymi literami w tekście, co jest szczególnie przydatne w projektowaniu typograficznym oraz w celu zwiększenia czytelności tekstu. Wartość 'letter-spacing' może być określona w jednostkach takich jak piksele (px), em lub rem, co daje projektantom elastyczność w dostosowywaniu odstępów do różnych rozmiarów czcionek. Na przykład, ustawiając 'letter-spacing: 2px;', uzyskujemy dodatkowy odstęp 2 pikseli między literami, co sprawia, że tekst staje się bardziej przejrzysty. Zgodnie z zaleceniami W3C, stosowanie 'letter-spacing' powinno być rozważane w kontekście całego projektu, aby nie zaburzać harmonii wizualnej. Użycie tej właściwości jest istotnym elementem w planowaniu stylów CSS, który wpływa na estetykę oraz funkcjonalność stron internetowych.

Pytanie 13

Jaką właściwość CSS należy zastosować, aby uzyskać linie przerywaną w obramowaniu?

A. double

B. solid

C. dashed

D. dotted

Odpowiedź dashed jest poprawna ponieważ w CSS właściwość ta służy do definiowania stylu obramowania w postaci linii kreskowanej Jest to często używane do wizualnego oddzielenia zawartości na stronie internetowej bez zbytniego skupiania uwagi Użycie dashed sprawia że linia jest bardziej subtelna w porównaniu do solid co czyni ją dobrym wyborem w przypadku chęci zachowania minimalistycznego wyglądu Zgodnie ze standardami CSS właściwość border-style może przyjmować kilka wartości w tym solid dotted double i dashed Każda z tych wartości ma swoje unikalne zastosowania na przykład solid tworzy ciągłą linię natomiast dotted tworzy linię z kropkami Linia dashed składa się z krótkich kresek co różni ją od linii double która jest podwójną linią W praktyce dashed jest często stosowane w projektach gdzie ważne jest wskazanie na określone sekcje lub elementy bez przytłaczania użytkownika Zgodnie z dobrymi praktykami można dostosować szerokość i kolor obramowania co pozwala na lepszą integrację z ogólnym stylem strony CSS daje dużą elastyczność w projektowaniu co pozwala na tworzenie różnorodnych i responsywnych interfejsów użytkownika

Pytanie 14

Do którego akapitu przypisano podaną właściwość stylu CSS?
border-radius: 20%;

A. Rys. D

B. Rys. A

C. Rys. C

D. Rys. B

Właściwość CSS border-radius służy do zaokrąglania rogów elementu na stronie internetowej. W przypadku wartości procentowej jak 20% zaokrąglenie jest obliczane w stosunku do wymiarów elementu co pozwala na uzyskanie proporcjonalnego wyglądu niezależnie od rozmiaru ramki. Wybranie odpowiedzi Rys. B jest poprawne ponieważ widoczny jest tam efekt zaokrąglonych rogów co jednoznacznie wskazuje na zastosowanie border-radius. Takie stylizacje są powszechnie używane w projektowaniu nowoczesnych interfejsów użytkownika aby nadać im bardziej miękki i przyjazny wygląd. Dobre praktyki projektowe zalecają umiarkowane stosowanie zaokrągleń aby nie przesadzić z efektami wizualnymi co mogłoby pogorszyć czytelność i funkcjonalność. Warto również pamiętać o aspekcie responsywności – używanie wartości procentowych pozwala na lepsze dostosowanie się do różnych rozdzielczości ekranów co jest kluczowe w nowoczesnym web designie. Dzięki border-radius można także tworzyć zaawansowane efekty graficzne łącząc go z innymi właściwościami CSS jak cienie czy gradienty co pozwala na osiągnięcie atrakcyjnych wizualnie elementów bez potrzeby użycia obrazów.

Pytanie 15

Narzędzie zaprezentowane na ilustracji służy do

A. walidacji kodu HTML i XHTML

B. walidacji stylów CSS

C. sprawdzania zgodności witryny ze standardem HTML5

D. debugowania strony internetowej

Narzędzie przedstawione na ilustracji to usługa walidacji CSS stworzona przez World Wide Web Consortium (W3C). Jego głównym celem jest sprawdzanie poprawności arkuszy stylów CSS pod kątem zgodności z obowiązującymi standardami. Walidacja CSS pozwala na identyfikację błędów składniowych oraz niepoprawnych wartości, co jest kluczowe dla zapewnienia spójności wyglądu strony w różnych przeglądarkach. Korzystanie z walidatora CSS jest częścią dobrych praktyk w procesie tworzenia stron internetowych, ponieważ poprawny kod CSS zwiększa dostępność i użyteczność serwisów. Praktycznym przykładem użycia tego narzędzia jest proces optymalizacji strony internetowej, gdzie walidator pomaga w eliminacji błędów, które mogą prowadzić do nieprzewidywalnego zachowania witryny. Dzięki walidacji możemy również upewnić się, że nasze arkusze stylów są zgodne z najnowszymi standardami, co jest istotne dla przyszłej kompatybilności serwisu.

Pytanie 16

Podczas definiowania koloru w formacie RGBA, na przykład rgba(100, 40, 50, 0.2), ostatnia liczba odnosi się do

A. saturacji barw RGB

B. przezroczystości, gdzie 1 oznacza pełną przezroczystość, a 0 jej brak

C. przezroczystości, gdzie 0 oznacza pełną przezroczystość, a 1 jej brak

D. nasycenia koloru czarnego

Wartość w notacji RGBA, która odpowiada za przezroczystość, jest kluczowym elementem definiowania koloru w grafice komputerowej. W notacji rgba(100, 40, 50, 0.2) ostatnia wartość, czyli 0.2, reprezentuje stopień przezroczystości koloru. Wartość ta oscyluje w zakresie od 0 do 1, gdzie 0 oznacza całkowitą przezroczystość (kolor jest niewidoczny), a 1 oznacza całkowitą nieprzezroczystość (kolor jest w pełni widoczny). Taka notacja jest niezwykle użyteczna w projektowaniu stron internetowych i aplikacji, gdzie często zachodzi potrzeba nakładania elementów wizualnych na siebie, np. w przypadku przycisków, tła czy efektów modalu. Dzięki zastosowaniu przezroczystości można uzyskać ciekawy efekt estetyczny, poprawić czytelność tekstów na kolorowych tłach czy stworzyć wrażenie głębi. W przypadku standardów CSS, użycie RGBA jest zalecane w kontekście projektowania responsywnego i dostępności, co jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi.

Pytanie 17

Z uwagi na zaprezentowany styl CSS, plik rysunek.gif jest używany jako tło strony:

body {
    background-image: url("rysunek.gif");
    background-repeat: repeat-y;
}

A. w pionowym kierunku

B. w poziomym kierunku

C. zarówno w pionowym, jak i poziomym kierunku z kadrowaniem

D. zarówno w pionowym, jak i poziomym kierunku ze skalowaniem

Styl CSS określa `background-repeat: repeat-y;`, co oznacza, że obraz tła będzie powtarzany w osi pionowej. Wartość `repeat-y` jest odpowiedzialna za powtarzanie obrazu tylko w pionie, podczas gdy `repeat-x` powtarza w poziomie. Jeśli chcemy, aby obraz powtarzał się w obu kierunkach, używamy `repeat`, co jest domyślną wartością właściwości `background-repeat`. W praktyce zastosowanie tego stylu jest przydatne, gdy chcemy utworzyć efekt pasków lub pionowych wzorów na stronie internetowej, które zmieniają się dynamicznie wraz z wysokością zawartości. Warto zwrócić uwagę, że poprawna implementacja powtarzania tła w pionie może być wykorzystana do oszczędnego zarządzania zasobami, zwłaszcza gdy obraz tła jest niewielki, co wpływa na szybkość ładowania strony. W kontekście standardów, takie podejście jest zgodne z zaleceniami W3C, które promują optymalizację zasobów i efektywne zarządzanie mediami na stronach www.

Pytanie 18

W MSSQL Server rola dbcreator, która jest predefiniowana, umożliwia użytkownikowi

A. zarządzanie plikami na dysku

B. wykonywanie każdej operacji na serwerze i posiadanie prawa własności każdej bazy

C. tworzenie, modyfikowanie, usuwanie i odzyskiwanie bazy danych

D. zarządzanie bezpieczeństwem systemu

Rola dbcreator w Microsoft SQL Server jest jedną z predefiniowanych ról serwerowych, która umożliwia użytkownikom zaawansowane zarządzanie bazami danych. Użytkownicy z tą rolą mają pełne uprawnienia do tworzenia nowych baz danych, modyfikowania istniejących oraz usuwania ich, co jest kluczowe dla administratorów i deweloperów pracujących w środowisku SQL. Rola ta pozwala także na odzyskiwanie baz danych, co jest niezbędne w kontekście zarządzania danymi krytycznymi oraz zapewniania ciągłości działania aplikacji. Przykład praktyczny zastosowania roli dbcreator można zobaczyć w sytuacji, gdy zespół deweloperski tworzy nowe środowisko testowe na podstawie istniejącej bazy danych produkcyjnej. Dzięki tej roli, deweloperzy mogą w łatwy sposób sklonować bazę, przeprowadzić modyfikacje i testy, a następnie usunąć niepotrzebne już zasoby. Standardy bezpieczeństwa oraz dobre praktyki zarządzania danymi zalecają ograniczanie uprawnień, co czyni rolę dbcreator narzędziem potężnym, ale wymagającym odpowiedzialnego podejścia ze strony użytkowników.

Pytanie 19

Aby uzyskać dane z tabeli pracownicy wyłącznie dla osób, które osiągnęły 26 lat, należy zastosować zapytanie

A. SELECT * FROM pracownicy OR wiek > '25'

B. SELECT * FROM pracownicy WHERE wiek > '25'

C. SELECT * FROM wiek WHERE pracownicy > '25'

D. SELECT * FROM pracownicy AND wiek > '25'

Poprawne zapytanie to 'SELECT * FROM pracownicy WHERE wiek > '25';'. To zapytanie jest zgodne z zasadami SQL i pozwala na wyświetlenie wszystkich rekordów z tabeli 'pracownicy', które spełniają określony warunek dotyczący wieku. Używając klauzuli WHERE, precyzyjnie filtrujemy wyniki i zwracamy tylko tych pracowników, którzy mają więcej niż 25 lat. Warto pamiętać, że w SQL operator '>' jest wykorzystywany do porównywania wartości, a w tym przypadku pozwala nam na wybranie pracowników, którzy ukończyli 26 lat. Przy projektowaniu zapytań SQL, kluczowe jest stosowanie odpowiednich warunków filtrujących, aby ograniczyć zwracane dane do tych istotnych dla analiz. Przykładowo, analiza wieku pracowników w kontekście przyznawania dodatków lub przeprowadzania szkoleń może opierać się na takich zapytaniach. W praktyce, ważne jest także wykorzystanie indeksów w bazach danych, aby zwiększyć wydajność zapytań, zwłaszcza w dużych zbiorach danych.

Pytanie 20

Aby strona internetowa skutecznie dopasowywała się do urządzeń mobilnych, należy ustalić rozmiar czcionki

A. w milimetrach

B. w pikselach

C. tylko znacznikami big i small

D. w procentach

Wybór w procentach jako jednostki wielkości czcionki jest właściwy, ponieważ umożliwia elastyczne dostosowanie tekstu do różnych ekranów i rozdzielczości. Użycie procentów pozwala na skalowanie w oparciu o domyślną wielkość czcionki ustawioną w przeglądarce, co jest kluczowe dla responsywności witryny. Przykładowo, jeśli domyślna wielkość czcionki wynosi 16px, to ustawienie czcionki na 150% sprawi, że będzie miała 24px, co jest szczególnie przydatne na urządzeniach mobilnych, gdzie przestrzeń jest ograniczona, a czytelność ma kluczowe znaczenie. Dodatkowo, zastosowanie procentów jest zgodne z zasadami projektowania responsywnego, które skupiają się na dostosowywaniu elementów interfejsu użytkownika do różnych urządzeń. Warto również zauważyć, że techniki takie jak media queries w CSS mogą współpracować z procentami, co pozwala na jeszcze lepsze dopasowanie wielkości czcionki do konkretnej szerokości ekranu. Pamiętajmy, że stosowanie elastycznych jednostek, takich jak procenty, jest jedną z najlepszych praktyk w tworzeniu dostępnych i przyjaznych użytkownikowi interfejsów.

Pytanie 21

Jakie znaczniki należy zastosować, aby umieścić kod w języku PHP w pliku z rozszerzeniem php?

A. <php ........... />

B. <?php>........... <php?>

C. <?php ........... ?>

D. <php> ........... </php>

Odpowiedź <?php ........... ?> jest poprawna, ponieważ to właśnie te znaczniki służą do wstawiania kodu PHP w plikach o rozszerzeniu .php. Znak zapytania przed 'php' informuje serwer, że dalsza część kodu jest napisana w tym języku, a zamknięcie znacznika za pomocą '?>' sygnalizuje koniec tej sekcji. To podejście jest zgodne z zaleceniami PHP, które podkreślają znaczenie wyraźnego oddzielenia kodu HTML od PHP. Przykładowo, możemy wstawić kod PHP wewnątrz pliku HTML, co pozwala na dynamiczne generowanie treści: <html><body><?php echo 'Witaj, świecie!'; ?></body></html>. Ponadto, używanie tych znaczników pozwala na łatwą integrację z innymi językami skryptowymi oraz szersze możliwości w zakresie zarządzania danymi, takich jak interakcje z bazami danych. Warto również pamiętać o dobrych praktykach, takich jak stosowanie pętli i warunków w PHP, aby tworzyć bardziej zaawansowane aplikacje webowe. Takie umiejętności są niezbędne w programowaniu backendowym, co czyni tę wiedzę kluczową dla każdego dewelopera.

Pytanie 22

Który z akapitów został zapisany w wskazanym stylu, zakładając, że pozostałe właściwości akapitu mają wartości domyślne?

A. Efekt 2

B. Efekt 3

C. Efekt 4

D. Efekt 1

Odpowiedź Efekt 3 jest poprawna, ponieważ odzwierciedla wszystkie zadane style CSS. Styl zawiera padding 20px co oznacza, że wewnętrzna przestrzeń wokół tekstu w paragrafie powinna wynosić 20 pikseli. Daje to efekt przestrzeni pomiędzy tekstem a obramowaniem. Kolor tekstu został ustawiony na niebieski co powoduje, że sam tekst przyjmuje niebieską barwę. Parametr font-weight jest ustawiony na 900 co oznacza, że tekst powinien być bardzo pogrubiony. Obecnie jest to maksymalna wartość dla własności font-weight w standardzie CSS która powoduje, że tekst wygląda na bardzo wyrazisty i wyróżnia się na tle innych elementów. Dodatkowo border ustawiono na 1px solid co oznacza, że paragraf powinien mieć jednolitą linię o grubości jednego piksela otaczającą jego obszar. Wszystkie te style są poprawnie zastosowane w Efekcie 3 gdzie tekst jest niebieski bardzo pogrubiony z przestrzenią 20 pikseli do obramowania oraz otoczony cienką linią. Taki styl jest często wykorzystywany w projektach stron internetowych dla wyraźnego wyróżnienia ważnych sekcji co zgodne jest z dobrymi praktykami projektowania interfejsów użytkownika.

Pytanie 23

Jakie będzie wynik działania programu napisanego w JavaScript, umieszczonego w ramce, kiedy wprowadzisz wartość 5?

var n, i;
 var a = 1;

 n = prompt("Podaj n:", "");

 for (i=n; i>=2; i--)
     a*=i;

 document.write("Wynik ",a);

A. 60

B. 625

C. 120

D. 125

Niepoprawne odpowiedzi wynikają z niezrozumienia działania pętli i operatora *= w języku JavaScript. Program implementuje algorytm obliczający silnię, co oznacza wielokrotne mnożenie kolejnych liczb całkowitych malejących aż do wartości 2. Niezrozumienie, że silnia n to iloczyn n*(n-1)*(n-2)*...*2, prowadzi do błędnych odpowiedzi. Początkowa wartość zmiennej a ustawiona na 1 jest kluczowa, ponieważ działa jako neutralny element mnożenia. Każda iteracja pętli zmniejsza wartość i, a *= i oznacza, że a jest mnożone przez bieżącą wartość i, co jest często źle interpretowane jako dodawanie lub niedokładne mnożenie. To typowy błąd przy próbie szybkiego zrozumienia kodu bez analizy krok po kroku. Kolejnym częstym błędem jest złe zrozumienie zakresu działania pętli for, która w tym przypadku działa od wartości n aż do 2 włącznie, co jest istotne, bo mnożenie przez 1 nie zmienia wyniku, ale jest częścią klasycznej definicji silni. Dla danych wejściowych 5, poprawnym wynikiem jest 5*4*3*2*1, co daje 120, a inne wartości jak 125, 60 czy 625 wskazują na błędne założenia lub niepełne zrozumienie mechanizmu działania pętli i mnożenia w kontekście silni.

Pytanie 24

Formularze do zarządzania bazami danych są tworzone w celu

A. wyszukiwania rekordów spełniających określone kryteria

B. łatwiejszego wprowadzania, edytowania oraz usuwania danych

C. generowania raportów z danych

D. tworzenia powiązań w relacyjnych bazach danych

Formularze do obsługi baz danych są kluczowym narzędziem, które umożliwia użytkownikom łatwe wprowadzanie, edytowanie i usuwanie danych w sposób zorganizowany i efektywny. Głównym celem formularzy jest zapewnienie przyjaznego interfejsu, który upraszcza interakcję z bazą danych, eliminując potrzebę bezpośredniego wprowadzania poleceń SQL czy pracy z tabelami w surowej formie. Dzięki formularzom użytkownicy mogą szybko wprowadzać dane do bazy, a także modyfikować istniejące rekordy, co jest szczególnie istotne w codziennym zarządzaniu danymi. Przykładem zastosowania formularzy jest system CRM, gdzie zespół sprzedażowy może w prosty sposób dodawać nowe informacje o klientach czy aktualizować dane kontaktowe. Dobre praktyki w projektowaniu formularzy obejmują zapewnienie walidacji danych, co pozwala na uniknięcie błędów podczas wprowadzania, oraz stosowanie odpowiednich typów pól, takich jak daty, numery czy listy rozwijane, które zwiększają użyteczność formularza. W skrócie, formularze są nieodłącznym elementem efektywnego zarządzania danymi i poprawiają wydajność pracy z bazami danych.

Pytanie 25

Podczas tworzenia witryny internetowej zastosowano kod definiujący jej wygląd. Jaką szerokość przeznaczono na zawartość strony?

A. 560 px

B. 640 px

C. 600 px

D. 2 px

Definiowanie szerokości elementu w CSS jest kluczowym aspektem projektowania responsywnych stron internetowych. W przedstawionym kodzie CSS zauważamy definicję width 560px która określa szerokość elementu body. Ta wartość bezpośrednio przekłada się na dostępną przestrzeń dla treści wewnętrznej tego elementu. W praktyce definiowanie szerokości w pikselach pozwala na precyzyjne kontrolowanie układu strony co jest szczególnie istotne w kontekście projektowania interfejsów użytkownika. Takie podejście jest jednak najczęściej stosowane w środowiskach gdzie mamy pełną kontrolę nad urządzeniami wyświetlającymi stronę. W kontekście nowoczesnych praktyk często stosuje się jednostki względne lub techniki takie jak media queries aby zapewnić lepszą responsywność i elastyczność. Ważne jest także rozważanie dodatkowych aspektów takich jak marginesy i wypełnienia które mogą wpływać na rzeczywistą ilość dostępnej przestrzeni na treść. Właściwe zrozumienie i zastosowanie szerokości jest kluczowe dla tworzenia estetycznych i funkcjonalnych układów strony internetowej.

Pytanie 26

W tabeli personel znajdują się pola: imię, nazwisko, pensja, staż. Aby obliczyć średnią pensję osób zatrudnionych z doświadczeniem od 10 do 20 lat włącznie, należy przeprowadzić kwerendę:

A. SELECT COUNT(*) FROM personel WHERE staz >= 10 AND staz <= 20

B. SELECT AVG(*) FROM personel WHERE staz >= 10 AND staz <= 20

C. SELECT AVG(pensja) FROM personel WHERE staz >= 10 AND staz <= 20

D. SELECT COUNT(pensja) FROM personel WHERE staz >= 10 AND staz <= 20

Ta odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ używa funkcji agregującej AVG, która oblicza średnią wartość z określonego pola, w tym przypadku pensji. Warunek WHERE zapewnia, że tylko pracownicy z stażem od 10 do 20 lat są brani pod uwagę w obliczeniach. Użycie funkcji AVG w kontekście SQL jest standardową praktyką, gdy chcemy uzyskać średnią z danych numerycznych. Na przykład, jeśli w tabeli mamy pracowników z różnymi pensjami, a chcemy zrozumieć, jak wygląda średnia wynagrodzeń w określonym przedziale stażu, to właśnie ta kwerenda dostarcza nam niezbędnej informacji. Dobre praktyki w analizie danych wskazują, że obliczenie średniej pensji jest kluczowe dla zarządzania zasobami ludzkimi i podejmowania decyzji dotyczących polityki wynagrodzeń. Przykładem może być sytuacja, gdy firma decyduje o podwyżkach lub bonusach, a analiza średniej pensji w danej grupie pracowników może znacząco wpłynąć na te decyzje.

Pytanie 27

W CSS przypisano regułę: float: left; dla elementu blokowego. Jakie będzie jej zastosowanie?

A. wyrównania elementów tabeli do lewej strony

B. wyrównania tekstu do lewej strony

C. ustawienia bloku na lewo w stosunku do innych

D. układania bloków jeden pod drugim

Reguła CSS 'float: left;' jest używana do ustawienia elementu blokowego po lewej stronie kontenera, co pozwala na swobodne rozmieszczanie innych elementów w otaczającym go obszarze. Elementy, które są ustawione jako 'float', nie zajmują miejsca w normalnym przepływie dokumentu, co oznacza, że inne elementy mogą 'przepływać' wokół nich. Przykładem zastosowania tej reguły może być układ strony internetowej, gdzie zdjęcia są umieszczone z lewej strony tekstu, co pozwala na estetyczne i funkcjonalne połączenie grafiki z treścią. Zgodnie z wytycznymi W3C, właściwości 'float' powinny być używane z rozwagą, aby uniknąć problemów z układaniem stron, na przykład należy pamiętać o zastosowaniu właściwości 'clear', aby uniknąć niechcianych efektów wizualnych. W praktyce, float jest często stosowany w układach siatki lub responsywnych, gdzie elastyczne i dynamiczne rozmieszczenie elementów jest kluczowe dla użyteczności i estetyki strony.

Pytanie 28

Z bazy danych trzeba uzyskać zapytaniem SQL nazwiska pracowników, którzy sprawują funkcję kierownika, a ich wynagrodzenie mieści się w jednostronnie domkniętym przedziale (3000, 4000>. Która klauzula weryfikuje ten warunek?

A. WHERE kierownik = true AND pensja => 3000 AND pensja <= 4000

B. WHERE kierownik = true AND pensja => 3000 OR pensja < 4000

C. WHERE kierownik = true OR pensja > 3000 OR pensja <= 4000

D. WHERE kierownik = true AND pensja > 3000 AND pensja <= 4000

Nieprawidłowe odpowiedzi bazują na mylnych założeniach dotyczących operatorów logicznych oraz porównawczych w SQL. Przykładowo, w przypadku użycia klauzuli 'WHERE kierownik = true OR pensja > 3000 OR pensja <= 4000;' spełniony jest warunek dla każdej z trzech części, co prowadzi do zbyt szerokiego zakresu wyników. Operator OR zwraca wyniki, jeśli przynajmniej jeden z warunków jest prawdziwy, co w rezultacie może obejmować pracowników, którzy nie są kierownikami. Klauzula 'WHERE kierownik = true AND pensja => 3000 OR pensja < 4000;' również jest niepoprawna, gdyż składnia operatora => jest błędna (powinno być >=), a ponadto użycie OR sprawia, że wyniki mogą obejmować pracowników, którzy nie spełniają wymagań pensjowych. Kolejna nieadekwatna klauzula 'WHERE kierownik = true AND pensja => 3000 AND pensja < 4000;' również zawiera błąd w zapisie operatora porównania, co uniemożliwia poprawne wykonanie zapytania. Przyczyną tych błędów są często nieznajomość operatorów oraz niepoprawne rozumienie logiki zapytań SQL. W praktyce, zrozumienie różnicy pomiędzy AND a OR oraz prawidłowe stosowanie operatorów porównawczych jest kluczowe dla uzyskania oczekiwanych wyników w bazach danych. W kontekście profesjonalnego podejścia do SQL, ważne jest także, aby zapytania były nie tylko poprawne syntaktycznie, ale również semantycznie, co zapewnia ich efektywność i wiarygodność.

Pytanie 29

Metoda i zmienna są widoczne tylko dla innych metod w obrębie tej samej klasy. Jaki modyfikator odpowiada przedstawionemu opisowi?

A. protected

B. public

C. static

D. private

Modyfikator 'private' w języku programowania Java, a także w innych językach obiektowych, jest kluczowym elementem kontrolowania dostępu do metod i zmiennych. Oznaczenie metody lub zmiennej jako 'private' sprawia, że jest ona dostępna wyłącznie dla wewnętrznych operacji klasy, co zwiększa bezpieczeństwo kodu i chroni przed niezamierzonymi modyfikacjami z zewnątrz. Przykładem zastosowania 'private' może być zmienna, która przechowuje ważne dane, takie jak hasło użytkownika w klasie zarządzającej danymi logowania. Dzięki temu, że jest ona prywatna, inne klasy nie mają możliwości jej odczytu lub zmiany, co ogranicza ryzyko naruszenia bezpieczeństwa. Dobra praktyka programistyczna zaleca stosowanie modyfikatora 'private' tam, gdzie to możliwe, aby implementować kapsułkowanie, co jest jedną z fundamentalnych zasad programowania obiektowego. Standaryzacja praktyk dostępu do danych w ten sposób wspiera łatwe zarządzanie kodem oraz jego przyszłą modyfikowalność.

Pytanie 30

Rekordy do raportu mogą pochodzić z

A. tabeli

B. innego raportu

C. makropolecenia

D. zapytania INSERT INTO

Wybór innego raportu jako źródła danych może wydawać się logiczny na pierwszy rzut oka, jednak w rzeczywistości, raporty są zazwyczaj wynikiem analizy danych już zgromadzonych w bazach danych, a nie bezpośrednim źródłem tych danych. Raport oparty na innym raporcie może prowadzić do niepotrzebnej złożoności oraz braku przejrzystości w dostępie do danych. Ponadto użycie makropolecenia jako źródła do generowania raportu jest niewłaściwe, ponieważ makropolecenia są narzędziami do automatyzacji zadań, a nie strukturami danych. W kontekście zapytania 'INSERT INTO', należy zauważyć, że jest to instrukcja służąca do dodawania nowych rekordów do tabeli, a nie do pobierania danych. Wybranie takiego podejścia mogłoby wprowadzić w błąd, ponieważ nie odzwierciedla rzeczywistego procesu raportowania, który wymaga analizy istniejących danych. Często błędy myślenia w tym kontekście wynikają z pomylenia celów automatyzacji z celami analizy danych. Poprawne zrozumienie roli tabel w bazach danych pozwala na wydajne raportowanie i podejmowanie decyzji na podstawie rzeczywistych i aktualnych informacji.

Pytanie 31

W jaki sposób należy ustawić monitor, aby były spełnione zasady ergonomicznej pracy przy stanowisku komputerowym?

A. Dla osób praworęcznych monitor powinien stać z prawej strony, a dla leworęcznych z lewej strony stanowiska komputerowego.

B. Monitor powinien być tak ustawiony, by kąt między płaszczyzną monitora, a linią patrzenia na jego środek mieścił się w granicy 80° ÷ 90°.

C. Monitor powinien stać ekranem do okna w celu ograniczenia odblasków i refleksów świetlnych.

D. Górna krawędź ekranu powinna znajdować się nieco poniżej poziomu oczu użytkownika.

Prawidłowo – kluczowa zasada ergonomii mówi, że górna krawędź ekranu powinna znajdować się nieco poniżej poziomu oczu użytkownika. Chodzi o to, żeby naturalny kierunek patrzenia był lekko w dół, mniej więcej pod kątem ok. 15–20° względem linii poziomej. Z fizjologii wiemy, że oczy i mięśnie szyi najmniej się męczą, gdy nie muszą stale patrzeć do góry. Jeżeli monitor stoi zbyt wysoko, użytkownik podnosi brodę, napina kark i po paru godzinach pojawiają się bóle szyi, barków, czasem nawet bóle głowy. Z kolei zbyt niskie ustawienie ekranu powoduje nadmierne pochylanie się i zaokrąglanie pleców. Moim zdaniem to jest jeden z najczęściej olewanych, a jednocześnie najprostszych do poprawy elementów stanowiska pracy. W praktyce dobrze jest usiąść w normalnej, wygodnej pozycji, oprzeć plecy o oparcie krzesła i spojrzeć na wprost. W tej pozycji górna krawędź monitora powinna być minimalnie niżej niż linia oczu. Wtedy środek ekranu znajduje się mniej więcej na wysokości, na którą patrzysz naturalnie podczas pracy. Odległość od monitora powinna wynosić zwykle 50–70 cm, w zależności od przekątnej i rozdzielczości ekranu – im większy monitor, tym często można go odsunąć dalej. Ważne jest też, żeby ekran był ustawiony na wprost, a nie „pod skosem”, żeby nie zmuszać szyi do stałego skrętu. Standardy BHP oraz wytyczne ergonomiczne (np. PN-EN ISO 9241) zwracają uwagę nie tylko na wysokość monitora, ale też na odpowiednie nachylenie (najczęściej lekko do tyłu, ok. 10–20°), brak odblasków i równomierne oświetlenie stanowiska. Jednak to właśnie wysokość górnej krawędzi ekranu względem oczu jest jednym z podstawowych parametrów, który można szybko skorygować nawet w domu czy w szkole – czasem wystarczy prosty podest pod monitor lub regulowana podstawka. Z mojego doświadczenia mała korekta ustawienia ekranu potrafi zauważalnie zmniejszyć zmęczenie wzroku i karku po kilku godzinach pracy przy komputerze.

Pytanie 32

Która z poniższych zasad nie przyczyni się pozytywnie do poprawy czytelności kodu?

A. Kod powinien być napisany bez wcięć i zbędnych przejść do nowej linii

B. Nazwy zmiennych muszą odzwierciedlać ich funkcję

C. Należy dodawać komentarze w bardziej skomplikowanych fragmentach kodu

D. Każda linia kodu powinna zawierać jedynie jedną instrukcję

Sugerowanie, że kod powinien być napisany bez wcięć i zbędnych enterów prowadzi do poważnych problemów w zakresie czytelności i zrozumienia kodu. Zasady dotyczące dobrego formatowania kodu, w tym odpowiednie wcięcia, są fundamentem dobrej praktyki programistycznej. Bez wcięć, struktura kodu staje się chaotyczna, a jego logika trudna do śledzenia, co może prowadzić do błędów w obliczeniach lub nieprawidłowego działania programów. Ponadto, programiści często współpracują w zespołach, gdzie zrozumienie kodu przez innych członków zespołu jest kluczowe. Wprowadzenie wcięć oraz użycie zbędnych enterów do oddzielania funkcji czy bloków kodu zwiększa przejrzystość, co jest zgodne z najlepszymi praktykami, takimi jak Clean Code. Dobre nazewnictwo zmiennych i wprowadzanie komentarzy to ważne aspekty, ale nie wystarczą one do zapewnienia pełnej czytelności bez odpowiedniego formatowania. W praktyce, kod, który wygląda na chaotyczny i nieposortowany, może odstraszać innych programistów i prowadzić do błędów podczas dalszej pracy nad projektem. Dlatego należy unikać praktyk, które mogą podważać fundamenty czytelności kodu.

Pytanie 33

Tabele: Studenci, Zapisy, Zajecia są powiązane relacją. Aby wybrać jedynie nazwiska studentów oraz odpowiadające im idZajecia dla studentów z grupy 15, należy wydać kwerendę

A. SELECT nazwisko, idZajecia FROM Studenci JOIN Zapisy ON Studenci.id = Zapisy.idZajecia WHERE grupa = 15;

B. SELECT nazwisko, idZajecia FROM Studenci INNER JOIN Zapisy ON Studenci.id = Zapisy.idStudenta;

C. SELECT nazwisko, idZajecia FROM Studenci JOIN Zapisy ON Studenci.id = Zapisy.idStudenta WHERE grupa = 15;

D. SELECT nazwisko, idZajecia FROM Studenci INNER JOIN Zapisy WHERE grupa= 15;

Wśród proponowanych rozwiązań pojawiają się charakterystyczne błędy, często spotykane przy pierwszych próbach pracy z relacyjnymi bazami danych. Bardzo łatwo jest pomylić się na etapie łączenia tabel, zwłaszcza gdy nie do końca rozumie się, jak działa klucz główny i obcy w praktyce. Jeden z typowych problemów polega na pominięciu warunku określającego, w jaki sposób tabele mają być połączone – wtedy system bazodanowy tworzy tzw. iloczyn kartezjański, czyli paruje każdy rekord z jednej tabeli z każdym z drugiej, co zwykle daje absurdalnie dużo wyników i nie ma nic wspólnego z rzeczywistością. Popularny błąd to też użycie niewłaściwych pól do łączenia – np. próba połączenia idStudenta z idZajecia, które są ze sobą kompletnie niepowiązane, bo reprezentują dwa różne byty. Z mojego doświadczenia wynika, że często myli się pole id w tabeli Studenci z polem idZajecia w tabeli Zapisy – to są zupełnie inne klucze i nie mają prawa się zgadzać. Inna pułapka pojawia się, gdy zapomni się o warunku WHERE filtrującym po konkretnej grupie, przez co wynik zawiera dane wszystkich studentów, a nie tylko tych z interesującej nas grupy. Trzeba też pamiętać, że poprawna kolejność oraz jawne stosowanie JOIN z warunkiem ON to nie tylko kwestia składni, ale i wydajności oraz czytelności kodu. Warto mocno utrwalić sobie, że łączenie przez JOIN i jasno określony warunek ON to podstawa dobrej praktyki i niemal zawsze sprawdza się przy pracy z większymi, złożonymi bazami danych – zupełnie inaczej niż domyślne, niejawne łączenia czy łączenie po złych polach.

Pytanie 34

Jakie działanie wykonuje polecenie DBCC CHECKDB("sklepAGD", Repair_fast) w MS SQL Server?

A. sprawdzi spójność bazy danych i naprawi uszkodzone indeksy

B. sprawdzi spójność bazy danych i utworzy kopię zapasową

C. zweryfikuje spójność danej tabeli oraz naprawi uszkodzone rekordy

D. zweryfikuje spójność danej tabeli

Polecenie DBCC CHECKDB w MS SQL Server to narzędzie używane do weryfikacji integralności bazy danych. W przypadku użycia opcji Repair_fast, polecenie to sprawdza spójność bazy danych oraz naprawia uszkodzone indeksy. Jest to istotne w kontekście zapewnienia, że wszystkie dane w bazie są prawidłowo zorganizowane i dostępne. Uszkodzone indeksy mogą prowadzić do problemów z wydajnością zapytań oraz błędów w dostępie do danych. Przykładowo, gdy baza danych ulega uszkodzeniu z powodu awarii sprzętu lub błędów oprogramowania, DBCC CHECKDB umożliwia przywrócenie funkcjonalności. Dobrą praktyką jest regularne wykonywanie tego polecenia jako część strategii utrzymania bazy danych, co pozwoli na wcześniejsze wykrycie potencjalnych problemów, zanim staną się one krytyczne. Warto również zaznaczyć, że DBCC CHECKDB powinno być uruchamiane w odpowiednich oknach serwisowych, by zminimalizować wpływ na wydajność aplikacji korzystających z bazy danych.

Pytanie 35

Podana deklaracja funkcji w języku C++ przyjmuje parametry typu liczbowego: void mojaFunkcja(int a, short b, long c);

A. liczbowe i zmiennoprzecinkowe jako argumenty i zwraca wartość.

B. liczbowe i zmiennoprzecinkowe jako argumenty i nie zwraca wartości.

C. liczbowe jako argumenty i nie zwraca wartości.

D. liczbowe jako argumenty i zwraca wartość.

Odpowiedź, że funkcja przyjmuje liczby całkowite jako parametry i nie zwraca wartości, jest poprawna z kilku powodów. Deklaracja funkcji 'void mojaFunkcja(int a, short b, long c)' wskazuje, że funkcja ma typ zwracany 'void', co oznacza, że nie zwraca ona żadnej wartości po jej wykonaniu. Parametry 'int', 'short' oraz 'long' są typami danych całkowitych, co potwierdza, że funkcja przyjmuje tylko liczby całkowite. Typ 'int' jest standardowym typem całkowitym w C++, 'short' to typ reprezentujący mniejsze liczby całkowite, a 'long' może przechowywać większe wartości całkowite. W praktyce, funkcje, które nie zwracają wartości, są często używane do wykonywania operacji na danych wejściowych, takich jak modyfikacje obiektów, zmiany w strukturach danych lub operacje wejścia/wyjścia. Takie podejście jest zgodne z zasadami programowania strukturalnego oraz dobrymi praktykami programowania, gdzie funkcje powinny być odpowiedzialne za określone zadania, zamiast zwracać wartości. Warto zaznaczyć, że użycie typów całkowitych jako parametrów jest powszechną praktyką, ponieważ pozwala na precyzyjne operacje matematyczne oraz efektywne zarządzanie pamięcią.

Pytanie 36

Który sposób na utworzenie tablicy w JavaScript jest niepoprawny pod względem składniowym?

A. var liczby = [3];

B. var liczby = new Array[1, 2, 3];

C. var liczby = new Array(1, 2, 3);

D. var liczby = [1, 2, 3];

Wybranie odpowiedzi, która mówi, że inne zapisy są poprawne, to nie najlepszy wybór. Na początku, niepoprawne jest użycie nawiasów kwadratowych zamiast okrągłych w wywołaniu konstruktora 'Array'. Zapis 'var liczby = new Array[1, 2, 3];' jest po prostu błędny. Zamiast tego powinieneś napisać 'var liczby = new Array(1, 2, 3);'. Co więcej, zapis 'var liczby = [3];' jest jak najbardziej w porządku - tworzy tablicę z jednym elementem, co czasami jest przydatne. A 'var liczby = [1, 2, 3];' to klasyka, bo używa literałów tablicowych, które są łatwiejsze w odbiorze. Pamiętaj, że stosowanie literałów jest zalecane, bo są prostsze i bardziej przejrzyste. Warto zrozumieć różnicę między nawiasami, bo to może ułatwić życie, zwłaszcza przy pisaniu kodu.

Pytanie 37

Aby zdefiniować stylizację tabeli w języku CSS w sposób, który umożliwi wyróżnienie wiersza, na który aktualnie najeżdża kursor myszy np. innym kolorem, należy użyć

A. nowego selektora klasy dla wiersza tabeli

B. pseudoelementu :first-line

C. pseudoklasy :visited

D. pseudoklasy :hover

Pseudoklasa :hover jest techniką CSS, która pozwala na zastosowanie stylów do elementu, gdy użytkownik na niego najedzie kursorem myszy. Dzięki temu można w prosty sposób wyróżnić wiersze tabeli, co zwiększa interaktywność i czytelność danych. W przypadku tabeli, aby wyróżnić aktualnie wskazywany wiersz, należy użyć reguły CSS, która odnosi się do elementu <tr> (wiersza tabeli) z zastosowaniem pseudoklasy :hover. Przykładowy kod CSS może wyglądać następująco: table tr:hover { background-color: #f0f0f0; } co spowoduje, że tło wiersza zmieni się na jasno szare, gdy kursor myszy znajdzie się nad tym wierszem. Taki sposób formatowania jest szczególnie przydatny w przypadku długich tabel, które mogą być trudne do przeglądania. Pseudoklasa :hover jest powszechnie stosowana w projektowaniu stron internetowych, w zgodności z W3C CSS Specification, co zapewnia jej szeroką kompatybilność z różnymi przeglądarkami. Warto także zauważyć, że można łączyć pseudoklasę :hover z innymi selektorami, aby uzyskać bardziej zaawansowane efekty wizualne.

Pytanie 38

Przedstawiony kod PHP nawiązuje połączenie z serwerem bazy danych. Jakiego typu operacje powinny się znaleźć w instrukcji warunkowej w miejscu trzech kropek?

$db = mysqli_connect("localhost", "root", "qwerty", "baza1");
if (!$db) {
...
}

A. Obsługa błędu przy nawiązywaniu połączenia

B. Zamknięcie połączenia z bazą danych

C. Przetwarzanie danych uzyskanych z bazy

D. Informacja o pomyślnym nawiązaniu połączenia z bazą

Zamknięcie bazy danych w kontekście nawiązywania połączenia z bazą danych nie ma sensu, ponieważ w momencie, gdy kod wykonuje sprawdzenie połączenia, to takie połączenie nie zostało jeszcze nawiązane. Próba zamknięcia niezainicjowanego połączenia nie tylko nie przyniesie żadnego efektu, ale także może prowadzić do mylnych wniosków dotyczących kodu. Ponadto, zachowanie takie może wprowadzać w błąd, sugerując, że operacje na bazie danych mogłyby być przeprowadzone w tym momencie, co jest nieprawdziwe. Obsługa danych pobranych z bazy również nie jest właściwym podejściem w momencie, gdy połączenie nie zostało jeszcze ustanowione - przed przetwarzaniem jakichkolwiek danych, najpierw musimy upewnić się, że połączenie jest aktywne. Natomiast komunikat o pomyślnym połączeniu z bazą nie powinien być używany w instrukcji warunkowej, gdyż działa on na zasadzie potwierdzenia, a nie na detekcji błędów. Ważne jest, aby zrozumieć, że każda z tych odpowiedzi nie odpowiada na istotę problemu - w przypadku problemów z połączeniem zwłaszcza w aplikacjach produkcyjnych, brak odpowiedniego komunikatu o błędzie może prowadzić do poważnych trudności w diagnozowaniu i naprawie problemów, co może wpływać na całkowitą funkcjonalność systemu oraz jego niezawodność.

Pytanie 39

Jaką technologię zaleca się przy budowie witryn WWW, aby użytkownicy bez umiejętności programistycznych mogli samodzielnie wprowadzać zmiany w treści bez kodowania?

A. CMS

B. FTP

C. SSL

D. SEO

Odpowiedź dotycząca CMS-a, czyli Systemu Zarządzania Treścią, jest okej, bo dzięki niemu ludzie mogą samodzielnie zarządzać treściami na stronach internetowych, nawet jeśli nie znają się na programowaniu. Systemy CMS, jak WordPress, Joomla czy Drupal, mają łatwe w obsłudze interfejsy, co sprawia, że dodawanie, edytowanie i usuwanie treści jest mega proste. To bardzo ważne, bo każdy chce, żeby jego strona była na bieżąco i dobrze widoczna w wyszukiwarkach. Dodatkowo, CMS-y często pozwalają na instalowanie różnych dodatków i szablonów, co daje większe możliwości i sprawia, że strona wygląda lepiej. Z mojego doświadczenia, to podejście bardzo się sprawdza, bo pozwala skupić się na tworzeniu fajnej treści, a nie na technicznych zawirowaniach związanych z zarządzaniem stroną.

Pytanie 40

Fragment kodu w języku PHP ma następującą postać: Zakładając, że zmienne: a, b, c przechowują wartości numeryczne, wynikiem działania warunku będzie wypisanie liczby

if ($a > $b && $a > $c)   echo $a;
 else if ($b > $c)   echo $b;
 else   echo $c;

A. najmniejszej.

B. największej.

C. parzystej.

D. nieparzystej.

Wybór innej odpowiedzi niż 'największa' sugeruje, że nie do końca rozumiesz logikę warunków logicznych w kodzie PHP. Fragment kodu na zdjęciu analizuje wartości trzech zmiennych i wypisuje największą z nich, nie mając nic wspólnego z tym, czy liczba jest parzysta czy nieparzysta. Tego typu warunki byłyby realizowane przy użyciu operatorów matematycznych, takich jak modulo (%). Również wybór 'najmniejsza' jako odpowiedzi sugeruje niezrozumienie, ponieważ kod wyraźnie porównuje zmienne i wypisuje największą, a nie najmniejszą. Jest to częsty błąd, powodowany przez niezrozumienie zasady działania warunków w językach programowania. Zrozumienie, jak porównywane są zmienne i jakie są rezultaty tych porównań, jest kluczowe dla efektywnego tworzenia kodu i rozwiązywania problemów programistycznych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej